[FanFic] Code Geass ภาคการปฏิวัติของทายาทแห่งลูลูช

ตอนที่ 17 : Battle 16 It's not secret anymore

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 พ.ค. 53

2 ทุ่มคืนนั้น

เดลเนียกับเกวนห่มผ้าให้อเฃ็กซ์กับมาร์ลีนที่หลับอยู่บนโซฟา ซีฟ่ากำลังล้างจาน คาเอเดะจัดกระเป๋าเตรียมไปเรียนพรุ่งนี้ ลูน่าอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ

“ไมอาล่า...คิดจะเป็นอัศวินของเหนือหัว หึ! ได้แค่ฝันเท่านั้นล่ะ” เดลเนียว่า

“เธอน่าจะใช้กีอัสกับแม่นั่นนะเกวน” คาเอเดะพูด

“เราขู่เรื่องพ่อยัยนั่นไปแล้วนี่ พอรู้เรื่องก็หน้าซีดเลย ยัยนั่นคงรักพ่อพอที่จะไม่ทำร้ายตัวเองกับพ่อหรอก” เกวนบอก ทันใดนั้นทุกคนก็ได้ยินบางอย่าง ซีฟ่ากับคาเอเดะวิ่งไปเอาดาบประจำตัวที่ซ่อนไว้ พลางโยนของเกวนกับเดลเนียให้เจ้าตัว พร้อมๆกับชายฉกรรจ์ชุดดำ 7 คนกระโดดเข้ามาทางหน้าต่าง

“พวกแกเป็นใคร” เกวนตวาด

“ฆ่ามัน” ชายคนหนึ่งพูด พวกมันกระโจนใส่เหล่าเด็กสาวทันที

พวกเกวนเข้ารับมือโดยพยายามไม่ให้พวกมันเข้าใกล้พวกอเล็กซ์ที่หลับอยู่ แต่ที่สุดเด็กสาวที่หลับอยู่ก็ตื่นทั้งคู่แล้วคว้าดาบที่ใต้เบาะโซฟาออกมาช่วยเพื่อน(แถมมองหน้าประมาณว่าสนุกแล้วไม่เรียก) ไม่นานพวกเธอก็จัดการได้ 6 คน ที่เหลือเตรียมจะหนี แต่ลูน่าก็พุ่งออกมาจากห้องน้ำแล้วใช้ดาบจ่อคอมันไว้ เธอยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ ผมและใบหน้ายังมีหยดน้ำเกาะพราว ดาบเลยมีหยดน้ำเกาะด้วยจึงดูแวววาวขึ้น

“ใครใช้พวกแกมา” มาร์ลีนถาม มันเงียบ

“ตอบ! อเล็กซ์ตวาด ลูน่าใช้ปลายคมดาบสะกิดคอมันจนเลือดซิบนิดๆเชิงขู่

“เงียบใช่ไหม...ได้” ซีฟ่าใช้กีอัสทันทีแล้วยิ้มออกมา ”ไมอาล่า...”

“ยัยนั่นคงไม่รักชีวิตแล้วแน่” คาเอเดะจะพรวดออกไปเอาเรื่อง เพราะไมอาล่าวันนี้มานอนค้างบ้านเพื่อนใกล้โรงเรียน

“หยุด คาเอเดะ” ลูน่าขัดด้วยน้ำเสียงที่ดัดให้หวาน แต่ทุกคนรู้ว่าซ่อนความอำมหิตไว้ “เรายังมีไพ่ตายอยู่นะ”

“ฝีมือพวกแกไม่เลวนะ คนที่สู้กับเราตัวต่อตัวได้ถึง 7 นาทียังไม่เคยมี” เดลเนียใช้กีอัสเรียนรู้ฦมือชายคนนั้นทันที

“ฉันปิดฉากเอง...ลาขาด” คาเอเดะเข้ามาใช้กีอัส ชายคนนั้นเห็นภาพหลอน เขาโดดออกไปทางหน้าต่างทันที

“เจ๊มาสายนะ เจ๊ลูน่า” ซีฟ่ายิ้ม

“เจ๊ล้างตัวอยู่” ลูน่าตอบด้วยรอยยิ้มเช่นกัน แต่ยิ้มเลือดเย็นทั้งคู่

“ว่าแต่...ทำแสบนักนะ นังตัวดี” อเล็กซ์กัดฟัน

“ฉันว่าท่านลูลูชสั่งลงโทษพ่อมันไปแล้วแน่มันถึงกล้าลงมือ เพราะมันไม่มีอะไรจะเสียแล้ว เราเลยหมดตัวประกันไปด้วย” ลูน่าคิด

“ข้ามศพพวกเราก่อนเถอะถึงจะได้เป็นอัศวินน่ะ” มาร์ลีนพูด

“นอนเถอะ พรุ่งนี้จะมีอะไรรอเราอยู่ก็ไม่รู้” เกวนพูด ทุกคนแยกย้ายกันไป

 

รุ่งขึ้น ณ ห้องเรียน

“ไปเอาเรื่องยัยไมอาล่ากัน” มาร์ลีนชวน

“เดี๋ยวดิ ฉันว่าวันนี้ทุกคนมองเราแปลกๆ” ลูน่าเท้าคาง

“ประสาทรับรู้ไวนี่ คิดเหมือนกันเลยเจ๊” ซีฟ่าพยักเพยิด

“นี่...พวกเธอ” แอนนาเรียก ทุกคนหันไปมอง

“อะไรอ่ะ ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะแอนนา” อเล็กซ์ถาม

“พวกเธอ....ใช่คัลเลอร์รึเปล่า” แอนนาถาม ทุกคนอึ้ง

“ปะ...เป็นไปไม่ได้หรอกแอนนา” เกวนปฏิเสธ ที่เหลือมองหน้ากัน

“เป็นไปแล้ว” ไมอาล่าเดินเข้ามา ตามด้วยนักเรียนอีกราวๆร้อยคนได้ “ทุกท่านคะ นี่...ไนท์ ออฟ คัลเลอร์ทั้ง 7 พวกเธอปิดบังเรามาตลอด”

“ทำไมเธอหลอกพวกเรา เห็นพวกเราเป็นอะไร” แอนนาถาม

“แอนนา....” เดลเนียพึมพำ

“ใช่!” ลูน่าหมดความอดทน “นามสกุลของพวกเราม่ใช่แลมเพอรูจ...แต่เป็น วี บริททาเนีย...ไมอาล่า เธอกล้ามากที่ท้าทายเรา”

“จะลงโทษฉันยังไงล่ะ ใช้กีอัสเหรอ แม่เมดูซ่า” ไมอาล่ายิ้ม

“นี่พวกเธอมีกีอัสด้วยเหรอ” เลเรียจะร้องไห้ คัลเลอร์กำหมัดแน่น ตอนนี้พวกเธอทำอะไรไม่ได้ เพราะเหมือนการเอาอำนาจมาข่มขู่กัน และพวกเธอคงเรียนที่นี่ต่อไม่ได้แล้ว

“ไปภาคีกัน” คาเอเดะกระซิบ

“พวกเธอนี่เหมือนท่านลูลูชสมัยก่อนเลยนะ ใช้กีอัส หลอกลวงคน สร้างภาพพจน์” ไมอาล่ายิ้ม

“จำไว้ไมอาล่า ว่าเธอทำอะไรไว้บ้าง แล้วจะหาว่าเราใจร้ายไม่ได้นะ” เดลเนียขู่ “นับแต่วันนี้ เราไม่ใช่นักเรียนของแอชฟอร์ด”

“คนที่มีกีอัส ใช่จะใช้ในทางผิดทุกคน พวกเราใช้มันเพื่อปกป้องบริททาเนียมานับไม่ถ้วน และที่เรามานี่ก็เพื่อจะเรียนรู้ชีวิตของเด็กธรรมดาที่ไม่มีภาระหนักที่จะต้องแบกรับอนาคตบ้านเมือง พวกเธอไม่เคยเฉียดตาย ไม่เคยฝึกระเบียบวินัยที่เข้มงวดมากๆของวิถีอัศวิน พวกเธอจะรู้อะไร แต่เราก็ภูมิใจที่ได้เป็นอัศวินของเหนือหัว โอกาสทองที่บางคนไม่มี” ซีฟ่าปรายตามองไมอาล่า

“ทุกคนจะเชื่อไหมก็ตามใจ แต่ที่พวกเธอยังมีชีวิตอยู่ได้ทุกวันนี้ มีบ้านมีแผ่นดินให้อยู่ ส่วนหนึ่งก็เพราะองค์จักรพรรดิบัญชาให้พวกเราปกป้องดูแลบริททาเนีย” คาเอเดะทิ้งท้ายก่อนพวกเธอจะไป ทุกคนเว้นไมอาล่ามองตามไป รู้สึกว่าพวกเธอพูดถูก ไม่ได้มีอะไรร้ายแรงเลยที่มาที่นี่ มีเพียงไมอาล่าที่ยิ้มสะใจ

 

ณ ภาคีอัศวินดำ

“ทำไมไม่จัดการเด็กนั่นล่ะ” คาเรนถาม

“ถ้าเล่นงานซะตรงนั้น ก็เท่ากับเราวางอำนาจ จะจัดการใครก็ได้สิคะ” เกวนตอบ

“ฉันบอกลูลูชแล้ว” สุซาคุเดินเข้ามาพลางถอดหน้ากาก

“แล้วท่านว่าไงคะพ่อ” คาเอเดะถาม

“มหาสหพันธรัฐจะประชุมอีกรอบพอดี ลูลูชให้จัดที่แอชฟอร์ด เขาอยากดูว่านักเรียนที่นั่นคิดยังไงกับพวกลูก ระหว่างนี้ทุกคนก็พักที่นี่ได้ตามสบาย” สุซาคุตอบ

Yes, My Lord ขอบคุณค่ะ” ทุกคนก้มหัว

“ไมอาล่าคงรู้เรื่องพ่อตัวเองจริงๆล่ะถึงใช้แผนนี้” อเล็กซ์ว่า

“ฉันว่ายัยนั้นยอมทำทุกอย่างเพื่อจะเป็นอัศวินชัวร์” มาร์ลีนกล่าว

“แต่ที่ซีฟ่ากับคาเอเดะพูดก็น่าจะทำให้ทุกคนได้คิดบ้างล่ะ” ลูน่าเอ่ย

“ขอบคุณค่ะ เจ๊” ซีฟ่าพูด คาเอเดะก้มหัวให้

“ฉันจะเรียกยัยแฝดนรกมาด้วย” เดลเนียพพูด ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

ตัวอย่างตอนต่อไป (By Odin)

            กะแล้วว่ายัยนั่นต้องหาเรื่องพี่ๆ รู้งี้หนูเจี๋ยนทิ้งให้ตั้งแต่วันที่เจอกันแล้ว แล้วการประชุมนี่องค์จักรพรรดิก็เสด็จเองเลย นาสก้าดันส่งขุนพลซ้ายมากวนอีก หา! อะไรนะ หนูแว่วๆมามีระเบิด แล้ว...พี่ๆจะไปกู้เองเหรอ เฮ้ย ทำอะไรระวังตัวหน่อยเซ่

 

วันนี้มาบอกที่มาของชื่อยัยแฝดแม่น้ำนรกค่ะ แต่ละคนความหมายช่าง...เอิ่ม...ลองฟังเองละกันค่ะ

โอลีฟ ไม่ได้มาจากนางเอกป็อปอายหรือน้ำมันมะกอกใดๆทั้งนั้นค่ะ แต่ยัยผลิ(สปริง)เห็นว่าโอลีฟชื่อมันดูธรรมชาติๆยังไงไม่รู้ค่ะ เนื่องจากชื่อคุณนายแปลว่า ฤดูใบไม้ผลิ เลยให้ผมกับตาสีเขียวค่ะ เดือดร้อนไรเตอร์ต้องตั้งชื่อให้อีก 3 ให้ขึ้นต้น โอ เหมือนกันเลยค่ะ

โอปอล ไม่ได้มาจากชื่อดาราไฮโซนะ มาจากอัญมณีชนิดหนึ่ง เป็นอัญมณีแห่งราศีตุลย์ ซึ่งตัวยัยนี่ก็ไม่ได้เกิดราศีตุลย์หรอกค่ะ ไรเตอร์นี่ล่ะค่ะราศีตุลย์ โอปอลมาจากภาษาสันสกฤตว่า Upala หมายถึงหินมีค่า มีแหล่งสมัยก่อนอยู่ที่เชโกสโลวะเกียแต่ปัจจุบันมักได้จากออสเตรเลีย โอปอลต่างจากอัญมณีอื่นตรงที่ไม่ตกผลึกแต่มีประกายสีรุ้งสวยงาม เชื่อว่าเป็นอัญมณีแห่งความหวัง ถ้าสตรีมีครรภ์สวมใส่จะคลอดบุตรง่าย ส่วนที่ยัยร้อนได้ผมกับตาสีส้มเพราะดันเกิดมาชื่อซัมเมอร์ค่ะ

โอดีน เป็นชื่อเทพเจ้าสูงสุดในตำนานสแกนดิเนเวียค่ะ เชื่อว่าคุ้มครองผู้ที่อยู่ในดินแดนอันหนาวเหน็บไร้แสงอาทิตย์ให้ปลอดภัย ยัยร่วง(แปลทุเรศเนาะ)ขอผมกับตาชมพูเพราะให้เหตุผลว่า “ออทั่มว่าฤดูใบไม้ร่วงเริ่มหนาว บรรยากาศโรแมนติก ขอสีหวานๆนะคะพี่” ไรเตอร์กลุ้มค่ะ

โอเชียน ง่ายๆค่ะ แปลว่า มหาสมุทร เพราะยัยหนาวดันชอบดินแดนที่หนาวๆสมชื่อค่ะ เธอชอบไซบีเรีย(เอาเข้าไป)เห็นว่าธารน้ำแข็งมหาสมุทรอาร์ติกน่าเที่ยว(ตรงไหน ไรเตอร์หน้าซีดเลยตอนฟังเธอพูดน่ะ) แล้วยัยนี่ดันชอบเจ้าสมุทรโปเซย์ดอนในเรื่องเซนต์เซย์ย่าอีก ด้วยเหตุผลง่ายๆว่า “หล่อ” ไรเตอร์เลยให้ผมกับตาสีเงิน เพราะเวลาสิ่งที่เป็นเงาๆวาวๆถูกลมหนาวนานๆเข้าจะเย็นมากๆ

ตอนหน้าเป็นตอนที่คัลเลอร์ต้องงานเข้าค่ะ เนื่องจากกับดักนาสก้า การประชุมเลยถูกป่วน พวกเธอจะจัดการยังไง ติดตามนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

250 ความคิดเห็น

  1. #203 JoM_ZzZz (@thitapha2011) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 13:48
    ชอบจังเรื่องนี้
    #203
    0
  2. #163 Seesor (@seesor) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:22

    มันส์จริงๆ ถ้าเอาไปทำเป็นอนิเมะนะ รับรอง จะนั่งดู 24 ชม.เลยค่ะ

    #163
    0
  3. #60 LullabyM (@windechay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2553 / 13:36
    เย้ๆๆ คุณพ่อ(จะ)ออกโรงเเล้ว><

    ถ้าเราเป็นคัลเลอร์นะ นัดตัว/ตัว เเล้วรอบฆ่าเลยดีกว่า(เอาจริงเรอะ?)
    #60
    0
  4. #59 meiarchan (@meiar) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 23:10
    แหมหนูโอดินกู๊ดไอเดียแต่น่าเสียดายที่ไม่ได้ทำ
    แหมจะจัดการก็ดักจับไปเจื๋อนแบบเนียนๆสิคะ หึๆๆ
    ตอนหน้าคุณพ่อจะมาลุยที่โรงเรียนเองเลยเรอะ! รักลูกไปมั้ย!(แต่อย่างว่าปัญหาของลูกไม่ช่วยจัดการก็ไม่ใช่คุณพ่อแล้วสิ)
    #59
    0
  5. วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 20:29
    สั้นไปหน่อยน้า~อ่านมิถึง30นาทีเลยอ่ะToT
    #58
    0