➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 22 : ✿ Balloon

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 940
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    1 ก.ค. 62

Balloon

Jaemin x Renjun

Note: เนื่องจากบนไว้ว่าถ้าแจมินกับน้องอินจุนมาอัพรูปจะอัพฟิค ถึงจะอัพใน ace แต่ก็ถือว่าอัพเนอะ 555555555555555 มาอ่านฟิคกันเถอะ (จริงๆเรามีแก้เคสเยอะมาก แต่ก็อยากลง กลัวหลังจากนี้จะยุ่งกว่านี้ แง๊) 
เอนจอยรีดดิ้งนะคับทุกคน


#jrarea

 

 

ไม่เคยรู้มาก่อนว่าคณะที่แฟนตัวเองเรียนอยู่จะฮอตขนาดนี้ นาแจมินอยากจะฝ่าฝูงคนที่ยืนต่อแถวยาวเหยียดยิ่งกว่ารอซื้อบัตรคอนเสิร์ตไปนะ แต่มันค่อนข้างลำบาก งานเทศกาลจัดใกล้ๆกัน ทุกคณะในมหาวิทยาลัยต่างก็พากันมาออกร้านขายของต่างๆเพื่อร่วมกิจกรรมและหาเงินเข้าคณะ แล้วแต่ละซุ้มก็ห่างกันไม่มาก ยิ่งด้านข้างคณะที่มีแต่หนุ่มหล่อหุ่นล่ำมาเรียกเรตติ้ง อีกฝั่งก็คณะมนุษย์ที่มีหนุ่มๆสาวๆหน้าตาดี ยิ่งเป็นไปได้ยากที่เขาจะเดินเข้าไปตรงนั้น

 

 

“มึงไม่ไปซุ้มนั้นเหรอ”

 

 

เจโน่กวักมือเรียกเขาหลังจากที่พักจากการขายของกิน เป็นเมนูเฟรนช์ฟรายราดชีสกับต๊อกบ๊กกีที่เราเลือก เขาทำหน้าเซ็งใส่เพราะฝ่าฝูงคนเข้าไปไม่ได้ และเพื่อนสนิทก็ตบบ่าเขาพร้อมกับสั่นศีรษะ

 

 

“กูแนะนำวิธีให้เอาปะ”

“วิธีไร”

“เข้าไปซุ้มนั้นไง”

“จะยากอะไรก็แค่ไปต่อแถว”

 

 

แจมินทำหน้างง มันก็แค่นั้น อยากเข้าไปเจอคนขายใกล้ๆก็ไปต่อแถวซะ นั่นคือทางออกเดียว แต่ลีเจโน่กลับหัวเราะเขาเสียงดังลั่น จนจีซองที่กำลังทอดเฟรนช์ฟรายอยู่หันมาส่งสายตาคาดโทษเพราะเราอู้กันมานานแล้ว

 

 

“ไหนบอกวิธีของมึงมา”

“เรียกร้องความสนใจไง”

“อะไรของมึง”

 

 

เขายังคงทำหน้าไม่เข้าใจ แต่ถึงอย่างนั้นเราก็เลิกคุยกัน แล้วกลับไปทำงานต่อสักที ซุ้มของเราอยู่ห่างจากซุ้มที่แฟนเขาอยู่ค่อนข้างมาก มองเห็นได้มากสุดก็แค่มาร์คลีกับจงเฉินเล่อที่ออกมายืนอยู่หน้าบูธ กำลังขายน้ำอัดลมกันอย่างจริงจัง แต่อีกคนที่ยืนยิ้มน่ารักๆ คอยคิดเงินอยู่ตรงนั้นน่ะไม่ได้เป็นเดือนคณะหรือรองเดือน แต่ก็เป็นสมบัติของคณะชิ้นสำคัญเลยล่ะ

 

ซุ้มเราค่อนข้างขายดี คนทั่วไปก็ชอบกินของทอดอยู่แล้ว ยิ่งในงานมีซุ้มอาหารน้อยเราก็ยิ่งขายดี ส่วนมากจะเป็นซุ้มขายน้ำ น้ำอัดลมเอย น้ำผลไม้เอย น้ำปั่นเอย แต่ร้านที่ขายดีที่สุดก็ต้องยกให้คณะที่อยู่ไกลๆนั่นไปเลย คนต่อแถวยาวมาไกลถึงสามซุ้มด้วยกันเลยเหอะ

 

ถึงจะทำงานอยู่แต่เขาก็ลองฟังคำแนะนำของเจโน่ที่บอกให้เขาเรียกร้องความสนใจ เพื่อนสนิทไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเพราะกำลังยุ่ง ตอนนี้จีซองไปเข้าห้องน้ำเราเลยมีคนไม่พอ หัวหมุนชนิดที่ว่าเขาคิดเงินผิดๆถูกๆจนโดนเพื่อนด่าเลยล่ะ

 

 

“มึงมีสมาธิหน่อย กูรู้ใจมึงอยู่โน่นละ แต่เดี๋ยวอีกแปปแฮชานจะมาเปลี่ยนเวร โอเคปะ ทำงานก่อนโว้ย!

 

 

 

ไม่ใช่เจโน่ที่ด่าแต่เป็นจีซองที่ทนเห็นเขาชะเง้อคอมองไปยังซุ้มที่คนเยอะที่สุดตรงนั้นไม่ไหว เขาโดนต่อยที่เอวไม่แรงนัก แต่ก็พอจะเรียกสติได้ แจมินหันมายิ้มแหยๆ รู้ตัวว่าทำงานได้ไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควรเพราะมีเรื่องกังวลใจ ก็ลองมาโดนโกรธเพราะลงรูปแฟนตัวเองในไอจีดูสิ มันไม่ใช่เรื่องที่น่าโดนโกรธเลยไม่ใช่หรือไงกัน?

 

 

“โอเค เปลี่ยนเวร มึงจะไปต่อแถวก็ไปไป๊”

 

 

แฮชานโบกมือไล่ เขาเลยเดินไปยังซุ้มขายลูกโป่ง จริงๆก็เล็งมานานแล้วเพราะเห็นว่ามันน่ารักดี กะว่าจะซื้อสักลูกสองลูกไปให้พ่อค้าต่างคณะ แต่พอเดินไปที่ซุ้ม เจอคนขายคะยั้นคะยอให้ซื้อไปเยอะๆ เขาก็ไม่รู้จะทำอย่างไร สุดท้ายก็เหมาที่เหลือมาจนหมด มีลูกโป่งอัดแก๊สหลากสีหลากไซส์เลยทีเดียว

 

เสียงจ้อกแจ้กจอแจค่อยๆเงียบลง อาจเป็นเพราะเขาชูแขนขึ้นสูงมาก ให้ลูกโป่งมันลอยแบบไม่โดนหัวใคร และนั่นก็สะดุดตาใครหลายคนมากทีเดียว ไม่เว้นแม้กระทั่งพ่อค้าร้านน้ำอัดลมสองคน ส่วนคนที่กำลังคิดเงินอยู่น่ะไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไร ก็ยังคงควักเงินทอนจากผ้ากันเปื้อนสีสดใสของตัวเองยื่นให้ลูกค้า

 

คนที่ต่อคิวอยู่ก็ค่อยๆทยอยถอยหลังออกไป บางส่วนก็รู้ บางส่วนก็ไม่รู้ แต่ไม่เป็นไร เพราะเดี๋ยวก็คงรู้กันทั้งมหาลัยแล้วอยู่ดี

 

 

“พ่อมาแล้วครับคุณ”

“มึงนี่ลงทุนนะ”

 

 

ทั้งมาร์คและเฉินเล่อผละไปด้านหลัง เหลือไว้แต่ฮวังอินจุนที่กำลังยืนงงๆตอนที่เห็นเขาแซงคิวแถวมายืนตรงหน้าพร้อมกับพาเหรดลูกโป่ง เขากังวลยิ่งกว่าตอนเข้าไปขอเบอร์เจ้าตัวครั้งแรก พูดอะไรไม่ออก ได้แต่ยืนเงียบๆ ก่อนเขาจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ยิ้มกว้างๆพร้อมกับยื่นลูกโป่งมากมายนั่นให้กับคนตรงหน้า

 

 

“สุขสันต์วันจันทร์นะเธอ”

 

 

แม่ง เป็นคำที่ห่วยแตกมาก แต่เขาคิดไม่ออกจริงๆ

 

ตอนแรกก็คิดว่าอินจุนคงจะทำหน้ามุ่ยใส่อย่างที่ชอบทำ แต่เปล่าเลย อีกฝ่ายยิ้ม ยิ้มกว้างเหมือนตอนที่ได้ดอกไม้ช่อแรกจากเขา ยิ้มกว้างเหมือนตอนที่เขาชวนไปกินบุฟเฟ่ต์ด้วยกัน เขาใจชื้นขึ้นมานิดหน่อยตอนที่อีกคนค่อยๆเอื้อมมือมารับมันไป แล้วส่งต่อให้เพื่อนข้างหลังเอาไปถือ แก้มที่แดงเปล่งปลั่งอย่างน่ารักนั่นเป็นรีแอคชั่นที่ดีที่สุดสำหรับคนโดนโกรธแบบเขาเลย

 

 

“เอามาให้เพราะเป็นวันจันทร์เหรอ”

“เห ก็เปล่า .. คือว่านะ ก็ .. มาง้อเธอนั่นแหละ”

 

 

ตอนนี้ไม่ได้มีแค่เราสองคน มีคนเยอะแยะที่กำลังตั้งใจฟังเราสองคนพูด อินจุนอมยิ้ม แก้มขึ้นเป็นลูกๆ อีกฝ่ายเม้มปากตัวเอง หันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนอีกสองคน แต่สองคนนั้นก็ปฏิเสธการช่วยเหลือด้วยการดันร่างผอมๆนั่นให้ออกมาเผชิญหน้ากับแจมินโดยตรง

 

 

“ไว้ไปคุยกันหลังขายของเสร็จเนอะ”

“อ้อ ก็ได้”

“แจมิน”

“ว่าไงครับ”

 

 

ทั้งๆที่คนเยอะขนาดนี้แต่เขารู้สึกเหมือนมีแค่เราสองคนที่ยืนคุยกันอยู่ แจมินเอื้อมมือไปจับมืออินจุนโดยอัติโนมัติ เสียงโห่แซวดังขึ้นทันทีและนั่นก็ทำให้เราสองคนสะดุ้ง ผละออกจากกันเหมือนไฟช็อต

 

 

“ถ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวเดินไปหาที่ซุ้มนะ”

“โอเค เจอกันนะคนเก่ง”

 

 

เขาลูบผมอินจุนอย่างเบามือ เหมือนกำลังลูบผมลูกหมาตัวน้อยๆ เจ้าของดวงตากลมโตนั่นยิ้มให้เขาจนตาหยี ทำเป็นยกนิ้วขึ้นถูจมูกแก้เขินนิดหน่อย แต่กรอบแว่นทรงกลมอันใหญ่นั่นก็ไม่สามารถปิดบังได้หรอกว่าอีกฝ่ายน่ะแก้มแดงแค่ไหน

 

 

“เล่นใหญ่ชิบหายเลยว่ะ”

“ก็มึงบอกให้เรียกร้องความสนใจ”

“กูกราบมึงเลยอะ เล่นใหญ่จริงๆ”

 

 

พอกลับมาที่ซุ้มก็โดนเพื่อนๆล้อ แต่เขาไมได้สนใจหรอก ช่วยทำงาน ช่วยเก็บซุ้มไปแบบรีบๆ เพราะสิ่งที่รอจริงๆคือการที่ฮวังอินจุนเดินสะพายเป้ใบเล็กๆมาหาเขามากกว่า

 

 

“เธอเสร็จแล้วเหรอ”

“อื้อ”

“ต้องช่วยเพื่อนเก็บซุ้มไหม”

“เก็บแล้ว”

“งั้นไปกันเลยดีไหม”

 

 

เจ้าตัวเล็กพยักหน้าเบาๆ แก้มยังขึ้นสีแดงนิดหน่อย แต่คงไม่ใช่เพราะเขิน เพราะเหนื่อยน่าจะถูกกว่า เขาเดินนำไปก่อน

 

 

“เดินเล่นกันหน่อยไหม”

“อื้อ ตามใจเธอเลย”

 

 

เขาแบมือวางไว้ตรงหน้า รอให้อีกฝ่ายวางไว้ แต่เจ้าตัวก็มองไม่เห็น หรือจริงๆแล้วแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นก็ไม่แน่ใจ เลยกลายเป็นว่าเราเดินเลียบๆเคียงๆอยู่บนฟุตบาธทั้งๆที่นี่มันก็เกือบสองทุ่มแล้ว ถนนหนทางยังคงมีไฟสีส้มๆนั่นคอยเป็นแสงสว่างให้ เราเดินคุยกันไปเรื่อยๆ แต่สักพักอินจุนก็คว้านิ้วโป้งเขาไปจับ เหมือนเด็กเล็กที่มาเดินห้างกับพ่อแล้วจับมือพ่อไม่ได้เพราะพ่อมือใหญ่เกินไปนั่นแหละ

 

 

“ไม่ได้โกรธเรื่องที่เธอลงรูปสักหน่อย”

“เอ้า เข้าใจว่าเธอโกรธเรื่องนั้น”

“เปล่าเหอะ แต่รูปนั้นมันน่าเกลียดจะตาย ให้เพื่อนเราลงคนเดียวก็พอ เธอลงด้วยอีกคนนี่เราก็ไม่มีภาพลักษณ์ดีๆแล้วนะ”

“น่ารักออก ไม่เห็นจะน่าเกลียดตรงไหนเลย”

“เธอแม่งขี้โม้ว่ะ”

 

 

อินจุนว่าเขาแบบนั้นแต่เจ้าตัวก็แค่หันไปย่นจมูกแล้วก็เบะปากใส่เท่านั้น เราก็คงยังคงจับมือกัน อ่า จะเรียกว่าจับมือก็ดูจะไม่ใช่นัก

 

 

“มืดแล้ว กลับเลยไหม”

“อื้ม”

“อินจุนครับ”

 

 

เขาเรียกคนตรงหน้าเฉยๆ พออินจุนหันมาหาประมาณว่ามีอะไร เขาก็คว้ามือเล็กๆนั่นมาจูบเบาๆที่หลังมือ เจ้าของมือเบิกตากว้าง ร้องฮื้อพร้อมทั้งยกอีกมือฟาดที่ไหล่เขาเพราะกลัวจะมีใครเห็น

 

 

“เธอฉวยโอกาสอีกแล้วอะ!

“ก็แฮนด์ครีมกลิ่นอัลมอนด์มันหอมอะ ละช่วงนี้เธอก็ใช้แต่กลิ่นอัลมอนด์ แชมพู ครีมอาบน้ำ โลชั่น เนี่ย มันหอมไปหมดเลยไม่รู้เหรอ”

“พูดจาเหมือนพวกโรคจิต”

 

 

เขาหัวเราะ แต่ถ้าจะให้พูดก็คือกลิ่นมันหอมจริงๆ หอมแบบหวานๆ หอมแบบได้กลิ่นแล้วก็หิวขึ้นมา

 

 

“วันนี้เราขับนะ”

“เธอจะไหวเหรอ มันมืดแล้วนะ เดี๋ยวล้ม”

 

 

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็หยิบหมวกกันน็อคยื่นให้คนที่อยากจะขับเองในวันนี้ทั้งๆที่ปกตินั่งซ้อนเฉยๆจะก็เกร็งจะแย่แล้วน่ะ เวสป้าสีครีมมันดูเล็กไปสำหรับผู้ชายสองคนจะซ้อนกัน แต่อินจุนก็ซ้อนเขามาเกือบปีแล้ว มีวันนี้นี่แหละที่อยากจะลองเป็นคนขับบ้างน่ะ

 

 

“ไหวแน่นะ?”

“เธอไม่เชื่อใจเราเหรอ”

“เชื่อ แต่เราไม่เชื่อใจอย่างอื่นไง ถนนลื่นงี้ รถคันอื่นงี้”

 

 

ฮวังอินจุนหัวเราะร่วน ข้ออ้างตลกๆถูกหยิบยกขึ้นมา เป็นเรื่องจริงที่ขับรถไม่แข็ง ลำพังขับคนเดียวยังแย่ ถ้ามีคนซ้อนคงพากันล้มตั้งแต่สามเมตรแรก

 

 

“โอเค ยอมแล้ว”

 

 

เขายิ้มกว้าง ก้าวขึ้นคร่อมเวสป้าลูกชายแสนรัก หันไปมองด้านหลังที่มีคอนซ้อนหน้าตาน่ารักยืนเงอะงะใส่หมวกกันน็อคอยู่ สุดท้ายแล้วก็ทนความเงอะงะนั่นไม่ไหว เอื้อมมือไปช่วยใส่ให้ คนซ้อนยิ้มจนแก้มกลม เอ่ยขอบคุณเสียงแผ่ว ก่อนจะร้องโอ๊ะเสียงดัง วิ่งกลับไปหากลุ่มเพื่อนตัวเองที่ยังนั่งคุยกันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล และวิ่งกลับมาพร้อมกับลูกโป่งที่เขาให้ไปเมื่อสักครู่

 

 

“ถือกลับไปด้วยเนอะ”

“ครับ”

 

 

คนมองเต็มข้างทางก็ไม่ได้สนใจหรอก ก็มันเป็นของขวัญนี่นา

 

แจมินคิดว่า เงินที่เสียไปกับค่าลูกโป่งนี่มันโคตรจะคุ้มเลยแฮะ


(ว่าแต่อินจุนโกรธเขาเรื่องอะไรนะ)

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #482 malay_77 (@malay_77) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 11:02
    ชอบความธรรมดาแต่พิเศษจัง แง้
    #482
    0
  2. #310 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 21:50
    ง้อกันน่ารักมากกกกกกกก
    #310
    0
  3. #309 abxm8180 (@abxm8180) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 23:22
    เขินแทนอินจุน แฟนสายเปย์มากกกกกกกกกกก
    #309
    0
  4. #308 kanokpupu (@kanokpupu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 21:42
    น่ารักเหมือนเดิม แงงงงงงงงงง สุดยอดเลย เขินจะแย่แล้ววว
    #308
    0
  5. #307 little-nannie (@little-nannie) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 00:29
    ละมุนดีจัง ชอบอะไรแบบนี้ ไม่มีฟิคฟีลกู๊ดตกถึงท้องมานานมากแล้ว แอแง
    #307
    0
  6. #306 blueconnerr (@littlejaehyun97) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 22:24
    น่ารักมากกกก กรีดร้องงงงง แงงงงงงงงง
    #306
    0
  7. #305 blueconnerr (@littlejaehyun97) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 22:20
    น่ารักมากกกก กรีดร้องงงงง แงงงงงงงงง
    #305
    0
  8. #304 BHarea (@eexoll) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 22:09
    โอ้ยแงงงงง หุบยิ้มไม่ได้ ทันน่ารักกุ๊กกิ๊กดุ๊กดิ๊กปุ๊กปิ๊ก ฮืออออㅠㅠ
    #304
    0
  9. #303 พะระ (@PTM25z) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 20:08
    น่ารักไปหมดดด
    #303
    0