[FanFic] Code Geass ภาคการปฏิวัติของทายาทแห่งลูลูช

ตอนที่ 6 : Battle 5 Accustomed to Kill

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    2 เม.ย. 53

ณ นาสก้า

“พวกสมองนิ่ม!!!” วีนัสปาแก้วไวน์ลงพื้น “แค่ทัพเล็กๆยังสู้ไม่ได้ มันเก่งมากรึไง หา!!

“ขออภัยครับ แต่ทัพมันแข็งแกร่ง ยากจะชนะได้จริงๆครับ” ทหารคนหนึ่งก้มหน้างุดรายงาน

“ท่านเคธยังถูกจับตัวไปเลยครับ” อีกคนต่อ

“หุบปาก!!” เอรีสแว้ด “ใครนำทัพมา”

“เราไม่เห็นตัวครับ คนที่รู้ก็ถูกฆ่าหมด  รู้แต่เสียงของพวกมันเหมือนเด็กผู้หญิง ไนท์แมร์พวกมันก็น่ากลัวมากเลยครับ” ทหารรายงาน

“พวกโง่เง่า!! เดี๋ยว...เด็กผู้หญิงเหรอ...” วีนัสคิด

“ลูลูชไม่ส่งลูกตัวเองมาศึกแรกเองหรอก” เอรีสเอ่ย “แต่มันเป็นใครต้องรู้ให้ได้”

“ฝากไว้ก่อนเถอะ พวกบริททาเนีย” วีนัสกัดฟันกรอด

 

ณ วังหลวงเพนดราก้อน บริททาเนีย

“เยี่ยมยอด ที่ชนะได้โดยไม่เสียเลือดเนื้อ” ลูลูชที่นั่งอยู่บนบัลลังก์เอ่ยชม

“นี่คือข้อมูลของไนท์แมร์และกระบวนรบที่ได้ค่ะ” คาเอเดะส่งเอกสารให้ลูลูช

“ไม่มีคนที่มีกีอัสสินะ” ซีทูพูด

“ค่ะ นายหญิง” ลูน่าตอบ

“จะเอายังไงกับเชลยดีคะ” มาร์ลีนถามด้าน หลังเธอคือเคธที่ถูกทหารกุมตัวไว้

“จัดการตามที่พวกเธอเห็นสมควรละกัน” ลูลูชยิ้ม เปลี่ยนท่านั่งเป็นไขว่ห้าง ดวงเนตรพราวระยับ คัลเลอร์รู้ดีว่าเขาต้องการให้ทำอะไร

Yes, Your Majesty พวกเธอรับคำ

“ทหาร! ลากมันไปแขวนห้อยหัวที่ขื่อลานทรมาน” อเล็กซ์สั่ง

Yes, My Lord” ทหารรับคำแล้วลากเคธที่โวยวายลั่นออกไป

“ขอตัวค่ะ” คัลเลอร์โค้งให้ลูลูชกับซีทูแล้วเดินตามไป

“นายคงไม่ได้ให้ลูกทำตามที่พวกเขาคิด แต่ทำตามที่นายคิดมากกว่า ใช่ไหม” ซีทูปรายตามองลูลูช

“สิ่งที่ฉันคิด กับ สิ่งที่ลูกคิด มันเหมือนกันต่างหากล่ะ” ลูลูชยิ้ม

“นายสอนลูกจนโหดเหี้ยมเกินเด็กแล้วนะ” ซีทูยิ้มบางๆ

“เป็นลูกของจอมมารกับแม่มด ก็แบบนี้ล่ะ ปล่อยให้พวกเขาได้ไปสนุก...หลังสงครามดีกว่า” ลูลูชยกนิ้วเรียวขึ้นแตะตาพรอ้มยิ้มอย่างมีเลศนัย

 

ลานทรมาน

เคธถูกมัดห้อยหัวอยู่กับขื่อแขวนคอนักโทษ เขาตะโกนให้ปล่อยลั่น เบื้องหน้าเขาคือเหล่าคัลเลอร์ทั้ง 7 ที่ยืนมองด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก แต่แววตาดูเลือดเย็นน่ากลัว

“แหกปากไปก็ไร้ประโยชน์ ที่นี่ไม่มีใครช่วยแกหรอก” เดลเนียยิ้ม

“ยอมตอบคำถามเราซะดีๆดีกว่า” คาเอเดะกอดอก

“ทำไมเจ้านายพวกแกถึงคิดต่อต้านบริททาเนีย” ซีฟ่ากดเครื่องอัดเสียง เคธเงียบ ทำเอาเหล่าเด็กสาวชักฉุน

“เกวน ตัดหูมัน!” อเล็กซ์สั่ง เกวนที่อยู่ใกล้เคธที่สุดชักดาบตวัดตัดใบหูเคธจนขาดทันที เลือดสีแดงเข้มพุ่งออกมาจากบาดแผล

“อ๊าก!!!!!!” เคธร้องลั่น

“ถ้าแกไม่ตอบ ต่อไปแกจะไม่แค่เสียหู แต่จะเสียหัวด้วย!” อเล็กซ์ตวาดพร้อมกับเข้าไปขย้ำคอเคธด้วยมือเรียวเพียงข้างเดียว

“ท่าน...วีนัส...กับท่านเอ...รีส...ต้องการจะขยาย...อาณานิคมของ....” เคธพูดได้แค่นั้นก็ถูกมือของอเล็กซ์บีบคอแน่นขึ้น

“ซ่องสุมกำลังขนาดนี้ไม่แค่ล่าอาณานิคมละมั้ง พูดความจริงมา!!” เกวนขู่

“ต้องการ...ปกครองบริท...ทาเนีย...และโลก...” เคธต่อ

“โลภมากจริงๆ” ซีฟ่าพึมพำ

“จึงแต่งตั้ง...ให้ศิษย์ 2 คนของท่าน...เป็นขุนพล...” เคธเอ่ย

“อ้อ! สุนัขรับใช้วีนัสกับเอรีส” ลูน่าแค่นหัวเราะ คนอื่นหัวเราะตาม

“พวกมันมีฝีมือแค่ไหน” ซีฟ่าถามต่อ

“พอๆกับ...ราวน์ด์ของที่นี่....และมีนายกองอื่น...อีกมาก.....” เคธตอบ

“จริงเร้อ....แล้ววีนัสกับเอรีสเป็นไง” มาร์ลีนลากเสียง

“ท่านเป็นสตรีที่สูงศักดิ์....อาวุโสมากกว่า....ลูลูชถึง 30 ปี” เคธตอบ มาร์ลีนเข้ามาใช้ด้ามดาบตบปากเคธจนเลือดกลบ

“อย่าเรียกท่านลูลูชด้วยชื่อเฉยๆ ถ้าแกไม่อยากตายศพไม่สวย” มาร์ลีนตวาด

“เดี๋ยว...มากกว่า 30 ปี...ตอนนี้ท่านลูลูชอายุ 23 ปี ก็แปลว่า....50 กว่าๆเลยสิ” เดลเนียพูด ทำเอาทุกคนฮากระจาย

“เจ้านายแกไม่เจียมสังขารจริงจริ๊ง” เกวนพูดไปขำไป

“แล้วนาสก้ายังมีดีอะไรอีก” ลูน่าพยายามกลั้นหัวเราะ

“ไนท์แมร์ของเราสร้างจากแร่ชั้นเยี่ยมและเรามีบุคลากรด้านต่างๆมากมายที่คิดค้นอาวุธใหม่ๆได้ ไม่นาน...เราจะมีระเบิดที่มีอานุภาพพอๆกับเฟรย่า” เคธตอบ

“เฟรย่า...” ลูน่าพึมพำ ทุกคนชะงักไปเล็กน้อย

“หมดธุระแล้ว แกทำได้ดี...เคธ” คาเอเดะตัดบท

“งั้น... ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันรับรองว่า...จะทำงานให้บริททาเนียอย่างดีที่สุด จะภักดีต่อพวกเธอก็ได้นะ” เคธร้องขอชีวิต

“งั้น...พิสูจน์ความภักดีหน่อยสิ ลองมองตาฉันได้ไหม” ลูน่าพูด มาร์ลีนกับคาเอเดะเข้ามาจับเคธให้หันไปทางลูน่า

“อะ...อะไร...ยะ...อย่า...อย่า!!!!!” เคธนิ่งไป เนื่องจากโดนกีอัสของลูน่าสิ้นใจทันที

“คนที่แปรพักตร์มาอยู่กับเรา สักวันก็ทรยศเราได้เช่นกัน” ลูน่าเสียงนิ่ง เธอวาดมือเรียวผ่านหน้าตนเอง ตาที่มีกีอัสกลับเป็นสีมรกตอย่างเดิม

“ท่านลูลูชไม่อยากได้คนกลับกลอกมาเป็นพวกหรอก” คาเอเดะกล่าว พวกเธอมองร่างไร้วิญญาณของเคธอย่างไม่สะทกสะท้าน

 

วันต่อมา ณ ห้องของลูลูช

“ฆ่าไปแล้วสินะ” ลูลูชถามเหล่าคัลเลอร์ “ไม่กลัวที่จะลงมือเลยเหรอ”

“พวกเราชินแล้วมั้งคะ ไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับการฆ่าอีกแล้ว โดยเฉพาะคนที่มองใครก็สั่งให้ตายได้อย่างดิฉัน” ลูน่าตอบ ซีฟ่าส่งเทปอัดเสียงให้ลูลูช

“เอาเถอะ พวกเธอทำงานได้ดี ฉันจะให้รางวัลละกัน อยากได้อะไรล่ะ” ลูลูชพูด

“พวกเราขอพักงาน ไปเรียนที่แอชฟอร์ดค่ะ” เกวนขอ

“อะไรนะ” ลูลูชอึ้ง ทุกคนรีบเข้าไปยืนล้อมเขา

“นะคะ...นะ...นะคะ...ท่านลูลูชขา...นะ...” เหล่าคัลเลอร์อ้อน ลูลูชยิ้มน้อยๆอย่างจำนน

“ก็ได้...แต่ห้ามให้ใครรู้ว่าเป็นคัลเลอร์นะ” ลูลูชเตือน

Yes, Your Majesty” ทุกคนยิ้มกว้าง กระโดดเข้าไปกอดลูลูช

ตัวอย่างตอนต่อไป (By Marlene)

            ดีใจจังเลย ในที่สุดท่านลูลูชก็อนุญาตให้พวกเรามาเรียนที่แอชฟอร์ด โรงเรียนที่ท่านเคยเรียน อยากรู้จังเลยว่า ชีวิตเด็กธรรมดาๆที่ไม่ได้แบกรับหน้าที่ของจักรวรรดิเนี่ย เป็นยังไงน้า ว่าแต่ ต้องแนะนำตัวเหรอ เอาไงดีละทีเนี้ย

 

มาแย้ววววค่า วันนี้มาตอบคำถามที่หลายท่านถามมา

มีคนสังเกตว่า วีนัส เนี่ยคุ้นๆเหมือนเคยได้ยินที่ไหน

สารภาพนะคะ คนที่เคยอ่านตำนานแห่งวองโกเล่รุ่นที่ 11 รู้จักกันดีทุกคนล่ะค่ะ

เจ๊แกคือ.......อ.วีนัส ครูที่ปรึกษาที่สุดหฤโหดของเหล่ารุ่นที่ 11 นั่นเองค่า ตามมาถึงฟิคนี้เลยเห็นป่ะ เจ๊แกรังควานถึงขนาดไหน เจ๊มีตัวตนอยู่จริงค่ะ เป็นครูที่ปรึกษาไรเตอร์กับเพื่อนๆ ตอน ม.2 ค่ะ สอนวิทย์ค่ะ

ความจริงเจ๊ไม่ได้ชื่อวีนัสหรอกค่ะ ชื่อจริงๆของเจ๊แปลว่าสาวงามค่ะ แต่เจ๊เป็นคนที่แต่งตัวเก่งมากๆ ส่วนใหญ่เน้นโทนสีร้อนๆ สดๆ แดงๆ แป๊ดๆ แสบทรวงนั่นละค่ะ ทำงานอะไรไม่ถูกใจคุณเธอ ต่อให้ทุ่มทุนสร้างมากแค่ไหน เปลืองเวลาไปเท่าไร อดหลับอดนอนอดมื้อกินมื้อขนาดไหน ก็ต้องกลับทำใหม่ค่ะ ไม่ให้แก้ด้วย ทุกอย่างต้องตรงใจเธอค่ะ ดังนั้นไรเตอร์จึงมีนามแฝงให้ว่าวีนัส มาจากชื่อโรมันของ อโฟรไดท์ เทพีแห่งความงามและความรักของกรีกค่ะ (เข้าเรื่องล่ะยัยนี่)

เอรีสนี่ คือ ครูสอนคณิตของไรเตอร์กับเพื่อนๆตอน ม.2 (อีกแล้ว)ค่ะ ไรเตอร์เป็นคนเกลียดเลขมากๆ แต่ไม่ใช่โง่ขนาดเรียนไม่รู้เรื่องนะ จึงไปเอาดีด้านภาษาแทน เพราะครูคนนี้สอนเร็วมาก จนเด็กไม่รู้เรื่องเลยค่ะ ขนาดผู้ออกแบบคาแรกเตอร์เดลเนียที่เก่งเลขที่สุดในกลุ่ม(อัจฉริยะคณิตศาสตร์เลยล่ะค่ะ)ยังงงเลยอ่ะ แล้วท่านเข้มงวดกดคะแนนมากๆ มีอยู่วันหนึ่ง ครูท่านบอกว่าจะปฏิวัติการสอน พวกไรเตอร์ก็มองหน้ากันแล้วพึมพำว่า โค้ดกีอัส ภาคการปฏิวัติของ..... (เป็นชื่อครูค่ะ ชื่อเธอ 3 พยางค์ คำสุดท้ายเป็นสระอุ สะกดด้วย ช จึงออกเสียงคล้ายๆลูลูช) เลยให้ชื่อว่าเอรีส เทพีแห่งความขัดแย้งและการเกลียดชัง ไรเตอร์กับเพื่อนๆเห็นว่า วิทย์ต้องคู่กับคณิต จึงเอามาคู่กันค่ะ

กลายเป็นไรเตอร์นินทาอาจารย์แล้วสิเนี่ย(บาปแล้วตรู) ความจริงไรเตอร์ไม่ได้เกลียดพวกท่านนะคะ ยังเคารพพวกท่านอยู่เสมอ ขอบคุณพวกท่านที่เสมือนเป็นผู้ออกแบบคาแรกเตอร์ให้ ยังไงศิษย์ทั้ง 7 คนยังรักครูเสมอค่ะ (ปาเจรา จริยาโหนติ....)

ตอนหน้ามาถึงชีวิตนักเรียนแล้วค่ะ เป็นเหมือนครั้งแรกที่เปิดเรียนของหลายๆท่านรึเปล่า ติดตามนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

250 ความคิดเห็น

  1. #187 JoM_ZzZz (@thitapha2011) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 13:38
     โหดนะเนี่ย
    #187
    0
  2. #160 Seesor (@seesor) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:05
    อยากให้มีบทหวานลูลูซกะซีทูมากๆหน่อยอ่ะค่ะ
    #160
    0
  3. วันที่ 27 เมษายน 2553 / 16:00
    แหม~เดานิสัยไม่ออกเลยล่ะ
    #43
    0
  4. #11 LullabyM (@windechay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 12:07

    อยากอ่านตอนต่อไปจัง
    มาอัพเร็วๆ น้า

    #11
    0
  5. #10 meiarchan (@meiar) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2553 / 23:17
    โถๆจักรพรรดิยังแพ้ลูกอ้อนของลูกสาวเลยนะเนี่ย
    แต่สาวน้อยออกจะโหดไปหน่อยเท่านั้นเอง
    #10
    0