➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 20 : ✿ I’m not ticklish here

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 136 ครั้ง
    12 พ.ค. 62

I’m not ticklish here

Jaemin x Renjun

Note: ภาคต่อจากจั๊กจี้อันแรกเนาะ แหะๆ

ส่วน instagram เราไปเปิดเรื่องแยกแล้ว ฝากเอ็นดูคุณหมอด้วยนะคะ เย่

>> นี่จ้า <<

ขายของๆๆๆ 555555555555555

#jrarea

 

 

 

ผมตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเพื่อพบว่าคุณหนีไปดูหนังข้างนอกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ลุกขึ้นไปจัดการอาบน้ำให้เรียบร้อย เตรียมทำมื้อเช้าให้คุณพร้อมกับดูการ์ตูนไปด้วย

 

คุณรักวันเสาร์อาทิตย์ ยิ่งเป็น weekdays ที่เรามีเวลาว่างอยู่ด้วยกันคุณจะก็ยิ่งอ้อน คุณใส่ฮู้ดสีเขียวมิ้นท์กับกางเกงยีนส์รัดรูป มีรอยขาดเล็กๆตรงต้นขา ผมบอกไปหลายครั้งแล้วว่าหวง แต่คุณก็ยืนยันเสียงเข้มว่าชอบตัวนี้มากๆ นอกจากจะทำให้ร่างกายดูผอมกว่าเดิมด้วยการใส่เสื้อโอเวอร์ไซส์ คุณยังชอบใส่กางเกงรัดรูปอีก

 

 

“นี่เตรียมไปกินพิซซ่าแล้วเหรอ”

“อื้อ”

“ตอนเช้าแบบนี้อะนะ?”

“ม่าย ก็ค่อยไปตอนเที่ยงไง”

 

 

หลังการ์ตูนจบผมชวนคุณให้ลุกขึ้นมาเข้าครัวด้วยกันเพราะผมเองก็เริ่มขี้เกียจ คุณอิดออด นอนคว่ำอยู่บนโซฟา ซุกหน้าลงกับหมอนอิงไม่ยอมลุกมาสักทีจนผมเดินมาตาม

 

กางเกงรัดรูปที่เน้นสะโพกกับต้นขาเป็นปัจจัยที่ทำให้ผมหน้ามืดได้ง่ายๆ

 

 

“เล่นเกมกัน”

“ไม่เล่น”

“ป๊อด”

“อย่าพูดคำนี้ได้ปะ ไม่ได้ป๊อดเหอะ!

 

 

คำต้องห้ามของบางคนเป็นคำอะไรบ้างไม่รู้ แต่สำหรับคุณคงจะเป็นคำนี้ ผมอมยิ้ม นั่งลงบนโซฟาตรงที่ว่างๆ คุณลุกขึ้นมาต่อยที่สีข้างผมหนึ่งทีอย่างไม่จริงจัง คงหงุดหงิดที่โดนผมท้าทายอยู่บ่อยๆ แล้วตัวเองก็มักจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ คุณหลบสายตาตอนที่ถูกจ้อง มือเล็กๆเอื้อมมาปิดตาผมทั้งสองข้าง พูดเสียงอู้อี้ว่าเราต้องไปกินพิซซ่าเพราะสัญญากันไว้นานแล้ว คุณพูดแบบนี้เพราะรู้ว่าสายตาผมเป็นแบบไหนยังไงล่ะ

 

ผมแกะมือคุณออกอย่างง่ายดาย กุมมือสองข้างของคุณด้วยมือเดียว อีกข้างก็โอบเข้าที่ไหล่ คุณเบ้ปากใส่ แต่ยอมปีนขึ้นมานั่งบนตักแต่โดยดี

 

 

เด็กดี

“อย่าเรียกแบบนั้น”

“ทำไม”

“ก็ไม่ใช่เด็กดี”

 

 

ผมหัวเราะออกมา รู้อยู่แล้วว่าคุณน่ะเป็นเด็กนิสัยไม่ดีแค่ไหน ไม่อย่างนั้นคงไม่นั่งคร่อมตักกันพร้อมกับเบียดตัวเข้าหาเหมือนลูกแมวแบบนี้หรอก

 

 

“แล้วจะเล่นเกมอะไร”

“แข่งกันจูบดีไหม”

“มันแข่งกันได้ที่ไหนเล่า หึย จะขี้โกงกัน รู้หรอก”

“แล้วอยากเล่นอะไร”

“จั๊กจี้”

 

 

คุณยกมือสองข้างขึ้นระดับไหล่พร้อมกับกระดิกนิ้วไปมา ยิ้มมุมปากกวนๆ เหมือนเด็กๆแต่ไอ้การที่นั่งเบียดผมจนแทบจะสิงกันแบบนี้ก็ยืนยันได้ว่าคุณไม่ใช่เด็ก ผมพยักหน้า จับชายเสื้อตัวเองแล้วเตรียมจะถอด คุณหน้าตาตื่น ร้องเสียงดังลั่นเหมือนโดนผมจับได้ตอนเราวิ่งไล่กัน ตะโกนเสียงดังว่าห้ามถอด

 

 

“อย่าถอดนะ!

“อ้าว?”

“ห้ามถอด ห้ามถอดแม้แต่ชิ้นเดียว ห้าม!

 

 

แก้มคุณแดงเหมือนลูกมะเขือเทศ เปล่งปลั่งจนต้องก้มลงไปฟัดสักที คุณยันไหล่ทันที ถลึงตาใส่สุดฤทธิ์ คงคิดว่าตัวเองดูดุแล้ว แต่สำหรับผมมันน่าฟัดกว่าเดิมอีก

 

คุณบอกกติกาสั้นๆว่าห้ามผมขยับ ห้ามรุ่มร่าม ห้ามถอดเสื้อผ้า และล่าสุดคุณห้ามผมมองคุณแล้ว

 

 

“แค่มองก็ผิดเหรอ”

“ก็มัน—”

“เขิน?”

“พูดมาก ห้ามพูดด้วย”

 

 

ผมเม้มปากพร้อมกับหลับตาลง สองมือของตัวเองไม่รู้จะวางตรงไหน(จริงๆ)ก็เลยวางไว้บนต้นขาคุณ เจ้าของร่างกายแสนดื้อดึงไม่ได้สนใจอะไร แค่เพียงผมไม่ลูบก็น่าจะเพียงพอแล้ว ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักใกล้หู คุณจูบเบาๆที่มุมปากอย่างออดอ้อน จูบซ้ำที่มุมปากอีกข้าง ทำเสียงในลำคอตอนที่ผมพยายามขยับให้ตำแหน่งมันถูกต้องมากกว่านี้

 

 

“ห้ามขยับสิ”

“ขอจูบดีๆ แล้วเดี๋ยวจะไม่ดื้อเลย”

 

 

ได้ยินเสียงจิ๊ปากอย่างขัดใจ คุณขยับตัวเล็กน้อย ยิ่งทำให้ร่างกายเราเบียดเสียด คุณคงไม่คิดอะไร แต่ผมน่ะคิดไปไกลแล้วจริงๆ มือเล็กๆที่เกาะอยู่ที่บ่าเคลื่อนมาประสานกันไว้หลังท้ายทอยผม คุณโน้มตัวเข้ามาใกล้ ผมรู้สึกได้ ด้วยลมหายใจและกลิ่นน้ำหอมหวานๆที่มันลอยเข้ามาแตะปลายจมูก และน้ำหนักที่ทิ้งลงบนตักผมมากยิ่งขึ้น

 

สัมผัสนุ่มๆแตะเข้าที่ริมฝีปาก ผมยิ้มทั้งๆที่มองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าคุณกำลังทำหน้าตาท่าทางน่ารักขนาดไหน

 

 

“บ้าจี้ตรงไหน”

“ไม่บอก”

“เฮอะ ไม่บอกก็ไม่ต้องบอก”

 

 

ผมก็ไม่ใช่พวกที่ไม่บ้าจี้หรอกนะ แต่มันก็มีจุดแข็งจุดอ่อนบ้าง ไม่ได้เหมือนกับคุณที่จับตรงไหนก็สะดุ้งไปหมด บางทียังไม่ได้จับก็สะดุ้งเตรียมไว้ก่อนแล้ว คุณเริ่มจั๊กจี้ที่คอก่อนเป็นอันดับแรก ผมนิ่ง ยังไม่กระเทือนเท่าไหร่ แต่พอคุณขยับเข้ามาใกล้ หายใจรดใบหูกันอย่างไม่ตั้งใจ ผมเอียงคอหนีอัติโนมัติ และนั่นเป็นการกระทำที่แย่มาก ถ้าย้อนกลับไปได้จะไม่เปิดเผยจุดอ่อนนั่นให้คุณรู้เลย

 

 

“อย่าเป่า”

“ทำไม”

“ตรงนั้นบ้าจี้”

 

 

คุณแทบจะโถมน้ำหนักลงบนตัวผมทั้งหมด และถ้าไม่มีพนักโซฟาเราคงหงายหลังลงไปนอนกันแล้ว คุณลุกขึ้นเล็กน้อย โน้มตัวมาใกล้ คอยเป่าหูผม ไม่ใช่ด้วยลมหายใจ แต่เป็นจากปากแล้ว มันยิ่งทำให้ต้องหนีเข้าไปใหญ่ สนุกสนานกับการกระทำได้ไม่นานคุณก็เปลี่ยนเป้าหมายไปเป็นเอว ผมสะดุ้ง ไมได้บ้าจี้ตรงนี้มาก แต่ก็ยังมีความรู้สึกนั้นอยู่ดี คุณหัวเราะเสียงดังตอนที่หาจุดอ่อนอีกที่ของผมเจอ ข้อตกลงที่ว่าไม่ให้ถอดแม้แต่ชิ้นเดียว แต่ตอนนี้คุณกำลังเปิดเสื้อผมแล้วระดมนิ้วจิ้มๆเอวกัน แต่ผมบ้าจี้ตรงนี้ไม่เยอะ ดังนั้นแค่ฮึบไว้นิดหน่อยคุณก็ไม่ได้เห็นปฏิกิริยาตลกๆแบบนั้นแล้ว

 

 

“ถอดเสื้อเลยไหมจะได้ทำง่ายๆ”

“ห้าม! ถอด!

 

 

ผมยังไม่ลืมตาขึ้นมาแม้จะอยากแค่ไหน อยากเห็นหน้าดื้อๆของคุณเหลือเกิน ในหัวเริ่มคิดออกว่าจะแกล้งคุณยังไงดี คนชอบเอาชนะแบบคุณ ยังไงวิธีนี้ก็คงได้ผล

 

 

“ตรงนั้นไม่บ้าจี้หรอก”

“แล้วบ้าจี้ตรงไหน”

“ไม่รู้”

“ไม่เชื่อ”

“บอกแล้วจะกล้าจี้? ต้องถอดกางเกงนะ”

 

 

คุณทุบที่ต้นขาผมหนึ่งทีพร้อมส่งเสียงฟึดฟัด ใจคงอยากจะด่าว่าลามก แต่เห็นสายตาผมคุณก็รีบยกมือมาปิดตา สั่งเสียงเข้มว่าให้หลับตา ห้ามลืมตาขึ้นมาอีก ผมเชื่อฟังคำสั่งอย่างว่าง่าย เริ่มเหงื่อออกจากการฝึกความอดทนย่อมๆที่ต้องมีคุณนั่งเบียดอยู่บนตัก

 

 

“สรุปว่าบ้าจี้ตรงไหน ไม่บอกจะเลิกเล่นแล้ว”

“อืม ...” ผมยกมือที่ถูกเอาไปวางไว้บนโซฟาตอนไหนไม่รู้ขึ้นมาวางไว้บนต้นขาคุณอีกครั้ง ยังไม่ลืมตา แต่จำได้หมดนั่นแหละว่าร่างกายของคุณมันเป็นยังไง

“ตรงนี้? อ่า ไม่ น่าจะสูงกว่านี้”

 

 

ผมบีบเข้าที่ต้นขาด้านในของคุณ ใกล้กับส่วนนั้นจนคุณต้องคว้ามือผมให้หยุด คุณร้องฮื้อขัดใจ แต่มันช่างเป็นเสียงที่เร้าอารมณ์ให้อยากรังแกคุณจนร้องแบบนี้อีกหลายๆรอบ และในที่สุดผมก็ตัดสินใจ ลืมตาขึ้นมา โน้มตัวไปจูบเบาๆที่ใบหูน่ารักของคุณ เลื่อนมือข้างหนึ่งโอบเอวคุณไว้ อีกข้างลูบเข้าที่ต้นขาด้านใน เลื่อนสูงขึ้นเรื่อยๆ คุณพยายามยื้อมือผมไว้ ร้องเสียงแผ่ว แต่มันเป็นคำห้ามที่ไม่เหมือนคำห้ามเลย ผมคิดว่าอย่างนั้น

 

 

“ม— ไม่เอา”

“อยากเอา”

“คนละความหมายแล้วเถอะ!

 

 

ผมหัวเราะ จูบแก้มคุณแรงๆที่แก้มข้างซ้าย ก่อนจะย้ายไปข้างขวา มือที่โอบเอวล็อคข้อมือทั้งสองข้างของคุณไว้ไม่ให้มันคอยดื้อ มืออีกข้างผละออกจากต้นขา ขยำสะโพกเบาๆจนคุณเริ่มดิ้นแรงขึ้น

 

 

“อยากลองจี้ตรงนั้นไหม”

“หลอกกัน ไม่เชื่อหรอก เหอะ!

“จะหลอกทำไม ใครๆก็บ้าจี้ตรงนั้น เธอก็ด้วย เวลาจูบเวลาเลียนี่แทบจะร้องไห้ใส่”

“หยุดพูดเลยนะแจมิน!!

 

 

เอื้อมมือมาปิดปากกันแน่น ขมวดคิ้วยิ่งกว่าเดิม โมโหจนเหมือนจะมีลมออกมาจากหูแล้วล่ะมั้ง

 

 

“จะไปกินพิซซ่า จะไปกินเดี๋ยวนี้ ตอนนี้ หิวแล้ว หิวมากๆ ท้องร้องแล้วด้วย”

“ก็เสร็จแล้วเดี๋ยวพาไป”

 

 

ผมว่าแค่นั้น อุ้มคุณขึ้น เดินดุ่มๆเข้าห้องนอนทั้งๆที่พยายามขู่คุณว่าถ้าดิ้นอีกหล่นลงไปคงเจ็บน่าดู คุณหน้างอทันทีที่ผมวางคุณไว้บนเตียง แต่ก็น่ารักจนห้ามตัวเองไม่ให้กระโจนใส่คุณไม่ได้

 

และไม่ถึงนาที เสื้อผ้าคุณก็ถูกโยนออกไปไกลแล้ว

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 136 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #480 malay_77 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 09:30
    ยัยน้องหาเรื่องอ่ะ อยากลองอ่านคุนไรท์แต่งแซ่บๆหรทอไม่ก็ncคนทางนี้ต้องตายแน่ๆ
    #480
    0
  2. #280 kanokpupu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:26
    น่ารักไม่ไหวแล้ววววววว น่ารักเกินไปมากๆๆๆ หลงด้วยเลยยย
    #280
    0
  3. #279 kaokubrew (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:43
    โฮร น่ารักมากๆๆๆๆๆ
    #279
    0
  4. #278 lovejamrenjaedo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 08:48
    ไม่กินแล้วพิซซงพิซซ่า
    #278
    0
  5. #277 Phan Jarinya (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:53
    ทางนี้เขินมือหยิกเเล้ววว
    #277
    0
  6. #276 tairtaetae (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:19
    อดกินพิซซ่าแล้วววววกรี๊ดดดด
    #276
    0
  7. #275 letitbeblue (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:05
    นาแจมินนนโอยย ร้ายกาจมากแต่ก็อบอุ่น ทางนี้เขินจะบ้าแล่ว
    #275
    0
  8. #274 LittleKwangxx (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 21:54
    บ้าจริง โทรสั่งเดริเวอรี่ก้นะนะ
    #274
    0
  9. #273 nana2712 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 21:08
    คุณหมอมั่ยอ่อนโยน
    #273
    0
  10. #272 blueconnerr (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 15:03
    คุณ!!!! เดี๋ยวร้านพิซซ่าปิดนะ
    #272
    0
  11. #271 little-nannie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 15:01
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด><
    #271
    0
  12. #270 A_sky_F (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 13:44
    นาแจมิน เธอร้ายมาก!
    #270
    0