Prince&Maiderคุณชายหน้าใสกับคนใช้หน้าหวาน Fic {[Tao^Kacha]}

ตอนที่ 12 : การรับใช้ครั้งที่ 6 *ฟิน*(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 ก.พ. 55

Chapter : การรับใช้ครั้งที่ 6

Couple :  Tao X Kacha

Rating : 18+ ใช้วิจารณญาณในการอ่านนะครับ

About : ตอนนี้มาพร้อมกับNCเลยหลังจากหายไปนานนม ขอโทษนะครับ ฟิคไม่ปิดแล้วนะครับเพราะมันเป็นพื้นที่ของไรท์ใครจะมาว่ายังไงไรท์ไม่สนแล้วครับ *หนักแน่นดั่งพสุธา*

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

-Kacha Talk-

  
   ผมมานอนกับคุณชายเต๋าได้แค่คืนเดียวก็โดนคุณเต๋าจัดการซะแล้ว T^T ทำไมเรื่องอย่างนี้ต้องมาเกิดขึ้นกับผมซ้ำๆซากๆด้วยครับเนี่ย แถมเมื่อคืนผมยัง..เอ่อ..ยอมด้วย .///.

โอ้ยย ผมเขินไม่ไหวและ ปลุกคุณเต๋าดีกว่าต้องแกล้งซักหน่อยบังอาจทำให้เมื่อคืนผมได้นอนน้อย ฉะนั้นต้องเจอบทโหดกันซะบ้างไม่ใช่มาเล่นแบบนี้กันอีก ผมเสียหายนะครับ

“ ต๋าววววววว ตื่นได้แล้ว หมดเวลานอนของคุณแล้ว ตื่น ตื่น ตื่นสิโว้ยยยยย!! “ จากผมค่อยๆปลุกจากเสียงอ่อย เป็นเสียงอ้อน จากเสียงอ้อนเป็นเสียง จากเสียงเรียบเป็นเสียงดัง และจากเสียงดังไปเป็นเสียงโทรโขง

“ ชา!!!! อยู่ใกล้แค่นี้จะตะโกนทำไมครับเนี่ย “ คุณชายทำหน้ามุ่ยใส่ผที่ผมทั้งปลุกให้ตื่นและทำเสียงดังเกินพิกัดที่รับได้

“ ก็ชาปลุกเต๋าแล้วเต๋าไม่ยอมตื่นซักที ชาเลยตะโกนไง “ ไปอาบน้ำได้แล้ววันนี้เราต้องทำงานแล้วนะครับ “ คุณชายหันมามองนาฬิกา ควับ!! เพื่อดูเวลาว่านี่ยามใดกันนี่ถึงได้ปลุก

“ ชาจ๋า..แต่นี่มันหกโมงครึ่งเองนะ ทำไมรีบปลุกจังเลยครับ เวลาทำงานมันแปดโมงไม่ใช่หรอ “ ผมพยักหน้าหงึกหงัก ตอบคำถามของคุณชายที่ตอนนี้กำลังทำหน้ามุ่ย คิ้วขมวดกันเป็นโบว์แล้วครับ

“ ใช่!! นี่หกโมงครึ่ง แต่วันนี้ชาจะได้ทำงานเร็วกว่าวันอื่นๆไม่ได้หรอครับคุณชาย “ คุณชายส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่ใช่และไม่ได้

“ ชาจ๋า...แต่เมื่อคืนเต๋าไม่ได้นอนเลยนะ ให้เต๋านอนต่ออีกนิดเถอะนะครับ “ ผมส่ายหน้ากลับเช่นเดียวกัน

“ ไม่อนุญาตครับ แล้วใครใช้ให้เมื่อคืนทำอย่างนั้นล่ะ สมน้ำหน้า ลุกๆ ลุกไปอาบน้ำได้แล้ว “ ผมยืนเต็มความสูงบนเตียงก่อนจะฉุดแขนให้คนตัวโตที่นั่งแหมะอยู่กับเตียงลุกขึ้นเพื่อไปอาบน้ำ แต่เจ้าตัวไม่ยอมนี่สิ ผมเลยต้องลากเข้าห้องน้ำอย่างเหนื่อยกายทรมานบอร์ดี้เสียจริง

“ ชาไม่ให้ใช้เวลาเกินสิบห้านาทีนะครับ รีบด้วย!! “ และผมก็ปิดประตูห้องน้ำเพื่อให้คุณชายได้ทำภารกิจในตอนเช้าได้สะดวกยิ่งขึ้น

 

หลังจากนั้นไม่เกินสิบห้านาทีจริงๆแต่สิบสี่นาทีห้าสิบเก้าวินาที รักษาเวลาดีเนอะ

“ เสร็จแล้วครับ วันนี้จะให้เต๋าเริ่มทำจากตรงไหนก่อนครับ เจ้านาย “ คุณชายทำหน้าง่วงงุนมึนใส่ผม

“ ไม่ต้องอ่ะ วันนี้ไม่มีงานให้ทำ ชาปล่อยให้เต๋าเป็นอิสระวันหนึ่งครับ แต่อย่ากลับบ้านดึกนะครับ เพราถ้ากลับดึกจะมีมาตรการลงโทษขั้นเด็ดขาดจากคุณหญิงนะครับ เข้าใจนะครับ “ คุณชายทำหน้าเหล่อหล่าแต่ผมก็เดินออกจากห้องมาอย่างรวดเร็วเพราะวันนี้ผมต้องออกไปทำงานพร้อมกับคุณเฟรมแล้วก็คุณเจมส์ข้างนอกครับ คุณท่านสั่งมาอีกที

“ ขอโทษนะครับคุณชายสี่คุณชายเล็ก ที่ผมลงมาช้า “ ผมเดินลงมาจากห้องคุณเต๋าก็เห็นคุณเฟรมกับคุณเจมส์มายืนรออยู่ก่อนแล้ว

“ ไม่เป็นไรหรอกพี่คชา ไปกันเถอะเดี๋ยวสาย เออ..พี่คชาไม่ต้องใช้ผมใช้ครับกับพวกผมหรอกเรียกแบบพี่น้องแหละ เดี๋ยวอีกหน่อยก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว “ คุณเจมส์หันมาพูดกับผมแล้วยกคิ้วลิ่วตาไปทางคุณเฟรมเป็นเชิงว่าหาตัวช่วยแกล้งผม

“ นั่นดิพี่คชา ไปเถอะๆ เดี๋ยวพี่เต๋าลงมาแล้วเดี๋ยวพี่คชาจะอดไปนะถ้าไปกับพวกผมสองคนอ่ะ “ แล้วคุณชายจะห้ามทำไมเนี่ย

“ นั่นดิเนอะเฟรม ไปเถอะ ก่อนที่พี่เต๋าจะลงมา “ ผมถูกคุณๆทั้งสองลากมาที่รถอย่างรวดเร็วจนตั้งหลักไม่ทัน

ไม่นานนักผมก็มาถึงห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งใจกลางเมืองหลวง ว่าแต่พามาเพื่อ??

“ คุณเฟรมกับคุณเจมส์มาทำอะไรที่นี่หรอ?? “ ผมถามออกไปด้วยความสงสัยอย่างยิ่ง

“ พี่คชาจำไม่ได้หรอไงครับ อีกสามวันก็วันเกิดพี่เต๋าแล้วนะ “ เออ..นั่นสิลืมไปเลยว่าวันเกิดของคุณชาย ที่ลากผมมาเพื่อการนี้นี่เอง

“ แล้ววันนี้ที่พวกผมทั้งสองพาพี่มาเลือกของขวัญให้พี่เต๋า ถ้าท่าปีนี้ได้จากพี่คชาคงจะดีใจไม่น้อยเลยเนอะเจมส์ “ หันไปส่งซิกซ์ให้กันอีกแล้ว แล้วจะพาผมมาทำม้ายยยย??

“ ว่าแต่พี่คชาอยากให้ของขวัญอะไรพี่เต๋าหรอครับ?? “ คุณเจมส์หันมาถามผมบ้างระหว่างทางที่เดินดูนู่นเลือกนั่นมองนี่

“ ไม่รู้สิ พี่เดินดูก่อนล่ะกัน “ ผมเดินดูของสองข้างทางไปเรื่อยๆจนสะดุดกับเนกไทด์อันหนึ่งเข้าผมจ้องมันแบบเอาเป็นเอาตายถ้ามันเป็นปลากัดคงท้องไปแล้วล่ะครับ

“ พี่คชา พี่ถูกใจอันนี้หรอ “ คุณเจมส์เดินเข้ามาถามผมด้วยสีหน้าดีอกดีใจเป็นอย่างมาก

“ เอ่อ..ก็นะ เห็นว่ามันสวยดีหน่ะ แต่ราคาไม่ไหวหรอก “ ผมพูดตัดพ้อก่อนจะเดินออกมาจากตู้กระจกที่โชว์เด่นหราอยู่ แต่ว่าผมจ้องนานขนาดนั้นเลยหรอ

“ พี่ครับๆ เอาเส้นนี้เส้นหนึ่งครับ “ คุณเจมส์พูดขึ้นหลังจากผมเดินออกมาได้ไม่กี่ก้าว

“ คุณเจมส์ซื้อทำไมครับ “ ผมถามด้วยความตกใจยิ่ง

“ ก็ซื้อไปให้พี่เต๋าไง พี่คชาอยากให้อันนี้ไม่ใช่หรอ เรื่องเงินไม่ต้องคิดมากสบายมากครับ “ พูดไม่ออกไปไม่ถูก

“ แต่พี่คิดว่าจะทำด้วยมือดีกว่าหน่ะครับ แต่ไม่เป็นไร ไหนๆมันก็ซื้อมาแล้วให้รวมกันไปเลยก็ได้ “ ผมพูดชั่งใจอยู่หักหนึ่งก่อนจะตัดสินใจรวบยอดไปเลย

“ ไปกินข้าวกันเนอะพี่เนอะ เจมส์หิวแล้ว “ คุณเจมส์มาอ้อนผมให้ไปกินข้าวด้วยมีหรอที่ผมจะปฏิเสธอ่ะผมก็หิวเหมือนกัน

“ เอาสิครับแล้วคุณเฟรมล่ะครับ “ ผมถามหาคุณชายสี่ที่มาด้วยกัน

“ อ๋อ!..เฟรมมันไปกับน้องแพรวามันล่ะครับตั้งแต่อกหักจากใครก็ไม่รู้มันก็เลยไปจีบน้องแพรวาจนติด ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับว่าใครหักอกเฟรมมัน “ เอ่อ..น่าจะเป็นผมแฮะเพราะมีคุณเต๋าเข้ามาขัดจังหวะตอนที่เอ่อ..คุณเฟรมจะอย่างนั้นแหละครับ

“ อ๋อ..อย่างนี้นี่เอง งั้นพี่ก็ต้องไปกินกับคุณเจมส์สองคนใช่มั้ยครับเนี่ย “ ผมถามไปขณะที่คุณเจมส์กำลังพาเดินไปยังร้านอาหาร

“ ถูกต้อง นี่ๆๆพี่คชาร้านนี้อร่อยมาก เจมส์ชอบ กินกันๆเนอะๆพี่เนอะ “ คุณเจมส์อ้อนผมให้กินด้วย ผมมีสิทธิเลือกด้วยหรอครับ??

“ ตามใจคุณเจมส์เลยครับ พี่ยังไงก็ได้ครับ “ ผมพูดพลางเดินตามหลังคุณที่ที่ดี๊ด๊าสุดฤทธิ์สุดเดช

ผมกับคุณเจมส์เดินเข้ามานั่งข้างในๆของร้านหน่อยเพราะเงียบดี บริกรเดินถือเมนูมาให้พวกและรอรับออร์เดอร์เลย เร็วไปป่ะ??

“ ผมเอาอันนี้ละกันครับ “ ผมจิ้มไปที่รูปอาหารรูปหนึ่งหลังจากที่กวาดสายตามองดูว่าน่ากินและราคาที่ไม่แพงจนมากเกินไปก่อนที่บริกรจะพยักหน้าเหมือนจะรับรู้แล้วก็ก้มหน้าก้มตาจดยิกๆในใบรับออร์เดอร์

ไม่นานจนเกินไปนักคุณเจมส์ก็หันไปสั่งอาหารกับบริกรคนนั้นก่อนที่จะเดินจากไปปล่อยให้ผมนั่งรออาหารกับคุณเจมส์สองคนโดยไร้ซึ่งบทสนทนา

ไม่พูดผมก็เลยกวาดสายตามองไปรอบๆร้านที่ตกแต่งสไตล์ออกไทยผสมกับยุโรปได้แบบลงตัวมากๆ และผมก็ต้องสะดุดตามากที่สุดจากประตูทางเข้าร้านเพราะมีคู่ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังเดินเข้ามา ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับ คุณชายเต๋ากับใครไม่รู้ ผมรีบหลบหัวเห็ดที่มันเริ่มไม่แหว่งอย่างรวดเร็ว

“ พี่คชาเป็นอะไรอ่ะทำไมทำตัวแปลกๆ “ ผมเอานิ้วชี้ขึ้นมาแตะที่ปากตัวเองเป็นเชิงว่าอย่าส่งเสียงดังไปนะเดี๋ยวผู้ร้ายได้ยินเข้า

“ อะไรอ่ะพี่คชา “ เจมส์พูดเสียงเบาลงหน่อยแต่ดังกว่าเสียงกระซิบนิดนึง

ผมชี้ไปทางคนสองคนที่กำลังนั่งในบริเวณเยื้องๆกันของโต๊ะผมแต่อยู่คนละฝั่งของร้าน คุณเจมส์พยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจก่อนที่จะถูกขัดจังหวะด้วยการเสิร์ฟอาหารของบริกรไม่รู้จักสัมมาคาราสะ T^T

ผมเลยต้องจำใจละสายตาที่มันไม่ยอมหยุดมองภาพตรงหน้าซักทีหันมาปะทะกับอาหารสุดหรูในจานสุดอลังการค่อยเลยตั้งใจทานแบบละเมียดละไมที่สุดเพื่อที่จะได้ไม่ต้องสนใจภาพตรงหน้าที่มันบัดสีบัดเถลิง(เขียนถูกป่าวหว่า??<<<ไรท์)

“ ผมว่าคืนนี้พี่คชาจัดการให้หลาบไปเลยเถอะพี่เต๋าหน่ะ “ คุณเจมส์พูดขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

“ จัดการยังไงก็เหมือนเดิมแหละครับคุณเจมส์ มันอยู่ที่ตัวคนแล้วครับแบบนี้หน่ะ “ ผมพูดทั้งๆที่จิ้มอาหารในจานตัวเองเข้าปากอย่างอารมณ์บ่ จอยนิดๆ

“ เชื่อเจมส์สิครับ เจมส์ยังเชื่อเลยว่าพี่ทำได้เลย “ คุณเจมส์ยิ้มให้ผมอย่างผู้ชนะ คือให้ผมเป็นผู้ชนะในเกมนี้กับคุณเต๋าใช้มั้ย??

ผมจะลงทำดูดีมั้ยนะ ที่จะลองดัดนิสัยแบบนี้ของคุณเต๋าแต่ผมว่ามันก็น่าท้าทายดีเหมือนกันนะครับ

ผมยกยิ้มให้คุณเจมส์อย่างเห็นด้วยก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักอย่างรู้ทันเพราะว่าแผนของผมมันเจ๋งแน่ๆครับ

“พี่คชามีแผนอะไรอ่ะเล่าให้เจมส์ฟังบ้างดิ “ เห็นมั้ยล่ะครับ ขนาดคุณเจมส์ยังอยากรู้เลย

“ แผนของพี่มีอยู่ว่า...” แผนของผมก็มีอยู่ว่าใกล้ๆวันเกิดของคุณเต๋าเนี่ยอีกสามวันใช่มั้ยครับ ผมก็จะปล่อยคุณเต๋าอย่างนี้จนวันเกิดไปก่อน พอหลังจากวันเกิดผมจะเริ่มมาตรการสุดหรรษาทันที และมาตรการของผมก็ทำได้ง่ายๆไม่ยากครับ ทำงานบ้านตลอดทั้งวันโดยมีผมคุมอยู่ทุกฝีก้าว ซึ่งปกติแล้วผมจะไปดูหลังคุณเต๋าทำเสร็จแล้วแต่ต่อจากนี้จะไม่ใช่และผมจะรายงานคุณหญิงทุกฝีก้าวเพราะถ้าคุณเต๋าออกนอกลู่นอกทาแค่นิดเดียวหลังวันเกิดของตัวเองก็หมายถึงจะหมดอิสรภาพไปด้วยเพราะคุณหญิงยอมจำใจให้ เอ่อ ...คุณแพรวหรือที่คุณหญิงเรียกว่านังทอมนั่นแหละครับแต่งงานทันทีไม่มีการต่อลองแม้แต่คำเดียวผมรู้ว่าคุณเต๋าต้องไปยอมแน่ๆ ซึ่งต่อแต่นี้อีกเป็นเวลาสามวันทำการผมจะต้องปล่อยให้คุณเต๋าเหลิงไปก่อนและจะได้เจอของดียิ่งกว่าสิ่งของมงคลอีกครับไม่ต้องพึ่งวัตถุมงคลก็เป็นคนดีได้เพราะพึ่งคชาครับ แต่คืนนี้ผมขอแก้เผ็ดเบาๆนะครับ คุณผู้อ่านคงจะไม่ว่ากันนะครับผม ^^”

“ เอ่อ..พี่คชาครับ เจมส์ขออะไรพี่อย่างหนึ่งนะครับ อย่าทำอะไรพี่เต๋ารุนแรงนะครับ ผมกลัวจะไม่ได้เห็นของเด็ด “ อ่ะโถ่!! ไอ้น้องโครตรักพี่ แหมๆๆอยากเห็นวันวินาศสันตะโรของพี่คุณก็บอกมาตรงๆเถอะครับ

“ อ่ะ!! นั่น คุณเฟรมมาพอดีเลยเราจะกลับแล้วใช่มั้ยครับคุณเจมส์ หลังจากที่ผมปล่อยแผนและนั่งคุยสัพเพเหระกับคุณเจมส์มาเรื่อยๆก็ได้เวลากลับบ้านซักที ผมอยากกลับไปนอนครับ เพลียเหลือเกิน

“ เจมส์ไปเถอะ เดี๋ยวพี่เต๋าเห็นแล้วเดี๋ยวจะซวยเอา “ คุรเฟรมเดินเข้ามาแบบไม่พูดพร่ำทำเพลงจะลากผมกับคุณเจมส์ออกจากร้านอาหารลูกเดียว

“ คุณเฟรมขอเวลาอีกนิดหนึ่งนะครับ ขอหลักฐานมัดตัวผู้กระทำความผิดหน่อย “ ผมหยิบมือถือออกมาถ่ายรูปคุณเต๋ากับผู้หญิงคนนั้นที่อยู่อีกฝั่งของร้าน

แชะ แชะ แชะ!!

ผมได้รูปมาสามรูปพอเป็นหลักฐานได้แล้วเนอะ คงมัดตัวได้แน่นหนาล่ะ ปฏิเสธยากแน่นอน คราวนี้แหละได้แต่งงานกับคุณแพรวสมใจนึกแน่ครับ คุณเต๋า *ยิ้มเจ้าเล่ห์*

ผมถึงห้องของคุณเต๋าภายในชั่วพริบตาเพราะเมื่อกี้ยังอยู่ที่ร้านอาหารอยู่เลย (เพลีย<<<ไรท์)

ผมมาถึงที่ห้องของคุณเต๋าก็ค่อนข้างที่จะเย็นแล้วนะครับ ซึ่งผมคิดว่าคุณเต๋าคงกำลังเดินทางกลับมาแต่มันก็เป็นได้แค่ความคิดเพราะคุณเต๋าเปิดประตูห้องเข้ามาแล้ว

“ พี่เต๋าค่ะอย่าทำแบบนี้สิค่ะ อายคนอื่นเขา “ เสียงของผู้หญิงดังขึ้นมาจากอีกฝั่งของประตู นี่หมายความว่ายังไงเนี่ย

“ อายทำไมครับมีกันอยู่แค่สองคน “ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้วเว้ย เพราะมีผมนั่งหัวโด่อยู่บนเตียงนี่แหละ

“ กรี๊ดดด!! นังทอมนี่อีกแล้ว จะมาตามรังควานอะไรฉันนักหนาห๊ะ “ นั่นมันยัยลั่นนั่นนิ ยัยนี่ที่ทำให้ผมต้องเสียบริสุทธิ์ T^T

“ ผมไม่อยู่เป็น กขค. ก็ได้นะครับคุณปืน แต่เก็บดีๆหน่อยนะครับ ระวังจะลั่นออกมา เปรี้ยง!! “ ผมพูดเสียดสีหล่อนนิดหน่อยพอเป็นพิธีและทำท่าจะเดินออกจากห้อง แต่สายตาเจ้ากรรมดันเหลีอบไปปะทะกับสายตาคมของคุณชายเข้า

สายตานั้นมันบ่งบอกถึงความน้อยเนื้อต่ำใจ และอยากให้ช่วยปนเปกันไปหมด หาเรื่องเข้าตัวเองชัดๆแล้วมันทำสายตาอย่างนี้กับผมทำไม

“ คุณเต๋ารีบๆจัดการซะนะครับ เพราะผมไม่ชอบที่จะรอ คงรู้ดีนะครับเพราะผมพร่ำบอกอยู่ทุกคืน “ คู่สนทนาของผมคือคุณเต๋าแต่ผมกลับจ้องหน้าผู้หญิงคนนั้นอย่างหมั้นไส้เบา และสะบัดบ๊อบเดินออกมาจากห้อง

ผมไม่ได้ไปไหนหรอกครับผมยืนอยู่หน้าห้องยืนจนกว่าคุณเต๋าจะเรียกผมเข้าไป แต่ในห้วงความคิดหนึ่งของผมมันดันคิดขึ้นมาได้ว่าวันนี้ผมต้องจัดระเบียบชีวิตของคุณเต๋าใหม่ ทำให้ผมผลักประตูห้องของคุณเต๋าเข้าไปอย่างเสียมารยาท

ปึก!!

ทั้งสองคนที่กำลังนัวเนียโดยที่เสื้อผ้ายังครบทุกชื้นอยู่บนเตียงหันมามองผมทันทีหลังจากที่ผมผลักประตูเข้ามา

“ นี่!! นังทอมคำว่ามารยาทหน่ะไม่รู้จักหรอไงห๊ะ “ ผู้หญิงคนนั้นถามผมด้วยน้ำเสียงตวาด แต่มีหรอครับที่ผมจะยอมอ่ะ คนอย่างคชาฆ่าไม่ได้และก็หยามไม่ได้

“ นี่!! ยัยลั่นคำว่าสมบัติผู้ดีหน่ะไม่มีหรอถึงมาแย่งของๆคนอื่นเขาแบบนี้ “ ผู้หญิงคนนั้นลุกออกมาจากตัวคุณเต๋า เดินมาปะทะหน้าจังๆกับผมแบบที่ว่าตาต่อตาฟันต่อฟัน ถ้าผมไม่ชนะก็ให้มันรู้ไป

“ นี่แกกล้าว่าฉันหรอ “ ผู้หญิงคนนั้นกัดฟันถามท่าทางจะโกรธจัดแหะ คราวนี้จะเอาให้เจ็บแสบจนไม่กล้ากลับมาที่นี่อีกเลย

“ ถ้าผมไม่กล้า ผมจะว่าคุณว่าไม่มีสมบัติผู้ดีหรอ ดูจากหน้าตาไม่น่าไม่ฉลาดเลยนะ “ ผมยิ้มเย้ยยันให้กับผู้หญิงคนนั้นก่อนที่ฝ่ามืองามๆจะลงมาปะทะกับหน้าผมอย่างจังจนหน้าผมหัน

เพี๊ยะ!!

เสียงตบดังสนั่นไปทั่วห้อง ผมยกมือขึ้นมากุมแก้มตัวเองที่ถูกตบ ผู้หญิงคนนั้นยิ้มเยาะอย่างผู้ชนะ คุณเต๋ากำลังลุกเพื่อเดินมาห้ามศึกระหว่างผมกับผู้หญิงคนนี้ แต่หารู้ไม่ว่าที่เธอคิด เธอกำลังคิดผิด

“ คชา !! “ คุณเต๋าอุทานออกมาตอนที่กำลังเดินมาห้ามศึก

ผมถูกคุณเต๋าดึงตัวเข้าไปกอดโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว คุณเต๋าแกะมือผมออกเพื่อดูรอยที่หน้าว่ามันสาหัสขนาดไหน

“ เจ็บมั้ยห๊ะ!! ทำไมถึงชอบทำตัวหาเรื่องอย่างนี้ล่ะ “ คุณเต๋าพูดเสียงอ่อน หน้าคุณเต๋าในตอนนี้ซีดมากเหมือนสิ่งที่ตนกระทำลงไปมันผิดมหันต์

“ ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่นี้ผมสบายมาก “ ผมยิ้มให้คุณเต๋าเผื่อจะได้สบายใจขึ้นบ้าง แต่ความรู้สึกข้างใจ ผู้หญิงบ้าอะไรว่ะแมร่ง!!แรงเยอะฉิบ กินบัฟ(?)มาหรอไงว่ะเนี่ย

“ พี่เต๋า ไปโอ๋นังนี่มันทำไมค่ะ มันผิดนะค่ะ “ ผมเหลือบมองคุณเต๋า ที่ผมต้องเหลือบเพราะคุณเต๋ายังไม่ปล่อยกอดผมเลย แถมแน่นกว่าเดิมอีก T^T

“ จอย ผมว่าคุณกลับไปสงบสติอารมณ์ก่อนเถอะครับ คุณมาทำร้ายคนของผมอย่างนี้ ผมไม่มีอารมณ์จะร่วมด้วยหรอก กลับไปเถอะครับ “ คุณเต๋าพูดกับจอยแต่การกระทำคือยังดูรอยตบที่ผมได้มาเมื่อกี้สดๆอยู่ตลอด บางทีคุณเต๋าทำอย่างนี้มันก็เป็นผลเสียต่อความรู้สึกผมเหมือนกันนะครับ ใช่ว่าผมจะไม่หวั่นไหวเลย >///<

“ ได้ค่ะ ได้ แล้วจะได้เห็นดีกันแน่นังทอม “ ผู้หญิงคนนั้นกัดฟันพูดท่าทางจะเหลืออด และเดินกระแทกเท้าออกไปอย่างหัวเสีย เพราะหล่อนมาที่นี่เป็นครั้งที่สองหล่อนก็โดนผมขัดขวางสำเร็จทั้งสองครั้ง

“ ไม่เจ็บมากใช้มั้ย “ คุณเต๋าถามผมอีกรอบหลังจากที่ปล่อยให้ห้องเงียบมานอนพอสมควร

ผมส่ายหัวให้คุณเต๋าเบาๆเป็นเชิงว่าไม่เจ็บที่ไหนไม่ใช่ไม่เจ็บมาก และผมก็มองไปที่ประตูที่ยังเปิดตั้งสามหกสอบองศาให้คนภายนอกได้เห็นทัศนียภาพข้างในได้อย่างชัดเจน

คุณเต๋าเหมือนจะรู้ความต้องการของผมเลยพาผมไปนั่งที่เตียงก่อนที่จะพาร่างขาวสูงของตัวเองไปปิดประที่เปิดอ้าซ่าและไม่ลืมที่จะลงกลอนประตูห้องของตัวเอง

คุณเต๋าปิดประตูแล้วแต่ก็ไม่ได้เดินตรงมาหาผม แต่เดินไปไหนก็ไม่รู้ในห้อง ทำเอาผมงงเป็นไก่ตาแตก หรือการกระทำเมื่อกี้เป็นแค่การสร้างภาพ แต่ผมก็ต้องพับความคิดนั้นเก็บไปเพราะคุณเต๋าเดินออกมาจากห้องหนึ่งพร้อมกับกล่องยาสีเขียวแก่ในมือ

“ มาเดี๋ยวเต๋าทำแผลให้ “ คุณเต๋าค่อยๆบรรจงวางกล่องยาเหมือนว่ามันจะแตกง่ายๆลงข้างๆตัวเองที่มานั่งข้างๆผม

สายตาผมจับจ้องไปที่ไปหน้าขาวหล่อของคุณเต๋าตลอดเวลาที่ทำแผล ผมไม่ยอมละสายตาของตัวเองออกจากจุดโฟกัสที่แสนจะดูอบอุ่นนั้นแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว

ผมไม่รู้ว่าผมจ้องใบหน้าที่แสนหล่อนั้นมานานแค่ไหนแล้วแต่จุดโฟกัสในตอนนี้กลับไม่ใช่ใบหน้าหล่ออีกต่อไปแล้วแต่กลับเป็นดวงตาคมที่แสนจะอบอุ่นคู่นั้นแทน ผมอยากละสายตาออกจากตรงนี้จริงๆ แต่..ผมก็ทำมันไม่ได้ ผมเหมือนถูกต้องมนต์สะกดจากคนที่อยู่ตรงหน้าผม เพราะผมไม่อยากใช้คำว่าเพราะสายตาคู่นี้สะกดผมเพราะคนๆนี้สะกดผมได้ทุกการกระทำทุกอิริยาบถจริงๆ

ใบหน้าหล่อขาวกำลังเคลื่อนเข้ามาหาผมอย่างไม่ลดละจากที่ห่างกับไม่มากจวบจนถึงตอนนี้ระยะห่างมันไม่มีเหลืออีกแล้ว (ต่อจากนี้ไรท์จะรับช่วงต่อเองนะครับ<<<ไรท์)



อยากอ่านNCคลิ๊กตรงนี้ครับ >>>  *ฟิน*  อ่านเสร็จแล้วกลับมาเม้นท์ในหน้านี้นะครับ

หาตัวหนังสือสีแดงนะครับผม

 




ผมนอนหมดแรงอยู่บนร่างใหญ่ๆของคุณเต๋า ผมละเพลียจริงๆเลยครับ

คุณเต๋ากอดผมแล้วพลิกให้ผมลงมานอนข้างๆแทนที่จะเป็นบนตัว ก่อนที่ผมกับคุณชายจะเข้าสู่ห้วงนินทรากันต้องแต่หัววัน ทั้งๆที่ยังเปลือยอยู่อย่างนั้นแหละครับ


 

-Ton Talk-

   “ เจมส์อย่าทำแบบนี้สิ เดี๋ยวคนอื่นก็มาเห็นหรอก “ ผมเตือนน้องแท้ๆที่ความสัมพันธ์ไม่แท้ของตัวเองให้หยุดการกระทำแบบนี้

“ ทำไมอ่ะพี่ต้น เจมส์ไม่ได้เจอพี่ต้นตั้งสามวันเต็มเลยนะ เจมส์คิดถึงพี่นิ “ ไอ้น้องคนนี้นิ เมื่อไหร่จะโต (?)

“ อะไรกันวันๆก็ตัวติดกับพี่ตลอด นอนก็แทบจะนอนด้วยกันทุกคืน ยังจะคิดถึงอีกหรอห๊ะ ไอ้น้องคนนี้ “ เจมส์เบะปากใส่ผม น่ารักตายล่ะไอ้หมีเอ๊ย

“ คำก็น้อง สองคำก็น้อง ไม่เคยเห็นความรักที่เจมส์ให้พี่ไปเลยใช่ป่ะ “ เอาอีกและดราม่าใส่ตลอด

“ เจมส์วันนี้พี่เพลียอย่าดราม่าใส่ได้ป่ะ “ ผมขัดจังหวะเจมส์แต่ผมคิดว่าเจมส์มันคงไม่คิดเช่นเดียวกับผม

“ งั้น..สงสัยต้องชาร์จแบตจะได้หายเพลีย “


 

 

เจอกันตอนหน้านะครับ

  

 

 

 

 

                                                             Tobecontinue

 

TalK By WriteR

 

มาแล้ว จัดหนักจัดเต็มทุกอรรถรสจริงๆเลย (รึเปล่าหว่า)

ตอบคำถามรอตอนหน้านะครับจะได้หายข้องใจกัน

เต๋าคชามาเจ็ดตอนละเนอะตอนหน้าเปลี่ยนบรรยากาศกันนิดนะครับ ไม่ว่ากันเนอะ จัดเต็มเช่นเดียวกันครับ

รักรีดด์ทุกคน วงเล็บตัวโตๆ (ตอนนี้ต้องการคอมเม้นท์มาก เม้นท์ให้ได้ช่วยเม้นท์ให้ด้วยนะครับ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #299 megane (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:37
    จัดการเลยชา
    #299
    0
  2. #287 หนมปัง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 01:08
    รอดูแผนการณ์ค่ะ
    #287
    0
  3. #252 INGYEsj13 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2555 / 23:55
    เขิลอ้ะ>*<
    #252
    0
  4. #218 Produck (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 14:54
    เป็นงัยล่ะชาอยากแกล้งเต๋าเจอเต๋าทำโทษเลย อิอิ



    นอนหมดแรงบนอกเต๋าอีกตั้งหาก T////T
    #218
    0
  5. วันที่ 20 เมษายน 2555 / 01:54
    หุหุ  คุณชายเจอคชาเข้าไปเป็นไงล่ะ
    แล้วก็เลิกยุ่งกับคนอื่นได้ซักทีนะคะเดี๋ยวจะโดน
    รออ่านต่อนะคะไรท์เตอร์ที่น่ารัก
    #208
    0
  6. #175 `/สว่างหน้าเีดียว(♥). (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 10:37
    อะไะต่อจากนั้นหน่ะเจมส์...           -.,-
    กร๊ากกก คชาแกล้งเต๋างี้เลยหรอ บ่ะๆ เฟรมน่าจะรู้ 555
    ให้ตายเหอะ ครั้งนี้รู้สึกชายั่วอ้าา ❤❤❤
    #175
    0
  7. #151 sinesine_atlove (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 22:20
     คิดว่าพี่เต๋าจะหยุดเรื่องเเบบนี้ได้แล้วนะ

    สงสารชาเถอะ T^T 
    #151
    0
  8. #128 tears blue (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 16:46
    พี่เต๋าทำเพราะประชดใช่ไหม?
    #128
    0
  9. #83 ZAWANYAA (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2555 / 20:14
     > <' ... ชอบมากอ่ะ 
    #83
    0
  10. #82 bluechocolate (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:34
     สรุปคือบ้านนี้เค้าจะกินกันเองไม่คิดดดจะเผื่อแผ่ให้ใครเลยทีเดียว 555555
    รีบมาต่อนะคะไรเตอร์  ค้างค่ะค้างงงง   มันฟินมากกกกก
    #82
    0
  11. #81 periodic (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:42
    อยากอ่านต่อมากกกกกไรเตอร์
    ต้นเจมส์ค้างมาก

    #81
    0
  12. #80 แซงทางโค้ง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:36
    เต๋าเจ้าชู้ ไม่รักแล้ว!!! T T



    คชาก็อีก จะยัดเยียดเต๋าให้คนอื่น (แว้กกก)



    แต่แชบนี้ อ่านแล้วเขินเบาๆ (อีนี่ยังไง)



    รออ่านต่อนะคะ
    #80
    0
  13. #79 อลิคเซีย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:11
    เรารักไรท์วะ มากอดซักทีดิ *เข้าไปกอด* 

    แบบ..มันเป็นอะไรที่โดนอะ แต่ละคู่ 


    #79
    0
  14. #78 อลิคเซีย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:19
    พี่ชาจัดการเลยยยย

    คุณชายสามเปนครายอ่อ??


    #78
    0
  15. #77 Pangrum'nn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 / 11:12
    อิพี่ต๋าววววววววววววว
    พี่คชาจัดการเล้ยยยยยย!!!!
    ให้ติดโงหัวไม่ขึ้นเลย(เอ๊ะยังไง?)
    อยากอ่านต่อแล้ววววววว
    เอ็นซี!!!
    #77
    0
  16. #76 อลิคเซีย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:19
    เอาเอ็นซีเลยยยยยยยยยย
    #76
    0