Decimo's Lover(s) :: All27 [rewrite]

ตอนที่ 8 : กระสุนนัดที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    27 พ.ค. 58


 

ผม โกคุเดระ ฮายาโตะ ถึงจะชื่อญี่ปุ่น แต่ความจริงแล้วผมเป็นคนเป็นลูกเสี้ยวนะ เกิดที่อิตาลีด้วย หืม..ผมมาที่ญี่ปุ่นทำไมนะเหรอ? ผมมาตามหาความฝันนะสิ อ๊ะ อ๊ะ อย่าเพิ่งหัวเราะนะ ฟังความฝันของผมก่อน บอกไว้ก่อน มันยิ่งใหญ่มากๆเลยละ

 

ผมน่ะฝันที่จะเป็น ‘มาเฟีย’ นะสิ!!  ไงละ? ยิ่งใหญ่ใช่ม้า?  อ้าวไหงทำหน้างั้นละ อย่าหัวเราะดิ โธ่!!ผมไม่ได้เป็นมาเฟียกิ๊กก๊อกนะ  ผมนะตั้งใจแล้วว่าจะเป็นมาเฟียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก เอาหัวเป็นประกันเลย ว่าผมคนนี้จะเป็น วองโกเล่รุ่นที่สิบ ให้ได้เลย คอยดู!!! 

 

หา? วองโกเล่คืออะไรนะเหรอ?  นี่คุณ โง่ป่ะเนี่ย? ไม่รู้จักวองโกเล่? ไปอยู่ที่ไหนมา? หลังเขาป่ะเนี่ย? เอาเถอะๆ ผมจะบอกให้เป็นบุญละกัน..

 

วองโกเล่ ก็คือ แฟมิลี่มาเฟียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนะสิ มีอิทธิพลไปทั่วโลกเลยนะ นี่ๆ ผมได้ข่าวมาว่า รุ่นที่เก้าหัวหน้าแฟมิลี่วองโกเล่คนปัจจุบันจะรามือจากตำแหน่ง แหละก็กำลังหาคนที่จะเป็นรุ่นที่สิบหัวหน้าแก๊งคนต่อไป ซึ่งตำแน่งนั้นต้องเป็นของ ผม เท่านั้น!! สโมคกิ้ง บอมบ์ ฮายาโตะ คนนี้จะเป็น รุ่นที่สิบให้ได้!!

 

 

และ...วันนี้  เป็นวันที่ต้องจารึกไว้ในประวัติศาสตร์มาเฟีย… เพราะ...ผมเจอแล้ว!!??

 

ผมเจอแล้ว !!

 

คนนี้แหละ  ‘คนที่ใช่’ สำหรับผม

 

 

 

.......................................

 

 

 

วันนี้เป็นวันแรกที่ผมจะออกมาสำรวจ ‘ถิ่นใหม่’ ของผม หลังจากนั่งเครื่องบินตรงจากจากอิตาลีมาถึงที่ เมืองนามิโมริ ประเทศญี่ปุ่น ก่อนจะหาที่พักอาศัยในระยะยาวและที่เรียนต่อได้ในเมื่อวาน (ผมยังเป็นวัยรุ่นนะครับ ถึงอนาคตจะเป็นมาเฟียก็ต้องเรียน หาความรู้ใส่หัวเหมือนกัน มาเฟียสมัยนี้ต้องฉลาดครับ)

 

ตอนสาย ขณะที่ผมเดินลาดตระเวรบริเวณรอบๆที่พักอาศัยอยู่ดีๆ  ก็มีคนเดินมาชนไหล่ผม ซึ่งตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดอะไร แต่เจ้านั่นกับพวกดูเหมือนจะตั้งใจหาเรื่องกับผมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว  ซึ่งแน่นอน ผมไม่กลัวอยู่แล้ว ไอ้เรื่องทะเลาะวิวาทนะ จัดให้ตามคำขอ

 

ผัวะ!! อั๊ก!!! โอ๊ย!!

 

ตูม!!

 

อ๊ากกกก

 

ผมจัดการพวกมันลงได้โดยผมไม่มีแม้แต้รอยข่วน แต่มีฝุ่นจากไดนาไมต์เล็กน้อย อ้าว? ฉายาผมก็บอกว่า สโมกกิ้ง บอมบ์ ฟังไม่รู้เหรอว่าผมใช้ระเบิด ช่างเถอะ ผมเก่งใช่ไหมละ ขณะที่ผมจะจัดการขั้นเด็ดขาดนั้น ผมก็ได้ยินเสียงหัวเราะ เสียงนั้นไพเราะมาก เสียงใสราวกับเสียงร้องของนกไนติงเกล ทำให้ผมต้องชะงัก และหันไปหาต้นเสียงนั้น แล้วผมก็พบกับ...

 

 

...นางฟ้า... 

 

เธอคนนั้นสวย...สวยมาก ใบหน้าอ่อนเยาว์สดใส ดูเหมือนจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับผม รอยยิ้มนั้นดูแจ่มใสมากราวกับดอกทานตะวัน ดวงตาสีน้ำตาลของเธอกลมโตสดใส ส่องประกายวิบวับ จนผมตาพร่าไปชั่วขณะ ร่างเล็กๆบอบบางนั้นแลดูน่าทะนุถนอมเป็นอย่างยิ่ง จนผมกลัวว่าจะแตกสลายได้ราวกับแก้วบางๆ ผมรู้ตัวเลยว่า..ผม ‘ตกหลุมรัก’ เธอ เข้าเสียแล้ว

 

 

................................................................................................

 

สึนะมองคนที่กำลังจ้องเขาตาค้างอย่างขบขัน ดูสิ หล่อซะเปล่า ทำหน้าเอ๋อแบบนั้น ตลกน้อยเสียเมื่อไหร่ คงตกใจที่มีคนมาเห็นเข้าสินะ (ตกหลุมรักต่างหาก//ไรท์เตอร์)

 

เอ่อ คิก คิก ไม่ได้ว่าอะไรหรอก จะทำอะไรก็ทำเหอะตามสบายนะ ไปละสึนะขอตัวก่อนจะหันกายจะเดินกลับ แต่ต้องชะงักเมื่อชายคนนั้นกระโดดผลุงมาคว้าข้อมือเขาไว้เสียก่อน ทำให้ต้องหันกลับไปมองคนผมเงินอย่างสงสัย

 

อ๊ะ..ขะ ขอโทษโกคุเดระเอ่ยตะกุกตะกัก พลางรีบปล่อยมือจากความนุ่มนิ่มราวกลับไร้กระดูก เขาตกใจกับการกระทำของตัวเองไม่น้อย คาดไม่ถึงว่ามือจะเร็วกว่าความคิดแบบนี้ เพียงแค่เห็นอีกฝ่ายจะจากไป ก็กลัวไปหมด จนต้องรีบคว้าเอาไว้ ก่อนจะหายไปจากสายตา

 

ขอโทษ? เรื่องอะไรเหรอ?” สึนะเอียงคอด้วยความสงสัย ความโมเอะกระจายในทันใด กระแทกตาร่างสูงกว่าเต็มๆ จนเลือดกำเดาอยากจะกระฉูดออกมาให้รู้แล้วรู้รอดไป

 

ระ...เรื่อง...เรื่องมือ...งะ...ไง เจ็บไหม?”  เด็กหนุ่มร่างโปร่งพยายามระงับความตื่นเต้น แต่เสียงก็สั่นไปหมด

 

ไม่เจ็บเลย ว่าแต่ไม่เอาแล้วเหรอ?”

 

อะ..เอา..เอา’..อะไร??!!” คนผมเงินตกใจ หรือว่าร่างบางรู้ความคิดเขาหมดแล้ว ว่าเขาคิดจะ...

 

เงินไง ไม่เอาแล้วเหรอคำตอบที่ออกจากปากสึนะ ทำเอาโกคุเดระแอบถอนหายใจ พลางลอบปาดเหงื่อ อย่างโล่งอก

 

ไม่เอาแล้วก็ได้ ว่าแต่เธอ..ชื่อ?”

 

อ๊า จริงสิ ลืมไปเลยสึนะอุทาน ทำเอาโกคุเดระตกใจอีกรอบ อ...อะ...อะไรอีก?”

 

 “ผมชื่อซาวาดะ สึนะโยชิ เรียกสึนะก็ได้ มัวแต่สนใจเรื่องไร้สาระจนลืมแนะนำตัวเลย แฮะๆสึนะแลบลิ้นอย่างทะเล้น แต่ในสายตาของโกคุเดระแล้ว  อ๊ากกกก โมเอะ ที่สู้ดดด

 

อ่า..ฉันโกคุเดระ ฮายาโตะเรียกไงก็ได้ ตะ ตามใจนายโกคุออกจะตกใจนิดๆที่อีกฝ่ายแทนตัวว่าผม นึกว่าผู้หญิงซะอีก แต่ไม่เป็นไร เขาไม่สนเรื่องนี้อยู่แล้ว..เดี๋ยวนี้สังคมเปิดกว้าง...แต่ตอนนี้สนแต่ว่า....จะจีบไงดีเนี่ย..?!!!

 

แต่ เอ๋? ซาวาดะ สึนะโยชิ งั้นเหรอ? ชื่อเดียวกันกับว่าที่วองโกเล่รุนที่ 10 ตามที่คุณรีบอร์นบอกเลยนี่น่า

 

“เพิ่งรู้ตัวเหรอ เจ้าบ้า”

 

“รีบอ์น/คุณรีบอร์น”

 

ร่างสูงที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาข้าง ๆ สึนะ รีบอร์นแอบตามสึนะมาห่าง ๆ และเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ตอนแรกที่เรียกเจ้าโกคุเดระมาก็เพราะอยากทดสอบอะไรสักหน่อย แต่เจ้าบ้านี่ดันไปตกหลุมรักเป้าหมายเสียได้ แบบนี้แผนเขาก็เป็นหมันนะสิ

 

“มะ มาตั้งแต่เมื่อไรครับ?” โกคุเทระหันไปถามนักฆ่าหนุ่ม ด้วยความตื่นเต้น ปนหวาดระแวงนิด ๆ เพราะรู้ตัวว่าตัวเองมีความผิดติดตัว  ตื่นเต้นที่ร่างเล็กเป็น ซาวาดะ สึนะโยชิ ว่าที่รุ่นที่ 10 ของวองโกเล่จริง ๆ หวาดระแวงว่าจะถูกรีบอร์นลงโทษเพราะดันทำผิดข้อตกลง

 

“เอ๋??!! รู้จักกันด้วยเหรอ ทั้งสองคน”

 

“เออ/ครับ รุ่นที่ 10” ทั้งสองหนุ่มหันมาตอบพร้อมกัน ก่อนรีบอร์นจะชะงักหันไปมองหน้าเด็กหนุ่ม สึนะเองก็หันไปมองโกคุเทระอย่างงง ๆ อีกคน

 

“รุ่นที่ 10 เหรอ?” สึนะชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง ทำหน้าสงสัย เอียงคอนิด ๆ บวกกับดวงตากลมโต กับใบหน้าน่ารักนั้น..

 

อุ๊ก...โมเอะมาก...

 

สองหนุ่มมองหน้าสึนะนิ่งไป พลางหน้าขึ้นสีกับจินตนาการของตนเอง จนสึนะต้องงงอีกรอบ อะไรเนี่ย? วันนี้มีงูเยอะไปแล้ว (งงจ๊ะ)

 

“...น...นี่...พวกนาย!!” เสียงใสดังขึ้นแทบจะตะโกน กระชากสติของทั้งสองกลับมา ฝ่ายรีบอร์นยังเก็บอาการได้ดี แต่โกคุเทระนะหนักกว่า น้ำลายไหลย้อยที่มุมปากแล้ว

 

“เป็นอะไรไปนะ จู่ๆก็นิ่งไปเลย”

 

“ช่างมันเหอะ ว่าแต่แกนะเลิกทำหน้าแบบนั้นสักที” ไอ้หน้าโมเอะ ๆ แบบนั้น ถ้าคนอื่นมาเห็นมีหวัง เจ้าหมอนี่โดนปล้ำไปแล้ว เขายังเผลอไปวูบหนึ่งเลย อันตราย ๆ

 

“หน้าแบบนั้น? หน้าฉันมันผิดปกติจากคนอื่นตรงในกัน มีตาสอง มีจมูก มีปาก..”

สึนะทำท่าจะร่ายยาว รีบอร์นได้แต่เซ็งจับจิต พลางหันไปหาโกคุเทระที่ยังยืนเหม่อตาลอย

 

“ผัวะ”  ตบกะโหลกเข้าให้

 

“เจี๊ยก!!” เด็กหนุ่มผมเงินร้องเสียงหลง อะไร ๆ ที่จินตนาการอยู่ลอยกระเด็นหายไปทันที ขณะจะเงยหน้าขึ้นมาเอาเรื่องก็เจอ สายตาคมดุ ๆ ที่จ้องมา จึงต้องกลืนคำผรุสวาทลงคออย่างยากลำบาก “ม...ไม่มีอะไรครับผม”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #43 noblesse_1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 09:37
    ซื่อจังช่างน่ารักน่าก_ด
    #43
    0
  2. #23 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 20:20
    หน้าโมเอะเกินไปไง สึจังเอ้ย
    #23
    0