เกมร้ายร่ายปรารถนา ( รีอัปเดต / มี e-book )

ตอนที่ 37 : เกมร้ายร่ายปรารถนา - 36

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,617
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 ก.ค. 62



ลิงก์ E - book เกมร้ายร่ายปรารถนา >>>คลิก<<<





มวลอากาศเย็นยามเช้าตรู่พัดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาปะทะร่างบางระหงที่ซุกตัวนอนอยู่บนเตียงนุ่มอย่างต่อเนื่อง พอร่างนั้นพลิกกลับมาควานหาไออุ่นจากผ้าห่ม เสียงเครื่องรถยนต์ก็ดังขึ้นที่หน้าบ้าน ตาคมสวยกะพริบถี่ๆ หลายครั้งแล้วปรือขึ้นด้วยความหนักอึ้ง เสียงรถอันคุ้นชินก็แล่นหายไปจากหน้าบ้าน

คราวนี้หล่อนลุกพรวดขึ้นมามองหานาฬิกาด้วยท่าทีที่ลนลานเพื่อดูเวลาว่ากี่โมงแล้ว

แต่ให้ตายเถอะแสงจ้าสาดเข้ามามากมายขนาดนั้นมันต้องสายแล้วแน่ๆ

เจ็ดโมงเจ็ดนาที”

ฤกษ์ตื่นดีเป็นบ้า แต่ถ้าไม่ลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวตอนนี้ต้องโดนเจตน์ด่ากระทบจนบ้าแน่มัลลิกา นาฬิกาคิตตี้ของหนูผิงถูกวางปังตรงที่เดิมแทบทันที

มัลลิกาวิ่งรี่ๆ ไปคว้าผ้าขนหนูผืนที่พับเรียบร้อยเอาไว้ในตู้เข้าไปห้องน้ำ ใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวราวครึ่งชั่วโมงก็วิ่งลนลานลงมา

นี่ถ้าป้ารู้ว่าวิ่งลงบันไดราวกับจะเหาะให้ได้ละก็หล่อนต้องถูกค้อนขวับแล้วเรียกไปตีจนน่องแตกแน่

แต่ทำไงได้ล่ะคะป้าวิ ก็ลูกชายเพื่อนป้าวิสูบเรี่ยวแรงเมย์ไปจนหมดแล้วเมื่อคืน เมย์เลยต้องนอนพักเอาแรงจนตื่นสาย ไม่วายต้องวิ่งลงบันไดราวกับจะเหาะแบบนี้’

แล้วนี่มันอะไรกัน อาหารเช้าที่วางเรียงอยู่ชุดหนึ่งตรงหน้านี้มันของหล่อนหรือ!?

มัลลิกาค่อยๆ ผ่อนลมหายใจถี่ๆ ให้รู้สึกดีแล้วคลี่ยิ้มยามหยิบกระดาษโน้ตใบสีชมพูอ่อนขึ้นมาอ่าน มันสอดอยู่ในขอบแซนด์วิช เพียงเหลือบมองลงมาก็เห็นอย่างชัดเจน

แล้วยิ้มหวานๆ ก็คลี่ขยายกว้างขึ้นยามเพ่งพิศแซนด์วิชที่ถูกเจาะด้วยแม่พิมพ์รูปหัวใจสอดใส่โบโลนาสีชมพูอมแดงอีกครั้ง

หัวใจของครูสาวเต้นแรง แก้มแดงยิ้มไม่หยุด แล้วก็อดที่จะถ่ายรูปส่งไลน์ไปถามกระเซ้าเย้าแหย่เจตน์ไม่ได้

ดูสิเขาจะตอบมาว่าอย่างไร

แซนด์วิชรูปหัวใจสีชมพูฝีมือคุณเจตน์เหรอคะ น่าทานจัง’

‘…’

เจตน์เพียงเปิดอ่านแล้วแกล้งทำเป็นรำคาญทั้งที่หัวใจเต้นแรงแปลกๆ เขารีบโยนโทรศัพท์กลับที่เดิมแทบไม่ทัน

บ้าชะมัด!

เพิ่งรู้นะคะว่าคุณเจตน์มีมุมอบอุ่นแล้วก็โรแมนติกสุดๆ ไปเลย เมย์ชอบแซนด์วิชรูปหัวใจสีชมพูที่สุด เมย์จะกินให้หมดเลยค่ะ’

ข้อความถูกส่งไป ตามมาด้วยไอคอนตัวการ์ตูนส่งจูบจุ๊บกระจาย แล้วมัลลิกาก็ลงมือกินแซนด์วิชพร้อมกับยิ้มที่ยังหยุดไม่ได้

เจตน์เลยส่งข้อความเสียงกลับมาว่าไอ้แซนด์วิชบ้าบอนั่นป้าเนียมกับแม่ทำมาให้ต่างเล่า เธอก็กินๆ เข้าไปเถอะน่า แล้วไม่ต้องตอบกลับมานะ ไม่งั้นฉันจะกลับไปฆ่าเธอ!’

เมย์จะไปถามป้าเนียมกับคุณป้า’

มัลลิกาส่งข้อความตอบกลับเพียงเท่านั้นก็เงียบหายไป

ยายตัวแสบเอ๊ย ร้ายกาจนักนะ!”

คุณพ่อว่าอะไรนะคะ” หนูผิงชะเง้อหน้าเข้ามาเท้าคางถามใกล้ๆ เมื่อได้ยินแว่วๆ

เปล่าครับ”

ก็คุณพ่อพูด หนูผิงได้ยิน”

หนูน้อยย้อนแย้งปากยื่นอย่างแง่งอน เจตน์เลยวางฝ่ามือลงกลางศีรษะเล็กโยกไปมาเหมือนทุกครั้งที่ไม่สามารถตอบลูกได้ หรือไม่ก็มันเขี้ยวในความน่ารักน่าชังช่างเจรจา ก่อนเร่งเครื่องยนต์พาไปซื้อเค้กวันเกิดให้น้องปิงปองเพื่อนรักของหนูผิงตามที่เอ่ยขอตอนตื่นมาเจอหน้ากัน

ด้วยเหตุนี้เขาจึงรีบพาลูกสาวออกจากบ้านก่อนเวลาโดยไม่รอมัลลิกา ทว่าสั่งลุงป้ายเอาไว้แล้วให้รับหล่อนมาส่งที่โรงเรียนหลังกินมื้อเช้าที่เขากับหนูผิงลุกขึ้นมาช่วยกันทำตั้งแต่ไก่โห่ แล้วหล่อนนอนหลับอุตุอยู่บนเตียงอย่างไม่คิดจะตื่น

แล้วไอ้หัวใจสีชมพูบ้าบอนั่นเขาไม่เคยอุตริคิดจะทำมันเลย มันเป็นความคิดของหนูผิงต่างหาก เขาแค่ทำตามความต้องการของลูกเท่านั้นแหละ!

 






ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านนิยายเช่นเคยค่า
ขอให้สนุก และมีความสุขกับการอ่านน้า

ดารารินทร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

385 ความคิดเห็น