➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 47 : ✿ Peach underwear

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 119 ครั้ง
    26 พ.ค. 63

Peach underwear

Jaemin x Renjun

Note: แต่งไม่ออกมานานแล้ว หวังว่ามันจะไม่ประหลาด ;___;

#jrarea

 

 

 

ขาเล็กในกางเกงว่ายน้ำขาสั้นรัดรูปออกแรงวิ่งเหยาะๆรอบสนาม และอบอุ่นร่างกายส่วนอื่นๆตามคำสั่งของโค้ชที่เขาทำเป็นกิจวัตร ฮวังอินจุนใช้เวลาอบอุ่นร่างกายอยู่ครู่หนึ่ง เพื่อนร่วมชมรมบางคนหันมาทักทายเขาก่อนจะเดินเรียงแถวกันเข้าไปยืนตรงหน้าโค้ช ชมรมว่ายน้ำของเรามีนักกีฬาตัวจริงเพียงแค่ 10 คน และที่เหลือเป็นตัวสำรอง แน่นอนว่าเขาไม่มีทางเป็นตัวจริงได้เลย เมื่อดูจากนักกีฬาของชมรมแต่ละคนแล้ว

 

หนึ่งในนั้นคือนาแจมิน ผู้ชายผมสีเทาคนนั้นที่ยืนโชว์ผิวที่เข้มขึ้นจากตอนแรกที่เจอกัน กล้ามเนื้อบนหน้าท้องเรียงสวยชัดเจน ซี่ฟันปลาเล็กๆบนซี่โครงก็ช่างดูดี กล้ามเนื้อบนอกและแขนทำให้อีกฝ่ายดูสมส่วนกับนักกีฬาว่ายน้ำที่เริ่มแข่งตั้งแต่ยังเด็ก แม้จะอยู่ไกลหรือในสระว่ายน้ำ คนคนนี้ก็ดึงดูดความสนใจเขาไปหมด

 

 

“วันนี้ free day จะจับทีมให้ว่ายผลัด ห้ามเปลี่ยนตำแหน่งกันเด็ดขาด”

 

 

อินจุนยืนเหงื่อตกทุกครั้งที่ได้ยินคำว่า free day ออกจากปากโค้ช เขาเกลียดการที่ตัวเองต้องไปยืนเครียดว่าจะต้องอยู่ทีมไหน กับใคร ได้ว่ายท่าอะไร เขาไม่ถนัดว่ายท่าผีเสื้อ กรรเชียงหรือกบก็ทำได้ไม่ค่อยดี ท่าเดียวที่อินจุนถนัดและทำมันได้ดีคือฟรีสไตล์ แต่จาก free day ที่ผ่านมาเขาไม่เคยได้ว่ายท่าที่ตัวเองถนัดเลยด้วยซ้ำ

 

เสียงเรียกจากโค้ชทำให้ต้องเงยหน้าที่ก้มมองปลายเท้าตัวเองขึ้นมาอย่างกล้าๆกลัวๆ ประสบการณ์การถูกเพื่อนในทีมดูถูกเขาผ่านมันมานักต่อนักแต่ก็ยังทำใจให้ชินไม่ได้สักที โชคดีที่มันเป็นแค่คำพูดจาเสียดสีดูถูก ไม่ใช่การทำร้ายร่างกายเหมือนในซีรี่ส์ฝรั่งที่เคยดูในเน็ตฟลิก

 

 

“อินจุน ฟรีสไตล์ หวังว่าจะทำได้ดี”

 

 

โค้ชช่วยเหลือเขาอย่างมากในการฝึก เขามีความพยายามมากก็จริงแต่ด้วยสรีระแล้วก็ค่อนข้างด้อยกว่าคนอื่น อินจุนไม่มีสมรรถภาพที่ดีขนาดนั้นในการจะเลื่อนขั้นไปเป็นนักกีฬาตัวจริงแม้เขาจะว่ายท่าฟรีสไตล์ได้ดีที่สุดในบรรดาตัวสำรอง และเกือบเทียบเท่ากับตัวจริงบางคน เขาเพิ่งสังเกตว่าตัวเองอยู่ทีมเดียวกับนาแจมิน และวันนี้เจ้าตัวใส่กางเกงว่ายน้ำทรงบิกินี่สีน้ำเงินเข้มลายที่เขาชอบมาซ้อมด้วย

 

 

“ลำดับการว่ายฟรีสไตล์จะเริ่มก่อน ตรงนี้ถ้านายทำเวลาได้ดี พวกเราจะมีสิทธิ์ชนะ”

 

 

เพื่อนร่วมทีมคนหนึ่งเอ่ยขึ้น เขาพยักหน้ารับจนผมปลิว แอบเหลือบตามองคนที่ยืนเฉยๆเหมือนไม่สนใจโลกอะไรที่ยืนอยู่ตรงข้าม แต่อินจุนก็รู้สึกได้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมาที่ตัวเองอยู่ อินจุนมีเวลาเตรียมตัวอีก 5 นาทีก่อนจะเริ่ม เขาหลับตาลงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทำสมาธิ รวบรวมพละกำลังที่มีมาใช้ในการแข่งนี้ ถึงแม้ในทีมจะไม่มีพวกที่คอยดูถูกเขา แต่ก็จะทำให้เพื่อนๆในทีมผิดหวังไม่ได้

 

โดยเฉพาะผู้ชายคนนั้นที่กำลังก้มลงเอาแว่นตาว่ายน้ำสีฟ้าจุ่มน้ำขึ้นมาคาดไว้ที่คอ

 

นาแจมินยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม กำลังจะลงไปรอในสระ ตอนที่เขาขึ้นไปยืนบนแท่นกระโดด ถ้าไมได้ตาฝาด เขาเห็นคนที่กำลังเสยผมสีเทากำลังมองมาที่ตัวเอง

 

 

take your mark!

 

 

กระโดดลงไปทันทีที่ได้ยินเสียงนกหวีด เขาพยายามไม่โฟกัสรอบข้างให้เสียกำลังใจ เป็นนักกีฬาตัวจริงหลายทีมเลยที่ได้ตำแหน่งเดียวกับเขา แต่บางทีมก็เป็นตัวสำรองเหมือนกัน ออกแรงว่ายไปเหมือนกับว่าตัวเองเป็นหนึ่งเดียวกับผืนน้ำ เหตุผลที่เขาว่ายน้ำก็คงเพราะชอบเวลาตัวเองอยู่ใต้น้ำ มันมีอิสระ เป้าหมายตรงหน้าคือขอบสระที่มีนาแจมินที่เตรียมตัวรออยู่แล้ว อีกฝ่ายได้ท่ากรรเชียง แต่จริงๆไม่ว่าท่าไหนเจ้าตัวก็ทำได้ดีทั้งหมด เขาออกแรงเตะขา วาดแขนไปด้านหน้า หันหน้าโกยอากาศเข้าปอดให้ได้ลึกที่สุด ไม่กี่อึดใจก็แตะขอบสระและแจมินก็ว่ายออกไปทันที

 

 

“นายทำเวลาได้ดีเลยนะ ที่ 2 เลย”

“เป็นท่าที่ถนัดพอดีน่ะ”

 

 

อินจุนปีนขึ้นมานั่งบนขอบสระ ถอดทั้งหมวกและแว่นออกมาคล้องไว้ที่คอ สายตาจับจ้องไปยังคนที่กำลังว่ายอย่างพลิ้วไหว แทบไม่มีน้ำกระเด็นออกมาจากการเตะขา แถมพลังแขนที่วาดขึ้นมาก็ทำให้เคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่าทีมอื่น ทันทีที่ปลายนิ้วของแจมินชนขอบสระ เพื่อนร่วมทีมคนที่ 3 ก็กระโดดลงมา อินจุนไม่ได้สนใจทีมอื่นหรือเพื่อนร่วมทีมของตัวเองที่กำลังว่ายมาและกำลังจะว่ายไป เขาเอาแต่โฟกัสคนที่กำลังปีนขึ้นสระ กระชากหมวกและแว่นออกมาวางไว้ที่แท่นกระโดดอันที่ไม่ได้ใช้ ฝ่ายนั้นบิดตัวไปมาจนเห็นลอนกล้ามเนื้อชัดเจน เขากลืนน้ำลาย วักน้ำในสระขึ้นมาล้างหน้าให้มีสติ วันนี้เสียสมาธิมากที่สุดตั้งแต่ได้ซ้อมมาเลย

 

แต่พอเงยขึ้นมา คนที่เขาละสายตาไม่ได้ก็เป็นฝ่ายมองมาแทน

 

 

“วันนี้ทำได้ดีนะ”

“ขอบใจ”

 

 

การแข่งนี้เราได้ที่ 2 เวลาใกล้เคียงกับทีมที่ 3 เขาไม่นึกโทษคนอื่นที่ว่ายไม่เก่ง เพื่อนร่วมทีมทุกคนทำดีที่สุด ตัวเขาเองก็ไม่ใช่ว่าจะทำได้ดีขนาดนั้น นาแจมินเองก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรทั้งๆที่เป็นคนที่เก่งที่สุดในทีมเรา หลังจากหมด free day ที่จริงๆไม่ควรเรียกว่า free day เพราะใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมงนิดๆ จากนั้นพวกเราก็กลับไปซ้อมตามตาราง อินจุนอยู่รอคุยกับโค้ชเรื่องโปรแกรมฝึกที่เขาต้องการจะเปลี่ยนนิดหน่อย แต่โค้ชกำลังยุ่งกับการเทรนนักกีฬาเพราะช่วงนี้มีแข่งหลายรายการ เขาเลยต้องรอจนกว่าจะใกล้ซ้อมเสร็จ

 

เพราะล็อกเกอร์เราอยู่ใกล้กัน นั่นเป็นโอกาสเดียวที่เราจะได้เริ่มต้นบทสนทนา แต่ปกติแล้วนักกีฬาตัวจริงบางคนจะซ้อมต่อจนดึกกว่าตัวสำรอง ยิ่งช่วงแข่งแล้วด้วย ทำให้เราทั้งคู่แทบไม่มีโอกาสได้คุยกัน แถมการซ้อมยังแยกอย่างชัดเจน สระใหญ่ตรงกลางเป็นที่ฝึกซ้อมของนักกีฬาตัวจริง ส่วนตัวสำรองก็ใช้สระเล็กที่อยู่ถัดไป

 

 

“แล้ววันนี้ก็กลับดึกกว่าปกติด้วย”

“อ้อ มีเรื่องจะปรึกษาโค้ชนิดหน่อยเลยตัดสินใจเลิกพร้อมพวกนายไปเลย”

“แล้วได้คุยกับโค้ชหรือยัง?”

 

 

แจมินค่อนข้างพูดน้อย จากการที่เขาแอบสังเกตมาตลอดหลายเดือน ฝ่ายนั้นแค่พยักหน้า ถามคำตอบคำตามประสา ที่พูดยาวที่สุดก็เวลาคุยกับโค้ช ปรึกษาเรื่องการแข่งและโปรแกรมฝึกที่เขาเคยไปนั่งฟังด้วยครั้งสองครั้ง เขาเคยทักทายอีกฝ่าย(ฝ่ายเดียว)ตอนช่วงแรกๆที่เข้าชมรมมาแล้วโค้ชอยากให้พวกเราจำชื่อกันได้ เวลาเจอหน้ากันทุกคนเลยต้องเรียกชื่อกันบ่อยๆแม้จะไม่ได้คุยกันก็ตาม

 

 

“เรียบร้อยแล้วล่ะ เอ่อ ห้องน้ำว่างแล้ว ขอตัวก่อนนะ”

“อินจุน”

“หือ? ว่าไง”

 

 

ชะงักเท้าที่กำลังก้าวไปที่ห้องอาบน้ำ หันกลับมามองคนที่แม้จะผมเปียกลู่แต่ก็ยังดูดี แขนสองข้างหอบของจำเป็นที่ต้องใช้พะรุงพะรัง ต่างจากคนตรงหน้าที่มีกระเป๋าเป้หนึ่งใบ ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยจนรู้สึกเขินๆเลยที่ตัวเองดูไม่เรียบร้อยขนาดนี้

 

 

“ขอใช้ห้องน้ำก่อนได้ไหม”

“ได้สิๆ ใช้เลย วันนี้ไม่ได้รี—”

 

 

จุ๊บ

 

“ขอบคุณครับ”

 

 

ในห้องน้ำด้านนอกตรงส่วนล็อกเกอร์มีแค่เราสองคน มันเงียบมากจนได้ยินเสียงจุ๊บที่ข้างแก้มของตัวเอง แจมินผละออกอย่างรวดเร็ว กำลังจะหยิบเป้ตัวเองเดินไปทางห้องน้ำ ส่วนเขายืนตัวแข็งทื่อ แขนที่หอบของเผลอทุกอย่างลงพื้นจนของกระจัดกระจาย ดีที่แชมพูไม่หกเลอะพื้น ไม่อย่างนั้นเขาคงโดนโค้ชดุ นักกีฬาผมสีเทาที่เขาแอบมองบ่อยๆวางเป้ของตัวเองลงบนม้านั่งใกล้ๆ ก้มลงเก็บของช่วยเขา สิ่งสำคัญกว่าอุปกรณ์อาบน้ำก็คงจะเป็นเสื้อผ้าและชั้นใน แต่เขาช้ากว่าคนที่กำลังช่วย ฝ่ายนั้นกลั้นยิ้ม เบือนหน้าหนีไปหลุดหัวเราะจนนึกเขินขึ้นมา

 

 

“ฉันคงลืมรูปพีชไม่ได้ในเร็วๆนี้แน่”

 

 

 

 

 

อินจุนตัดสินใจรีบเข้าไปอาบน้ำทันทีที่ห้องน้ำว่าง เขาไม่สระผมและเลือกที่จะอาบน้ำลวกๆเพื่อให้เสร็จเร็วที่สุด เช็ดตัวให้แห้งได้ก็หยิบชั้นในมาใส่ รูปพีชน่ารักๆตรงก้นทำให้ยิ่งหงุดหงิดใจไปกว่าเดิม เขาสวมเสื้อผ้าอย่างรีบร้อน รีบออกมาเก็บของที่ล็อกเกอร์ หวังเป็นอย่างยิ่งว่านาแจมินจะยังอาบน้ำไม่เสร็จแต่ก็ต้องผิดหวัง ฝ่ายนั้นกำลังเก็บของอยู่หน้าล็อกเกอร์เช่นกัน และด้วยความที่ไม่อยากเจอ อินจุนยืนแอบอยู่ในห้องน้ำอยู่สักพัก คิดไปเองว่าแจมินคงจะกลับไปแล้วแต่เมื่อออกจากห้องน้ำมาก็พบว่าอีกฝ่ายยังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่

 

นาแจมินเงยหน้าขึ้นมา เจ้าตัวใส่เพียงแค่กางเกงวอร์มสีดำ มีผ้าขนหนูผืนเล็กซับผมไม่ให้เปียกไปทั้งตัว เงยหน้าขึ้นมาเจอเจ้าของล็อกเกอร์ข้างๆก็ยิ้มให้ ขนาดอยู่ในสภาพไม่เรียบร้อยแบบนี้ยังดูดีจนน่าอิจฉา

 

 

“อาบน้ำนานจัง”

“ปกตินะ”

“แต่นายไม่ได้สระผมนี่?”

 

 

แจมินเลิกคิ้ว คงได้กลิ่นคลอรีนทั้งๆที่เขาก็พยายามล้างผมแล้ว อินจุนไม่ได้ต่อบทสนทนาอะไรอีก รู้สึกอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ชั้นในลายพีชอันนี้รูมเมทซื้อให้ตอนที่เขาทำลายสถิติตัวเองได้หลังจากที่พยายามมานาน แต่อินจุนก็ไม่เคยคิดจะใส่มันหรอก เพราะเช้านี้เขาตื่นสายมาก เลยเข้าไปอาบน้ำทั้งๆที่ฝากให้รูมเมทจัดกระเป๋าสำหรับมาซ้อมที่ชมรมให้ และฝ่ายนั้นคงจะแกล้งหยิบชั้นในอันนี้มาแกล้งเขา และโชคไม่ดีเลยที่คนที่อินจุนชอบดันมาเห็นพอดี

 

 

“หออยู่ไกลไหม”

“เดินไปสิบนาทีก็ถึง”

“หอ A เหรอ งั้นกลับด้วยดิ”

 

 

แจมินลุกมายืนหน้าล็อกเกอร์ หยิบเสื้อยืดสีดำออกมาสวมต่อหน้าเขา คนตรงหน้าอมยิ้มอีกครั้งเมื่อเห็นปฏิกิริยาว่าเขาตกใจจนเผลอหันหลังให้ อินจุนยกมือขึ้นลูบอกตัวเองเบาๆ เขาหัวใจเกือบวายตายเพราะเพื่อนร่วมชมรมที่เขาแอบชอบมายืนใส่เสื้อตรงหน้าเนี่ยนะ มันโคตรจะไม่ make sense เลย

 

นักกีฬาว่ายน้ำตัวจริงอันดับต้นๆของทีมเดินตามเขาออกจากชมรมมา เราเป็นสองคนสุดท้ายเพราะแจมินนั่งรอเขา ระหว่างทางเขาเลือกจะไม่พูดคุยอะไรกับอีกฝ่ายทั้งๆที่ก็อยากจะทำความรู้จัก แต่ความจริงแล้วเขาไม่ได้ต้องการมีตัวตนในสายตาคนข้างๆเท่าไหร่นัก ไม่ได้ต้องการเป็นที่จดจำ ฝ่ายนั้นจะจำชื่อเขาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร จะบันทึกว่าเขาเป็นนักกีฬาตัวสำรองที่อยู่ชั้นปีเดียวกันก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้เขากลัวว่ามันจะบันทึกว่า กางเกงในพีช แทนคำว่าตัวสำรองไปนี่สิ

 

 

“แวะกินข้าวกันไหม”

“ไม่เป็นไร นายกินไปเหอะ”

“ท้องร้องแล้ว อย่าปฏิเสธกันเลย”

 

 

ลูบท้องตัวเองพลางทำหน้าตาน่าสงสาร จนสุดท้ายเราก็แวะร้านอาหารร้านหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆกับหอ อินจุนเพิ่งรู้ว่าแจมินก็อยู่หอใกล้ๆกัน ฝ่ายนั้นสั่งอาหารตามเขา นั่งมองเขากินข้าวจนรู้สึกอึดอัด แต่อินจุนจะไม่ยอมพูดคุยอะไรให้ตัวเองต้องรู้สึกอายไปมากกว่านี้

 

 

“นี่ฉันมากินข้าวกับก้อนหินหรือเปล่าเนี่ย”

“ก็พูดเยอะกับคนที่สนิทด้วย”

“กับคนที่เห็นชั้นในกันยังไม่สนิทอีกเหรอ?”

 

 

อินจุนเอื้อมมือมาปิดปากอีกฝ่ายทันทีที่พูดเรื่องน่าอาย ฝ่ายนั้นดึงมือเขาไปกุมไว้ ใช้นิ้วโป้งลูบเบาๆที่หลังมือเหมือนปลอบไม่ให้เขาโมโห แต่ดูสายตาที่มองมาสิ แจมินทำท่าเหมือนจะไม่พูดเรื่องนี้อีกแล้วแต่ก็ยังไม่หยุดพูด

 

 

“เวลาเขินแล้วเหมือนลูกพีชแฮะ”

“อย่าพูดถึงมันได้ไหม”

“สีปากนายก็สีพีชนะ”

“นี่ นาแจมิน…!

“ชั้นในก็

“จริงๆแล้วเป็นคนแบบนี้เหรอ!?

 

 

เขาเริ่มโมโหนิดหน่อยตอนที่คนตรงหน้ายังคงยิ้ม เรื่องที่มาจุ๊บแก้มเขาก็ยังไม่เคลียร์ ถ้าจะขอบคุณเรื่องห้องน้ำก็คงจะเกินกว่าเหตุไปมาก เราไม่ได้สนิทกันถึงขนาดนั้นและต่อให้สนิทกันก็คงไม่มีใครจุ๊บแก้มกันแบบนี้แน่ๆ

 

 

“ถ้าขี้แกล้งก็ใช่ แต่มันยังไม่เท่ากับที่นายชอบแอบมองหุ่นคนอื่นเลยไหมนะอินจุน”

 

 

แจมินทำท่าทางครุ่นคิด มันดูน่าหมั่นไส้ รู้สึกยุบยิบในใจ เขาแสดงออกไปว่ารำคาญกลบเกลื่อนความเขินของตัวเอง ถ้าตอนนี้กำลังวัดชีพจร ป่านนี้อัตราการเต้นหัวใจของเขาคงพุ่งทะลุเกิน 120 ครั้ง/นาที แจมินรู้ตัวตั้งแต่ตอนไหนว่าเขามองนั่นควรจะเป็นประเด็นสำคัญที่ต้องคิด แต่ในหัวเขาตอนนี้มีแต่คำว่าพีชเต็มไปหมด

 

เขาเริ่มเกลียดคำว่าพีชนี่ชะมัด แล้วก็เกลียดสายตากรุ้มกริ่ม เกลียดมือที่เปลี่ยนเป็นจิ้มฝ่ามือเขาเล่นเบาๆเหมือนเขาไม่รู้ตัวนี่ด้วย

 

แต่จะยอมให้จับทำก็ได้ เพลินดี





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 119 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #693 GamJm (@GamJm) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 01:31
    ฮื้อออออ ยุบยิบหัวใจมากก มันเป็นน่ารัก อยากให้มีต่ออ่ะอ่านแล้วรู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจแบบใจเต้นเเรงตามน้องอินเลย
    #693
    0
  2. #692 SNakBm (@SNakBm) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 11:30
    แงงง แสนน่ารักก
    #692
    0
  3. #691 bariacorner (@poluxpz1) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 04:49
    จริง เขินมาก รุ่นพี่เซมไปนักว่ายน้ำ นึกถึงเรื่องFree! เลยต่ะ มันอะฮุกๆๆๆ -///-
    #691
    0
  4. #689 loverain_ (@satang_93) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 14:18
    น่ารักมากกกก ขี้แกล้งอ่ะ
    #689
    0
  5. #688 KnowSleepy (@KnowSleepy) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 08:49
    แจมินร้ายค่ะหัวหน้าาาาา!!!!!อุแง้น่ารักฮืออ
    #688
    0
  6. #687 :kpdtgv' (@sayaka_000) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 12:29
    แงง นายเเจมมมม
    #687
    0
  7. #686 malay_77 (@malay_77) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 03:32
    แง่น่ารักกกกกกดดดดดดดด เด้กดีไม่แจ้งเบยอยากจะตี ฮื่ออออ
    #686
    0
  8. #684 sungj♡ (@miljunh) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 01:44
    โหยยย แจมมมม ร้ายนะเราอะ อย่าแกล้งอินตุนมาก เดี๋ยวเขินแก้มแดง555555555
    #684
    0
  9. #680 ❥Supǝrbǝst . (@superbest) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 23:24
    แจมินนายร้ายเงียบนะเนี่ย55
    #680
    0
  10. #679 memyselfandi2 (@memyselfandi) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 23:09
    แหนะ คือก็มีใจแหละมั้ยพ่อหนุ่ม ได้ทีละเนียนเลย
    #679
    0
  11. #678 zephyrus.e (@thitawee) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 22:09
    เห้ย นายลวนลามลูกชายชาวบ้านเค้าอะ แต่ลูกชายคนนั้นทำไมไม่ขัดขืนเลยคะ โฮร่ย แม่ใจจะวาย ขี้แกล้งจริงวุ้ย น้องอินจุนทำไมยอมคนแบบนี้คะ!? น้องต้องแกล้งกลับสิ!
    #678
    0
  12. #677 Bwbear (@Ppandall) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 21:35
    นาแจมินนทำไมอยู่ๆก็รุกแรงน้องอินจุนไม่เขินระเบิดไปแล้วหรอ ขี้แกล้งมาก!
    #677
    0
  13. #676 PJAII17 (@PJAII17) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 19:19
    อ้ยยยยน่ารักจังเลยยยยยยยยผู้บ่าวขี้แกล้ง
    #676
    0
  14. #675 hineniee (@7bbm) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 19:11
    เค้าว่ามันต้องมีภาคต่อนะคะ5555
    #675
    0
  15. #674 DEDOkyungsoo (@apisara221144) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 18:49

    น่ารักมากฮื่อออ อยากให้มีตอนต่อไปเลยค่ะเขินไปหมด
    #674
    0