os/sf - MUST (C) BE YOU | chanbaek

ตอนที่ 14 : turn off the lights. / part : 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 357 ครั้ง
    23 ก.พ. 63

TB



turn off the lights.
part : 02



 

 


       หลังจากพูดประโยคนั้นแบคฮยอนก็ทำได้แค่เงียบแล้วดันอีกคนออกไปจากห้องน้ำเพื่อใช้ความคิดกับตัวเอง มองภาพตัวเองในกระจกด้วยความไม่เข้าใจ ผิวข่าวเนียนถูกแต่งแต้มด้วยรอยจูบประปรายสัมผัสอุ่น ๆ และความรู้สึกของอีกคนที่ยังคงติดอยู่บนร่างกาย

 

นี่กำลังทำบ้าอะไรอยู่นะแบคฮยอน

 

ผู้ชายร้อนแรงเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนไม่ได้ตื้อหรือทำให้เขาลำบากใจด้วยการหื่นกามใส่แม้จะต้องนอนเตียงเดียวกัน ปาร์ค ชานยอลเพียงแค่นอนจับมือเขาไว้แบบนั้นแล้วหลับไปเหลือเพียงแบคฮยอนที่นอนมองเพดานตาปริบ ๆ เพราะหลับไม่ลง

แบคฮยอนพลิกตัวตะแคงข้างแล้วมองอีกคนที่หลับตาพริ้มไปอย่างง่ายดายเหมือนไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร มีแค่เขาคนเดียวหรือไงที่นอนไม่หลับเพราะกำลังคิดมากกับการกลับมาเจอกันในสถานการณ์ประหลาดแบบนี้น่ะ

 

‘เค้าจะจีบคุณใหม่’

‘…’

‘จีบจนกว่าคุณจะพูดว่ารักเค้าเหมือนเดิม เข้าใจไหมแบคฮยอน’

 

คนปากแข็งเม้มริมฝีปากแน่น สรรพนามชวนเขินที่ในตอนนั้นเขาเป็นคนเริ่มใช้มันเองโดยที่ชานยอลก็ไม่ได้อิดออดในการใช้ตามแถมยังเอากลับมาเรียกจนคนพยายามจะใจแข็งใจอ่อนยวบไปหมดแล้ว

ไม่ว่าจะเป็น 4 ปีก่อนหรือตอนนี้อีกคนก็รู้อยู่ดีว่าทำยังไงแบคฮยอนถึงจะยอม ทำยังไงเขาถึงจะรู้สึกทั้ง ๆ ที่ปากเอาแต่ปฏิเสธ

 

คนนิสัยไม่ดี

 

สองเท้าเดินไปตามทางเดินโดยที่สายตาก็เหลือบมองคนข้างหลังไปด้วย ผู้ชายตัวโตข้างหลังเดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีในขณะที่แบคฮยอนกำลังหน้าหงิกสองมือก็จับเสื้อคลุมอีกคนไว้แน่นหลังจากที่แยกย้ายกันไปแต่งตัวในตอนเช้าแล้วก็ยังไม่วายโดนไอ้บ้านี่แกล้ง

ยื้อกันไปยื้อกันมากระดุมเสื้อเลยหลุดเพราะแรงกระชากเกือบทั้งแผง เพราะทิฐิที่มีอยู่เลยไม่ยอมใส่เสื้ออีกคนกลับมา ก็แหงสิ ขืนใส่กลับมาก็ขี้ตู่ว่าเขามีใจให้น่ะสิ ยอมไม่ได้หรอก!

แต่สุดท้ายไอ้บ้านี่ก็เอาเสื้อมาคลุมให้อยู่ดีพร้อมขู่ว่าถ้าไม่เอาเสื้อคลุมทับวันนี้จะไม่ให้ออกจากห้อง คนที่ยังตามหลังอยู่แต้มใหญ่เลยได้เสื้อที่ตัวใหญ่เหมือนผ้าห่มคลุมกลับบ้าน โดยที่เจ้าของมันยังคงเดินตามมาส่งด้วย

ที่จริงข้ออ้างอีกคนน่ะสารพัดก็ถ้าแบคฮยอนไม่บอกว่าวันนี้ต้องกลับมาอ่านหนังสือเพราะพรุ่งนี้มีสอบอีกคนก็คงไม่ยอมให้เขาออกจากห้องแบบนี้หรอก ร้ายน้อยซะที่ไหนกัน

เสียงผิวปากเป็นทำนองเพลงกับฝีเท้าที่เดินตามนี่เหมือนกำลังเล่นกับใจแบคฮยอน

 

ไม่สิ คนข้างหลังต่างหากที่กำลังเล่นกับใจเขา

 

พรุ่งนี้มีสอบกี่โมง” ใบหน้าคมเอียงคอมามองคนที่ก่อนหน้าเดินตามหลังอยู่เปลี่ยนมาเป็นเดินพร้อมกัน

ถามทำไม

เดี๋ยวมารับ

ไม่ต้องอะ ไปเองได้

คุณชอบให้เค้าไปรับไปส่งไม่ใช่เหรอ” คนตัวโตโน้มใบหน้าลงมายิ้มแป้นใส่

นั่นมันเมื่อก่อน!”

ตอนนี้ก็อยาก

ไม่อยาก

อยากเถอะนะ เค้าอยากเจอคุณ

คำพูดหมัดฮุกพร้อมรอยยิ้มทำคนตัวเล็กหน้าบึ้งตึงย่นจมูกส่งเสียงอย่างขัดใจ แจ็คเก็ตตัวใหญ่ถูกถอดออกก่อนจะกึ่งยื่นกึ่งทุบให้อีกคนที่อก หมุนตัวเข้าห้องปิดประตูโดยไม่รอให้อีกคนได้พูดอะไรมาทำให้เขาเป๋อีกแล้ว

 

ก๊อก ก๊อก

 

คนที่ยังยืนพิงประตูด้านในสงบสติอารมณ์เปิดประตูพรวดเตรียมสาดคำพูดดื้อรั้นใส่ทันที แต่เปล่าตรงหน้าเขาไม่ใช่ชานยอล แต่เป็นกองทัพเพื่อนกลุ่มเมื่อวานที่ยืนหน้าสลอนกอดอกมองแบคฮยอนตั้งแต่หัวจรดเท้า

ไม่ต้องแก้ตัว พวกกูเดินตามมึงมาตั้งแต่ลานจอดรถแล้ว” คิมจงอินพูดแล้วหรี่ตาลงจับผิดไอ้เจ้าของวันเกิดที่อยู่ ๆ ก็หายจ๋อมทั้ง ๆ ที่เป็นวันเกิดมันเอง แถมยังปิดเครื่องหนีจนเพื่อนวุ่นใจคิดว่าถูกล่อลวงไปฆ่าทิ้งที่ไหน

ปากก็บอกเกลียด ๆๆ เพื่อนแค่ชวนเขานั่งโต๊ะก็ฟึดฟัดไม่หยุดแต่กลายเป็นวันต่อมาโผล่มาพร้อมแฟนเก่ากับเสื้อผ้าชุดตัวเดิมจากเมื่อวานสภาพหลุดลุ่ยแบบไม่ต้องให้เดาว่าหายไปไหนมา

ไอ้ลูกหมานี่มันร้ายนัก!

 

 

 

*

 

 

 

มาอีกแล้วว่ะ

ใครมา

นู้นนนน” คิมจงอินลากเสียงยาวแล้วพยักหน้าไปทางชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยืนหล่ออยู่ไกล ๆ และกำลังจะเดินเข้ามาใกล้พวกเขาทุกที “ใกล้ใจอ่อนยัง

แบคฮยอนหันไปทำหน้าหงิกใส่เพื่อนจนมันหัวเราะ ยังจะมีหน้ามาถามอีกหลังจากวันนั้นกว่าแบคฮยอนจะอธิบายให้เพื่อนเข้าใจได้ว่าเขายังไม่ได้ยกโทษให้แต่มันเป็นเพราะเมาแล้วโดนแกล้งเลยอยากเอาชนะชานยอลเฉย ๆ

แทนที่เพื่อนจะเห็นใจ แต่เปล่า คิมจงอินกลับกลายเป็นคนที่คอยรายงานชานยอลตลอดเวลาว่าแบคฮยอนอยู่ที่ไหนกับใครหรือทำอะไร นี่ถ้าเมื่อเช้ามันไม่ฝากโทรศัพท์ไว้จนเห็นข้อความจากอีกคนเด้งเข้าเขาก็คงจะโง่ตั้งนานว่าทำไมชานยอลถึงรู้เรื่องเขาไปซะทุกอย่าง

รู้ทุกอย่างจริง ๆ รู้จนตอนนี้ผู้ชายคนนั้นมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขาอีกแล้ว ทั้งอาทิตย์แล้วนะ!

มาทำไม

คิดถึง” พูดอย่างไม่สะทกสะท้านและไม่ได้สนว่าแบคฮยอนจะอายเพื่อนไหม สิ่งเดียวที่หวังคืออยากเห็นแก้มแดง ๆ ทั้ง ๆ ที่ปากก็ยังไล่เขาอยู่ “หิวไหม

ไม่บอก!”

ใจร้ายจัง ข้อความก็ไม่ตอบ

มาหาทำไมนักหนา ไม่มีงานการให้ทำรึไง

ก็บอกแล้วว่าอยากเจอคุณ

เบื่อหน้าแล้ว!”

พูดจบก็เตรียมเดินหลีกไปอีกทางฝ่ามือใหญ่รีบคว้าข้อมืออีกคนไว้ก่อนจะเลื่อนไปกุมมือไว้จนเจ้าของเงยขึ้นมามองอย่างตกใจ

ไปกินข้าวก่อนเดี๋ยวไปส่ง

โรงอาหารมหาลัยไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีในการใช้เวลาด้วยกัน ‘สองคน’ ชานยอลถึงได้มัดมือพาอีกคนมาจนถึงห้าง จริง ๆ อยากพากลับไปกินข้าวที่ห้องแต่แบคฮยอนคงไม่ยอมเพราะตอนนี้ก็ยังเอาแต่บ่นตลอดทางจนอยากเอาปากไปปิดปากให้เข็ด

นี่ชานยอล.. ไม่สิ นาย"

ห่างเหินไป เรียกว่าคุณเหมือนเดิมดิ

นาย

คุณ

นาย!

ที่รัก

เลอะเทอะ!

ผั—"

หยุดความคิดเดี๋ยวนี้!” แบคฮยอนไม่รู้จะทำยังไงกับผู้ชายคนนี้ดีเลยแต่ฟึดฟัดกับตัวเอง เหมือนยิ่งทำเขาหงุดหงิดก็ยิ่งชอบใจ สภาพตอนนี้ตลกชะมัดเขาที่เอาแต่ยื้อตัวเองกับผู้ชายตัวโตที่แรงเยอะมหาศาลกำลังจูงข้อมือเขากึ่งลากให้เดินตาม

ชานยอลกระตุกข้อมือดึงอีกคนมายืนหน้าร้านอาหารญี่ปุ่นร้านโปรดแล้วจูงเข้ามาถึงโต๊ะในสุดที่เป็นโต๊ะประจำที่เคยมาด้วยกันบ่อย ๆ เมื่อหลายปีก่อน

ถึงจะมีอาการใจยวบไปบ้างที่อีกคนยังจำมันได้แต่แบคฮยอนจะไม่แสดงออกให้ได้ใจหรอก

คุณสั่งเลย เดี๋ยวเค้าเลี้ยง

ต้องเลี้ยงอยู่แล้วเพราะจะไม่จ่าย

ให้เลี้ยงตลอดชีวิตเลยไหม” คนตัวเล็กไม่ตอบแล้วก้มหน้าลงไปสนใจเมนูมากกว่าคนตรงหน้าที่เอาแต่อมยิ้มจนเห็นจุดบุ๋มที่เป็นเอกลักษณ์ตรงข้างแก้ม

 

บ้าเอ้ย หายไปตั้งหลายปี

โตขึ้นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ หล่อชะมัด ใจไม่ดีเลยอะ T_T

 

คนตัวเล็กขยับมือหนีเรียวนิ้วที่ยื่นมาสะกิดคนหนีก็หนีคนขี้แกล้งก็สะกิดไม่หยุดจนกลายเป็นเอียงหลบอีกคนทั้งตัว แน่นอนว่านั่นทำอะไรผู้ชายคนนี้ไม่ได้เพราะปาร์ค ชานยอลเปลี่ยนที่นั่งมานั่งข้างเขาแทนแล้ว!

อึดอัด

เหรอ อึดอัดเท่าตอนนอนกอดกันไหม

นี่!”

คุณ” ผู้ชายตัวโตนอนแนบหน้ากับโต๊ะเงยหน้ามองเขาก่อนจะเรียกด้วยเสียงทุ้มต่ำ... จำได้หมดเลยการกระทำแบบไหนที่แบคฮยอนแพ้ ชานยอลกำลังใช้ไม้ตายอีกแล้วอะ

อย่ามาจับนะ

คุณครับ” แบคฮยอนรีบหันหน้าหนียื้อดึงกับฝ่ามือใหญ่ที่แอบกุมมือเขาอยู่ใต้โต๊ะ ชานยอลกระพริบตาปริบ ๆ เรียกร้องความสนใจ

สรรพนามที่เคยใช้ในตอนที่ยังคบกันอยู่ถึงจะเขินแต่แบคฮยอนก็ไม่ได้อยากให้อีกคนเอามาใช้ในช่วงเวลาแบบนี้นะ พอถึงไปถึงช่วงนั้นแล้วรู้สึกแย่ชะมัด..

“เลิกเรียกคุณได้แล้ว ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”

ก็เป็นเลยสิ

ไม่มีทาง!

แต่คุณทำมิดีมิร้ายกับร่างกายเค้าแล้วนะ

ใครทำ ไหนตัวเองบอกจะเป็นคนรับผิดชอบ มาโบ๊ยงี้ได้ไงอะ

ให้เรียกตัวเองแทนเหรอ ได้นะ เขินดี

คนละความหมาย ไอ้บ้านี่

อยากให้เค้าเรียกคุณว่าไง

เรียกแบคฮยอนก็พอ

เรียกเมียไม่ได้เหรอ

ปาร์ค ชานยอล ไอ้บ้าไอ้คนผีทะเล! ทำไมถึงได้พูดไม่รู้เรื่องเลยห้ะ โมโหแล้วนะ!

ขอโทษค้าบคนน่าหงุดหงิดกางมือวางใต้คางแล้วกระพริบตาปริบ ๆ โน้มหน้าลงมาใกล้จนแบคฮยอนต้องเอนตัวหนีจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกับผนังร้าน เสียงทุ้มต่ำกระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคน “ให้จูบทีนึงเผื่อจะใจเย็น

แบคฮยอนโมโหความขี้กวนจนอยากทุบหัวอีกคนให้รู้แล้วรู้รอด มันกวนตีนอะไรขนาดนี้อะ กำปั้นเล็กชกท่อนแขนอีกคนไปหลาย ๆ ทีให้หายหงุดหงิด จะบ้าตาย ไหนบอกมาง้อไงตอนพูดก็พูดซะดิบดี สรุปจะมาง้อหรือมาทำให้เขาเป็นบ้ากันแน่ห้ะ!

 

 

 

 

 

 




*

 

 

50%

 

 

*

 

 

 

 

 

 

 

 

ไว้ว่าจะอาทิตย์ก่อนหน้า อาทิตย์ที่แล้ว วันก่อนที่จำใจต้องไปกินข้าวด้วยกัน ปาร์คชานยอลยังคงวงเวียนอยู่รอบ ๆ ตัวเขาตลอด ตอนนี้ก็ด้วย...

ภายในร้านเหล้าที่กระหึ่มไปด้วยเสียงเพลงแสงไฟหลากสีชวนเวียนหัวกระทบผ่านใบหน้าหล่อของคนข้างตัวที่เอาแต่นั่งเท้าคางอมยิ้มมองเขาอยู่ ร้านเดิม โต๊ะเดิม ที่นั่งเดิม ผิดแค่คนข้างตัวที่กลายเป็นแฟนเก่าที่แบคฮยอนไม่ได้เต็มใจให้มาด้วย

และจริง ๆ ตัวเขาเองก็ไม่ได้อยากมาถ้าไม่ติดว่าหาทางชิ่งหัวใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ของตัวเองไม่ให้ใจอ่อนยอมให้ปาร์คชานยอลเข้าห้องจนต้องหาข้ออ้างหนีออกมาจากที่นั่น

แต่กลายเป็นว่าพอมาถึงร้านกลับเจอไอ้บ้านี่นั่งยิ้มหวานพร้อมตบที่นั่งข้างตัวให้เขานั่งลง จะไม่นั่งก็ไม่ได้เพราะเขาดันเป็นคนโทรมาจองโต๊ะนี้เอง จะขยับหนีไปนั่งห่าง ๆ อีกคนก็ยังตามมาอยู่ดีสุดท้ายเลยต้องยอมนั่งหน้าบึ้งให้อีกคนจ้องอยู่แบบนี้

 

ชิ่งอะไร นี่เรียกว่าวิ่งมาหาชัด ๆ!

 

แบคฮยอนยกโทรศัพท์มาส่งข้อความหาเพื่อนรัว ๆ ช้าไปหมด ช้าจนหงุดหงิดและแน่นอนว่าหลังส่งข้อความไปงอแงรัว ๆ แบคฮยอนก็ไม่ต้องรออีกต่อไป

เพราะพวกมันไม่มา!

ไม่มีใครมาเลยสักคน!

คนตัวเล็กหันควับไปมองคนข้างตัวส่วนเจ้าตัวก็รีบยกมือขึ้นเสมอไหล่เหมือนจะบอกว่าไม่รู้เรื่อง ไม่มีทางอะ อยู่ ๆ เจ้าตัวก็มาโผล่ที่นี่แล้วอยู่ดี ๆ เพื่อนที่เขานัดไว้ก็จงใจไม่มีกันยกแก๊ง

 

อีกแล้วนะ ดีลกับไอ้จงอินคนทรยศอีกแล้ว!

 

กลับละ!”

คนตัวเล็กว่าหน้างอแล้วลุกขึ้นก่อนข้อมือจะถูกคว้าหมับ ข้อมือเล็กถูกกุมโดยมือทั้งสองข้างของอีกคนเจ้าของมือแกร่งลูบหลังมือเขาเบา ๆ พร้อมกระพริบตาปริบ

 

เหอะ ใครจะไปใจอ่อนอะ บ้าไปแล้ว

 

คุณ”

อะไร” คนตัวเล็กว่าตวัดเสียงตอบด้วยความหงุดหงิดตัวเองที่ยอมนั่งลงเหมือนเดิมหลังเห็นสีหน้าแบบนั้น ไม่อยากให้ได้ใจเลยอะ ใจแข็งหน่อยสิแบคฮยอน!

“วันนี้แต่งตัวน่ารักจัง”

ปาร์คชานยอลจงใจก้มลงไปกระซิบใกล้ ๆ จนอีกคนสะดุ้งเอนตัวหนีเหมือนโดนของร้อนจี้ ไล่สายตามองเสื้อยืดตัวโคร่งสีขาวกับกางเกงยีนส์สีซีดมีดีเทลขาดเป็นริ้วตั้งแต่ขาอ่อนจนอยากจะแกล้งสอดนิ้วเข้าไปให้สะดุ้งเล่น

คนตัวเล็กกว่าหันมามองค้อน โต๊ะโซฟาสำหรับสองคนมันดูกว้างจนน่าใจหายหรือยังไงอีกคนถึงได้เบียดเข้ามาใกล้เขาขนาดนี้

เค้าหล่อยัง” ชานยอลกางมือทั้งสองข้างวางใต้คางแล้วอมยิ้ม เสียงเพลงก็ดังจนแทบต้องตะโกนคุยกันแล้วยังมีหน้ามากวนอีก

ไม่

ใจสั่นเลยอะดิ

เลอะเทอะ!”

 

คนโดนด่าไม่ได้สะเทือนใด ๆ ทั้งสิ้นอีกคนยังคงยิ้มเหมือนเอ็นดูก่อนดอกกุหลาบสีแดงสดปริศนาจะถูกยื่นมาตรงหน้าแบคฮยอน คนตัวเล็กทำหน้างอมองมันอยู่ไม่ยอมรับมันสักทีจนอีกคนจงใจวางลงบนตักเขา

แบคฮยอนจับมันมาวางบนโต๊ะเหมือนขอไปที แต่เหมือนจะเป็นที่พอใจสำหรับคนให้เพราะตอนนี้มันวางอยู่ข้าง ๆ มือเรียวสวย เป็นสัญญาณที่ดีเพราะอย่างน้อยอีกคนก็ไม่ได้ขว้างทิ้ง

 

ปากก็เอาแต่ด่า แต่ข้างในหวั่นไหวชะมัด

นี่ไง สลดที่ไหน พอเห็นเขาใจอ่อนอีกคนก็แสบไม่หยุดให้ตายคนที่ไม่น่าให้อภัยคือแบคฮยอนชัด ๆ มานั่งทำอะไรตรงนี้ก็ไม่รู้

หัวใจไม่รักดีเลยอะ T_T

 

เครื่องดื่มสองที่ถูกวางตรงหน้าแบคฮยอนลังเลที่จะไม่แตะต้องมันเขาจะไม่เมาแล้วใจกล้าบ้าบิ่นและจะไม่ให้เกิดความผิดพลาดขึ้นอีกครั้งแน่

คนข้างตัวไม่ได้รบเร้าหรือคะยั้นคะยอให้แตะมันอีกคนเพียงแค่ดื่มของตัวเองต่อไปแล้วมองหน้าแบคฮยอนเหมือนทั้งร้านนี้ไม่มีอะไรที่น่าสนใจไปมากกว่านี้อีกแล้ว

เรียนเป็นยังไงบ้าง ยากมากไหม

มาก

เพื่อนที่มหาลัยดีมากไหม

มาก

คิดถึงเค้ามากไหม

เอ้ะ!”

ล้อเล่น อยากชวนคุย

ชวนให้ด่าต่างหาก” คนตัวเล็กกอดอกยู่หน้า เอาแต่เถียงกันจนลืมตัวไปแล้วว่าในนี้เสียงจนต่างคนต่างต้องผลัดกันเอนตัวไปพูดใกล้ ๆ ลืมตัวจนเผลอปล่อยให้เกิดความใกล้ชิดมาอีกระดับจนได้

ได้หมดแหละ คุณด่ายังน่ารักเลยรู้เปล่า เหมือนเมื่อก่อนเด้ะ ๆ

นี่

แต่เค้าคิดถึงคุณนะ

“…”

อันนี้พูดแบบจริงจัง

คนพูดยังคงไม่ละสายตาไปจากใบหน้าจิ้มลิ้มนั้นมือใหญ่วางทับลงบนหลังมืออีกคนเกลี่ยนิ้วโป้งไปมาจนเจ้าของมือเม้มริมฝีปากแล้วเบือนหน้าหนีปล่อยให้เพลงทำลายความเงียบระหว่างเรา ยกเว้นในความรู้สึกที่กำลังเถียงกับใจตัวเอง

แอลกอฮอร์ในแก้วนั้นแบคฮยอนจิบไปไม่ถึงสองอึกด้วยซ้ำ เขาไม่ได้เมา ไม่ได้เมาเลยจริง ๆ สติครบถ้วนทั้งหมดแต่ไม่รู้ทำไมถึงยอมให้ผู้ชายคนนี้มาส่ง ที่หนักกว่านั้นคือตอนนี้เรากำลังนั่งข้างกันบนพื้นพิงหลังกับพนักโซฟา ในห้องของแบคฮยอนเอง...

สายตาและท่าทางที่ทำให้เขาใจอ่อนอยู่เสมอเล่นงานแบคฮยอนได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้นแหละ แต่ตอนนี้คือใจของแบคฮยอนเองต่างหาก..

ความรู้สึกยังเอาแต่บ่นตัวเองว่ารู้ทั้งรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าปล่อยให้อีกคนเข้ามามีผลกับความรู้สึกอีกครั้ง บอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่าที่ปฏิเสธอีกคนตลอดน่ะดีอยู่แล้ว แต่ใจกลับคิดว่าถ้าหากอีกคนหายไปแล้วคนที่คิดมากจะเป็นแบคฮยอนเองหรือเปล่า

หลายปีที่ผ่านมาก็ไม่เคยลืมความรู้สึกได้ แล้วการกลับมาเจอกันตอนนี้หัวใจจะทนไหวได้ยังไง เขายังคงอยากจะเห็นหน้าปาร์ค ชานยอลต่ออีกสักหน่อยแล้วปล่อยทุกอย่างให้เป็นอย่างที่ควรจะเป็น

สายตาเหลือบมองไปบนโต๊ะกระจกที่มีกุหลาบดอกนั้นที่เขาถือกลับมาด้วยวางอยู่ ในตอนนี้ที่เราได้ขยับขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่อีกขั้น ถ้าปล่อยจนมันจบเหมือนเดิมและอาจจะเจ็บอีกครั้ง มันก็คงไปแย่ไปกว่าครั้งนั้นแล้วหรือเปล่านะ

 

แบคฮยอนจะไม่พูดว่าคิดถึงเหมือนกัน แต่การที่ยอมให้ทุกอย่างขนาดนี้ปาร์คชานยอลก็ควรจะดูออกได้แล้ว

 

หน้าจอทีวีฉายภาพหนังแอคชั่นแนวที่ดูด้วยกันบ่อย ๆ เสียงเอฟเฟคต่อสู้ดังคลอความเงียบ ในมือทั้งคู่มีเบียร์คนละกระป๋อง

แบคฮยอนเหลือบมองคนตัวโตที่ขยับกระป๋องมาชนกับของเขา และแน่นอนแบคฮยอนไม่ได้ตอบสนองอะไรกลับไปเพียงแค่ยกมันขึ้นดื่มช้า ๆ

ทำไมวันนี้ถึงยอมให้เข้าห้อง

อยากออกไปไหมล่ะ” คนตัวเล็กเอียงคอถาม รู้หรอกว่าแปลกใจ ก็แบคฮยอนตั้งแง่และปฏิเสธอีกคนมาตั้งหลายอาทิตย์จนถึงวันนี้ แต่อยู่ ๆ ก็ยอมให้เข้ามานั่นน่ะ.. เขาก็แปลกใจตัวเองเหมือนกัน

ออกไปก็โง่แล้ว

ห้ามนะ

ห้าม?”

คิดอะไรอยู่ห้ามคิดเลยนะ วันนี้ไม่เด็ดขาด

วันนี้ไม่แต่ต่อไปก็ได้อะดิ” คนขี้กวนโน้มหน้าไปใกล้ ๆ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จนโดนเจ้าของห้องตัวเล็กผลักหน้าเกือบหงาย

ออกไปจากห้องเลย!”

โหหหหห ล้อเล่นน” คนตัวโตกว่าหัวเราะชอบใจหลังทำแบคฮยอนหงุดหงิดได้อีกครั้ง ไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือตอนนี้

แบคฮยอนก็ยังคงเหมือนเดิมภาพคนตัวเล็กในชุดยูนิฟอร์มมอปลาย เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มที่คอยแยกเขี้ยวขู่เหมือนหมาเด็กตอนโดนเขาแกล้งหนัก ๆ แต่ก็ยังคงจะยิ้มหวานทุกครั้งที่โดนอ้อน แน่นอนว่าชานยอลกำลังหาทางเอารอยยิ้มนั้นคืนมาอยู่

ไม่ได้คิดจะทำอะไรแบบนั้น สบายใจได้

ขี้โม้ วันนั้นไม่เห็นพูดแบบนี้เลย

วันนั้นก็ไม่ได้คิด นี่พูดจริง” ชานยอลยกมือสองข้างพร้อมกระป๋องเบียร์ขึ้นเสมอไหล่ “แต่คุณยอมอ่ะ เลยปล่อยเลยตามเลย...

ไม่จริงอะ ก็ตั้งแต่ในห้องน้ำ—” คนตัวเล็กตะปบปากตัวเองทำตาล่อกแล่ก

จูบอะจงใจจริง ๆ มันเขี้ยวนี่หว่า เจอหน้ากันทั้งทีไม่เห็นพูดจาดี ๆ เอาแต่บ่นเอาแต่ด่าอยู่นั่น” ชานยอลพูดกลั้วหัวเราะ “เห็นเอาแต่ปฏิเสธเลยอยากแกล้งเฉย ๆ แต่ไม่คิดว่าคุณจะยุขึ้น

หมายความว่า…” นิ้วเรียวชี้หน้าอีกคนสั่น ๆ จนกระทั่งชานยอลพยักหน้ายิ้ม ๆ ถึงได้เข้าใจว่าตัวเองเป็นคนโดดลงหลุมนั้นตั้งแต่ต้น “...กะ ก็ฉวยโอกาสอยู่ดีนี่!”

อย่างคุณมันน่าฉวยมั้ยล่ะ โตมานุ่มนิ่มน่าฟัดชะมัด

โอ้ยยยยยยย ไอ้--!!”

แบคฮยอนทึ้งหัวตัวเองจนยุ่งฟูส่วนตัวต้นเหตุก็เอาแต่หัวเราะในลำคอ มือหนาแกะมืออีกคนออกก่อนจะดันมือทั้งสองข้างติดพนักโซฟาขยับตัวเข้ามาใกล้จนใบหน้าห่างกันเพียงคืบ

มีอะไรเชื่อได้ไหมห้ะ!”

เชื่อได้สิ ที่ขอคืนดีคือพูดจริง ๆ นะ

“…”

คุณ

ทำไม... ทำไมพึ่งกลับมาตอนนี้ ทั้ง ๆ ที่...” เป็นคนปล่อยให้เขาเสียใจอยู่ตั้งหลายปี

ไม่รู้เหรอว่าหลายปีที่ผ่านมาคุณเป็นคนหนีหน้าตลอด

“…”

แม้แต่ช่องทางติดต่อยังยังไม่เหลือให้เห็นด้วยซ้ำ

“…”

ใครที่เป็นคนใจร้าย

“…” คนตัวเล็กเม้มริมฝีปากแน่นที่อีกคนพูดก็ถูก เพราะเอาแต่คิดว่าชานยอลไม่รักเลยไม่อยากเจอหน้าอีกแล้ว ช่องทางการติดต่อทุกอย่างเขาบล็อกมันเองทั้งหมดแค่เพราะไม่อยากเห็นอีกคนกำลังมีความสุข

 

ในตอนที่ไม่มีแบคฮยอนอยู่ด้วย

 

หนีจนเค้าคิดว่าเพราะเค้ามันไม่ดีขนาดนั้นเหรอ ถึงไม่อยากเจอกันอีกแล้ว

“…”

คุณเองก็คิดแบบนั้นใช่ไหม

คนตัวเล็กไม่กล้าตอบปฏิเสธและไม่กล้าแม้แต่จะอธิบายอะไรด้วยซ้ำความรู้สึกขัดแย้งตลอดหลายปีที่ผ่านมาตีกันในหัวไม่หยุด เพราะแบบนั้น เพราะแบบนี้ เพราะทิฐิเหรอที่ทำให้เขาพลาดอะไรไป

เปล่านะ...

เปล่าหมายถึง

เค้า...” สรรพนามเดิมหลุดออกจากปากอีกคนเสียงแผ่วอย่างไม่มั่นใจ “ไม่ได้คิดแบบนั้นกับคุณ…”

แบคฮยอนกำลังสับสนว่าสิ่งที่อีกคนพูดจริงแค่ไหนแต่พอเอาเรื่องราวหลาย ๆ อย่างมาประติดประต่อกันมันก็เพราะแบคฮยอนจริง ๆ ที่หนีมาตลอด

 

หนีจนไม่รู้ว่าอีกคนก็ตามเขามาตลอดเช่นกัน

 

ข้อมือเล็กที่ถูกกุมไว้หลวม ๆ ถูกสะบัดออก คนตัวโตเบิกตาขึ้นเมื่อวงแขนเล็กเปลี่ยนมาเป็นโอบรอบคอเขาไว้แทน แบคฮยอนดึงน้ำหนักลงจนคนตัวโตเอนลงไปลมหายใจรดกันระยะประชิด

ไม่มีคำถามไม่มีคำตอบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นคนเริ่มก่อนคล้ายแรงดึงดูดลากทั้งคู่มาประจบกัน ริมฝีปากหยักบกเบียนริมฝีปากเยลลี่สีสดด้วยความมันเขี้ยว ดวงตาทั้งสองคู่หลับพริ้มปล่อยให้ร่างกายเป็นคนสั่งการ

เสียงอื้ออึงบวกกับเสียงประทะของริมฝีปากดังอยู่ในโสตประสาทซ้ำ ๆ เรียวลิ้นชื้นไล่ต้อนเกี่ยวกระหวัดคนตัวเล็กที่ไม่ได้ช่ำชองขึ้นจากหลายปีก่อนอึกอักพยายามจะสู้

อื้อ..

ทั้งคู่เหมือนจะไม่มีใครยอมใครยิ่งแบคฮยอนพยายามจะรุกชานยอลก็ยิ่งสนองจนคนตัวเล็กหอบแฮ่กหมดแรง ปล่อยให้อีกคนเผยอปากเอาออกซิเจนเข้าปอดเพียงครู่แลบลิ้นเลียและขบเม้มริมฝีปากจิ้มลิ้มอย่างหลงไหล

ปากแบคฮยอนเหมือนกับยาเสพติดเพราะมันกำลังทำให้เขาผละออกไปจากตรงนี้ไม่ได้

ริมฝีปากหยักยังคงบดเบียดเข้าหาอีกคนอย่างตะกรุมตะกรามจนเกิดเสียงเฉอะแฉะน่าอาย สัญชาตญาณพามือปลาหมึกวางลงบนต้นขาอ่อนสอดนิ้วเข้าไปในรอยขาดกางเกงแสนน่ามันเขี้ยวอย่างที่ใจอยากทำ แค่นั้นคนในอ้อมแขนก็สะดุ้งรีบตะปบมือเขาเอาไว้

“..ห้ามมากกว่าจูบนะ

ปลายจมูกโด่งไล้ไปมาบนพวงแก้มใสสูดดมความหอมนั่นเข้าเต็มปอดกระทั่งจรดปลายจมูกที่ส่วนเดียวกันรดลมหายใจอุ่นลงบนรอยหยักของริมฝีปากอีกคน

ทั้งคู่สบตากันชานยอลกลืนน้ำลายลงคือขณะมองเจ้าของดวงตาฉ่ำเยิ้มแก้มแดงปลั่งริมฝีปากจิ้มลิ้มบวมเจ่อขึ้นสีแดงจัดเผยอหอบ ตวัดวงแขนแกร่งรั้งเอวคอดเข้ามาใกล้รอยยิ้มร้ายฉายที่มุมปากหยัก

ถ้าคุณบอกว่าไม่ก็ไม่ครับ”

“…”

แต่เค้าต้องได้จูบคุณจนกว่าจะพอใจนะ









100%

 







TALK
ในส่วนของตอนต่อไปน้านนนนนนน
ขอบคุณกระแสตอบรับที่ดีเกิดคาดมากๆเลยค่ะ ตกใจจริง ๆ ; - ;
เลยอยากมาสมนาคุณทุกคนด้วยการเขียนต่อ จากตอนแรกเป็นแค่ OS
แต่กว่าจะกวนกว่าจะง้อกันเสร็จอาจจะอยู่ภายใน 2-3 ตอนนะคะ
หลังจากนี้เขาจาไปแซ่บกันยังไง ฝากติดตามด้วยน้า
ขอบคุณมากๆเลยค่า โป้งชี้ก้อย
#mustCByou


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 357 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

445 ความคิดเห็น

  1. #382 NpWc_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 20:39
    กิ้ดดดดดดดดดด
    #382
    0
  2. #375 akxkcdkzxbac (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 16:18
    อ๊ยน่ารักกกกกกกก;-;
    #375
    0
  3. #370 CCRTD Diary (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 19:48
    โอ้ยยน่ารักจนใจเจ้บบ นาารักกกก
    #370
    0
  4. #322 Hunhun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 00:00

    ปากไม่ตรงกับใจดลยจ้าแบคฮยอน

    #322
    0
  5. #291 Pedmonxee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 23:00
    หวานกันซะ โอ๊ยยย คืนดีกันไปให้รู้แร้วรู้รอด หนีมาทำไมตั้งหลายปีคะลูกกก
    #291
    0
  6. #279 amafueng (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 21:56
    น่าร้ากกกก
    #279
    0
  7. #237 Mobanxxi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 21:50
    คนแบบชานยอลไม่ควรมีคนเดียวบนโลก แง แฟนเก่าที่น่ารักขนาดนี้หาได้ที่ไหนคะคุณขา TT
    #237
    0
  8. #203 euneun_b (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:11
    โอ้ยยย น่ารักกกกกก
    #203
    0
  9. #194 bsunn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:22
    ชอบมาก ชอบมากๆๆๆๆๆ รอเค้าดีกันน อยากเห็นแบคกลับมาอ้อนๆเป็นหมาเด็ก ฮือ
    #194
    0
  10. #193 bsunn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:17
    นึกภาพชานยอลอ้อน แอบจับมือใต้โต๊ะ เป็นเขินนนนนน
    #193
    0
  11. #192 bsunn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:16
    สนุกมากกกกกกก เก็บรายละเอียดแบบเขินมากกกกก
    #192
    0
  12. #170 mythang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:39
    ทำไมมันน่ารักแบบนี้คุณณณณณณณณณ
    #170
    0
  13. #169 Lovesome94 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:03
    น่าร้ากกกกกกกกกกกกก
    #169
    0
  14. #167 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:04
    พ่กเทอมันยังไงกันนะคะ! ตกลงเธอยอมเขาหรือยัง
    #167
    0
  15. #166 Thanutchayapa_k (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:23
    ชอบคำเรียกแทนกันอ่ะ น่ารักมากเลย ชานยอลง้อเยอะๆเลยนะ
    #166
    0
  16. #164 BangJae_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:14
    กรี้ดดดดดดด เขินอ่าา
    #164
    0
  17. #157 45487451313248 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:08
    ฉันล่ะเขินสรรพนามพกเค้าจีงๆ
    #157
    0
  18. #156 pcy__somsom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:48
    คุณๆๆๆๆตัวเอง น่ารักกกมากค่ะ
    #156
    0
  19. #155 LMEDT (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:27
    แงงงง น้องน่ารักมากกกกก ตะพี่ก็แสนเจ้าเล่ห์ เหมาะสมกันทิสุดดดดดดดด
    #155
    0
  20. #154 pbcy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:21
    น้อนนตนน น้อนยอมมมมตาพี่แล้ววววว ที่เหลือก็แค่เอาหมอนมาอุดปากกรี้ดดด แงงง
    #154
    0
  21. #153 ChungWila (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:59
    โอ้ยน่ารักมากกกกก เค้าๆคุณๆฮือออ คืนดีกันไวๆนะ
    #153
    0
  22. #152 paamai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:26
    เค้กะคุณมันเขินว่ะ
    #152
    0
  23. #151 KimSongGracee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:11
    แงงงงง น่ารักมากกกกก ;-;
    #151
    0
  24. #150 Somsabo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:11
    อยากให้เป็นเรื่องยาวเลยค่ะ ชอบมั่กกก 😭😭
    #150
    0
  25. #149 Hunhun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:46

    ฮืออออให้ความรู้สึกพาไปเถอะนะ

    #149
    0