➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 29 : ✿ Giant puppy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 999
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 148 ครั้ง
    21 ก.ย. 62

giant puppy

Jaemin x Renjun

Note: เราสอบจบคลินิกนี้วันจันทร์ (ไม่ก็อังคาร) แต่ก็ยังมาแต่งฟิคได้ เฮ่ 555555555555555
อยากมีเด็กเป็นของตัวเอง เห้อ เด็กแบบแจมินด้วย

#jrarea


 

 

 

นาฬิกาดิจิตอลที่วางอยู่บนหัวเตียงบอกเวลาที่ต้องตื่นจากความฝัน คนที่กำลังนอนตะแคงกอดหมอนข้างส่วนตัวทำหน้ามุ่ย ดึงผ้าห่มให้คลุมทั้งตัวเองและหมอนข้างส่วนตัวที่ดิ้นยุกยิกๆไปมาเพราะโดนก่ายไว้แทบทั้งตัว เสียงนาฬิกาดังอยู่สักพัก คนขี้เซาก็พลิกตะแคงหันกลับมา กดปิดนาฬิกาปลุกได้อย่างแม่นยำโดยไม่ต้องลืมตาดูให้เสียเวลา

 

 

“ไอเด็ก หนัก”

 

 

เจ้าของห้องยกแขนที่โดนขายาวๆทับไว้ขึ้นมาบีบจมูกคนขี้เซาแรงๆ แถมยังบีบแก้มบีบปากจนในที่สุดก็ต้องลืมตา

 

 

“ยังนอนไม่ครบ 7 ชั่วโมงเลย”

“ถ้าแกนอนเร็วมันก็ครบ แต่นี่นอนดึกไง”

“น่าๆ ยังไงวันนี้พี่ก็ไปส่งอะ ทันอยู่แล้ว”

 

 

ยกขาที่ก่ายไว้บนตัวคนที่ตัวเล็กกว่าตัวเองออก ก่อนจะสอดแขนเข้าที่ท้ายทอยข้างหนึ่ง อีกข้างก็รั้งเอวเล็กๆเข้ามาใกล้ ถูปลายจมูกของตัวเองไปบนอวัยวะเดียวกันอย่างออดอ้อน คนอายุมากกว่าไม่ชินสักทีกับนิสัยขี้อ้อนของแฟนเด็ก ถึงจะคบกันมาเข้าปีที่ 2 แล้วก็ตาม

 

 

“ไปส่งที่ป้ายรถเมล์เฉยๆหรอก”

“ใจร้าย”

“บอกแล้วว่าต้องไปทำงานคณะ”

“ไม่ต้องไปทำหรอก”

 

 

พูดจบก็โดนงับเข้าที่ริมฝีปากล่างไปที นาแจมินหลุดหัวเราะ มองแฟนรุ่นพี่ที่ผละออกไปแล้วและรีบยันอกเขาออกห่างทันทีที่เห็นสายตา ถึงจะอายุน้อยกว่า แต่เด็กคนนี้ก็ไม่ได้เด็กอย่างนั้นหรอก ความคิดความอ่านอะไรก็ออกจะเป็นผู้ใหญ่ คงมีแค่นิสัยในบางครั้งเท่านั้นที่เหมือนเด็ก อย่างเช่นนิสัยขี้อ้อนขี้งอน ชอบมาทำตัวน่ารักๆใส่ทั้งๆที่ดูไม่เหมาะเลยสักนิด

 

 

“ไม่จูบ”

“แง”

“ไอ้เด็กลามก”

 

 

โดนด่าไปทีเมื่อสายตาเลื่อนจากริมฝีปากลงมาที่ผิวเนื้อพ้นเสื้อนอนตัวใหญ่ เป็นแจมินที่กระโจนใส่อินจุนเหมือนลูกหมาตัวใหญ่ที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเล่นแรง ปีนขึ้นมานอนทับจนขยับไม่ได้ เด็กนี่หัวเราะจนหน้าแดงตอนที่เขาพยายามดิ้น แต่มันก็คงดูเหมือนหนอนดุ๊กดิ๊ก เพราะแจมินเอาแต่หัวเราะแล้วก็พึมพำว่าหนอนไม่หยุด

 

 

“ไปส่งที่เรียนพิเศษเลยได้ไหม”

“อ้อนดิ”

“คุณรู้จักผมน้อยไปแล้วมั้งคุณอินจุน”

 

 

แจมินดึงคนที่นอนอยู่ขึ้นมานั่ง รั้งทีเดียวก็เข้ามาใกล้จนเกือบคร่อมตัก อินจุนยกมือจะยันอกแต่ก็ไม่ทัน โดนลูกหมายักษ์เอาหัวมาไถๆตรงไหล่ ตรงอก ตรงคอ ทำเสียงเล็กเสียงน้อยว่าให้ไปส่งที่เรียนพิเศษหน่อย ไม่อยากนั่งรถเมล์ไปเรียนเอง แต่อินจุนรู้จุดประสงค์ดี เด็กนี่จะอวดเพื่อนว่าแฟนมาส่งอย่างเคยนั่นแหละ

 

 

“โอ๊ย พอแล้ว จั๊กจี้ เป็นหมาหรือไง”

“งั้นผมเป็นไซบีเรียน ส่วนพี่เป็นมอลทีส”

“ไซส์เล็กไปปะ”

 

 

ทำหน้าทำตาดุดัน(ในความคิดตัวเอง)แต่สุดท้ายก็ถูกไซบีเรียนวัยซนหอมแก้มดังฟอด ลืมไปแล้วว่าถ้าไม่ลุกไปอาบน้ำตอนนี้ ได้เข้าเรียนสายแน่ๆ และเป็นเจ้าของห้องที่รั้งคอคนที่นั่งบีบเอวตัวเองเป็นเด็กติดของเล่นเข้ามา จูบเบาๆที่ริมฝีปากหนึ่งที พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเมื่อเหลือบไปมองนาฬิกาด้านหลังและพบว่าเราเสียเวลาฟัดกันมาเกือบ 15 นาทีได้แล้ว

 

 

“ไปส่งก็ได้ รีบๆไปอาบน้ำด้วย เดี๋ยวทำข้าวเช้าให้”

“รับทราบ”

 

 

แจมินรับคำเสียงดัง กระโดดออกจากเตียงไปจนกลัวว่าถ้าโดดพลาดก็คงล้มหน้าฟาดพื้นแน่ๆ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคยล้มมาก่อน ก็เห็นล้มประจำนั่นแหละ คนอายุมากกว่าสั่นศีรษะเล็กน้อยก่อนจะลุกไปเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบเสื้อผ้าริมขวาที่เป็นชุดลำลองสบายๆของคนที่เพิ่งเข้าห้องน้ำไปได้หมาดๆขึ้นมาวางไว้บนเตียง หยิบเอาไอเทมคู่อย่างรองเท้าออกมาจากชั้นเก็บ หรือเสื้อยืดคอลเลคชั่นเดียวกันแต่คนละสีมาวางไว้ รู้ดีว่าคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จถ้าออกมาเจอแบบนี้คงยิ้มแป้นไปทั้งวัน

 

มื้อเช้าผ่านไปอย่างเรียบง่าย เมื่อแจมินออกมาจากห้องน้ำแล้วก็เป็นอินจุนเข้าไปอาบน้ำต่อ มื้อเช้าที่ว่าก็เป็นแค่ขนมปังปิ้งทาแยมผลไม้กับกาแฟหนึ่งแก้ว แจมินติดกาแฟ ถึงช่วงนี้จะพยายามลด แต่ก็ยังต้องเป็นวันละแก้วอยู่ดี ถ้าไม่กินก็งุ่นง่านไปหมด

 

 

“พี่อินจุน”

“ว่าไง”

“ตอนเย็นว่างไหม แม่ชวนไปกินข้าวที่บ้าน”

 

 

พยักหน้ารับอย่างง่ายๆ แค่ขับรถไปส่งแจมินที่เรียนพิเศษก็คงไปทำงานที่คณะช้าไปเกือบครึ่งชั่วโมงแน่ๆ แต่ช่วงเย็นนั้นว่าง ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ เลยตกปากรับคำไป

 

อินจุนเรียนอยู่ปี 3 ส่วนแจมินเพิ่งจะอายุ 18 เมื่อเดือนที่แล้ว เด็กแก่แดดนี่เข้ามาจีบเขาทั้งๆที่ตอนนั้นยังตัวสูงกว่าเขาไม่มากเท่าไหร่ จนตอนนี้นำไปเยอะแล้ว อินจุนไม่ได้อะไรด้วยตอนแรก เขาไม่ชอบเด็ก อีกอย่างแจมินก็เป็นญาติกับเพื่อนในกลุ่มด้วย ทั้งเกรงใจทั้งไม่ชอบใจไปในทีเดียวกัน แต่สุดท้ายแล้วก็ตกลงปลงใจ เพราะแม้จะเด็กกว่าหลายปี แต่นอกจากนิสัยเด็กๆบางมุมตามประสา แจมินไม่เคยงี่เง่าและไม่มีเหตุผลเลยสักครั้ง

 

 

“แวะไหนไหม”

“ไม่ ไปเลย เดี๋ยวพี่สาย”

“มันสายตั้งแต่แกฟัดพี่แล้วไหม”

“ทำเหมือนผมฟัดพี่ฝ่ายเดียวอะ”

 

 

เด็กเถียงจนปากบู้บี้ไปหมดจนอดไม่ได้ที่จะละมือจากพวงมาลัยรถข้างหนึ่งมาหยิกที่ต้นขา แจมินคว้ามือเล็กๆไปลูบ ก่อนจะดึงไปจูบที่กลางฝ่ามือเร็วๆหนึ่งทีแล้วรีบเอามือพี่ไปวางไว้ที่พวงมาลัยรถเหมือนเดิม

 

 

“อย่าขับรถมือเดียวดิ อันตราย”

“น่ารักจังน้าไอเด็ก”

“รู้ตัว เพราะพี่อะหลงความน่ารักของผมเต็มๆ”

 

 

คราวนี้เป็นอินจุนที่หัวเราะ ละมือจากพวงมาลัยอีกครั้งไปผลักเบาๆที่ผมสีเข้ม แล้วก็ตั้งใจขับรถต่อไปโดยที่หูก็ฟังแจมินเล่านู่นเล่านี่ให้ฟังเรื่อยๆ

 

 

“ตรงนี้จอดได้แปปเดียว แต่คนไม่เยอะ มาหอมแก้มหน่อยก่อนไป”

 

 

ลูกหมายักษ์ยิ้มจนตาหยีไปหมดเมื่อได้ยิน นี่ถ้าเป็นหมาจริงๆป่านนี้คงได้เห็นหางกระดิกไปกระดิกมาด้วยแน่ๆ แจมินเอียงแก้มไปทางคนที่หมุนตัวมาหา เสียงหอมแก้มดังฟอดสนั่นรถ คนเด็กกว่าคว้ากระเป๋าเป้ที่เบาะหลังไป เปิดประตูรถแล้วโบกมือบ๊ายบายเหมือนมาส่งลูกเข้าโรงเรียนอนุบาลยังไงยังงั้น

 

 

“ตอนเย็นไปรอคาเฟ่นะ จะซื้อเค้กให้แม่ก่อน”

“ได้เลย ขับรถดีๆ ถึงมอแล้วทักมาบอกหน่อยถึงผมจะไม่ได้จับโทรศัพท์ก็เหอะ”

“รับทราบ ตั้งใจเรียนนะไอเด็ก”

 

 

 

 

 

อินจุนถึงคณะเลทไปเกือบครึ่งชั่วโมง โชคดีที่รถไม่ติดเลยคำนวณเวลาไม่พลาด หาที่จอดรถได้ก็แบกของที่หลังรถมาทำงานส่วนรวมทันที โดยไม่ลืมที่จะทักไปบอกคนที่กำลังตั้งใจเรียนอยู่ว่าถึงมอแล้ว และอีกไม่กี่ชั่วโมงจะออกไปรับ

 

ทุกคืนวันศุกร์แจมินจะมานอนที่คอนโดด้วยเพราะใกล้ที่เรียนพิเศษ ไม่ต้องตื่นเช้าเกินไปและเสียเวลาเดินทางจากบ้านเจ้าตัวด้วย เลยได้เป็นข้ออ้างในการมาขลุกมาอ้อนอยู่กับอินจุน แต่ก็ชินแล้ว แจมินเรียนพิเศษค่อนข้างเยอะ คงเพราะถึงช่วงเวลาที่ต้องสอบเข้ามหาลัยแล้ว ช่วงนี้เลยยุ่งเป็นพิเศษ บางครั้งเราก็ไม่ค่อยมีเวลาคุยกันเยอะเท่าไหร่ แต่แจมินไม่งี่เง่า เราเลยคบกันได้นานและสบายใจ ไม่เคยมีเรื่องปวดหัวอะไรเกี่ยวกับมือที่สามอะไรด้วย เพราะแม้จะนิสัยเฟรนด์ลี่ แต่ก็เป็นคนชัดเจนในสถานะ

 

 

“มึงไปก่อนก็ได้อินจุน เดี๋ยวเด็กมึงรอนาน”

“บ้า ยังไม่เสร็จจะไปได้ไง”

“มึงไม่สงสารมันเหรอ เรียนก็เหนื่อย ยังต้องมารอมึงอีก”

 

 

ก็น่าคิดเพราะตอนนี้งานยังไม่เสร็จดี เหลือแค่ไม่เท่าไหร่ แต่ก็ทิ้งเพื่อนไปรับเด็กไม่ได้แน่ๆ ลังเลว่าจะให้รออีกสักหน่อย ให้กลับบ้านเอง หรือให้มาหาที่คณะ ไมได้ตัดสินใจเองแต่ก็ทักไปถามแจมินด้วยว่าต้องการแบบไหน ถึงจะรู้ว่ายังไงซะลูกหมายักษ์ก็คงเลือกมาหาเขาที่คณะอยู่ดี

 

 

“รอรถเมล์นานไหม ขอโทษนะไม่ได้ไปรับ”

“รอรถไม่นานๆ ไม่เป็นไรเลย”

 

 

คนมาใหม่ชูถุงขนมขึ้นมา สนิทกับเพื่อนๆในกลุ่มของอินจุนหมดแล้ว ในกลุ่มเองก็มีลูกพี่ลูกน้องแจมินด้วย ดังนั้นเลยยิ่งสนิทกันมากเข้าไปอีก อินจุนหยิบกุญแจรถยื่นให้ และแจมินก็รับไป วางเป้ตัวเองและเค้กของแม่ที่อินจุนฝากซื้อไว้ในรถ เดินกลับออกมา อินจุนก็ปลีกตัวไปนั่งเช็คงานในคอมอยู่อีกมุมแล้ว

 

แรกๆก็นั่งตัวตรง หลังๆเริ่มง่วงถึงได้ค่อยๆเอนมาพิงแก้มไว้ที่ไหล่เล็กๆ อินจุนหันไปเห็นตาปรือๆของคนเพิ่งเรียนพิเศษเสร็จก็เห็นใจ หันไปถาม

 

 

“ง่วงแล้วทำไมไม่ไปนอนดีๆเนี่ยแจมิน ในรถก็ได้”

“ก็อยากอยู่กับพี่อะ”

“เวอร์มากไอเด็ก ไปนอนไป เดี๋ยวตบตูดกล่อม”

 

 

แจมินส่ายหน้าอยู่กับไหล่ ไม่ได้ทำอะไรนอกจากพิงแก้มไว้อย่างน่าเอ็นดู แต่ก็ยังคงไม่ได้หลับตาสนิท เหลือบมองอินจุนทำงานบ้าง

 

 

“นอนเลยก็ได้”

“ไม่เอา พี่จะหนัก”

“หัวแกมันจะกี่กิโลเชียว”

“นอนตักได้ไหม โตแล้วไม่ชอบให้ตบตูดแล้วเหอะ ชอบให้ลูบหัวมากกว่า เพลินดี”

 

 

อินจุนหัวเราะ แต่ก็ยอมให้อีกคนนอนหนุนตัก แจมินไม่ได้วอแวอะไร พอหัวถึงตักปุ๊ปก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นสักพักก็นอนตะแคงหลับปุ๋ยทั้งๆที่ยังไม่ได้ลูบหัวเลยด้วยซ้ำ จนเช็คงานเสร็จนั่นแหละอินจุนถึงได้ยกมือขึ้นเล่นผมคนที่นอนหลับอยู่ด้วยความเอ็นดู โชคดีที่คบกันมานานพอที่เพื่อนจะไม่แซวแล้ว คงเพราะชินไม่ก็รำคาญที่ยิ่งแซวเราสองคนก็ยิ่งไม่แคร์ด้วยนั่นแหละ

 

 

“เด็ก พี่บอกแม่แล้วนะว่าเดี๋ยวไปค่ำๆ แม่ก็เลยฝากซื้อขนมร้านเดิมก่อนเข้ามา”

 

 

ตื่นเพราะแม่โทรมาแต่แจมินก็ยื่นโทรศัพท์ให้อินจุนรับแล้วก็นอนต่อไปเฉย จนโดนปลุกอีกรอบถึงได้ยอมลุกขึ้นมา ทำหน้าบู้บี้เหมือนลูกหมาง่วงๆ เอ็นดูจนต้องยกสองมือขึ้นไปแปะไว้ที่แก้มย้วยๆแล้วก็ถูมือไปมาสักทีสองทีให้เด็กมันโมโหเพราะเพิ่งตื่น คนอายุมากกว่าหัวเราะ ผละมือออกจากแก้มได้ก็จัดผมที่ยุ่งๆให้ ก่อนจะจับมือกันเดินไปที่จอดรถ แวะร้านขนมร้านประจำแล้วถึงได้ขับรถมาที่บ้านหลังใหญ่ของแจมิน

 

 

“อยากให้ค้างจังแต่รู้ว่ามีควิซวันจันทร์ ให้กลับไปอ่านหนังสือก็ได้”

“แกก็ไปอ่านหนังสือด้วย”

“คอลกันจนกว่าพี่จะถึงห้องนะ”

“รับทราบ”

 

 

อินจุนหยิกแรงๆที่แก้มลูกชายเจ้าของบ้านหนึ่งที ยิ้มกว้าง กำลังจะหันหลังกลับแต่ก็ถูกรั้งแขนไว้ แจมินทำหน้างอแงอยากให้กอด แต่แม่บ้านก็อยู่แถวนี้ นอกจากนั้นยังเป็นพ่อแม่เจ้าตัวอีก อินจุนเลยไม่ได้ทำอะไรประเจิดประเจ้อมากถึงคนที่บ้านจะชินกันแล้วก็ตาม แต่สุดท้ายก็อ้าแขนออกให้ลูกหมายักษ์มากอดรัดฟัดเหวี่ยงอยู่นาน

 

เคยมีครั้งหนึ่งที่ขับรถดึกๆแล้วเกิดอุบัติเหตุ แม้จะไม่มากแต่ตอนนั้นค่อนข้างลำบากเพราะมันมืดมาก เขาไม่กล้าโทรไปบอกเด็กที่กำลังนอนหลับอยู่เลยทักแชทไปบอก ก่อนจะโทรขอความช่วยเหลือจากกลุ่มเพื่อน และตั้งแต่นั้นมาถ้าอินจุนต้องขับรถตอนดึกๆแจมินก็จะพยายามมาคอลเป็นเพื่อนด้วย ถึงบางครั้งจะไม่ได้คุยอะไรกันเลยก็ตามเพราะอีกฝ่ายก็ทำการบ้านอย่างขะมักเขม้น

 

 

“อาทิตย์หน้าไม่ได้ไปนอนด้วยนะ”

“งดเรียนเหรอ”

“ช่าย เลยจะไปเล่นเกมบ้านเพื่อน”

 

 

อินจุนพยักหน้า เรายังคงจับมือกันทั้งๆที่บอกว่าจะกลับตั้งแต่เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

 

 

“กำลังถ่วงเวลาหรือเปล่าเนี่ย”

“เปล่าเลย”

“เชื่อมาก”

 

 

แจมินอยากให้ค้างด้วยก็พอจะเดาได้จากท่าทาง แต่ถ้าไม่กลับไปอ่านหนังสือเตรียมควิซตั้งแต่คืนนี้ พรุ่งนี้ก็คงต้องอ่านมาราธอนจนหัวระเบิดแน่ๆ สุดท้ายเด็กก็คว่ำปากใส่ รุนหลังให้เดินไปที่รถ มายืนโบกมือบ๊ายบายเหมือนเด็กอนุบาลบ๊ายบายพ่อแม่ตอนมาส่งที่โรงเรียนอีกครั้ง

 

 

“ไปอาบน้ำให้เรียบร้อยก่อนค่อยมาคอลนะ เผื่อแกหลับ”

“รับทราบ อย่าขับเร็วเกินนะ ขับรถดีๆ”

“โถ่ไอลูกหมายักษ์ ยังกอดกันไม่พออีกเหรอ อายคนในบ้านบ้างดิ”

 

 

ถึงจะว่าไปแบบนั้นแต่ก็เอ็นดูจนต้องหันมากอดอีกทีพร้อมกับหอมแก้มไปฟอดใหญ่ แจมินยังคงยืนนิ่ง อาทิตย์หน้าไม่ได้เจอกันด้วยก็ยิ่งซึมไปอีก

 

 

“ถ้านับ 1-10 พี่ยังไม่ถึงรถผมไม่ให้กลับแล้วนะ ต้องนอนนี่”

“เผด็จการจัง”

“จะนับแล้วนะ รีบเดินไปเลย”

 

 

 

 

ถึงจะบอกว่าเด็กนิสัยผู้ใหญ่แค่ไหนยังไงก็ยังเป็นเด็กแหละนะ แต่ก็เป็นเด็กที่เหมือนลูกหมายักษ์ด้วย

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 148 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #535 Yaayee.pk (@luanna-yayee94) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 23:53
    น่ารักกกกก
    #535
    0
  2. #487 malay_77 (@malay_77) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 14:20
    เขินโว้ยๆๆๆๆ -เด็กบ้า
    #487
    0
  3. #393 คิงส์ไออ้อน (@aeeeeeeeeee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 20:12
    น่ารักๆๆๆๆๆๆ อยากมีหมายักษ์เป็นของตัวเองบ้าง
    #393
    0
  4. #392 zephyrus.e (@thitawee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 00:49
    โอ้ยน่ารักกกกกกกกกกกกกก ปกติไม่ชอบคนเด็กกว่าแต่พอเป็นแจมินแล้วน้วยเลย แง
    #392
    0
  5. #391 Monkeynoon (@monkeynoon) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 19:22
    น้องเหมือนโกเด้นมากกว่านะ55555555
    #391
    0
  6. #390 abxm8180 (@abxm8180) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 18:46
    น่ารักจนอยากมีแฟนเด็กด้วยเลย555555
    #390
    0
  7. #389 Gigzii (@thegigzii) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 12:17
    แง น่ารักมาก -ลูกหมา
    #389
    0
  8. #388 Phan Jarinya (@phannat) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 10:19
    น่ารักกก
    #388
    0
  9. #387 blueconnerr (@littlejaehyun97) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 09:05
    อุแงงง น่ารักจังเลยยยยย ชอบๆๆๆๆ
    #387
    0
  10. #386 nana2712 (@nana2712) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 09:00
    โอ้โหเเฟนเด็กมันดีหยั่งงี้
    #386
    0
  11. #385 A_sky_F (@starandsky) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 08:49
    เด็กแจมินนี่มันน่าฟัดมากแม่
    #385
    0