เกมร้ายร่ายปรารถนา ( รีอัปเดต / มี e-book )

ตอนที่ 33 : เกมร้ายร่ายปรารถนา - 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,959
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    13 ก.ค. 62



ลิงก์ E - book เกมร้ายร่ายปรารถนา >>>คลิก<<<




ความสุขโอบล้อมรอบกายหนูผิงเพราะวันนี้เหมือนได้มากินของโปรดพร้อมหน้าพ่อแม่ลูก มัลลิกาคอยเช็ดปากที่เปรอะเปื้อนให้เด็กหญิงอย่างถนอมจนไม่เป็นตากิน

เจตน์มองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป จู่ๆ ก็เต็มตื้นขึ้นมาในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก หนูผิงไม่เคยยิ้มกว้างอย่างมีความสุขเท่านี้มาก่อน เขาไม่เคยคิดว่าลูกสาวจะเข้ากันได้กับมัลลิการาวกับเกิดมาจากเลือดเนื้อเชื้อไขของหล่อน

แม่ของเขายังเคยพูดว่าหนูผิงมีแววตาที่เชื่อมความผูกพันบางอย่างทุกครั้งที่อยู่ใกล้ ได้เล่น ได้สบตากันกับมัลลิกา เหมือนเป็นแม่ลูกกันจริงๆ

ด้วยเหตุนี้กระมังที่ทำให้หนูผิงติดหล่อนมากกว่าคุณพ่ออุปถัมภ์อย่างเขา เข้ากันได้เป็นปี่เป็นขลุ่ยไม่พอ ยังคอยปกป้องเข้าข้างกันจนเขาแอบเคืองหน่อยๆ

คุณพ่อปากเลอะ” หนูผิงมองพลางร้องบอกเสียงใสยามหันมาทางพ่อเจตน์

ตรงไหนครับ”

เจตน์เอามือชี้ที่มุมปากซ้ายขวาแล้วยื่นหน้าเข้าไปอ้อนให้ลูกสาวเช็ด แต่หนูผิงไม่ยอมเช็ด หันไปโบ้ยให้ครูเมย์ที่ถือทิชชูในมือเช็ดปากให้พ่อเจตน์แทน

ครูเมย์เอาทิชชูเช็ดปากให้พ่อเจตน์หน่อยค่า พ่อเจตน์ปากเลอะหมดแล้ว” นิ้วอูมๆ จิ้มเบาๆ ที่มุมปากของคุณพ่อ บอกที่ทางให้คุณครูรีบช่วยด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วน่าเอ็นดู

หนูผิงบอกไม่ได้ยินหรือ”

เขาทำเป็นย้ำหน้าเข้มข่มขู่ยามเบี่ยงหน้ามาให้หล่อนรีบทำตามคำสั่งของลูกสาว ทว่าหล่อนกลับนั่งมองเขาตาปริบๆ เหมือนไม่อยากทำให้

ใครว่าล่ะหล่อนเขินเลยไม่กล้ายื่นมือเข้าไปทำตามที่หนูผิงร้องขอต่างหาก เชื่อเถอะว่า… ถ้าหล่อนยืนมือออกไปมันต้องสั่นจนน่าอายแน่ๆ

ก็ดูสายตาที่เคยเย็นชาต่อหล่อนตอนนี้สิว่ามันเปลี่ยนไปมากขนาดไหน มันวาววามด้วยแววเจ้าชู้แกมหยอกเย้า ขัดกับคำสั่งข่มขู่แข็งๆ เมื่อครู่เหลือเกิน

อยากจะมองเมินแล้วเช็ดให้ก็กลัวจะกลายเป็นยิ่งเลอะ มัลลิกาเลยรีบยื่นมือสั่นเทาไปซับออกอย่างรีบๆ แต่มันชักกลับมาวางที่เดิมแทบไม่ได้เมื่อถูกสายตาทรงเสน่ห์ลึกล้ำจ้องมองมาตราตรึงเอาไว้

หนูผิงเอามือปิดปากกลั้นยิ้มเอียงอาย พ่อเจตน์มองครูเมย์ตาเยิ้มเชียว

ทว่าเจตน์ไม่ได้ตั้งใจ เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังมองครูสาวด้วยแววตาเสน่หาเช่นนั้น

จู่ๆ ก็เหมือนถูกดวงหน้าหวานคมที่งามจนไม่อาจคัดค้านสะกดให้ต้องมองตอบไปแบบนั้นมากกว่า แล้วยิ่งดวงตาคู่คมสวยมีแววสะเทิ้นอายน่าหยอกเอิน เขาเลยเพลิดเพลินที่จะกลั่นแกล้งหล่อนให้อายม้วนต้วนจนตัวบางๆ แทบบิดเป็นเกลียว

 

เจตน์ถอนสายตาออกมาก่อนเมื่อเหลือบเห็นลูกสาวจอมกะล่อนหัวเราะคิกด้วยความชอบอกชอบใจ แต่นั่นน่ะไม่เท่าไรหรอก ประโยคเอ่ยขอโต้งๆ ที่แม่ลูกสาวเอ่ยมามันเด็ดยิ่งกว่า

หนูผิงอยากให้ครูเมย์มาเป็นเมียพ่อเจตน์ มาเป็นแม่หนูผิง”

ให้ตายเถอะคำพูดแก่แดดนั้นทำเอามัลลิกาหันไปตะครุบปิดปากหนูผิงแทบไม่ทัน รอยยิ้มแฉ่งแข่งตะวันของหนูน้อยจึงถูกซ่อนอยู่ใต้ฝ่ามือครูเมย์แทบทันที

อย่าพูดแบบนี้อีกนะคะ พ่อเจตน์จะเสียหาย”

หนูผิงดึงมือครูเมย์ออกมาถามแกมเถียงด้วยความไม่เข้าใจเสียหายยังไงคะ ก็เราสามคนอยู่ในบ้านเดียวกัน พ่อเจตน์ไม่มีเมียเพราะน้านิสไปแต่งงานกับคุณปลัดแล้ว แล้ว… แล้วครูเมย์ก็ไม่มีแฟน เราก็น่าจะมาอยู่เป็นพ่อแม่ลูกกัน” แล้วหันไปคะยั้นคะยอคุณพ่อให้เห็นด้วยกับที่พูดไป “ใช่ไหมคะพ่อเจตน์ นะ… หนูผิงอยากมีแม่เหมือนเพื่อนๆ คนอื่น หนูผิงไม่อยากโดนล้อว่าไม่มีแม่”

เจตน์มองลูกสาวด้วยความสะท้านสะเทือนใจ คิดตำหนิตัวเองทันทีที่คืนหนูผิงให้แม่แท้ๆ เอาไปเลี้ยงดูไม่ได้เสียที ทำให้หนูผิงต้องมามีปมที่น่าสงสารเห็นใจในวันนี้

หรือว่าเขาควรเปิดเผยเรื่องมัลลิกาให้หนูผิงรู้เสียที หลังจากที่คนงานในไร่รู้กันไปทั่ว นั่นเพราะหนูผิงไม่เคยเข้าไปที่ไร่เลยจึงยังไม่รู้เรื่อง แล้วแม่ของเขาก็กำชับกับคนในบ้านไม่ให้บอกหนูผิงเพราะเขายังคงเล่นแง่ไม่ยอมง่ายๆ นางกลัวหนูผิงจะผิดหวังถ้าวันหนึ่งมัลลิกาต้องออกไปจากชีวิตของเขาโดยที่นางก็ค้านไม่ได้ ส่วนในโรงเรียนยังไม่ค่อยมีใครรู้นักนอกจากภีมวัจน์และครูที่อยู่ละแวกบ้านเดียวกัน







ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านนิยายเช่นเคยค่า
ขอให้สนุก และมีความสุขกับการอ่านน้า

ดารารินทร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

385 ความคิดเห็น