➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 15 : ✿ Peach lip balm

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 232 ครั้ง
    27 ม.ค. 62



Peach lip balm

Jaemin x Renjun

Note: เพิ่งสอบคลินิกเสร็จ เหลือเขียนเคส แต่ยังไม่มีอารมณ์เขียน ก็เลยมาแต่งฟิค (อาจารย์คงดีใจ 555555555555555555) จริงๆชื่อเรื่องอันแรกคือ shopping list แต่บังเอิญได้ลิปพีชมาอันนึงเลยเอามาใส่ในเรื่อง แล้วก็เปลี่ยนชื่อเอา แฮ่

Enjoy reading!

#jrarea

 

 

 

วุ่นวายกับการอ่านหนังสือจนในห้องแทบจะไม่เหลือของอะไรที่เอาไว้ใช้ได้ อินจุนกุมขมับ ต้องซักผ้าวันนี้เพราะล้นตะกร้าแล้ว แต่ปรับผ้านุ่มก็หมดไปตั้งแต่สัปดาห์ก่อน อยากกินโยเกิร์ตรองท้องก็ไม่มีติดตู้เย็น เพราะอันสุดท้ายเพิ่งกินไปเมื่อคืนก่อนนอน ปากกาก็หมึกหมด ตอนนี้ก็ใช้ดินสอกดสรุปเลคเชอร์อยู่ กระดาษโพสอิทก็เหลือน้อย แล้วอินจุนก็ชอบที่จะใช้โพสอิทแปะส่วนสำคัญๆของเรื่องเอาไว้ตามโต๊ะด้วย ของสดในตู้เย็นก็เกลี้ยง บางทีนี่อาจจะเป็นสัญญาณเตือนให้อินจุนออกไปข้างนอกบ้างหลังจากหมกตัวอยู่ในห้อง เอาแต่อ่านหนังสือมาเกือบ 4 วันโดยที่ไม่ได้ออกไปไหนเลยนอกจากไปสอบเท่านั้น

 

ยังดีที่มีคนส่งข้าวส่งน้ำและมาอยู่เป็นเพื่อนเป็นประจำ ไม่อย่างนั้นคงไม่รอด

 

 

“เธออาบน้ำยังเนี่ยตั้งแต่เช้า?”

“หึ”

“ซกมก”

 

 

ถึงจะพูดแบบนั้นแต่คนที่บอกว่าอินจุนซกมกก็ก้มลงหอมเบาๆที่ไหล่ ถูจมูกไปมาจนเริ่มรู้สึกจั๊กจี้ อินจุนวางชีทในมือลง หันไปทำหน้าดุ ถอดแว่นสายตาออกพร้อมกับลุกจากเก้าอี้มากอดคอคนที่มากวนเวลาอ่านหนังสือกัน

 

 

“ซกมกแล้วมาหอมทำไม”

“เช็คดูว่าเมื่อคืนเธออาบน้ำไหมไง”

“แถไปเรื่อย อยากหอมก็มาหอมดิ อย่างน้อยเราก็ล้างหน้าแปรงฟันแล้ว”

 

 

แจมินอมยิ้ม เอ็นดูคนที่ชอบทำปากกล้า แต่พอแจมินเริ่มหอมจริงๆก็ร้องงอแงหาทางเลี่ยงตลอด ละมือจากสะโพกขึ้นมาจัดเสื้อยืดย้วยๆของตัวเองที่พออินจุนใส่แล้วเหมือนเด็กขโมยเสื้อพ่อมาใส่ไปเฉย ช่วงอ่านหนังสือสอบของอินจุนมักจะเป็นช่วงที่แจมินสอบเสร็จและกลับไปนอนบ้านได้เกือบครบสัปดาห์แล้ว คณะของอีกคนจะสอบช้ากว่าคนอื่นตลอด ทำให้คนที่มีรูมเมทเป็นเพื่อนต่างคณะและกลับบ้านไปหมดแล้วมาขออาศัยที่คอนโดของแจมินเป็นประจำตั้งแต่เริ่มคบกันมา และคอนโดเองก็ใกล้กับบ้านของพวกเราทั้งคู่ด้วย

 

 

“ทำไมเธอชอบใส่เสื้อตัวนี้จัง ตัวอื่นก็มี”

“มันย้วยๆ ใส่สบายดีออก”

“กางเกงก็อีก เราก็มีดีๆ เธอก็เลือกใส่ตัวเข่าขาดเป็นรู”

 

 

อินจุนหัวเราะ ยังไม่ปล่อยมือออกจากบ่ากว้างๆ อยากจะอ้อนให้ทำอะไรให้กินหน่อยเพราะลำพังแค่ซีเรียลกับนมไม่พอยาไส้เท่าไหร่ และแจมินก็เข้าใจได้ทันทีที่เห็นดวงตาอ้อนๆ ถึงได้บีบปลายจมูกกันแล้วเดินเข้าครัวไป คว้าผ้ากันเปื้อนขึ้นมาใส่ แล้วก็ลงมือทำกับข้าว

 

เพิ่งสังเกตว่าของสดที่บ่นๆว่าเกลี้ยงตู้เย็น อีกคนก็ซื้อมาใส่ไว้ให้จนเต็มตู้เหมือนเดิม น้ำอัดลมหลากหลายรสชาติที่อินจุนชอบจิบระหว่างอ่านหนังสือก็เช่นกัน ถึงจะบ่นว่าไม่ดี และจำกัดให้ดื่มแค่วันละกระป๋อง แต่ก็ซื้อมาให้ตลอดนั่นแหละ บางทีก็มีเยลลี่หมีไว้ให้เคี้ยว มีคุกกี้ไม่ก็เบเกอรี่อย่างอื่นไว้ให้รองท้อง

 

นาแจมินน่ะเป็นแฟนที่แสนใส่ใจเลยจริงๆ

 

 

“ลิสท์ของที่อยากได้มาเลยนะ เราจะไปซื้อของให้แม่พอดี เดี๋ยวซื้อมาให้”

“อื้อ ขอบคุณนะครับ”

 

 

หลังจากเสิร์ฟอาหารแล้ว พ่อครัวคนเก่งก็ถอดผ้ากันเปื้อน เก็บล้างอุปกรณ์อย่างเรียบร้อย หยิบโพสอิทสีฟ้าพาสเทลขึ้นมายื่นให้อินจุนที่กลับไปนั่งอ่านหนังสือที่โต๊ะแล้ว

 

คนที่มาอาศัยห้องคนอื่นหยิบดินสอมาจดยุกยิกๆถึงสิ่งที่อยากได้ พยายามนึกแต่ของที่จำเป็น เพราะเสาร์นี้ก็ปิดเทอมและกลับบ้านแล้ว แค่แจมินซื้อนั่นซื้อนี่มาให้ตลอดก็เกรงใจจะแย่ แต่พอเจ้าของห้องตัวจริงเห็นลิสท์ของที่บอกสิ่งที่อยากได้อย่างละเอียดๆ ทั้งยี่ห้อทั้งขนาดและราคาคร่าวๆ แจมินก็ขมวดคิ้ว

 

 

“ซื้อแค่นี้พอเหรอครับ”

“เดี๋ยวเสาร์เราก็กลับบ้านแล้วนะ”

“ไม่อยู่ด้วยกันต่ออีกหน่อยเหรอ เนี่ย เดี๋ยวเราก็ไปเที่ยวกับที่บ้านอีก กว่าจะได้เจอเธอก็ตั้งหลายวัน”

“งั้นอยู่ด้วยวันเสาร์ วันอาทิตย์เรากลับบ้าน โอเคไหม”

 

 

พ่อบ้านจำเป็นพยักหน้า ก้มลงมาหอมแก้มกันฟอดใหญ่ก่อนจะถือกุญแจรถออกไป แจมินอยู่คอนโดมากกว่าที่บ้าน งานบ้านและการดูแลตัวเองที่ออกมาใช้ชีวิตคนเดียวก็เป็นสิ่งที่ทำเป็นประจำ การออกไปเลือกซื้อของ ทั้งของกินของใช้อีกคนก็ทำมันพอได้ แม้จะไม่ได้ดีมาก ก็เคยไปช่วยทั้งแม่และอินจุนเวลาซื้อของบ่อยๆ แต่อินจุนก็อดห่วงไม่ได้ ไม่ใช่กลัวจะซื้อของมาไม่ถูก กลัวจะซื้อของมาเพิ่มจากลิสท์มากกว่า

 

 

 

 

นาฬิกาบอกเวลาว่าตอนนี้อินจุนควรจะไปอาบน้ำและพักจากการอ่านหนังสือสักหน่อย พรุ่งนี้สอบวันสุดท้ายแล้ว แต่วิชาที่เหลือก็ไม่ใช่เล่นๆ เป็นวิชาที่อินจุนไม่ถนัด ดังนั้นจึงใช้เวลากับมันมากกว่าปกติไปเยอะ อินจุนไม่ได้แตะโทรศัพท์เลย แต่แจ้งเตือนของคนที่หายไปเกือบ 5 ชั่วโมงก็ไม่ได้แจ้งอะไรจึงปลีกตัวไปอาบน้ำ พอกลับออกมาก็เจอเจ้าของห้องนั่งหยิบของออกจากถุงอยู่

 

 

“เธอไปเหมาอะไรมาเนี่ย”

 

 

เห็นปริมาณของที่อีกคนหอบเข้ามาไว้ในห้องนั่งเล่นแล้วก็เริ่มปวดหัว อินจุนนั่งลงขัดสมาธิกับพื้น ช่วยคนที่ไปซื้อของมาเกินความจำเป็นแยกของ

 

 

“อันนี้ของแม่เหรอ”

“หึ ของเธอ”

“เราไม่ได้เขียนว่าให้ซื้อสักหน่อย”

“ก็ของเธอมันจะหมดแล้วอะ เราชอบกลิ่นมากด้วย เวลาเธอทาโลชั่นอันนี้นะ อยากฟัดให้ร้องไห้เลยอะ”

 

 

ฟังความต้องการของคนที่พูดไปเรื่อยแล้วก็รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาดื้อๆ อินจุนหันไปตีแขนคนที่นั่งหยิบของอยู่ตรงข้ามด้วยท่าทีขึงขัง แจมินยิ้มมุมปาก ทำเป็นใสซื่อ แต่มองก็รู้ว่าพูดจาแทะโลมกันอยู่ อินจุนถึงได้ทำเป็นไม่ใส่ใจ ปล่อยเบลอไป

 

มือเล็กๆหยิบโพสอิทหลายสีออกมา ยังไม่ทันได้ถามอะไรคนที่ซื้อมาก็รีบนำเสนอ

 

 

“อันนี้เราเลือกอยู่เกือบชั่วโมงอะ มันสวยมาก แต่ไม่ใช่ยี่ห้อประจำที่เธอใช้นะ ไม่รู้กาวมันดีไหม แต่เราพยายามเลือกอันที่ดีๆมาให้เธอเลย”

 

 

คนฟังยิ้มกว้าง เก็บโพสอิทแยกไว้อีกฝั่ง พอเปิดถุงดูเจอปรับผ้านุ่มยี่ห้อที่ไม่เคยใช้ก็ชูขึ้นมา คำตอบที่ได้ก็ทำให้หุบยิ้มไม่หยุด

 

 

“พนักงานบอกว่ามันดีก็เลยลองซื้อมา กลิ่นคล้ายๆอันเดิมที่เธอใช้ประจำนะ แต่ถูกกว่านิดหน่อยเพราะเป็นช่วงโปรโมชั่น เธอโอเคไหม”

“เลือกเก่งจังเลยนะ”

“ก็พยายามเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้เธอนั่นแหละ ยืนจนขาแข็งไปหมด”

 

 

ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ รู้สึกเอ็นดูจนต้องเขยิบไปนั่งข้างๆ จูบที่ปลายคางไปหนึ่งทีแล้วก็ช่วยหยิบของอื่นๆในลิสท์ออกจากถุง ปากกาที่บอกให้ซื้อมาแค่แท่งเดียวก็ซื้อมาให้สามแท่ง โยเกิร์ตรสสตรอเบอร์รี่ก็ซื้อมาให้ทั้งๆที่ไม่ได้เขียน นอกจากนั้นก็เป็นพวกของใช้เล็กๆน้อยอย่างพวกสำลีและทิชชู่ อินจุนไม่ได้เลือกเยอะกับของพวกนี้ แต่คนที่พิถีพิถันและใส่ใจทุกอย่างรอบตัวก็ทำให้รู้สึกประทับใจได้ตลอด

 

 

“เคยดูรีวิวมาว่ายี่ห้อนี้นุ่มมาก”

“เธอดูรีวิวสำลีอะนะ”

“เปล่า เราดู vlog แต่งหน้าที่มันแนะนำในยูทูบอะ แล้วเขาบอกว่ามันดีเลยซื้อมา”

 

 

มือก็หยิบของออกมาเรื่อยๆ ของใช้อื่นๆที่แม่ฝากซื้อก็แบ่งมาที่คอนโดบ้างเลยต้องช่วยกันแยกและเอาไปเก็บ แจมินเป็นคนแยก ส่วนอินจุนก็เอาของไปเก็บ มาอยู่ที่นี่บ่อยจนรู้หมดทุกซอกทุกมุมแล้วว่าอะไรอยู่ตรงไหน ยิ่งกว่าเป็นห้องของตัวเองอีก

 

 

“แล้วอันนี้อะไรอะ”

 

 

แพคเกจเหมือนพวกสกินแคร์ไม่ก็เครื่องสำอาง อาจจะเป็นของแม่อีกฝ่าย แต่แจมินก็อมยิ้ม คว้าไปจากมือ ลงมือแกะของที่ว่า สุดท้ายแล้วมันก็คือลิปบาล์มกลิ่นพีช อินจุนทำหน้างง

 

 

“เราปากแห้ง”

“อ๋อ ของเธอเองเหรออันนี้”

“หึ ของเธอ”

“เอ้า เรามีของเราแล้ว ยังไม่หมดด้วย”

 

 

หยิบออกมาจากกระเป๋ากางเกงให้ดูด้วยว่าลิปบาล์มของตัวเองก็ยังไม่หมด แต่แจมินยังไม่หยุดยิ้ม มันไม่ใช่รอยยิ้มใจดีอย่างที่เคยได้รับ ออกจะดูเจ้าเล่ห์อยู่หน่อยๆ นั่นทำให้อินจุนเริ่มรู้ว่ามันแปลกๆ และพอเจ้าของห้องยื่นลิปมาให้พร้อมกับจ้องริมฝีปากกันแทบไม่ละสายตา อินจุนก็เผลอเม้มริมฝีปากตัวเองอย่างประหม่า มือไม้เย็นไปหมด

 

 

“เข้าใจที่เราหมายถึงแล้วใช่ไหม”

“ไม่เข้าใจหรอก”

“แล้วเธอเขินทำไมล่ะ”

 

 

มือที่ใหญ่กว่ากันจับเข้าที่มือของอินจุน ลูบเบาๆที่หลังมือ สายตาเหมือนสิงโตรอขย้ำเหยื่อแต่ท่าทางกลับเหมือนลูกแมวตัวเล็กๆทำให้อินจุนตกหลุมพราง หยิบเอาลิปบาล์มแท่งใหม่ที่อีกคนซื้อมา ทาเบาๆที่ริมฝีปาก กลิ่นพีชก็กระจายออกจนได้กลิ่น

 

 

“โลชั่นก็ซื้อมา ลิปก็ซื้อมา เธอมีจุดประสงค์นี่”

“คอนด้อมก็ซื้อมานะ”

“แจมิน!

“เอ้า ฮ่าๆ”

 

 

เผลอเบะริมฝีปากลงอย่างน่ารัก คนขี้แกล้งเขยิบตัวเข้ามาใกล้ กดจมูกลงกับแก้มไปหนึ่งที เลื่อนริมฝีปากมาแตะริมฝีปากที่ชุ่มชื้นมีรสและกลิ่นพีชบางเบา แค่นั้นก็มากพอจะทำให้อินจุนรู้สึกมวนท้องได้แล้ว พอโดนรุกมากๆเข้าก็เผลอถอยหลังหนีริมฝีปากที่กำลังรุกรานกันอย่างไม่รู้จักพอ มันไม่ใช่แค่จูบ แต่เหมือนกับการสูบวิญญาณ ทำให้อินจุนรู้สึกหมดเรี่ยวหมดแรงทั้งที่แค่ถูกขบริมฝีปาก

 

 

“เอาจริงปากเธอดูเหงาๆอะ ต้องมีปากเราไปอยู่เป็นเพื่อนแล้วปะ เนอะ

 

 

พูดชิดริมฝีปากเคลือบบาล์มที่เริ่มเจือจางก่อนจะเลื่อนมือมารั้งที่ต้นคอ ไม่ให้คนที่ชอบเอนหลังหนีไปได้อีก

 

ทำแบบนี้มันจะช่วยให้แจมินหายปากแห้งไหมก็ไม่รู้ แต่รู้สึกดีสุดๆไปเลย :-)     

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 232 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #476 malay_77 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 09:06
    แม่ หนูไม่ไหวหนูจะล้มทำไมมันแรงจังซี้
    #476
    0
  2. #214 geniusvirtuoso (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:21
    อยากได้แฟนแบบแจมินนนน เขิน
    #214
    0
  3. #201 olenji (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:43
    อุแงงงงงงงร้ายอ่ะพ่อแต่ดีอ่ะเขินนนนนนนนน555555555
    #201
    0
  4. #199 A_sky_F (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 22:26
    เนียนกว่าบีบีแน้ว
    #199
    0
  5. #198 tairtaetae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 02:33
    นาแจมินคนร้ายกาจจจจ ฮ่อยยย
    #198
    0
  6. #197 Pitcha-nurse (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 00:38

    อบอุ่นยิ่งกว่าไมโครเวฟฟฟ
    #197
    0
  7. #196 Pitcha-nurse (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 00:38
    ฮื่ออออ เขินนนน
    #196
    0
  8. #195 skkkbu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:51

    กรีดร้องงงงง
    #195
    0
  9. #194 Ma man. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 11:54
    เขินมากเลยอ่ะ แต่ต้องเก็บอาการเพราะอยู่กับแม่ กี๊ดดดดดดดดดดด
    #194
    0
  10. #193 loverain_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 11:07
    จ้าาาาา เจ้าเล่ห์นักนะ
    #193
    0
  11. #192 songjibong (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 11:07
    แงงงงง แจมินเจ้าเล่ห์ๆๆๆ
    #192
    0
  12. #191 mhyb (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 10:39
    พ่อคนอบอุ่นเค้าเจ้าแผนการนักนะ!!
    #191
    0
  13. #190 walkingwithjr (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 10:02
    ฮือน่ารักกกกก เราเคยคิดแบบนี้มาตลอดเลยค่ะ ขอบคุณที่เขียนออกมาให้อ่านนะคะ ;-;
    #190
    0
  14. #189 MYild22 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 10:01
    แจมินร้ายมากเลยแม่ แง้ อย่าแกล้งน้อง5555
    #189
    0
  15. #188 kiminnnn_cb (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 10:01
    แงงงงน่ารักจังเลยค่ะ ละมุนสุดๆๆ😆😆😆
    #188
    0
  16. #187 Phan Jarinya (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 08:57
    แจมินอย่าเเกล้งน้องงง
    #187
    0
  17. #186 DargonB (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 08:48
    เขินมากแง้;——;
    #186
    0
  18. #185 fahanacy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 08:41
    น่ารักมาก น้ามตาจะไหล
    #185
    0