ลวงรัก จิตเสน่หา (ซีรีย์ลวงรัก) อ่านฟรี!

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 21 : ศัตรูคู่อาฆาต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 เม.ย. 62

ตอนที่ 21

ยัยนุช เธอได้ข่าวพี่สาวบ้างรึเปล่า?” เจ้าของใบหน้าคมเข้มเครียดกำโทรศัพท์ในมือแน่น ขณะเปิดประตูพรวดเข้าไปในห้องน้องสาวอย่างลืมมารยาท

ไฮโซสาวทายาทเจ้าแม่แฟชั่นซุ่มแต่งงานสายฟ้าแล่บข้อมูลไม่แน่ชัดที่เพิ่งเสพย์ผ่านโลกออนไลน์นี้จริงเท็จอย่างไร ไม่มีใครฟันธงได้ นัยน์ตาคมคล้ำทอดมองน้องสาวในสภาพชุดนักศึกษาตัวจิ๋ว กระโปรงสั้นเสมอขาอ่อนอย่างต้องการคำตอบ

ชญานุชเอ่ยด้วยเสียงเนือยๆ รู้สิ ทำไมจะไม่รู้ ใครๆเขารู้กันทั้งนั้น มีแต่แกเท่านั้นแหละ นนท์ อ้อ.. สงสัยมัวแต่กกนางแบบไม่ลืมหูลืมตา ไงล่ะ หมดตัวรึยัง?

ร่างสูงหย่อนก้นนั่งลงข้างเตียง ไม่ได้ถือสาปากคอเราะร้ายอันนับเป็นเรื่องปรกติของน้องสาวที่เขาไม่อยากนับญาติ ธุรกิจฉันมันเสือนอนกิน คงไม่ล้มหรือหมดตัวง่ายๆ เธอก็รู้นี่ อืม.. วันเกิดอยากได้กระเป๋าใบใหม่มั้ยล่ะ?

คำพูดของพี่ชายที่ไม่เคยเหลียวแลมาแต่ไหนแต่ไรทำเอาตาโต ก่อนที่เธอจะเบ้ปากใส่ ฮึ! กะเอากระเป๋าล่อฉัน คิดให้ดีนะ นนท์ ถ้ามูลค่ามันไม่ได้ครึ่งหนึ่งของนังวี หรือแพนโดร่ารุ่นลิมิเต็ดจากพี่เขยฉันล่ะก็ เก็บไว้แจกจ่ายให้องค์กรการกุศล หรือตุ๊กตายางของแกเหอะ อีกอย่าง.. ฉันแค่เป็นเด็กบ้าแบรนด์ รักของแพง แต่ข้างในจิตใจงดงาม บริสุทธิ์ผุดผ่อง เรื่องชั่วๆไม่ต้องมาชวนเสียให้ยาก

สิ้นคำในน้ำเสียงเย้ยหยัน มือถือเครื่องพอดีมือข้างตัวหญิงสาวก็ถูกหยิบมาขึ้นมา แหกตาดูซะ! แล้วหัดเข้าวัดเข้าวา สวดมนต์ นั่งสมาธิ ปล่อยวางนะ คนเขามีความสุขก็ควรจะดีใจด้วย ดีจะตาย อีกหน่อยบ้านนี้คงเงียบสงบ ไร้มารผจญอีกหนึ่งแล้วเธอก็ทิ้งชายหนุ่มไว้ลำพังกับภาพบาดใจ

ภาพคู่รักจากโปรไฟล์ส่วนตัวของหญิงสาวทำให้ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง ชานนท์รู้สึกเหมือนถูกตีด้วยท่อนไม้หนักๆ เมื่อเจ้าหญิงที่เฝ้าทะนุถนอมมาแต่ตัวน้อยๆ เฝ้าคิดถึง คะนึงหาแม้ในความฝัน เป็นเจ้าสาวเต็มตัวสวยสะพรั่งในชุดกิโมโนสีขาวบริสุทธิ์

ไม่จริง.. เขาไม่อยากยอมรับว่ามันเป็นความจริง ทั้งเรื่องที่เธอเป็นของชายอื่น และผลประโยชน์มหาศาลที่ครอบครัวต้องสูญเสีย

กรามแกร่งขบกันแน่นเป็นสันนูน ก่อนที่โทรศัพท์จะถูกเขวี้ยงลงบนเตียงอย่างไม่ใยดี ร่างสูงกระแทกเท้าปึงปังไปตามหาหญิงชราด้วยจิตใจรุ่มร้อน ไม่ไกลจากประตูหน้าคฤหาสน์ แม่บ้านสาวใหญ่ที่กำลังชะโงกคอรอใครอยู่หน้าบ้านเป็นคนแรกที่เจอ

ป้าลำดวน!

ป้าลำดวนยกมือแนบอกตกใจ อุทานไม่ได้ศัพท์ ว้าย! ตาเถรหกหล่น คุณพระคุณเจ้าช่วยอีลำดวน!

ชานนท์ส่ายหน้าไปมา เพลิงโทสะในกายแกร่งพาใบหน้าคมเครียดเข้มบึ้งตึงหนัก ทำไมจะต้องตกใจผมอย่างกับเห็นผี ฮะ แล้วนี่ย่าชมไปไหน?

โถ คุณนนท์มาไม่ให้ซุ่มไม่ให้เสียง เป็นใครก็ต้องตกใจ ดีนะ ป้าไม่หัวใจวายตาย ป้ากำลังรอหนูวีอยู่ค่ะ เธอโทรมาบอกว่าซื้อขนมมาเยอะแยะ

ผมถามหาย่าชม

ลำดวนกลอกตาไปมา ออ.. คงอยู่กับคุณวีมั้งคะ

ไม่ทันขาดคำ เสียงเครื่องยนต์ก็หยุดบทสนทนาของทั้งสอง ชานนท์กระโจนกายออกไปเป็นคนแรก เมื่อเห็นรถสปอร์ตคันงามซึ่งคนขับไม่ใช่เจ้าของตัวจริง เพลิงริษยาโหมกระหน่ำในใจชายหนุ่ม เขาไม่คิดว่าคนหวงรถยังกับลูกอย่างไอ้หมอจะยอมให้ใครแตะต้องของส่วนตัว

ในขณะที่เจ้าของร่างบางในเดรสเข้ารูปสีขาวยาวประเข่าหอบของพะรุงพะรังเข้าบ้าน แม่บ้านสาวใหญ่ก็รีบเข้าไปช่วย

ป้าลำดวนเอาขนมไปแบ่งกันทานในครัวนะคะ หมอนัทซื้อมาฝากจากญี่ปุ่น ถุงนี้กระเป๋าของลูกสาวป้า อันนี้ของย่าชมไว้ในครัวเลย

ส่งของให้คนที่รับน้ำใจพร้อมคำขอบคุณยกใหญ่ นวีนาเดินผ่านร่างสูงไปราวกับว่าเป็นอากาศธาตุ เนื่องจากว่ายังมีของฝากให้คนในบ้านอยู่ในถุงอีกหลายใบ ไม่ได้สนใจสายตากร้าวที่ทอดมองมายังกับว่าเธอทำความผิดร้ายแรง

แหวนเพชรเม็ดงามบนนิ้วนางข้างซ้ายของร่างแน่งน้อยในชุดสไตล์คุณหนูแบบเดิมๆ ต่างตรงที่ดูมีน้ำมีนวลและสวยขึ้นผิดหูผิดตา แววตาคู่คมประกายจัดจ้องมองอย่างโกรธแค้นสาหัส

จะรีบไปไหน? ฮึ! ทำแบบนี้กับฉัน คิดเหรอว่าเรื่องมันจะจบง่ายๆ?

เสียงตวาดกร้าวไล่หลังทำให้นึกขึ้นได้ว่าสามีอนุญาตให้มาทำธุระส่วนตัว ในเงื่อนไขว่าห้ามเผชิญหน้ากับคนบ้าเด็ดขาด แต่จะให้ทำไง สุดท้ายแล้วเธอก็อดใจไม่ไหว

ฉันไปทำอะไรให้แก นนท์ ว่างไปหาจิตแพทย์ ช็อตสมองหรือนั่งเก้าอี้ไฟฟ้าไปเลยก็ดีนะ หรือจะให้สามีฉันเขียนใบสั่งยาให้ใหม่ไปนัดเอาที่โรงพยาบาล ฉันไม่มีเวลามาเสวนากับแก

แต่ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเธอ!

ถ้าเป็นเรื่องแฟมิลี่บิสสิเนสที่แกห่วงนักหนา อาทิตย์หน้าคุณนายจะเปิดประชุมบอร์ดผู้บริหาร ตอนนี้เริ่มทยอยนัดหมายญาติๆกับบริษัทในเครือแล้ว มีอะไร คุยกันเอง ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจอะไรทั้งนั้น

รวมถึงเรื่องผัวที่ถูกบังคับคลุมถุงชนด้วยหรือเปล่า?

คำถามแทงใจดำทำใบหน้านวลชะงักนิ่ง สบนัยน์ตากร้าวกลับด้วยความรู้สึกเดียวกัน มีเรื่องที่ได้ยินมาจากยูตะว่ามันเจตนาฆ่าผู้ชายที่เธอรักด้วยการส่งคนไปตัดสายเบรคบิ๊กไบค์ ร่างบางก้าวเข้าไปใกล้ๆ คล้ายจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ทว่าทันใดนั้นเอง

คนที่กำลังพูดถึงประคองหญิงชราเข้าบ้านมาพร้อมกับคนของหล่อน กระเป๋าเดินทางที่เพิ่มมาอีกสามจากใบเดียว สร้างความแปลกใจให้ชานนท์ ขณะที่เขารีบเข้าไปทำหน้าที่

ย่าชมหนีไปเที่ยวไหนมา รู้มั้ยผมเป็นห่วงแทบแย่

จิดาภาบอกไปตามตรง แม่ชมอยากไปงานแต่งลูกวีกับหมอนัท ทีแรกน้าก็ว่าจะชวนเรา แต่เห็นว่างานยุ่งเลยไม่อยากกวน ยังไงเดือนหน้าคงจัดงานใหญ่ อลังการที่นี่อีกที ไว้เราค่อยไปร่วมแสดงความยินดีกับน้องทีเดียวเนอะ

คนฟังนิ่งงันไป ก่อนจะนึกถึงพิษร้ายที่พ่นออกมาจากริมฝีปากงาม ฉันรักเขามันทำให้เขาแทบล้มทั้งยืน

จากที่เคยคิดว่าหากกำจัดผู้ชายทุกคนออกไปจากชีวิตนวีนาแล้วเธอคงมองมายังเขามากกว่า พี่ชายแต่ไม่เลย มันช่างไร้ประโยชน์

หลังพาหญิงชราไปนั่งบนโซฟาหลุยส์ในห้องรับแขกกว้างขวางที่มีเพียงเขา และจิดาภาซึ่งไล่ลูกสาวให้ไปทำธุระเสียให้เสร็จ ชานนท์พยายามข่มอารมณ์ไว้บนสีหน้าเย็นชา

ทำไมไม่มีใครบอกอะไรผมสักคำ แค่ญาติห่างๆ ถ้าย่าผมเป็นอะไรไป ใครรับผิดชอบ

ชมนาดที่ยังคงรอยยิ้มระเรื่อเพราะกำลังมีความสุขกับทริปสุดวิเศษชักสีหน้าในทันที ฉันไม่ได้พิการ หรือป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย งานแต่งหลานฉันทั้งคน ยังไงฉันก็ต้องไป อีกอย่าง แม่ภาจ้างหมอส่วนตัวดูแลฉันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ อยู่ที่นี่มีใครสนใจฉันบ้างไหม? อืม.. แกน่ะ เป็นหลานฉันแท้ๆ ยังไงบ้านหลังนี้มันก็ต้องเป็นของแก ไม่ต้องห่วงอะไรให้มันมาก

บ่นชุดใหญ่แล้วใบหน้าบูดบึ้งที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นของหญิงชราก็มองไปข้างหน้าอย่างไม่เจาะจงว่าพูดกับใคร

ไหนๆก็ไหนๆ จะได้ไม่ต้องมาแย่งสมบัติกันหลังฉันลงโรงให้นอนตายตาไม่หลับ อาทิตย์หน้า ฉันจะยกทุกอย่างให้พวกแกหมดหน้าตัก ให้มันเลิกแล้วต่อกันไป ไม่ต้องมาวุ่นวายกับความสุขในบั้นปลายชีวิตของอีแก่ใกล้ลงโรงอย่างฉันอีก

สายตาทุกคู่เบิกโพล่งมองไปยังต้นเสียงพร้อมๆกัน ไม่เว้นแม้กระทั่งคนใช้ในบ้าน ในความเงียบที่ไม่มีใครเอ่ยอะไรแม้แต่คำเดียว ชมนาดนัดวันเวลากับจิดาภาและหลานชาย เพื่อให้ทุกคนมาพบกันพร้อมเพรียง คล้ายเป็นการสั่งลาที่ไม่มีใครกล้าขัด

ก่อนที่จะหันไปเตือนหลานด้วยน้ำเสียงดุดัน นนท์ แกน่ะ ไอ้ที่ไปไล่เที่ยวทำร้ายคนมานักต่อนัก อย่าคิดว่าย่าไม่รู้ ไม่ได้เป็นคู่กัน มีบุญด้วยกันมาแค่นี้ ไปพรากคนรักกันเท่ากับไปต่อเวรต่อกรรม เลิกทำเรื่องเลวๆเสียทีนะ ย่ารัก ย่าถึงได้เตือน

แววตาเศร้าหมองสบกลับหญิงชราผู้เป็นย่าแท้ๆ และเลี้ยงดูเขามานานเช่นเดียวกับมารดา เขาจำเป็นต้องรับปาก ครับ ย่า ผมก็รักน้องเหมือนที่ย่ารักผมแหละ

และเมื่อทุกคนในบ้านจากไปเก็บข้าวของและพักผ่อน โดยทิ้งชายหนุ่มไว้ลำพัง ประหนึ่งถูกทิ่มแทงด้วยหนามแหลมคม ทุกห้วงสำนึกรู้ลุกมอดไหม้ด้วยเปลวเพลิงแห่งความริษยา เขาไม่คิดว่าจะญาติดีกับไอ้เพื่อนทรยศได้ เขาไม่ได้ มันก็ต้องไม่ได้เหมือนกัน!

 

ในห้องรับแขกกว้างขวางของคฤหาสน์หลังงาม ตระกูลเล็กตระกูลน้อยในเครือญาติต่างมากันพร้อมเพรียง ตามคำนัดหมายของหญิงชรา ทั้งที่ปรกติแล้วบางคนแทบไม่เห็นหน้า

โซฟาหลุยส์บ้างเก้าอี้ไม้สักสลักมุกดูแน่นถนัดตา จากกึ่งกลางห้องที่นั่งเจ้าของบ้าน ขนาบข้างด้วยลูกชายและหลานชายคนโต ถัดมาเป็นทนายประจำตระกูล คณาญาติอีกประมาณหกครอบครัว รวมไปถึงพิชยเดชาที่มีเพียงเธอและมารดา

ทนายผู้จัดการมรดกส่วนตัวของชมนาดเป็นคนแจกแจงรายละเอียดทรัพย์สินที่ทุกคนพึงได้ เรียกว่าเป็นการให้โดยเสน่หามากกว่าพินัยกรรม เนื่องจากว่าเจ้ามรดกยังมีชีวิต แต่มีความประสงค์มอบทรัพย์สิน เพราะไม่อยากให้ลูกหลานบาดหมางกันในภายหลัง

ไม่มีใครปฏิเสธเรื่องเงินๆทองๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ครอบครัวใหญ่ที่มีทรัพย์สินมหาศาล

ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์จำนวนกว่าหนึ่งพันสองร้อยยูนิต มูลค่ารวมกว่าหมื่นล้านบาทเป็นของเชษฐา พันธวงศ์ลูกชายเพียงคนเดียว ส่วนคฤหาสน์หลังหลักเป็นของชานนท์ตามที่เจ้าตัวรับปาก

ที่ดินห้าไร่ในย่านธุรกิจตกเป็นของครอบครัวกชกร ตระกูลใกล้สุด แม้ว่าเจ้าตัวจะเปลี่ยนนามสกุลตามสามีไปแล้ว อีกห้าครอบครัวก็ได้รับโครงการคอนโดมิเนียมทำเลดีเป็นของกำนัล

ทองคำแท่งหลายสิบล้านในธนาคาร และบ้านพร้อมที่ดินสองหลังในต่างจังหวัดเป็นของสองแม่ลูกที่ปฏิเสธทุกอย่างจากชมนาด แต่ใครจะกล้าขัด เว้นก็แต่บางคนที่ออกอาการไม่พอใจ

จริงๆ บ้านนั้นก็ไม่ได้เกี่ยวกับเราเลยสักหน่อยนะคะ คุณย่ากชกรเอ่ยขึ้นมาเป็นคนแรก โดยมีชญานินให้ท้าย

นินไม่อยากจะพูด มาอยู่บ้านเราตั้งนาน น้ำไฟไม่เคยจ่าย ที่ว่าจะยกลูกสาวให้ สุดท้ายก็แค่หลอกให้ความหวัง มาหักอกลูกชายนิน ทุกวันนี้ตานนท์กินไม่ได้นอนไม่หลับ เพราะห่วงน้อง นินไม่เข้าใจจริงๆและอีกหลายๆเสียงถกเถียงกันจนน่าเวียนหัว

ปัง! ไม้เท้าคู่กายฟาดลงบนขอบโต๊ะไม้สักสลักมุกจนมันเกือบแตกอย่างไม่เสียดาย หากไม่ยั้งมือไว้เพียงต้องการหยุดความรำคาญ ไม่น่าเชื่อว่าหญิงชราใจดีสามารถเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ เงียบ! จะเอามั้ย? หรือจะให้ฉันเปลี่ยนใจ บริจาคบ้านเด็กกำพร้า การกุศลมันให้หมด พวกแกนี่มันหน้าเงิน ขี้ริษยา โลภ ฉันไม่กอดสมบัติตายลำพัง ไม่ให้ใครสักแดงก็ดีเท่าไร

       ต่างคนหน้าสลด ก่อนจะให้ความสนใจไปยังผู้มาใหม่ที่ได้รับการต้อนรับจากแม่บ้านเป็นอย่างดี โซฟาหลุยส์ถูกนำมาเสริมอีกตัวทว่าเขากลับปฏิเสธ รีบเข้าไปแทรกกลางระหว่างสองแม่ลูก เป็นเหตุให้คนหนึ่งจำต้องลุกฉับไวไม่ให้รบกวนมารดา เบียดตัวนั่งลงบนหน้าตักแกร่ง ท่ามกลางสายตาเอ็นดูของชมนาด

       ข้าวใหม่ปลามันล่ะสินั่น แหม... ตัวติดกันเป็นตังเม เมื่อไรจะมีเหลนให้ย่าอุ้มล่ะจ๊ะ?

       กำลังทำครับ ไม่นานเกินรอ คุณย่าได้เลื่อนตำแหน่งเป็นคุณทวดแน่นอน

นวีนาหน้าร้อนจัด เอี้ยวตัวไปตีต้นแขนแข็งๆดังเพี้ยะ! เสียงหัวเราะเบาๆดังระคนกันไป แม้อาจมีบางคนไม่ตลกกับมุกทีเล่นทีจริงของคุณหมอหนุ่ม

สายตาอาฆาตแค้นของคู่หมั้นคู่หมายเก่าหรี่เล็กจนเหยียดเป็นเส้นตรงสะกิดสันหลังวาบจนเธอต้องเมินเฉย ขณะที่ยังคิดวนเวียนอยู่กับคำพูดของเขา จินตนาการไม่ออกในวันที่จะได้เป็นแม่คน ทว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อพ้นฮันนีมูนแค่คืนเดียว คุณหมอก็รีบทำหน้าที่ แจ้นไปซื้อยาคุมแบบแผงรับประทานเป็นเดือนมาให้ และรับปากว่าจะเป็นฝ่ายป้องกันในเดือนหน้า โดยให้เหตุผลว่ายังไม่พร้อม

ไม่นาน หญิงชรานัดวันเซ็นต์เอกสารเพื่อมอบทรัพย์สินเสร็จ ต่างคนก็เตรียมแยกย้าย เหลือแค่บางส่วนที่ไม่ติดธุระอะไรรอรับประทานอาหารเย็น

ธนัชเห็นภรรยานิ่งไปได้ครู่ใหญ่ บีบมือน้อยที่กุมไว้เบาๆ แย่งเก้าอี้หน่อยเดียวเอง งอนอะไรอีกล่ะ?

เปล่า ไม่ได้งอน

ไม่เชื่อ

เรื่องของคุณเธอเพียงสะบัดมือเขาออก ไม่ลืมล่ำลาผู้คนในบ้านด้วยข้ออ้างว่าเวียนหัวให้เข้าทางคนเปิดประเด็น ชมนาดจึงปล่อยให้หลานสาวได้กลับไปพักผ่อน

ร่างบางก้าวฉับๆนำออกไปโดยไม่รอสามี และเนื่องจากว่าหลายคนต่างทยอยกันมาจนออกจะวุ่นวายเล็กน้อย ในทันทีทันใดที่กำลังจะเหยียบบันไดหน้าบ้าน แรงกระแทกจากข้างหลังเหมือนถูกผลักแรงๆทำให้เธอต้องจับขอบประตูไว้อย่างฉิวเฉียด

ระวังหน่อยนะ น้องวี เดี๋ยวจะแท้งลูกที่พ่อมันไม่อยากมีการคุกคามนั้นไม่เป็นผล นวีนาเพียงเชิดหน้าชูคอใส่ เพราะไม่อยากทะเลาะกับคนบ้า ทว่าเพียงพริบตาเดียว ร่างหนาก็กลิ้งตุบๆลงไปกองตรงบันไดข้างล่าง เมื่อถูกรองเท้าหนังมันวับฟาดเสียเต็มหน้า

เลือดสีแดงสดตรงมุมปากของผู้ร้ายที่กำลังนอนยิ้มเยาะถูกเช็ดอย่างลวกๆ ตาคมมองหลักฐานความเจ็บในมือ แล้วก็เงยหน้าหาร่างสูงที่กำลังยืนค้ำหัวอยู่อย่างเหยียดหยัน อะไรกัน เพื่อน ไหนว่าชาตินี้ไม่คิดมีเมียมีลูก กูเลยช่วยสงเคราะห์ให้นี่ไง

อยากอายุสั้นหรือไง? นนท์ กูไม่เตือนอีกนะ อย่ามาแตะเมียกู เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ก่อนที่เขาจะสะบัดกายแกร่งไป ท่ามกลางความตกใจของคนในบ้านซึ่งเขาไม่แคร์ เมื่อเห็นๆกันอยู่ว่าใครเป็นคนเริ่ม เขาปล่อยให้แม่ยายรับหน้าให้ ขณะจูงมือภรรยาไปที่รถ

คุณ.. เจ็บตรงไหนมั้ย?

ฉันไม่เป็นไรค่ะ เอ่อ.. คุณเตะมันแรงไปหรือเปล่า?”  ยอมรับว่าไม่มีความรู้สึกใดนอกจากสะใจ พนันได้เลยว่าตอนนี้มารดาเธอคงโดนต่อว่าจนหน้าชา

แค่นี้ยังน้อยไป ผมไม่หักคอมันก็บุญเท่าไรแล้ว

นวีนาเกือบจะหัวเราะออกมา วันนึงถ้าคุณโกรธฉันจะโดนหักคอ หรือหั่นเป็นชิ้นๆแพ็คใส่กล่องไหมคะ?

ปลายเท้าหนาเพียงหยุดลงหน้ารถแล้วยกมือน้อยที่กอบกุมอย่างหวงแหนขึ้นแตะริมฝีปาก ใครจะกล้าหือกับเมีย

แล้วใบหน้าหล่อเหลาก็เคลื่อนไปแนบชิดติดแก้มแดงระเรื่อ ทว่าพอนึกถึงคำพูดของศัตรู ชายผู้ไม่เคยหวาดกลัวต่อสิ่งใดกลับลอบมองหน้าท้องแบนราบด้วยความรู้สึกสั่นไหว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

187 ความคิดเห็น