➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 19 : ✿ instagram 2/?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    29 เม.ย. 62


Instagram 2/?

Jaemin x Renjun

Note: ตอนแรกจะแต่งสั้นๆ มันยาวเอง ยาวกว่าที่ตั้งใจไว้ด้วย 55555555555555555555
คุณหมอมีจริงอยู่บนโลกนะ แต่เราเพิ่มนั่นเพิ่มนี่เข้าไป ;--; หมอแจมินค้า ชอบนะค้า
ไม่รู้จะแต่งกี่ตอนเหมือนกันค่ะ 55555555555555555555555555555555
ปล. เพลงในฟิคคือ serenpidity – albert posis นะคะ

#jrarea



 

มือกดเข้าๆออกๆที่แอพพลิเคชั่นต่างๆที่มีในโทรศัพท์จนแทบครบ ไม่รู้จะวางมือไว้ตรงไหน วางสายตาไว้ตรงไหนถึงจะดี ผมลูบเบาๆที่แขนตัวเอง ลามไปถึงเข็มขัดนิรภัย ยกนิ้วโป้งขึ้นมางับๆอย่างที่ชอบเผลอทำเวลากังวล

 

 

“แอร์หนาวไปเหรอครับ”

 

 

คำถามถูกส่งมาจากเจ้าของรถ และผมก็เผลอตกใจตอนที่เขาหันมามองกันเต็มสายตา ผมส่ายหน้า พยายามยิ้มให้ แต่ในใจก็ดันกังวลจนไม่เป็นตัวของตัวเอง

 

ผมตื่นเต้นตลอดหลายวันที่ได้คุยกับเขา มันดี แม้ว่าตัวเขาเองจะไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยก็ตาม แต่ผมถือว่าแค่นี้ก็ดีสำหรับผมแล้ว และการที่ผมต้องโกหกเพื่อนว่าไปทำธุระแล้วออกมากับเขาแทนแบบนี้ รู้สึกหวั่นใจยังไงไม่รู้

 

 

“เอื้อมไปเอาเสื้อกันหนาวเราข้างหลังได้เลยนะ วันนี้ร้อนมากจริงๆ ขอเปิดแอร์แรงๆหน่อยแล้วกัน”

“ตามสบายเลยๆ”

 

 

ผมแทบจะเค้นคอตัวเองให้พูดอะไรออกไปบ้างนอกจากการพยักหน้าหรือส่ายหน้าหรือการยิ้มแหยๆ เขาอมยิ้มเอ็นดูให้ตั้งแต่ตอนที่เจอกันที่คณะเขาแล้ว คุณหมอหันกลับไปสนใจถนนหนทางต่อเมื่อไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียว และพอไม่มีสายตาจากเจ้าของรถส่งมา ผมรู้สึกว่าหายใจหายคอสะดวกขึ้นเยอะเลย

 

 

“เธอ วานเปลี่ยนเพลงหน่อยได้ไหมครับ”

“อ่า ได้สิ”

“1308 หาเพลงที่ชอบได้เลย”

 

 

เพลงเมทัลร็อคที่ไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะฟังถูกเปลี่ยนไปเป็นเพลงที่ฟังสบายๆ หมอแจมินเคาะนิ้วกับพวงมาลัยรถ โยกหัวไปมาพร้อมกับฮัมเพลง ซึ่งมันดูน่ารักมากจนกลั้นยิ้มแทบไม่ไหว แต่ผมก็หุบยิ้มทันทีตอนที่คนข้างๆหยุดการกระทำทั้งหมดแล้วยิ้มให้ผม

 

อีกแล้ว รอยยิ้มแบบนี้อีกแล้ว

 

เพิ่งสังเกตว่าเสื้อเชิ้ตของคุณหมอวันนี้มันค่อนข้างบาง แถมยังปลดกระดุมเม็ดบนออกไปหนึ่งเม็ด นั่นทำให้ผมที่นั่งอยู่ด้านข้างเห็นอกเขาวับๆแวมๆ และนั่นก็ยิ่งทำให้รู้สึกเขินกว่าถูกเขามองเสียอีก ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นแก้ว้าวุ่น แต่สายตาไม่รักดีก็ชอบแอบเหลือบไปมองคุณหมออยู่ตลอดๆ ในจังหวะนั้นเองที่แอบเห็นมุมปากเขากระตุกยิ้มขึ้นมา ผมรีบหันหน้ากลับ ปลดล็อคโทรศัพท์แล้วกดเข้าแอพอะไรก็ได้ทันที

 

เขาจับได้แล้วว่าผมแอบมอง

 

คุณหมอล็อครถเรียบร้อยก็เดินตามหลังมา เขาคว้าที่ไหล่ผมอย่างรวดเร็วตอนที่มีคนจากไหนไม่รู้พุ่งเข้ามาเหมือนจะชน ผมตกใจ แขนเขาอ้อมมาดึงตัวผมให้เข้าหาตัวเองที่อยู่ด้านหลัง เอ่ยเสียงเข้มเล็กน้อยว่าให้ระวังด้วย ซึ่งผมก็ได้แต่พยักหน้าให้แต่โดยดี

 

 

“มีแนะนำไหมครับ ปกติเราไม่กินหวานเท่าไหร่”

“ชาพีชที่นี่ไม่ค่อยหวานนะ เราชอบมากเลย”

“อินจุน”

“เอ๊ะ? เอ่อ หมอมีอะไรเหรอ”

 

 

คุณหมอไม่ได้ตอบ แต่ยกนิ้วโป้งขึ้นเกลี่ยเบาๆที่แก้ม เราสูงไม่ได้ต่างกันมากเท่าไหร่ แต่รู้สึกได้เลยว่าความสูงประมาณนี้ที่กำลังเห็นคนตรงหน้าต้องก้มหน้ามาคุยกันเล็กน้อยทำให้รู้สึกเขินจนอยากมุดดินหนี ผมเอ่ยขอบคุณในวินาทีต่อมา หันไปดูเมนูต่อ ทั้งๆที่ความจริงก็คิดไม่ค่อยออกแล้วว่าจะสั่งอะไร สมองเริ่มเบลอๆ

 

รอไม่นานก็ได้ตามที่สั่ง คุณหมอยื่นชาพีชให้ผมทั้งๆที่ตัวเองยังไม่ได้ลองชิม ผมเงยหน้ามองเขา และคงเพราะทำหน้างงๆใส่ล่ะมั้งเขาถึงได้ยิ้มขำใส่

 

 

“ลืมสั่งหวานน้อยครับ ลองชิมให้หน่อยว่ามันจะโอเคสำหรับเราไหม”

“ปกติไม่กินหวานเลยเหรอ”

“ไม่ค่อยชอบหวานครับ”

 

 

ผมอ้าปากงับหลอดจากแก้มชาพีช คุณหมอยังคงยิ้ม เขายิ้มเก่ง พอจะรู้มาบ้าง แต่ก็ไม่คิดว่าจะต้องมาเขินจนหายเขินไปเองได้แบบนี้ ดูดชาพีชที่ไม่ได้สั่งหวานน้อยขึ้นมาจิบเบาๆ มันไม่ได้หวานเลย ผมเลยรายงานผลเขาไปตามความจริง แต่ภาพที่เขาใช้ปลายลิ้นแตะหลอดก่อนริมฝีปากทำให้ผมหายใจติดขัดเฉยเลย

 

ผมยื่นแก้วตัวเองให้คุณหมอบ้าง เขากลั้นยิ้ม แต่พอก้มลงดูดชานมเผือกที่ผมกินแล้วก็ขมวดคิ้วยุ่ง มันหวาน และแกล้งคนไม่กินหวานแบบเขาก็ดูน่าสนุกกว่าที่คิด

 

 

“แกล้งกัน”

“เราเปล่า”

 

 

ต่อล้อต่อเถียงกันอีกไม่กี่ประโยคผมก็ตัดสินใจยอมแพ้ เอ่ยเปลี่ยนเรื่อง แนะนำร้านอาหารที่มากินประจำกับเพื่อนให้เขาฟัง คุณหมอเป็นผู้ฟังที่ดี เขาฟังเงียบๆแล้วก็มองผู้พูดตลอดเวลา ผมมักจะมองตาไม่ก็ระหว่างคิ้วคู่สนทนา แต่เขามองริมฝีปาก มันโจ่งแจ้งมากจนผมเผลอขบริมฝีปากตัวเองเลย โคตรจะประหม่า

 

 

“ร้านโจ๊กที่เราแนะนำ คิดว่ามากินตอนเช้าจะดีกว่า”

“โอเคครับ งั้นไว้ครั้งหน้ามาด้วยกันเนอะ”

 

 

อ่า แปลว่าต้องมีครั้งที่สองสินะ

 

ผมหยิบเมนูขึ้นมาชี้เมนูดังของร้านให้คุณหมอดู คนที่มาด้วยยิ้มให้บางๆ เอียงคอมองเมนูสลับกับมองผม เขายิ้มพร่ำเพรื่อให้จนไม่รู้ว่ายิ้มแบบนี้เป็นปกติหรืออะไรกันแน่ และผมว่าตัวเองก็เก็บอาการไม่เก่งขนาดนั้น ท่าทีเลิ่กลั่กแปลกๆแบบนั้นเขาคงจะเริ่มเอะใจเข้าสักที

 

หมอแจมินทานอาหารเร็ว สังเกตได้จากข้าวที่พร่องไปเกือบครึ่งจาน เราไม่ได้คุยกันเลยในช่วงแรกๆแต่บรรยากาศไม่ได้อึดอัดเท่าไหร่ ผมคิดว่านะ ผมพยายามเร่งการกินตัวเองเพราะรู้ว่าตัวเองกินช้า เขาเห็นและยิ้มให้ ตักข้าวเข้าปากช้าลง เคี้ยวช้าลงกว่าเดิมนิดหน่อย เขาทำแบบนั้นเงียบๆโดยที่คิดว่าผมคงไม่รู้ แต่แบบนี้มันยิ่งทำให้ผมชอบเขามากกว่าเดิมอีก หลงจริงๆความใส่ใจของเขาน่ะ

 

 

“พาเราไปดูหนังสือหน่อยได้ไหมครับ สะดวกไหม”

“ได้เลยๆ ว่าแต่หมอชอบอ่านหนังสือเหรอ”

“ครับ ทำให้มีสมาธิดี เราพยายามอ่านสัปดาห์ละเล่มเป็นอย่างต่ำ มันทำให้โฟกัสได้ดีขึ้นเยอะเลยครับ”

“อ่า เราชอบระบายสีล่ะ”

 

 

เขาทำหน้าตกใจเล็กน้อยตอนที่ผมว่า

 

 

“เรานึกว่าที่เธอลงไว้ในสตอรี่คือรูปของคนอื่น”

“เราวาดเอง”

“จริงเหรอครับ สวยมากเลยนะ”

 

 

ผมยิ้มขอบคุณ ในใจพองฟูไปหมด ปกติเพื่อนชมก็ดีใจจะแย่ นี่คนตรงหน้าคือคนที่ชอบมาหลายปี ผมแทบจะลอยได้เลยนั่นแหละ เราเดินกันมาเรื่อยๆจนมาถึงร้านหนังสือ เขาชวนเข้ามาข้างในด้วย ผมเลยไปหยิบหนังสือเด็กมาอ่านเล่น ผมไม่ชอบอ่านหนังสือเท่าไหร่ เป็นคนสมาธิสั้น จดจ่อกับอะไรนานๆไม่ค่อยได้นอกจากการวาดรูป การเข้าร้านหนังสือเลยเหมือนมานั่งแกร่วๆมากกว่า

 

ผมเดินกลับไปตรงโซนที่คุณหมอยืนอยู่ เขาพกแว่นสายตาติดตัวไว้ที่กระเป๋าเสื้อด้วย และตอนนี้แว่นทรงกลมๆก็อยู่บนหน้าคุณหมอแล้ว คงเพราะรู้ว่าตัวเองจะมาเลือกหนังสือ เขาหยิบหนังสือบุคคลทางประวัติศาสตร์ขึ้นมาเปิดอ่านผ่านๆสองสามเล่ม พอหันมาเห็นผมเขาก็ยิ้มกว้าง

 

 

“พามาที่น่าเบื่อๆ ขอโทษนะครับ”

“ไม่ได้น่าเบื่อเลยนะ”

“เห็นหน้าตาเธอก็รู้แล้วครับ”

“ง่า เรารอได้ หมออ่านไปเถอะ หนังสือต้องเลือกดีๆนะ แต่เราเลือกไม่เป็นหรอก ฮ่าๆ”

 

 

คุณหมอกลั้นยิ้ม วางหนังสือที่ไม่ซื้อไว้ที่เดิม เขาเดินไปที่เคาท์เตอร์ หยิบเงินออกมาจ่าย กำชับพนักงานให้ห่อปกหนังสือด้วย เขาเป็นผู้ชายเนี้ยบๆ ขนาดเสื้อเชิ้ตที่ใส่มาทั้งวันยังไม่มีรอยยับเลยสักนิดเดียว ผมสงสัยมากว่าเขาไม่นั่งพิงพนักเก้าอี้เลยหรือไงกันนะ

 

 

“เราไปส่งที่บ้านนะ”

“ไม่ต้องหรอกๆ รถมันติดนะ กว่าหมอจะถึงบ้านไม่ดึกพอดีเหรอ ส่งเราที่ป้ายรถเมล์ก็ได้”

“เอางั้นก็ได้ครับ แต่ถึงแล้วทักไอจีมาบอกหน่อย อ่า เราควรจะแลกไอดีกันได้แล้วเนอะ”

 

 

ผมหยิบโทรศัพท์ตัวเองให้เขาทันทีที่เขาแบมือมาตรงหน้า พร้อมกับปลดล็อคโทรศัพท์ให้อย่างไม่ได้คิดอะไร เขาทำหน้าแปลกๆแล้วก็ยิ้มออกมาทั้งๆที่มือก็กดยุกๆยิกๆ สักพักก็คืนโทรศัพท์มาให้โดยที่ไม่หุบยิ้มเลยสักนิดเดียว และผมก็เพิ่งนึกว่าตั้งวอลเปเปอร์ด่าตัวเองให้อ่านหนังสือสอบไว้ น่าอายชะมัดเลย

 

พอก้าวขึ้นรถ เขาบอกให้ผมแนะนำเพลงที่ชอบแล้วสร้างเพลย์ลิสท์ไว้ให้หน่อย ผมกดเปิดโทรศัพท์เขาด้วยรหัสที่เขาบอก สร้างเพลย์ลิสท์ที่ชื่อว่า rjm ขึ้นมาแล้วเพิ่มเพลงที่ชอบเข้าไป หมอแจมินฟังเพลงหลายแนวเลย ผมเลยเลือกเพลงสบายๆมาให้มันคอนทราสกันหน่อยๆ

 

บางเพลงเขาอาจจะรู้จักแล้ว แต่บางเพลงผมตั้งใจเพิ่มไว้เพราะอยากให้เขาได้ฟัง

 

BMW สีขาวขับมาเรื่อยๆ ใกล้จะถึงป้ายรถเมล์ที่ผมต้องขึ้นแล้ว เพลงก็รันไปเรื่อยๆ เพราะรถติดเลยฟังได้หลายเพลง แต่เพลงที่ผมตั้งใจเพิ่มเข้าไปยังไม่ถึงสักที และในจังหวะที่ผมจะหยิบโทรศัพท์เขาขึ้นมากดเปลี่ยนเพลง เพลงที่ผมตั้งใจเลือกไว้ก็ดังขึ้นมาพอดี

 

 

“เพลงนี้เพราะดีนะครับ ท่อนฮุคร้องว่าอะไรเหรอ”

 

 

ยอมรับว่าใจเต้นแรงมากจนทำอะไรไม่ถูกเฉยเลย เขาหันมายิ้มให้เป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ของวัน คุณหมอคงไม่ได้คิดอะไร คงแค่หาเพื่อนพามาเที่ยว แต่ผมก็ดันคิดไปไกลแล้วว่าอยากจะรู้จักเขาให้มากกว่านี้ ให้มากกว่าที่ติดตามกันและกันในอินสตาแกรม

 

 

fell in love unexpectedly, we ain’t gotta rush this is destiny … อ่า ท่อนต่อไปจำไม่ได้แล้วอะ”

everytime I see you baby, it’s so hard to speak ถ้าฟังไม่ผิดนะครับ”

“อื้อ คุ้นๆว่าแบบนั้นนะ”

 

 

เรามองหน้ากันอยู่หลายวินาทีเพราะรถติดไฟแดง เขามองไล่ตั้งแต่ดวงตาวกมามองริมฝีปากนานที่สุด ผมเม้มริมฝีปากหนี ดีที่ตรงนี้ไม่ค่อยมีแสงไฟ ไม่งั้นเขาคงเห็นว่าผมหน้าแดงหูแดงอย่างห้ามไม่ได้ หมอแจมินหันไปขับรถต่อ เคาะนิ้วกับพวงมาลัยรถ ฮัมเพลงที่เพิ่งฟังเป็นครั้งแรกออกมา เสียงเขาค่อนข้างแหบๆ แต่เวลาร้องเพลงแบบไม่ได้ตั้งใจก็ดูเท่จนผมต้องหันไปโฟกัสสิ่งอื่นแทน

 

ไฟถนน ต้นไม้ รถคันอื่นๆ หรือแม้กระทั่งป้ายรถเมล์ฝั่งตรงข้ามยังน่ามองกว่าเจ้าของรถตอนนี้เลย

 

เพราะผมเขินมากจนแทบจะหุบยิ้มไม่ได้แล้ว

 

 

“ถึงแล้วคอลหาเราหน่อยนะครับ รู้สึกไม่ดีจริงๆที่ปล่อยเธอกลับเองแบบนี้”

“ไม่ต้องซีเรียสๆ เดี๋ยวเราแชทบอกระหว่างทางก็ได้”

“เราขับรถคงจะไม่ได้อ่านครับ คอลมานะ”

 

 

คุณหมอมัดมือชกด้วยการยิ้มให้ครั้งสุดท้ายก่อนจะโบกมือแล้วเลื่อนกระจกรถขึ้น

 

ผมขึ้นรถสายประจำที่เคยนั่ง ไม่ได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเพราะอีกไม่กี่ป้ายก็ถึงบ้านแล้ว และพอลงจากรถปุ๊ปก็คอลหาคนที่มัดมือชกกันทันที

 

 

“เราจะถึงบ้านแล้ว หมอจะถึงหรือยัง”

ใกล้แล้วครับ อีกไฟแดง ]

“อ่า ถ้างั้นก็— แค่นี้นะ”

คุยเป็นเพื่อนหน่อยสิครับ ง่วงอะ ]

 

 

ข้ออ้างน่ารักๆทำให้ผมอมยิ้มออกมา และผมเริ่มเข้าข้างตัวเองมากขึ้นก็ตอนเปิดไปดูในประวัติการโทรแล้วพบเบอร์ที่ไม่คุ้นเคยแต่เมมชื่อว่านาแจมินเอาไว้พร้อมกับหัวใจสีน้ำเงิน ผมกลั้นยิ้มแทบไม่อยู่แล้วตอนนี้ เขาทำให้ผมเป็นบ้าจริงๆนะหมอแจมินเนี่ย

 

 

“ใกล้ถึงหรือยัง เราไขกุญแจบ้านแล้วนะ”

ถ้าถึงบ้านแล้วจะวางเลยเหรอครับ ]

“อื้อ ก็จะไปอาบน้ำแล้วก็เตรียมตัวนอน”

 

 

คุณหมออ้อนให้คุยต่ออีกหน่อยจนกว่าจะถึงบ้าน แต่สุดท้ายเราก็คอลกันไปหลายชั่วโมง ความจริงผมได้ยินเสียงดับเครื่องยนต์ก็รู้ว่าเขาคงถึงบ้านแล้วนั่นแหละ ไหนจะเสียงเปิดประตูห้องอีก แต่ก็คุยต่อจนอีกคนเห็นว่ามันนานเกินไปแล้วถึงได้ยอมวางสาย

 

 

najaem : มะรืนตอนเช้าไปกินโจ๊กกันนะครับ

najaem : ว่างไหม

najaem : มัวแต่คุยเพลิน ลืมถามเลยครับ

 

rjrjrjj : sent a sticker

rjrjrjj : โอเค เจอกันมะรืนนะ

rjrjrjj : เจอกันที่ไหนดี

 

najaem : ไปรับที่บ้านเธอแล้วกัน

najaem : sent a sticker 

 

 

ผมกรี๊ดอัดหมอนไปหนึ่งรอบก่อนจะลุกไปอาบน้ำ นี่ใกล้จะเป็นบ้าแล้วจริงๆนะเนี่ย แง

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #319 KKFTM (@QUINDARARA) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 22:06
    หุบยิ้มไม่ได้เลย เขินมาก ฮืออออ ชอบมาก ๆๆ ๆ ๆๆ จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ ;-;
    #319
    0
  2. #302 Dumdumdumdui (@liton) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 19:51

    คุณไรท์ฮืออออ

    #302
    0
  3. #269 Fffahziii (@Fffahziii) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 18:25
    หมอออออ แสนดี แสนเขินนนนน
    #269
    0
  4. #268 blueconnerr (@littlejaehyun97) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 08:15
    ฮืออออออ น่ารักกกดแบบมากๆๆๆๆๆๆของมากๆๆๆ เขิน :$
    #268
    0
  5. วันที่ 17 เมษายน 2562 / 22:16
    อยากมีโมเม้นนี้!!!ท
    #267
    0
  6. #266 kaokubrew (@xofor12) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 22:05
    คุณหมอดีมากกกกกกกก อบอุ่นมากๆ T____________T
    #266
    0
  7. #265 menulis____ (@menulis____) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 14:04
    เพลงที่ชอบกับคู่ชิปที่ชอบ ฮือ ขอบคุณนะไรท์จ๋า 😍😍😍😍😍
    #265
    0
  8. #264 Phan Jarinya (@phannat) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 11:58

    แงงงง เขินไปหมดด
    #264
    0
  9. #263 zephyrus.e (@thitawee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 09:07
    เขินมากไอ่บ้าเอ้ยยยย แงงงง
    #263
    0
  10. #262 Thekimkhingxx (@khingki33) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 02:07
    แงงงง ชอบที่หมอเป็นใส่ใจเก่ง
    #262
    0
  11. #261 JKPJ (@JKPJ) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:57
    อ่ยยยเขินเด้อ เขินแทนน้องอินจุนไปแล้ว กี้ดๆ;—;
    #261
    0
  12. #260 พะระ (@PTM25z) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:38
    จีบเก่งจังเลยคุณหมอ อินจุนเจินไปหมดแล้วว
    #260
    1
    • #260-1 พะระ (@PTM25z) (จากตอนที่ 19)
      17 เมษายน 2562 / 00:39
      *เขิน!
      #260-1
  13. #259 LittleKwangxx (@LittleKwangxx) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:27
    ไม่แน่ว่าคุณหมอก้อาจแอบปลื้นเทออยุป่าวว
    #259
    0
  14. #258 nwdttt (@nadia_binrin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:01
    เขินม้วนไม่ใช่แค่อินจุนแต่เป็นคนอ่านด้วยค่า แงงงงงงงงงง ชอบที่หมอเมมเบอร์เอาไว้ด้วยมากเลย เขิน ฮือออออออ
    #258
    0
  15. #257 Jaehyunn (@Jaehyunn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 23:57
    โอโห เป็นเขิน หมอ!!!!!!!ฮือ
    #257
    0
  16. #256 wsjoom (@wsjoom) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 23:25
    หมอจีบเก่งมากเด้อ
    #256
    0
  17. #255 Ma man. (@finlandmb) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 23:03
    น่ารักกกกกกกกกกกก
    #255
    0
  18. #254 TARAKI (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 22:58

    โฮวววววววววววววว คุณหมออออออออออ เขินแทนอินจุนแบบม่ายหว๊ายยยย

    #254
    0