คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [Owari no Seraph/Seraph of the end] Yuu x Mika [Owari no Seraph/Seraph of the end] Yuu x Mika | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
:) Shalunla 

สวัสดีค่ะพบกันอีกแว้ว กับฟิคใหม่คู่เดิม มันไม่มีอะไรทำนี่นา เลยมาแต่ง ไม่มีอะไรมากเนอะ ไปๆๆ ดูเนื้อเรื่องกัน // หยิบรีโมทป๊อปคอร์น แล้วเปิดทีวี

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 ม.ค. 59 / 21:34


     เช้าวันนี้ยังคงสดใส และทุกๆวันยังคงเป็นวันพิเศษของฉัน ทำไมหน่ะหรอ เพราะฉัน 'ยูอิจิโร่' ได้อยู่กับคนสำคัญของฉัน 'มิคาเอล่า' ยังไงหล่ะ ตอนนี้เขากำลังหลับอยู่ แต่ใบหน้ายิ้มๆตอนหลับแบบนี้ เขาฝันถึงอะไรกันนะ ฝันถึงฉันรึเปล่า จะมองยังไง หรือมองทางไหน มิกะก็ยังน่ารักอ่ะนะ ว่าแต่ตอนนี้กี่โมงแล้วหล่ะ เอ...พึ่ง 6 โมงเองนี่นา ทำไมเวลามันเดินเร็วแบบนี้นะ อยากจะมองนานๆกว่านี้สักหน่อย จู่ๆมิกะก็ลืมตาขึ้นมาซะงั้น

     "ยูจัง... ตื่นเช้าจังนะ..." มิกะพูดอย่างสะลึมสะลือ อาจจะเพราะเมื่อคืนเล่นแรงไปหน่อยอ่ะนะ ฉันค่อยๆเอื้อมมือไปดึงแก้มของมิกะ ทำให้เจ้าตัวสดุ้งเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาอย่างเคืองๆ

     "อือ...ยูจัง...มันเจ็บนะ" มิกะพยายามแกะมือฉันออกซึ่งฉันต้องปล่อยอยู่แล้ว ทำแบบนี้ เดี๋ยวมิกะจะบอบช้ำ แล้วจะเจ็บเอาเปล่าๆ

     "นี่มิกะ ไปอาบน้ำด้วยกันนะ " ฉันไม่พูดเปล่า ค่อยๆกอดมิกะจากทางด้านหลัง เป็นเชิงอ้อน แน่นอนเจ้าตัวตอนนี้คงจะหน้าแดงไม่น้อย แต่มีหรือที่จะปฏิเสธ มิกะพยักหน้าช้าๆ เป็นเชิงว่าตกลง ผมค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะช้อนตัวมิกะขึ้นมา

     "ย...ยูจัง ผ...ผมเดินเองได้นะ" ร่างบางเอ่ยมาอย่างตะกุกตะกัก มันก็ทำให้ฉันพอใจอ่ะนะ

     "ไม่เอาอ่ะ แบบนี้ง่ายกว่า" ฉันพูดแล้วยิ้มก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำไป


-----------------------------------------------------15 นาทีผ่านไป---------------------------------------------------------------

     " นี่ ยูจังจะออกไปข้างนอกเหรอ" มิกะถามฉันในตอนที่ฉันกำลังแต่งตัวที่ดูเรียบร้อยกว่าปกติ

     "อื้อ พอดีนัดกับพวกชิโนอะไว้หน่ะ" ฉันก็ตอบออกไป มิกะหันมามอง ฉันเองก็หันไปมองแล้วก็ค่อยๆก้าวไปหามิกะ ก่อนจะมอบจูบยามเช้าให้ "ฉันไปหล่ะนะ" ฉันค่อยๆเดินออกไปเมื่อหันไปมองมิกะ มิกะก็ยิ้มให้ฉันก็เปิดประตูแล้วเดินออกไป 

Mikaela Part

 ผมมองยูจังเดินออกไป มันก็ค่อนข้างน่าเบื่อนะ ต้องอยู่แต่ในบ้านไม่ต้องไปไหน 4 ปีที่ผ่านมาเปลี่ยนไปเยอะนะ เพียงอย่างหนึ่งที่เพิ่มเติมเข้ามา มีแวมไพร์มาเดินป้วนเปี้ยนตามเมืองด้วย แต่ผมต้องอยูแต่ในนี้ เฮ้อ...มีอะไรทำบ้างมั้ยนะ สายตาของผมสดุดเข้ากับบางสิ่ง ผมเพ่งเล็งมองก่อนที่จะพบว่ามันคือโทรศัพท์ของยูจัง ไม่คิดว่ายูจังจะลืมของง่ายขนาดนี้นะเนี่ย แล้วผมจะไปหายูจังที่ไหนดีนะ ผมเปิดโทรศัพท์ของยูจังออกมาก็พบว่ายูจังคุยกับชิโนอะและมีที่ที่ยูจังจะไปด้วย ผมไม่รอช้ารีบแต่งตัวแล้วออกไปทันที

Yuichiro Part

 ฉันมาถึงในจุดนัดหมายในที่ที่ชิโนอะบอก เธอบอกเธอจะคุยเรื่องบางอย่างกับฉัน ในที่สุดเธอก็ออกมา

"ยูซังมาเร็วจังเลยนะคะ" เธอยิ้มตามประสาคนชอบกวนประสาทคนอื่น

"ว่าแต่มีอะไรจะคุยกับฉันหละ" ฉันค่อยๆเดินไปหาเธอ แต่ว่า...บางสิ่งบางอย่างบอกฉันว่า ชิโนอะแปลกไป เธอแต่งตัวสวยกว่าปกติ แถมยังดูน่ารักนิดๆ(เฮ้ยๆ ยูมิกะไม่ใช่หรอ ไม่ใช่ยูชิโนอะนะเว้ย)

"ยูซัง..." เธอเรียกชื่อฉันทำให้สติฉันกลับคืนมา และจู่ๆเธอก็กระโดดกอดคอฉันแล้วก็... จูบฉัน ฉันก็ตะลึงไปเหมือนกัน แต่สิ่งที่ตะลึงยิ่งกว่านั้น

มิกะ... ยืนมองฉันจูบกับชิโนอะ ทันใดนั้นร่างของมิกะก็วิ่งออกไปจากบริเวณนั้น จากนั้นก็มีของตกลงมาเหมือนเสียงของแข็งบางอย่างกระทบกับพื้น

"มิกะ!!!! อย่าพ---" "ยูซัง ฉันชอบคุณค่ะ!" ชิโนอะจับมือฉันแล้วสารภาพรัก แต่ฉันก็สะบัดออกแล้ววิ่งไปดูสิ่งที่ตกหล่น ก่อนจะพบว่านั่นคือโทรศัพท์ของฉัน มิกะเอามาให้ฉันสินะ

"ขอโทษนะชิโนอะ ฉันรับคำสารภาพของเธอไว้ไม่ได้" ฉันพูดแล้วรีบออกตามหา 'ของของฉัน' ของที่ล้ำค่าที่สุด ก่อนที่เขาจะหายไป ก่อนที่ฉันจะไม่ได้พบเขาอีก 

Mikaela Part

ผมไม่น่ามาตามหายูจังเลย ไม่น่าเลยจริงๆ ถ้าผมไม่ออกมาผมคงไม่ต้องเห็นภาพแบบนี้ ภาพที่บาดตาบาดใจผมขนาดนี้ ทำไมกัน ทำไมหล่ะ ทำไมยูจังถึงกับผมแบบนี้ ผมวิ่งออกไปจากที่นั่น อยากไปไกลๆ ไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่อยากอยู่กับยูจังอีกต่อไปแล้ว... ทั้งๆที่ผมเชื่อใจยูจัง แต่ทำไมยูจังถึงทำแบบนี้ ผมหน่ะ ผมหน่ะ เกลียดยูจังที่สุดเลย!!! ผมวิ่งเข้าไปในซอกเล็กๆบริเวณตึกแถวๆนั้น ก่อนที่ผมจะทรุดตัวลงอย่างไร้เรี่ยวแรง

"ฮึก...ฮึก..." น้ำตาของผมค่อยๆไหลออกมา ทีละนิด ก่อนที่มันจะพลั่งพลูออกมาดั่งฝน ตอนนี้ผมไม่มีแรงจะทำอะไรอีกแล้ว ไม่มีแรงแม้แต่จะขยับตัว

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆ จนเสียงมันหยุดไป ผมค่อยเงยหน้าขึ้นมามอง คนที่ผมจ้องมองอยูคือ ยูจัง ยูจังจะมาหาผมทำไมกัน

"มิกะ...คือว่าฉัน..." ยูจังพูดออกมาอย่างกับว่าคำบางคำถูกกลืนเข้าไปในลำคอ "ไม่ต้องแก้ตัวอะไรทั้งนั้นยูจัง... "
ยูจังค่อยๆยื่นมือมาแตะที่ตัวผมแต่ผมก็ปัดมือของยูจังออกไป

"อย่าเอามือของคุณมาแตะต้องตัวผม... ผมเกลียดคุณยูจัง... " ผมมองยูจังด้วยสายตาที่เกลียดชังปดโศกเศร้าจนเจ้าตัวก็สดุ้ง หลังจากนั้นยูจังก็อุ้มผมขึ้น จนผมเองก็ตกใจ

"เงียบซะแล้วกลับบ้าน ถ้านายยังดื้อ ฉันจะอุ้มไปอย่างนี้แหละ " ยูจังพูดออกมา แน่นอนผมได้แต่เงียบแล้วทำตามคำสั่งของเขาเท่านั้น

---------------------------------------------------------

พอถึงบ้านผมก็ไม่ได้พูดอะไร กินเงียบๆ นั่งเงียบๆ ทำอะไรๆเงียบๆ จนในที่สุดยูจังก็ยอมพูดขึ้นมา 

"นี่ มิกะ จะเป็นแบบนี้ไปถึงไหน" ยูจังถามผมออกมาด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย " ตลอดไปหล่ะมั้งครับ " คำตอบของผมทำให้ยูจังชะงักไปทันที

ดิ้งด่อออองงง---- (ไม่รู้จะเอาเสียงแบบไหนดีอ่ะนะ)

จู่ๆเสียงกริ่งก็ดังขึ้น ยูจังไปเปิดประตู แล้วก็พบกับชิโนอะ

"สวัสดีค่ะยูซัง" เธอยิ้ม "ชิโนอะเธอมาท---" "ยูซังบอกตกลงจะคบกับฉันแล้วให้ฉันมาอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอคะ" คำพูดนั้นทำให้ผมชะงักทันที

"เอ่อ...ขอโทษนะพอดีฉันลืมหน่ะ" ยูจังพูดออกมา ที่แท้ยูจังก็เห็นผมเป็นของเล่นสินะ ผมค่อยๆลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินไปที่ห้องรับแขก วันนี้ผมจะไปนอนที่นั่นแล้วกัน

ปึง!

ผมปิดประตูแล้วเข้านอนทันที

Yuichiro Part

ผมคิดอะไรกันนะ ทำไมผมถึงเลือกที่จะคบกับชิโนอะ แค่ต้องการให้มิกะหึงงั้นหรอ นี่ผมกำลังใช้ชิโนอะเป็นเครื่องมือสินะ ทำไมผมถึงไม่เล่าความจริง ทำไมผมถึงไม่ปฏิเสธ ผมกำลังบดขยี้หัวใจของมิกะและชิโนอะงั้นหรอ ทำไมกันนะ ผมนี่มัน...เลวจริงๆ


วันต่อมา(หนีเร็ว ต่อมา!!! // โดนตรบ)

ฉันตื่นขึ้นมา เป็นครั้งแรกที่ฉันได้นอนกับชิโนอะ ฉันค่อยๆเดินไปแล้วเปิดประตูห้องรับแขก ที่มิกะนอนอยู่ ฉันเปิดเข้าไปก็ไม่พบสิ่งของของมิกะ ทุกอย่าง แม้กระทั่งเสื้อผ้า ก็ไม่มีเลยสักอย่าง มิกะหายไปไหนกัน มิกะเขาหนีฉันไปแล้วงั้นเหรอ มันก็สมควรนะ ฉันไปทำให้เขาเสียใจ มันก็สมควรแล้ว...ฉันเลิกคิด แล้วไปทำกิจวัตรประจำวันของฉันต่อ


-----------ต่อ---------------

Mikaela Part

''อือ... '' ผมรู้สึกมึนงงเล็กน้อย เกินอะไรขึ้นกับผมกันนะ แล้วที่นี่คือที่ไหน ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน มันแปลกๆนะ แต่ดูไปดูมามันก็ดูคุ้นเคย จนกระทั้งประตูเปิดขึ้นผมจึงได้รู้ความจริง

''อรุณสวัสดิ์ครับ มิกะจัง'' ร่างของ เฟริด บาโธรี่ ค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ผม ผมจึงต้องตีตัวออกห่าง แต่ทั้งแขนขาถูกตรึงไว้กับเตียง

''คุณต้องการอะไรกันแน่'' ผมเลือกที่จะถามออกไป

''ก็ตัวนายไงมิกะจัง'' เขาค่อยๆเดินมาใกล้ๆผมแต่ผมไม่สามารถขยับตัวได้ เขาหยุดอยู่ที่หน้าของผมก่อนจะโน้มลงมาไซร้คอของผม ''หยุดนะ!! '' ผมพยายามดิ้นแต่ก็ไม่เป็นผล

''อย่าดื้อสิ เด็กน้อยของผม'' เขาเงยหน้าขึ้นมาแล้วก้มลงมาจูบที่หน้าผากของผม ''ผมไปก่อนนะ เดี๋ยวกลับมาเล่นด้วยใหม่'' เขาเดินออกไปจากห้องแล้วก็ยังไม่ลืมที่จะล็อคห้องอีกด้วย ใครก็ได้...ช่วยผมที ผมได้แต่อ้อนวอนในใจ ก่อนที่จะหลั่งน้ำตาออกมาช้าๆ

Yuichiro Part

วันนี้ฉันว่าง ชิโนอะก็ไม่อยู่ ฉันก็เลยลงมือทำงานบ้าน แต่ก็นะ มิกะเป็นคนทำนี่ นึกแล้วก็คิดถึงฉันไม่น่าพูดแบบนั้นออกไปเลย ฉันเข้าไปทำความสะอาดในห้องรับแขก แล้วก็เห็นกระดาษแผ่นนึง มันเขียนว่า 'รีบๆมาหาผมเร็วนะ ยูคุง ถ้ามาไม่ทัน ผมจะขอกินของหวานของคุณหล่ะนะ ของสำคัญก็จะตกมาอยู่ที่ผม แล้วเจอกันนะ เฟริด บาโธรี่' ฉันกำกระดาษแผ่นนั้นทิ้งแล้วหาที่ที่เขาอยู่ทันที

ฉันมาถึงที่นัดหมายในเวลาพอดีเป๊ะ ฉันเริ่มมองหาเฟริด หมอนั่นอยู่ไหนกันนะ 

'ไง ยูคุงมาตรงเวลาจังนะ'' เขาเอ่ยทักทายฉัน ''ไม่ต้องมาพูด เอามิกะคืนมาเดี๋ยวนี้!! '' ฉันมองเขาด้วยสายตาอาฆาตก่อนที่เฟริดจะพูดออกมา

''อ้าว รู้ด้วยเหรอว่าผมเอามิกะไป เก่งจังนะ''มันพูดออกมาแบบนั้นฉันก็ทนไม่ไหวแล้วนะ ฉันชักดาบออกมาสู้ทันที ฉันไม่รีรออะไรอีกแล้ว

---------ขอโทษค่า มาต่อแล้วค่า-----

" จะสู้กันไปทำไมกัน " เสียงเล็กแหลมสบถขึ้น

ครูล ค่อยๆ ปรากฎตัวขึ้นในความมืด

" เพราะสู้ไปก็ไม่ได้อะไร มีแต่เสียทั้งนั้น " ครูล พูดอย่างมีเลศนัย

" หมายความว่ายังไง " ยูกล่าวขึ้นบ้าง " ก็เพราะ มิกะ อยู่กับฉันยังไงหล่ะ พวกนายเนี่ยไม่เอาไหนเลยนะ แย่งผู้ชายคนเดียวด้วยดาบเนี่ย แล้วก็นะ ยู นายมีชิโนอะ อยู่แล้ว จะเอามิกะเข้าไปเกี่ยวด้วยทำไม จริงมั้ย " ครูล จ้องเข้าไปในนัยตาของยู

"แต่ก็เอาเถอะ ฉันจะเป็นคนดูแลมิกะเอง ถ้าต้องการมิกะคืนหล่ะก็ นายต้องไม่มีใครทั้งสิ้น ฉันไม่อยากให้มิกะเสียใจอีก โอเค๋ " พูดจบครูลค่อยๆเดินไปหาเฟริด "ส่วนนาย เฟริด อย่าทำแบบนี้อีก คิดจะนอกใจฉันรึไงกัน ระวังเถอะ สักวันจะหัวขาด " ครูลใช้ปลายเล็บจิ้มไปที่คอของเฟริดก่อนจะเดินออกมา " บ๊ายบาย ฉันไปหามิกะก่อนน๊า" ร่างเล็กๆค่อยๆเดินหายไปในความมืด

.....

....

...

..

.

'ถ้าต้องการมิกะคืนหล่ะก็ นายต้องไม่มีใครทั้งสิ้น' ยูยังคิดถึงคำพูดของครูล เขาจะทำยังไง ใจหนึ่งก็อย่าง อยู่กับมิกะ แต่อีกใจหนึ่งก็ไม่อยากทำร้ายชิโนอะ จะเลืือกทางใดทางหนึ่ง เขา...ทำไม่ได้ เพราะทั้งสองฝ่ายก็ดีกับเขา แต่ว่า เขา...ไม่ได้ชอบชิโนอะ ถ้าพูดแบบนั้นไป ชิโนอะจะทำยังไงนะ จะร้องไห้ฟูมฟายหรือเปล่า แต่ถ้าบอกว่า ไม่ได้ชอบมิกะ เขาก็คงทำไม่ได้อีกเหมือนกัน

"เลือกทางไหนก็เจ็บแหะ" ยูค่อยๆหลับตาลงช้าๆ อย่างเอื่อยเฉื่อย เขาไม่อยากให้วันวันนั้นมาถึง วันที่มิกะและ ชิโนอะจะทิ้งเขาไป แต่ความจริงก็คือ ความจริง เขาไม่สามารถปฏิเสธได้ ว่าเขาไม่ได้ชอบชิโนอะ  คิดไปคิดมาจู่ๆ ยูก็ผล็อยหลับไป

___________________

เช้าวันต่อมายูต้องตัดสินใจว่า จะเลือกใคร ยูเดินไปที่ห้องรับแขก เขาพบชิโนอะ

"ยูซังฉันมีอะไรจะบอกคุณ " ชิโนอะ ค่อยเดินไปหายูช้าๆ

" ฉันขอโทษสำหรับทุกสิ่งนะคะ ฉันหน่ะ...จริงๆแล้ว ไม่ได้รักยูซังหรอกค่ะ ฉันแค่ต้องการจะประชดคนที่ฉันรักก็เท่านั้น ขอบคุณจริงๆนะคะ เพราะคุณ เขาถึงกลับมาง้อฉัน แล้วก็นะยูซัง ไปบอกมิกะเรื่องความจริงทั้งหมดเถอะนะ ก่อนที่มิกะจะ ซึมเศร้า พยายามเข้านะคะ " พูดจบชิโนอะก็เดินออกไป โดยที่ ยูกำลังยืนงง (เอ๋อ) อยู่ตรงน้ัน

สักพักเขาคิดได้จึงวิ่งไปที่ปราสาทของครูล ไม่ว่ามันจะไกลสักแค่ไหน เขาก็ต้องกลับไปหามิกะให้ได้

ร่างสูงพาร่างตนเองมาจนถึงจุดหมายไม่นานนักสายตาก็สดุดกับเส้นผมสีชา ที่ปลิวไสวอยู่ในปราสาท ถึงมันจะงดงามเพียงใด แต่ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา ก็ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า ร่างบางเจ็บปวดแค่ไหน กับการประชดของตนเอง

ตาสีฟ้าค่อยๆหันไปมาก่อนที่จะเหลือบไปเห็น ร่างสูง ผมดำ ตาสีมรกต มิกะจำได้แม่นว่าคนคนนั้นคือใคร หลังจากตั้งสติได้ มิกะไม่รอช้า ที่จะรีบวิ่งหนี   ไปไหนก็ได้  ที่ไหนก็ได้ ที่ไม่มีคนที่ชือ ยู อยู่ในบริเวณนั้น ขอร้องหล่ะ ช่วย... ช่วยออกไปจากชีวิตของผมเสียที  ร่างบางได้ข้อร้องในใจอย่าให้ได้พบกับคนๆนั้นอีกเลย


ร่างสูงที่กำลังจะวิ่งตามไปก็ชะงัก เขาต้องไปหาครูลก่อน ร่างสูงตัดใจ เดินไปตามตามทางเพื่อไปหา 'เจ้าของ' ของมิกะ ไม่นาน คนคนนั้นก็อยู่ข้างหน้าแล้ว

" ว่าไงยู ตัดสินใจได้แล้วเหรอ " ครูลมองไปที่ร่างสูงที่ยืนมุงมั่นอยู่ข้างหน้า

"ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะมารับมิกะกลับไป และฉันจะเล่าความจริงทุกอย่างให้ฟัง " จากนั้นยูก็ค่อยๆบรรยายความจริงออกไปจนจบ "อย่างนี้นี่เอง งั้นฉันอนุญาติ แต่ห้ามทำให้มิกะเสียใจอีกเข้าใจมั้ย " ครูลเอ่ยออกมา และ ยูก็พยักหน้าเป็นการตอบรับก่อนจะวิ่งตามหา 'ของสำคัญของเขา'

ร่างสูงที่กำลังเดินไปตามทางก็เจอเป้าหมายของเขา ร่างบางที่ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ยังคงนั่งตัวสั่นระริก ยูค่อยๆเดินไปข้างหลังช้าก่อนจะโอบกอดร่างบางอย่างถนุถนอม

" มิกะ... ฉัน--" "ปล่อยผม!!!" ในขณะที่ร่างสูงกำลังจะเอ่ยปาก ร่างบางก็ใช้กำลังที่ตัวเองมีดิ้นสุดแรง และ ขัดสิ่งที่ยูกำลังจะพูด " ปล่อยผม!! ไอ้คนโกหก หลอกลวง ฮึก...ปล่อยนะ " ร่างบางค่อยๆหลั่งน้ำตาลงมาอีกครั้ง " มิกะ นายจะว่าอะไรก็ช่าง ช่วยฟังฉันทีได้มั้ย ชิโนอะเขาไม่ได้ชอบฉัน เขาทำเพื่อประชดคนบางคน ฉันก็เหมือนกัน ฉันก็ทำเพื่อประชดนาย ฉันขอโทษ" "สนุกมากมั้ย ที่หลอกผม ปั่นหัวทำ ทำร้ายจิตใจผม สนุกมากใช่มั้ย... " ร่างบางเอ่ยทั้งน้ำตา

"ฉันผิดไปแล้วมิกะ ให้อภัยฉันได้มั้ยฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้นายร้องไห้อีก จะไม่ทำร้ายจิตใจนาอีก ฉันขอสัญญา ขอร้องหล่ะ กลับมาอยู่กับฉันจะได้มั้ย ฉันขาดนายไม่ได้จริงๆ ขอร้องหล่ะ" ร่างสูงค่อยๆกอดรัดคนตรงหน้าแน่นขึ้น อย่างกับว่าคนตรงหน้ากำลังจะหายไป " ถ้าผม...ตอบตกลง ผมจะต้องเสียใจภายหลังมั้ย ยูจังจะทำแบบนี้อีกมั้ย" ร่างบางค่อยหันตัวมาปะทะกับคนตรงหน้า

"แน่นอน ฉันจะไม่ทำให้นายเสียใจอีก ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะไม่ทำให้นายเสียใจ จะรักนายจากนี้ และ ตลอดไป" ร่างสูงค่อยเช็ดน้ำตา และโน้มหน้าลงมามอบสัมผัสให้กับคนตรงหน้า จูบครั้งนี้จะเป็นจูบสาบานว่า เราสองคนจะอยู่คู่กันตั้งแต่วันนี้ ตราบจน ชีวิตของเราจะมอดดับลงไป

THE END






จบแล้วนะ ขอโทษที่อู้นะ เราแต่งต่อไม่ได้แล้วนะ ขอโทษที่มันสั้นนะ พอดีงานเยอะนะ เจอกันฟิคหน้านะ บร๊ะบาย 



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ At the night จากทั้งหมด 3 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • อื่น ๆ

    เรื่องสั้น

    20/1794

    7

    0%

    18 ม.ค. 59

  • อื่น ๆ

    เรื่องสั้น

    27/2217

    10

    0%

    23 พ.ย. 58

  • ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม

    0

    0/0

    0

    0%

    20 มี.ค. 62

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 10:10

    มิกะ น่ารักมากลูกกกก มาให้แม่หอมหัวทีมะ

    #7
    0
  2. วันที่ 26 เมษายน 2560 / 00:52
    ต่ออออออ
    #6
    0
  3. วันที่ 1 มกราคม 2559 / 12:02
    คำว่าเดี๋ยวมาต่อนี่ให้ความรู้สึกเหมือนกระทู้พันทิปเลยอ่ะ5555555555555
    #5
    0
  4. #4 ยูมิ
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 21:10
    อัพเเล้วหลังจากที่เฝ้าดูเป็นเวลาหลายวัน

    ยังไงก็สู้ๆนะค่ะ

    รีบๆอัพนะค่ะ
    #4
    1
  5. #3 hikaru keto (@0985863069) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 19:55
    ต่อครับต่อ
    #3
    0
  6. วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 22:20
    ต่ออออ><
    #2
    0
  7. วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 21:23
    รอตอนให้ต่ออยู่น่ะคร้าบบบบบ
    #1
    0