➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 1 : ✿ Comfort Zone

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 384 ครั้ง
    10 ส.ค. 61

Comfort Zone

Jaemin X Renjun

Note: เรื่องแรกของ NCT เลย แง ไม่ไหวกับแจมเหรินนนนน

#jrarea

 

 

 

ขายาวก้าวผ่านกลุ่มเพื่อนต่างคณะบ้าง คณะเดียวกันกับเขาบ้างมายืนอยู่เกือบด้านหน้าสุด ที่คอก็มีกล้อง mirrorless ลูกรักห้อยต่องแต่งไปมา เขาควักออกมาเช็ดถูอยู่นานเพราะไม่มีโอกาสจะได้ใช้ ครั้นจะไปหน้าด้านยืมของพวกโสตก็ไม่กล้า เขาไม่ได้ถ่ายรอบๆงานนี่หว่า

 

ก็เอามาถ่ายอยู่คนเดียว

 

นาแจมินนี่มันนาแจมินจริงๆ

 

 

“มึง กูว่ากูไม่ไหว ต้องเป็นลมแน่ๆ”

“มึงหยุดแพนิคก่อนอินจุน”

 

 

ฮวังอินจุนเหงื่อออกเยอะเหมือนไปวิ่งมาหลายกิโล เขาควักผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋ากางเกงออกมาซับๆตามกรอบหน้า วันนี้ที่คณะมีการแข่งขันประกวดร้องเพลงภาษาอังกฤษ ปีที่แล้วเจ้าตัวไม่ได้ลง แต่มาปีนี้โดนบังคับจากเพื่อนในเอกว่าต้องมีตัวแทนออกไปร้องเพลงสักคน แล้วหวยก็ออกที่เพื่อนสนิทเขาจนได้

 

ขาเล็กๆก้าววนไปวนมาเหมือนหนูติดจั่น ยกนิ้วโป้งขึ้นมางับๆไว้อย่างที่ชอบทำเวลารู้สึกประหม่า ตอนแรกก็ว่าจะไปแสตนด์บายหน้าเวทีเลย แต่พอเหลือบตาไปเห็นคนแถวนี้หน้าซีดเป็นไก่ต้มแบบนี้เขาเลยเดินมาหา นี่พิธีกรยังคงพูดเกริ่นเข้างานอยู่เลย แต่อินจุนเนี่ยไม่มีสติแล้ว

 

 

“มึงคิวที่ 4 อย่าเพิ่งแพนิค”

“แจมิน กูไม่ร้องแล้วได้ไหมอะ”

“ไม่ได้”

 

 

เขาเริ่มขมวดคิ้วใส่ ไอ้คนตรงหน้าก็ช้อนตามองอ้อนๆ ปกติถ้าไปทำกับเพื่อนในกลุ่มอย่างเจโน่หรือแฮชาน พวกนั้นคงรีบมาโอ๋ แต่บอกเลยว่าเขาพอจะมีภูมิต้านทานอยู่บ้าง ดังนั้นเลยเก๊กหน้าดุ ทั้งๆที่จริงๆก็เริ่มเหงื่อออกตามเจ้าตัวแล้วเหมือนกัน

 

 

“ดุ”

“ก็ดื้อ”

“ถ้าไปเป็นลมบนเวทีนะ บอกเลยว่าความผิดมึง”

“เดี๋ยวกูไปอุ้มลงมาเอง โอเคไหม”

 

 

จากหน้าซีดอยู่ดีๆก็เหมือนเลือดมาสูบฉีดที่แก้มกลมๆของคนตรงหน้ามากกว่าปกติ เขาหลุดหัวเราะตอนที่ยกนิ้วขึ้นมาเขี่ยแก้มนิ่มๆนั่นเบาๆแล้วโดนทำท่าเหมือนจะงับ

 

 

“ไม่ต้องมาจับเลย”

“อ้าว”

“จับมือหน่อยดิ”

 

 

ยังไม่ทันจะได้ตอบตกลงอะไร ฮวังอินจุนก็คว้ามือเขาไปจับ หลับตาเรียกขวัญกำลังใจของตัวเองอยู่สักพักก็ไล่เขาไปแสตนด์บาย พร้อมกับให้เหตุผลว่าเขานั่นแหละที่เป็นคนทำให้เจ้าตัวตื่นเต้นขนาดนี้ อ้าว แล้วเขาผิดที่ตรงไหนกันเนี่ย

 

วันนี้ห้องประชุมของคณะแออัดไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา ปกติก็จะมีแต่นิสิตในคณะที่เข้ามาร่วมกิจกรรม แต่พอมีข่าวหลุดออกไปว่าเจ้าของฉายาหวานกว่ารักแรกนี้ก็จะร่วมแข่งด้วย บรรดาแฟนคลับของเจ้าตัวก็แห่กันมา ไม่ได้มากเท่าไหร่แต่ก็พอจะทำให้ห้องประชุมของคณะเล็กๆดูน่าอึดอัดไปได้

 

ลีแฮชานรับหน้าที่พิธีกรในวันนี้ รัวภาษาอังกฤษจนปวดหู เขาไม่ค่อยถนัดหรอก แต่ก็ไม่คิดว่าเพื่อนจะเก่งขนาดนี้ ความจริงที่แฮชานยอมเป็นพิธีกรก็คงเพราะไม่อยากเป็นตัวแทนเอกมาร้องเพลงนี่ ความซวยเลยมาลงที่คนขี้อายที่ยืนเหมือนเด็กสามขวบรอแสดงงานโรงเรียนให้พ่อแม่ดูไปเสียอย่างนั้น

 

 

“มึงไหวไหมเนี่ยอินจุน”

“จริงๆก็ไม่เลย”

 

 

เขาก็ว่าจะไม่เดินไปข้างเวทีแล้วเพราะจะไปรบกวนสตาฟเปล่าๆ แต่พอเห็นอินจุนนั่งยองๆกอดเข่าตัวเองด้วยท่าทางไม่มั่นใจแบบนั้นแล้วก็อดไม่ได้ เขาถ่ายรูปเล่นไปไม่เยอะ อย่างน้อยก็ถ่ายรูปเพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกันที่เป็นพิธีกรอยู่บนเวที ไม่ได้คิดจะถ่ายคนอื่นอยู่แล้ว เลยตัดสินใจเดินไปหา ลากผู้เข้าแข่งขันคิวที่ 4 ออกไปด้านนอกสักพัก

 

 

“ก็แค่ร้องเหมือนร้องให้กูฟัง แค่นั้นเอง”

“ก็อันนั้นมึงฟังคนเดียวอะ ไม่ได้ร้องภาษาอังกฤษด้วย”

“มองกูเวลาร้อง ยังไงกูก็ต้องไปถ่ายรูปมึงอยู่แล้ว”

 

 

เขาลูบๆบีบๆที่ไหล่เล็กๆ ฮวังอินจุนที่ตัวเล็กอยู่แล้ว พออยู่ในเหตุการณ์แบบนี้ทีไรก็ยิ่งตัวเล็กกว่าเดิมไปอีก ดูเหมือนเด็กเล็กๆที่เตรียมร้องงอแงหาพ่อแม่จริงๆนั่นแหละ ปลอบไปปลอบมา สุดท้ายเขาก็ค่อยๆขยับเข้าไปใกล้ รั้งเอาคนที่สูงน้อยกว่าแถมยังตัวเล็กกว่าเข้ามากอด อินจุนยืนนิ่งๆก่อนในทีแรก แล้วก็ค่อยๆยกแขนขึ้นกอดตอบ ซุกหน้าเข้ากับไหล่เขา

 

 

“โอเคขึ้นไหม”

“ใจเต้นแรงกว่าเดิมอีก”

 

 

เขาหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังตอนที่ได้ยินคำตอบ แก้มแดงๆหูแดงๆนั่นเป็นหลักฐานชั้นเยี่ยมว่าอินจุนเองก็น่าจะไม่ได้ประหม่าที่จะต้องขึ้นไปร้องเพลงแล้ว แต่คงเขินเขาแทนนี่แหละ ดีที่เขาพาอีกฝ่ายออกมาด้านนอก ถ้าไปกอดกันในห้องประชุม แม้จะเป็นหลังเวที แต่ก็คงได้โดนล้อจนมีคนแถวนี้ไม่ยอมคุยด้วยแน่ๆ

 

 

“คิวที่ 2 ขึ้นแล้ว เข้าไปได้แล้วไอ้ดื้อ”

“อื้อ ขอบคุณนะ”

“ไม่เป็นไร ได้กอดมึงก็คุ้มละ”

“ทะลึ่งอะ!

 

 

แจมินขยับหลบได้ทันแหละ แต่ก็อยากจะโดนมือเล็กๆนั่นฟาดเข้าที่แขนเสียอย่างนั้น เขาแกล้งร้องโอดโอย มันใช้ไม่ได้กับอินจุนหรอกก็รู้ดี แต่เขาก็ยังทำ อยากเห็นอีกฝ่ายทำหน้าโมโหๆแบบนั้นใส่นี่นา

 

 

“แจมิน”

“ว่าไง”

“ถ้ากูเป็นลมต้องรีบมาอุ้มด้วยนะ อายคนอื่นอะ”

“ต้องรีบไปอุ้มอยู่แล้ว”

 

 

เขาไปแสตนด์บายหน้าเวทีจริงๆ ฟังคนอื่นร้องเพลง ในขณะที่สายตาก็ยังคงมองผู้เข้าแข่งขันคิวที่ 4 ที่ไม่ค่อยประหม่าแล้ว พอคิวที่ 3 ร้องเพลงจบ เสียงปรบมือดังขึ้นหนาหู อินจุนสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็ฮึบขึ้นมายืนบนเวที แนะนำตัวเองเป็นภาษาอังกฤษ แฮชานคอยช่วยไม่ให้อินจุนประหม่ามากเกินไป คุยนั่นคุยนี่ระหว่างรอ ตอนนั้นเองที่เพื่อนในกลุ่มเขาอีกคนก็ลากเก้าอี้เข้ามาพร้อมกับถือกีตาร์ เขาเริ่มเข้าใจเหตุการณ์ก็ตอนที่เจโน่เริ่มเกลากีตาร์ตัวเอง แล้วเสียงร้องเพลงหวานๆนั่นก็ค่อยๆเปล่งออกมา

 

เอาจริงๆเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะร้องเพลงอะไร มันเป็นความลับ มีแค่ลีแฮชานที่เป็นรูมเมทอินจุนที่รู้ อีกคนที่รู้ก็คงจะเป็นลีเจโน่ที่เป็นคนไปเล่นกีตาร์ให้ ถึงปกติจะคอลกันก่อนนอนทุกคืน แต่อินจุนก็ไม่เคยหลุดออกมาเลยสักครั้งเรื่องการประกวดอันนี้ เขายกกล้องขึ้นมารัวถ่ายรูปเหมือนไม่กลัวเมมเต็ม แต่ก็ใช่ เขาเคลียร์เมมมาเรียบร้อยเพราะรู้ว่าตัวเองจะรัวถ่ายรูปขนาดนี้

 

คนบนเวทีมองเขาไม่วางตาในตอนแรก มันดูไม่เป็นธรรมชาติเอามากๆ แต่สักพักก็ค่อยๆผ่อนคลาย กวาดสายตาไปยังผู้ชมที่นั่งอยู่ เขาอมยิ้ม เพลงโปรดของเขาคือเพลงที่เจ้าตัวดื้อเอามาร้อง

 

 

 

You’ll always be my Day 1

Day zero when I was no one

I’m nothing by myself, you and no one else

Thankful you’re my Day 1

Thankful you’re my

 

I got lucky finding you

I won big the day I came across you

‘Cause when you’re with me, I don’t feel blue

Not a day goes by that I would not redo

 

 

 

แจมินก็พยายามจะห้ามตัวเองไม่ให้ยิ้มมากเกินไป แต่ก็ทำได้ยากเหลือเกิน เขาเห็นไอ้พิธีกรของงานวันนี้ยกโทรศัพท์ขึ้นมาชู บนหน้าจอเขียนชื่อเขากับผู้เข้าแข่งขันคิวที่ 4 재민 인준  ปิดบังกันขนาดนี้ พวกมันนี่น่าเตะจริงๆ

 

เขายอมรับว่าหยุดมองอินจุนไม่ได้ ภาพตรงหน้ามันเหมือนกับความฝัน แต่เขาก็รู้ว่านี่มันเป็นความจริงเมื่อเสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดดังขึ้นเพราะว่าการแสดงที่แสนประทับใจนี่มันจบลงไปแล้ว มันจบเร็วกว่าที่คิด หรือเป็นเพราะเขามัวแต่มองผู้เข้าแข่งขันอยู่ก็ไม่รู้แฮะ

 

 

“ก็ว่าอยู่ว่ามึงหายไปไหน”

“ก็ถ้าให้อินจุนขึ้นเวทีคนเดียว เราคงวิ่งวุ่นมาช่วยกันอุ้มมันลงเวที”

 

 

เจโน่หัวเราะเสียงดัง เขาเองก็หัวเราะ ก็จริงอย่างที่มันว่า เขาก็คิดอยู่ว่าวันนี้เจโน่หายไปไหน ที่แท้ก็แอบไปเตรียมเซอร์ไพรส์ เขากดเลื่อนดูรูปกับเพื่อนสนิทอยู่สักพัก ผู้เข้าแข่งขันที่ทำให้เขาหัวใจแทบหลุดออกมานอกอกเพราะความน่ารักนั่นก็เดินมาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กๆที่พาดอยู่ที่ไหล่

 

 

“มีกูคนเดียวที่ไม่รู้เรื่องนี้ถูกไหม”

“ก็เซอร์ไพรส์ไง”

 

 

เขาแกล้งงอน แต่อินจุนยังคงยิ้ม คงเพราะรู้ว่าเขาไม่ได้งอนจริงๆล่ะมั้งถึงได้ยังคงยิ้มน่ารักมาให้ขนาดนี้

 

 

“งอนเหรอ”

“เปล๊า”

“แจมิน”

“อะไร”

“ถ้าประกาศผลแล้วพาไปกินข้าวหน่อยดิ อยากกินร้านเดิมอะ”

 

 

ลีเจโน่ค่อยๆปลีกตัวออกไป ไม่รู้ว่าไปตอนไหน แต่ตอนนี้ก็มีแค่เขากับคนตรงหน้าอยู่ด้วยกันสองคนแค่นั้น

 

 

“ไม่คิดว่าตัวเองจะชนะเหรอ”

“ไม่อะ คนเก่งเยอะแยะ”

“มึงก็เก่งนะ”

“อย่ามาอวยเลย ก็ธรรมดาๆ”

 

 

ที่นั่งมันก็ไม่ได้แคบมาก แต่ก็ชินแล้วที่ชอบมานั่งเบียดกันแบบนี้ อินจุนคว้ากล้องเขาไปเลื่อนดูรูป บ่นๆว่าไม่โฟกัสเลย รูปเสียกับรูปดีนี่อย่างละครึ่ง เขาก็ไม่ได้เถียง ก็กดๆถ่ายมาอย่างเดียว มัวแต่ใช้สายตาตัวเองบันทึกภาพแทนกล้องอยู่ แต่ก็ไม่ได้เถียงออกไปหรอก เดี๋ยวคนแถวนี้จะเขินไปเสียก่อน

 

 

“คืนนี้คอลกันร้องเพลงนี้ให้ฟังอีกได้ปะ”

“ไม่ร้องแล้ว น่าอายจะตาย”

“ก็ร้องให้กูฟังไง”

“มึงก็ฟังไปแล้วไง”

“แล้วทำไมเลือกเพลงนี้อะ”

“ก็ชอบเฉยๆ”

“เหรอ”

“อือ แล้วต้องมีเหตุผลอื่นเหรอนาแจมิน”

“ก็นึกว่าร้องให้กูอะไรแบบนี้”

 

 

เขาหันไปหา อินจุนเองก็หันมาพอดี ดังนั้นหน้าเราเลยอยู่ใกล้กันมาก เจ้าของใบหน้าน่ารักนั่นตีขาเขาดังเพียะ ทำเป็นยื่นรูปตลกๆตัวเองให้ดูพร้อมบอกว่าจะลบ เขาก็ไม่ได้ขัดใจอะไร แต่บอกแล้วว่าแก้มแดงๆนั่นปิดเขาไม่มิดหรอก ยิ่งอินจุนทำตาหลุกหลิกๆก็ยิ่งรู้ว่าคงจะเขินจนอยากจะลุกหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด

 

 

“เสียดาย ไม่ได้อัดวิดิโอที่มึงร้องเพลงเมื่อกี้”

“ไม่ต้องอัดหรอก ตลกจะตาย”

“ก็อยากเอาไว้ดู มึงจะไม่ร้องให้ฟังอีกละนี่นา นั่นเพลงโปรดกูเลยนะ”

“เดี๋ยวร้องให้ฟังก็ได้เหอะ จะไปดูทำไมวิดิโออะ”

 

 

อินจุนบ่นหงุงหงิงๆ แต่สักพักก็สะดุ้งตกใจตอนที่เขากดจมูกลงบนกลุ่มผมนุ่มๆสีเข้มของอีกฝ่าย

 

 

“นาแจมิน!

“รูปละหนึ่งหอม มึงลบไปสี่รูปแล้ว”

“ขี้โกงอะ”

“นี่ก็ไม่ได้หอมแก้มเลยนะ”

“คุกคามคนอื่นเขา!

“ก็คุกคามแต่มึงนั่นแหละ”

 

 

แจมินหัวเราะ ทำปากจู๋พร้อมกับยื่นหน้าไปใกล้ๆ ฮวังอินจุนรีบดันหน้าเขาออก ทำหน้าหยี แต่สักพักก็ยิ้มให้พอเห็นเขาทำหน้าเหมือนเสียอกเสียใจมากมาย

 

ระหว่างเราก็ยังคงเรื่อยๆ เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่ได้ซับซ้อนอะไรมาก ถ้าพูดตรงๆก็คงพอใจที่จะอยู่ตรงนี้ เราต่างก็รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง แจมินชอบอินจุน แล้วอินจุนเองก็รู้สึกเหมือนกัน เพียงแค่ไม่ได้มีสถานะอะไรมายืนยัน แต่ผ่านมาหลายปีแล้วเราก็ยังคงเหมือนเดิม

 

ก็ไม่มีใครหน้าไหนมาคอลกับฮวังอินจุน ฟังเจ้าตัวร้องเพลงในฟังทุกคืนก่อนนอนแล้วนอกจากนาแจมินน่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 384 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #695 nantapatt (@nantapatt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 01:02
    น่ารักกก
    #695
    0
  2. #605 แมวเกา (@princess-genie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 22:27
    รู้กันแค่สองคน กับเพื่อนสนิท ฮือ
    #605
    0
  3. #536 BB BOY (@amilylee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 21:42
    สถานะที่รู้กันแค่สองคนสินะ
    #536
    0
  4. #504 Pammey88 (@Pammey88) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 11:46

    น่ารักมากก

    #504
    0
  5. #446 tyjjj (@taya0980834744) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 12:02
    แงงงงงงงงง น่ารักกกกก
    #446
    0
  6. #323 nmkj871414 (@nmkj871414) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 11:45
    โง้ยยยยย​ มันเป็นน่ารักกก
    #323
    0
  7. #299 คิงส์ไออ้อน (@aeeeeeeeeee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 00:42
    น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ ชอบความสัมพันธ์แบบนี้มาก
    #299
    0
  8. #283 kanokpupu (@kanokpupu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 09:28
    น่ารักมาก โว้ยยยยย ตกอิแป้นจะแตกน้อออออ น่ารักเกินไปร้าววว
    #283
    0
  9. #216 เหนื่อยเด้อ (@bebebeer_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:19
    น่ารักมากเลยค่ะ ชอบฟีลสบายๆนี้ แงงงงงงงงงง เหมือนเจอขุมทรัพย์
    #216
    0
  10. #160 Feellikeapaleblue (@fah-23) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 02:40
    น่ารักมาเลย แงงงงง สบายใจของกันและกัน รอยยิ้มที่เกิดจากคนอีกคนนนน
    #160
    0
  11. #133 loverain_ (@satang_93) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 11:46
    เขินแล้ว ฮื่อออ
    #133
    0
  12. #105 songjibong (@mintrawan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 21:14
    ฟีลกู๊ดดด ชอบมากกกก
    #105
    0
  13. #100 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 23:20
    สมชื่อเรื่องจริงๆค่ะ เป็นความสบายใจของกันและกัน
    #100
    0
  14. #82 Ma man. (@finlandmb) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 16:40
    น่ารักมากๆเลยอ่ะะะ
    #82
    0
  15. #43 _ADORABLE323 (@03230813) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 19:49
    บางทีสถานะมันก็ไม่จำเป็นอ่ะเนอะ ชอบจังเลยความสัมพันธ์ของสองคนนี้ น่ารักอ่ะ เป็นความสบายใจให้กัน ถึงคสพจะดูเรื่อยๆ แต่ก็รู้กันอ่ะว่าอีกฝ่ายสำคัญแค่ไหน นี่ชอบตอนแจมินคอยปลอบอินจุนมาก มันแบบแง้ ถ้าไม่ใช่แจมิน อินจุนคงไม่หายแพนิคอ่ะ
    #43
    0
  16. #20 pjspp (@pjspp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 13:40
    น่ารักมากเลยค่ะ อ่านแล้วเขิลตามมากๆเลย 5555
    #20
    0
  17. #17 Booomyme (@watermelonsonee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 02:32
    น่ารักจังเลย ยิ้มตามไม่หยุดเลยค่ะ คุณนาแจมินเขาอบอุ่นมากๆ น้องอินจุนก็น่ารัก
    #17
    0
  18. #5 hipporikung (@hipporikung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 23:25
    เป็นความสัมพันที่เรื่อยๆฉันรู้เธอรู้เพื่อนๆรู้ น่ารักดีค่ะฮือ เจ้าเลห์จริงๆนะเจ้าแจมอยากหอมแก้มอินจันล่ะซี่
    #5
    0
  19. #4 melon.95 (@marry95) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 21:46
    แหม ข้ออ้างเรื่องลบรูปจริงๆอย่าหอมแก้มอยู่แล้วละสิ เพราะน้องอินจุนน่ารักจนอดใจไม่ไหวเลยใช่มั้ยละแจมินน ~
    #4
    0
  20. #1 koncoolz (@koncoolz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 22:08
    แงน่ารักมากเลยค่ะ เค้าเป็นกำลังใจให้นะคะตัวเอง♡ ฉุ้ๆ
    #1
    0