Detective my dear มาสืบรักที่ร้านเสริมสวย (YAOI)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 390 Views

  • 1 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    15

    Overall
    390

ตอนที่ 10 : บทที่ 9 เด็กของโฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

บทที่ 9 เด็กของโฟน

[DONG]

ความกระวนกระวายใจผมของตั้งแต่เมื่อวานยังไม่หายไปแถมยังมาหน้ามืดระหว่างที่ทำงานอีก เป็นไปได้ผมอาจจะคิดมากจนป่วยเลยละมั้ง แต่อย่างน้อยยังดีที่มีกัสมาช่วยดูแล ไม่น่าตามไปเสือกอยากรู้เรื่องชาวบ้านเลย ไม่ทันจะตายกรรมตามทันเสียแล้ว

ขอให้เช้าวันใหม่กับงานที่ร้านเสริมสวยจำเป็นที่ทำงานมาเกือบจะครบหนึ่งเดือนผ่านไปด้วยดีทีเถอะ อีกไม่นานพอคิดว่าต้องย้ายออกและกลับไปทำงานที่โรงแรมยังรู้สึกใจหายแปลกๆ อาจจะเพราะเรายังคงชินกับงานที่นี้และกับคนที่นี่...

วันนี้ช่วงเช้าลูกค้าค่อนข้างแน่น ส่วนพอตกเย็นมาลูกค้าที่นัดคิวไว้น้อยลงแต่จะมีเพิ่มตรงที่นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยใกล้เคียงมาใช้บริการกันมากและ...

พี่ๆ สวัสดีครับ”

วันนี้หนุ่มๆ คนสนิทประจำร้านบิวตี้พีโมโนมากันครบ ทั้งแฟรงค์ กุมภา นน และรวมถึงฝนมันเป็นวันอะไรกันทำไมทั้งสี่หนุ่มถึงมากันครบขบวนแบบนี้ แถมพอเดินเข้าร้านมาสาวๆ ที่กำลังเสริมสวยต่างพากันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ถ้าไม่บอกก็คงรู้ว่าแก๊งนี้คงจะเป็นที่ชื่นชมของพวกสาวๆ

พี่โด่ง วันนี้มีอะไรให้พวกผมช่วยมั้ยครับ” กุมภาเดินเข้ามาถามผม

อืม เหมือนวันนี้นลูกค้าที่มาแต่งหน้าค่อนข้างเยอะไปช่วยเจเจก็ได้นะ” ผมยิ้มส่งไป มันก็เป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่ากุมภาพยายามจีบเจเจแล้วคนที่ร้านเขาก็ชงให้ได้กัน ก็เห็นจะมีแต่เจเจที่เล่นตัวกับน้องมันเยอะหน่อย

แต่ก็ไม่รู้ว่าโลกของสองคนนี้มันจะกลมได้อะไรอย่างนี้ พอกุมภาจะเดินเข้าไป เจเจก็เดินออกมา

พี่ ถ้าฝนกับนนมาบอกให้ขึ้นไปชั้นสา..สาม” เจเจออกมาพร้อมกับคำพูดที่สั่งเป็นไฟแลบก่อนจะเหลือเห็นเด็กหนุ่มร่างสูงใหม่ตรงหน้าที่ยิ้มให้เขา ทำเอาเจเจถึงกับพูดไม่จบประโยคทันที

เห็นว่าวันนี้ลูกค้าเยอะเดี๋ยวผมไปช่วยนะครับ” กุมภาพูดเสร็จก็ดันหลังเจเจไปยังห้องแต่งหน้าทันที

เฮ้ย อย่าลืมนะสองคน รีบขึ้นไปเลย” แต่เจเจก็ยังหันหลังกลับมาย้ำให้กับฝนและนนอีกรอบ

วันนี้ล่อเด็กสองคนเลยเหรอวะ วันนั้นยังคนเดียวแล้วเขาเรียกเด็กสองคนนี้ขึ้นไปชั้นสามทำไมกัน พนักงานก็ไม่ใช่ ทำไมกันนะ แล้วทำไมต้องเด็กด้วย

หรือว่าโฟนกินเด็ก” ผมพูดกับตัวเองด้วยความหงุดหงิด แล้วทำไมผมต้องหงุดหงิดอะไรแบบนี้ด้วยนะ

อยากกินสเตกเหรอโด่ง” กัสพูดกับผม เขากำลังเดินเข้าร้านมาพร้อมกับของที่อยู่ในมือ ท่าทางหมอนี้คงจะไปซื้อสีทาเล็บมาเพิ่ม เห็นว่าวันนี้ลูกค้าที่จองคิวทำเล็บไม่มี ว่างเลยสินะ

เปล่าๆ” ทำไมถึงต้องมาได้ยินอะไรแบบนี้ด้วยนะ

หรือว่าผมควรต้องเรียกร้องความยุติธรรมให้กับเด็กสองคนนั้นที่ถูกไอ้บ้านักสืบอย่างโฟนทำร้ายทางร่างกาย ไม่ได้ๆ เรื่องแบบนี้จะปล่อยผ่านไปได้ยังไงหรือว่า ควรปล่อยผ่านไปยังไงก็ไม่ใช่เรื่องของผมอยู่ดี แต่ทำไมถึงรู้สึกหงุดหงิดอย่างนี้นะ

ไม่รู้ว่าทำไมเพราะอะไรทำไมผมถึงกระวนกระวายใจมากถึงเพียงนี้ แต่ที่รู้แน่ๆ คือตอนนี้ในหัวผมมีแต่ความคิดที่ตีกันไปหมด และความคิดที่ยันหลักให้กับผมมากที่สุดคือ ต้องช่วยเด็กๆ พวกนั้น

กัส ผ่านเคาน์เตอร์หน่อยนะ ไม่ค่อยสบายขอไปพักสักหน่อย”

อ่า” ไอ้กัสที่กำลังเพลินกับสีเล็บสีใหม่ไปพร้อมกับลูกชิ้นในปากก็คงต้องมาจำใจมาทำหน้าที่แทนผมชั่วคราวไหนๆ มันก็ไม่มีลูกค้ามาทำเล็บแล้ว

ผมรีบเดินเข้าหลังร้านไม่สนใจว่าใครจะมองตามหรือเปล่าก็คงจะมีแต่กัสที่มันดูงงกับผมส่วนคนอื่นก็อยู่โซนของตัวเองไป ผมเดินขึ้นบันไดด้วยความเบาที่สุดเท่าที่จะเบาได้ พอมาถึงชึ้นสามผมก็จัดการใช้หูแอบฟังจากหน้าประตู แต่แม่งเหมือนเดิมเพราะไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย

แกร๊ก

เชี่ย” ผมอุทานออกมาเบาๆ ก่อนจะแอบไปหลบอยู่ข้างประตูอีกฝั่ง

พี่ฝากทั้งสองคนด้วยนะ” เสียงโฟน

เชี่ยพวกเขาฝากอะไรกัน แล้วเด็กสองคนนั้นก็แลดูตอบรับโฟนอย่างดี แล้วเข้าไปทำอะไรกันข้างใน ความสงสัยในตัวผมมันมีมากจนอยากจะรู้ว่าความสัมพันธ์ของสามคนนั้นคืออะไรกันแน่ แล้วทำไมผมต้องมาทำอะไรบ้าๆ แบบนี้กันนะ ไอ้โฟนมันจะไปทำอะไรหรือจะไปมีอะไรกับใครก็ช่างมันสิ

แปลกที่เขาไม่ปิดประตู ทำไมมันเงียบๆ แปลกๆ เกิดอะไรขึ้นต่องั้นเหรอ

ออกมาได้แล้ว”

กึก

เขารู้ได้ยังไงว่าผมแอบอยู่หลังประตู

[DONG ENG]

 

[PHONE]

แผนที่ผมวางไว้ว่าจะล่อโด่งมาติดกับ มันได้ผลจริงๆ ผมเรียกเด็กสองคนนั้นมาเพราะต้องการยั่วให้โด่งขึ้นตามมาว่ามันเกิดอะไรขึ้นต่างหากและมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ถึงเขาจะแอบอยู่หลังประตูได้ไม่ค่อยเนียนเท่าไหร่

ฝนยักคิ้วให้ผมก่อนเขาจะโอบไหล่ไอ้นนเดินจากชั้นสาม และปรายตาของไอ้ฝนมันก็คือประตูอีกฝั่งรองเท้าของโด่ง เขายืนหลบไม่ค่อยจะเนียนเท่าไหร่ และเพราะเหตุผลบางอย่างมันทำให้ผมชอบใจยิ่งนัก

ออกมาได้แล้ว”

ผมเดินอ้อมไปยังหลังประตูและผมว่าโด่งยืนแอบอยู่และพยายามจะหนี ผมเลยใช้มือทั้งสองข้างกันเขาไว้

คือว่า...”

คราวนี้อะไรอีก มาขอเข้าห้องน้ำหรือว่า...”

ผมไม่ฟังคำตอบเขาเพราะมันคงไม่ตรงกับที่เขาคิดและคำตอบที่ได้อาจจะออกนอกอวกาศไปเลยก็ได้ ผมลากโด่งเข้าห้องพร้อมกับผิดประตูทันที

ปล่อยดิเฮ้ย แค่มาจัดเอกสาร ปล่อย..” ระหว่างทางที่ลากมาตั้งแต่หน้าประตู เขาก็เอาแต่โวยวายสุดท้ายจนผมปล่อยตัวเขาให้นั่งตรงโซฟา

ไม่ได้สั่งให้ขึ้นมาชั้นสาม และก็ไม่ได้มีคำสั่งให้จัดเอกสาร ขึ้นมาทำไม?” ผมจี้ถามเขาและดูเหมือนอีกฝ่ายจะจนมุมไม่รู้จะแก้ตัวยังไงต่อ ก็แค่บอกว่าแอบตามมาดูแค่นั้นทำไมเป็นคนฟอร์มจัดแบบนี้นะ

ขึ้นมา...เอ่อ...”

แววตาล่อกแล่ก มือไม้อยู่ไม่สุข พูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เหมือนกับคนร้ายที่จนมุม แก้ตัวไม่ขึ้น

แอบตามมาดูผมเหรอ?”

ใครเขาจะแอบตามมาดูคนบ้าๆ อย่างนายกัน ก็แค่เป็นห่วงเด็กพวกนั้นว่าจะโดนผู้ใหญ่ใจร้ายทำทารุณกรรมหรือเปล่า”

หึ” พอจับจุดได้และถามคำถามในสิ่งที่ทำให้อีกฝ่ายเผลอหลุดพูดความจริงออกมาก็ได้รู้ว่าโด่งขึ้นมาทำไม

เชี่ย” เขาอุทานเบาๆ

หึงเหรอ?”

เชี่ย ใครจะไปหึงคนแบบนาย”

งั้นเหรอ” ผมฉุดแขนโด่งให้ลุกขึ้นพร้อมกับจับเข้าที่เอวอีกของเขาและยกตัวเขาขึ้นให้นั่งอยู่บนโต๊ะทำงาน

เชี่ย ทำอะไรเนี่ย” เขาพยายามจะลงจากโต๊ะ แต่แรงของเขาสู้แรงผมไม่ไหวหรอกก็ได้แค่ขัดขืนเท่านั้นคนปากแข็งแบบโด่งคงต้องใช้วิธีนี้เท่านั้นสินะถึงจะยอมอ่อนลงได้

ปากแข็งดีนัก รู้สึกอะไรก็พูดออกมา”

มะ..”

ผมบดจูบเข้าที่ริมฝีปากเขาก่อนจะถอนริมฝีปากออกมาอย่านุ่มนวล

อยากรู้ใช่มั้ยว่าเด็กสองคนนั้นเจออะไร”

ผมอุ้มโด่งและตรงไปยังห้องนอนที่เดินห่างออกไปไม่กี่เมตร ส่วนไอ้คนที่ถูกอุ้มก็ได้แค่โวยวายลูกเดียว

ตุบ ตุบ

ไอ้โฟน ไอ้คนเลว แม้แต่เด็กก็ไม่เว้น ปล่อยนะเว้ย” จริงด้วยสินะเขากำลังคิดว่าผมให้เด็กสองคนนั้นมาเพื่อทำเรื่องอย่างว่า เขาน่าจะรู้อะไรบ้างนะว่าผู้ชายที่ผมทำด้วยก็มีแค่โด่งคนเดียว นี่เขาหวงตัวผมงั้นเหรอ มันจะดีกว่านี้ถ้าเขาหวงผมที่เป็นโฟน..

จะทำให้รู้ว่าที่สองคนนั้นเจอ มันจะไม่เกิดขึ้นกับคุณ”

หา”

เพราะผมจะทำเรื่องอย่างที่ว่ากับเด็กคนนี้คนเดียว” ก็นั่นแหละเด็กที่ผมว่าหมายถึงคนที่โวยวายไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าตัวเขาเองนั่นแหละที่ทำให้ผมต้องลองใจเขาแบบนี้

มะ...หมายความว่าไง” ผมว่าต่อจากนี้คงจะไม่ใช้ภาษาพูดคุยกันอีกแล้ว

---- NC จ้า---

.

.

.... ลิงค์ NC<---

---- ต่อจาก NC จ้า ---

อ้า ไม่ต่อแล้ว เดี๋ยวมีเด็กช็อกเข้าโรงพยาบาล” ดูมันพูดเข้าคงเป็นเพราะนิสัยทรามๆ แบบนี้ละมั้งผมถึงชอบนัก

ชิ”

ไม่ต้องลงไปประชุมข้างล่างแล้ว นอนอยู่นี้แหละ” โฟนพูดพร้อมกับใช้มือเขี่ยเส้นผมทีบังใบหน้าสุดหล่อของผม จริงๆ ผมก็ไม่ค่อยเป็นคนหลงตัวเองเท่าไหร่ แต่พอประมาณ

อื้อ” ผมตอบเขาสั้นๆ ก่อนจะหลับตาลงเพราะความเหนื่อยล้า

ตื่นมาล้างตัวก่อน”

ไม่เอา จะนอน” โฟนพยายามลากตัวผมไปล้างตัว

สุดท้ายพอผมไม่ยอมไปเขาก็อุ้มผมไปล้างตัวแทน ไอ้แสบมันก็แสบอยู่หรอกแต่เพราะเขาคว้านน้ำกามสุดที่รักที่เขาปล่อยมาในตัวผมมันก็เสียวขึ้นมาอีก

อะ ชี๊ด..”

ดื้อวะ” โฟนบ่นผมไปแต่ก็ยังคงล้างตัวและอาบน้ำผมไป อย่างน้อยมันก็มีส่วนดีอยู่บ้างก็นิดหนึ่งละนะ

เวลาตอนนี้ผมเองก็ไม่รู้ว่ากี่โมงกี่ยามแต่น่าจะไม่ใช่แค่ผ่านไปชั่วโมงหรือสองสามชั่วโมงเพราะฟ้ามันมืดแสงสว่างของพระอาทิตย์ที่เคยลอดผ่านช่องลมหน้าต่างมันได้ถูกแทนที่ด้วยแสงจันทร์สีนวลๆแล้ว

โฟน” ผมเรียกชื่อเขาเบาๆ ขณะที่โฟนกำลังจะแต่งตัวลงไปประชุมงานกับพนักงานคนอื่นๆ ข้างล่าง

หืม”

พรุ่งนี้..” จะบอกเขาว่าไงดี ชุดยูนิฟอร์มที่มีและต้องใส่ไปทำงานมันดันขาดเสียตอนกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่

ไม่ต้องลงไปทำงานหรอก เดี๋ยวจะบอกเด็กที่ร้านว่าโดนเอาจนป่วย ไม่สบายเดินไม่ไหว ต้องนอนพักผ่อน” ความกวนตีนนี้ผมขอยกให้มันเลยแล้วกัน

อืม เอาที่สบายใจเลย” ผมพูดเสร็จก็พลิกตัวหันไปอีกฝั่งที่ไม่มีโฟนอยู่

งอนเหรอ?”

“...” ใครเขางอนแล้วบอกกันวะ ไอ้บ้านี้

งอนไปก่อนนะ เดี๋ยวขึ้นมาง้อ”

ว่าแล้วโฟนก็เดินออกจากห้องนอนและตรงไปข้างล่างทันที เฮ้ยแบบนี้ก็ได้เหรอวะ เป็นผัวภาษาอะไรเนี่ย นี่ไอ้ไซน์เวลาโดนหมอชินเอาโดนเมินแบบกูมั้ยเนี่ย ชีวิตผมน่าสงสารสัสๆ

*******************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น