➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 23 : ✿ Attraction

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    10 ก.ค. 62

Attraction

Jaemin x Renjun

Note: เขียนเคสไม่ออก มาปั่นฟิคชั่วโมงเดียว จบเรื่องเลย 555555555555555555

#jrarea

 

 

คงเพราะคุณเป็นคนมีเสน่ห์ ใครๆก็เลยหลงเสน่ห์คุณเข้าเต็มๆ ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น แค่เพียงเห็นคุณครั้งแรกตอนที่เราเดินสวนกัน คุณทำให้ผมเหลียวหลังได้โดยไม่ต้องทำอะไรมาก ก็แค่สวมเสื้อผ้าที่ผมมาคิดได้ทีหลังว่ามันก็แค่ชุดธรรมดาๆที่วัยรุ่นทั่วไปก็ใส่กัน แต่มันกลับดูดีมากเมื่ออยู่บนตัวคุณจนผมแปลกใจ หรือไม่ก็เพราะคุณแต่งตัวโทนสีฟ้า มองแล้วสบายตา แม้มันจะไม่ใช่สีโปรดของผมก็ตาม

 

ผมบังเอิญเจอคุณอีกที่ร้านอาหาร คุณมากับเพื่อนคนหนึ่งที่ดูไม่เหมือนเพื่อนสักเท่าไหร่ถ้ามองจากการกระทำและสายตา ผมรู้สึกใจแป้ว แต่ก็นั่งมองคุณอยู่ห่างๆ เดาไปเองในใจว่านี่อาจจะเป็นแฟนคุณก็ได้ เก็บเอาความสนใจในตัวคุณเข้าไปไว้ในส่วนลึกๆ คุณดูอันตราย ถ้ามันกลายเป็นความชอบเมื่อไหร่ ผมว่ามันคงยุ่งยากถ้าคุณมีเจ้าของอยู่แล้ว

 

คุณลงเรียนตัวเดียวกับผม เป็นวิชาที่คนมักจะลงไว้เพื่อมาเก็บเกรด ผมเรียนมาได้หลายคลาสแล้วแต่ไม่รู้ว่ามีคนน่ารักๆแบบคุณอยู่ร่วมคลาสด้วย ผมเลือกนั่งตรงกลางเพราะเพื่อนสนิทสายตาสั้นจึงไม่อยากไปนั่งไกลมาก คุณเดินเข้ามาในห้องเรียนคนเดียว นั่งลงตรงด้านหน้าผมพอดิบพอดี และแล้วพระเจ้าก็เป็นใจ โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงคุณดันร่วงหล่นพื้น โชคดีที่เคสโทรศัพท์ของคุณค่อนข้างหนามันเลยไม่เป็นอะไรมาก และโทรศัพท์คุณก็หล่นมาทางด้านหลัง ผมจึงก้มลงเก็บอย่างรวดเร็ว

 

 

“นี่ครับ”

“ขอบคุณนะ”

 

 

แค่เพียงคำขอบคุณก็ทำให้ผมยิ้มได้ตลอดทั้งคลาส

 

เพื่อนคุณตามมาสมทบในอีก 10 นาทีต่อมา เกือบโดนเช็คขาด คุณดุเพื่อนผู้หญิงยกใหญ่ว่าให้ตื่นให้เร็วกว่านี้ เพื่อนคุยหน้ามุ่ย ผมแอบอมยิ้ม ไม่คิดว่าคุณจะมีมุมนี้ด้วย

 

ผู้ชายหลายคนมองมาทางคุณตอนที่คุณเดินออกไปเข้าห้องน้ำ อย่างที่บอกว่าคุณก็แค่แต่งตัวธรรมดาๆ แต่มันดูดีมากจนใครๆก็เหลียวมอง มารู้ทีหลังว่าคุณเป็นรุ่นน้องก็ตอนที่เห็นคุณทักทายรุ่นพี่ในคณะที่เป็นเพื่อนเล่นเกมก๊วนเดียวกันกับผม ได้จังหวะพอดี ผมเลยเข้าไปทักเพื่อนตัวเองเพื่อที่จะได้รู้จักกับคุณให้มากกว่านี้

 

อย่างน้อยรู้ชื่อก็คงจะดี

 

 

“มึงก็ลงตัวนี้ด้วย?”

“เก็บเอหน่อย วิชาคณะกูก็ไม่ค่อยจะได้เอละ”

 

 

สายตาผมมันคงชัดเจนมากว่าค่อนข้างจะสนใจคุณ เพื่อนต่างคณะเลยขยิบตาให้ผมอย่างกวนๆ เอ่ยแนะนำว่าเป็นเพื่อนกัน คุณยิ้มให้พร้อมกับแนะนำตัว ผมเองก็รีบแนะนำตัวกลับ เลยได้รู้ว่าคุณที่ดึงความสนใจของผมไปชื่อว่า ฮวังอินจุน

 

ผมบังเอิญเจอคุณที่ร้านถ่ายเอกสารในวันต่อมา คุณคุยอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง ท่าทางดูไม่สนิทกัน คุณดูไม่ได้เต็มใจจะคุยด้วย เหมือนจำใจ ดูจากการที่คุณตอบคำถามห้วนๆ ไม่ได้ต่อบทสนทนากับคู่สนทนา ทั้งๆที่คุณออกจะคุยเก่ง (ตอนที่คุยกับเพื่อนผม) ผู้ชายคนนั้นแตะข้อศอกคุณ เริ่มขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ผมเห็นท่าไม่ดีจึงเดินไปทัก คุณฉีกยิ้มกว้าง เรียกชื่อผมสดใส

 

 

“พี่แจมิน สวัสดีครับ”

 

 

รู้สึกใจฟูเหมือนมีคนมาสูบลมใส่ตอนที่คุณเรียกชื่อ ผมยิ้มให้ ยกมือขึ้นแตะไหล่คุณ การกระทำที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับคนที่รู้จักกันแค่ชื่อทำให้คุณสะดุ้งเล็กน้อย แต่ไม่ได้ตกใจอะไรมาก คุณยังคงยิ้มให้ผม เรามองตากันแล้วรู้ทันทีว่าคุณต้องการให้ผมช่วยให้คุณได้ออกไปจากสถานการณ์น่าอึดอัดนี้ แต่การโมเมว่าเป็นแฟนคุณอาจจะมากไป ผมคิดไม่ตกว่าจะทำยังไงดี ไม่ใช่รุ่นพี่ในคณะคุณเสียด้วย

 

 

“วันนี้พาหนูไปกินข้าวร้านใหม่หน่อยนะ ใต้คอนโดพี่อะ เห็นเค้าบอกว่าอร่อยมากเลย มีเมนูโปรดพี่ด้วย”

 

 

ผมยืนอ้าปากค้าง สรรพนามที่ดูมากกว่าคนรู้จักกันนั่นทำให้ผมชะงัก คุณยังคงหันมายิ้มหวาน เงยหน้าเล็กน้อยเพราะผมสูงกว่า ส่วนคนที่มาวอแวคุณหน้าเสียไปแล้ว และขอตัวออกไปในที่สุด โดยที่ไม่ได้วอแวคุณเรื่องเบอร์โทรศัพท์อีก

 

 

“โดนแบบนี้บ่อย?”

“ครับ”

“ถ้าสมมุติพี่ไม่มาช่วยหนูจะทำยังไงเนี่ย”

“หนูก็คงไม่ได้ซีร็อกชีทวันนี้ เอ๊ะ ห้ามเรียกหนูดิพี่”

 

 

คุณหน้ามุ่ย ขมวดคิ้วจนน่าเอ็นดูไปหมด

 

 

“งั้นวันนี้ไปกินข้าวใต้คอนโดพี่กันไหมล่ะ?”

“อันนี้จีบ?”

“ไม่เนียนเหรอ”

“รู้ตัวตั้งแต่ที่เจอกันที่ร้านข้าวตอนนั้นแล้ว”

 

 

ผมหัวเราะให้กับความเด๋อของตัวเอง รู้สึกอายนิดหน่อย ไม่คิดว่าจะโดนจับได้ง่ายขนาดนี้ อาจจะเพราะไม่ได้มีความรักนานหรือเปล่า ทำอะไรมันก็ดูโจ่งแจ้งไปหมด

 

 

“พี่มองผมบ่อยมาก บ่อยกว่าผมตักข้าวกินด้วยซ้ำ ไม่รู้ตัวก็แย่”

“แล้วโอเคไหม?”

“ผมไม่เคยให้ความหวังใคร ทุกคนเท่าเทียมกันหมด ยกเว้นแบบเมื่อกี้ที่มาวุ่นวายมากเกินไป ถ้าพี่โอเค ผมก็โอเค”

 

 

ค่อนข้างชัดเจนว่าคุณเป็นคนเก่งเรื่องการจัดการ และไม่ได้หว่านเสน่ห์ไปทั่ว ก็แค่ทำแบบนี้กับทุกคน อยากไปกินข้าวด้วยก็ยอมไป อยากจะคุยก็คุย แต่คุณจะย้ำสถานะตลอดว่าเป็นอะไรกัน ไม่เคยแม้แต่จะให้ความหวัง ผมถามเพื่อนมาบ้างว่ารุ่นน้องที่คุยกันในวันนั้นนิสัยเป็นยังไง มีแฟนหรือยัง พอได้ยินแล้วก็กุมขมับ ผมจะทนได้เหรอถ้าตื๊อไปแล้วแต่คุณก็ปฏิบัติกับผมเหมือนคนอื่นๆ

 

 

“แต่ร้านข้าวใต้คอนโดพี่อร่อยจริงๆนะ”

“อื้อ เชื่อ ไม่เคยกินร้านไหนอร่อยเท่าร้านนี้เลยพูดจริง”

“หนู”

“ขา?”

 

 

ไม่ควรจะแกล้งแบบนี้เลย เพราะสุดท้ายแล้วก็แพ้เอง คุณหัวเราะคิกคัก คงสนุกที่ได้เห็นผมอับอาย พ่ายแพ้ให้กับความกากของตัวเอง

 

 

“ยังจะให้ผมแทนตัวว่าหนูอีกไหม?”

“อืม น่ารักดี ฟังแล้วชื่นใจ”

“พี่!

“ก็หนูให้พี่เลือกเองนะ”

 

 

มันโคตรแย่ เพราะหลังจากนี้ทุกครั้งที่เรียกคุณแบบนั้นก็จะโดนสวนกลับมาแรงๆตลอด เช่นการพูดคะขา แล้วเสียงน่ารักๆของคุณก็ทำให้ผมเขินหูแดงแทบทุกครั้ง

 

ผมเสี่ยงดวงในการจีบคุณเหมือนคนอื่นๆ หลายเดือนเลยกว่าจะเริ่มรู้ตัวว่ามันมีพัฒนาการ อย่างน้อยคุณก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะรำคาญ และเราก็โทรคุยกันบ่อยๆ ผมไม่รู้ว่าถ้าเทียบกับคนอื่นแบบนี้จะเรียกว่ามีพัฒนาการไหม ไม่ได้อยากเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับใครด้วย แต่คุณก็เอ่ยปากบอกเองว่าผมน่ะมาได้ไกลที่สุดแล้วในบรรดาคนที่มาจีบ

 

 

“ก็ไหนหนูบอกว่าวันนี้จะให้จับมือไง”

“พูดเหรอ จำไม่ได้แล้ว”

“งั้นหอมแก้มได้ไหม”

“พี่แจมิน!

 

 

ยกมือขึ้นจะฟาด แต่ผมแบมือรอไว้ กลายเป็นว่าคุณฟาดลงมาบนมือ เราเลยได้จับมือกัน เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนกับการสกินชิพนี้ ผมหัวเราะ คุณแก้มแดง หันมองซ้ายมองขวาด้วยท่าทีระแวดระวัง เรานั่งกันอยู่ในโรงหนัง ระหว่างที่รอโฆษณาเลยได้มีเวลาคุยกันนิดหน่อย ผมดึงมือเราสองคนมาวางไว้บนต้นขาตัวเอง ใช้นิ้วโป้งลูบเบาๆที่หลังมือคุณ ยิ้มให้กับขนาดมือที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนของเราสองคน เหมือนคนที่ไม่เคยจับมือใครก็ไม่ปาน

 

และกลายเป็นว่าเราก็จับมือกันจนเหงื่อออกไปตลอดจนหนังเกือบจบ

 

คุณบ่นว่าเหงื่อออกแต่ก็แก้มแดงไม่หยุด หลังๆมานี้หลุดเขินให้ผมเห็น แซวจนโดนฟาดไปหลายครั้ง แต่ผมชอบปฏิกิริยาของคุณเวลาเขินเหลือเกิน ทำไงได้

 

 

“อินจุน หอมแก้มหนูได้ไหม”

 

 

ผมกระซิบเสียงเบา เอียงหน้าไปทางคุณที่กำลังโฟกัสกับหนัง คุณตกใจกับเสียงกระซิบ หันหน้ามา และเป็นตอนที่ปลายจมูกคุณเฉียดแก้มผมไปนิดเดียวเท่านั้น ผมหันหน้ามาหา กลายเป็นว่าเราจ้องตากันด้วยระยะห่างไม่ถึงคืบ ผมจ้องตา คุณจ้องกลับ ไม่ได้มีท่าทีเกรงกลัว กลายเป็นผมเองที่รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนไม่สบาย กำลังจะผละออกไป แหย่คุณมาพอแล้ว แต่ก็ต้องตกใจเมื่อคุณยกมือข้างที่ไม่ได้จับกับมือผมขึ้นมา ใช้ปลายนิ้วแตะที่ริมฝีปากตัวเองแล้วก็นำมาแตะที่แก้มผม

 

คราวนี้เป็นผมเองที่ชะงัก ผละออก กลับไปโฟกัสกับหนังต่อโดยที่ไม่ได้แหย่ไม่ได้แกล้งอะไรคุณเลย

 

 

“ทำแบบนี้บ่อยเหรอ”

“แบบไหน”

“ก็ ... flying kiss

it’s not flying kiss

 

 

ยิ้มน่ารักให้ ไม่ได้จับมือกันแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกอุ่นๆที่มืออยู่เลย เราเดินกันมาถึงที่ลานจอดรถ ระหว่างที่กำลังคาดเบลท์ เอื้อมมือไปเปิดเพลงให้บรรยากาศในรถมันไม่น่าเบื่อมากเกินไป เป็นคุณที่รั้งแขนผมเข้ามาใกล้ แตะริมฝีปากค้างที่มุมปากผม คุณผละออก ยิ้มอย่างย่ามใจว่าการกลั่นแกล้งครั้งนี้คุณชนะ แต่เหมือนกับคุณมาปลดล็อคด้านมืดในจิตใจ เพราะคราวนี้เป็นผมที่รั้งเอวเล็กๆคุณเข้ามาใกล้ แนบริมฝีปากหนักแน่น งับเบาๆที่ริมฝีปากล่างของคุณจนได้มือน้อยๆขึ้นมาขยำอยู่ตรงอก ผมผละออก คุณหายใจหอบ และผมก็เข้าไปใหม่ เป้าหมายไม่ใช่ริมฝีปากเยลลี่นุ่มๆ แต่เป็นแก้มหอมๆ แน่นอนว่าหลังจากกดจมูกเสียงดังฟอดแล้ว ผมโดนกระหน่ำฟาดจนเจ็บเนื้อเจ็บตัวไปหมดเลย

 

 

“ไม่ได้ให้จูบสักหน่อย”

“แล้วใครเริ่ม?”

 

 

นั่งหน้ามุ่ยจนกลับถึงคอนโดตัวเองเลย

 

 

“จูบกันแล้วก็ต้องเป็นแฟนกัน แม่พี่บอก”

“งั้นพี่ก็คงต้องเป็นแฟนกับผู้หญิงที่คลับเป็นสิบอะ”

“ไม่ได้จูบเขาสักคน”

“แต่เขามาจูบพี่เองว่างั้น”

“ไม่ได้จูบเลยจริงๆครับ”

“เชื่อก็แย่”

 

 

ผมกลั้นยิ้มแทบไม่ไหว อาการหึงหวงน่ารักๆแบบนี้นานๆทีจะได้เห็น คงจะโดนเพื่อนผมใส่ไฟไปเยอะแน่ๆถึงได้มาแหย่ผมแบบนี้ คุณปลดเบลท์ออก กำลังจะเปิดประตูรถแต่ผมก็คว้าแขนเอาไว้

 

 

“ไม่ได้จะเร่งหรอกนะ แต่จูบแล้วต้องเป็นแฟน พี่เชื่อที่แม่พี่พูดนะ”

“งั้นก็เป็น แค่นั้นแหละ พรุ่งนี้มารับหนูด้วยนะตอนเย็น จะไปดูต้นไม้อ่า”

 

 

พูดเรื่อยๆ เหมือนเวลาเจื้อยแจ้วคุยกัน ผมมารู้ตัวทีหลังว่าคุณยอมตกลงเป็นแฟนกันแล้วก็ตอนที่คุณหันมาแลบลิ้นใส่นั่นแหละ ได้แต่อมยิ้มกับตัวเองว่าทำไมถึงได้หลงคุณหน้ามืดตามัวขนาดนี้นะ?



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #503 Booomyme (@watermelonsonee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 23:55
    อ้ากกก อันนี้ไม่ไหวน้าน่ารักเกินไปแล้วๆๆ
    #503
    0
  2. #483 malay_77 (@malay_77) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 11:23
    -บ้าเอ้ยนนนนนเขินทุกอย่างตั้งแต่ พี่กับหนู จนไปถึงเป้นแฟนกันโอ้ยยนนนนนนนน นกาป่นกนหาหรกรแาแร
    #483
    0
  3. #347 kanokpupu (@kanokpupu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 09:49
    ที่สุดของความน่ารักค่ะ ฮืออออ หมดแรงจะหวีดแล้วววว
    #347
    0
  4. #322 blueconnerr (@littlejaehyun97) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 02:20
    งื้ออออออ สุดยอดดดด น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #322
    0
  5. #321 abxm8180 (@abxm8180) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:46
    เขินนนนนนนนนนนนน ่ก_รคเืวด,#++*##@¥=}√€`^{%|^π÷¶™%djtsสรก,วีก
    #321
    0
  6. #320 Sspaii (@lanenaandm) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 23:26
    เขินมาก ยิ้มไม่หุบแน้ว
    #320
    0
  7. #318 MYild22 (@MYild22) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 08:22
    เป็นลม หนูขาน่ารักเกินไปแล้ว;-;
    #318
    0
  8. #317 little-nannie (@little-nannie) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 22:01
    กลั้นยิ้มมมมมมมมมมม
    #317
    0
  9. #316 ppduckduck (@ppduckduck) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 21:32
    น่ารักมากกกกกกกกกกๆๆๆ น่ารักที่สุด
    #316
    0
  10. #315 loverain_ (@satang_93) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 20:03
    น่ารักมากเลยหนูขาาาา
    #315
    0
  11. #314 Dumdumdumdui (@liton) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 18:48

    ฮือออน่ารักมากๆๆๆ

    #314
    0
  12. #313 LittleKwangxx (@LittleKwangxx) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 18:47
    โอเยใจชั้นนน เขินๆๆๆ
    #313
    0
  13. #312 Thekimkhingxx (@khingki33) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 17:57
    โห้ยย น่ารักกกก อยากรู้เลยว่าเป็นแฟนกันจะน่ารักขนาดไหน
    #312
    0
  14. #311 A_sky_F (@starandsky) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 17:51
    น้องน่ารักมากแง
    #311
    0