[FanFic] Code Geass ภาคการปฏิวัติของทายาทแห่งลูลูช

ตอนที่ 12 : Battle 11 Lose

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    16 เม.ย. 53

เช้าต่อมา คัลเลอร์ทุกคนเข้าเรียนสายเนื่องจากนอนดึก+ไปรบมา วันนี้พวกเธอดูง่วงๆอย่างไม่เคยเป็นเล่นเอาเพื่อนและอาจารย์งงไปตามๆกัน

“มาร์ลีน ลุกขึ้น” อาจารย์เรียก “วันนี้พวกเธอดูแปลกๆ เมื่อคืนทำอะไรมา”

“ไปรบ เอ้ย! ไปพบ...คนสำคัญมาค่ะ” มาร์ลีนละล่ำละลัก

“แฟนเหรอ” อาจารย์ถาม

“มะ...ไม่ใช่ค่ะ...ปะ...เป็น...เอ่อ...” มาร์ลีนคิดไม่ออก

“ผู้มีพระคุณค่ะ” คาเอเดะลุกขึ้น

“อืมม์ งั้นไปล้างหน้าซะ” อาจารย์สั่ง ทุกคนลุกขึ้นเดินไปห้องน้ำ เปิดก๊อกล้างหน้า

“ลูน่า เธอเช็ดหน้าก่อนค่อยหันมานะ” เกวนเตือน

“ขืนหันมา หน้าเปียก+ตาโตๆ คืนนี้ฉันฝันร้ายแน่ๆ” เดลเนียว่า

“กลัวอะไรวะ อยู่กันมานานน่าจะมีภูมิคุ้มกันแล้วนี่” ลูน่าเช็ดหน้า

“ถึงจะอยู่กันมาตั้งแต่เด็ก แต่เธอก็ตาโตที่สุดในกลุ่มแล้ว แถมโตขนาดเกินมนุษย์ทั่วไปด้วย” มาร์ลีนพูด

“แถมกีอัสเจ๊ยังเป็นนัยน์ตามรณะที่น่ากลัวสุดๆอีก” ซีฟ่าเห็นด้วย

“จะว่าไป ฉันไม่ได้บริหารกีอัสนานแล้วนะเนี่ย” อเล็กซ์ยิ้ม

“ก็ใช้กับเดลเนียแล้วให้มาร์ลีนแก้ดิ” คาเอเดะแซว

“ไหงเป็นฉันอ่ะ” เดลเนียโวย ทุกคนหัวเราะ

กีอัสของอเล็กซ์ คือการทำลายประสาทสัมผัส คนที่โดนจะเสียการมองเห็น การดมกลิ่น การได้ยิน การพูด การสัมผัสอย่างใดอย่างหนึ่ง

ส่วนมาร์ลีนสามารถแก้ไขกีอัสต่างๆได้ เพราะกีอัสของเธอคือกีอัส แคนเซิลเลอร์ ที่ใช้ยกเลิกคนที่โดนกีอัส เธอต่างจากเจเรเมียร์ตรงที่กีอัสเธอเป็นกีอัสจริงไม่ใช่เครื่องกล

“ได้ยินเรื่องน่าสนแล้วสิ” เสียงหนึ่งดังขึ้น ผู้ที่เข้ามาเป็นเด็กที่เรียนวิชาเพิ่มเติมเดียวกับคัลเลอร์ แต่เธอใส่แว่นตาดำตลอดเวลา

“แบรนด้า...” เกวนพึมพำ

“ดีใจจริงๆนะที่จำชื่อฉันได้” เด็กสาวยิ้ม

“เธอแอบฟังงั้นเหรอ ได้ยินอะไรไปบ้าง” ลูน่าเสียงเหี้ยม

“เปล่านะ ฉันผ่านหน้าห้องน้ำแล้วได้ยินเอง” แบรนด้ายักไหล่

“ฉันว่าเราพูดเบานะ เธอยังได้ยินเหรอ” เดลเนียสงสัย

“พวกเธอพูดเบาจริงๆ แต่ที่ฉันได้ยินเพราะ....ช่างเถอะ ฉันมีเรื่องอยากให้พวกเธอร่วมมือ เลิกเรียนเจอกันที่ห้องสมุดนะ”

“วันนี้ห้องสมุดปิด มีอะไรก็ว่ามา” ซีฟ่าเสียงนิ่ง

“ไม่เป็นไรหรอก ขอให้มาตามนัดด้วยนะ ถ้าไม่อยากให้เรื่องกีอัสถูกแฉละก็...” แบรนด้ากวนก่อนเดินออกไป เหล่าคัลเลอร์กำหมัดแน่น

“ไปเถอะ” คาเอเดะเสนอ

“มีอะไรก็ช่าง ไม่กลัวอยู่แล้ว” อเล็กซ์เอาด้วย

“แต่แบรนด้าไม่งงว่ากีอัสคืออะไร แปลว่าหล่อนรู้จักกีอัส” ลูน่าคิด

“แต่ยัยนั่นได้ยินที่เราพูดได้ไง” มาร์ลีนถาม ทุกคนนิ่งไป

 

เลิกเรียน ที่ห้องสมุด

“เล่นหมากรุกกัน” แบรนด้าชวน ระหว่างเอกับพวกลูน่าคือโต๊ะที่มีกระดานหมากรุกวางอยู่ “เราไม่เคยแข่งกันในวิชาเลยนะ”

“เธอชนะคู่แข่งทุกคนนี่ แถมชนะอย่างไม่น่าเชื่อว่ามนุษย์จะทำได้ทุกที กลัวอะไรล่ะ” เดลเนียว่า

“เถอะน่า ส่งตัวแทนมาสิ ถ้าเธอชนะ ฉันจะปิดปากเรื่องกีอัสไว้” แบรนด้ากล่าว

“ถ้าเราแพ้เธอจะปากโป้งงั้นสิ” ลูน่าเสียงกร้าว

“อย่าเพิ่งใจร้อนสิ ยัยเมดูซ่านัยน์ตามรณะ ดังนั้น...ฉันอยากได้สัก 100$ ค่าปิดปาก” แบรนด้าพูด

“นี่ฌธอ...ชนะทุกคนแล้วรีดเงินงั้นเหรอ” เกวนไม่พอใจ

“คนอย่างเธอ...อภัยให้ไม่ได้ ฉันจะชนะเธอให้ได้” อเล็กซ์นั่งลง แบรนด้านั่งบ้าง

“ชนะให้ได้นะอเล็กซ์” คาเอเดะพูด

“เต็มที่” ซีฟ่าตบบ่าอเล็กซ์

หลังจากเล่นได้สักพัก อเล็กซ์เสียเปรียบอย่างมาก เหมือนว่าแบรนด้าดูทางเธอออกหมด ทั้งๆที่อเล็กซ์เก่งหมากรุกมากๆเพราะถูกฝึกมาพร้อมเพื่อนๆ

...ถ้าครั้งนี้เรายอมเสียม้า ครั้งหน้าคิงของเราจะรุกฆาตได้...อเล็กซ์คิดพลางเดินม้าไปตำแหน่งที่คิงของแบรนด้ากินได้ แต่แบรนด้ากลับเลื่อนควีนของตัวเองกลับทำให้อเล็กซ์อึ้งมาก ไม่นานเธอก็โดนรุกฆาต

“ไม่จริง...” อเล็กซ์พึมพำ แววตาสั่นระริก

“บ้าน่า...เป็นไปไม่ได้” มาร์ลีนพูด ลูน่าถลามาคุกเข่าข้างอเล็กซ์ที่ดูช็อกเอามากๆ

“ว้า! ...เสียดาย แต่เธอน่ะเก่งกว่าทุกคนที่ฉันชนะมาเลยนะ” แบรนด้ายิ้ม

“ขออีกรอบ ถ้าคราวนี้เราแพ้อีก ฉันให้เธอเลย 500$” เกวนพูด

“ได้ มาเลย” แบรนด้าตอบ

“ขอเวลาเตรียมตัว 1 วัน” คาเอเดะพูด

“ก็ได้ แต่ขอบอกไว้ก่อน...พวกเธอไม่มีทางชนะหรอก” แบรนด้าลุกขึ้น “มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เธอคิดว่า ถ้ายอมให้ฉันกินม้า เธอจะรุกฆาตใช่ไหม”

“จริงเหรอ อเล็กซ์” เดลเนียถาม อเล็กซ์พยักหน้าทั้งๆที่ตายังเหม่อลอย แบรนด้าถอดแว่นออก ตาของเธอมีตรากีอัส ทุกคนผงะ

“รึว่า...เธอ...มีกีอัสอ่านใจ” ลูน่ามองแบรนด้า

“ฉลาดมาก ลูน่า ฉะนั้น...ยังไงพวกเธอก็แพ้ แล้วเจอกัน” แบรนด้าเดินออกไปพร้อมหัวเราะสะใจ

“ทุกคน...” อเล็กซ์มองเพื่อนๆแล้วร้องไห้ออกมา ลูน่าเข้าไปกอดอเล็กซ์ไว้ก่อนลูบผมสีนิลยาวสลวยของผู้เป็นเหมือนน้องคนสุดท้องของคัลเลอร์อย่างปลอบโยน

“ช่างมันเถอะ อเล็กซ์” ซีฟ่าปลอบ ทุกคนเข้ามาปลอบอเล็กซ์ที่ร้องไห้อย่างเสียใจและเจ็บใจที่สุด

ตัวอย่างตอนต่อไป (By Lelouch)

            อเล็กซ์แพ้เกมหมากรุกเหรอ คู่ต่อสู้คือคนที่มีกีอัสอ่านใจด้วยสิ เหมือนกันฉันในตอนนั้นเลย ยังไงก็ตามอเล็กซ์ไม่ได้แพ้หรอก ฉันจะแนะแนวทางให้พวกเธอเอาคืนเอง ฝากด้วยนะซีฟ่า คนที่กล้าหยามคัลเลอร์ของฉันมันต้อง......................

 

อเล็กซ์แพ้อย่างไม่น่าเชื่อค่ะ ไม่สิ ถ้าเล่นอย่างขาวสะอาดละก็ เธอไม่มีทางแพ้แน่นอนค่ะ

หวนนึกถึงตอนที่ลูลูชเคยโดนแบบนี้บ้างเนอะ ตอนนั้นพระเอกของเราก็ย่ำแย่พอควรอยู่ ตอนหน้าเราจะมาดูค่ะ ว่าลูลูชสอนลูกยังไงเพื่อจะเป็นแนวทางให้ลูกไปคิดวิธีแก้ปัญหา เขาไม่บอกวิธีโดยตรงให้เพราะต้องการให้ไปคิดเอง แล้วเรามาดูกันว่า คำว่าไม่ว่าลูกผิดพลาดยังไง ให้พ่อเสียศักดิ์ศรีมากเท่าไร พ่อก็อภัยให้ลูกได้ถ้าลูกไม่ผิด นั้นจริงหรือไม่ เฉลยตอนหน้าค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

250 ความคิดเห็น

  1. #193 JoM_ZzZz (@thitapha2011) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 13:50
     แบรนด้า
    ไปตายซะ
    #193
    0
  2. #162 Seesor (@seesor) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:55

    หรือว่า แบรนด้าจะอยุฝั่งนาสก้าคะ?

    #162
    0
  3. วันที่ 27 เมษายน 2553 / 16:57
    ไปตายซะ!!!!!!!!!!!!!!!บัดซบแบนด้า!!!!!!!กล้าทำให้ลูกๆของเราร้องให้งั้นรึ..ฮึ่มๆต้องให้สามีเราจักการรรรรรรรรรรรรร
    #49
    0
  4. #25 rebecca callennoy (@bencodegeass) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 17:02

    คุณพ่อต้องช่วยลูกแล้ว daddy go!

    #25
    0
  5. #24 LullabyM (@windechay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 16:34
    นังเเบรนด้านั่น คงไม่ได้สืบเชื้อกีอัสมาจากเหมาหรอกนะ(ทำได้?)
    555+   พวกคัลเลอร์จะชนะ รอลุ้นต่อปาย ย ย ยย ย ยย
    #24
    0