[FanFic] Code Geass ภาคการปฏิวัติของทายาทแห่งลูลูช

ตอนที่ 30 : Battle 29 Come Back

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    4 ส.ค. 53

ปี a.t.b. 2031....7 ปีผ่านไป...ณ บ้านหลังหนึ่งบนเนินเขา ราชอาณาจักรบริททาเนีย

บ้านหลังนี้สร้างอยู่กลางทุ่งหญ้ากว้าง ห่างออกมาจากตัวเมืองมาก ตัวบ้านมี 2 ชั้น สร้างอย่างง่ายๆ ข้างๆบ้านมีม้าสีขาว 7 ตัวอยู่ในคอก

ภายในบ้าน หญิงสาววัย 20 ปีคนหนึ่งนั่งภักผ้าพันคออยู่ในห้องนั่งเล่น ผมยาวสีเพลิงดัดปลายเล็กน้อยถูกรวบสูง นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มมองงานในมืออย่างตั้งใจ เธอหันไปมองนาฬิกาบนผนัง...9 โมงเช้าแล้ว เธอวางมือจากงานตรงไปยังหน้าบ้านแล้วกวาดตามองพี่น้องของเธอ

ที่ข้างบ้าน หญิงสาวผมยาวสีน้ำเงินถักเปียเดียวกลางศีรษะ นัยน์ตาสีเงินและหญิงสาวผมสั้นสีน้ำตาล นัยน์ตาสีม่วงกำลังดูแลม้าอยู่ในคอก ถัดจากคอกคือราวตากผ้าที่มีหญิงสาวนัยน์ตาอำพันอีกคนกำลังตากผ้าอยู่ ผมยาวสีน้ำตาลส้มของเธอถูกมวยลวกๆขึ้นไป ตาสีเพลิงของผู้มองหยุดที่หญิงสาว 2 คนที่ประลองดาบกันอยู่

“ฝีมือไม่ตกเลยนะ” หญิงสาวนัยน์ตาฟ้าเอ่ย ผมยาวสีทองที่เกล้าขึ้นดูยุ่งเล็กน้อยจากการประลอง

“เธอก็เหมือนกัน” หญิงสาวผมยาวสีดำรวบปลาย นัยน์ตาสีเดียวกันตอบ

“พอได้แล้วนะ แข่งกันตั้งแต่ 6 โมง นี่ 3 ชั่วโมงแล้วนะ” หญิงสาวผมสีเพลิงว่า ทำเอาคนประลองทั้งคู่เก็บดาบอย่างเสียไม่ได้

“ฉันตากผ้าเสร็จแล้ว เดลเนีย ไปขี่ม้าเล่นกัน” หญิงสาวนัยน์ตาอำพันชวน

“เดี๋ยวไปตามเจ๊ก่อนนะ” หญิงสาวนัยน์ตาเงินวิ่งเข้าบ้าน ทุกคนตามเธอไป

 

บนห้องนอน

หญิงสาวผมยาวสีม่วงที่ยังคงปล่อยผมให้ยาวสยายเกือบถึงเข่าพับผ้าใส่ตู้เหมือนทุกวัน จัดที่นอน 7 เตียงในห้องให้เรียบร้อย วางหนังสือดาราศาสตร์และตำนานกรีกไว้ที่หัวเตียงของตน พลันนัยน์ตาสีมรกตกลมโตก็สะดุดที่รูปหนึ่งข้างๆกล่องไพ่กรอบทองของตน มันเป็นรูปถ่ายในห้องโถงวังเพนดราก้อน มีองค์จักรพรรดินั่งอยู่บนบัลลังก์ ขนาบข้างด้วยหญิงสาวผู้เป็นเสมือนราชินีและขุนพล ไนท์ ออฟ ซีโร่ ตามด้วยเด็กสาวร่างเล็ก 4 ฝาแฝดขนาบต่อมาอีกข้างละ 2 คน และเด็กสาวอีก 7 คนคุกเข่าข้างหนึ่งในลักษณะซ้อนไหล่อยู่หน้าบัลลังก์

...7 ปีแล้วสินะ...หญิงสาวคิด นัยน์ตาสีมรกตน้ำตาคลอ

...7 ปี ที่ไม่ได้จับดาบออกรบ...

...7 ปี ที่ไม่ได้ขับไนท์แมร์...

...7 ปี ที่ไม่ได้อยู่ในเพนดราก้อน...

...7 ปี ที่ไม่ได้เล่นไพ่พนันกับเหล่าแม่ทัพนายกองทั้งหลาย...

...7 ปี ที่ไม่ได้บัญชาการรบอยู่ท่ามกลางเหล่าทหาร...

...7 ปี ที่ไม่ได้สวมชุดของอัศวิน...

...7 ปี ที่ไม่ได้ใช้นามสกุล วี บริททาเนีย...

...7 ปี ที่ไม่ได้คุยกับรุ่นน้อง...

...7 ปี ที่ไม่ได้เจอหน้ามารดา...

...และ 7 ปีที่ไม่ได้เล่นหมากรุก วางแผนการรบ หรือสู้อยู่เคียงข้างบิดา...

“ลูน่า...” หญิงสาวนัยน์ตาฟ้าเปิดประตูเข้ามา พอเห็นพี่สาวคนโตเป็นอย่างนั้น เธอกับเพื่อนๆอีก 5 คนก็เข้ามายืนรวมตัวกันใกล้หญิงสาวผมม่วง

“ภาพนี่มัน....” หญิงสาวผมสั้นสีน้ำตาลเปรย นัยน์ตามองไปยังตราอัศวินของมารดาที่บิดามอบให้ที่หัวเตียง

“นี่ 7 ปีแล้วที่เราจากมา คาเอเดะ” หญิงสาวผมม่วงที่มีนามว่า ลูน่า เอ่ย

“คิดถึง...จังเลยนะ” หญิงสาวผมดำพึมพำ

“ป่านนี้พวกท่านจะเป็นไงบ้างนะ” หญิงสาวผมน้ำเงินคิด

“ไม่ต้องห่วงหรอกซีฟ่า ยังมีพวกโอลีฟอยู่นะ” หญิงสาวผมเพลิง...เดลเนียพูดต่อ

“ฉันก็อยากรู้ว่าองค์จักรพรรดิจะเปลี่ยนไปไหมนะ” หญิงสาวผมทองยิ้ม

“เสด็จพ่อต่างหาก มาร์ลีน” ลูน่าท้วง

“ใช่...เสด็จพ่อ...ว่าแต่ได้ข่าวว่าตอนนี้มีกบฏชายแดนนี่” หญิงสาวผมน้ำตาลส้มเอ่ย

“แปลว่า...พวกเราได้เวลากลับแล้วเหรอ” คาเอเดะอุทาน

“เราสัญญาแล้วนะ ว่าเมื่อถึงเวลาเราจะกลับไป” ลูน่าเปรย

“ไม่ได้เล่นหมากรุกกันเสด็จพ่อมา 7 ปีแล้วสิ” หญิงสาวผมดำเอ่ย

“คิดว่าจะชนะเหรอ อเล็กซ์” หญิงสาวผมน้ำตาลส้มถาม

“ไม่มีหวังร้อก เกวน” ซีฟ่าหัวเราะ

“ถ้าเล่นไพ่งวดนี้ฉันอาจจะชนะก็ได้นะ อย่าดูถูกกันล่ะ เพราะว่า...” ลูน่าสะบัดตัวลงนั่งไขว่ห้างที่เก้าอี้มุมห้องด้วยท่าทีสง่าผ่าเผย...ดุจท่าทีสมัยที่เธอยังเป็นเจ้าหญิงอัศวินแห่งบริททาเนียอยู่ “ฉันคือ...องค์หญิงลำดับที่ 1 ของบริททาเนีย ราชธิดาองค์โตในองค์จักรพรรดิลำดับที่ 99...ท่านลูลูช วี บริททาเนียและพระราชินีซีทู...อัศวินตำแหน่งไนท์ ออฟ ไวท์...ลูน่า อาเธนัส แอนโดรเมดา วี บริททาเนีย”

“โห! เต็มยศเลยนะ” มาร์ลีนแซว “เป็นครั้งแรกในรอบ 7 ปีที่เธอแนะนำตัวเองด้วยนามสกุลนี้ งั้นตอนนี้ฉันก็กลับมาเป็น...มาร์ลีน เอลิซาเบ็ธ วินเซนต์ไทน์ วี บริททาเนีย ได้แล้วสิ”

“ใช่...ที่ผ่านมาเธอบอกว่าให้ใช้ แลมเพอรูจ นี่” เกวนเสริม

“แต่ยังไง...นี่ก็นามสกุลจริงของฉัน...ของเรา...และของเจ้าเหนือแผ่นดินนี้นี่นะ จริงไหมล่ะ...เกวนนิเวียร์ อิซาเบลล่า กลอเรีย วี บริททาเนีย” ลูน่ายิ้ม

“นี่เธอจำชื่อเราได้ทุกคนเลยเหรอ” อเล็กซ์ถาม

“แหงล่ะ...มีพี่คนไหนจำชื่อน้องไม่ได้บ้างล่ะ...อเล็กซานเดรีย โอลิเวียเน่ เรียยูโรปา วี บริททาเนีย” ลูน่าพูด

“เดลเนีย วิคตอเรีย สคาร์เล็ตต้า วี บริททาเนีย...ฉันคิดถึงชื่อนี้จริงๆนะ” เดลเนียยิ้ม

“ซีฟ่า แคธเธอร์รีน เวโรนิกา วี บริททาเนีย...กลับมาแล้วววว” ซีฟ่าตะโกนอย่างดีใจ

“ความจริงฉันก็มีชื่อบริททาเนียเหมือนกันนี่เนอะ...คาเอเดะ อายูมุ ลอเรนเนีย ลี บริททาเนีย” คาเอเดะพึมพำ ทุกคนมองหน้ากันแล้วยิ้มออกมา คงได้เวลากลับแล้ว....ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อกๆๆๆ

“ฉันลงไปดูเอง” เดลเนียจะลุก แต่ลูน่าดึงแขนไว้พร้อมส่งสายตาประมาณว่า..ไปด้วยกัน ทุกคนจึงลงไปที่ประตู ลูน่าเป็นคนเปิดมันออกแล้วพวกเธอก็อึ้ง....ทหารราวๆกองร้อย ขุนนางคนหนึ่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า

“พวกเรามาเชิญเสด็จองค์หญิงกลับวังครับ”

“อ.เจเรเมียร์!” พวกเธอร้อง

“รู้ได้ไงคะว่าเราอยู่นี่” มาร์ลีนถาม

“องค์จักรพรรดิบัญชามาครับ ว่าพวกท่านอรงอยู่ที่บ้านพักที่องค์จักรพรรดิเคยอยู่ตอนหลังจากเหตุการณ์สรรเสริญซีโร่ พระองค์ตรัสว่าขอให้องค์หญิงระลึกถึงคำสัญญาว่าจะกลับเมื่อยามที่พระองค์ทรงต้องการ” เจเรเมียร์กล่าว ทหาร 7 คนถือเครื่องแบบคัลเลอร์แบะตราประจำยศเข้ามาคุกเข่า “และรับสั่งให้องค์หญิงสวมเครื่องแบบที่ตัดใหม่นี่เข้าเฝ้าครับ”

“เราไม่ได้ใส่ชุดนี้มา 7 ปีแล้วสิ” เกวนเอ่ย

“เสด็จพ่อกับนายหญิงเป็นไงบ้างคะ” ลูน่าถาม พวกเธอรับชุดขึ้นมา

“ทรงสบายดีครับ แต่ทรงห่วงองค์หญิงมากๆ ทรงอยากให้กลับไปเร็วๆครับ และ...ทรงมีบุคคลหนึ่งที่ทรงอยากแนะนำให้รู้จักด้วยครับ” เจเรเมียร์ตอบ

“แล้วท่านซีโร่ล่ะคะ” คาเอเดะถาม

“ท่านก็สบายดีเช่นกันครับและตอนนี้ร่วมหารือเรื่องกบฎอยู่ที่เพนดราก้อนด้วยครับ”

“เราจะกลับไป ขอให้พวกท่านรอสักครู่” อเล็กซ์บอก พวกเธอเข้าไปเปลี่ยนชุด

Yes, Your Highness เจเรเมียร์รับคำ

Yes, My Lord” ทหารทุกคนพูด...ต่างรู้สึกเลยว่า กาลเวลาไม่ได้ทำให้องค์หญิงของพวกเขาเปลี่ยนไปเลย

 

ณ วังหลวงเพนดราก้อน

“ขณะนี้ มีข่าวว่าคัลเลอร์ที่หายสาบสูญไปเมื่อ 7 ปีก่อนจะกลับมารั้งตำแหน่งเดิมแล้วค่ะ กล่าวคือพวกท่านได้ไปทำภารกิจตามคำบัญชาขององค์จักรพรรดิเท่านั้นค่ะ เราจะถ่ายทอดสดบรรยากาศให้ท่านผู้ชมได้ทราบ...มิเรย์ แอชฟอร์ด รายงาน” มิเรย์กำลังถ่ายทอดสดที่ลานหน้าวัง ประชาชนคลาคล่ำอยู่ 2 ข้างของทางเดินที่ทอดสู่บัลลังก์ที่ลูลูชนั่งอยู่...เขาไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยนอกจากผมสีรัตติกาลที่บัดนี้ยาวเกือบถึงกลางหลัง เพิ่มความสง่างามให้จักรพรรดิแห่งบริททาเนียมากยิ่งขึ้น ส่วนซีทูกับสุซาคุในชุดซีโร่ที่อยู่ข้างๆก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเช่นกัน

เสียงฮือฮาและปรบมือดังขึ้นเมื่อขบวนม้าขาว 7 ตัวเข้ามาที่ทางเดิน บนหลังม้าคือหญิงสาวผู้สง่างาม 7 คนในเครื่องแบบคัลเลอร์เต็มยศสร้างความตื่นตาให้ผู้คน เมื่อพวกเธอลงจากหลังม้าหญิงสาวฝาแฝดทั้ง 4 คนก็เข้ามาโผกอดรุ่นพี่ทันที

“ยัยแฝด โตขึ้นเยอะเลยนี่” อเล็กซ์ทัก

“พวกพี่ก็ด้วยค่ะ เชิญค่ะ ท่านลูลูชทรงรออยู่” โอปอลตอบ เธอกับคนอื่นหลีกทางให้คัลเลอร์ก้าวสู่บัลลังก์ ลูลูชลุกขึ้นยืน

“ถวายพระพร องค์จักรพรรดิ!” คัลเลอร์คุกเข่า

“ยินดีต้อนรับกลับ เหล่าคัลเลอร์ของฉัน” ลูลูชพูด

“พวกเรากลับมาแล้วค่ะ...เสด็จพ่อ” คัลเลอร์กล่าว พวกเธอเข้าไปกอดลูลูชและซีทู คาเอเดะเข้าไปจับมือสุซาคุ เสียงร้องยินดีดังสนั่น

“นี่คือการกลับมาขององค์หญิงนักรบแห่งบริททาเนียค่ะ พวกเธอเรียกองค์จักรพรรดิว่า...เสด็จพ่อด้วยค่ะ ซึ่งเป็นภาพที่หาดูยากมาก และเชื่อว่าท่านผู้ชมทุกท่านต้องประทับใจเหตุการณ์เบื้องหน้าท่านอย่างแน่นอนค่ะ” มิเรย์กล่าวอย่างตื้นตัน

“แล้วใครเหรอคะที่อยากให้เราพบ” ซีฟ่าถาม ลูลูชหันไปมองหน้าซีทู เธอยิ้มก่อนจะเดินไปรับเด็กชายตัวน้อยวัยขวบเศษจากโครเนเรียที่อุ้มอยู่ไม่ไกลมาไว้ในอ้อมแขน...เหล่าคัลเลอร์ทุกคนยิ้มกว้างพร้อมน้ำตาที่แทบเอ่อล้น...เด็กคนนี้มีผมสีรัตติกาลกับนัยน์ตาสีอำพันรับกับใบหน้างามได้รูป

“นี่คือ...” ลูน่าเอ่ย ซีทูส่งเด็กชายให้เธออุ้ม เด็กชายยิ้มกว้างเมื่ออยู่ในอ้อมแขนเรียวของผู้เป็นพี่

“ลูเลนต์ แอร่อน ราฟาเอล วี บริททาเนีย...น้องชายของพวกเธอไง” ซีทูตอบ

“ในที่สุดท่านแม่ก็มีน้องให้พวกเราจริงๆแล้วหรือคะ” มาร์ลีนร้อง

“ใครว่า...มีรัชทายาทให้เสด็จพ่อแล้วต่างหาก...ดูสิ ลูน่าทำหน้าโล่งใจอยู่เนี่ย” เกวนหันไปแขวะ ลูน่าหันมาทำตาโตใส่(จากที่โตอยู่แล้ว) แต่ก็จริง ตอนนี้เธอไม่ต้องเป็นรัชทายาทต่อจากนานาลี่แล้ว

“วางใจเถอะ พ่อยังรักลูกทุกคนเหมือนเดิมนั่นล่ะ” ลูลูชพูด

“รู้แล้วค่า” ซีฟ่าหัวเราะ คัลเลอร์ทุกคนมองลูเลนต์...น้องชายของพวกเธอ โตขึ้น...พวกเธอจะสอนเขาให้เป็นองค์ชายที่ดีแน่นอน

 

คัลเลอร์รีเทิร์นแย้วค่า อะโฮะๆๆๆๆ(บ้า = =) แถมไรเตอร์ยังอุตส่าห์ให้ลูลูชกับซีทูมีลูกชายด้วยกันอีกคนเลยนะเนี่ย คิดชื่อซะเท่ ภูมิจ๊ายยยยยย...ภูมิใจค่ะ

Leleint Aaron Raphael Vi Brittania(ลูเลนต์ แอร่อน ราฟาเอล วี บริททาเนีย) น้องชายคนสุดท้องของคัลเลอร์ทุกคน รับรองว่าลูลูชกับซีทูรักลูกเท่ากันทุกคนไม่มีเอียงซ้ายขวาแน่นอนค่ะ แรงบันดาลใจที่ให้มีลูเลนต์และบ้านที่คัลเลอร์ไปอยู่คือภาพนี้ค่ะ ไรเตอร์ไม่รู้ว่าใครที่สร้างผลงานภาพนี้ขึ้นแต่ขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
 

ตอนนี้มีพรายกระซิบมาแล้วว่าให้ไรเตอร์แต่งภาคสองของลูเลนต์ต่อ...แหม...มาตอนเดียวก็ดังแล้วน้าลูเลนต์ จะแซงพี่ๆอยู่แล้วเนี่ย ไรเตอร์จะแต่งดีไหมน้า...ท่านผู้อ่านช่วยเม้นบอกหน่อยนะค้า แต่ไรเตอร์ยังแต่งให้ไม่ได้หรอกน้า...เพราะว่า...ภาคนี้มันยังไม่จบค่ะ...มีอีก 1 ตอนจร้า เจอกันตอนอวสานนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

250 ความคิดเห็น

  1. #202 JoM_ZzZz (@thitapha2011) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 16:15
     แอร๊ยยยยยย
    #202
    0
  2. #167 NiGhT~MiSt (@night-mist) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 20:54
    เค้าก็จาอาวด้วยน้า~~
    #167
    0
  3. #142 Fil Blooddragon (@blooddragon) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2553 / 10:18
    จาเอาลูแลนต์  จาเอากลับบ้านไปกอด  แต่งลูเลนต์อีกเยอะๆ
    #142
    0
  4. #139 hibari-lelouch (@cartoon-jaja) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2553 / 21:49
    จะติดตามอ่านตลอดไปเลย!!!
    #139
    0
  5. #138 LullabyM (@windechay) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2553 / 18:44

    ลูลู่ผมยาว อยากเห็นจัง *-*

    เเต่งต่อๆ เจ้าค่า อยากอ่านอีก ><

    #138
    0
  6. วันที่ 5 สิงหาคม 2553 / 18:37
    อยากให้มีภาคของลูเลนต์จังค่ะ
    #137
    0
  7. #136 เเยมโล (@june2539) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2553 / 13:34
    ว้าย!>_<ลูเลนต์เหรอ ชื่อน่ารักมากกกกคร้า

    จะอวสานเเล้วเหรอเเงT^T เเต่ยังไงก็จะติดตามถึงตอนจบใจร้า ^O^
    #136
    0