➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 16 : ✿ Are you ticklish here?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 205 ครั้ง
    13 ก.พ. 62

Are you ticklish here?

Jaemin x Renjun

Note: เซ็กซี่ที่สุดตั้งแต่แต่งมา แหะๆ y—y เขินมาก จะมีใครไม่โอเคมั้ย แง๊
แต่ยังไงก็เอนจอยรีดดิ้งกันนะคะ
ไม่รู้ว่าควรจะให้เรทอะไร ในความรู้สึกเรามันแค่เซ็กซี่เอง แง
สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะคะ ฮิ—ฮิ

#jrarea

 

 

 

ทำคนยิ้มเก่งแบบคุณหน้างอได้ ผมรู้สึกว่าตัวเองมีความสามารถยังไงก็ไม่รู้ คุณเดินออกมาจากห้องน้ำได้แค่หนึ่งก้าวก็ทำท่างอแงจะหนีกลับเข้าไป เสื้อผ้าที่คุณเพิ่งสวมใส่มันน่ารักจนอยากจะจับมาฟัดให้รู้แล้วรู้รอด

 

คุณเป็นคนสดใส เสื้อผ้าสีสันก็ดูเหมาะ แต่อีกมุมบางทีคุณก็อยากจะเท่ เสื้อผ้าโทนเข้มก็ดูเข้ากันดี สำหรับผมแล้วคุณใส่อะไรก็ดูเหมาะสมไปหมด แต่ผมแพ้เหลือเกินเวลาคุณแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีเทา ไม่ว่าจะเป็นกางเกง เสื้อ หรือถุงเท้า

 

 

“จะยืนตรงนั้นอีกนานไหม”

“ตรงนู้นมันหนาวนี่”

 

 

คุณเถียงข้างๆคูๆ เสียงขึ้นจมูก ผมรู้สึกได้ว่าถ้าบังคับคุณมากกว่านี้จะต้องได้เห็นน้ำตาคุณแน่ๆแต่ก็ยังหยุดแกล้งไม่ได้ ผมรู้อยู่แก่ใจว่าคุณคงเขินมากกว่า เสื้อไหมพรมสีเทาตัวนุ่มที่คุณไม่ค่อยใส่ แม้จะซื้อมาให้ตั้งแต่หน้าหนาวที่แล้วจนเลยฤดูหนาวไปสองรอบแล้วคุณก็ยังไม่ยอมใส่มันอยู่ดี บอกว่ามันใส่แล้วมันคัน

 

 

“ไม่ต้องกลัวหนาวหรอก เดี๋ยวก็ร้อนแล้ว

 

 

ปากเบะกว่าเดิมตอนที่ได้ยินผมพูดอย่างนั้น สองมือเล็กๆที่จับชายเสื้อตัวเองแน่นผละออกมา ถกแขนเสื้อข้างหนึ่งขึ้นเกาเบาๆ ไม่เลิกทำหน้างอแง

 

 

“ถ้าไม่เดินมาจะไปอุ้มแล้วนะ”

“เดินเองก็ได้หรอก!

 

 

นอกจากเสื้อไหมพรมแล้วคุณก็ใส่กางเกงขาสั้นที่ปิดต้นขาแทบไม่ได้ ความจริงตามกฎที่ผมตั้งขึ้นมาแล้วคุณใส่เสื้อผ้าได้แค่สองชิ้น แต่ผมอนุญาตชิ้นนี้เป็นพิเศษเพราะคิดว่าคุณคงเป็นลมแน่ๆถ้าต้องแต่งตัวแบบนั้นให้ผมดูจริงๆ เสื้อไหมพรมที่ปิดแค่สะโพกกับชั้นในสีขาวของคุณคงทำให้ผมเป็นบ้า บางทีผมก็คิดว่าตัวเองเหมือนโรคจิต แต่นานๆจะมีโอกาสแกล้งคุณบ้าง ถึงจะแอบคิดว่าคงเล่นแรงไปหน่อย แต่ผมบอกแล้วว่าผมหยุดไม่ได้จริงๆ

 

ขาเล็กๆค่อยๆก้าวมาหยุดอยู่ตรงหน้า เสื้อไหมพรมที่ยาวจนปิดมือดูน่ารักมาก ผมจับมือคุณขึ้นมาลูบเบาๆ นอกจากจะมือเย็นแล้วมือคุณยังเหงื่อออกทั้งๆที่ในห้องหนาวขนาดนี้ คนขี้ตกใจแบบคุณสะดุ้ง พยายามจะชักมือกลับตามสัญชาตญาณแมวเหมียว แต่ผมก็ไม่ให้คุณได้ทำอย่างนั้นหรอก

 

 

“พอใจหรือยัง จะไปถอดแล้ว”

“เดี๋ยวถอดเองดีกว่า”

“คนละถอดแล้ว!

 

 

คุณโมโหจนหน้าแดง มือที่ถูกผมจับไว้สะบัดออก ทุบที่ไหล่เสียงดังปั้ก ผมหัวเราะอย่างช่วยไม่ได้ คุณเหมือนลูกแมวถูกแหย่ให้อารมณ์เสียจริงๆ

 

 

“อินจุน”

“จะไปเปลี่ยนแล้ว”

“สิบนาที”

 

 

ผมบุ้ยปากให้คุณมองนาฬิกาที่ตอนนี้เข็มยาวชี้เลข 10 พอคุณหันไปมองก็ใช้จังหวะนั้นอุ้มคุณโยนลงบนเตียงแล้วตามไปแกล้ง คุณร้องตกใจพร้อมกับพยายามดิ้น แต่น้ำหนักและชั้นเชิงที่มากกว่าของผมก็ทำให้คุณได้แต่นอนทำหน้างอแงโดยที่มีผมกักขังคุณไว้อยู่ด้านบน

 

คุณพยายามสู้แรงทันทีที่ถูกผมจับแยกขาออกและอยู่ในท่าทางที่น่าอาย พาดขาคุณไว้บนต้นขาผมแล้วจัดการดึงให้ร่างกายเราแนบชิดกันมากขึ้น กางเกงขาสั้นที่ขาค่อนข้างกว้างนั่นทำให้ผมเห็นไปถึงไหนต่อไหน และมันก็ทำให้ผมเริ่มหน้ามืด คุณฟาดมือไม่ยั้งที่แขนข้างหนึ่งที่คร่อมไว้ข้างๆตัว แทบจะลุกมากัดผมด้วยเขี้ยวเล็กๆจนเป็นรอยฟันอย่างที่เคยทำเวลาควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่ก็ต้องหยุดตี ร้องเรียกชื่อผมเสียงดังตอนที่ผมล้วงมือผ่านขากางเกงเข้าไปบีบสะโพกคุณ

 

 

“แจมิน ไม่เอา!

“อีก 8 นาที”

 

 

ผมทำเสียงดุ ผละมือออกมาจากสะโพก เปลี่ยนมาเป็นต้นขา ไม่ได้ลูบเต็มๆมือแต่ใช้นิ้วเขี่ยเบาๆ คนบ้าจี้แบบคุณก็พยายามบิดตัวหนีอย่างเคย ถึงแม้ว่าจะขยับไม่ได้มากเท่าไหร่ และยิ่งขยับก็เหมือนจะยิ่งเข้าทางผมมากกว่า คุณหัวเราะคิกคัก ยกมือขึ้นปิดปากตัวเองข้างหนึ่ง อีกข้างก็คอยปัดมือผมออกจากร่างกายตัวเองให้วุ่น

 

การที่คุณดิ้นมากๆนั่นทำให้เสื้อไหมพรมมันค่อยๆเลิกขึ้น ผมใช้ปลายนิ้วแตะเข้าที่หน้าท้อง คุณตีขาผมทันที ปฏิกิริยาแสนน่ารักทำให้ผมยิ่งอยากแกล้งเข้าไปใหญ่ ยิ่งได้เห็นตอนคุณโวยวายมันก็ยิ่งท้าทาย เหมือนผมกำลังลองสูบบุหรี่ลับหลังแม่ตอนอายุ 14 อย่างนั้นแหละ

 

ทันทีที่ฝ่ามือวางลงบนหน้าท้องแบนราบ คุณตะครุบมือผมไว้กับท้องตัวเองทันที สองมือเล็กๆกดมือผมไว้แน่น ทำเสียงอ่อนเสียงหวานจนผมจะเปลี่ยนใจจากแกล้งคุณมาเป็นรังแกคุณแทนแล้ว

 

 

“ไม่เอา อย่าแกล้ง”

“ตอนนั้นเธอบอกไม่บ้าจี้”

“เราบ้าจี้ งือ เลิกแกล้งได้แล้ว”

“อยากรู้ว่าบ้าจี้ตรงไหนที่สุดไง”

 

 

ผมยิ้มมุมปากให้พร้อมกับผละมือออก ปลายนิ้วแตะไปตามน่อง เลื่อนไปถึงฝ่าเท้า แตะเข้านิดเดียวคุณก็สะดุ้ง ยกขาข้างหนึ่งมามากอดเอาไว้ และการขยับแบบไม่ได้ตั้งใจนั้นทำให้เสื้อผ้าคุณมันยิ่งเปิดเปลือยออก ทั้งเสื้อที่เลิกขึ้นไปจนเห็นผิวขาวๆ ทั้งขากางเกงกว้างๆที่เป็นปัจจัยที่จะทำให้ผมควบคุมตัวเองไม่ได้เท่าไหร่

 

คุณขมวดคิ้วตอนที่ผมไม่ได้แกล้งอะไรเพิ่ม แต่สายตาผมก็คงจะบอกอะไรได้หลายอย่างเลยว่าผมกำลังอดทนกับคุณแค่ไหน คุณปล่อยขาตัวเองกลับมาพาดไว้บนต้นขาผม แต่สองมือก็ยังคงจับมือผมไว้แน่น คงไม่อยากให้ผมรังแกร่างกายตัวเองอีกแล้ว แต่การที่จับมือผมไว้บนท้องตัวเองเนี่ยมันก็ดูเหมือนยั่วยวนอยู่ไม่ใช่เหรอ

 

เข็มยาวของนาฬิกาชี้ไปที่เลข 11 แค่แกล้งคุณนิดเดียวก็จะหมดเวลาแล้ว นี่ยังไม่เท่าที่จินตนาการไว้เลยด้วยซ้ำ

 

 

“อีก 5 นาทีต้องหยุดนะ”

“ถ้าไม่หยุดจะทำยังไง”

“ฟ้องแม่”

 

 

หลุดหัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างช่วยไม่ได้ แม่ผมน่ะรักคุณมากกว่าผมอีกด้วยซ้ำ คิดแล้วก็น้อยใจ ผมบอกอยากกินอันนี้แม่ไม่ทำให้ แต่คุณบอกอยากกินอันนั้นแม่แทบจะไปตลาดตอนตีสี่เพื่อซื้อของมาทำให้คุณ แต่ผมก็ดีใจที่คุณเข้ากับครอบครัวผมได้ดี ผมก้มลงไปหอมแก้มคุณเบาๆ ไม่มีเสียงงอแงเล็ดรอดออกมา คุณชอบให้หอมมากกว่าลูบ แต่ผมก็ชอบสัมผัสนุ่มนิ่มตามเนื้อตัวของคุณพอๆกับการที่จูบได้หอมคุณอยู่ดี

 

ผมเปลี่ยนมานั่งทับส้น แต่ขาขาวๆของคุณยังคงพาดไว้บนต้นขาผม มือข้างหนึ่งที่ถูกคุณพันธนาการไว้บนหน้าท้องผมก็ไม่คิดจะแกะออก อมยิ้มกับหน้างอๆที่แสนน่ารัก

 

 

“คิดว่า 4 นาทีจะทันไหม”

“ไม่ทัน!

“รู้เหรอว่าจะทำอะไร”

“จะทำอะไรก็ไม่ทันทั้งนั้นแหละ!

 

 

คุณย่นจมูกใส่ตอนที่ถูกผมจูบเบาๆที่ริมฝีปาก มือข้างที่ว่างแตะเข้าที่ต้นขา จากนั้นก็รีบผละออก ลูบที่เอวผอมๆของคุณ คุณดูผ่อนคลายมากขึ้น ไม่ได้งอแงตอนโดนลูบแล้ว ผมถึงได้เลื่อนมือลงต่ำ ผ่านกระดูกเชิงกรานกลับมาลูบที่ต้นขาคุณอีกครั้ง คราวนี้คนขี้งอแงสะดุ้ง เพราะผมขย้ำสะโพกคุณอย่างจัง

 

 

“เสื้อมันคันมากเลยเหรอ”

“อื้อ”

 

 

คุณพยักหน้ารับ แต่ก็ไม่ได้ปัดป้องฝ่ามือผมที่ลูบอยู่ที่เอวตัวเอง สองมือที่กดมือผมไว้กับท้องตัวเองก็ค่อยๆปล่อยออก เป็นฝ่ายเลิกเสื้อตัวเองขึ้นให้ดูรอยแดงเล็กๆบางจุดบนเนื้อตัว ทำเสียงขี้ฟ้องใส่ผมว่าจะไม่ใส่เสื้อตัวนี้อีกแล้ว แต่สายตาผมกลับโฟกัสผิดจุดไปเสียได้

 

คุณคงไม่ได้ตั้งใจ แต่ผมคิดว่านี่มันโคตรจะยั่วกันเลย

 

 

“ตรงนี้บ้าจี้ไหม”

 

 

ผมตะล่อมเสียงแผ่ว เลื่อนมือขึ้นมาสูงอีกหน่อยจนเกือบถึงอก คุณส่ายหน้า จับมือผมข้างที่ลูบเอวตัวเองให้เลื่อนขึ้นมาสูงขึ้นจนถึงซี่โครง เอ่ยเสียงอ้อนว่าตรงนี้ไม่บ้าจี้เท่าตรงเอว ผมไม่รู้แล้วว่าคุณตั้งใจหรือไม่ตั้งใจจะยั่วผมกันแน่ เพราะเสื้อมันแทบจะไม่ปิดอะไรแล้ว ผิวขาวๆที่มีรอยแดงจากการเกานิดหน่อย แล้วก็จุดเล็กๆบนอกที่ดึงดูดความสนใจผมอยู่ตอนนี้ ยิ่งตอนที่คุณหายใจเข้าออกติดๆขัดๆเพราะเขินผม มันก็ยิ่งแย่ ผมควบคุมตัวเองแทบไม่ได้เลย

 

 

“ทีหลังถ้าแพ้ไม่อนุโลมให้แล้วนะ”

“ไม่เล่นแล้ว”

“ป๊อดอะ”

“ก็กติกามันไม่แฟร์นี่! เราไม่ได้อยากดูเธอใส่เสื้อผ้าสองชิ้นสักหน่อย”

 

 

พูดทั้งๆที่เอื้อมมือมากอดคอผมแล้วซุกหน้าลงกับไหล่ คงเห็นสายตาผมแล้วก็เขินจนไม่อยากมองหน้ากันอย่างเคย พูดเสียงงอแงขึ้นตอนที่ผมสอดมือเข้าไปในเสื้อ ไล่นิ้วลงบนปุ่มกระดูกบนหลัง หลุดเสียงอืออาออกมาบ้างเหมือนลูกแมวตอนโดนนวด จริงๆก็อยากจะแกล้งคุณนานกว่านี้อีกหน่อย แต่คิดว่าตัวเองนี่แหละที่จะอดทนไม่ไหว

 

 

“แต่เราอยากเห็นเธอใส่นี่”

“ไม่ใส่ให้ดูแล้ว”

“ก็เธอน่ารักมากๆเลยนี่นาเวลาใส่เสื้อไหมพรม น่าฟัด”

 

 

ผมกดจมูกลงบนขมับ อุ้มคุณที่กอดคอผมเอาไว้แน่นลงขึ้นมานั่งบนตัก จูบไล่ไปตามกรอบหน้าจนคุณหัวเราะคิกคักเพราะจั๊กจี้ กลิ่นสบู่กับโลชั่นค่อนข้างรบกวนความอดทน แต่ผมก็ข่มใจ รั้งคุณเข้ามากอดไว้เฉยๆ

 

 

“ปล่อยก่อน จะไปเปลี่ยนชุด คันอะ”

“ช่วยไหม”

“ไม่ต้องเลย”

 

 

แยกเขี้ยวใส่พร้อมกับกระโดดออกจากตักผม วิ่งเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนเป็นชุดนอนอย่างดี คุณกลับมาสอดตัวเข้ามาอยู่ในผ้าห่มเดียวกัน กอดก่ายผมยิ่งกว่าหมอนข้าง พูดเสียงอู้อี้ๆกับแขนผมว่าจะไม่ยอมแต่งตัวแบบนั้นให้ดูอีกแล้ว น่าอายกว่าตอนกลับไปดูรูปตัวเองตอนมัธยมอีก และผมก็หัวเราะเบาๆให้กับความคิดติ๊งต๊องนั้น

 

ก็ไม่รู้จะอายอะไร มากกว่านี้ก็เห็นมาตั้งหลายครั้งแล้ว ไม่เข้าใจคุณจริงๆ

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 205 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #477 malay_77 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 09:14
    หื้มๆๆๆ ขนาดไร้บอกเรทๆยังน่ารักงงไปหมด ฮื่อ
    #477
    0
  2. #287 kanokpupu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 22:13
    น่ารักจริงๆฮืออออ ไรท์แต่งน่ารักได้เก่งมาก กราบบบบ
    #287
    0
  3. #228 songjibong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 00:59
    แบบสุดจ้า ชอบฟีลแบบนี้ กรี๊ดดดด
    #228
    0
  4. #217 ม๊าวสึ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:22
    ฮื่อออออออกัดหมอนแล้วเด้อ
    #217
    0
  5. #213 geniusvirtuoso (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:11
    แจมินร้ายกาจ!!!!
    #213
    0
  6. #212 Phan Jarinya (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:32
    น่าร้ากกกกก ที่สุดดดด
    #212
    0
  7. #211 songjibong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:35
    รอดไปนะคืนนี้ อดเลย 555555555
    #211
    0
  8. #210 kaokubrew (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:20
    แงงงงงงงง น่ารักจังเลยค่ะ อย่างนี้ไม่เรียกโป๊นะๆๆๆๆ
    #210
    0
  9. #209 MYild22 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:01
    น่ารักมากเลยค่ะ;-; น่ารักมากกกกกกกกกกกกก ทำไมคุณเค้าขี้แกล้ง แง้
    #209
    0
  10. #208 Minmi_ler (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:26

    แงงงงงงงง น่ารักมากกกกๆๆ

    #208
    0
  11. #207 .fyeah96 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:58
    ฮือออ น่ารักกกก
    #207
    0
  12. #206 Thekimkhingxx (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:14
    เขินยัยตัวนุ่มนิ่มมากๆๆๆๆ
    #206
    0
  13. #205 littlejaehyun97 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:10
    แงงงงงงงงง เขินนน -////-
    #205
    0
  14. #204 LittleKwangxx (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:56
    บ้าหรอ หวานขนาดนี้ได้หรอ โอ้ยใจจจ
    #204
    0
  15. #203 Bwbear (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:51
    แงงงงน้องอินจุนน่ารักที่สุดเลยค่ะถึงงอแงก็น่ารักอ่ะะ แจมินก็แกล้งน้องเก่งงงงงแกล้งจนจะอดทนไม่ได้อยู่แล้ว เขินเกินไปแล้ววว
    #203
    0
  16. #202 zephyrus.e (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:41
    นึกภาพอินจุนตามแล้วน่ารักสุดๆไปเลยค่ะ T^T คุณแจมินขี้แกล้งงงง โฮ่ย เขินน่ะ แต่ความอดทนสูงจังนะคะเนี่ย น่าชื่นชม
    #202
    0