ผลงานรวมเรื่องสั้น HARRY POTTER : Yaoi [All HP]

ตอนที่ 4 : What's in box ? [Sirius x Harry]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    23 ม.ค. 57

วันนี้เป็นวันที่ห้า แล้วที่แฮร์รี่ได้มาอยู่กับพ่อทูนหัวของเขา   ซิเรียส  แบล็ก  วันนี้ซิเรียสออกไปทำงานทั้งบ้านเลยเหลือแต่เขากับบัคบีค 

 

            ….น่าเบื่อจังเด็กชายคิด  แล้วนอนกลิ้ง ไปกลิ้งมาอยู่บนพรมนุ่มๆผืนกว้าง  อืมทำไรดีน้าบัคบีคออกไปบินรับลมเล่นข้างนอกเอ๋มีอะไรให้ทำบ้างเนี่ย?.....แล้วดวงตาก็ไปสะดุดกับกล่องอะไรสักอย่างที่อยู่บนโต๊ะ  อะไรนะ ..มาอยู่นี่ได้ไง.ทั้งที่ตอนเช้ายังไม่มีแท้ๆ  เด็กชายลุกเดินไปที่โต๊ะ พลิกกล่องดูไปมา มันเรียบมาก ไม่มีแม้แต่ข้อความทิ้งไว้ 

 

            “…???...”   ถ้าแกะดูคงไม่เป็นไรหรอกมั๊ง  เมื่อคิดได้ก็ลงมือแกะกระดาษที่ห่อออก 

 

            ข้างในเป็นกล่องไม้ลักษณะคล้ายหีบเพลง  เด็กชายลางเขย่าดู….ไม่มีเสียงอะไรเลย 

แฮร์รี่สงสัยหนักขึ้น  ใครเป็นคงส่งเจ้านี่มานะ ..หรือว่าเป็นของซิเรียสงั้นไม่ยุ่งดีกว่า  แล้วเด็กชายวางกล่องไว้ที่เดิม  แล้วหันไปสนใจทีวีแทน แล้วเจ้ากล่องน่าสงสัยก็ถูกทิ้งไว้บนโต๊ะอยู่อย่างนั้น

 

????????????????????

 

            จะห้าโมงแล้วซิเรียสก็ยังไม่กลับ  แฮรี่ตัดสินใจอาบน้ำก่อนดีกว่าแล้วค่อยลงมาทานข้าวตอนชายหนุ่มกลับมา แดดยังแรงอยู่ทำให้เด็กชายไม่เปิดไฟตามปกติ……

           

            หือ  แฮรรี่เดินออกมาจากห้องน้ำ ร่างบางสวมชุดคลุมอาบน้ำอย่างลวกๆ เพราะถึงเวลาที่ซิเรียสจะกลับมาแล้ว  แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นอะไรเสียก่อน  

 

            กล่องแบบเดียวกับที่เขาเห็นตอนเช้าวางอยู่บนเตียงของเขา เด็กชายขมวดคิ้วเพราะมั่นใจว่าตนไม่ได้หยิบมันขึ้นมาแน่นอน  ..ชักมีอะไรแปลกๆแล้วสิ.. 

 

            แม้จะลังเล แต่ในที่สุดเด็กชายก็ตัดสินใจหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นเตรียมพร้อม  แล้วค่อยๆเปิดฝาออก….

 

            ข้างในว่างเปล่า….ไม่มีอะไรเลยเด็กชายถอนหายใจเฮือกใหญ่ และคิดว่าตัวเองคงคิดมากไปเอง ขณะที่เขาจะหยิบมันไปวางไว้บนโต๊ะ  เรี่ยวแรงดูเหมือนจะหายไปดื้อๆยังงั้นแหละ

 

            โครม!!” กล่องใบนั้นตกลงบนพื้นเปิดอ้าออก พร้อมกับร่างของ แฮรรี่ที่ทรุดลงไป  เด็กชายใจติดขัด  สติเริ่มจางหายไปพร้อมกับประสาทรับรู้  ในสติที่เลือนลางสิ่งที่เขานึกได้ในตอนนั้นคือ  ซิเรียส

                 

?????????????????

 

            ชายหนุ่มกลับมาถึงบ้านก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติทันที  ทั้งบ้านไม่มีแสงไฟสักดวง..เกิดอะไรขึ้น?.. แล้วปกติลูกทูนหัวของเขาจะออกมารอเขาที่หน้าบ้านเสมอ  ชายหนุ่มขมวดคิ้ว และรู้สึกร้อนรนทันที..รึว่าเกิดอะไรขึ้นกับแฮร์รี่?  เขารีบเปิดประตูเข้าไป

 

            ซิเรียสโบกไม้กายสิทธิ์แล้วว่า ลูมอสเขารู้สึกสังหรณ์ใจยังไงพิกล ทั้งบ้านไม่มีเสียงอะไรเลย..มันเงียบเกินไปชั้นล่างไม่มีใครอยู่..แฮร์รี่คงอยู่ข้างบน..เขาเดินขึ้นไปอย่างระแวดระวัง ประสบการณ์พอจะทำให้เขารู้  อย่าประมาท เขาบอกตัวเอง..ในที่สุดเขาก็ขึ้นมาบนชั้นสองได้สำเร็จ  ทีนี้ก็ต้องสำรวจทีละห้องห้องแรก ..ห้องแฮรรี่..

 

            เขาดันประตูให้เปิดออกโดยไม่มีเสียงแสงไฟจากปลายไม้กายสิทธ์ทำให้เห็นภายในห้องลางๆ ร่างที่คุ้ยเคยฝุบอยู่กับพื้นตรงปลายเตียง

 

            แฮรรี่!!!!”  ชายหนุ่มถลาเข้าไปประคองร่างเล็กๆของเด็กชาย ไม้กายสิทธิ์ถูกทิ้งอยู่ตรงนั้น

           

            แฮร์รี่  แฮร์รี่   ซิเรียสตบหน้าเด็กชายเบาๆ เพื่อให้รู้สึกตัว แต่ไม่มีการตอบสนอง  ใบหน้าเนียนขาวซีดราวกับซากศพ  ชายหนุ่มใจไม่ดี แฮรรี่  แฮรรี่!!!  ได้ยินชั้นไหม!?” เขาเรียกชื่อร่างในอ้อมแขนดังขึ้น

 

            อือ..”ร่างเล็กส่งเสียงครางเบาๆ  ซิเรียสถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยก็มั่นใจว่าเด็กหนุ่มยังมีชีวิตอยู่ เขาช้อนร่างบางขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วสายตาก็กวาดไปพบกล่องไม้ที่เปิดอยู่ นี่..มันสมองอันชาญฉลาดหวนนึกไปตอนที่พวกเขาอยู่ปีห้า

 

            ถ้าจำไม่ผิดละก็ซิเรียสกลืนน้ำลายอยางฝืดคอ….ตอนนั้นเจมส์เป็นคนคิดยาตัวนี้ขึ้นมา..ยาที่ไม่มีสี  ไม่มีกลิ่น  ตอนนั้นพวกเขาไม่รู้ว่ามันให้ผลอย่างไรเขาเลยขออาสาเป็นคนหาหนูทดลองเอง..แล้วหนูตัวนั้นก็ไม่พ้นไอ้หัวเมือก ศัตรูตลอดกาลเซอเวอร์รัส   สเนปแล้วผลที่ได้ก็คือ

 

            เสียงขยับตัวบนเตียงทำให้เขาความคิดหยุดชะงักค่อยหันกลับไปอย่างช้าๆ  แฮร์รี่ กำลังจ้องมองเขาอยู่  ดวงตาสีเขียวมรกตที่จ้องมองนั้นทำเอาชายหนุ่มรู้สึกหนาวๆร้อนๆ  แล้วก็ลอบกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ เมื่อเด็กชายขยับอย่างไม่ระวังว่าตัวเองอยู่ในสภาพไหน!! รอยสาบเสื้อของชุดคลุมอาบน้ำเปิดออกเผยให้เห็นลำคอขาวผ่องและหน้าอกแบนเรียบและต่ำกว่านั้นชายเสื้อที่เลิกไปถึงต้นขาเรียวขาว.. 

 

            ชายหนุ่มสะบัดศรีษะไล่ความคิดบ้าๆออก  พยายามสงบจิตใจไม่ให้คิดฟุ้งซ่าน...

 

            สถานการณ์ตอนนี้สร้างความลำบากใจให้กับชายหนุ่มอย่างยิ่ง  จะละสายตาก็ไม่ได้ แต่ถ้าไม่ละสายตามันก็จะยิ่งแย่ไปกว่านั้น

 

            ขณะที่เขาลังเลว่าไม่รู้จะทำยังไงดี เสียงหวานๆก็ดังลอดออกมาจากริมฝีปากเรียวเล็ก ซิเรียส..เป็นอะไร..มานี่..สิฮะ  ด้วยน้ำเสียงและท่าทางเย้ายวนนั้นทำให้ซิเรียสไม่คิดอยากจะขัดคำขอร้องนันสักเท่าไร พอรู้ตัวอีกที่เขาก็มายืนตรงหน้าร่างบางแล้ว

 

            ริมฝีปากสีชมพูอ่อนเผยอออกอย่างเชิญชวน ซิเรียส.” มือเล็กๆดึงเสื้อของชายหนุ่มแล้วดึงรั้งให้ต่ำลง  ริมฝีปากเรียวเล็กบรรจงจูบที่มุมปากของร่างสูงอย่างแผ่วเบา เป็นเชิงยั่วยวน  สติของซิเรียสเตลิดพ่านกับสัมผัสที่ได้รับ  เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆพยายามข่มอารมณ์ไว้ 

 

แฮรรี่เธอโดนยาเข้าไปเขาบอกอย่างใจเย็น และใช้มือจับยึดมือเล็กๆไม่ให้ขยับไปปลดกระดุมเสื้อของเขาไปมากกว่านี้  สงบจิตใจหน่อย..ไม่งั้นชั้นจำเป็นต้องใช้คาถากับเธอ..นะประโยคสุดทายเขาพูดอย่างไม่มั่นใจเท่าไร  ใครจะใจดำทำร้ายเด็กชายได้ลงคอกัน แล้วใจเขาก็อ่อนยวบเมื่อเห็นหยาดน้ำตาใสๆไหลออกมาจากดวงตากลมสวย

 

คุณจะทำจริงๆ..หรือฮะเด็กชายเสียงแผ่วลง  แล้วก้มหน้าลงเพื่อที่จะซ่อนน้ำตาไม่ให้ชายหนุ่มได้เห็น  ท่าทางแบบนั้นชวนให้สงสาร แต่ก็ชวนทำให้ชายหนุ่มเกิดอารมณ์อยากกระฉากร่างบางนั้นแล้วรวบรัดซะเหมือนกันเฮ้ย!!! คิดอะไรฟะเนี่ย!!..ตรู!! และนั่นทำให้ซิเรียสเผลอคลายแรงที่จับยึดมือของร่างบางไว้และเด็กหนุ่มฉวยโอกาสนั้นดิ้นหลุดออกมาจากการจับกุมของร่างสูง

            

            อ๊ะ!!” เผลอไปนิดเดียวชายหนุ่มก็ถูกกดลงบนเตียงนุ่มแทน 

 

มินาเคอรัส   เชือกเส้นบางๆพุ่งออกมาจากปลายไม้กายสิทย์ของเขา ที่เมื่อกี๊เขาทิ้งมันไว้บนพื้น  เชือกพวกนั้นออกมารัดข้อมือเขาไว้กับหัวเตียง ซิเรียสหน้าซีดเมื่อรู้สภาพของตัวเอง เขาพยายามดิ้นให้หลุดแต่ว่า ..ไม่สำเร็จ 

 

อย่าพยายามเลย..คุณก็รู้คาถาต้องแก้ด้วยคาถาเด็กชายพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก แล้วโยนไม้กายสิทธ์ทิ้งไปอย่างไม่ไยดี ตอนนี้ซิเรียสทำได้แต่มองเมื่อเสื้อผ้าทั้งของเขาและเด็กชายที่หลุดไปกองกับพื้น 

 

คุณ..ประมาทผม..ไปนิด..ซิเรียส..” เด็กชายพูดเย็นๆ และขึ้นค่อมร่างเขาไว้ พลางลูบไล้ไปร่างกำยำที่เปลือยเปล่านั้น  อึ๊!!”  ร่างสูงสะดุ้งสัมผัสของเด็กชายไม่ทำให้ชายหนุ่มคิดเลยว่า เป็นมือใหม่

             

            อ๊ะ!!..ตรงนั้นอย่า!!..แฮร์รี่อะ..อาซิเรียสร้องคราง เมื่อริมฝีปากเล็กๆเลื่อนไปขบเม้มที่ใบหู  ร่างบางยิ้มอย่างพอใจ  หึ  จุดอ่อนของคุณ..คือตรงนี้สินะ..” แล้วแหย่ปลายลิ้นเล็กๆ เข้าไป  อา ..แฮร์รี่..อือ

 

            ดูเหมือนร่างเล็กจะพอใจแล้วที่แกล้งชายหนุ่มได้ เขาเลิกให้ความสนใจกับมันชั่วคราว  แฮร์รี่ยันตัวขึ้นและหยุดอยู่อย่างนั้นเหมือนกำลังคิดว่าจะทำอะไรต่อทำให้ซิเรียสได้หยุดพักหายใจ แต่แล้วลมหายใจกลับเริ่มติดขัดอีกครั้ง..เมื่อเห็นร่างเล็กกำลังจะทำอะไร  หัวชายหนุ่มหมุนติ้ว สัมผัสจากลิ้นเล็กๆที่ไล้เลีย…..แต่นั้นไม่เพียงพอกับความต้องการของเขา  ท่าทางของชายหนุ่มที่ขยับตัวอย่างกระวนกระวาย..เรียกรอยยิ้มเล็กๆที่มุมปากของแฮร์รี่  โอเค..ซิเรียส ผม..ตามใจคุณขณะที่เขากำลังงุนงง แฮร์รี่ก็ไขข้อข้องใจของเขาด้วยการกระทำ 

      

            เด็กชายรับร่างของซิเรียสเข้ามา  มันใหญ่กว่าที่เขาคิดทำให้เด็กชายต้องพักเป็นระยะ  และนั้นทำให้ซิเรียสแทบคลั่ง  ฮ้าแฮร์รี่   อือซิเรียส  เด็กชายหอบหายใจหนักๆ เข้ายกสะโพกขึ้นลงเร็วๆ และเร็วขึ้นเรื่อยๆตามแรงอารมณ์ที่ลุกโหม  ชายหนุ่มแอ่นกายเพื่อให้รับสัมผัสนั้นให้มากที่สุด นั้นทำให้เด็กชายสะบัดศรีษะขึ้นตามแรงที่ได้รับ  อ๊าา!!!”  ซิเรียสมองแฮร์รี่ด้วยดวงตาที่หรี่ปรือแทบปิดด้วยแรงอารมณ์ มองเห็นเรือนร่างขาวเนียนงดงามนั้นชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อแพรวพราว อารมณ์ปรารถนายิ่งรุนแรงขึ้นตามการขยับของร่างบางที่อยู่บนร่างเขา

 

             อ๊าาาา!!!! …ซิเรียส!!!!!”

 

             แฮร์รี่!!…อื๊อ!!!”  ทั้งสองต่างเรียกชื่อของกันและกันเมื่อถึงจุดสิ้นสุด  ร่างบางล้มตัวลงนอนบนแผ่นอกกว้าง อ้าปากหอบหายใจอย่างเหนื่อยหอบ  เมื่อลมหายใจเข้าที่ดีแล้ว เด็กชายก็ยันตัวขึ้น ก้มจูบริมฝีปากเรียวซึ่งจูบกลับมาอย่างรักใคร่ แล้วลุกขึ้น ความเจ็บแปลบทำให้เด็กชายเซน้อยๆ  เขาหยิบเสื้อมาใส่อย่างลวกๆก่อนจะคลายคาถาให้อีกฝ่าย..

 

               รอยแดงที่ปรากฏบนข้อมือ  ทำให้เด็กชายใจเสียนิดๆ  ขอโทษฮะ..เจ็บมากไหม?” เขาลูบข้อมือชายหนุ่มอย่างเบามือ  …..ดูเหมือน..แฮร์รี่คนเดิมจะกลับมาแล้ว..รึเปล่านะ?…..ดวงตาสีดำจ้องกริยานั้นไม่วางตาแล้วก็มั่นใจว่าคนตรงหน้าคือคนเดิมจริงๆ

 

            ไม่หรอก..ไม่เจ็บเท่าไร….เธอสิ..เจ็บหรือเปล่า?” เขาตอบก่อนจะถามอย่างล้อเลียน แฮร์รี่หน้าแดงเขานึกน่าอายจะตายทำไมตอนนั้นเขาไม่คิดนะ….ด้วยความอายหรืออะไรก็ตาม เด็กชายลนลานลุกออกจากหน้าตักของอีกฝ่ายทันที 

 

            จะไปไหนล่ะ?ซิเรียสรีบคว้าข้อมือเล็กไว้แล้วดึงเข้ามาหาตัว  อ๊ะ  มือใหญ่จับสะโพกนุ่มไว้ให้ชิดกับตัวเขามากที่สุด ก่อนกระซิบ หนีทำไมล่ะแฮร์รี่  เมื่อกี๊..เธอยังต้องการชั้นอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”  เด็กชายหน้าแดงหนักขึ้นเมื่อตาเหลือบมองลงต่ำ…………..

           

 

            ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกลนัก……

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น

  1. #19 โคโกโร่ นิทรา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 18:19
    ฟินนนนนนน
    แต่ที่ลองกับป๋าเนป ป๋าเนปไปลงที่ใครคะ????
    #19
    0
  2. #15 hp7853761 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 14:11
    ชอบคู่นี้มากกกกก อยากให้มีต่อจัง
    #15
    0
  3. #10 นักเวทย์ปีศาจ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2557 / 19:29
    ฟินมากค่ะ
    #10
    0
  4. #6 * MEEN * (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 00:27
    คุๆๆ ซีเรียส แฮร์รี่ ฟินเลยอ่ะ
    #6
    0