➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 44 : ✿ Under the blanket

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 840
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    8 เม.ย. 63

Under the blanket

Jaemin x Renjun

Note: rate อาไรของเอ็งว้า
ชงตลกๆในทวิต สู่
os สั้นๆก่อนนอน 55555555555

#jrarea

 

 

 

นัดกันทำวิจัยที่หอแจมิน เพราะเป็นหอที่ขนาดใหญ่ แถมยังอยู่คนเดียว ส่วน manuscript มีที่ต้องแก้อยู่ แต่ไม่เยอะมาก ในกลุ่มวิจัยเรามีทั้งหมด 7 คนรวมเจ้าของห้อง และการที่ผู้ชาย 7 คนมาอัดกันอยู่ในหอพักก็กลายเป็นดูอึดอัดไปเสียอย่างนั้น

 

ยกโต๊ะญี่ปุ่นมาวางไว้กลางห้อง โน้ตบุคอีก 3 เครื่องวางกันคนละมุม แจมินรับผิดชอบในส่วนการทำ reference ในโปรแกรม endnote นั่งทำแปปเดียวก็เสร็จแล้ว แต่คงต้องรอเนื้อหาเสร็จทั้งหมดก่อนถึงจะรันงานได้ นอกจากนั้นแจมินก็เป็นคนตรวจความเรียบร้อยก่อนส่งในตอนเช้าเวลา 8.00 น. ด้วย

 

 

“ให้เราช่วยอะไรไหม”

“มานั่งใกล้ๆหน่อย อยากหอม”

 

 

ได้รับเสียงโห่แซวและปาข้าวของมาอย่างไม่เกรงใจ อินจุนหยิกเข้าที่ขา สิ่งต้องห้ามเลยสำหรับระหว่างเราสองคนคือการสกินชิพต่อหน้าเพื่อนๆ เราเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันมาก่อน การข้ามสถานะมาโดยที่เพื่อนยังคอยแซวก็มีเคอะเขินอยู่บ้าง แต่แจมินน่ะชินแล้ว ที่จีบไปเรื่อยๆจนได้คบก็เพราะเพื่อนช่วยทั้งนั้น แต่เจ้าตัวไม่รู้หรอก ตอนคบกันแรกๆแล้วไม่บอกเพื่อนยังคิดไปเองว่าเพื่อนไม่รู้อยู่เลย

 

อินจุนเดินไปเช็คงานที่โน้ตบุคเครื่องแรกและเครื่องที่ 2 ที่แบ่งส่วนกันทำอย่างชัดเจน เครื่องแรกทำในส่วนบทนำและวิธีวิจัยที่ต้องดูรายละเอียด ส่วนโน้ตบุคอีกเครื่องก็แบ่งกันไปทำในส่วนของผลการวิจัยและในส่วนบทวิจารณ์ที่คิดกันไว้แล้วส่วนหนึ่ง หลังจากนั้นค่อยรวมงานและส่งมาให้แจมินตรวจความเรียบร้อยอีกที

 

เราทำงานเสร็จค่อนข้างเร็วเนื่องจากนัดทำงานกันอยู่บ่อยๆ ตอนนี้เป็นเวลาเกือบสี่ทุ่ม จึงพากันขับรถออกไปซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และขนมต่างๆมา ที่หอเองก็ไม่ได้ห้ามเรื่องนี้ด้วย

 

นั่งดูหนังในโน้ตบุคเครื่องเดียวกันเลยต้องนั่งเบียดๆกัน 3 คนนั่งพื้นพิงโซฟา อีก 4 คนก็เบียดกันอยู่ข้างบน เจ้าของห้องนั่งอยู่ริมซ้ายสุดบนโซฟา เนียนยกแขนขึ้นโอบทั้งตัวแฟนที่นั่งกอดเข่าดูหนังอย่างตั้งใจ นอกจากกอดก็ไม่ได้คิดจะทำมากกว่านี้อยู่แล้ว ถึงแม้จะอยากหอมแก้มก็ตาม กลัวโดนดุ

 

เครื่องดื่มแอลกอฮอล์พร่องลงหลังจากดูหนังจบ เราไม่ได้เสียงดังเนื่องจากกลัวเจ้าของหอมาด่า แต่ก็เล่นเกมและพูดคุยกันไปเรื่อยๆ พร้อมทั้งหยิบเครื่องดื่มมาจิบบ้างในบางครั้ง พูดคุยกันถึงเรื่องอดีตที่อยู่ด้วยกัน ปัจจุบัน และในอนาคตที่จะต้องแยกกันแล้ว คนเมามักมีอารมณ์อ่อนไหว พูดไปก็เสียงสั่นไปจนต้องทำเสียงแซวไม่ให้บรรยากาศมันหม่นหมอง

 

แม้จะรู้จักกันมานาน แต่การมารวมตัวกัน นั่งกินเหล้า พูดคุยแบบนี้เป็นครั้งแรก ถ้าไม่นับการออกไปร้านเหล้า เราคุยกันได้เยอะขึ้น และคนเมาบางคนก็หยิบหมอนมานอนหนุนแล้ว เหลืออีกแค่ 2-3 คน ที่ไม่รวมเจ้าของห้องและแฟนที่ไม่ค่อยเมาเท่าไหร่

 

เมื่อเห็นว่าแฟนเริ่มถ่างตาไม่ไหวจึงไล่ให้อินจุนเข้าไปนอนก่อน เตียงขนาดควีนไซส์ไม่ใหญ่มาก แจมินไม่ยอมให้เพื่อนที่เมาแล้วเสี่ยงจะอาเจียนกลางดึกไปนอนแน่ๆ ไม่อยากต้องมาเก็บกวาดทีหลัง คนเมาน้อยๆตอนนี้ก็มีแค่ 3 คน คือตัวแจมินเอง แฟนเขา และเพื่อนอีกคนที่ดื่มไม่ค่อยเก่ง นอกนั้นก็พากันนอนกองอยู่ที่พื้นและโซฟาไปแล้ว

 

เพื่อนคนนั้นเอนตัวลงนอนเหมือนจะหลับ แจมินใช้โอกาสนั้นปิดไฟด้านนอก ทิ้งให้เพื่อนนอนที่พื้นที่โซฟากันไป ส่วนตัวเขาก็ย่องเข้าห้องนอน ปีนขึ้นเตียงช้าๆ พยายามอย่างมากที่จะไม่กวนคนที่เข้ามาก่อนประมาณสิบกว่านาที แจมินค่อยๆทิ้งตัวลงด้านหลังคนที่นอนตะแคงอยู่ ไม่กล้าแม้แต่จะยกแขนมากอด กลัวทำแฟนตื่น แต่ก็เข้ามาใกล้จนร่างกายแนบชิดกันไปหมด และอินจุนก็ตื่นอยู่ดี

 

 

“อ้าว เข้ามาแล้วเหรอ”

“พวกนั้นหลับหมดแล้ว”

“อ๋อ”

“เพิ่งอาบน้ำเหรอคะ หอมจัง”

 

 

ปลายจมูกเฉียดผิวด้านหลังต้นคอไปมา หักห้ามใจที่จะไม่กดจูบ อินจุนสะดุ้ง หันมายันมือเข้ากับหน้า แต่ก็ถูกคว้าไปจูบเบาๆที่กลางมือ ก่อนจะกลายเป็นดูดดึงเบาๆที่ปลายนิ้ว แสงสว่างเล็กน้อยจากโคมไฟหัวเตียงทำให้เห็นว่าคนโดนรังแกหน้าแดงแค่ไหน และแอลกอฮอล์ในร่างกายก็ทำให้แจมินรู้สึกตื่นตัวมากกว่าปกติ

 

 

“อย่าดื้อ”

“อยากดื้อ”

“ไม่ได้”

 

 

พลิกตะแคงมาเผชิญหน้าจริงจังมากขึ้น ส่งสายตาดุๆ พยายามไม่สนใจเจ้าของห้องที่ส่งสายตามาอ้อน ที่จริงๆมองแล้วก็ใจอ่อน อยากจะทำอะไรก็ตามใจเลย แต่อินจุนก็รีบยั้งไว้ในตอนที่ถูกรั้งเข้ามากอด เพื่อนๆยังอยู่ด้านนอกกันเต็มไปหมด จะให้มาทำอะไรแบบนั้นก็คงจะไม่เหมาะสม

 

 

“มันเมากัน ไม่รู้เรื่องหรอก”

“ไม่”

“แต่เราอยากดื้อไม่ไหวแล้วนะคะ”

 

 

ไม่ว่าเปล่า รั้งมือเล็กๆลงมาแตะที่หน้าท้อง กำลังจะเลื่อนลงไปต่ำกว่านี้ แต่อินจุนก็รีบสะบัดออกราวกับโดนของร้อน หน้าแดงกว่าเดิม

 

 

“ดื้อ! ไม่คุยด้วยแล้ว จะนอน”

 

 

อินจุนตัดสินใจนอนหันหลังให้ ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงอก แกล้งทำเป็นไม่พูดไม่คุยด้วย พยายามข่มตาหลับให้ได้เร็วที่สุด แต่คนที่ไม่ยอมแพ้ก็ขยับเข้ามาใกล้ ทำตัวเหมือนกระต่ายหน้าตาน่ารักไม่มีพิษภัย แต่ขยับมาแนบชิดจนแทบไม่มีช่องว่าง

 

 

“โอเค ไม่ก็ไม่”

“ไม่แล้วจะมาถูทำไม นิสัยไม่ดี!

 

 

หลับตาไปได้ไม่ถึงนาที คนที่นอนอยู่ด้านหลังก็แผลงฤทธิ์ แจมินขยับตัวเข้าแนบชิดไม่พอ กดสะโพกเข้าใกล้จนแนบไปหมดแม้จะมีผ้าห่มผืนหนากั้น แถมยังขยับสะโพกไปมา สัมผัสแข็งๆด้านหลังไม่มีทางทำให้อินจุนเพิกเฉยต่อเขาแน่ๆ แจมินมั่นใจมากๆ ริมฝีปากกดจูบที่หลังคอที่พ้นชุดนอนตัวใหญ่มา สอดมือเข้าไปใต้ผ้าห่ม รูดทีเดียวกางเกงนอนขายาวและชั้นในก็หลุดลงไปกองที่ข้อเท้า และไม่อยากให้คนที่นอนหันหลังมีโอกาสหนี เขาโยนทุกอย่างออกไปไกลตัวทันที กางเกงขายาวลงไปนอนแหมะอยู่ที่พื้น

 

 

“แจมิน!

“ขา ว่าไงคะ”

“เอามือออกไปเลยนะ!

 

 

เสียงงอแงเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมือปลาหมึกล้วงเข้ามาในเสื้อนอนตัวใหญ่ บีบที่เอว ไต่ผ่านสะดือขึ้นมาจนถึงอก ขยำที่เนื้อนิ่มก่อนจะใช้ปลายนิ้วขยี้ยอดแข็งจนอินจุนต้องดิ้นไปมา แต่ก็หลุดเสียงร้องที่ฟังแล้วพอใจเป็นบ้า แจมินขยับเข้ามาอยู่ในผ้าห่มด้วย พร้อมทั้งแนบตัวเองเข้ามาที่สะโพกเปลือย ขยับหนักแน่นขึ้นจนรับรู้ถึงรูปร่างของบางอย่างที่จะกวนอินจุนไปตลอดทั้งคืนแน่ๆถ้าไม่ห้ามไว้ตอนนี้

 

 

“อะ— ฮื้อ

 

 

แจมินละมือจากด้านบนลงมาที่สะโพกนิ่ม ขยำเต็มแรงพร้อมทั้งขยับสะโพกใส่เร็วขึ้น กำลังจะรั้งกางเกงนอนตัวเองลง แต่ก็ต้องตกใจเมื่อจู่ๆประตูห้องนอนก็เปิดพรวดพราดเข้ามา ลนลานดึงผ้าห่มมาคลุมอินจุนทั้งหมด ผละออกจากกันเหมือนแม่เหล็กคนละขั้ว และจะแกล้งหลับก็ไม่ทันแล้ว

 

เงาตะคุ่มสูงโปร่งของเพื่อนสนิทที่เมาไม่มากเดินเข้ามาในห้องเหมือนไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น

 

 

“พวกมึงทำไรกัน”

“บ้า ไม่ได้ทำ”

“เออ ใครจะไปทำ เพื่อนอยู่เยอะแยะ”

 

 

พูดมีพิรุธมาก ได้แต่หวังว่าคนเมาจะไม่เอะใจ คนเมาไม่มากหอบหมอนเข้ามาด้วย สงสัยจะทนฟังเสียงกรนคนข้างนอกไม่ไหวเลยมาขอนอนด้วย สองคนบนเตียงเลยพากันขยับให้มีพื้นที่เพิ่มขึ้น ไม่มีที่นอนให้นอนแล้วด้วยนอกจากบนเตียงนี้

 

 

“ละที่พื้นนั่นกางเกงใครวะ งง”

 

 

ก่อนจะนอนเพื่อนเอ่ยออกมาประโยคหนึ่ง ทำเอาคนมีความผิดติดตัวถึงกับสะดุ้ง หันมองหน้ากันเลิกลัก แต่พูดแค่นั้นก็หลับไปเหมือนปิดสวิตช์ และเมื่อแน่ใจว่าคนมาใหม่หลับแล้ว อินจุนจิกเล็บลงบนแขนของคนที่กอดเอวแน่นเหมือนคีมเหล็ก แจมินกำลังจะอ้าปากร้องโอดโอยแต่ก็ถูกหันมาเอ็ดด้วยสายตาจนต้องเม้มริมฝีปาก ทำท่าหงอยเหมือนหมาน้อยโดนดุ

 

 

“ไปหยิบกางเกงมาด้วย”

“เธอ”

“ไป”

“มันยังขึ้นอยู่เลยนะคะ”

“ไปเอาออกเองเลย ไอบ้า”

 

 

อินจุนว่าเสียงกระซิบ พยายามขยับตัวตอนใส่กางเกงให้น้อยที่สุด กลัวว่าคนข้างๆจะตื่นจึงเหลือบตามองอยู่เรื่อยๆ โชคดีแค่ไหนที่เป็นคนหลับง่ายและหลับลึกพอสมควร ถ้าเป็นพวกเซนซิทีฟแบบอินจุน ป่านนี้ตื่นมาด่าแล้วที่กวนเวลานอน

 

แจมินยืนอยู่ที่ปลายเตียง ส่งสายตาอ้อนวอนมากกว่าปกติเพราะการกระทำค้างๆคาๆที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ ทรมานจนจะหน้ามืดกระโจนใส่แล้ว แต่อินจุนสั่นศีรษะปฏิเสธจริงจัง ไม่มีทางให้เกิดเรื่องน่าอายแบบนี้ซ้ำครั้งที่สองแน่ๆ ดึงผ้าห่มขึ้นปิดหน้าทันที

 

จะว่าสงสารก็สงสาร เห็นกางเกงนอนเจ้าของห้องในสภาพน่าอายขนาดนั้นก็ไม่ได้อยากจะใจร้ายด้วยหรอก แต่ก็อายมากกว่าอยู่ดีนั่นแหละ เพื่อนก็อยู่เต็มไปหมด

 

เพราะฉะนั้นนะ ไปจัดการตัวเองเลยไป!

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #669 BB BOY (@amilylee) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 13:04
    555 สงสารแจมิน
    #669
    0
  2. #636 blueconnerr (@littlejaehyun97) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 08:50

    กี้ดดดดดดดดด เขินนนน
    #636
    0
  3. #627 Babymaomao (@littledino) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 04:51
    ติดตามอ่านผลงานของไรท์ตลอดเลยนะคะ ชอบงานเขียนของไรท์มากๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ 😆
    #627
    0
  4. #625 memyselfandi2 (@memyselfandi) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 00:27
    สงสารแจมินและแจมินน้อยนะคะ 55555555
    #625
    0
  5. #624 Absolute_1a (@phimchanokliew) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:39
    ต้าวบ้า
    #624
    0
  6. #623 คิงส์ไออ้อน (@aeeeeeeeeee) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:25
    ได้มากกว่าชีวิตจริงนิดหน่อย ที่เหลือก็นั่นแหละค่ะ โดนตบตี ล่าสุดโดนถีบติดฝา วงวารลูกเขยนะคะ 555555555555555
    #623
    0
  7. #622 zephyrus.e (@thitawee) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:17
    แว้กกกกกกกกก เค้าว่าแล้ว! เรือแรงขนาดนี้ไรต์ต้องมาซักหน่อยแน่เลยไม่นอนซะที นายคนนั้นเค้าวอแวจังคะ หึ้ย
    #622
    0
  8. #621 malay_77 (@malay_77) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:16
    อมกกกกก แรงมาก !!! อันนี้น่าจะเป็นตอนที่ไรท์บรรยายฉากแบบนี้ได้เยอะสุดตั้งแต่อ่านมาหลายตอน555555555 แง้งน้องอินจุนค้าบสงสารแฟน!!!
    #621
    1
    • #621-1 malay_77 (@malay_77) (จากตอนที่ 44)
      8 เมษายน 2563 / 23:16
      หมายถึงๆๆๆบรรยาแบบ อ่า
      #621-1
  9. #620 mysulp (@mirunda2z) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:11
    อมกกกกกก
    #620
    0
  10. #619 KC12345 (@KC12345) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:10
    เค้าเพิ่งดูรายการมาตะกี้แงงแจมเหรินแรงมาก!!
    #619
    0