เด็กป๋า

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,937
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 186 ครั้ง
    9 ก.พ. 56


ตอนที่ 1


จมูกก็ดูพอดี ปากก็แดงพอควร

ส่วนเว้าส่วนโค้งเนี๊ยบขาดใจ

จะกรีดจะกรายพองาม กระเดียดไปทาง ‘คุณชาย’

ทะลวงทะลาย ‘ถูกใจป๋า’
 


คอนโดสูงใจกลางแหล่งธุรกิจของกรุงเทพ สถานที่ที่สงบเหมาะที่จะเป็นสถานที่พักผ่อนของคนมีเงิน ความเย็น

ของเครื่องปรับอากาศภายในห้องเห็นจะไม่ช่วยอะไรถ้าเปรียบกับความเร่าร้อนที่กำลังเกิดขึ้นในห้องชุดสุดหรูนี้ 

ร่างสองร่างกำลังประสานเป็นหนึ่งเดียวกัน เสียงหอบประสานเสียงครางกระเส่ายิ่งเพิ่มความเร่าร้อน แรงเสียดสี

และร่างกายที่ร่อนไปมาทำให้จังหวะที่ร่วมกันทำนั้นยิ่งพุ่งทะยาน เสียงเอี๊ยดอ๊าดของเตียงดังล้อไปกับเสียงจังหวะ

ที่แรงกายถาโถมเข้าออก บนคอนโดใจกลางเมืองที่สูงระฟ้าแห่งนี้ กำลังเป็นสนามรักอย่างดีให้คนทั้งคู่ จังหวะที่

รับส่งกันอย่างรู้ใจนั้นแทบไม่น่าเชื่อเลยว่านี่คือครั้งแรก ทุกอย่างดูลงตัว ฟังจากเสียงครางก็พอจะรับรู้ได้ บนสนาม

รักแห่งนี้เกิดศึกทางกามารมณ์ที่เข้ากันได้ดีคู่หนึ่งเลยทีเดียว

ยาวนานกว่าเสียงที่ทำให้ระบบประสาทและระบบทำงานของร่างกายรวนไปชั่วขณะ สามสี่ชีวิตที่นั่งอยู่ใจกลาง

living room ห้องนี้ถูกสาปเป็นหินไปแล้ว

เพราะเสียงเร้าอารมณ์ของคนในห้องนั้น

เอี๊ยดดดดดดดด!!

“อ้าว พวกมึงมาทำอะไรกันที่ห้องกู”

แค่ลมปากที่พ่นออกมาหรือจะทำให้หินผาทลายลงมาได้ คนถามเลยต้องใช้ตัวช่วยเป็นปลายเท้าสะกิดคนที่ใกล้

ที่สุด พวกมันไม่ใช่โจรผู้ร้ายที่ไหนหรอก คอนโดหรูระดับหนึ่งชั้นมีแค่สี่ห้องแบบนี้ ระบบความปลอดภัยเชื่อใจได้

ว่าต้องเป็นที่หนึ่ง และคนที่ขึ้นมาได้ต้องเป็นคนที่เข้าออกเป็นประจำและขึ้นทะเบียนเอาไว้กับนิติบุคคลอาคารชุด

เท่านั้น ก็คอนโดแห่งนี้ไม่ได้เข้าเพราะคีย์การ์ด แต่มันไฮโซกว่านั้น เพราะต้องเข้ามาด้วยการสแกนรูม่านตา

“อะ ไอ้ป๋า มึงกำลังทำอะไรอยู่วะ” อาการตะกุกตะกักและประหม่าในน้ำเสียงของคนถามทำให้อดยกยิ้มที่มุมปากไม่

ได้

พวกรู้แล้วยังจะถาม ก็จะตอบให้พวกแม่งหน้าหงายสลายกลายเป็นโคลนแทนถูกสาปให้เป็นหินอยู่แบบนี้ซะเลย

“กำลังเอากับเด็กอยู่”

เป็นไปอย่างที่คิด ไอ้พวกที่แข็งเป็นหินทั้งหลายทำตาโตเท่าไข่ห่าน

“คนไหนวะ”

“พวกมึงไม่รู้จักหรอก คนนี้กูเพิ่งได้มาเมื่อวาน”

ไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความคำตอบเดินเฉิดฉายออกมาจากห้องด้วยเสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นมากถึงมาก

ที่สุด เล่นเอาคนที่มองตามเป็นตาเดียวขากรรไกรค้างเพิ่มขึ้นอีกอย่างหนึ่งแล้ว

“เฮ้ยยยย นี่มันนายฟ้าหรือเทวดาวะป๋า เดินขึ้นมาหรือลอยมาวะ คนอะไรหล่อฉิบหาย ทั้งหล่อทั้งน่ารัก เรียกว่าสวย

เลยก็ได้”

ป๊าบ!!!

“มึงเพ้อแล้วแย้ เรียกสติไอ้พวกนี้ด้วย น่านๆไอ้มหาแม่งน้ำลายจะไหลแล้วมั้ย ไอ้มหา”

ป๊าบ!! ที่2 จัดให้ผู้ชายท่าทางเฉิ่มๆคนหนึ่งที่ใส่แว่นหนาราวกับแว่นขยาย ที่สำคัญหน้าตาของมันหื่นกามตรงข้าม

กับบุคลิกที่เห็นมากมาย

“อูยๆ ไอ้ป๋าแม่งพากูตกสวรรค์เลย”

“นี่มันน้องโจมคณะเศรษฐศาสตร์นี่หว่าป๋า มึงไปสอยลงมาจากฟ้าได้ไงวะ”

ไม่เห็นจะยากอะไรนี่ต่อให้อยู่สูงแค่ไหน แค่มีเงินก็สอยลงมาคลุกคลีบนดินได้ ไม่ยากเลย

“เรื่องของกูน่า ว่าแต่พวกมึงแห่กันขึ้นมาหากูทำไม”

“ก็วันนี้มึงบอกจะไปแข่งรถไม่ใช่เหรอ”

“เออ แต่ไม่ไปแล้ว วันนี้ไม่มีแรง ไม่ต้องมาค้อนกูเลยตุ๊ดชิบหาย”

“อ่าว” สี่ห้าชีวิตพร้อมเพรียงส่งเสียงเดียวกันโดยไม่ได้นัดหมาย กลั่นออกมาจากจิตใต้สำนึกล้วนๆ อุทานออกมา

แล้วแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่นั่งคอตกรับสภาพที่เพื่อนบอก

ใครจะไปขัดใจไอ้ป๋าได้ มันไม่เคยยอมใครๆ พอๆกับที่ไม่มีใครกล้าหือกับมันนั่นแหละ สำหรับคนอื่นๆแล้วไอ้ป๋ามัน

ก็แค่เด็กมีปัญหาครอบครัวที่พ่อเลี้ยงด้วยเงิน จะผลาญเท่าไหร่ก็ได้ จะเอาอะไรพ่อประเคนให้แต่ที่ไอ้ป๋ามันไม่เคย

ได้เลยคือ ‘รัก’ 

มันเลยใช้เงินแสวงหาความรักชั่วข้ามคืนด้วยการหิ้วเด็กมานอนด้วยเป็นประจำจนเพื่อนๆชาชินเสียแล้ว ลีลาดีๆ

เอาใจเก่งๆถูกใจไอ้ป๋าเข้าหน่อยมันก็เลี้ยงเอาไว้กินนานๆ แต่ไม่เคยมีใครที่ได้ขึ้นมาใช้ชีวิตร่วมกับไอ้ป๋าบนคอนโด

ส่วนตัวที่สูงระฟ้าใจกลางกรุงเทพมหานครแห่งนี้มาก่อน

ใครๆเค้าก็รู้กันหมดแหละว่า ไอ้ป๋ามันเป็นเจ้าชายเย็นชา ไม่เคยมีความรักให้ใคร พอๆกับที่ไม่มีใครกล้าหลงรักมัน

เพราะป๋าไม่เคยง้อใคร ต่อให้คนๆนั้นเจ็บปวดใจเพราะตัวมันเอง มันก็ไม่สน ไอ้ป๋ามันเป็นคนนี่แหละ แต่มันไม่มี

หัวใจก็เท่านั้น 

ที่เพื่อนๆสงสัยจนคิ้วขมวดชนกันแต่สายตาไม่ละไปจากผู้ชายที่มองยังไงก็หล่อ น่ารัก ท่าทีหยิ่งผยองมองพวกเขา

ด้วยหางตาแล้วอดขนลุกไม่ได้

ใครๆก็รู้ ‘โจม’ แห่งเศรษศาสตร์ ทำให้ผู้ชายในมหาลัยรู้ตัวเองว่าเป็นเกย์มาก็หลายรายแล้ว แต่โจมไม่เคยควงใคร

ถ้าคนๆนั้นไม่มีเงิน แล้วใครๆก็รู้กันดีเหมือนกันว่าโจมเองก็มีฐานะทางบ้านไม่น้อยหน้าใคร เคยเห็นหนุ่มคนดังคนนี้

ถ่ายรูปกับครอบครัวลงนิตยสารเสียด้วยซ้ำ แต่ก็นั่นแหละ มันก็มีเสียงลือเสียงเล่าอ้างไปทั่วทั้งมหาลัยว่าแท้จริง

แล้วโจมเป็น ‘เด็กขาย’ เกรด A+++..........ยาวไกลไปถึงอินฟินิตี้ 

แล้วเพื่อนเขาได้หิ้วโจมขึ้นมาถึงบนนี้ หมายความว่าเทวดาโดนไอ้ป๋าสอยลงมากอดเรียบร้อยโรงเรียนป๋าไปแล้ว

เหรอวะ จะสงสัยมากก็เห็นจะโง่เกินไป ก็รู้ทั้งรู้ว่าเดินเข้ามาในห้องนี้ เสียงอะไรที่มันเล็ดรอดออกมาถึงในห้อง

รับแขก เสียงครวญครางที่บ่งบอกว่าในห้องส่วนตัวห้องนั้นคนสองคนกำลังทำอะไรกัน

กิจกรรมนั้นไม่ใช่เหรอที่ทำให้พวกมันหน้าแดงตัวเป็นหินกันอยู่แบบนี้

“ไอ้ป๋าแม่งทำเสียของว่ะ มึงว่ามั้ยวะเสี้ยน แค่เลียๆดูดๆกูว่ามันก็ที่สุดของที่สุดแล้ว นี่ไอ้ห่าป๋าแม่งคงทั้งกลืนทั้ง

กินทั้งกัดแน่ๆ แม่งรอยเด่นชัดกระแทกเบ้าตากูเลย”

ไอ้คนที่มองยังไงก็เหมือนเด็กเนอสที่อาศัยอยู่ในวัดท่องสูตรคูณเป็นนิจสวดมนต์เป็นกิจวัตรท่าท่างเฉิ่มเฉื่อยเสีย

จนไม่มีใครคิดว่าจะอยู่แกงค์เดียวกับไอ้ป๋ามหาเทพแห่งนิเทศศาสตร์คนนี้ได้ แต่ใครจะรู้ว่าตัวตนจริงๆของไอ้มหา

มันยิ่งกว่าลามกจกเปรตเสียอีก ไอ้นี่มันธรรมะธรรมโมสร้างภาพ ก็ดูสิ่งที่มันพล่ามออกมาแต่ละคำสิมันเป็นเรื่องที่

ต่ำกว่าสะดือและเรือนร่างตรงไหน

“ไม่รู้ว่ะ รู้แค่ว่าไอ้ป๋าแม่งร้าย” 

หลุดออกไปจากร่างนานแล้วสติของคนตอบ ตามัวแต่เพ่งมองหัวไหล่ขาวๆที่เดินผ่านหน้าไปเหมือนไอ้พวกที่นั่ง

น้ำลายไหลแววตาเลื่อนลอยอยู่นี้เป็นอากาศธาตุ ทุกย่างก้าวมั่นคงไม่มีทีท่ากระดากอาย แววตาเย่อหยิ่งฉายชัด

เมื่อปลายตามองมายังพวกที่นั่งและวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างไร้มารยาท ขนาดถูกด่าทางสายตากันแบบตาสบตายัง

ไม่มีใครมีทีท่าจะสลดเลยสักคน

จะให้สลดได้ยังไงในเมื่อสิ่งที่น่าสนใจมากกว่าถูกด่าทางสายตานั้นคือพ่อเทวดาน้อยกำลังยกขวดน้ำขึ้นซดผ่าน

ริมฝีปาก ริมผีปากอิ่มเผยอขึ้นน้อยๆเมื่อน้ำเริ่มไหลเข้าปากไป

โอย....มีแต่คนอยากตาย

ไม่มีข้อกังขาใดๆทั้งสิ้นสำหรับเดือนคณะเศรษฐศาสตร์คนนี้ เชื่อสนิทใจเลยที่มีข่าวเลื่องลือมาว่าแค่คืนเดียว

เท่านั้นถ้าได้ควงคนคนนี้ ก็มีเรื่องให้ภาคภูมิใจได้ทั้งชีวิตแล้ว รูปร่างเล็กมีมัดกล้ามแค่พอมองออกว่าเป็นผู้ชาย

จมูกโด่งรั้นปากแดงหน้าเนียนใสรวมกับบุคลิกที่มั่นใจนั่นแล้ว หนุ่มในฝันของสาวๆและเกย์รุกชัดๆ

“พอกันได้แล้วพวกมึง เยอะไปแล้ว โจมจะค้างที่นี่หรือเปล่า”

ประโยคแรกๆพ่อสุดหล่อใจป๋าสมชื่อหันมาปรามเพื่อนๆที่ดูจะใจแตกกระเจิดกระเจิงจนกู่ไม่กลับ ส่วนประโยคท้าย

หันไปถามคนที่กำลังยกขวดน้ำขึ้นแนบริมฝีปากอีกครั้ง เสียงกลืนน้ำลายลงคอยากเย็นมาจากฝูงปิรันย่าที่ได้แค่

มองตาม แต่ไม่กล้าจะมาทำร้ายอย่างอย่างที่ใจนึกอยาก เด็กไอ้ป๋าใครจะไปกล้าแตะ ผิดตั้งแต่คิดอกุศลแล้ว

“ไม่ล่ะ จะกลับแล้ว”

“ให้ไปส่งมั้ย”

“ไม่ต้อง”

“อืม งั้นกลับดีๆนะ”

นี่นะเหรอคือบทสนทนาของคนที่เพิ่งจะเอาเนื้อแนบเนื้อกันมาสดๆร้อนๆท่าทีเย็นชาได้เหมือนคนไม่รู้จักกันเป็น

ที่สุด มันทำความรู้จักกันแค่ภาษากายเหรอวะ ทำไมทุกสิ่งทุกอย่างดูไร้เยื่อใยได้ขนาดนี้ ถึงแม้การที่ไอ้ป๋ามันเอ่ย

ชวนให้ค้างด้วยจะเรียกความประหลาดใจให้เพื่อนทั้งฝูงอยู่บ้าง แต่ที่น่าแปลกใจยิ่งกว่านั้นคือเทพบุตรผู้เย่อหยิ่ง

อย่างน้องโจมกล้าปฎิเสธผู้ชายที่ใครๆก็บอกว่าเพอร์เฟคที่สุดอย่างไอ้ป๋าเนี่ยแหละ

เป็น ‘เด็กป๋า’ ที่น่าค้นหาจริงๆผู้ชายคนนี้

คนแรกที่กล้าปฎิเสธคำชวนที่ถอดค่าสมการแล้วมีความหมายว่าคือคำสั่งได้

หล่อ รวย เลือกได้ และเป็นที่หมายตาของใครต่อใครขนาดนี้ แต่ยอมมานอนใต้ร่างไอ้ป๋าเพื่อแลกกับเงินเนี่ยนะ

เป็นผู้ชายที่แปลกประหลาดที่สุดในโลกเลยโว้ย

ยัง!!

ในเมื่อคนพิเศษสองคนมาเจอกันมันจะทำให้เพื่อนๆประหลาดใจเพียงอย่างเดียวก็ดูจะธรรมดาเกินไป มันต้องมีสัก

อย่างหนึ่งที่ทำให้เพื่อนๆต้องช็อคตาตั้งกลายเป็นหินครั้งที่สอง หลังจากเข้ามาได้ยินเสียงกระเส่าดังแข่งกับเสียง

เตียงที่ลั่นเอี๊ยดอ๊าดให้ยางอายได้หลั่งเม็ดสีมารวมตัวที่หน้า

มันสองคนดูดปากร่ำลากันท่ามกลางสายตาของเพื่อนทุกคน

ไม่ใช่แค่นั้น!!!

เสียงบดเบียดจ๊วบจ๊าบแค่ทำให้พอคลั่ง แต่ที่ทำให้ทุกชีวิตตายคาที่คือทุกครั้งที่มันเปลี่ยนมุมเพื่อสัมผัสริมฝีปาก

กันนั้น เสือกเห็นลิ้นที่พันกันดูดดื่มข้างในโจ๋งครึ่มเนี่ยแหละ

ฉีดยาให้(พวก)ผมตายไปเถอะหมอ นี่คือคำขอร้องของคนกำลังจะคลั่ง

เพื่อนป๋าที่รัก มึงช่วยไปดูดปากร่ำลากันในห้องจะได้ไหม เห็นใจคนที่ตัวคนเดียวอย่างเพื่อนฝูงบ้าง

สองคนที่เพิ่งสร้างเรื่องให้เพื่อนตะลึงเดินเกี่ยวนิ้วก้อยกันออกไปจากห้องแล้ว

แต่ทุกชีวิตที่เหลือ....ตายคาที่


จบ "เด็กป๋า" ตอนที่ 1

ซื้อหนังสือ เรื่องนี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 186 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

76 ความคิดเห็น

  1. #24 Dairy-nana (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 15:59
    เด็ดดด-.,-
    #24
    0
  2. #5 ก้อยจ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2554 / 09:21
    คำเดียว สั้นๆ แรงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงส์ ง่าาา (สั้นตรงไหนง่ะ)

    แหะๆ ตามมาจาก 2 เรื่องโน้นนนนนนนนน่ะ ฮี่ๆ

    โยโรชิกุ โอเนงายชิมัสซึ อิอิ
    #5
    0