➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 13 : ✿ Yellow and Blue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,641
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 228 ครั้ง
    5 ม.ค. 62



Yellow and Blue

Jaemin x Renjun

Note: มีภาคต่อแน่ๆ ชอบพล็อต 555555555555555555555
แต่ไม่รู้เมื่อไหร่ เรามาฝึกงานต่างจังหวัด ไม่ค่อยมีเวลาเลย แง๊

#jrarea

 

 

 

“น้องๆ มาทางนี้กันเลยน้า รอน้ำแปปนึง พี่สวัสกำลังไปเอามาให้ๆ”

 

 

เสียงใสเจื้อยแจ้วผ่านโทรโข่งอย่างขยันขันแข็ง ไม่ได้หยุดพูดเลยสักวินาทีเดียวแต่กลับไม่รู้สึกเหนื่อย อินจุนยิ้มแย้มให้กับรุ่นน้องมอต้นชายหญิงที่มาทำหน้าที่เป็นแสตนเชียร์งานกีฬาสีประจำปีของโรงเรียน หลังจากไปซักซ้อมกันอยู่หลายสัปดาห์ จึงได้ลองมาขึ้นแสตนจริงๆบ้างเพื่อดูภาพรวม แม้จะยังซ้อมไม่จบการแสดงดี

 

 

“มาๆ รับน้ำไปคนละขวดนะ”

 

 

รับขวดน้ำจากเพื่อนที่เป็นสวัสดิการและส่งไปยังรุ่นน้องแถวหน้าให้ส่งขึ้นไปเรื่อยๆ อินจุนยังคงยิ้มแย้ม สีเหลืองขึ้นชื่อเรื่องแสตนเชียร์ที่ชนะเลิศตลอดทุกปี ทำให้อินจุนที่เป็นหนึ่งในทีมคุมแสตนจริงจังมาก

 

 

“เห็นสีฟ้าซ้อมบ้างปะ”

“หึ ไม่เคยเห็นอะ”

 

 

อินจุนตอบไปตามจริง สั่นศีรษะน้อยๆพร้อมกับหยิบขวดน้ำสีเหลืองที่มีชื่อย่อภาษาอังกฤษชื่อตัวเองขึ้นมา มองแล้วก็อมยิ้มหน่อยๆ อินจุนลืมมันไว้ในที่ที่หนึ่งนานจนจำไม่ได้แล้วว่าลืมเอาไว้ แต่วันนี้ขวดน้ำอันนี้ดันมาวางอยู่ตรงที่วางของสตาฟได้เสียอย่างนั้น

 

ไม่ได้แปลกใจอะไรมากแต่ค่อนข้างจะประทับใจมากกว่า ทั้งๆที่ยุ่งเหมือนกันแต่ก็ยังใส่ใจกันขนาดนี้

 

ริมฝีปากเล็กๆค่อยๆคลี่ยิ้มออกมา หันกลับไปมองแสตนฝั่งตรงข้ามที่เป็นของสีฟ้า มันว่างเปล่า นึกว่าจะมีคนที่เก๊กหน้าดุใส่คนอื่นแอบส่งยิ้มมาให้กันยืนอยู่ตรงนั้นเสียอีก พวกสีฟ้าซ้อมกันที่ห้องเรียนพวกเด็กวิทย์ตลอด จะลงมาซ้อมจริงกับแสตนก็เกือบสัปดาห์สุดท้ายก่อนแข่งเท่านั้น อินจุนเลยไม่ค่อยได้เจอคนที่อยากเจอเท่าไหร่

 

 

“แกก็ไปสืบมาสิ แฟนเป็นพี่แสตนเหมือนกันนี่”

 

 

อินจุนหน้ามุ่ย พยายามปฏิเสธไปพัลวันเพราะไม่อยากทำให้มันยุ่งยาก ใครบอกว่ากีฬาสีเป็นงานที่ทำให้คนสามัคคีกัน มันจะตีกันมากกว่าน่ะสิ

 

ทะเลาะกันเพราะขิงเรื่องรางวัลก็มีมาแล้ว

 

 

สีเราชนะแสตนเชียร์

สีเราชนะกีฬาถ้วยกีฬารวม

แล้วไง

อวดเฉยๆอะเธอ

ไม่อยากรู้!’

 

 

งอนกันไม่คุยกันไปเกือบสองวันได้เลย

 

คนที่มีแฟนเป็นพี่แสตนเหมือนกันอมยิ้ม ไม่ได้กลับบ้านด้วยกันมาเกือบสัปดาห์แล้วแต่ก็โทรคุยกันระหว่างทางกลับบ้านตลอด บางวันอินจุนก็เป็นฝ่ายกลับช้ากว่า อีกคนถึงบ้านอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว แต่บางวันก็เป็นอินจุนเองที่ถึงบ้านก่อน

 

แสตนเชียร์สีฟ้าทยอยเดินมานั่งที่ของตัวเองที่อยู่ตรงข้ามกับแสตนสีเหลืองที่คนหนาแน่น การเผชิญหน้ากันครั้งแรกของสีที่เป็นที่ 1 และที่ 2 บรรยากาศค่อนข้างมาคุ ยกเว้นก็แต่พี่แสตนหน้าดุฝั่งสีฟ้าที่เอาแต่จ้องพี่แสตนสีเหลืองที่ใส่ที่คาดผมหูกระต่ายกันเล่นตามประสาสตาฟ

 

 

น่ารักครับ

 

 

นาแจมินขยับริมฝีปากทันทีตอนที่เห็นอินจุนหันมามองตนเอง เพราะตัวเองน่ะมองแต่อีกคนมาตั้งแต่แรกแล้ว พี่แสตนสีเหลืองที่ใส่ที่คาดผมหูกระต่ายอยู่สั่นศีรษะ ระยะทางที่ค่อนข้างไกลทำให้มองไม่เห็นริมฝีปากที่ขยับส่งมา อินจุนหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าเสื้อขึ้นมาชูขึ้นแล้วโบกไปมา คุยกันในนี้คงดีกว่า

 

 

“พี่แสตนสีฟ้าครับ มองพี่แสตนสีเหลืองจนจะท้องแล้วครับ”

 

 

เสียงดังจากโทรโข่งสีเหลืองทำให้อินจุนสะดุ้ง ตามมาด้วยเสียงโห่แซวจากแสตนสีเหลืองเองและจากแสตนฝั่งตรงข้าม จะหันไปตีแขนเพื่อนตัวดีที่หยิบเอาโทรโข่งไปแซวอินจุนกับแจมินก็ช้าไป ส่วนพี่แสตนสีฟ้าที่ถูกกล่าวถึงกลับไม่ได้ร้อนใจ เดินมาเท้าแขนกับราวกั้นเหล็ก ทิ้งสะโพกเล็กน้อย จากที่ทำหน้านิ่งๆก็ค่อยๆยิ้มออกมา สายตากะลิ้มกะเหลี่ยที่เพื่อนอินจุนนิยามนั่นส่งมาให้อินจุนเองอย่างไม่ปิดบัง

 

ร้อนไปทั้งใบหน้า คงนิยามความรู้สึกได้แบบนี้

 

คนถูกแซวทำหน้าเข้ม ขมวดคิ้วยุ่ง พยายามทำหน้าดุๆแล้วแต่คนฝั่งตรงข้ามก็ยังคงไม่เลิกมอง เผลอกระทืบเท้าปึงปังตอนที่แจมินทำปากจู๋โปรยจูบส่งมาให้ มันน่าหงุดหงิดเพราะเสียงวี้ดว้ายของเพื่อนๆตัวเองและจากน้องๆแสตนนี่แหละ หึงก็หึง หงุดหงิดที่โดนแกล้งก็หงุดหงิด

 

 

“พี่แสตนสีเหลืองคนนั้นอะครับ กลับบ้านพร้อมกันนะวันนี้ พี่แสตนสีฟ้าจะไปส่งครับ”

 

 

มันน่าเขวี้ยงโทรโข่งใส่จริงๆเลยนะพี่แสตนสีฟ้าเนี่ย

 

 

 

 

“ซ้อมเป็นไงบ้างครับ โอเคไหม”

“อันนี้ถามเพราะเป็นห่วงหรือว่ามาสอดแนม”

 

 

คนถามหลุดหัวเราะออกมา คนถูกถามถึงได้เริ่มเบะปาก

 

 

“เราก็ต้องรักษาความลับของสีไว้สิ เป็นเธอก็บอกไม่ได้หรอกนะ”

“ถามเพราะเป็นห่วงครับ กลับบ้านดึกกว่าเราอีก แล้วกลับยังไง ปะป๊ามารับที่ป้ายรถเมล์ไหม”

“อื้อ พอใกล้ถึงป้ายก็โทรหาปะป๊า”

 

 

บ้านอินจุนไม่ไกลจากป้ายรถโดยสารมากแต่แจมินก็ย้ำทุกครั้งว่าให้โทรหาปะป๊าไม่ก็หม่าม๊าเวลาใกล้จะถึง ไม่ให้เดินกลับบ้านคนเดียวเวลากลับดึกๆ อินจุนตกปากรับคำไป อีกอย่างปะป๊าหม่าม๊าก็ไม่ปล่อยให้อินจุนเข้ามาคนเดียวอยู่แล้วด้วย

 

ลงจากรถโดยสารแล้ว เดินกันมาเรื่อยๆ ผ่านร้านขนมที่อีกคนชอบ แจมินกำลังจะก้าวขาเดินเข้าร้าน แต่คนที่เดินๆตามอยู่ก็รีบคว้าแขนเอาไว้

 

 

“ซื้อขนมไงครับ”

“วันนี้ไม่ซื้อ”

“อ้าว?”

“มีคนให้ขนมมาแล้วอะ”

 

 

รู้ได้ทันทีว่าเป็นพวกที่มาจีบ คนรู้ไม่เยอะว่าเราสองคนคบกันเพราะไม่ได้หวือหวามาก ก็มีที่แสตนนี่แหละที่ออกนอกหน้ามากที่สุด อินจุนยังคงไม่รู้เรื่องอะไร แค่คิดว่าไม่ต้องซื้อขนมก่อนกลับบ้านแล้วเพราะมีคนให้ขนมมาก็แค่นั้น ส่วนทางแจมินก็เริ่มหน้านิ่วคิ้วขมวด

 

 

“ได้อะไรมาอะ”

“น่าจะโดนัท”

“เอามากินหน่อยดิ”

 

 

ขาเล็กๆหยุดก้าว เบี่ยงกระเป๋าเป้มาทางด้านซ้ายแล้วหยิบกล่องโดนัทออกมาจากกระเป๋ายื่นให้คนตรงหน้าอย่างงงๆ แจมินติดกินหวานก็จริง แต่ไม่กินพวกขนมเท่าไหร่ เลยค่อนข้างแปลกใจว่าทำไมถึงอยากกินขนม ทั้งๆที่ปกติชวนแล้วชวนอีกก็ไม่ยอมท่าเดียว

 

รายนั้นพอได้โดนัทมาก็กินเอาๆ รสชาติอร่อยไหมไม่รู้แต่ทำหน้าทำตาเหมือนเคี้ยวก้อนกรวดมากกว่าโดนัท อินจุนหัวเราะ เริ่มเข้าใจสถานการณ์มากขึ้นตอนที่เห็นสายตาอีกคนที่มักจะเห็นได้เวลาลงแข่งกีฬาสีหรือทำการแข่งขันอะไรสักอย่าง

 

 

“เธอเสียงดังใส่โทรโข่งขนาดนี้เขารู้กันทั้งโรงเรียนแล้วมั้งว่าเราเป็นแฟนกันอะ”

“รู้แล้วยังมาจีบเลย”

“หึย ขี้หวงว่ะ”

 

 

เอื้อมมือไปหยิกแก้มคนที่เคี้ยวขนมตุ้ยๆอย่างมันเขี้ยว แจมินยืนเจ็บแก้มอยู่อย่างนั้น เคี้ยวขนมก็ไม่หมดยังจะมาโดนหยิกแก้มอีก แต่คงเพราะคนตรงหน้าเป็นอินจุนนี่แหละถึงได้ยอมไปเรื่อยแบบนี้

 

แสงไฟสลัวๆจากข้างทางทำให้บรรยากาศมันดูน่าอบอุ่นขึ้นเสียอย่างนั้น แถวนี้มีแต่คนนอนเร็ว กลับบ้านดึกหน่อยเดียวก็เงียบกริบแล้ว วันนี้อินจุนไม่ต้องโทรหาปะป๊าให้ออกมารับที่ป้ายรถโดยสารอย่างทุกครั้ง เพราะแจมินอาสามาส่ง ส่วนเจ้าตัวก็เดินออกจากซอยบ้านอินจุนไม่ถึง 15 นาทีก็ถึงบ้านตัวเอง

 

 

“อาทิตย์หน้าแข่งแล้ว สู้ๆนะครับพี่แสตน”

“อื้อ สู้ๆเหมือนกันนะ”

 

 

แอบก้มลงหอมแก้มนิ่มๆของลูกชายเจ้าของบ้านหลังเล็กๆตรงหน้าเร็วๆหนึ่งทีพร้อมกับยิ้มกว้าง เหมือนกับลูกหมาตัวโตเวลาทำความผิดแล้วไม่รู้ตัว อินจุนคิดว่าแจมินยิ้มแบบนั้น แล้วก็คิดอะไรไม่ทัน ทำหน้างงๆใส่จนโดนหอมแก้มอีกข้างถึงได้ยกมือขึ้นฟาดเจ้าลูกหมาตัวโตๆอย่างไม่ใส่ใจ

 

 

“กลับดีๆนะ ...” อินจุนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับยิ้มให้ “.. ถึงแล้วก็โทรมา”

“ครับ”

 

 

แม้จะทำเสียงหงอยเหมือนเวลาจะออกไปทำงานแล้วต้องทิ้งลูกหมาตัวโตไว้ที่บ้านคนเดียว แต่ก็กลับมายิ้มกว้างอีกครั้งเมื่ออินจุนเดินเข้ามากอดหลวมๆ แจมินกดจมูกลงกับขมับอีกคนไปอีกหนึ่งที อินจุนดิ้นขลุกขลักแต่ไม่ได้ผลักไสอะไรเพิ่ม อยากจะดุว่าควรจะเกรงใจปะป๊ามากกว่านี้แต่ก็รู้ว่าปกติแจมินน่ะไม่ได้ฉวยโอกาสด้วยบ่อยๆ คงเป็นเพราะไม่ได้มีเวลาอยู่ด้วยกันจริงๆนั่นแหละถึงได้กล้า

 

 

“เจอกันวันแข่งนะพี่แสตนสีฟ้า เราไม่ออมมือให้แน่!

 

 

อยากแข่งด้วยใจจะขาดแล้ว จริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 228 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #579 Piece peach (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 18:09
    แงน่ารักมากกกกกกก
    #579
    0
  2. #301 kanokpupu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 00:22
    น่ารักจังเลยยยย อยากอยู่ในเหตุการณ์ค่าาาา
    #301
    0
  3. #238 Poaong (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 00:33
    ฮือ พี่สแตนสีฟ้ากับสีเหลืองน่ารักจังเลยค่าา
    #238
    0
  4. #183 songjibong (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 13:03
    อยากเห็นพี่สองคนมาจีบต่อหน้าจังเลยจ้า
    #183
    0
  5. #166 rjsweet (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 19:57
    รู้สึกอยากเป็นน้องๆในสีของพี่สีเหลืองกับสีฟ้าเลยค่ะ หนุอยากดุพี่สแตนเค้าจีบกัน ฮืออออ
    #166
    0
  6. #165 optimint (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 14:22
    คุณเขาก็หวงของเขานะคะบ้าจีง
    #165
    0
  7. #164 MYild22 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 13:07
    โหย น่ารักมากกกกกกกกกกกกก พี่แสตนเค้าน่ารักกันจริงๆเลย;-;
    #164
    0
  8. #163 littlejaehyun97 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 12:28
    อ่อยยยยยย น่ารักกกกกกกกกกก อยากให้มีฉากวันแข่งแบบบลัฟกันไปบลัฟกันมาด้วย พี่แสตนสีฟ้าเป็นตัวชงตัวหยอดอะไรงี้ แงงงงงงง
    #163
    0
  9. #162 JoeyeyJo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 10:05

    น่ารักมากค่ะชอบอะไรแบบนี้จัง

    #162
    0
  10. #159 LittleKwangxx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 02:11
    พี่แสตนสีฟ้านี่ร้ายนะคะ บ้าๆๆ
    #159
    0
  11. #158 little-nannie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:57
    ชอบอ่ะแงง เธอๆเงี๊ย อรั้ย><
    #158
    0
  12. #157 letitbeblue (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:55
    น่ารักมากๆ ชอบๆแบบในสนามรบเราเป็นศัตรูแต่สนามรักเราเป็นแฟนกัน
    #157
    0
  13. #156 polybeby (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:52
    น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พี่สแตนสีฟ้าเบาๆหน่อยค่ะ พี่สแตนสีเหลืองเขินแล้ววว ฮื่อ
    #156
    0
  14. #155 olenji (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:35
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆแงงงงง
    #155
    0
  15. #154 _latalita (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 00:47
    น่ารักมากกกกกกกกก แแงงงง นึกถึงสมัยทำกีฬาสีตอนมัธยมเลยค่ะ พี่สีฟ้าสุดกะลิ้มกะเหลี่ย พรี่คะ อย่าแซวพี่สีเหลืองมากค่ะ พี่เค้าขี้อาย แล้วก็อย่าขี้หึงมากค่ะ ทางนี้ใจบางไปหมดแล้ว น่ารักๆๆๆๆ รอภาคต่อนะคะ ♡ ♡ ♡
    #154
    0
  16. #153 JKPJ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 00:30
    แจ้งเตือนเด้งปุ๊บรีบกดเข้ามาอ่านทันที ฮื่อออพี่แสตนสีฟ้าสีเหลืองคะ พี่ทำน้องใจบางไปหมดแล้วว สู้ๆนะคะไรท์เค้ารออ่านต่ออยู่
    #153
    0