เกมร้ายร่ายปรารถนา ( รีอัปเดต / มี e-book )

ตอนที่ 30 : เกมร้ายร่ายปรารถนา - 29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,142
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    6 ก.ค. 62



ลิงก์ E - book เกมร้ายร่ายปรารถนา >>>คลิก<<<




อ้าว… ไอ้เจตน์ ไปไงมาไงถึงได้มาหาฉันแต่เช้า” ภีมวัจน์ทักถามทันทีที่ร่างสูงสง่าของเจตน์ก้าวผ่านธรณีประตูเข้ามาถึงตัว

ซื้อกาแฟมาฝาก” เจตน์ชูกาแฟที่ว่าขึ้นมาแล้ววางลงบนโต๊ะทำงานกว้างขวางพลางทิ้งตัวนั่ง

ผู้อำนวยการหนุ่มถึงกับเอียงหน้าหรี่ตามองแปลกๆมีอะไรหรือเปล่าวะ ปกติแกไม่ได้ใจดีขนาดซื้อของกินมาบรรณาการฉันถึงโรงเรียนแบบนี้นะเว้ย”

ถ้าพาออกไปเลี้ยงเหล้าเคล้านารีที่ก็ว่าไปอย่าง แบบนั้นน่ะเจตน์มันถึงไหนถึงกันอยู่แล้ว

พอดีมาส่งครูหนูผิงก็เลยแวะมาหา”

แล้ว…” เขาถามอย่างรู้ทันว่ามันต้องมีอะไรที่มากกว่านั้นแน่นอน

เจตน์จึงเล่ามันตรงๆ ไม่อยากอ้อมค้อมแล้ว เพราะเจ้าภีมวัจน์มันได้ไม่เชื่อเลยว่าเขามาหาถึงที่โดยไม่มีเรื่องอะไรที่ทำให้ทุกข์ใจ

นิสทะเลาะกับปลัด ถูกบีบคอมาจนช้ำ เมื่อวานนิสเลยไปนอนที่บ้านฉันเพราะกลัวจะถูกทำร้ายซ้ำสอง”

แล้ว…”

ฉันกลัวนิสจะเตลิดไปไกล คือ... แม่ไม่พอใจที่เห็นนิสในบ้านฉันเมื่อเช้าก็จัดชุดใหญ่ให้ซะ นิสคงรู้สึกแย่เลยออกมาก่อน ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นไงบ้าง”

เฮ้อ…” ภีมวัจน์ถอนหายใจยาวเยียด แล้วดูดกาแฟในแก้วพลาสติกเก๋ๆ ไปสองสามอึกถึงแสดงความเห็นอย่างเป็นกลาง “…แกไม่ควรเอาตัวเองเข้าไปแทรกกลางเว้ยเจตน์ นิสเขามีผัวแล้ว เขาไม่เอาแก แกก็ไม่ควรไปสนใจเขาเปล่าวะ”

“…”

ตัดใจสักทีได้ไหม”

จากนั่งเงียบเจตน์เริ่มเงยหน้าขึ้นไปกลอกตาด้วยความอึดอัดในหัวใจเพราะฉันเลือกไม่ได้ นิสถึงต้องไปแต่งงานกับคนอื่นแบบนั้น ฉันเลย… ยังตัดใจไม่ได้ว่ะ”

แล้วไง… พอเขาทะเลาะกับผัวแกก็จะทิ้งเมียที่แม่หามาให้ไปคืนดีกันเลยเหรอวะ”

ภีมวัจน์ประสานมือวางบนโต๊ะทำงานแล้วยื่นหน้าเข้าไปหา อยากให้เพื่อนได้ยินชัดๆ ว่า…

นิสเขาเลือกแล้วว่ะเจตน์ ในเมื่อเขารับไม่ได้ที่แกยื้อหนูผิงเอามาเลี้ยงเป็นลูกแท้ๆ แล้วแจ้นไปแต่งงานกับคนอื่นเพื่อประชดให้แกเจ็บใจ... ให้แกเสียดายเขาเนี่ย นิสเขาจะโดนตบโดนตีมันก็ไม่เกี่ยวกับแก เพราะเขาเลือกผู้ชายคนนั้นมาประชดแกเอง เขาก็ต้องรับผลกรรมจากการที่เขาเลือกไง แกอย่าเอาใจเข้าไปเกี่ยวข้องกับเขาให้วุ่นวายสิวะ”

เขาหยุดเว้นจังหวะให้เจตน์ได้ทบทวนแล้วฮุกให้น็อก

ผู้หญิงอย่างนิสรินทร์… ฉันพูดได้เต็มปากเลยว่าเห็นแก่ตัวมาก เขาไม่ยอมแบ่งความรักให้ใครเลยแม้แต่เด็กตัวเล็กๆ ที่แกบอกไปแล้วว่าเป็นลูกสาวรุ่นน้องที่ไม่พร้อมจะเลี้ยงลูกถึงได้เอามาฝากฝังไว้กับแกก่อน ก็ยังไม่เชื่อใจ... หาว่าแกไปมีอะไรกับรุ่นน้องจนท้องต้องรับมาเลี้ยงเองมากกว่า ใจแคบมาก... แถมไม่เคยเชื่อใจแกเลยเนี่ย รักอยู่ได้ยังไงวะ”

เจตน์ค่อยๆ กดฟันคมลงกับริมฝีปากบางด้วยความลำบากใจรุ่นน้อง’ คนนี้ไงที่ทำให้เรื่องราวความรักของเขาต้องพลิกผันเข้าสู่จุดล้มเหลวเมื่อต้นปีที่ผ่านมา รุ่นน้องที่ไม่มีใครรู้จักชื่อเสียงเรียงนาม ไม่เคยมีใครได้เห็นหน้า เพราะหล่อนคือความลับที่เขาจำเป็นต้องเก็บงำเอาไว้ในใจไม่สามารถบอกใครได้... แม้แต่นิสรินทร์ซึ่งเป็นคนรัก

นิสรินทร์จึงเร่งเร้าให้เขาพูดความจริงออกมาด้วยการให้เขาเลือกต่อหน้าคนเป็นแม่ ว่าจะบอกความจริงทั้งหมดให้หล่อนฟัง หรือจะเงียบอยู่แบบนี้แล้วปล่อยให้หล่อนเดินออกไปจากชีวิตของเขา แล้วเราก็ขาดกัน...

เขาก็เลือกที่จะเงียบด้วยความจำเป็นที่ไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของรุ่นน้องคนนั้นได้ เขาอ้อนวอนขอให้หล่อนเข้าใจ ได้โปรดรอจนกว่ารุ่นน้องคนนั้นพร้อมที่จะกลับมาเปิดตัวได้ไหม หล่อนก็รอมาจนหนูผิงอายุหกขวบแล้ว แต่ความลับก็ยังคงเป็นความลับ หล่อนจึงเลือกที่จะเดินจากไปด้วยทิฐิอันแรงกล้าเมื่อเขาตอบไม่ได้ว่าแม่ของหนูผิงคือใคร แล้วยังตัดปัญหาด้วยการบอกหล่อนว่าจะรับเลี้ยงหนูผิงเป็นลูกสาวคนหนึ่งตลอดไป

แล้วจะให้เขาเกลียดหล่อนเข้าไปได้ยังไง ในเมื่อเขาเป็นคนที่ทำให้หล่อนต้องหลุดมือไปเอง... 





ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านนิยายเช่นเคยค่า
ขอให้สนุก และมีความสุขกับการอ่านน้า

ดารารินทร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

385 ความคิดเห็น

  1. #384 yam (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 19:25

    เสียดายอินิสมากก็ไปเป็นผัวน้อยมันซะไอ่เลวเจต

    #384
    0
  2. #29 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 09:12
    ก่อนนางเอกจะเทฝากนางเอกตบไม่ต้องบ้างน้ำทั้งคู่
    #29
    0