ลวงรัก จิตเสน่หา (ซีรีย์ลวงรัก) อ่านฟรี!

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 23 : คำสารภาพของเพื่อนสาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 เม.ย. 62

ตอนที่ 23

หลายวันแล้วที่ต้องหอบความกังวลใจติดตัวไปสอนหนังสืออย่างไม่เป็นสุข ไม่ว่าจะเป็นมหาวิทยาลัยหรือบริษัทมารดาจำกัด ซึ่งต้องแวะเวียนเข้าไปสะสางงาน ขนาดว่าหลายคนยังสังเกตเห็นได้ถึงอารมณ์ขึ้นๆลงๆของด็อกเตอร์สาวอัธยาศัยดี

ปัญหาคาใจเรื่องแรกของเธอคงเป็นอาการแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นกับร่างกายเช่นคัดหน้าอก ประจำเดือนขาด และสามีที่ดูเครียดๆตั้งแต่กลับมาจากญี่ปุ่น แม้ว่าเขาจะยังดูแลเธอเป็นอย่างดี

หมดภาระที่มหาวิทยาลัยแล้วนวีนาจึงรีบเดินทางไปโรงพยาบาล ไม่รอให้เขาเป็นฝ่ายมารับ ก่อนจะได้ยินว่าคุณหมอธนัชยังไม่เลิกงาน เลยได้โอกาสแวะซื้อขนมอร่อยๆติดไม้ติดมือไปหาคุณหมออีกคนที่ตึกศัลยกรรม เมื่อเข้าไปทักทายพยาบาลแผนกต้อนรับอย่างเป็นมิตร ก็ได้รับไมตรีกลับมาเหมือนทุกคราว

รบกวนฝากให้หมอวรรณด้วยนะคะ

พยาบาลรับถุงสองสามใบ พอดีกับที่เจ้าตัวออกจากห้องตรวจ นวีนาจึงใช้เวลาสนทนากับคุณหมอสาวคนสวยอยู่ครู่ ไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบ ปัญหาสุขภาพและการใช้ยา ซึ่งแพทย์หญิงวรวรรณให้คำแนะนำเป็นอย่างดี

ยาคุมกำเนิดแบบแผงมีประสิทธิภาพ 99% ในการป้องกันการตั้งครรภ์ ไม่มีวิธีคุมกำเนิดไหนได้ผล 100 เปอร์เซ็นต์ ยกเว้นการงดมีเพศสัมพันธ์ เรื่องที่ตรวจครรภ์ บางคนตรวจแล้วไม่ขึ้นสองขีด แต่มาตรวจที่โรงพยาบาลปรากฏว่าตั้งครรภ์ก็มี เอาเป็นว่า ถ้าด็อกเตอร์ไม่สบายใจ มาเจาะเลือดแล้วรอผลประมาณ 1-2 ชั่วโมงที่โรงพยาบาลได้ค่ะ เกิดแจ๊คพ็อตจะได้ฝากครรภ์ไปเลย หมอมีเพื่อนอยู่แผนกนู้นชื่อแพทย์หญิงบุษบา วันนี้หมอแกก็มาทำงาน

ขอบคุณนะคะ ฉันคิดว่าช่วงนี้อาจเครียดๆกับงาน ปรกติมันก็มาไม่ค่อยตรงอยู่แล้ว

ไม่เป็นไรค่ะ คนกันเอง ปรึกษาได้ วรวรรณยิ้มหวานรับคนไข้ที่คุยถูกคอกันไม่น้อยตอนอยู่โรงพยาบาล เพราะตัวเธอเองก็ชอบเรื่องดนตรี ไม่ลืมที่จะขอบคุณน้ำใจ

ขนมนี้อร่อยมาก แต่ว่า.. คราวหน้าเอาเป็นเลี้ยงกาแฟแก้วโตจะได้นั่งทานด้วยกัน ชวนขาโหดประจำโรงพยาบาลมาด้วยก็ได้ค่ะ เอ้อ.. ขอเป็นวันที่แกอารมณ์ดีๆนะ ปลายเสียงเบาจนเกือบจะกระซิบ แล้วก็รีบขอตัวลา หลังอู้งานมาได้สักพัก

หมอขอตัวไปประชุมก่อน มีคำถามเพิ่มเติมไลน์มาได้นะคะ ด็อกเตอร์ ยินดีรับใช้

โอเคค่ะ ไว้จะส่งสติ๊กเกอร์ไปกวนหมอวรรณแน่นอน นวีนาหยอดมุกรับความเป็นกันเองของแพทย์หญิงที่เป็นคนตรงๆ แล้วก็ตรงไปแผนกจิตเวช รอเวลาซึ่งผ่านไปอย่างช้าๆ

กระทั่งเลยเวลามืดค่ำมามาก คนไข้สาวร่างสูงชะรูดก็ออกมาจากห้องตรวจ เหมือนกับว่าหล่อนตั้งใจมาเป็นรายสุดท้าย น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้สนทนากัน คุณหมอหนุ่มในสภาพหน้าตาคร่ำเครียด มีแฟ้มติดมือและยังอยู่ในชุดสุภาพ เสื้อเชิ้ต กางเกงแสล็ค รีบตรงเข้ามาหาเธอ

มานานแล้วเหรอ? ทำไมไม่โทรบอก

คิดว่าคงมีพยาบาลไปบอกคุณแล้วมั้ง ฉันเลยนั่งชมวิววอร์ดจิตเวชไปเรื่อยๆ สาวๆสวยๆเยอะดี มีนางแบบคนดังด้วย

ธนัชแค่นหัวเราะในลำคอ ส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปยังท่าทีเง้างอนของภรรยาช่างหวง หึงเหรอ? โอ๋ โอ๋.. ใครจะกล้านอกใจเมีย

ไม่ต้องมาทำปากหวาน ไม่เชื่อหรอก

ไม่เชื่อก็ไม่ต้องเชื่อ ไว้ค่อยเถียงกันบนเตียงนุ่มๆนะ ที่รัก แรงยังเหลือๆ วันนี้ผมติดเคส น่าจะอีกสองสามชั่วโมงสิ้นคำ ผู้ชายไร้ยางอายก็โน้มตัวลงเตรียมฉกหน้าผากนวลสักฟอด พอเห็นว่าไม่มีคนไข้ หญิงสาวเอี้ยวตัวหนีในทันที ตีท่อนแขนเบาๆเป็นเชิงปราม

นี่มันโรงพยาบาลนะ อายคนเขา จะไปทำงานก็รีบๆไปค่ะ

งั้นไปแล้วนะ เขาเพียงกดริมฝีปากลงบนมือนุ่มที่คว้ามาเชยชม ยักคิ้วหลิ่วตาให้แล้วไปทำงานต่อ หลังจากที่ภรรยาบอกว่าจะนั่งรอ  

ดวงตาคู่กลมโตทอดมองแผ่นหลังแกร่งกระทั่งลับตา เหม่อมองไปข้างหน้า ก่อนจะตัดสินใจทำตามคำแนะนำของคุณหมอคนสวย ข้ามไปอีกแผนก แต่เพราะเป็นเวลาเย็นแล้ว หากเจาะเลือดก็จะทราบผลในรุ่งเช้า ทางโรงพยาบาลจึงตรวจโดยวิธีทั่วไปคือตรวจปัสสาวะ

หลังฉากผ้าม่านสีฟ้าอ่อนที่พยาบาลสาวและคุณหมอหายเข้าไป ปล่อยให้เธอนั่งรอคิวอยู่ด้านนอก เวลาในแต่ละนาทีเขย่าหัวใจดวงน้อยให้เต้นระรัวตลอดการรอคอย พอได้ยินพยาบาลเรียกชื่อ เธอแทบจะกระโจนตัวเข้าไปในห้องตรวจที่มีโต๊ะคั่นกลางระหว่างเธอและแพทย์หญิงบุษบา

คุณ.. นวีนา เอ.. นามสกุลคุ้นๆนะ หมอว่า

ฉันเป็นภรรยาหมอนัท วอร์ดจิตเวชน่ะค่ะ

อ้อ.. ด็อกเตอร์คนสวยแฟนอาจารย์เองหรือ?” คุณหมอสาวส่งยิ้มหวาน ก่อนจะก้มหน้าลงมองกระดาษในมือ ได้ยินจากหมอวรรณว่าเพิ่งเข้าประตูวิวาห์หมาดๆ ยินดีด้วยนะคะ แหม.. ได้ข่าวดีสองต่อเลย ฝากครรภ์ที่นี่เลยมั้ยคะ?

เหมือนไม่ได้ยินเสียงอะไรนอกจากอาการวูบไหวในอก สมองน้อยๆหมุนเคว้งไปชั่วขณะ ย้ำถามเสียงสั่น อะไรนะคะ?

ตั้งครรภ์นะคะ ด็อกเตอร์ จะฝากครรภ์ที่นี่มั้ย? ในนี้ว่าจำประจำเดือนไม่ได้ ครรภ์น่าจะยังอ่อนๆอยู่ อาจต้องซาวน์ผ่านช่องคลอดนะ ถึงจะทราบอายุครรภ์

มีเพียงความเงียบในห้องแทนคำตอบ คุณหมอสูตินรีเวชที่เข้าใจความรู้สึกของคนไข้ดีจึงรออย่างใจเย็น กระทั่งเธอสามารถดึงสติตัวเองกลับมา ตัดสินใจนัดหมายเป็นวันอื่น

มันเป็นเรื่องตั้งรับไม่ทันสำหรับคุณแม่มือใหม่ ใบหน้าหวานระเรื่อยิ้มโดยไม่มีเหตุผล ขณะกลับไปหาสามี พอดีกับที่เขาเลิกงาน

ทางด้านธนัชยังคงครุ่นคิดอะไรไปต่างๆนาๆ โดยเฉพาะเรื่องอารมณ์แปรปรวนของภรรยา ก่อนที่เขาจะลืมมันทั้งหมด เช่นเดียวกับความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักยังหายเป็นปลิดทิ้ง ทันทีที่เห็นเจ้าของใบหน้าหวานนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม

รอนานมั้ย?

ไม่ค่ะ เดินเล่นแถวๆนี้ เพลินดีเธอจำเป็นต้องโกหกไป เพราะยังไม่รู้ว่าเขาจะตอบกลับมาอย่างไร

มีอะไรน่าสนใจในโรงพยาบาลรึไง?

เปล่า วีก็แค่.. เอาขนมไปฝากหมอวรรณ นั่งคุยกันตามประสาผู้หญิง

ธนัชขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปม เพราะเขาเพิ่งจะเดินสวนกันกับหล่อน ขนมอะไร เอาไปฝากตอนไหน ผมเห็นแกประชุมวิชาการอยู่วอร์ดใน

ก็เอาไปฝากก่อนหน้าเธอเข้าประชุมไงคะ ถามจัง กะจิตกะใจจะปล่อยให้หิวตายกันตรงนี้เลยนะ? ที่รัก

คราวนี้กลายเป็นเขาออกอาการกับคำว่า ที่รัก จับจูงมือภรรยาไปยังลานจอดรถ ให้เหล่าสาวน้อยใหญ่ถึงกับตาร้อนผ่าว และมีเสียงทักทายกึ่งแซวมาเป็นระยะๆ จากที่ไม่ค่อยมีใครกล้ายุ่งกับเขาเท่าไร เนื่องจากว่าคุณหมอหนุ่มไม่เคยหน้าตาระรื้นขนาดนี้

และเมื่อหญิงสาวบอกว่าอยากกลับไปสั่งอะไรทานที่ห้อง เขาก็ตามใจ ทั้งที่ตอนแรกตกลงกันว่าจะหาร้านอาหารบรรยากาศดีๆ ระหว่างทางขับรถกลับบ้านสบายๆ อาการยิ้มเล็กยิ้มน้อยและแววตาหวานที่สอดส่องมาเป็นระยะทำให้เขาเกิดสงสัยขึ้นมาจริงๆ

มีอะไรจะบอกผมหรือเปล่า?

ไว้กินอิ่มก่อนค่อยคุยนะ วันนี้ฉันอยากกินพิซซ่า

วันนี้มาอารมณ์ไหน ปรกติไม่เคยเห็นกินอาหารขยะ คิ้วเรียวเข้มขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย ก่อนที่เขาจะเริ่มมีท่าทีอึดอัดใจ อืม.. ประจำเดือนมารึยัง คุณ.. กินยาทุกวันหรือเปล่า?

น้ำเสียงเครียดขรึมที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงกระตุกต่อมอารมณ์จนเธอต้องเม้มริมฝีปากเข้าหากัน เก็บกลั้นความเจ็บปวดในใจไว้ในความเงียบ นับตั้งแต่คืนวันเข้าหอ ไม่มีวันไหนที่เขาไม่กำชับให้เธอกินยาจนเกือบลืมไปว่าการแต่งงานกันครั้งนี้คือการสร้างครอบครัวเช่นคนรักกันหรืออะไรแน่

คือ.. ผมไม่ได้อยากเซ้าซี้นะ เราต่างคนต่างงานยุ่งจนไม่มีเวลา มีตัวเล็กตอนนี้ เลี้ยงไม่ไหวหรอก ผมอยากพาคุณไปเที่ยวที่สวยๆ หาของกินอร่อยๆ ดีกว่ามานั่งห่วงภาระ

ถ้ามันมีภาระที่ดันเกิดขึ้นมาแล้วล่ะจะทำไง! นึกโมโหแล้วดวงตาคู่หวานก็ทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ฉันกินมันไม่ครบ แต่คุณไม่ต้องห่วง ถ้ามันทะเล่อทะล่ามีขึ้นมา คุณจะไม่ได้เห็นหน้าเด็กคนนี้หรือฉันอีกแน่นอน

เอี้ยด! เสียงเบรกของรถสปอร์ตคันหรูที่จอดชิดข้างทางดังสนั่น สีหน้าเครียดเข้มคงอารมณ์กรุ่นโกรธไว้ทั่งทั้งวงหน้า ขณะสบไปยังใบหน้าสดสวยเชิดหยิ่งอย่างไม่มีใครยอมใคร

คิดหรือว่าจะมีปัญญาหนีไปจากผมหรือคุณแม่สุดที่รัก คุณมันก็แค่นกน้อยในกรงทอง นี่อย่าบอกนะว่าไม่รู้ตัวเลย?

ในยิ้มร้ายบอกความหมายอย่างแน่ชัด เขาไม่มีวันปล่อยเธอเป็นอันขาด! ธนัชกัดฟันกรอดมองกริยาเพิกเฉยใส่เขาอีกครา บึ่งรถแรงตามแรงโทสะ จนอีกคนถึงกับต้องหาที่จับแม้ยังคาดเข็มขัดนิรภัย โดยไม่มีแม้คำปรามหรือคำพูดใดแม้แต่คำเดียว

 

       ฉันขอโทษนะ วี.. ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งแต่จะทรยศแกเลย..

       กว่าสิบนาทีที่ดวงตาแดงก่ำพรั่งพรูไปด้วยหยาดน้ำตาไม่ขาดสาย ยามสารภาพความผิดที่ปิดบังมาตลอดให้คนมาด้วยทั้งสงสารและอับอายสายตาของพนักงานและลูกค้ารายอื่นในร้านอาหารซึ่งลอบมองมาเป็นระยะๆ แม้ว่ามันจะเป็นโต๊ะในมุมอับ 

       ฟังดูเหลือเชื่อว่าเพื่อนสาวสายลุยของเธอจะมีความรักอันแสนบอบช้ำ ผิดหวังจากผู้ชายที่คาดไม่ถึง

       ฉันตั้งใจจะบอกแกนะ แต่.. ฉันไม่รู้จะเริ่มยังไง ฉันเคยไปนั่งดูเขาเล่นไวโอลินที่ร้านอาหารทุกอาทิตย์.. ฉันชอบเขามาตลอด ชอบตั้งแต่ตอนที่เขายังอยู่กับแก ฉัน.. ตอนนี้.. ฉัน

       เสียงสะอื้นไห้ขาดหายไปหลังคำอธิบายไม่ได้ศัพท์ นวีนาจึงถอนหายใจออกมาหนักๆ เอื้อมมือไปแตะไหล่เพื่อนสาวที่ห่อตัวจนลีบเล็ก ฉันโกรธนะ แต่ฉันให้อภัยแกได้ หยุดร้องได้แล้ว ถ้าไม่อยากให้ฉันโมโหมากไปกว่านี้ เพราะแกกำลังทำร้ายหลานฉัน

       แล้วเธอก็เอื้อมมือไปลูบหน้าท้องนูนๆอย่างสนอกสนใจ เพราะเธอเองก็กำลังจะเป็นแม่คน กี่เดือนแล้ว ผู้ชายผู้หญิง ดิ้นมั้ยอ่ะ?

       นัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลพอจะมีแววแห่งความสุขขึ้นมาบ้าง ยามพูดถึงลูกน้อย จะสี่เดือนแล้ว หมอบอกว่าลูกแฝด น่าจะผู้ชาย ยังเห็นไม่ชัด ต้องไปซาวน์อีกที 26-28 สัปดาห์ แต่ฉันว่าผู้ชายนะ ผู้ชายแน่ๆ ฉันยังไม่รู้สึกว่าลูกดิ้นนะ คงเร็วๆนี้แหละ

       “คงเร็วๆนี้มันคืออะไร?” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันอย่างสงสัยจริงจัง เนื่องจากว่าเธอไม่มีข้อมูลเรื่องไกลตัวพวกนี้เลย แถมยังไม่ได้ไปฝากครรภ์สักที

       ช่วงท้องอ่อนๆยังไม่รู้สึกว่าลูกดิ้นหรอก เด็กยังตัวเล็กอยู่มาก ถีบแขนขาไปทางไหนยังไม่ชนกับผนังหน้าท้อง แต่ถ้าคนตัวผอม หน้าท้องไม่ใหญ่ จะรู้สึกว่าลูกดิ้นได้เร็วกว่า ท้องแรกคงประมาณสัปดาห์ที่ 18-20 ถึงจะรู้สึกว่าลูกดิ้น ตอนนี้ลูกฉันประมาณ 15 สัปดาห์กว่า เกทป่ะ อธิบายแล้วก็เหน็บแนม นี่แกจบปริญญาเอก มีผัวเป็นหมอ ได้ไงวะ

ผัวฉันเป็นจิตแพทย์ ส่วนฉันก็จบดนตรี เอกเรียบเรียงเสียงประสานโว้ย เกิดมาไม่เคยมีลูก ไม่เคยมีเพื่อนท้อง เคยอ่านแต่ในนิยาย ใครมันจะไปตรัสรู้เรื่องพวกนี้

เกศรินแค่นหัวเราะ เออ.. แล้วเมื่อไรจะมีล่ะ?

ไม่รู้.. ว่าแต่แกเถอะ มีลูกแล้วก็สอนลูกดีๆล่ะ อย่าให้แรดเหมือนพ่อมันล่ะปฏิเสธไป เพราะยังไม่อยากบอกใคร อีกทั้งเธอเองก็เพิ่งทะเลาะกับเขา หลบหน้าหลบตา ออกจากบ้านไปทำงานแต่เช้ามาก็หลายวัน แววตาเศร้าลดลงมองกระเป๋าใบสีแดงขนาดพอดีหิ้วเต็มมือ

หอบสมบัติมาเยอะแยะนี่กะเผ่นเต็มที่เลยสิ ฉันไม่สนับสนุนการพรากพ่อแม่ลูกเท่าไรนะ แต่..เงียบไปครู่ แน่ใจว่าเกศรินคงมีเหตุผลเดิมๆคือหาเหาใส่หัวอีกตามเคย และถ้าเธอไม่ช่วยตามคำขอจากข้อความของแองเจโล สองแม่ลูกอาจได้รับอันตราย ฉันมีเกสเฮ้าส์ในต่างจังหวัดอยู่หลังหนึ่ง แกน่าจะลองไปซ่อนตัวสักระยะ

แล้วก็คว้ามือเย็นๆเพราะอุณหภูมิในร้านมาบีบแน่น เชื่อฉัน ไปอยู่ที่นั่น เพื่อความปลอดภัยของเจ้าตัวเล็ก อย่างน้อยๆก็ให้เขาลืมตามาดูโลกก่อน ค่อยว่ากัน

เพราะไม่มีทางเลือก เกศรินจึงต้องยอมรับความช่วยเหลือ ยกมือข้างหนึ่งขึ้นปาดแก้มเปรอะเปื้อนจนเกลี้ยงเกลา ใจมากนะ เพื่อน..

ไม่เป็นไร แกยังช่วยฉันเอาไว้ไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง อืม.. ไปเองได้ใช่มั้ย? ฉันจะจดที่อยู่กับเบอร์โทรให้แม่บ้าน ไปเอากุญแจที่แกนะ

สบายมาก

 ได้ยินเสียงใสรับคำหนักแน่นแล้วก็ก้มหน้าลงเขียนขยุกขยิก พร้อมกันนั้น เธอเหมือนจะนึกอะไรออก เออ.. แกพอจะรู้เรื่องแม่ฉันมั้ย? เห็นข่าวลงโครมๆ คุณนายแกเล่นไม่บอกอะไรเลย

เกศรินพยายามปรับเสียงสั่นเทาให้เป็นปรกติ เขาว่าหุ้นส่วนบริษัทแกฟอกเงินยาเสพย์ติด แต่มันยังเป็นข่าวลือ ตำรวจกำลังรวบรวมหลักฐานอยู่ ถ้าโดนเล่นขึ้นมาจริงๆ คดีนี้คดีใหญ่

คนฟังออกอาการตกใจ เฮ้ย! จริงเหรอเนี่ย แล้วแม่ฉัน..?

ล้านเปอร์เซนต์แม่แกไม่มีเอี่ยว นางถึงได้คิ้กเอ้าท์แก๊งลูกเทพทันทีที่เจอ ไม่ยอมบอกเรื่องนี้กับแกไง เพราะถ้าสื่อมารุมทึ้งลูกสาวที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย แกก็ไม่ต้องติดร่างแหไปด้วย

ความรักของมารดาพาน้ำหยดใสระรื้นขึ้นนัยน์ตาคู่หวาน ก่อนจะได้รับกำลังใจจากมือที่ยังกอบกุมกันไว้ แกไม่ต้องเป็นห่วงไป แสบคูณสิบอย่างคุณนายจิป่านนี้คงจัดทัพเรียบร้อย ไม่มีใครเล่นได้ง่ายๆหรอก บางทีอาจจะยื่นหลักฐานให้ตำรวจตรวจสอบความโปร่งใสแล้วก็ได้

ขอบใจมากนะถึงจะได้ยินอย่างนั้น แต่ก็อดเป็นกังวลไม่ได้ นวีนาปรึกษาเพื่อนสนิทอยู่ครู่ ก่อนจะแยกย้ายกันไป

187 ความคิดเห็น