คัดลอกลิงก์เเล้ว

ได้ยินไหม ว่ารักเธอ ตั้มแก้ม(จบแล้ว)

โดย BNS16

รักต่างวัย มันไม่ดียังไงหรอครับ ก็ผมรักพี่หนิ ตอนนี้พี่ไม่รักผมไม่เป็น ผมจะใช้ความน่ารักมัดใจพี่เอง

ยอดวิวรวม

1,195

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


1,195

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


28
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  15 มิ.ย. 61 / 22:17 น.
ได้ยินไหม ว่ารักเธอ ตั้มแก้ม(จบแล้ว) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


เรื่องสั้น


   ได้ยินไหม  ว่ารักเธอ

 






สวัสดีค่ะ แก้ม ค่ะ คนดีคนเดิมเพิ่มเติมคือเรื่องนี้แก้มได้เป็นนางเอกด้วย 555 แก้มเป็นคนที่ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับเรื่องความรักซะเท่าไหร่นะคะแต่ถ้าให้พูดกันตรงๆไม่ค่อยมีใครมาจีบเค้าเลยหนิ แต่พอมีคนมาจีบก็ดันเป็นเด็กไปอีกก็แหมๆเล่นอายุห่างกันตั้ง5ปีไม่ไหวจริงๆถึงเขาจะน่ารักก็เถอะนะ



“โอ๊ย ไอ้หมูน้อย ปล่อยพี่นะ หยึ๊ย มันจั๊กกะจี้ อย่าเอาคืนพี่ด้วยวิธีนี้สิ”





สวัสดีครับ ผมตั้ม ชื่อ ตั้มจริงๆนะครับ ฟังไม่ผิดหรอกครับ ผมไม่ได้ชื่อหมูน้อย ตามที่คนด้านบนเรียกนะครับผมเป็นคนปากกับใจตรงกันหนะครับชอบก็บอกว่าชอบรักก็ก็บอกว่ารัก ตรงดีใช่ป๊ะล่ะ 555 มาร่วมลุ้นไปกับความรักต่างวัย ที่มีผมเป็นพระเอกกันหน่อยว่ามันจะจบลงอย่างไร



“พี่แก้มอะ  ผมไม่เห็นจะอ้วนตรงไหนเลย ออกจะหุ่นดีจะตาย !!!




สวัสดีครับ ผม คิวบิค นามปากกา CUBIC_59  นะครับ ก่อนอื่นเลยที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมาก็เพราะอยากลองแต่งแนวเรื่องสั้นตอนเดียวจบดูบ้างเพราะที่ผ่านมาส่วนมากจะเป็นเรื่องยาวซะส่วนใหญ่ ตอนคิดพล็อดเรื่องไว้เรียบร้อยแล้วแต่ยังไม่มีเวลาพิมพ์ก็แค่นั้นเลยเอาส่วนที่พิมพ์ไว้มาให้ทุกท่านได้อ่านกันก่อนฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะครับผม



   
b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 มิ.ย. 61 / 22:17


 

พี่แก้ม !!!!

 

มีอะไร พูดมาเลย พี่รอฟังอยู่

 

อืม ……….”

 

อ้าว เงียบทำไมล่ะ มีไรจะพูดก็พูดมาพี่รอฟังอยู่

 

ผม ชอบพี่แก้มมนะ

 

กว่าเด็กหนุ่มที่อายุเพิ่งจะย่างเข้า23จะรวบรวมความกล้าพูดคำที่ล้นอยู่ภายในใจให้หญิงสาวผู้ที่ตนชอบมาเป็นเวลานานแล้ว ได้ยิน ก็ผ่านการทำใจอยู่ไม่น้อย

 

ขอบคุณนะที่ชอบพี่

 

อ่อ !!!คือผมชอบพี่จริงๆนะ

 

ก็ใช่ไง ขอบคุณนะที่ชอบพี่

 

ผมไม่ได้ชอบแบบแฟนคลับปลื้มศิลปินนะ

 

อืม มีคนมาบอกว่าชอบก็ยังดีกว่ามาบอกเกลียดไม่ใช่หรอ

 

ครับ ….พี่แก้ม

 

“!!! มีอะไรอีกอะเรา

 

ผมกับพี่ ลอง มาคบกันดู ดีมั้ย

 

คะ คบกัน เราก็รู้หนิว่าพี่เป็นคนยังไง

 

ผมรู้ แต่ผมว่าเรา ลองดูก่อนมั้ย


แล้วถ้าเกิดมันไม่รอดล่ะ เราจะยังกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีกมั้ย

 

“………….”

 

ไม่แน่ใจล่ะสิ เราอยู่กันแบบนี้ก็ดีแล้วนะคอยดูแลกันแบบพี่น้องไง

 

แต่ตอนนี้ผมไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่น้องแล้วนี่หน่าหากว่ามันไปไม่รอดผมจะยอมรับมันและจะพยายามกลับมาเป็นเหมือนเดิมให้ได้

 

เราแน่ใจนะว่าจะจีบ พี่หนะเป็นพวกจริงจังกะชีวิตนะ

 

555!!!  โห พี่แก้ม ผมแค่ขอคบนะไม่ได้ขอพี่แต่งงานซะหน่อย แต่ถึงยังไงก็ช่างเหอะ ผมอยู่กับพี่มาตั้งเท่าไหร่แล้ว ผมชอบพี่ก็เพราะพี่เป็นแบบนี้นะ

 

แล้วยังไงล่ะ ??? ”

 

ก็ไม่ยังไง ผมจะจีบพี่ ให้พี่ยอมใจอ่อนมาเป็นแฟนให้ได้

 

แก่แดดนะเรา ใครสั่งใครสอนเนี่ยห๊ะ


ก็ไม่มีหรอก แค่อยากบอกให้รู้ว่าผมจริงจังจังกับความรู้สึกที่มีต่อพี่นะ

 

เลี่ยนไปแล้วนะไอ้หมูอ้วน

 

อย่ามาพูดอย่างนั้นสิ ผมไม่ใช่หมูซะหน่อย

 

อ๋อ หรอ บวมแล้วนะตอนเนี้ย

 

พี่แก้ม อ่า  ผมไม่เห็นจะอ้วนตรงไหนเลย ออกจะหุ่นดีจะตาย !!!

 

555 !!!  ถามใครยังอะคิดเองตลอด

 

พูดงี๊ใช่ม๊ายได้ พี่แก้ม!!!

 

+_+ 0….0

 

โอ๊ย ไอ้หมูอ้วน ปล่อยพี่นะ หยึ๊ย มันจั๊กกะจี้ อย่าเอาคืนพี่ด้วยวิธีนี้สิ

 

5555+!!!ไม่หยุด

 

โอ๊ะ !!! ***

 

สายตาทั้งสองจ้องกันไปมา ทั้งคู่อยู่ใกล้กันซะจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆหญิงสาวเริ่มหน้าแดงด้วยความเขินทำให้ วราวุธที่ได้เห็นรู้สึกอดที่จะขำไม่ได้ ด้วยความน่ารักของคนที่อยู่ใต้ร่าง

 

เขินงั้นหรอ ผมหล่อชิมิล่า

 

บ้าหน่า ก็ไม่เท่าไหร่หร๊อก

 

อ๋อ หรอ แล้วเขินเค้ามัยอะ หน้าแดงเชียว

 

ก็  เออหน่า ปล่อยได้แล้ว

 

55!!ครับผม ปล่อยก็ปล่อยเนาะ ตกลงอนุญาตแล้วนะ

 

และทั้งสองก็ผละออกจากกัน

 

อนุญาต!! อนุญาตอะไร ??”

 

ก็อนุญาตให้จีบไงโด่แค่นี้ทำเป็นลืม

 

เปล่าลืม  แค่แปลกใจ ว่าจะจีบใครซักคนเนี่ยต้องขออนุญาตด้วยหรอ

 

ก็ไม่รู้ดิ ไม่เคยจีบใครพี่เนี่ยคนแรกเลย แต่ผมเป็นคนตรงๆถ้าขืนผมชักช้าเกิดคนอื่นมาแย่งพี่ไปผมทำไงอะ

 

แหมพูดอย่างกะจะจีบติดแหนะ

 

ก็คอยดูดิ

 

ตอนค่ำ

 

ในไลน์

หมูน้อยพี่แก้ม ว่างอยู่เปล่าคับ

เสียงข้อความในมือถือของหญิงสาวดังขึ้นโดยที่เจ้าตัวยังคงม่วนอยู่กับสคลิปที่ใช้พูดในงานวันพรุ่งนี้

ว่าที่แฟนมีไร หมูน้อย

หมูน้อยเฮ้อไม่ใช่หมูน้อยซะหน่อย นอนยังคร๊าบ

ว่าที่แฟนยัง มีไรอะไรหรอ

หมูน้อยเปล่า แล้วนี่ทำไรอยู่เหรอ

ว่าที่แฟนอ้าว แปลก เปล่าแต่ถามว่าทำอะไร

หมูน้อยก็ตอบมาสิครับ พี่แก้มคนสวย

ว่าที่แฟนอ้อน เชียวนะ

หมูน้อยเปล่าอ้อนซะหน่อยนะครับ เนี่ยธรรมชาติผมเลย น๊าตอบหน่อยดิ

ว่าที่แฟนก็กำลังเขียนสคลิปที่จะไปงานพรุ่งนี้อยู่หนะ

หมูน้อยโอ้ ดีจังเลยแฮะ ว่าแต่เขียนเสร็จยังครับ

ว่าที่แฟนกำลังเสร็จแล้วล่ะ แต่คุยกับเราอยู่ไงเลยยังไม่เสร็จ

หมูน้อยผมผิดสิเนี่ย ขอโทษด้วยจริงๆนะคร๊าบ สู้ๆ งั้นผมไปนอนก่อนน๊า

ว่าที่แฟนอ้าวเฮ้ย หมูน้อยได้ไงกันเนี่ย

 

ณ สถานที่จัดงาน

 

สวัสดีค่ะคุณแก้ม เป็นไงบ้างคะแฟนๆมารอกันตั้งแต่ห้างเรายังไม่เปิดเลยนะคะเนี่ย


อุ๊ย จริงหรอคะ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ มันดีมากจริงๆปลาบปลื้มเลยนะคะเนี่ย

 


หญิงสาวที่เป็นเอ็มซีและนักร้องสาวยังคงคุยกันเกี่ยวกับเรื่องราวของงานในวันนี้ที่จัดขึ้นจนสิ้นสุดนักร้องสาวกล่าวขอบคุณแฟนๆที่เข้ามาชมเธอร้องเพลงหลังจากนั้นหญิงสาวก็เดินทางกลับโดยจะมีรถตู้ของบริษัทมารอรับอยู่ด้านนอกเธอเดินมาขึ้นรถด้วยความโกลาหลไม่น้อยเนื่องจากเหล่าบรรดาแฟนๆที่คอยห้อมล้อมเธอแต่สุดท้ายตอนนี้เธอก็มานั่งอยู่ภายในรถตู้เป็นที่เรียบร้อยแล้วแอร์เย็นๆที่สัมผัสเข้ากับร่างบางทำให้ช่วยคลายความร้อนออกไปได้ดีร่างบางไม่ทันสังเกตอะไรมากนักเพราะมัวแต่ยุ่งวุ่นวายอยู่กับเหล่าของฝากที่แฟนๆนำมาให้

 


ฮะแฮ่ม เหนื่อยมั้ยครับคนสวย

 

เอ้ย ตั้ม นี่นายมาอยู่นี่ได้ไง

 

555ช่างผมเถอะ ว่าแต่พี่แก้มไม่เรียกผมว่าหมูอ้วนแล้วหรอคร๊าบ

 

คือพี่เพิ่งมาคิดอะไรออกว่านายไม่เหมาะกับชื่อนี้เลย

 

อ้าว ทำไมล่ะ ตัวเองเป็นคนตั้งเองแท้ๆ

 

ก็เพราะมันน่ารักไปไง เลยไม่เหมาะกับนายเท่าไหร่


อ๊อ หมูอ้วนไม่เหมาะ งั้นลองเปลี่ยนเป็นชื่อนี้ดูมั้ยผมเพิ่งคิดออก

 

ชื่อไรหรอ

 

ก็ ชื่อ …… ที่รัก…..ไงโอเครป่าว

 

ไอ้บ้า ขี้ตู่นะเราเนี่ย

 

โอ๊ยพี่แก้ม อย่าตีผมแรงสิครับผม ผมยิ่งบอบบางอยู่ด้วย

 

เช๊อะ เป็นผู้ชายจริงๆหรือป่าวเนี่ย พี่ยังแมนกว่านายอีกนะ

 

งั้น ลองเปลี่ยนจากผมจีบพี่เป็นพี่จีบผมสิ รับรองเลยว่าผมจะรีบตกลงเป็นแฟนพี่แน่นอนไม่ให้พี่ต้องรอนาน

 

นี่ๆ แต่ฉันเป็นผู้หญิง หยะ เรื่องไร แล้วที่สำคัญนายเองไม่ใช่หรอที่มาขอพี่เป็นแฟนหนะ

 

ครับผม ถึงพี่จะยังใจแข็งอยู่แต่ผมสู้ตายเพื่อความรักของเรา

 

ฝันไปก่อนนะจ๊ะ ไอ้หมูอ้วน

 


หลังจากวันนั้นมาผมก็รีบทำคะแนนไม่ว่าจะคอยดูแลคอยทำกับข้าวให้เพราะพี่แก้มงานยุ่งมากๆบางทีก็ไม่มีเวลาจะหาอะไรทานด้วยซ้ำผมเลยอาสาจะทำซึ่งเจ้าตัวก็ขัดไม่ยอมในทีแรกแต่พอผมยกเหตุผมร้อยแปดมาอ้างเธอจึงยอม ต่อมาผมกลายเป็นคนขับรถส่วนตัวของเธอไปโดยปริยายเพราะผมอาสาอีกนั่นแหละ ก็คนมันรักอยากอยู่ใกล้ๆไม่ว่าเธอจะทำอะไรผมก็จะคอยแฝงตัวเข้าไปดูแลเธออยู่ห่างๆเสมอจนกระทั้ง

 


พี่แก้ม ระวัง!!!!

 


ผมรู้สึกเหมือนโดนแรงกระแทกเข้าอย่างจัง มันชาไปทั้งตัว แต่ที่ทำให้ผมเจ็บจนน้ำตาไหลนั่นก็คือศรีษะมันปวดมากๆผมพยายามฝืนตัวเองโดยการปรือตาขึ้นช้าๆเพื่อที่ผมจะได้เห็นคนที่ผมรัก  เธอร้องไห้แล้วก็คงจะเสียใจอยู่ไม่น้อยเลยที่เห็นผมต้องอยู่ในสภาพเหมือนคนจะตายอยู่รอมร่อ



ตั้ม อย่าเป็นไรไปนะ อย่าเป็นไรไปนะพี่ขอร้อง

 


ผมรับรู้ถึงสิ่งที่เธอพูดออกมาแต่ผมไม่สามารถตอบกลับเธอไปได้มันช่างลำบากและขัดใจผมจริงๆที่ต้องอยู่ในสภาพนี้ ผมได้แต่มองเธอด้วยแววตาที่อยากจะสื่อว่าผมรักเธอมากแค่ไหนแม้ชีวิตผมก็ให้ได้ถึงผมจะเป็นคนกะร่อนไปบ้างแต่เรื่องที่ผมรักเธอมันคือเรื่องจริงและไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

 


ฮือๆๆ ตั้ม พี่รู้แล้วว่าตั้มรักพี่ พี่รู้และพี่ก็รักตั้มนะ อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะ อย่าทิ้งพี่ไปนะ นายต้องรับผิดชอบหัวใจพี่ด้วยเข้าใจมั้ย ฮือๆๆ

 


เมื่อกี๊ผมหูฝาดไปใช่มั้ย หรือผมกำลังจะตายแล้วจริงๆ แต่ถ้าผมตายแล้วผมได้ยินคำๆนี้ จากปากคนที่ผมรัก ผมว่ามันก็คุ้มกับคนอย่างผมแล้ว ผมเริ่มขาดอากาศหายใจ แล้วภาพตรงหน้าที่เคยมองเห็นแต่ตอนนี้กลับมืดสนิททั้งๆที่ผมยังคงลืมตาอยู่หรือผมกำลังจะตายแล้วจริงๆ แต่ผมยังตายไม่ได้ผมยังทิ้งเธอไปไม่ได้ผมจะต้องไม่ตายเพราะผมจะคอยดูแลเธอ ถ้าผมไม่อยู่แล้วใครจะคอยดูแลเธอล่ะ



 

แก้ม

ฉันไม่คิดเลยว่ามันจะมีวันนี้วันที่เขาจะจากเธอไปจริงๆเธอเองเพิ่งค้นพบความรู้สึกที่เค้าเรียกกันว่า รัก ก็ตอนที่เขาพุ่งตัวเข้ามาผลักฉันไปแล้วเอาตัวเองบังรถแทนจนทำให้ตัวเขาเองต้องเจ็บตัว มันทำให้ฉันแน่ใจในทันทีว่าเค้ารักฉันจริงๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาได้พิสูจน์ให้ฉันเห็นว่าถึงเขาจะยังเด็กอายุเขาน้อยกว่าฉันตั้ง5ปีแต่เวลาอยู่ด้วยกันกลับเป็นฉันเสียอีกที่ยังคงมีความคิดเป็นเด็กเขาคอยดูแลเอาใจใส่ใจปกป้องฉันฉันยังจำได้วันนั้นฉันไปออกงานกาล่าซึ่งฉันก็ต้องใส่กระโปรงที่มันออกจะยาวแล้วก็เดินลำบากมากๆฉันเดินไปบนรันเวย์ด้วยความลำบากแต่เพราะหน้าที่เลยต้องฝืนเดินให้จบแต่ก็เกิดเหตุไม่คาดคิดฉันเหยียบชายกระโปรงตัวเองจนเกือบจะล้มหน้าคะมำแต่จู่ๆก็มีเขาที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนเข้ามาประคองและพาฉันเดินจนงานจบลงไปได้ดีมันดีจนคนในงานคิดว่ามันคือโชว์ๆหนึ่งที่ไม่ใช่อุบัติเหตุ

 


สวยจังเลยวันนี้  ไม่ต้องเกร็งนะเดี๋ยวผมจะคอยประคองไม่ต้องกลัวล้ม  ผมไม่มีวันให้ว่าที่แฟนของผมเป็นอะไรไปเป็นอันขาด

 

ขอบคุณนะที่มาช่วย

 

ผมบอกแล้วไงว่าผมจะคอยอยู่ใกล้ๆคอยดูแลพี่แก้มเสมอ

 

น่ารักจริงเลย หมูน้อย

 

น่ารักอะพอเข้าใจนะ แต่ทำไมไม่ยอมรับรักผมซักที

 

เอิ่ม …..”

 

ร่างบางไม่ตอบแต่หน้าก็เริ่มขึ้นสีแดงอ่อนๆจนทำให้ร่างสูงที่อยู่ใกล้ถึงกับยิ้มออกมาอย่างดีใจ

 

เขินผมหรอ อยู่ใกล้กันขนาดนี้ไม่เขินก็คงแปลกล่ะก็ผมหล่อซะขนาดนี้

 

บ้า หลงตัวเอง

 

ผมไม่แค่หลงตัวเองนะผมหลงพี่ด้วย

 


และก็มีอีกหลายๆเหตุการณ์ที่มันค่อยๆซึมซับความรู้สึกจากที่รู้สึกสบายใจก็ขยับขึ้นเป็นรู้สึกปลอดภัย อบอุ่นใจ และสุดท้ายก็คือความรู้สึกอยากอยู่ใกล้ๆเขา วันไหนที่ไม่เห็นว่าเขาคอยตามอยู่ห่างๆก็กระวนกระวายใจ ไม่อยากให้เขาไปทำตัวสนิทสนมกับใครโดยเฉพาะเรื่องของวันนั้น

 


"อ้าวแก้มเธอเองหรอกหรอ ดูดีกว่าแต่ก่อนซะอีกนะเนี่ย"

 

"ขอบคุณ"

 

ร่างบางพูดแค่นั้นแล้วกำลังจะก้าวเท้าไปแต่.....

 

"แหม่ ไม่คิดจะพูดไรหน่อยหรอ"

 

"แล้วเธอจะให้ฉันพูดอะไรล่ะ ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับเธอจริงๆหนิ"

 

"แหมๆ ก็เนี่ยหนุ่มน้อยน่ามนคนนี้ไง ไม่คิดจะแนะนำให้ฉันรู้จักเขาซะหน่อยหรอ"

 

"เอ่อ คือ เขา...."


"ผม ตั้มครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"

 

ร่างสูงแนะนำตัวด้วยท่าทีเป็นกันเอง พร้อมตบท้ายด้วยรอยยิ้มสุดแสนจะต้องมนต์สำหรับคนที่มอง

 

"ค่ะ ยินดีเช่นกันนะคะฉันพิมพ์"

 

หญิงสาวแนะนำตัวเองบ้าง เธอส่งยิ้มหวานมายังร่างสูง ส่วนร่างสูงก็ไม่ได้คิดอะไรเลยส่งยิ้มกลับไป

 

"แฮ่ม จะยืนยิ้มกันอีกนานมั้ย ทำความรู้จักกันพอหรือยังจะได้เข้างานซะที"

 

"ทำไมหรอ นี่ๆ แก้มเธอกับเด็กหนุ่มน่าหมั่นเขี้ยวคนนั้นไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆสินะ 55!!"

 

"พูดอะไรของเธอหนะพิมพ์ ฉันกับเขาเราเป็นพี่น้องกันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดเข้ามั้ย"

 

"โถๆๆ เธอเนี่ยนะ สงสัยยังไม่รู้ตัวสินะ ถึงได้กล้าพูดออกมาว่าไม่ได้เป็นอะไรกันกับเด็กหมุ่นคนนั้น แต่รู้เอาไว้เลยว่าฉันชอบเค้า น่ารักซะขนาดนี้ปล่อยให้หลุดมือมาถึงฉันได้ไง ฉันเนี่ยช่างโชคดีจริงๆ"

 

"เธอว่าไงนะ เธอชอบตั้มหรอ"

 

"ใช่ ตอนแรกฉันคิดว่าเธอกับเขาจะเป็นอะไรกันซะอีกพอรู้อย่างนี้ฉันเลยรีบบอกเธอไง"

 

"ทำไมล่ะ ทำไมต้องบอกฉัน"

 

"ก็ ฉันเห็นเธอกับเขาดูสนิทกันถ้าฉันมีเธอช่วยหนุนอยู่ข้างๆมันคงจะทำให้ฉันกับเขาคงได้สานสัมพันธ์กันต่อแน่ๆ ไม่แน่เราอาจได้เป็นแฟนกันก็ได้"

 

"หนิ ฉันช่วยอะไรเธอไม่ได้หรอกนะ แล้วอีกอย่างเธออย่าเหนื่อยเลยตั้มเขาไม่ได้ชอบสไตล์เธอหรอก"

 

"ของอย่างงี๊ไม่ลองจะรู้ได้ไง ถ้าเกิดเขาดันเปลี่ยนรสนิยมขึ้นมาชอบฉันจริงๆละก็ ยังไงๆมันก็คุ้ม"

 

โอ๊ยอะไรจะเสน่ห์แรงขนาดนั้นกันล่ะพ่อคุณเอ้ย ฉันควรต้องทำอะไรซักอย่างแล้วล่ะปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ดีเอามากๆ

 

"นี่ๆ นาย ฉันมีเรื่องจะบอก"


"เรื่องไรหรอ เอ๊ หรือพี่แก้มรับรักผมแล้ว"

 

"ไม่ใช่ ซะหน่อย"

 

"อ้าวแล้วมันเรื่องอะไรกันล่ะคร้าบ"

 

"นายจำ พิมพ์ได้มั้ย"

 

"ครับ จำได้สิครับ เพิ่งจะเจอเมื่อกี๊เอง ผมไม่ใช่คนความจำสั้นซะหน่อย ทำไมหรอ"

 

"เขามาบอกกับฉันว่าเค้าชอบนาย"

 

"555จริงหรอครับเนี่ย แต่จะว่าไปเธอก็ดูน่ารักดีนะครับ"

 

"อะไรนะ เมื่อกี๊ นายบอกว่าเขาน่ารักงั้นหรอ นายคงไม่คิดจะชอบเขา จริงๆใช่มั้ย"

 

"ถามผมอย่างนี้ น้อยใจหรอ"

 


ร่างบางไม่ตอบเอาแต่ทำเหมือนไม่รู้ไม่ชี้ จนร่างสูงชักอยากจะลองแกล้งเธอดูจู่ๆเป้าหมายก็เดินเข้ามา ผมไม่รอช้ารีบเข้าไปหาเธอคนนั้นที่ชื่อพิมพ์ไงครับ พร้อมกับเอ่ยทักทายพูดคุยกันอย่างสนุกสนานจนสามารถสังเกตุได้ว่าร่างบางมีท่าทีที่ดูจะไม่พอใจสักเท่าไหร่นัยน์ตาของเธอที่ส่งมาให้ช่างบอกอะไรๆหลายอย่างที่ทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจในการแกล้งเธอครั้งนี้ไม่น้อย

 


"คุณพิมพ์ครับผมมีเรื่องจะคุยกับคุณหน่อยหนะครับ"

 

ผมอยากจะเคลียร์กับเธอเพราะผมไม่ได้ชอบเธอถ้าขืนปล่อยไปมันจะกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก

 

"ได้ค่ะ มีอะไรหรอคะ"

 

"คือผมต้องขอโทษสำหรับเมื่อกี๊ด้วยนะครับผมรู้ว่าคุณชอบผม"

 

"แก้มคงบอกคุณสินะคะ"

 

"ใช่ครับ แต่เรื่องที่ผมกำลังจะคุยกับคุณผมตัดสินใจดีแล้ว ผมไม่ได้ชอบคุณ ผมไม่ได้คิดอะไรเกินไปกว่าคำว่ามิตรที่ดี และที่สำคัญคือผมมีคนที่ผมชอบอยู่แล้ว"

 

"5555 ถ้าให้ฉันเดา คุณคงจะชอบแก้มสินะ ท่าทางคุณแสดงออกชัดเจนขนาดนั้น แต่ที่ฉันต้องทำอย่างนี้ก็เพราะฉันหมั่นไส้แก้มอยากจะแกล้งให้เขารู้ใจตัวเองซะที"

 

"อย่างนี้เอง ขอบคุณนะครับ คุณช่วยผมได้มากๆ อย่างน้อยผมก็รู้แล้วว่าเธอไม่ได้คิดกับผมแค่น้องอีกต่อไป"


 

แก้ม

นั่นเค้าทั้งสองคนกำลังจะไปไหนกันหนะ แล้วทำไมเราต้องรู้สึกแปลกๆด้วยเนี่ย เราน้อยใจเขาจริงหรือเปล่าน้า ทำไมมันจี๊ดที่อกข้างซ้ายจังล่ะ แก้มนี่เธอกำลังเป็นอะไรกันแน่นะ


 

"พี่แก้ม"

 

"เอ้ย ตกใจหมด คิดจะโผล่ก็โผล่นะนายนี่"

 

"ผมคนนะครับไม่ใช่ผี แต่ถ้าเกิดผมเป็นผีคงเป็นผีที่หล่อและน่ารักที่สุดในโลกเลยว่ามั้ย"

 

"เป็นคนดีๆไม่ชอบหรือไง รู้มั้ยเค้าไม่ให้เล่นอย่างนี้มันไม่ดีโบราณเค้าถือ"

 

"พี่เป็นห่วงผมละสิ ใช่มั้ยล่ะ"

 

"ทำไมเดี๋ยวนี่ห่วงอะไรไม่ได้แล้วงั้นสินะ"

 

"พูดจาประชดประชันอย่างนี้เค้าเรียกว่าอะไรน้า เอ๊ หึงหรือเปล่าเอ่ย"

 

"เอ้ย บ้า หึงอะไรกันเพ้อเจ้อ ไปกลับกันได้แล้ว"

 

"ผมรักพี่แก้มคนเดียว เมื่อกี๊อะผมแค่ไปเคลียร์กับคุณพิมพ์ว่ายังไงๆผมก็ไม่มีวันชอบคุณพิมพ์ได้เพราะหัวใจผมมันอยู่กับคนแถวนี้ไงครับ"

 

ร่างบางไม่พูดอะไรได้แต่นั่งก้มหน้าก้มตาไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาทำให้ร่างสูงรู้โดยทันทีว่าเธอกำลังเขินเขาอยู่

 

"ฝันดีนะครับพี่แก้ม อย่าลืมคิดถึงผมบ้างนะผมจะได้มีกำลังใจ"

 

"กำลังใจ อะไรของนาย??"

 

"อ้าวก็หัวใจผมมันอยู่ที่พี่แก้มไงล่ะครับ ถ้าพี่คิดถึงผมหัวใจผมที่อยู่กับพี่มันก็จะเต้นแรงขึ้น ถ้าพี่อยากรู้ว่าเป็นยังไงลองคิดถึงผมก่อนนอนทุกคืนดูนะครับ"

 

"ตั้ม เดี๋ยว"

 

"คร้าบผม"

 

"ฝันดีเช่นกันนะ"

 

"คร้าบ"

 

ร่างบางที่ตอนนี้กำลังนั่งร้องห่มร้องไห้ ให้กับร่างไร้สติ

 

"คุณคือญาติผู้ป่วย วราวุธใช่มั้ยครับ"

 

"ใช่ค่ะมีไรหรือเปล่าคะคุณหมอ"

 

"คือผมอยากให้คุณทำใจดีๆไว้นะครับ ทางเราได้ช่วยอย่างสุดความสามารถแล้วแต่ไม่สามารถยื้อชีวิตผู้ป่วยไว้ได้จริงๆเสียใจด้วยนะครับ"

 

 

ฉันไม่เคยคิดเลยว่ามันจะมาถึงเร็วขนาดนี้ทำไมเรื่องต้องจบลงอย่างนี้ด้วยทำไมสวรรค์ไม่เห็นใจในหัวใจรักของเราทั้งสองแต่ฉันคงโทษใครไม่ได้เพราะคนที่ผิดมันคือฉันเองฉันมันโง่เองที่ไม่เคยรู้หัวใจตัวเองให้มันเร็วกว่านี้ ตอนนี้ฉันกำลังชดใช้ทุกอย่างอยู่สินะความเจ็บปวดที่ไม่มีใครอยากเจอ รักคนที่ไม่มีวันฟื้นขึ้นมารู้สึกผิดแค่ไหนต้องการจะขอโทษแม้แค่จะบอกคำคำนั้นคำที่เขารอมาโดยตลอดก็ไม่มีสิทธ์ได้บอก

 


"ฮือๆ ตั้ม พี่รักนายนะ พี่รักนายนายได้ยิน มั้ย มันคงสายเกินไปแล้วสินะ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ทำไม"

 


ร่างบางได้แต่คร่ำครวญเสียใจให้กับร่างที่ไร้สติ พร้อมกับโอบกอดอย่างไม่รังเกลียดร่างสูงที่ตอนนี้ถูกผ้าขาวคลุมไว้เลือดที่นองเต็มตัวทำให้ซึมผ้าขาวจนเปรอะไปด้วยเลือดเต็มไปหมด ร่างบางเหม่อลอยดวงตาบวมเป่งเพราะการร้องไห้ ด้วยความเพลียทำให้ร่างบางเผลอหลับไป



“พี่แก้ม พี่แก้มครับ”



ร่างบางที่เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้กลับรู้สึกเหมือนมีใครปลุกตนให้ตื่น แต่เสียงนั่นมันช่างคุ้นเหลือเกินร่างบางลืมตาขึ้นมาพร้อมกับตกใจกับร่างที่ตนเจอแต่ก็เพียงไม่นานเธอรีบโผเข้ากอดร่างร่างนั้นอย่างโหยหาน้ำตาไหลพลากเต็มสองแก้มเนียนเสียงสะอื้นที่อื้ออึงทำให้ชายหนุ่มรู้ในทันทีว่าเธอต้องร้องไห้หนักมากเขาโอบกอดเธอกลับอย่างโหยหาและไม่อยากจากเธอไปไหนทั้งนั้น



“ตั้ม นายกลับมาหาพี่แล้วใช่มั้ย อย่าทิ้งพี่ไปไหนอีกนะ”


“ผมไม่ทิ้งพี่ไปไหนหรอกนะ ผมจะอยู่กับพี่เสมอตราบใดที่พี่ยังมีผมในหัวใจผมก็จะอยู่ในนั้น”


“พูดอย่างนี้หมายความว่าไง”


“ผมรักพี่นะพี่แก้มต่อให้ผมต้องแลกด้วยอะไรถ้าทำให้พี่มีความสุขผมพร้อมเสมอ”


“นายรู้มั้ย ฉันรักนายนะตั้ม ได้ยินมั้ย ถ้านายบอกว่านายพร้อมแลกทุกอย่างเพื่อให้พี่มีความสุข พี่ขอนายกลับคืนได้มั้ยเพราะนายคือความสุขของพี่ไม่มีนายพี่คงอยู่ไม่ไหวจริงๆ”


“พี่แก้ม รักผม จริงๆใช่มั้ย”


“ใช่สิ ฉันรักนายนะตั้ม รัก ถึงจะเพิ่งมารู้ตัวแล้วมันก็สายเกินไป”


“แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว ผมไม่อยากเห็นคนที่ผมรักเป็นทุกข์แต่ผมก็กลับไปไม่ได้อีกแล้ว ต่อจากนี้ไปขอให้พี่ใช้ชีวิตทุกวันที่เหลืออย่างมีความสุข อย่าจมปลักอยู่กับอดีตอย่างผมเลยนะครับผมจะไม่ไปไหนผมจะคอยดูแลพี่แก้มคอยมองพี่มีความสุข”


“ตั้ม อย่าไปนะอย่าทิ้งพี่ไป พี่รักตั้มนะ ฮือๆๆ”


“พี่แก้ม ผมต้องไปแล้วท่านเรียกผมแล้ว ขอบคุณนะครับที่รักของผม เราต้องได้เจอกันแน่ๆ”


“ตั้ม ไม่นะ ต้าม!!!!


ชายหนุ่มค่อยเลือนหายเข้าไปในแสงสว่างจ้านั้นจนหายวับไปในที่สุด หญิงสาวเอาแต่ร่ำให้จนรู้สึกเหมือนตนโดนดูดพลังออกไปแทบหมดสิ้นจนรู้สึกวูบไป


“ไม่นะตั้ม ตั้ม”



ร่างบางที่ตื่นจากความฝันก็พลันหวนนึกภาพสุดท้ายที่ตนได้พบชายหนุ่มซึ่งคือคนรักที่ตอนนี้เขาได้จากเธอไปแล้วและไม่มีวันกลับมา หลังจากวันนั้นเวลาที่ล่วงเลยผ่านไปเป็นปีแล้วที่เธอยังคงอยู่กับความทรงจำและเธอยังคงจำได้เสมอว่าวราวุธเคยบอกอะไรกับเธอเอาไว้นั้นคือเธอจะต้องอยู่ต่อไปใช้ชีวิตทั้งหมดที่เหลือโดยไม่มีเขาอย่างมีความสุขและเขายังเคยบอกกะเธอและมันทำให้เธอยังคงมีความหวังมาจนถึงทุกวันนี้นั่นก็คือการที่เขาและเธอจะได้เจอกันอีกครั้งซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่


 

ตั้ม

ชายหนุ่มกำลังมองลงมาจากฟากฟ้าเขาเฝ้ามองหญิงสาวผู้ที่เขารักมากที่สุดด้วยสีหน้าอิ่มเอมมีความสุขถึงเขาจะไม่มีโอกาสได้อยู่ใกล้ๆเธอได้คอยดูแลเธอแต่เขาก็ไม่ต้องกังวลมันอีกต่อไปเมื่อทุกอย่างกำลังจะเป็นไปตามที่มันควรจะเป็นแล้ว



“กามเทพ วราวุธ มาพบข้าด่วน”


จู่ๆก็มีเสียงๆหนึ่งดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มต้องรีบไปตามเสียงเรียกนั้นอย่างทันที


“สวัสดีครับท่าน มีไรป่าวครับ”


“เรามีงานให้เจ้าไปทำ”


“งาน งานอะไรหรอท่าน”


“หน้าที่เจ้าคือทำให้คนที่เป็นคู่แท้ได้รักและลงเอยกัน เจ้าจงลงไปยังโลกมนุษย์แล้วทำตามภารกิจที่ข้ามอบหมายเท่านี้แหละ”


“รับทราบครับท่าน ว่าแต่จะเป็นใครกันนะ”


“ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวเจ้าก็รู้”



ผมดีใจมากๆที่ผมจะได้ลงไปยังโลกมนุษย์อีกครั้งซึ่งครั้งนี้ผมลงไปช่วยให้คู้แท้เขาได้สมหวังกันผมจะทำให้ดีที่สุดงานนี้เป็นงานแรกของผมเลยแล้วใครกันนะคือคนที่ผมจะต้องไปแผลงศรใส่โอ๊ยแค่คิดก็ฟินแล้ว


 .

.

.

.

.

.

(จบบริบูรณ์)

 

จบแล้วจ้าฮ่าๆๆงงป๊ะ ไม่งงๆ ภาคนี้จบไปแล้วซึ่งแน่นอนว่ามีภาคต่อแน่นอนรอติดตามกันด้วยเด้อ กามเทพ วราวุธ สุดหล่อของเรากำลังจะลงไปปฎิบัติภารกิจทำให้คนเค้ารักกัน อยากจะรู้แล้วสิว่าคู่นั้นเขาจะเป็นใคร แล้ว กามเทพ วราวุธ จะทำภารกิจสำเร็จหรือมั้ยอย่าพลาดนะบอกเลยว่ามันดีงามมากจริงๆสุดท้ายนี้ขอขอบคุณท่านที่มีรสนิยมทุกท่านที่เข้ามาอ่านด้วยนะจ๊ะ


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ BNS16 จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. #6 Kanyaratnamphai1 (@Kanyaratnamphai1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 22:04

    มาอีกนะ
    #6
    0
  2. #5 Kanyaratnamphai1 (@Kanyaratnamphai1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 22:04
    อยากให้มาอีกครั้งอะค่ะ
    #5
    0
  3. วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 17:52
    โห น่าสงสารจะร้องไห้ตามอยุ่แล้วอ่า
    #4
    0
  4. #3 ChompooWcyn (@ChompooWcyn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 17:13
    มาต่ออีกน้าาาาา อยากรู้เเล้วอ่ะ
    #3
    1
    • #3-1 กำแพงอิฐ (@cubic_59) (จากตอนที่ 1)
      29 กันยายน 2560 / 08:51
      ok จ้า มาต่อแน่นอน แต่ไม่รู้เมื่อไหร่ อิอิ
      #3-1
  5. วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 00:05
    รอนะคะ มีความเศร้าจุง
    #2
    0
  6. #1 มิ้น mine
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 17:28
    ชอบๆๆๆ รอนะคะ
    #1
    1
    • 20 พฤษภาคม 2560 / 21:55
      ขอบคุณจ้า
      #1-1