os/sf - MUST (C) BE YOU | chanbaek

ตอนที่ 16 : turn off the lights. / part : 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 315 ครั้ง
    24 มี.ค. 63

TB



turn off the lights.
part : 04



  

ประตูห้องเปิดออกช้า  คนตัวเล็กหรี่ตามองผู้ชายตัวโตที่ทำเป็นอ้าแขนให้เขาเข้าไปกอด รอยยิ้มกว้างกับหน้าตาเจ้าเล่ห์พอใจตอนโดนแบคฮยอนผลักอกนั่นมันทำให้คนตัวเล็กหมั่นไส้นัก

ปาร์คชานยอลไม่ได้ขับรถมาแต่เขาเลือกที่จะนั่งรถไฟฟ้ามารับคนตัวเล็กเพราะอยากเอาเวลาไปมองหน้าแบคฮยอนมากกว่ามองถนน

ในขบวนรถไฟที่ไม่ได้หนาแน่นแต่แผ่นอกแกร่งกำลังเบียดอยู่กับแผ่นหลังบอบบางจงใจใช้คางเคาะกับหัวทุยสลับโน้มใบหน้าลงไปแนบแก้มกับขมับอีกคนหวังแกล้งให้คนในอ้อมแขนทำหน้ามุ่ย

ผิดคาดที่ไม่ได้เห็นหน้าตาและท่าทางขัดใจจนน่าแกล้งแต่ก็เจอแจ็คพ็อตกำไลจัง  เพราะอีกคนทำเพียงแค่เม้มริมฝีปากเบนหน้าที่คาดว่ากำลังขึ้นสีหนีไปอีกทาง และชานยอลก็ได้เห็นกับตาว่าใบหูนั่นแดงแจ๋เสียแล้ว

 

ให้ตาย ถ้าเห็นแบบนี้ตอนอยู่ด้วยกันสองคนนะ...

 

ด้วยความตื่นเต้นหลังจากนอนคิดมาทั้งคืนสถานที่ยอดฮิตในการเดทสิ่งแรกที่นึกถึงคือดูหนัง ชานยอลคิดว่ามันคงดูโง่หน่อยที่ชวนอีกคนมาที่นี่ แต่เขาก็หวังว่าแบคฮยอนจะชอบมันน่ะนะ

"คุณ.. อยากดูเรื่องนี้" ชานยอลมองตามนิ้วเรียวที่กำลังชี้โปสเตอร์หนังบนจอ คนตัวโตพยักหน้าตกลงทันทีเพราะมันคือเรื่องที่เขาเองก็อยากดูเหมือนกัน

 

'วันนี้แทนตัวเองว่าเค้ากับคุณทั้งวันเลยได้ไหม'

 

ตอนเดินออกมาด้วยกันแล้วเขาพูดประโยคนี้ ในทีแรกแบคฮยอนดูเหมือนจะไม่อยากทำตามที่เขาขอแต่สุดท้ายอีกคนก็ยอมพูดมันออกมาจนได้ จังหวะหัวใจเต้นระรัวที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับคนอื่นกำลังทำงานอีกครั้ง...

ปฏิกิริยาตาวาวตื่นเต้นของแบคฮยอนที่กำลังชี้โปสเตอร์หนังเรื่องโปรคในภาคล่าสุดทำเขายิ้มตามออกมา ไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือตอนนี้ทั้งคู่ก็ยังคงชอบอะไรคล้าย  กันการเลือกหนังที่อยากดูเลยไม่เคยมีปัญหา

แอร์เย็นเฉียบภายในโรงหนังทำคนตัวเล็กขนลุกจนต้องลูบแขนไปมา เสื้อสเว็ตเตอร์สีครีมที่ใส่มาไม่ได้ช่วยแบคฮยอนสักเท่าไหร่นัก คนตัวโตถึงได้โน้มหน้าลงมาถาม

"ทำไมใส่เสื้อมาบางขนาดนี้ ไม่กลัวหนาวรึไง"

"ก็ไม่รู้ว่ามันจะหนาวขนาดนี้อะพูดจบริมฝีปากบางก็ยู่ขึ้น

"เอาเสื้อไหม"

"แล้วคุณอะ" แบคฮยอนเงยหน้ามองหน้าอีกคนสลับกับแจ็คเก็ตสีดำที่ยื่นมาให้ กระทั่งเห็นรอยยิ้มกรุ้มกริ่มพร้อมประโยคที่ทำเขาผงะเอนตัวหนีทันที

"ก็ให้คุณห่มเสื้อแล้วเดี๋ยวเค้าก็กอดคุณไง" ชานยอลหัวเราะแล้วรวบข้อมือที่ยันหน้าอกเขาแล้วเอนหนีไปอีกฝั่งให้กลับมานั่งดี "ล้อเล่น คุณห่มเถอะขี้หนาวไม่ใช่เหรอ"

"แต่ว่า--"

"ชู่วว.." ปาร์คชานยอลเอานิ้วจรดริมฝีปากเขาแล้วยิ้มแถมยังจัดการห่มเสื้อคลุมทับให้เสร็จสรรพ ส่วนตัวเองหันไปจดจ้องที่จอหนังแทน คนตัวเล็กแอบมองคนข้างตัวที่ใส่เพียงเสื้อยืดสีดำสลับกับจอหนังฟันซี่เล็กงับริมฝีปากล่างก่อนตัดสินใจขยับไปหาแล้วพาดเสื้ออีกครึ่งหนึ่งไปที่ตัวอีกคน

"เสื้อตัวใหญ่ งั้นก็... ห่มด้วยกันก็ได้" ไม่ได้แก้ตัวนะ แต่แบคฮยอนไม่ได้อยากขยับไปเบียดอีกคนนักหรอกแค่ไม่อยากเอาเปรียบแค่นั้นเองจริงๆนะ! เจ้าของเสื้ออมยิ้มได้โอกาสขยับไปร่างใหญ่โตเบียดคนตัวเล็กทันทีเพื่อให้เสื้อคลุมเราทั้งคู่ได้จนเหมือนกับว่ากำลังซบกันอยู่กราย 

แบคฮยอนกลายเป็นคนเงอะงะทันทีหลังโดนปาร์คชานยอลฉวยโอกาสจับมือทีเผลอ พอเขาไม่ขัดขืนเรียวนิ้วทั้งคู่เลยสอดประสานเข้าด้วยกัน คนตัวเล็กที่ยังตีกับตัวเองไม่จบไม่สิ้นพยายามจะดึงมือออกบางครั้งในตอนที่คิดว่าตัวเองไม่ควรใจอ่อนง่ายแบบนี้นะแต่สุดท้ายก็ยอมให้อีกคนจับตลอดการฉายหนัง เพราะมือชานยอลน่ะอุ่นที่สุดเลย

 

บ้าเอ้ย มัวแต่คิดเรื่องใจง่ายๆอยู่ได้ทั้งๆที่ยอมออกมากับเขาแล้วแท้  อยากหยิกตัวเองให้เขียวจังเลย T - T

 

หลังจากหนังจบแบคฮยอนแทบจับใจความอะไรไม่ได้ทั้ง  ที่เป็นเรื่องที่รอมาข้ามปี จิตใจจดจ่ออยู่กับฝ่ามืออุ่นและกลิ่นน้ำหอมอ่อน  ที่กำลังล่อลวงเขาจนใจเต้นไม่เป็นส่ำ

ตามลำดับหลังดูหนังเสร็จสถานที่ที่สองคงไม่หนีไม่พ้นเกมส์เซ็นเตอร์ แบคฮยอนมองภาพตู้เกมศ์ที่เรียงอยู่ตรงหน้าก่อนจะหลุดขำออกมา

ภาพในหัวเขากำลังวนกลับไปฉายภาพเขาและชานยอลในชุดยูนิฟอร์มมอปลายกำลังยืนแย่งกันกดปุ่มตู้คีบตุ๊กตาหรือแม้แต่เกมส์รถแข่งที่เคยนั่งข้างกันตะโกนโหวกเหวกเพราะกลัวโดนอีกคนทำคะแนนแซง

ก่อนจะเห็นภาพคนตัวเล็กกว่ากระโดดโลดเต้นดีใจที่ชนะแต่ไม่ได้รู้เลยว่าคนข้างตัวแอบอมยิ้มเพราะแกล้งแพ้เพื่อให้ได้เห็นภาพนี้

"ลองดูไหม"

ชานยอลชี้ไปที่ตู้คีบตุ๊กตาดึงแบคฮยอนออกจากภวังค์ คนตัวเล็กยิ้มกว้างแล้วพยักหน้าตกลงทันที

 

 

ก็ความรู้สึกตอนอยู่กับชานยอลในตอนนั้นมันดีมาก จนแบคฮยอนไม่ลังเลที่จะทำให้มันเกิดขึ้นอีกครั้ง

 

 

 

 

*

 

 

 

 

หลังจากพากันเล่นเกมส์จนเหนื่อยทั้งคู่เลยเลือกที่จะมานั่งในสวนสาธารณะแทน ทั้ง ๆ ที่ยังนั่งอยู่ด้วยกันแต่เวลาตอนนี้ก็ผ่านไปเร็วจนน่าเสียดายในความรู้สึก

ริมแม่น้ำในยามค่ำคืนแบบนี้ของว่างคงไม่พ้นไก่ทอดและเบียร์ ชานยอลนั่งยิ้มมองคนตัวเล็กที่คีบไก่ทอดเข้าปากไม่หยุด โทรศัพท์มือถือถูกยกขึ้นมากดถ่ายรูปคนตรงหน้า

"ทำไรอะ"

"ยิ้มหน่อย" เจ้าของมือถือยกมือขึ้นสูงในตอนที่อีกคนพยายามตะคว้ามือถือไปดู

"ถ่ายรูปเหรอ"

"อือ วันนี้น่ารักชะมัด" ใช่ เขาคิดแบบนั้นจริง  ชานยอลไม่ได้หมายถึงแค่การแต่งตัวแต่หมายถึงการแสดงออกหรือแม้แต่ทุกอย่างที่แบคฮยอนยอมทำตามที่เขาขอร้อง

"ก็น่ารักทุกวันอยู่แล้วป่ะ" คนตัวเล็กว่าแล้วยักไหล่กะจะกวนคืนบ้าง แต่ดันได้เพียงรอยยิ้มกว้าง  กลับมาเป็นคำตอบ "ยิ้มไม ไม่เถียงอะ"

"เถียงทำไมก็เรื่องจริง คุณน่ะมันน่ารัก"

 

ปาร์คชานยอลนี่มัน...

 

"ทำหน้าบึ้งแต่จมูกบานหมดแล้ว เขินก็ยิ้มดิ"

"ใครเขิน ไม่มี!" คนปากไม่ตรงกับใจรีบโพร่งไปทันที จะเสียฟอร์มไม่ได้!

"ไม่เขินจริงเหรอ ก้อนแก้มแดงจนจะระเบิดแล้วนะ"

แบคฮยอนหันหน้าหนีปลายนิ้วที่ยื่นมาจิ้มแก้มเขาอย่างถือวิสาสะ ศึกระหว่างคนขี้แกล้งกับคนปากไม่ตรงกับใจค่อย  สงบลง เหลือเพียงความรู้สึกของลมเย็น  ผัดผ่านผิวหน้าเสียงกระทบกันของเบียร์กระป๋องเคล้ากับเสียงหัวเราะ บรรยากาศระหว่างทั้งคู่ดีขึ้นมาเกินครึ่ง

ชานยอลสังเกตได้จากการที่แบคฮยอนยิ้มให้เขาตอนที่เรากำลังจะเล่นเกมส์กัน เป็นรอยยิ้มที่ชานยอลได้รับครั้งแรกในรอบหลายปี

 

รอยยิ้มที่เขาโคตรคิดถึงเลย

 

คนตัวเล็กยกกระป๋องเบียร์กระดกแล้วใช้หลังมือเช็ดปาก แบคฮยอนอมยิ้มขณะจ้องตุ๊กตาหมาหน้าง่วงที่ลอยขึ้นเพราะมืออีกข้าง

"ชอบเหรอ"

"อื้อ"

"ชอบเค้าหรือชอบตุ๊กตา" ชานยอลถามหน้าระรื่นแม้จะเตรียมใจโดนด่า แต่แบคฮยอนแต่หัวเราะแล้วเอาตุ๊กตาลูกหมามากอดไว้กับอกเอียงหน้าซบกับเข่าที่ชันขึ้นมองมาที่คนข้างตัว "คือไรครับ จ้องทำไม คุณจะอ่อยเค้าเหรอ"

"ไอ้บ้า"

"ตอนมัธยมเราไปเล่นที่นั่นกับบ่อยนี่เนอะ"

"อื้อ แล้วเค้าก็ไม่เคยคีบได้สักตัวเลยอะ น่าหงุดหงิดชะมัด"

"เดี๋ยวเค้าคีบให้คุณเอง เอาหมดตู้เลยดีไหม"

"ขี้โม้"

ทั้งคู่หัวเราะออกมาพร้อมกันเพราะกว่าชานยอลจะได้ไอ้ตุ๊กตาลูกหมานี่มาผู้ชายตัวโตเหงื่อตกไปตั้งกี่รอบ

"แบคฮยอน"

"อื้อ"

"ถามได้ไหมว่าตอนนี้คุณกำลังรู้สึกยังไง อึดอัดหรือเปล่า"

"รู้สึกเหรอ.." คนถูกถามเม้มริมฝีปาก ปล่อยสายตามองไปที่แม่น้ำ "ก็ไม่ได้แย่นะ..."

คนตัวโตยกกระป๋องเบียร์กระดกบ้างไม่ใช่แค่แบคฮยอนที่ประหม่ากับคำถามแต่ชานยอลก็ประหม่าและกลัวกับคำตอบที่จะได้รับไม่ต่างกัน มองคนข้างตัวที่แววตากำลังสั่นระริกเพราะเรากำลังเข้าสู่ความจริงจังอีกครั้ง

"แต่เค้ากำลังรู้สึกว่าเค้าชอบคุณอีกแล้ว"

"..."

"ชอบมากกว่าหลายปีก่อน"

"..."

"ชอบมากกว่าเมื่อวาน"

 

ใช่ ชานยอลกำลังชอบแบคฮยอนมากขึ้นเสียจนไม่รู้ว่าถ้าหากแบคฮยอนตอบว่าไม่หรือที่เขาพยายามเป็นศูนย์ ..เขาจะจัดการความรู้สึกที่เหลือของตัวเองยังไง

 

พูดจบก็หันมายิ้มให้เพราะไม่อยากให้แบคฮยอนรู้สึกไม่ดีกับสถานการณ์นี้ พอหันไปมองถึงได้เห็นว่าคนตัวเล็กนั่งกัดริมฝีปากขณะกำลังมองหน้าเขาอยู่ก่อนแล้ว

"คุณ--"

"ชานยอล" แบคฮยอนรีบลุกขึ้นยืนจนชานยอลมองตามอย่างไม่เข้าใจแต่ก็ยอมลุกตามแต่โดยดี

"ครับ"

"อยากกลับแล้ว" พูดจบคนตัวเล็กก็กลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่า

"อ่า.. เดี๋ยวเค้าไปส่ง" ชานยอลพูดอย่างเสียงดาย ในใจก็อยากอยู่ด้วยกันต่ออีกสักหน่อยเพราะไม่รู้ว่าที่แบคฮยอนยอมออกมาด้วยวันนี้เพราะใจอ่อนจริง  หรือมันจะกลายเป็นครั้งสุดท้าย

"ไม่ต้องไปส่ง"

 

คำตอบนี้หมายถึง.. เขากำลังทำให้อีกคนอึดอัดจนอยากหนีจากตรงนี้ใช่ไหม?

 

"คุณจะกลับคนเดียวได้ยังไงดึกขนาดนี้"

"ก็ไม่ได้จะกลับคนเดียวสักหน่อยคนตัวเล็กพูดเสียงอ้อมแอ้ม

"หมายถึงมีคนอื่นมารับเหรอ...ชายหนุ่มเลิกคิ้วอย่างไม่เข้าใจ คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมากอดตุ๊กตาลูกหมาไว้แนบอกเงยหน้าขึ้นมามองเขาเพียงแวปเดียวก็ก้มหน้าลงไปใหม่ "แบคฮยอน...?"

"เค้าจะไปนอนห้องคุณ"

"ห้ะ.." คนตัวโตเบิกตากว้างรีบก้าวเท้าไปยืนตรงหน้าตัวเล็กที่ยังคงก้มหน้างุด  หลังจากพูดประโยคที่ทำให้ชานยอลตาเหลือกและกำลังคิดว่าตัวเองหูแว่ว "คุณพูดว่าอะไรนะ"

 

ไม่จริงน่า...

 

"เค้าบอกว่า.. วันนี้เค้าจะไปนอนห้องคุณ"

 

 





*

60%

*






 

'เค้าบอกว่า... วันนี้เค้าจะไปนอนห้องคุณ'

 

..

 

'เค้าบอกว่า... วันนี้เค้าจะไปนอนห้องคุณ'

 

..

 

 

'เค้าบอกว่า... วันนี้เค้าจะไปนอนห้องคุณ'

 

ปาร์คชานยอลเอาแต่ขมวดคิ้วขณะแอบหันไปมองคนตัวเล็กที่เดินอยู่ข้างตัว ประโยคสุดท้ายที่แบคฮยอนพูดยังวนเวียนจนหลอนในหูเขาไม่หยุดแม้ตอนนี้ทั้งคู่จะมาถึงห้องชานยอลแล้ว

"อยากอาบน้ำอะ ยืมเสื้อผ้าหน่อยได้ไหม"

พอเจอประโยคนั้นผู้ชายที่เคยร้ายกาจตั้งแต่ครั้งแรกที่กลับมาเจอกันกำลังรู้สึกเหมือนโดนยาสั่งที่ได้แต่พยักหน้าแล้วรีบเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าให้คนตัวเล็ก

แบคฮยอนเม้มริมฝีปากด้วยความอายกับสิ่งที่ตัวเองกำลังคิดหรือกำลังจะทำ หยิบเสื้อผ้ามาจากมือคนตัวโตก่อนจะเดินเร็ว  หายเข้าไปในห้องน้ำ

พอแบคฮยอนหายเข้าไปในห้องน้ำชานยอลก็ไม่รู้จะทำอะไร เขาควรจะนั่งดูทีวีรอโง่  หรือควรจะหาอะไรให้แบคฮยอนกิน ไม่สิ เราพึ่งกินมานี่หว่า

และแล้วความโง่สูงสุดในวันนี้ของขานยอลก็คือการมายืนรอแบคฮยอนที่หน้าห้องน้ำ คนตัวเล็กช้อนตาขึ้นมาผู้ชายตัวโตที่เอาแต่ยืนมองเขานิ่งๆ ก่อนตัวเองจะเดินเข้าห้องน้ำไปบ้างไม่นานก็ได้ยินเสียงน้ำไหลกระทบพื้น

ร่างเล็กงับริมฝีปากล่างอย่างไม่รู้ตัวเพราะประม่าหรือเปล่านะ ถือโอกาสเดินสำรวจห้องอีกคนที่การมาด้วยความเมาและบ้าดีเดือดครั้งก่อนทำให้เขาไม่ค่อยได้สังเกตอะไรเท่าไหร่

ห้องที่ดูสะอาดและเป็นระเบียบจนถ้าไม่เคยรู้จักกันคงอดคิดไม่ได้ว่าแอบมีสาว  มาจัดให้หรือเปล่า คนตัวเล็กหลุดขำเพราะนึกถึงเมื่อก่อนที่พาชานยอลเข้าบ้านทีไรตัวเองก็จะโดนชานยอลดุบ่อย  เรื่องความไม่เป็นระเบียบ สุดท้ายคนดุนั่นแหละที่เป็นคนหันไปจัดห้องให้เขาเองทุกครั้ง

 

น่ารักชะมัดเลยเนอะ

 

นิ้วเรียวสวยแตะที่เบา  ที่ตู้กระจกที่เก็บเรียงของสะสมไม่ว่าจะเป็นฟิกเกอร์ที่เจ้าตัวชอบหรือแม้แต่ถ้วยรางวัลการแข่งบาสต่าง  ที่แบคฮยอนเคยเห็นและไม่เคยเห็น

เสียงฝีเท้าเจ้าของห้องย่ำเข้ามาใกล้กลิ่นสดชื่นจากแชมพูและครีมอาบน้ำที่เขาพึ่งใช้มันมาลอยมากระทบจมูก ในทีแรกที่ตั้งใจจะกลับตัวไปหาแต่ไม่ทัน

"โอ้ะร่างเล็กสะดุ้งเพราะแรงโถมจากทางด้านหลังวงแขนแกร่งถือวิสาสะสอดมาโอบกอดรอบเอวเขา "ใครอนุญาตอะ"

"เค้าไง"

"เอ้ะ"

"ก็นี่ห้องเค้า ของทุกอย่างในห้องนี้เป็นของเค้าแนบแก้มกับขมับอีกคนจงใจให้ได้ยินเสียงชัดที่สุด "รวมถึงคุณด้วย"

"มั่วนิ่มอีกแล้ว"

"เข้ามาในนี้พลาดแล้วครับ" คนพูดหัวเราะหลังแกล้งเย้าจนได้ยินเสียงงุ้งงิ้งกลับมาให้ชื่นในใจ มันจะเรียกว่าแปลกไหมที่ชานยอลชอบได้ยินอะไรแบบนี้เพราะอย่างน้อยการที่ได้แกล้งจนเกิดเสียงต่อปากต่อคำมันก็ดีกว่าการไม่ได้ยินเสียงอีกคนอีก

"งั้นกลับ"

"คุณอ่า..." เสียงกระเง้ากระงอดพร้อมแรงโอบกอดที่แน่นขึ้นทำให้แบคฮยอนหลุดขำ ชานยอลโอบกอดร่างในอ้อมแขนแน่นขึ้นโยกอีกคนไปมาเหมือนกล่อมเด็ก "เห็นแล้วใช่ไหม เค้าได้ถ้วยมาอีกตั้งเยอะ"

"อื้อ ก็ดีแล้วไงคนตัวเล็กพยักหน้าเข้าใจ เขารู้เสมอว่าชานยอลเก่งและตั้งใจขนาดไหนเพราะฉะนั้นสมควรแล้วที่ชานยอลจะได้มันมา มือหนาลูบแขนอีกคนเบา ๆ ถือวิสาสะกดริมฝีปากอุ่นลงที่ขมับ

"การแข่งที่ไม่มีคุณไปเชียร์โคตรแย่เลยรู้เปล่า"

 

หมายถึง...

 

'คุณแข่งอีกทีกี่โมง'

'รอบชิงบ่ายสองครับ คุณจะมาดูไหม'

'ไปแน่นอนเค้าจะไปเชียร์ดัง  เลยคุณต้องหันมามองเค้านะ'

'ตัวแค่นี้เค้าจะมองเห็นไหม ขึ้นแสตนก็โดนบังหมดแล้วมั้ง'

'ไม่สิ รังสีความรักของเค้าจะส่องเป็นสปอตไลท์ให้คุณเห็นเอง!'

'จริงเปล่า'

'จริงมาเค้าจุ๊บเหม่งให้จะได้ชู้ตเก่งๆ'

'ต๊องเอ้ย'

'ต๊องไรอะ ไม่เอาจุ๊บอ่อ..'

'เอาดิ แต่ถ้าจุ๊บปากด้วยเดี๋ยวชู้ตให้ดูสิบลูกเลย'

 

คนตัวเล็กอมยิ้มเคล้าเสียงหัวเราะน้อย  ตอนนึกถึงความติ๊งต๊องของตัวเองในวัยมัธยม ถึงตอนที่เลิกกันจะเสียใจแค่ไหนแต่จนถึงตอนนี้แบคฮยอนก็ไม่เคยรู้สึกแย่หรือเสียดายเวลาที่ใช้ร่วมกับขานยอลเลยนะ

"เค้าชอบตอนที่หันไปข้างสนามแล้วเจอคุณนะชานยอลรู้ว่าแบคฮยอนเข้าใจว่าเขากำลังหมายถึงอะไร "กลับมาเชียร์กันอีกได้ไหม.."

"ไม่ได้แข่งเองแล้วนี่นา จะเป็นครูแล้วยังต้องการคนเขียร์อีกเหรอ"

"โถ่ เป็นโค้ชก็อยากได้กำลังใจนะครับ โดนเฉพาะจากคุณคนตัวเล็กยังไม่ยอมตอบหรือไขความสงสัยใด  หากแต่ก็ไม่ได้มีท่าทีปฏิเสธอ้อมกอดนี้

"..."

คนตัวโตใจหล่นวูบอีกครั้งในตอนที่แบคฮยอนแกะมือเขาออกจากรอบเอวแล้วนิ่งไปหลายวินาที ก่อนจะค่อย ๆ หันหน้ามาเผชิญกัน แววตาที่สั่นไหวกำลังทำให้เขาใจกระตุก

"คุณคงไม่ได้มาที่นี่เพื่อจะหักอกเค้าใช่ไหม"

"แล้วคุณคิดว่าไงล่ะ..."

มือเรียวสวยทั้งสองข้างวางลงกับแผ่นอกแกร่งที่มีเพียงเสื้อนอนบาง  ปกคลุมเท่านั้น คิ้วเข้มขมวดวุ่นในจังหวะที่แบคฮยอนเปลี่ยนจากการแตะเฉย ๆ แล้วเลื่อนมือขึ้นมาจนกลายเป็นโอบรอบลำคอเขาเสียแล้ว

"จะเล่นเกมส์?"

"เปล่า"

"ไม่ยอมคืนดีแต่จะยั่วงี้เหรอเอวบางถูกรั้งเข้าหาจนร่างกายบดเบียดกัน ชานยอลพูดเสียงอ่อน "ใจร้ายนะ"

สายตาทั้งสองคู่ประสานกันโดนที่ไม่มีใครหลบใคร แบคฮยอนสูดลมหายใจเข้าแล้วผ่อนออกคลายความประหม่าและทุกอริยาบทนั่นก็อยู่ในสายตาชานยอล

"ขอดูความประพฤติก่อน"

"หมายถึง?" ร่างสองร่างที่เบียดชิดกันค่อย  ถอยหลังไปเรื่อย  จนกระทั่งขาคนตัวโตชนกับโซฟาก่อนจะเอนร่างกายนั่งลงโดยที่ร่างเล็กยังเกยอยู่บนตัก ไม่รู้สิ แบคฮยอนแทบไม่รู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังจะตัดสินใจแบบไหน

 

รู้แค่ว่าตอนนี้.. เขาแค่อยากอยู่ตรงนี้..

 

กับชานยอล

 

แน่นอนว่าคนที่สนใจการกระทำของแบคฮยอนทุกอย่างยิ่งตอนนี้ที่ใกล้กันจนแนบชิดเขาย่อมรู้ว่าตอนนี้อีกคนกำลังสับสนถึงได้สั่นจนมือหนาต้องลูบแผ่นหลังเพื่อปลอบประโลม

"กลัว.. กลัวว่าถ้ากลับไปมันจะแย่กว่าตอนนี้..คนตัวเล็กซบหน้าลงกับลาดไหล่แกร่งพูดเสียงอ้อมแอ้มตามที่รู้สึก "กลัวมันจะจบแบบเดิม.."

คนนึงที่กลัวทุกการเปลี่ยนแปลงกลัวการไม่เข้าใจกันกลัวว่าถ้าหากวันนึงแบคฮยอนหลุดนิสัยเด็ก  ออกมากลัวชานยอลจะไม่ชอบใจ กลัวความรู้สึกในตอนไม่กล้าเผชิญหน้าจนขี้ขลาดแล้วเอาแต่หนีเหมือนที่เคยเป็น

ในขณะที่แบคฮยอนกำลังกลัวเจ้าตัวก็ไม่เคยรู้ว่าผู้ชายที่ตัวเองเอาแต่วิ่งหนีตลอดหลายปีเคยมีสภาพย่ำแย่ไม่ต่างกัน ผู้ชายที่โดนโค้ชสั่งลงโทษเพราะใจลอยจนซ้อมพลาดหลายต่อหลายครั้ง ผู้ชายที่ทำเพื่อนทั้งกลุ่มตะลึงเพราะเห็นมันเมาแล้วร้องไห้เป็นครั้งแรก

 

ผู้ชายที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เข้าใกล้แบคฮยอนมาตลอดหลายปี

 

"...แต่เราก็ยังไม่ได้ลองเลยไม่ใช่เหรอแบคฮยอน" เสียงทุ้มพูดชัดอยู่ข้างหูเพราะเขามั่นใจที่ตัวเองรู้สึกตอนนี้ เขาไม่ได้คิดว่ามันจะดีต่อไปเรื่อย ๆ หรือมันอาจจะจบยังไง แต่ชานยอลแค่อยากมีแบคฮยอนอยู่ในชีวิตอีกครั้ง

"ถ้ามันไม่เวิร์คล่ะชานยอล"

"คุณจะกลัวอะไร คุณเป็นคนหนีหน้าเค้านะ"

"ก็คุณอะ!" ชานยอลยีผมคนที่ผงกหัวขึ้นมายู่ปากใส่เขา บรรยากาศที่ควรจะจริงจังถูกทลายด้วยใบหน้าหงิกงอเหมือนเด็กเอาแต่ใจ ดวงตากลมมองค้อนผู้ชายที่ตามง้อตามจีบเขามาเข้าเดือนที่สาม ตอนนี้ก็เอาแต่กอดยืนยันแถมยังพูดให้เขาใจอ่อนจนตอนนี้ใจแบคฮยอนมันเหลวไปหมดแล้ว!

"เค้า?"

"ถ้าเป็นเหมือนเดิมอะจะทำไงแบคฮยอนกำลังหมายถึงความงี่เง่าเอาแต่ใจที่พรั่งพรูออกในในวันที่จบความสัมพันธ์ และชานยอลก็เข้าใจมันถึงได้ยิ้มออกมา

"ถ้าคุณบอกเลิกอีกเค้าก็จะจีบคุณใหม่"

"...."

"ตราบใดที่คุณไม่หนีไปไหนเค้าก็จะตามจีบอยู่แบบนี้แหละ"






100%





TALK

เราพยายามจะเขียนให้เข้าใจความสับสนตัวเองของแบคฮยอน แต่ไม่รู้ว่าที่เราสื่อออกไปทุกคนจะเข้าใจหรือเปล่า

รู้สึกชอบใจหรือไม่อย่างไรก็บ่นเปงกำลังใตให้เราได้นะต้ะ แต่ถ้าหากไม่ชอบคอมเมนท์ก็สามารถไปบ่นที่แท็ก #mustCByou ได้เบย

ตอนแรกคิดว่าจะจบในตอนนี้แต่เหมือนจะยาวไปเลยต้องตัดฉับไปตอนหน้า ._.

ขอโทษนะคะที่มาไม่ค่อยตรงเวลาเลย งานเราก็แสนยุ่งจนจาเปงเอ๋อ วาร์ปมาปั่นได้ทีละจุ้ด ; - ;

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 315 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

445 ความคิดเห็น

  1. #327 Hunhun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 01:27

    แต่งค่ะ5555555ไปไหนไม่รอดแล้วทั้งสองคนมันอบอุ่นมากที่คิดว่าไม่ว่าเราจะงี่เง่าขนาดไหนแต่เค้าอีกคนก็ไม่เคยหายไปไหนเลยน่ารักม่กก

    #327
    0
  2. #324 CHNXK (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 00:20
    ประโยคที่ว่าจะไปห้องชานยอลก็คือกรี๊ดเลยฮือๆๆๆๆๆๆ ตรงที่น้องสับสนคือหน่วงใจมาก อยากโอ๋ๆ ;_;
    #324
    0
  3. #277 Bwk_Baekhyun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 02:24
    สู้ๆค่ะไรท์! ไม่แปลกเลยที่แบคจะกลัว เพราะถ้าเป็นเราที่อยู่ตรงนั้นก็คงจะกลัวเหมือนกันค่ะ;;-;
    #277
    0
  4. #274 ChungWila (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 22:37
    ตอนน้องบอกจะไปห้องตาพี่คือเกียมไม้รอแล้วนะ แต่พอมาฟังความฝั่งน้องแล้วก็เอาใจช่วยเข้าใจว่าน้องคงกลัวตัวเองทำตัวไม่น่ารักอีก แต่พิชัลก็คือพร้อมจีบน้องเสมอแล้วนะ สู้ๆไปด้วยกันนะทั้งคู่เลยยย
    #274
    0
  5. #273 promlikit (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 11:25
    ชานยอลเขาสู้ไม่ถอยเลยนะเนี่ยยย เชื่อใจกันอีกครั้งเถอะน้าาา
    #273
    0
  6. #272 Girlxseason (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 08:41
    โอ้ยยย น้วยมากชานยอลขนาดนี้แล้วนะแบค ใจอ่อนสักที!
    #272
    0
  7. #271 mythang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 07:47
    ลองอีกครั้งนะแบคอฮยอน!
    #271
    0
  8. #270 Mayy-lali (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 06:43
    โอ๊ยยอ้อนนจังเลยอะ
    #270
    0
  9. #269 MONAHT_ADUS (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 03:07

    เอนดูววววว ทั้งสองคนเลย ค่อยๆคุยไปนะลูกใช้อดีตเป็นบทเรียนให้รักครั้งนี้แข็งแกร่งกว่าเดิมนะคะ //ส่งลูกเข้าหอ

    #269
    0
  10. #268 PCY•》《•BBH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 00:35
    แบคฮยอนนแสนอ้อนนี้ เปนเขินนนน สนุกมากเลยค่าไรต์
    #268
    0
  11. #267 Lovesome94 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 00:02
    อยากหอมหัวเด็กน้อยอะไรจะน่าเอ็นดูขนาดนี้ลูกก
    #267
    0
  12. #266 เด็กสามัญ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 14:52
    อ่อนโยนจนแพ้แล้วพี่ แง้ง แต่ขำตอนเหมือนโดนยาสั่ง มุกนี้ผ่านค่ะ😂
    #266
    0
  13. #265 NPS04 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 14:44
    ยัยนมผง ขี้ยั่วมากกก ช้านจะดีตูดเทอ
    #265
    0
  14. #264 Rung_moohham (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 13:49
    ลูกเราทำไมขี้ยั่วจัง 555545
    #264
    0
  15. #263 ggggg-ns (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 11:26
    แง้น่ารักจังเลย ;-; ไม่ไหวแล้ววววว เขินๆๆๆๆๆๆๆ กลับมาคบกันได้แล้ว! น้องแบคไม่ต้องกลัวอะไรแล้งนะคับ!
    #263
    0
  16. #262 fernnpha (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 10:29
    น่ารักที่สุดเลยยย
    #262
    0
  17. #261 Mat.ing (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 09:41
    ลูกแม่่ มันน่าตีนักกก5555555555
    #261
    0
  18. #260 BangJae_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 08:08
    ไป คืน ดี กันน!!
    #260
    0
  19. #259 Miss-O (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 07:41
    น่ารักจัง-เด็กพ่กนี้
    #259
    0
  20. #258 J_kanp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 07:07
    ขำ ไม่คืนดีแต่จะยั่ว55555555555555555 น้อนแบ้กคืออ้อนมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #258
    0
  21. #257 bsunn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 07:04
    ชอบมากๆๆๆๆๆนะคะะะะะ
    #257
    0
  22. #256 bsunn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 07:04
    ไม่อยากให้จบเลยเรื่องนี้ คุณเค้าน่ารักกันมากๆๆๆๆๆๆฮือ
    #256
    0
  23. #255 averyamppkim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 06:25
    น่ารัก
    #255
    0
  24. #254 pcy__somsom (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 06:36
    เขินนนแง่!!!
    #254
    0
  25. #253 aiwmuay (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 05:30
    ไปนอนห้องเค้าคืออะไรรรร ใจอ่อนแล้วใช่มั้ย
    #253
    0