วันนี้ตั้งชื่อเรื่องเป็นภาพยนตร์มากๆ เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศ
อีกอาทิตย์กว่าๆ จะถึงเวลาสอบโควต้าของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ซึ่งเลื่องลือในด้านข้อสอบที่ยาก คู่แข่งเยอะมาก
มีแต่คนเก่งไ คะแนนสูงใช่เล่น
เห็นไหม ถึงได้บอกว่า โควต้าทะลุปฐพีไง !
เรากลัวไม่ติดเพราะเลือกคณะไว้สูงทั้งสองอันดับเลย
แต่จะพยายามนะ อ่านหนังสือก็ยังไม่จบเลย
เพื่อนบอกว่า รอรอบแอดมิชชั่นก็ได้ หากไม่ติดมช.
เราเองก็กลัวทั้งสองอย่างเลย คู่แข่งเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆ
ใครที่เป็นเด็กๆแล้วได้อ่านที่เราเขียนนะ ขอบอกไว้เลยว่า ตั้งใจเรียนมากๆเลยนะคะ
ทำเกรดให้ดีไปเลย ไม่งั้นจะมาชอกข้ำเหมือนพี่ Y_Y
เอาล่ะ มีเพื่อนบอกเราว่า ทำให้เต็มที่ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร แต่เราก็ไม่เสียใจที่ทำเต็มที่ที่สุดแล้ว !
ความคิดเห็น
เพื่อนน้องพูดถูกแล้วล่ะจ้ะ ทำให้เต็มที่นะ อย่าไปเครียดกับมันมากนักเลย โควต้าไม่ได้ ก็ยังมีแอดมิดรออยู่ พี่จะบอกให้นะว่าถ้าติดโควต้าแล้วน่ะจะยิ่งทำให้ตัดสินใจลำบากใหญ่เลย เพราะเราไม่รู้ว่าเราจะทำแอดมิดชั่นได้ดีกว่านี้รึเปล่า สมมติว่าเราทำข้อสอบแอดมิดได้คะแนนดีกว่านี้ แต่เราดันเลือกโควต้าไปแล้ว (พูดง่ายๆคือเราสละสิทธิ์แอดมิดอะจ้ะ) เราก็อาจจะพลาดโอกาสที่จะได้เข้ามหา'ลัยที่คะแนนสูงๆก็ได้นะเอ้อ
สรุปสั้นๆ ทำให้เต็มที่ แต่ห้ามเครียดเด็ดขาดนะ
ปล.พี่ชอบชื่อไดน้องวันนี้มากอะ ตั้งได้สะใจจริงๆ ชอบภาพที่น้องตั้งเป็นเฮดด้วยแหละ พี่อยากดูเดอะโกลเด้นคอมพาส นิโคลซ้วย...สวยง่ะ
PS. เวลาเดียวที่มนุษย์จะรู้จักตัวเองก็คือ เวลาที่เห็นตัวเองในผู้อื่นอย่างมีอารมณ์ขัน - เกอเธ่