Prince&Maiderคุณชายหน้าใสกับคนใช้หน้าหวาน Fic {[Tao^Kacha]}

ตอนที่ 19 : [SF]-James♥Frame รักนี้ต้องได้เธอ *ฟิน*(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 มี.ค. 55

Chapter : SF รักนี้ต้องได้เธอ

Couple :  James X Frame

Rating : 18+ ใช้วิจารณญาณในการอ่าน

About : ตอนนี้ตอนพิเศษแต่งเพื่อบอทโดยเฉพาะแอบฟินเจมส์กับเฟรมบอทเลยเอามาเป็นแรงบันดาลใจในการแต่ง มีฉากอัศจรรย์ด้วยนะ ฮิๆ  

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

-Frame Talk-
  
   สวัสดีครับผม เฟรม ครับ เรียนอยู่ปีสาม เป็นมือกีต้าร์ของวงโครตหล่อในมหาลัย TKF ครับผม

ตอนนี้เป็นเวลาซ้อมของวงผมแล้วครับ

ปึง ปึง ปึง เฉ้ง!! เสียงกลองตีดังมาแต่ไกล แสดงว่าสมาชิกร่วมวงผมคงมาถึงกันครบแล้วครับ

“ ไอ้เฟรม วันนี้มึงมาช้านะ “ เสียงหวานจากเพื่อนหน้าหวานนามว่าคชาดังขึ้นตั้งแต่ผมจับลูกบิดประตูและเปิดเข้ามา

“ กว่าอาจารย์จะปล่อย กูไม่ได้ว่างทั้งวันเหมือนพวกมึงซักหน่อย “ ผมแขวะกลับไปให้แต่ก็ลืมว่ายังมีแนวร่วมของคชามันอีกคน

“ มึงอย่าว่าคชาดิ๊ เดี๋ยวกูบร๊ะให้ “ เสียงนุ่มทุ้มของหนุ่มผิวขาวหน้าตาจัดว่าหล่อเลยทีเดียวมันชื่อเต๋าครับ พูดขัดผมขึ้นมา

ผมส่ายหัวให้กับความรักของคู่นี้เบาๆ แตะนิดแตะหน่อยไม่ได้ ไม่รู้จะหวงกันไปถึงไหนไม่เห็นใจไม่เห็นหัวอกคนไม่มีแฟนคนเดียวจากทั้งวงอย่างผมบ้างเลย

อ๋อ!! วงผมมีกันแค่สามคนครับ มีผมเป็นมือกีต้าร์ เต๋าเป็นมือเบส คชาเป็นมือกลอง ส่วนเรื่องร้องนั้น ช่วยๆกันครับ เรื่องหน้าตาไม่ต้องถามครับชื่อวงก็บ่งบอกอยู่แล้วและที่สำคัญวงผมเป็นวงที่ได้รับความนิยมที่สุดในมหาลัยไม่ว่าจะจากสาวๆหรือหนุ่มๆก็ตาม

ตอนแรกๆที่เต๋ากับคชามันออกมาประกาศว่าคบกัน ทำเอาผมเกือบเป็นลมล้มพับไป เพราะเป็นผู้ชายคู่และสองคนนี้ก็มีแฟนคลับมากล้นจนผมกลัวว่าถ้าเป็นแฟนกันจริงแฟนคลับคงรับไม่ได้ต้องโดนแอนตี้เป็นแน่แท้ แต่ผลมันกลับตรงกันข้ามกับที่ผมคิดไว้เลยครับ ยิ่งทำให้วงของผมมีคนสนใจมากขึ้นไปอีก แต่แฟนคลับบางคนก็อิจฉานะครับเพราะบางทีคู่นี้ก็แอบหวานกันกลางเวทีบ้างบางที

“ เออๆๆ กูแตะไรไม่ได้เลยใช่มั้ยไอ้ชาอ่ะ แมร่ง ทำน่ากลัวใส่กูตลอด “ ผมพูดเสียงตัดพ้ออย่างที่ชอบทำอยู่เป็นประจำ ถึงมันจะรักกันก็จริงแต่ต้องเห็นหัวคนโสดบ้างอะไรบ้าง

“ มึงก็รีบๆหาสิว่ะแฟนอ่ะ กับน้องแพรวาก็เลิกไปตั้งนานแล้วนะ มึงยังอาลัยอาวรณ์อยู่อีกหรอไง “ ใช่ครับผมเลิกกับแฟนผมคนก่อนไปเกือบสามปีแล้ว ทั้งๆที่ผมคบกับน้องเขามาตั้งสี่ปีกว่า ผมรู้จักกับสองคนนี้พร้อมๆกับที่ผมเริ่มคบกับแพรวา แต่ผมลืมเขาได้แล้วนะครับแค่ยังไม่พร้อมที่จะเปิดให้คนใหม่เข้ามา

“ ไม่ใช่เว้ย ถึงตอนนี้กูจะมีคนที่ชอบอยู่แล้วเถอะนะ แต่กูยังไม่พร้อมหว่ะ “ ผมบอกความจริงออกไป ผมรู้แหละครับว่าเพื่อนผมทั้งสองคนต้องรู้อยู่แล้วว่าผมต้องมีคนที่ชอบอยู่แล้วตอนนี้ ผมแอบชอบเขามาตั้งปีกว่าๆแล้วได้แค่เดินเฉียดๆกันไม่เคยจะคุยกันหรือมองหน้ากันจังๆซักครั้ง

“ ไอ้หมีนั่นอ่ะนะ กูได้ข่าวว่ามันกินกับพี่แท้ๆมันเองไม่ใช่หรอว่ะ “ ห๊ะ?? พวกมันไปเอาข่าวมาจากไหนกันว่ะ

“ มึงบ้าหรือเปล่าคชา พี่ต้นเขามีแฟนเป็นตัวเป็นตนล่ะเถอะ พวกมึงนี่ตกข่าวจริง “ ผมพูดพลางหยิบกีต้าร์เมียตัวโปรดของผมขึ้นมาเกาปรับเสียง

“ เออๆ มึงก็รีบๆล่ะ เดี๋ยวมึงก็กินแห้วหรอก เจมส์มันฮอตจะตายในหมู่สาวๆอ่ะ “ เต๋าพูดดักผมไว้ แน่นอนครับ ผมรู้ครับว่าเจมส์เป็นที่หมายปองของสาวๆค่อนมหาลัยหลังจากที่มันไปคบกับคชา เพราะก่อนหน้านี้ไอ้เต๋านี่แหละครับที่โดนโหวตว่าสาวๆอย่างควงด้วยมากที่สุด รองลงมาคือคชา พอสองคนนี้คบกัน ความฮอตเหล่านั้นก็หายไปกลายเป็นคู่รักหวานแหววของมหาลัยแทน

“ เออๆ หน่า มึงเร่งกูจริง แล้วมึงจะให้กูทำไงว่ะ “ ผมเงยหน้าขมวดคิ้วนิ่วหน้าถามไอ้สองคนนั้น

“ ในเมื่อมึงไม่ยอมเข้าหามัน มึงก็ต้องโกงกันบ้างล่ะ “ อะไรของไอ้เต๋ามันว่ะ

“ เต๋าอย่าบอกนะว่าจะใช้วิธีนั้นอ่ะ มันเสี่ยงนะ “ คชาพูดด้วยสีหน้าไม่ดีขึ้นมา มันมีอะไรกันแน่ว่ะ

“ ก็ไอ้เฟรมมันไม่กล้านิชา ให้ทำไงอ่ะก็เหลือแค่วิธีนี้แหละ “ เต๋าพูดอธิบายให้แฟนน่ารักของตัวเองเข้าใจ

“ แต่ว่า วิธีนี้มัน.. “ ผมทนไม่ไหวแล้วนะ มาทำให้ผมอยากรู้ทำไมเนี่ย

“ มึงบอกๆมาซักทีเหอะ ถามไปถามมากันอยู่ได้ กูปวดหัว วิธีไรมึงว่ะไอ้เต๋า!! “ ผมพูดแบบหัวเสียสุดเหวี่ยง พอได้คำตอบ ผมจะไม่ซ้อมมันล่ะ ปล่อยให้คู่นี้แมร่งสวีทกันไป

“ ก็...อย่างที่กูเคยโดนไง “ อ๋อ.. วิธีนี้ไอ้เต๋าเคยโดนอยู่ครั้งหนึ่ง ทำเอามันกับคชาทะเลาะกันยกใหญ่ดีนะได้เจมส์ช่วยไว้ครั้งนั้น เลยทำให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว ครั้งนั้นแหละครับ ทำให้ผมตกหลุมรักเจมส์เข้าให้อย่างจัง

“ ไม่เอาอ่ะ ถ้ากูไม่ได้ความรักจากมันจริงๆ ก็ไม่มีความหมายหรอก “ ถึงมันจะมากจริงๆแต่ว่ามันก็ไม่มีความหมายจริงมั้ยครับ ผมจะพยายามด้วยตัวเอง

“ แล้วแต่มึงละกัน แต่นี่ อ๊ะ เผื่อไว้ เผื่อมึงเปลี่ยนใจ “ คชายื่นแผนที่ไปหาหมอที่จะทำวิธีนั้นให้ผม ผมก็รับไว้อย่างงงๆ ผมว่าจะไปดีหรือเปล่านะ

 

แต่...สุดท้ายผมก็มาครับ ทำไมไม่พยายามด้วยตัวเองเลยว่ะไอ้เฟรมเอ้ยยย

ณ. บ้านหมอต้น

“ เอาว่ะไอ้เฟรม เพื่อที่จะได้เจมส์มาครอง “ ผมบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนที่จะเดินเข้าบ้านหลังตรงหน้าผมไป

ทุกคนคงสงสัยใช่มั้ยล่ะครับว่าวิธีนั้นคือวิธีอะไร ใช่แล้วครับ วิธีทำเสน่ห์นั่นเอง ผมไม่อยากจะใช้มันเท่าไหร่นักหรอกครับ แต่เพื่อความต้องการของหัวใจ ผมจะลองทำมันดูซักครั้ง

ผมเดินประตูเข้าไป อื้อหื้อ กลิ่นธูปแรงมาก ผมคิดถูกหรือเปล่าเนี่ยที่จะมาที่นี่ ผมเดินเข้าไปหาเจ้าของตำหนักที่นี้

“ เจ้าจะมาให้ข้าทำเสน่ห์เพื่อให้คนที่เจ้ารักมาหลงเจ้า ใช่มั้ย “ คนที่นั่งชันเข่าข้างหนึ่งขึ้นมา แต่งตัวสีขาวก้มหน้าก้มตาพูดกับผมขึ้นมา

ผมสะดุ้งนิดหนึ่ง เพราะตั้งแต่เข้ามาผมยังไม่ได้ปริปากพูดอะไรออกมาซักคำเลยครับ

“ เอ่อ.. ใช่ครับพ่อหมอ “ ผมเดินเข่าเข้าไปนั่งคุยกับพ่อหมอตรงหน้า

“ ไหนลองมาชื่อแซ่คนที่เจ้าชอบมาซิ เผื่อข้าจะได้ทำพิธีได้ถูก “ เอาไงดีว่ะ ก็คนที่ผมชอบดันเป็นผู้ชายนี่สิ

“ เอ่อ...คนที่ผมชอบชื่อ...ศุภวิชญ์  บุญเกษม ครับ “ อายเหมือนกันนะเนี่ย ไม่รู้ว่าตอนนี้ผมหน้าจะเป็นยังไงแล้ว

“ เพศ? “ จะถามทำไมว่ะครับ

“ เอ่อ..ชายครับ “ แล้วผมจะตอบทำไมว่ะเนี่ย

“ อายุล่ะ? “ ถามเยอะจริง

“ เอ่อ...ยี่สิบเอ็ดครับ “ แต่ผมก็บ้ายอตอบไป

“ เกิดวันที่เท่าไหร่ เดือนอะไร ปีอะไร “ แหมๆ ไม่ถามชื่อพ่อชื่อแม่ด้วยเลยล่ะ

“ เอ่อ..วันที่สิบหก เดือนธันวาคม ปีสองห้าสามสามครับ “ แต่..ผมก็บ้ายอตอบต่อไป

“ พรุ่งนี้เจ้าต้องมาหาข้าก่อนเวลาสิบโมงยี่สิบเอ็ดนาที เพราะเวลานั้นเป็นนิมิตหมายที่ดีในการทำพิธี เจ้าอย่ามาช้าล่ะ เดี๋ยวข้าจะไปเตรียมตัว พรุ่งนี้มาให้ตรงเวลาด้วยล่ะ มาก่อนเวลาก็ดีนะ “

“ ครับพ่อหมอ “ ผมยกมือไหว้พ่อหมอ ก่อนจะเดินออกมาจากสถานที่แห่งนั้น

อะไรว่ะ ผมนี่ง่ายเนอะ ให้ทำไรก็ทำ ผมต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ พรุ่งนี้ผมไม่มาหรอก ยังไงๆ ผมก็ต้องไปเรียนผมไม่ได้ว่างมาทำเรื่องไร้สาระนั้นนี้

 

ครืด ครืด.. ครืด ครืด..

ใครโทรมาแต่เช้าว่ะ วันนี้มีเรื่องตอนสิบโมงไม่ใช่หรอไงเนี่ย นี่ยังไม่แปดโมงกว่าเองนะเว้ย ยังไม่ถึงเวลาตื่นเลย

“ ฮัลโหล “ ผมกรอกเสียงอันงัวเงียของตัวเองลงไปในโทรศัพท์

“ ไอ้เฟรมวันนี้ไม่มีเรียนแล้วนะเว้ย ไม่ต้องรีบ พวกกูจะไปสวีทกัน ไม่ต้องมาให้เห็นหน้านะมึง “ เสียงไอ้เต๋าดังลอดมาจากโทรศัพท์

“ เออๆๆ เรื่องของพวกมึงเหอะ โทรมาบอกว่าไม่มีเรียนกูก็ตาสว่างล่ะ เออๆ เย็นๆเจอกัน กูต้องไปซ้อมกับพวกมึงนิ “ ถึงผมไม่มีเรียนแต่ผมก็ต้องไปซ้อมครับ เพราะอีกไม่นานผมก็จะขึ้นแข่งระดับประเทศแล้ว

“ โอเคๆ งั้นเดี๋ยวสี่โมงครึ่งเจอกันห้องซ้อม แค่นี้นะเสียเวลารักกู “ แล้วมันก็วางสายไป ให้มันได้อย่างนี้ซิ หมั้นไส้พวกมีคนรักจริงๆ

ไหนๆก็ไม่มีเรียนแล้ว ผมไปก็ได้ว่ะ ไม่เสียหาย

 

ตอนนี้ผมมาหยุดๆที่เดิมที่ผมมาเมื่อวานนี้ เป็นไงเป็นกันว่ะ

ผมเปิดประตูเข้ามาในบ้านหลังเดิมแต่ที่แตกต่างไปจากเมื่อวานก็คือได้กลิ่นควันอย่างเดียว ไม่ได้กลิ่นธูป หมายความว่าไงเนี่ย

“ พึมพำ พึมพำ พึมพำ ... “ ผมได้ยินเสียงของคนคุยกันแต่มันเบามากจนผมแปลไม่ออกว่าคุยอะไรกัน ผมย่องเข้าไปดีกว่า จะได้รู้ว่าใครคุยกัน

กึก!!

“ เห้ย แกรีบๆเข้าไปเลย ให้ว่อง “ ผมได้ยินเสียงชายหนุ่มพูดขึ้นมาแต่ผมไม่รู้ว่าเป็นใคร อยู่ในห้องที่เมื่อวานผมเข้ามา

“ เจ้ามาแล้วรึ ดี มาแล้วก็ดี อีกไม่นานก็จะถึงเวลาทำพิธีแล้ว “ หมอพ่อคนเดิมกับเมื่อวานพูดขึ้น

“ เจ้ามานั่งตรงนี้.. “ พ่อหมอคนนั้นชี้ไปที่ตรงหน้าของตัวเองที่มีเบารองนั่งอยู่ มีเบาะรองนั่งด้วย

“ ครับ “ ผมเดินมานั่งแต่โดยดี

“ เจ้าดื่มน้ำนี่ซะ “ คงไม่ได้ใส่ยานอนหลับหรอกนะ

ผมดื่มน้ำแก้วนั้นเข้าไปโดยเร็ว เผื่อฤทธิ์ยาที่มันอาจจะมีจะได้หายไปเร็วๆ (ทฤษฎีไหนของแกว่ะ พี่เฟรม?<<<ไรท์)

“ เจ้าชื่ออะไร “ แล้วทำไมเมื่อวานไม่ถามตั้งแต่แรกว่ะ

“ วัชรกาญจน์  บัวบาน “ ผมเริ่มมึนหน่อยๆแล้วครับแต่ยังมีสติอยู่ แสดงว่า ในน้ำนั่นต้องมียาแน่

“ อายุล่ะ “ ผมพยายามไม่ตอบแต่ร่างกายกลับไม่ฟังที่สมองสั่งกลับทำตามคนที่กำลังถามผมอยู่ตอนนี้

“ ยี่สิบเอ็ด “ ปากขยับไปเองด้วย เจ๋งหว่ะ แต่...ใช่เวลามั้ยเนี่ย?

“ นอนลง “ ตัวผมขยับ ผมพยายามขืนตัวเองเพื่อไม่ให้ทำตามแต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ ผมเป็นอะไรไปเนี่ย ผมมีสติเต็มร้อยครบถ้วน แต่มันทำอะไรไม่ได้จริงๆ

“ หลับตาซะ ข้าจะทำพิธีแล้ว “ ผมค่อยหลับตาลง ขออย่าให้มีอะไรเกิดขึ้นเลยยย

จุ๊บบบบ!!

ผมรู้สึกว่าผมโดนจูบ เห้ยย!! จูบ!! จูบเลยนะเว้ย ไม่ใช่จูบอย่างเดียวมันเอาลิ้นเข้ามาด้วยอ่ะ แต่มันไม่มีอะไรสำคัญกว่านั้นคือผม...ตอบสนองมันกลับไปด้วยอ่ะดิT^T

ไอ้หมอบ้านี่มันเป็นเกย์หรอว่ะไม่ยักจะรู้ ผมรู้นะ ผมจะไม่มีวันมาหาไอ้บ้านี่เด็ดขาด ตัดขาดกันตลอดชีวิต

หลังจูบเนินนานทำเอาผมแทบหายใจไม่ออก ไอ้บ้านี่ก็ผละตัวออกไป เฮ้อออ รอดแล้วแคล้วจากจูบ แต่มันจะมาไซร้คอกูต่อทำม้ายยยยยย(วิบัติเพื่อเสียง<<<ไรท์)

“ อึก...อื้อ โอ้ยย! “ แล้วทำไมผมหยุดความต้องการของตัวเองไม่ได้อ่ะ T///T

มันทำอะไรที่คอผมว่ะ แค่นี้ยังสยิวไม่พออีกหรอ มาทำให้กูเจ็บอีก เดี๋ยวนะ เจ็บหรอ..เจ็บ.. ไอ้เวรเอ๊ยยย มันต้องเป็นรอยจ้ำแน่ๆเลยอ่ะ แดงแปร๊ดบนคอเด่นตระหง่าน แล้วกูจะเอาหน้าไปมหาลัยได้ที่หน๊ายยย ต้องเอาปี๊บคลุมหัวผ้าพันคอผูกคอ ทั้งๆที่อากาศร้อน ใส่สูทด้วยเลยเอา T///T

หลังจากนั้นผ่านไปห้านาทีตัวผมก็ขยับตามที่ผมสั่งการได้เหมือนเดิม แต่ที่ผมแปลกใจก็คือ ไอ้หมอบ้านั่น นั่งอยู่ที่เดิม ไม่มีเปลี่ยนตำแหน่งเลยซักนิด ระยะห่างของผมกับพ่อหมอนี่ก็เว้นไว้พอสมควรถึงจะเอื้อมตัวมายังไงมันก็ต้องเห็นว่ามันขยับ แต่นี่ไม่เลย มันอยู่ที่เดิม หมายความว่ายังไงกัน

“ เดี๋ยวเจ้ารอสักเดี๋ยว ลูกศิษย์ข้ากำลังทำของอยู่ เจ้าต้องใช้ภายในสิบชั่วโมงเพื่อที่จะเป็นผลหลังจากที่เจ้าได้รับมันเข้าไปอยู่ในมือ และที่สำคัญถ้าเจ้าอยากให้ยานั้นหมดฤทธิ์แค่เจ้าบอกความจริงกับคนที่เจ้าโปรยยาใส่แค่นั้นยาจะสิ้นฤทธิ์ไปในทันทีพร้อมกับความทรงจำที่ยังมีฤทธิ์ยาอยู่ เว้นแต่คนที่ใส่ยานั้นจะรู้สึกเช่นเดียวกับเจ้าจริงๆ ถึงไม่มีฤทธิ์ยา แต่ความทรงจำทั้งหมดทั้งมวลตอนที่ฤทธิ์ยายังอยู่ก็จะยังจำได้ เจ้าอย่าลืมที่ข้าบอกเสียล่ะ “ ผมกำลังจะอ้าปากด่าแต่เห็นอย่างนี้แล้วด่าไม่ออก ผมคิดว่าไอ้ลูกศิษย์มันนั่นแหละต้องเป็นคนทำแน่ๆ รอให้ออกมาก่อนเถอะ พ่อจะด่าให้ไฟไหม้เลยคอยดู

“ ไอ้หมี เสร็จยังว่ะ มันนานแล้วนะ “ สงสัยพ่อหมอตะโกนเรียกลูกศิษย์  ชื่อน่ารักดีนะเหมือนฉายาเจมส์เลย

“ มาแล้วครับพ่อหมอจะตะโกนทำไมล่ะครับ กำลังเอาใส่ขวดอยู่ “ คนที่เดินเอาของนั่นออกมาให้ผมคือ...เจมส์ งั้นแสดงว่า ที่ผมโดนทั้งหมดก็เป็น..เจมส์ ที่ทำหรอ >///<

จากที่ผมกำลังจาอ้าปากด่าต้องเก็บพับใส่กลับเข้าไปอยู่ที่เดิม แต่ผมพูดไม่ออกขยับไม่ได้ อึ้ง ทึ่งมากๆ อย่างนี้ผมไม่เอาแล้วหรอกครับ ยาเสน่ห์ แค่นี้ชีวิตก็คุ้มมากแล้ว TvT

“ นี่ครับคุณลูกค้า “ เจมส์ยื่นขวดๆหนึ่งที่มีน้ำใสๆบรรจุอยู่บวกกับส่งยิ้มพริ้มมาละลายหัวใจผม *เพ้อ*

“ ข..ข..ขอบคุณ ค..ครับ “ ผมยื่นมือไปรับขวดนั้นแต่แอบสัมผัสมือเจมส์นิดหนึ่ง ขอนิดหนึ่งเหอะ เดี๋ยวเฉาตาย (เว่อร์ไปมั้ยพี่เฟรม<<<ไรท์)

“ เจ้าอย่าลืมล่ะ อย่าให้เกินสิบชั่วโมงล่ะ “ พ่อหมอพูดจบผมก็รีบหนีออกมาจากร้านทันที ฮึ่ยย!! เขินเว้ย!!

 

ณ ห้องซ้อม

“ เต๋า วันนี้หิมะตกฟ้าผ่าแน่เลยอ่ะ เฟรมมาก่อนพวกเราอีก “ คชาที่เพิ่งมาถึงห้องซ้อมพูดแหน็บผม

“ นั่นสิชา แต่ก็ดีนะจะแข่งอยู่แล้ว จะได้ซ้อมกันเยอะๆหน่อย “ เต๋าพูดพรางสวีทกับคชาต่อ พ่อล่ะหมั้นไส้จริง

“ มึงก็เกินไป กูมาเร็วหน่อยมันแปลกมากหรอไงว่ะ “ ใช่มั้ยครับ ผมอยากเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้างผิดหรอ?

“ มาก!! “ สองคนนั้นพร้อมใจพูดพร้อมกัน

“ เออๆ กูอยากมาเร็ว จบป่ะ “ ผมพูดเหวี่ยงใส่มันก่อนจะหันหน้าเดินเข้าห้องซ้อมไป

“ เฟรม เดี๋ยววันนี้เจมส์มานะเว้ย เห็นบอกว่ามีงานให้วงเราทำอ่ะ “ คชาพูดทำเอาผมสะอึกขึ้นมาทันที ไอ้เมื่อเช้าผมยังเขินไม่หายเลยนะเว้ย แต่มาก็ดีจะได้ใช้ไอ้ยาบ้าๆนี่ซักที (อ้าวไหนบอกไม่เชื่อไง?<<<ไรท์)

พวกผมซ้อมได้ไม่ถึงสิบห้านาทีผู้มาเยือนใหม่ก็มาถึง

“ หวัดดีคร้าบโครตหล่อทุกท่าน อ่ะชา งานที่เจมส์บอกว่าจะเอามาให้ “ คชาหยิบงานนั้นมาดู จังหวะนี้แหละ ผมเดินเข้าไปสลัดน้ำนั่นแถวๆคอเจมส์สองสามหยด แล้วแสร้งทำเป็นว่าเดินไปเอามือถือในกระเป๋าสะพายของตัวเอง

เจมส์ยืนคุยกับเต๋าและคชาอยู่ค่อนข้างนานพอสมควรไม่เห็นจะมีท่าทีที่เปลี่ยนไปเลยซักนิดเดียว ผมคิดแล้วว่ามันไม่ได้ผลยังจะไปหวังพึ่งกับมันอีก

“ เฟรม วันนี้เต๋ากับคชาบอกว่าจะไม่ซ้อมแล้วอ่ะ กลับไปหมดแล้ว วันนี้ให้เจมส์ไปส่งป่ะ กลับค่ำๆคนเดียวมันอันตราย “ ผมพยักหน้าแบบเซ็งสุดชีวิต ไม่เห็นจะดีใจเลยกับอีแค่ไปส่งเนี่ย o///o

ที่ผมไม่ดีใจหน่ะหรอ ก็เพราะว่า มหาลัยกับหอที่ผมพักถ้านั่งรถไปไม่ถึงสิบนาทีก็ถึงแล้วครับ จะให้ผมตื่นเต้นกับเวลาแค่นี้ก็กระไรอยู่ ผมเลยเซ็งสุดชีวิตเลย

“ เฟรมทำอาหารเป็นมั้ยครับ “ หลังจากที่ออกรถมาได้ไม่ถึงสามนาทีเจมส์ก็พูดขัดความเงียบภายในรถขึ้นมา

“ อ๋อ..เป็นสิ เฟรมอยู่หอคนเดียว ต้องทำอะไรเองคนเดียวตลอดอ่ะ ไม่เหมือนคู่เต๋าคชาหรอก “ ผมกลั้วหัวเราะออกมาเมื่อคิดถึงสองคนนั้น

“ เฟรมอยากเป็นบ้างมั้ยล่ะ “ อยากดิ เห้ย ตะกี้เจมส์พูดว่าไรนะ

“ ห๊ะ..เมื่อกี้เจมส์พูดว่าอะไรนะ เฟรมได้ยินไม่ถนัดอ่ะ “ ถามย้ำอีกรอบเพื่อความแน่ใจ

“ อ๋อ..เจมส์บอกว่า อยากกินอาหารฝีมือเฟรมจัง ทำให้กินได้มั้ย “ อ๋อ เรื่องแค่นี้สบายๆ

“ เอาสิ วันไหนดีล่ะ “ เจมส์ทำหน้าคิดแปปหนึ่งก่อนจะโพลงขึ้นมาทำเอาผมตกใจเบาๆ

“ วันนี้ ตอนนี้เลย “

“ โอเค..ได้..ไม่มีปัญหา “ ผมส่งยิ้มแหยๆไปให้ จะมีของในตู้เย็นเปล่าเนี่ยไม่ใช่มีแต่ไข่นะ

 

สรุปแล้วก็เป็นอย่างที่ผมคิดคือ มีแต่ไข่ ให้ตายเถอะ ถ้าจะมีแค่นี้

“ เฟรมทำอาหารอร่อยดีนะ เจมส์ชอบ “ ชอบอาหารหรือชอบคนทำอ่ะ พูดให้มันชัดเจนหน่อยได้ป่ะ >///<

“ ดีแล้ว เจมส์จะได้กินเยอะๆและจะได้โตไวๆไง “ ผมส่งยิ้มที่เห็นฟันทั้งสามสิบสองซี่ไปให้เจมส์

“ จะว่าไปเจมส์ยังไม่อิ่มเลยอ่ะ “ เจมส์เดินเข้ามานั่งสมทบกับผมที่โซฟาหลังจากเอาจานไปวางที่อ้างล้างจานเสร็จ

“ อ้าว เฟรมก็เห็นเจมส์กินข้าวไปเยอะเหมือนกันนะ ทำไมไม่อิ่มอ่ะ “ ผมหันหน้าไปถามเจมส์อย่างสงสัย

“ เจมส์ยังไม่ได้กิน คนตรงหน้าเจมส์เลยไงจะอิ่มได้ไงครับ “ เจมส์เชยคางผมขึ้นก่อนจะประกบปากลงมา


อยากอ่านNCคลิกที่นี่ >>>   *ฟิน*   อ่านแล้วกลับมาอ่านต่อและเม้นท์ในหน้านี้นะครับ


ผมรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับผม ผมห้ามแล้วแต่มันห้ามไม่อยู่ผมก็ไม่ห้ามและปล่อยให้มันเป็นไปตามนั้นและผมก็คิดว่าผมจะบอกเรื่องที่ผมทำเสน่ห์ใส่เจมส์ไปผมรู้ว่านี่มันเป็นเพราะฤทธิ์ของยา ถึงผมจะเสียตัวให้เจมส์แต่ผมก็ไม่เสียใจในสิ่งที่ผมกำลังจะทำต่อไป

“ เฟรมครับร่างกายเฟรมเป็นยังไงบ้างครับ “ เจมส์ที่ตื่นหลังผมนิดเดียวถามขึ้นอย่างเป็นห่วง พรางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นกว่าเดิมจนรู้สึกถึงความคับแน่นนั่นที่มันไม่ได้เล็กลงเลย

“ ก็เจ็บอ่ะ เจมส์ “

“ ว่าไงครับคนดี “ เจมส์หอมแก้มผมทีหนึ่งเหมือนจะเอาใจผม

“ เฟรมมีอะไรจะบอกเจมส์ด้วยแหละครับ “ ผมสูดหายใจเข้าไปลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนจะพูดความจริงออกมา

“ มีอะไรหรอครับ “ เจมส์หอมแก้มผมอีกที

“ คือเฟรมทำเสน่ห์ใส่เจมส์อ่ะ “ ผมหลับตานิ่งเพราะรู้ว่าเรื่องทั้งหมดต้องจบลงเพียงแค่นี้แน่นอน แต่กลับกันเจมส์กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนผมรู้สึกได้

“ ถึงเฟ็มๆไม่ทำเสน่ห์ใส่เจมส์ เจมส์ก็รักเฟ็มๆเหมือนเดิมแหละครับ “ ผมลืมตามองหน้าเจมส์อย่างสงสัยที่สุด

“ หมายความว่ายังไงกัน “ เจมส์ยิ้มให้ผม

“ ก็ความจริงแล้วอ่ะถึงไม่มียาเสน่ห์นั่นเจมส์ก็รักเฟ็มๆอยู่แล้วล่ะครับ แต่..เรื่องทั้งหมดมันเป็นแฟนของเจมส์เองแหละครับ เจมส์ไปขอให้เต๋ากับคชาช่วยเจมส์จีบเฟ็มๆโดยอ้างว่าให้เฟ็มๆไปทำเสน่ห์มาใส่เจมส์ แล้วที่ๆเฟ็มๆไปทำเสน่ห์ก็คือบ้านเจมส์เองอ่ะครับ แล้วคนที่แสดงเป็นพ่อหมอไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นพี่ต้นของเจมส์เองแหละ แล้วน้ำที่เฟ็มๆหยดใส่เจมส์อ่ะไม่ใช่น้ำยาบ้าอะไรนั่นหรอก แต่เป็นน้ำเปล่าธรรมดานี่แหละครับ นอกนั้นก็แผนก็เจมส์เองหมดเลย “

“ หมายความว่าเจ็มๆให้เพื่อนของเฟรมและพี่ต้นช่วย เรื่องทั้งหมดคือ.. “

“ ใช่แล้ว เจมส์จะได้เข้าใกล้เฟ็มๆไง แล้วก็จะได้เป็นอย่างตอนนี้ เจมส์แอบรักเฟ็มๆมานานแล้ว เจมส์ชอบตอนที่เฟ็มๆเล่นกีต้าร์มากๆ ทำเอาเจมส์เคลิ้มไปตั้งหลายรอบ “ เจมส์พูดและส่งยิ้มที่จริงใจมาให้ผม

“ เฟ็มๆคบกับเจ็มๆนะ เจ็มๆจะรับผิดชอบเอง “ ผมพยักหน้าแทนการให้คำตอบทุกอย่าง ไอ้เขินก็เขิน อายก็อาย บอกไม่ถูกสำหรับความรู้สึกนี้จริงๆ

“ แต่เจ็มๆหยุดหม้อได้มั้ยอ่ะ เฟ็มๆรู้นะว่าเจ็มๆอ่ะเสือผู้หญิง หยุดได้มั้ย “ ผมขอร้องเจมส์ในเรื่องนี้ ผมรับไม่ได้จริง

“ โอเคเลยครับเจ็มๆสัญญาว่า เจ็มๆจะรักเฟ็มๆคนเดียว แต่..เฟ็มๆลุกเถอะครับ ต้องไปมหาลัยนะมีเรียนตอนสิบโมงนะครับ ป่ะ เดี๋ยวเจ็มๆอาบน้ำด้วย เจ็มๆรู้ว่าเฟ็มๆเดินไม่ไหวหรอก “ แหม..ใครจะลุกไหวเจอของขนาดนั้นเข้าไป พูดเหมือนไม่รู้ตัวเองเลยนะเจมส์..

 

ณ มหาลัย TKF

“ เฟ็มๆนั่งรออยู่กับเต๋าคชานะ เดี๋ยวเจ็มๆปซื้อน้ำให้ เต๋ากับคชาเอาไรป่ะเดี๋ยวเจมส์จะไปซื้อน้ำอ่ะ “ ประโยคแรกพูดกับผมแบบหวานๆประโยคหลังพูดกับเต๋าคชาแบบเรียบๆ ฟินดีเหมือนกันแหะ

“ น้ำเปล่าสองล่ะกันเจมส์ “ คชาตอบกลับไป ทั้งๆที่ตัวเองยังนั่งอยู่บนตักเต๋า พรางหันไปสวีทต่อ เห็นแล้วหมั้นไส้จริง

“ เฟรม มึงไปทำอีท่าไหนว่ะเจมส์ถึงได้หลงมึงขนาดนี้ อย่าบอกนะว่ามึงใช้.. “ ผมยกมือขึ้นห้ามเพื่อไม่ให้พวกมันพูดต่อ

“ ไม่ต้องเลย พวกมึงนี่หลอกกูซะเปื่อยเลยนะ เจมส์เขาบอกกูหมดล่ะ เพื่อนเลว!! “ ผมด่าพวกมันไปคำหนึ่ง เหตุเกิดจากความ..หมั้นไส้

“ ถ้ากูไม่ทำมึงจะได้เจมส์มาครองป่ะว่ะไอ้เฟรม มึงต้องขอบคุณพวกกูดิถึงจะถูก ไม่งั้นไอ้เจมส์ก็คงถูกฉุดกระชากลากถูจากพวกสาวๆในมหาลัยเหมือนเต๋าเมื่อก่อนอ่ะ มึงก็น่าจะรู้นิ “ น่าขอบคุณจริงๆที่พวกมันทำให้ผมเดินไม่ได้เนี่ย

“ เออ..ขอบคุณ จบป่ะ “ ผมพูดขอบคุณพวกมันสองคนอย่างเซ็งๆ

“ น้ำมาแล้วคร้าบบบ “ เสียงเจมส์เดินนำหน้าเจ้าของเสียงมาแต่ไกล

“ นี่ของเฟ็มๆ อ่ะคชา “ เจมส์ยื่นน้ำไปให้คชา

“ ขอบคุณนะเจมส์ เต๋ากินป่ะเดี๋ยวชาป้อน “ และก็ปล่อยให้คู่นี้อยู่ในโลกส่วนตัวต่อไป

“ เฟ็มๆลุกขึ้นหน่อยดิ “ ผมทำหน้างงใส่เจมส์นิดหนึ่ง

“ ทำไมล่ะเจ็มๆ “ นั่นดิทำไม

“ เถอะน่า  เจ็มๆมีข่าวมาบอกเฟ็มๆไง จะได้ๆยินกันสองคน “ ผมยอมลุกขึ้นแต่โดยดี แต่เจมส์กลับมานั่งแทนที่ผม เพื่อ?

“ เฟ็มๆนั่งตักเจ็มๆแหละ เดี๋ยวมีลูกไม่ได้นะเจ็บอยู่ “ พูดงี้ผมก็เขินดิเห้ยย!! >///<

“ ว่าแต่เจ็มๆมีข่าวอะไรจะมาบอกเฟ็มๆหรอ “ ผมเบี่ยงประเด็นถามเจมส์ หลังจากที่จำใจนั่งตักเจมส์ รึเปล่า

“ อ่อก็นี่ไงครับเฟ็มๆ “ เจมส์ยืนหนังสือพิมพ์ของมหาลัยมาให้ผม ทำไมวันนี้ข่าวหน้าหนึ่งถึงมีแค่ข่าวเดียวละเนี่ย

ผมรับมันมาและกางบนโต๊ะหินอ่อน ทำให้เต๋ากับคชาหันมาสนใจอยากรู้อยากเห็น ผมเลยอ่านชื่อหัวข้อพาดหัวข่าว

 

“ ช๊อดซีนีม่า เจมส์ ศุภวิชญ์ เดือนมหาลัยอันดับที่สาม สละโสด  เผย กำลังคบหากับหนุ่มโสดคนเดียวของวงโครตหล่อ อย่างเฟรม วัชรกาญจน์ มือกีต้าร์     อยากอ่านต่อ ทั้งเล่ม “


 

“ เจมส์ นี่มันเรื่องอะไรกันห๊ะ!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

__________________END  OF  SF  JAMESFRAME_______________

 

 

TalK By WriteR ‘ตอง

 

กว่าจะแต่งเสร็จใช้เวลานานมาก มีเบลอๆด้วยแหละ

ตอนหน้าตอนหลักแล้วนะครับ ตอนพิเศษอีกไม่ไหวแล้วครับ

จะพยายามแต่งให้ได้นะครับเพราะช่วงนี้เริ่มไม่ว่างแล้ว ไรท์ไม่ว่ากันนะ

ตอนนี้เนื้อหากับNCจัดเต็มจริงนะขอบอกตั้งใจแต่งมาก

เจอกันตอนหน้านะครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #311 ~ # JEAn # ~ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2556 / 18:18
    ไอเราก็เอ๊ะใจตั้งแต่บ้านหมอต้นและ555  คู่นี้เวลาเรียกชื่อเรียกกันมันอ่ะ เจ็มๆเฟ็มๆ5555
    #311
    0
  2. #308 megane (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มีนาคม 2556 / 15:51
    หนุกมากมายอ่าาาาา
    #308
    0
  3. #261 INGYEsj13 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 23:02
    555555555555 เจ็มๆกับเฟ็มๆ
    #261
    0
  4. #182 `/สว่างหน้าเีดียว(♥). (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 16:13
    อร๊ายยย เฟ็มๆเจ็มๆ คู่แปลกแต่ฟิน♥
    ถ้าจะขนาดนี้อ่ะน้ะ.. สงสัยตั้งแต่บ้านพ่อหมอต้นแล้ะ 555555
    เจ็มๆน่ารักไปปปปปป้~~ กรี๊ดด‼ เดี๊ยวมีลูกไม่ได้ ♥
    สุดท้ายกลับมาเต๋าชา♥ สวีทกันทั้งเรื่องเลยนะเออ~~
    แตะอีกนคไม่ได้เลย อีกคนหวงเกิ๊นน ~~ 55555 ><*
    #182
    0
  5. #162 Alicia (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 มีนาคม 2555 / 22:58
    น่ารักอะ เต๋าชาเอ๊ย เจ้าแผนการทั้งคู่

    เอะใจ แต่หมอต้นแระ 555

    เจมส์รุกเร็วมาก เค้านอนของเค้าอยู่ๆดี ไปจูบเค้าซะงั้น

    สะใจเอ็นซี่มากกกก ถูกจายยยย
    #162
    0
  6. #159 lee y (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 มีนาคม 2555 / 15:15
    เจ๋งมากค่ะ!!!!!! ชอบคู่นี้มากกกกกกกแต่ไม่ค่อยมีคนแต่งคู่นี้เท่าไหร่ เลยต้องนั่งดูคู่นี้แหย่กันในทวิต(เพื่อ????) สนุกมากค่ะไรท์เตอร์ แต่อีกเยอะนะคะ> #159
    0
  7. #153 NooniiZ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 23:59
    โอ้ยยยยยย แอบรอคอยคู่นี้มานานว่าจะมีคนแต่งมั้ย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ในที่สุดก็ได้อ่าน



    ชอบมากมายคะไรท์เตอร์ ^_____________^
    #153
    0