[Identity V] The Truth of Whitechapel Murders กลรักเกมฆาตกรรม JackNaib SephCarl feat. etc

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,624 Views

  • 449 Comments

  • 483 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,068

    Overall
    13,624

ตอนที่ 15 : Match 15: Final Showdown

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 953
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 103 ครั้ง
    2 พ.ค. 62

Match 15: Final Showdown

 

 

หลายวันต่อมา หลังจากคดีฆาตกรรมของแมรี่ เจน เคลลี่

“ราตรีสวัสดิ์ฮะ คุณพ่อ”

“ราตรีสวัสดิ์ ลิตเติ้ลแจ็คของพ่อ”

แจ็คจูบราตรีสวัสดิ์บนหน้าผากของ ลูกชายตัวน้อย จัดแจงห่มผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะหรี่ไฟตะเกียงให้มืดลง ห้องนี้เดิมเป็นห้องหนังสือและห้องที่เขาใช้วาดภาพ เมื่อมีลิตเติ้ลแจ็คมาอยู่จึงปรับปรุงห้องให้ใหม่ ร่างสูงของฆาตกรต่อเนื่องเดินไปทางประตู ก่อนจะออกไปยังไม่วายเหลียวกลับมามองดูว่าเด็กชายหลับหรือยัง

ชีวิตการเป็นพ่อคนของแจ็คไม่ยุ่งยากนัก เนื่องจากลิตเติ้ลแจ็คเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ไม่จุกจิกเรื่องการกินอยู่ เป็นเพราะชีวิตอันขัดสนที่ผ่านมาทำให้ลิตเติ้ลแจ็คเป็นเด็กติดดินเรียบง่าย เจ้าตัวแทบไม่ร้องขออะไรจากพ่ออย่างเขาเลย แม้จะดีใจเวลาได้เสื้อผ้าใหม่ๆ ได้มีอาหารและขนมอร่อยๆกิน ไม่ต้องอดอยากทนหิวทนหนาวอีกต่อไป ลิตเติ้ลแจ็คก็ไม่รู้สึกอยากได้อยากมีไปมากกว่านั้น อย่างน้อยแจ็คก็รู้สึกขอบคุณแมรี่ที่อบรมลูกชายให้เป็นเด็กดีขนาดนี้ ซ้ำยังเฉลียวฉลาดมีไหวพริบเกินอายุ ซึ่งก็คงมาจากการอาศัยประสบการณ์ที่ต้องพึ่งพากำลังของตนเอง ขบคิดและวางแผนการใช้ชีวิตในวันต่อไปกับแม่ตามลำพังสองคนมาโดยตลอด

สิ่งหนึ่งที่แจ็ครู้สึกได้ว่าเขาโชคดี คือลิตเติ้ลแจ็คสนิทกับนาอิบได้เร็วมาก เด็กน้อยรู้ดีว่าที่นาอิบมาอยู่ที่บ้านบ่อยๆ ไม่ใช่เพราะเป็นผู้คุ้มกันที่ถูกจ้างมา แต่เพราะเป็นคนรักของแจ็ค ซึ่งเด็กน้อยไม่ได้ปฏิเสธนาอิบเลย ส่วนแจ็คก็รู้ว่านาอิบไม่ถนัดการเลี้ยงเด็ก แต่ก็พยายามให้ความใส่ใจกับลิตเติ้ลแจ็ค คงเพราะทั้งสงสารและเอ็นดู เมื่อเขาลองพูดคุยกับนาอิบเรื่องการพาลิตเติ้ลแจ็คเข้าโรงเรียน อีกฝ่ายยังเสนอตัวเลือกให้หลายที่ ซึ่งนาอิบคิดว่าดีและมีสภาพแวดล้อมปลอดภัย เนื่องจากทหารรับจ้างย่อมรู้จักสถานที่ในละแวกต่างๆเป็นอย่างดี

ภาพนาอิบที่อยู่กับลิตเติ้ลแจ็ค ทำให้หัวใจของฆาตกรอวลอุ่นขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์

แจ็คเปิดประตูห้องนอนของเขาเองที่อยู่ตรงข้ามกับห้องของลิตเติ้ลแจ็ค วันนี้นาอิบมาค้างที่นี่ด้วย แต่เจ้าตัวยังไม่นอน ร่างเล็กนั่งอยู่ปลายเตียง สวมเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของเขา เส้นผมสีน้ำตาลบรูเน็ทท์ปล่อยสยายปลดเปลื้องภาพลักษณ์ทหารรับจ้างออกจนสิ้น ทว่าในมือควงมีดคูกรีซึ่งยังอยู่ในฝักไปมาอย่างใช้ความคิด

“ยังคิดเรื่องเพื่อนเก่าของเธออยู่อีกหรือ นาอิบ” แจ็ครู้ว่านาอิบกลัดกลุ้มในเรื่องใด เพื่อนที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกลายเป็นศัตรูที่ป้ายสีเขาให้กลายเป็นฆาตกรเพียงเพราะแก้แค้นที่ตนเองไม่เคยอยู่ในสายตา ตอนที่นาอิบเล่าให้เขาฟังว่าใครเป็นคนสร้างหลักฐานใส่ร้ายตนจนต้องเข้าคุก เขาก็รู้สึกได้ว่านาอิบยังเสียใจ

“หมอนั่นรู้จักที่พักของฉัน รู้จักบ้านนาย เขาต้องตามดูฉันอยู่ในบริเวณนี้มาระยะหนึ่งแล้วแน่นอน ทักษะของทหารกุรข่าที่เขามีไม่นับว่าแย่ นั่นอาจจะทำให้ฉันไม่รู้สึกตัวว่าโดนจับตามอง เพราะฉันเองก็ไม่รู้จริงๆว่าเขายังไม่ตาย” นาอิบมองแจ็คที่เดินเข้ามานั่งข้างๆ “เขาบอกว่าจะมาหานาย มาหรือยัง”

“ถ้าเขามา ป่านนี้ผมคงได้ชื่อว่าสังหารทหารกุรข่าไปแล้ว ช่างเป็นเกียรติประวัติแห่งการฆ่าของผมนัก” แจ็ควาดยิ้มพลางวางมือลงบนบ่าของคนรัก ออกแรงบีบแผ่วเบา “แม้จะเป็นเพื่อน แต่เขาประสงค์ร้ายต่อเธอ ถ้าเขามาเมื่อไร ขออภัยที่ผมคงละเว้นเขาไม่ได้”

“ฉันรู้อยู่แล้วว่านายจะพูดคำนี้” นาอิบหลุดยิ้ม “ฉันบอกหมอนั่นไปว่าถ้ารอดเงื้อมมือนายมาได้ ฉันจะฆ่าหมอนั่นด้วยมือตัวเอง”

“ถ้าเธอไม่อยากทำ ก็ให้ผมจัดการเขา เธอไม่จำเป็นต้อง...”

“ฉันลั่นวาจาไปแล้ว เป็นคำที่ทหารกุรข่าคนหนึ่งตกลงไว้กับทหารกุรข่าอีกคน ดังนั้นมันจึงสำคัญ” นาอิบเงยหน้าขึ้นสบตากับคนรัก “ชาลวะทำกับฉันได้ขนาดนั้น ก็นับว่าไม่ใช่เพื่อนฉันอีกแล้ว แต่เขารู้จักฉันดีพอจนอันตราย ดังนั้น...ถ้าหากเขาท้าทายนายเมื่อไร ก็ล่าเขาให้เต็มที่เลยริปเปอร์ ซึ่งฉันรู้ว่านายไม่ใจดีพอจะปล่อยให้เขาตายเร็วนัก แต่ถ้ารอดจากนายมาได้เมื่อไร ฉันจะยอมให้เขาตายสบายๆก็แล้วกัน”

“เธอก็รู้จักผมดีเกินไปแล้ว มิสเตอร์เมอร์เซนารี่” แจ็ครวบเอวนาอิบ ดันอีกฝ่ายให้นอนลงกับเตียงสีแดงของเขาก่อนจะทาบทับอยู่เหนือร่าง ไม่ยี่หระดวงตาสีฟ้าซีดที่จ้องเขม็งใส่เขาราวไม่พอใจเสียเต็มประดา

“ได้ทีเอาเปรียบฉันใหญ่เชียวนะ เจ้าฆาตกรโรคจิต”

“เพราะผมรู้ว่าถ้าเธอไม่สมยอม มีหรือจะยอมให้ผมเอาเปรียบ อย่างน้อยผมก็มั่นใจในระดับหนึ่งว่าผมมีดีจนทำให้เธอสมยอมได้ก็แล้วกัน”

นาอิบเงยหน้าหัวเราะ ก่อนจะยกสองแขนโอบคล้องรอบลำคอของคนตัวสูง ดวงตาสีฟ้าซีดกลับมาฉายแววยั่วล้อซุกซน ซ้ำริมฝีปากบางยังกระซิบคำท้าทาย

“หลงตัวเองเหลือเกินพ่อนักเชือด ไม่ยอมรับมาตรงๆเสียเล่า...ว่านายก็ติดใจฉันเหมือนกัน”

“หึ...ริมฝีปากนุ่มๆของเธอช่างคมนัก น่ากัดเสียให้ช้ำ” แจ็คไล้นิ้วไปบนกลีบปากของคนตัวเล็ก ดวงตาสีโลหิตวาววับราวเหยี่ยวร้ายจับจ้องเหยื่อ...เหยื่อที่ไม่ใช่ว่าได้มาโดยง่าย เหยื่อที่ทรนงพยศอยู่เหนือผู้ล่า เหยื่อที่เขาภาคภูมิใจยิ่งที่ได้ครอบครอง...ที่อีกฝ่ายยอมให้เขาครอบครอง

“ฉันไม่ได้คาดหวังแค่นั้นน่ะสิ...นายต้องเข้าใจนะ ฉันนอนในคุกมาหลายวัน ปวดเมื่อยเนื้อตัวไปหมด เพราะฉะนั้น...” นาอิบขบกัดนิ้วเรียวยาวที่กำลังสัมผัสริมฝีปากเขา “ปรนเปรอฉันให้สบายตัวทีสิ ริปเปอร์”

ฆาตกรในคราบจิตรกรวาดยิ้มเล่ห์ร้าย คนเป็นทหารรับจ้าง...นอนในคุกไม่กี่คืนคงไม่เท่าไรหรอกกระมัง อยากจะปั่นหัวเขามากกว่า...

ร้ายนัก...นาอิบ ซูบีดาร์ ร้ายจนจับเอาฆาตกรวายร้ายอย่างเขาได้อยู่หมัดเลยทีเดียว

ริมฝีปากทั้งคู่ประกบแนบชิด ใช้เรียวลิ้นรุกไล่ใส่กันราวกับจะแย่งชิงความเหนือกว่าในสงครามของสองคนบนเตียง มือเรียวที่พรากชีวิตผู้คนดึงรั้งเสื้อของเขาเองบนร่างอีกฝ่ายให้เลิกขึ้น เปิดเผยเรือนร่างเล็กทว่าแข็งแรงแสนเย้ายวน ส่วนมือของทหารรับจ้างเคลื่อนลงล่าง เอื้อมหากางเกงของจิตรกรหนุ่มเพื่อพยายามปลดเปลื้องมันออกเสียให้พ้นๆ

ก็อกๆๆ

เสียงเคาะประตูทำให้ทั้งคู่หยุดทุกการเคลื่อนไหวที่กำลังดำเนินไป แจ็คเงยหน้าขึ้นจากร่างของนาอิบ และนาอิบก็เงยแหงนเชิดหน้าเพื่อให้มองเห็นประตู จากนั้นต่างคนต่างมองตากันเพื่อสื่อสารให้เข้าใจว่าทั้งคู่ล้วนได้ยินเสียงนั้น ไม่ใช่แค่ใครคนหนึ่งหูฝาด

“ลิตเติ้ลแจ็คกระมัง...” นาอิบพึมพำ ทั้งคู่ผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว ต่างคนต่างสวมใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย แจ็คเดินไปที่ประตูพร้อมกับนาอิบที่ควานหากางเกงมาใส่จนได้ เมื่อประตูเปิดออก เด็กน้อยในชุดนอนแขนยาวขายาวก็ขยี้ตาป้อยๆอยู่หน้าประตู มืออีกข้างอุ้มหมอนใบโตมาด้วย

“ลูกรัก เป็นอะไรหรือครับ” แจ็คย่อตัวลงคุยกับลูกชาย “ไม่ขยี้ครับ เดี๋ยวจะแสบตาเอาได้”

“คืนนี้นาอิบอยู่ใช่ไหมฮะ” ลิตเติ้ลแจ็คถามเสียงงัวเงีย “ผมขอ...นอนพร้อมคุณพ่อกับนาอิบได้ไหมฮะ”

ผู้ใหญ่ทั้งสองหันมามองหน้ากัน พอเห็นเด็กน้อยอุตส่าห์เดินหอบหมอนทั้งที่ตาจะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่มาหา จะปฏิเสธใส่ก็คงจะใจร้ายมากไป...ดูสิ ลิตเติ้ลแจ็คยังหวาดหวอดๆอยู่เลย

“อุ้มเขาเข้ามาเถอะ” นาอิบบอก แจ็คจึงอุ้มลูกชายขึ้น เดินมาวางตัวเด็กน้อยลงบนเตียงอย่างชำนาญ ราวกับคุณพ่อที่เชี่ยวชาญการอุ้มเด็กอยู่เป็นประจำ หลายวันที่ผ่านมาแจ็คก็ไม่รู้ตัวว่าเขาอุ้มลูกบ่อยครั้งอยู่เหมือนกัน นาอิบจัดหมอนให้รองศีรษะน้อยๆ ตามด้วยห่มผ้านวมนุ่มสีแดงสดให้คลุมตัวลิตเติ้ลแจ็ค

“ราตรีสวัสดิ์ฮะคุณพ่อ” เสียงเด็กน้อยง่วงงุนพูดแทบจะไม่เป็นคำ แต่ก็ยังพยายามคว้ามือแจ็คกับนาอิบไว้คนละข้าง จิตรกรหนุ่มจึงก้มลงจูบหน้าผากลูกชายแทนคำอวยพรให้ฝันดีอีกครั้ง

“ราตรีสวัสดิ์ ลูกพ่อ”

“ราตรีสวัสดิ์ฮะ...นาอิบ”

คำของลิตเติ้ลแจ็คทำให้นาอิบไปไม่เป็น เมื่อเขามองแจ็คก็ได้รับเพียงรอยยิ้มกลับมา นิ้วเรียวของฆาตกรแตะแผ่วเบาที่ริมฝีปากของทหารรับจ้าง บอกให้รู้ว่าต้องทำอย่างไรในการส่งลูกชายเข้านอน

นาอิบชั่งใจเล็กน้อย...เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ก่อนที่อดีตทหารกุรข่าจะก้มลงจูบแผ่วเบาที่ไรผมบนหน้าผากของเด็กน้อย

“ราตรีสวัสดิ์ลิตเติ้ลแจ็ค”

“ราตรีสวัสดิ์ฮะ...” ลิตเติ้ลแจ็คพึมพำเสียงเบา “คุณแม่...”

ลิตเติ้ลแจ็คผล็อยหลับไป แต่ทิ้งระเบิดลูกโตไว้ให้ทหารรับจ้างตัวเล็ก นาอิบชะงักค้างเหมือนถูกฉีดยาชาในขณะที่แจ็คยิ้มกว้างพออกพอใจยิ่ง ดวงตาราวทับทิมคู่สวยที่มองตรงมาหา คุณแม่ ของลิตเติ้ลแจ็คแฝงไปด้วยนัยยะและเล่ห์ร้าย จนนาอิบรีบทิ้งตัวลงนอนข้างลิตเติ้ลแจ็ค หลับตาลงเหมือนไม่อยากรับรู้อะไรอีก

รู้แค่ว่ามีอ้อมแขนของฆาตกรเอื้อมมากอดกระชับทั้งเขาและลิตเติ้ลแจ็คจนกระทั่งหลับไป...

 

 

ยามเย็น วันต่อมา ณ โบสถ์ไวท์ชาเปล

ในเวลาสายัณห์ที่ดวงอาทิตย์จวนลับฟ้า ไม่มีใครมาทำศาสนกิจที่โบสถ์เล็กๆแห่งนี้แล้ว บรรยากาศในสุสานเงียบสงัด หน้าป้ายหลุมศพของเหยื่อคดีฆาตกรรมต่อเนื่องฝีมือแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ทุกป้ายปรากฎช่อดอกกุหลาบขาววางไว้อย่างเรียบร้อย เป็นสัญลักษณ์แทนคำกล่าวลาและคำขอบคุณสำหรับการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่ของพวกเธอ ทั้งๆที่ในสายตาคนอื่น พวกเธอก็เป็นแค่หญิงข้างถนนขี้เมาอมโรค ใช้ร่างกายแลกเงินเลี้ยงปากท้อง เป็นอาชีพแสนตกต่ำไม่มีใครอยากข้องแวะ แต่ก็มีบุคคลกลุ่มหนึ่งที่รู้ว่าน้ำใจและความกล้าหาญของพวกเธอควรค่าแก่การสรรเสริญเพียงใด

โจเซฟกับเอซอปย่อตัวลง บรรจงวางช่อดอกไม้ลงตรงหน้าป้ายหลุมศพสลักชื่อ มารี เจนเน็ท เคลลี่ที่ถูกฝังอย่างเป็นทางการหลังจากเอซอปได้นำหัวใจวางคืนกลับไปในร่างเธอ แล้วบรรจงจัดแต่งให้เธอมีสภาพที่งดงามสมบูรณ์อย่างสุดกำลังความสามารถที่เขาจะทำได้ เอซอปรับงานนี้จากตำรวจเหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ศพของโสเภณีมีญาติมาร่วมไว้อาลัย

ทั้งคู่ลุกขึ้น หลีกทางให้นาอิบได้ก้าวเข้ามา ทหารรับจ้างตัวเล็กเลือกอาซาเลียสีขาวให้กับผู้ที่หลับใหลอยู่ด้านล่าง ดวงตาสีฟ้าซีดกวาดมองตัวอักษรทุกตัวบนชื่อของหญิงสาวผู้ล่วงลับ

“ฉันจะไม่ผิดสัญญาแมรี่ ดังนั้นไม่ต้องเป็นห่วงอะไรอีกแล้ว ฉันรับปากจะอยู่เคียงข้างพี่ชายและลูกชายของเธอเสมอ ลาลี กุรันส์ดอกนี้จะแทนคำอวยพรให้เธอพบความสุขในภพหน้า...เธอหลับให้สบายเถอะ”

นาอิบลุกขึ้นจากนั้นจึงก้าวออกไปยืนข้างๆ ด้านหลังเขามีแจ็คที่อุ้มลูกชายบุญธรรมตัวน้อยเข้ามาที่หน้าหลุมศพ ร่างสูงโปร่งย่อเข่าลง ปล่อยลิตเติ้ลแจ็คออกจากอ้อมแขน ทั้งคู่ร่วมกันวางกุหลาบขาวช่อโตไว้ข้างๆช่อดอกไม้ที่ถูกวางไว้ก่อน

“แม่ฮะ...แม่หลับสบายดีไหมฮะ...” ลิตเติ้ลแจ็คถามทั้งที่รู้ว่ามารดาไม่มีวันตอบกลับมาได้ น้ำตาของเด็กน้อยที่แย้มยิ้มอยู่เสมอเริ่มเอ่อคลอ “แม่ไม่ต้องห่วงผมแล้วฮะ ตอนนี้ผมมีคุณพ่อกับนาอิบ มีพี่ๆที่คฤหาสน์โอลีตัส คุณลุงลีโอให้ตุ๊กตาตัวใหญ่กับผมด้วย ทุกคนดีกับผมมากเลย...ดังนั้น ผมจะเป็นเด็กดี...ฮึก...ผมจะโตขึ้นอย่างสง่างามให้เหมือนคุณพ่อ ผมสัญญา...ฮึก”

ภาพของเด็กน้อยที่สะอื้นไห้อย่างสุดกลั้นทำให้ทุกคนรู้สึกเศร้าตามไปด้วย แจ็คหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดน้ำตาให้ลูกชาย ก่อนจะกล่าวคำมั่นต่อดวงวิญญาณน้องสาว

“ลิตเติ้ลแจ็คเป็นเด็กดีมากแมรี่ ขอบคุณที่ยกลูกชายผู้น่ารักและเฉลียวฉลาดคนนี้ให้กับผม ผมจะให้เขาได้เล่าเรียน ได้ท่องโลกกว้าง ยามหิวเขาจะมีกิน ยามหนาวจะมีเสื้อผ้าใส่ ผมจะไม่ให้เขารู้สึกขาดแม้เพียงนิด เขาจะมีทั้งพ่อที่พร้อมจะปกป้องเขา...” แจ็คเงยหน้าขึ้นไปมองนาอิบที่ยืนอยู่ไม่ไกล “และแม่ผู้เข้มแข็ง”

“เดี๋ยวแจ็ค ใครบอกว่าฉันจะให้ลิตเติ้ลแจ็คเรียกว่าแม่” นาอิบแย้งขึ้นกะทันหัน ทำเอาความเงียบโรยตัวปกคลุมชั่วอึดใจ บรรยากาศเศร้าซึ้งเมื่อสักครู่ถูกถล่มหายวัยไปในพริบตา

“นาอิบ...ไม่อยากเป็น...แม่ผมหรือฮะ...” ลิตเติ้ลแจ็คมองอย่างตกตะลึง น้ำตาเด็กน้อยพาลจะไหลอีกรอบ

“มะ...ไม่ใช่นะ...คือฉันหมายถึง...แบบว่า...” นาอิบรีบปฏิเสธพัลวัน ทันทีที่เด็กน้อยเตรียมเบะหน้าร้องไห้ นาอิบก็ถลาตัวเข้าไปประคองแก้มนุ่มนิ่มเมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังเข้าใจผิด ทั้งๆที่เขาโอ๋เด็กไม่เป็น “ไม่ใช่แบบนั้นลิตเติ้ลแจ็ค...ไม่ใช่ว่าฉันไม่รักนาย ไม่อยากดูแลนาย แต่ฉันเป็นผู้ชาย ทำไมนายไม่เรียกฉันว่าพ่อ”

เท่านั้นเองนาอิบก็ได้ยินเสียงฮันเตอร์ทั้งสองขำพรืดพร้อมกันเหมือนอดกลั้นไว้ไม่อยู่ นาอิบจึงลุกขึ้นส่งสายตาอาฆาตให้ทั้งแจ็คที่ยังคุกเข่าอยู่และโจเซฟที่ยังมีเอซอปอยู่ในอ้อมแขน

“มีอะไรน่าขำไม่ทราบ”

“ให้ลูกเรียกพ่อสองคนก็สับสนแย่เลยนะนาอิบ” แจ็คลุกขึ้นยืน “ผมให้ลูกเรียกพ่อก่อน ดังนั้นตำแหน่งนี้เป็นของผม”

“นายฉวยโอกาสตอนฉันอยู่ในคุกแย่งตำแหน่งนี้ไป นายเอาเปรียบฉัน หน้าไม่อาย” นาอิบเถียงเสียงแข็ง

“เราต่างรู้ว่าเพราะเหตุใดคุณจึงเป็นแม่นะครับ” โจเซฟได้ทีเสริมทัพเพื่อนร่วมอุดมการณ์ฮันเตอร์

“ฮันเตอร์ก็เข้าข้างพวกเดียวกันเองอยู่แล้ว” นาอิบฮึดฮัดใส่โจเซฟอย่างไม่เกรงใจตำแหน่งท่านเคานท์ ก่อนหันไปหาเอซอป “คาร์ล นายคิดว่าลิตเติ้ลแจ็คควรเรียกฉันว่าอะไร”

โจเซฟก้มลงกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูเอซอปพร้อมรอยยิ้มร้าย เท่านั้นไม่พอ เขายังจงใจใช้เขี้ยวคมขบเบาๆที่ใบหูนุ่มนิ่มของคนในอ้อมแขนด้วย นาอิบฉุนขาด รู้แล้วว่าหมอนี่สามารถควบคุมบงการเอซอปได้อย่างใจ ให้ชี้หมาป่าเป็นลูกแกะ ลูกแกะเป็นหมาป่ายังได้เลย และนาอิบรู้ด้วยว่าเขาจะต้องเพลี่ยงพล้ำ เมื่อช่างแต่งศพหนุ่มน้อยจู่ๆก็หน้าระเรื่อแดงเหมือนไปอังไอน้ำร้อนมา ก่อนจะขมุบขมิบปากตอบนาอิบด้วยเสียงเบา

“เด็ก...ควรมีทั้งพ่อ...และแม่นะ...ถือว่าทำเพื่อลิตเติ้ลแจ็คเถอะ...นาอิบ”

นาอิบถึงกับอ้าปากเหวอ...นายทำกับฉันแบบนี้หรือ เอซอป คาร์ล...นายมันเห็นสามีดีกว่าเพื่อน นายกล้าดีอย่างไรทรยศความเป็นเซอร์ไวเวอร์ด้วยกัน! นายทำกับเพื่อนแบบนี้ได้อย่างไรคาร์ล!!

ครืน!!

เสียงฟ้าร้องดังสนั่นจนลิตเติ้ลแจ็คสะดุ้งถอยไปเกาะชายฮู้ดสีชาเขียวของนาอิบ ทางด้านผู้ใหญ่ทั้งสี่ก็มองหน้ากันก่อนทีโจเซฟจะถอนหายใจ

“ช่วงนี้ฝนหลงฤดูตกบ่อยเหลือเกิน ตอนนี้อาทิตย์ก็ลับขอบฟ้าแล้ว หากมีฝนมีลมเข้าไปอีกคงหนาวน่าดู อย่างไรคุณพาลิตเติ้ลแจ็คกลับก่อนเถอะครับ หากอากาศเย็นเกินไปจะไม่ดีสำหรับเด็ก”

“ไม่ได้หรอกโจเซฟ ผมเป็นญาติของแมรี่ ไม่นานพวกลีโอก็มาถึงแล้ว ผมต้องอยู่รับพวกเขา” แจ็คหันมาทางนาอิบ “นาอิบ รบกวนพาลิตเติ้ลแจ็คกลับบ้านก่อนได้ไหม”

“ได้สิ ไม่รบกวนอะไรเลย ฉันจะพาเขาเข้าซอยไปทางลัด” นาอิบเข้าใจดี การตายของแมรี่เป็นข่าวใหญ่ที่ทุกคนจับตามอง หากมีใครมาเคารพศพเธออย่างเอิกเกริกย่อมเป็นที่ผิดสังเกตเนื่องจากทุกคนเข้าใจว่าเธอเป็นโสเภณีไร้ญาติ พวกเขาจึงเลือกมาในตอนเย็น และไม่นานลีโอจะพาเซอร์ไวเวอร์กับฮันเตอร์คนอื่นที่เสร็จธุระประจำวันตามมาในหัวค่ำ พวกเขาคงหลบฝนกันในโบสถ์ได้ ทว่าลิตเติ้ลแจ็คยังเด็กมาก ควรให้กลับไปพักผ่อนที่บ้านอันสะดวกสบายจะดีกว่า อย่างน้อยก็น่าจะอาบน้ำเข้านอนได้

“กลับกับนาอิบก่อนนะครับ แล้วพ่อจะรีบตามกลับไปนะ” แจ็คบอกกับเด็กชายตัวน้อย “เป็นเด็กดีนะครับตัวเล็กของพ่อ อ้อนมากๆเสียหน่อยก็ดี เผื่อนาอิบจะใจอ่อนยอมให้เรียกว่าคุณแม่”

“ได้ฮะ คุณพ่อระวังอย่างเปียกฝนนะฮะ” ลิตเติ้ลแจ็คยังไม่วายกำชับ ก่อนจะวิ่งไปจับมือนาอิบที่จ้องแจ็คด้วยสายตาเอาเรื่อง แต่เห็นแก่คนที่จับมือเขาอยู่ ทหารรับจ้างตัวเล็กจึงได้แต่ทำเมินรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของฆาตกรร่างสูง แล้วหันมาจูงมือเด็กน้อย กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกจากโบสถ์แข่งกับเวลาเพื่อให้กลับบ้านทันก่อนจะเปียกฝนด้วยกันทั้งคู่

 

 

เสียงฟ้าคำรามทำให้นาอิบตัดสินใจพาลิตเติ้ลแจ็คเลี้ยวเข้าซอยลัดที่จะตรงสู่บ้านของแจ็คเร็วที่สุด นึกโอดครวญในใจว่าอยากได้ร่มของอู่ฉางเสียเหลือเกิน นาอิบรวบตัวเด็กน้อยขึ้นอุ้มแล้วเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นไปอีก

แต่เพียงไม่นานนักลางสังหรณ์ของทหารรับจ้างก็ทำงาน นาอิบรู้สึกได้ว่าตัวเองถูกจับตามองและกำลังถูกสะกดรอย เร็วเท่าความคิด...ฝีเท้าอันว่องไวพาร่างปราดเปรียวพลิกเปลี่ยนเส้นทางทันที สองแขนกอดกระชับร่างเล็กๆแนบเข้ากับตัว จิตสังหารที่ไล่หลังมาอย่างไม่คิดปิดบังทำให้นาอิบรู้แน่แล้วว่ากำลังถูกตามล่า

แย่แล้ว...

“นาอิบ...มีอะไรฮะ...ทางนี้ไม่ใช่...”

“เรากำลังอยู่ในอันตรายลิตเติ้ลแจ็ค ฉันต้องพานายไปจากที่นี่ก่อน” นาอิบตอบโดยไม่รอให้จบคำถาม อย่างไรเสียชีวิตน้อยๆในอ้อมกอดเขาก็สำคัญยิ่ง หากเขาจะถูกปองร้ายก็ช่างเถอะ แต่ลิตเติ้ลแจ็คจะมาเจอลูกหลงไปด้วยไม่ได้ ยิ่งเสียงฝีเท้าที่ไล่หลังเปลี่ยนมากระโดดขึ้นวิ่งบนขอบแนวกำแพงข้างตรอกด้วยความคล่องตัวยิ่งทำให้เขาต้องระวัง

ฉับพลันระเบิดควันก็ถูกโยนลงมา สร้างกลุ่มควันหนาทึบบดบังทัศนวิสัยจนนาอิบต้องหยุดเท้าเพราะเกรงจะวิ่งเข้าสู่เงื้อมมือคนที่อาจไปดักรออยู่ด้านหน้า นาอิบกลั้นหายใจพลางปิดปากและจมูกลิตเติ้ลแจ็คไม่ให้สูดควัน แม้รู้ว่าควันนี้จะทำให้ระคายเคือง แต่นาอิบก็ลืมตาเพื่อมองหาศัตรูรอบตัวทั้งๆที่ร้องสั่งในสิ่งตรงข้ามกับเด็กน้อย

“อย่าลืมตานะลิตเติ้ลแจ็ค”

สิ้นเสียงเขา ด้านข้างลำตัวด้านขวาของเขาก็ถูกอัดกระแทกจนล้มทั้งตัว...เขาเห็นท่อนขาคู่อริ ต้องเป็นลูกเตะแน่นอน นาอิบพลิกตัวเอาหลังลงกระแทกพื้นเพื่อป้องกันลิตเติ้ลแจ็ค ไม่ให้เด็กน้อยถูกแรงกดทับ นาอิบเคืองตาจนต้องหลับตาลงเมื่อสุดจะทนไหว

ทันใดนั้น แรงฉุดกระชากหนักหน่วงก็โจมตีเขา พร้อมกับน้ำหนักของลิตเติ้ลแจ็คที่อยู่บนตัวเขาก็หายไป!!!

“นาอิบ!!

เสียงร้องของลิตเติ้ลแจ็คทำให้เขาลุกพรวดขึ้น รับรู้แล้วว่ามีคนแย่งเด็กน้อยไปจากอกของเขา ทหารรับจ้างหนุ่มใจหายวาบ ก่อนที่จะดึงมีดคูกรีมาเตรียมพร้อม สายฝนค่อยๆหยาดหยดลงมากระทบร่าง ไล่กลุ่มหมอกควันให้จางลง และนาอิบก็พยายามฝืนลืมตาขึ้นมองไปรอบตัว ตวัดควงใบมีดไล่ควันให้จางลงโดยเร็วพร้อมกับร้องถาม

“ลิตเติ้ลแจ็ค อยู่ที่ไหนน่ะ!

“นาอิบ! ผมอยู่นี่!!” ลิตเติ้ลแจ็คร้องเรียกเขาสุดเสียง “ปล่อยฉันนะ! นายเป็นใครน่ะ!

นาอิบรีบหันขวับไปทางต้นเสียงทันที เพ่งสายตาฝ่าควันและสายฝนที่เริ่มเทตัวหนัก รู้ว่าประโยคหลังลิตเติ้ลแจ็คไม่ได้พูดกับเขาแน่ เมื่อควันสลายตัวจนพอมองเห็น นาอิบถึงรู้ว่าจักษุสัมผัสของเขาพร่าเลือน เขากะพริบตาถี่ๆไล่ความระคาย แต่เมื่อมองเห็นชัดเจนแล้ว ร่างกายของเขาก็เหมือนถูกตอกตรึงติดพื้น เลือดทั้งตัวในร่างถูกสะกดให้ไม่ไหลเวียน ช่วงอกโหวงวูบเหมือนหัวใจหล่นไปอยู่ที่เท้า

เจอกันอีกแล้ว นาอิบ...”

เป็นภาษาบ้านเกิดที่นาอิบไม่อยากได้ยินที่สุด ชาลวะอยู่ตรงหน้าเขา...คราวนี้มันเปิดหน้าให้เห็นชัดเจน มือหนึ่งอุ้มร่างลิตเติ้ลแจ็คกดแนบอยู่ด้านหน้าลำตัว เด็กน้อยมองมาทางเขาด้วยสายตาตื่นตระหนก แต่นั่นยังไม่เท่ากับนาอิบที่เห็นว่ามืออีกข้างของชาลวะมีปืนซึ่งกำลังจ่อหัวเด็กน้อยอยู่!

“ว่าอย่างไรคุณแม่...ลูกชายสุดที่รักอยู่นี่แล้วอย่างไรเล่า ระวังอย่าทำอะไรโดยไม่คิดให้ดีก่อน เพราะเด็กนี่จะเป็นอย่างไรฉันก็ไม่รับประกันนะ” ชาลวะส่งยิ้มที่แสนบิดเบี้ยวราวคนเสียสติให้ “วางมีดคูกรีลงเดี๋ยวนี้”

ชาลวะ...” นาอิบควบคุมสติและลมหายใจ ไม่แสดงท่าทีให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาร้อนรน เขาค่อยๆย่อตัวและวางมีดลงกับพื้นตามที่อีกฝ่ายต้องการ ก่อนจะลุกขึ้นช้าๆและพยายามเจรจา “อย่าทำแบบนี้ ปล่อยเด็กไป”

“ปล่อย...หึๆ เห็นทีจะไม่ได้หรอกนาอิบ เด็กนี่สนิทกับนายถึงขนาดรู้ชื่อกันเลยไม่ใช่หรือ แสดงว่าสำคัญกับนายน่าดูเลย ภาพนายที่วิ่งสุดฝีเท้าพร้อมกอดเด็กคนนี้ไว้แน่นช่างน่าประทับใจ ดูอย่างไรก็ราวกับแม่ลูกอ่อนที่พยายามปกป้องเขาเสียเหลือเกิน”

“ฉันรู้ว่านายโกรธแค้นฉันมาก แต่นี่มันเป็นเรื่องระหว่างฉันกับนาย ถ้ามันเป็นแบบนั้นก็มาลงที่ฉันสิวะ จะเอาเด็กบริสุทธิ์ที่ไม่รู้เรื่องมาเกี่ยวข้องทำไม” นาอิบกำมือแน่นด้วยแรงโทสะ แต่เขาไม่สามารถปราดเข้าไปแย่งชิงลิตเติ้ลแจ็คออกมาจากอีกฝ่ายได้ กระสุนในปืนนั้นคงทำอันตรายเด็กน้อยได้ก่อนเขาจะเข้าถึงตัวด้วยซ้ำ

“ทำไมจะไม่เกี่ยววะ! ฉันอุตส่าห์ตามนายมาตั้งแต่ประตูโบสถ์ก็เพื่อเอาตัวมัน ทำไมฉันจะต้องปล่อยมันไปแค่เพราะนายร้องขอ ห๊ะ! ในเมื่อฉันร้องขอน้ำใจจากนาย นายยังไม่เคยเห็นใจฉันเลยสักครั้งเดียว” ชาลวะตะคอก “ดูหน้าไอ้เด็กนี่ก็รู้แล้วว่าใครเป็นพ่อมัน มันก็คงเป็นลูกไอ้จิตรกรนั่นกับโสเภณีสักคน พอไอ้หมอนั่นจะรับเด็กมาเลี้ยง นายก็ยอมกลายเป็นแม่มันไปด้วยอีกคนไม่ใช่หรือ ดีเหมือนกัน...ถ้าไอ้เด็กนี่เป็นอะไรไป ไอ้จิตรกรนั่นคงแทบเป็นบ้าเลยเชียวละ”

“นายมันไม่เหลือศักดิ์ศรีของทหารไปแล้วชาลวะ นายเอาเด็กมาเป็นเครื่องมือบีบบังคับฉันอย่างคนตาขาว หากนายยังพอมีสติหลงเหลือไว้ไตร่ตรองสักนิด นายก็ควรจะเข้ามาประลองกับฉันตัวต่อตัวให้สมเกียรติทหารกุรข่า”

“ใครกันแน่ที่โยนศักดิ์ศรีทิ้งไปก่อน! ไม่ใช่นายหรอกหรือนาอิบ...นายเป็นต้นคิดหนีกองทัพเพื่อแลกกับเงินตรา แลกกับความหรูหราฟุ้งเฟ้อที่แผ่นดินนี้ มิหนำซ้ำ...ยังเอาเรือนร่างเข้าแลก ผันตัวมาเป็นนางบำเรออุ่นเตียงให้ไอ้จิตรกรนั่น ก็พูดเองไม่ใช่หรือว่าติดใจลีลาของมัน...แบบนี้มันต่างจากพวกเมียเก็บเมียเช่า พวกโสเภณีข้างถนนตรงไหน!ชาลวะเล็งปืนตรงมาหานาอิบ

ครืน!!

ปัง!!

เสียงลั่นไกปืนดังแทบจะพร้อมๆกับเสียงฟ้าร้องคำราม ฝนเทตัวลงหนักเหมือนจะซ้ำเติมกัน และถึงแม้กระสุนที่ถูกยิงออกมาจะไม่ได้สัมผัสตัวนาอิบ เพราะชาลวะจงใจเบี่ยงออกไปจากหน้าเขา แต่แรงอัดอากาศก็ทำให้ฮู้ดสีชาเขียวที่เปียกชุ่มของเขาเปิดออก ซ้ำยังบาดแก้มของเขาจนเลือดไหลซิบ

“นาอิบ!!” ลิตเติ้ลแจ็คร้องด้วยความตกใจ เขากลัวว่านาอิบจะถูกยิงจริงๆ น้ำตาของเด็กน้อยถึงกับไหลพราก

“ไม่เป็นไรลิตเติ้ลแจ็ค” นาอิบร้องบอกเด็กน้อย “มองแค่ฉัน...ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้นลิตเติ้ลแจ็ค...ฉันจะช่วยนายให้ได้ เข้มแข็งไว้ ทำให้ฉันภูมิใจ”

ลิตเติ้ลแจ็คกลั้นเสียงสะอื้น ข่มความกลัวและพยักหน้า นาอิบส่งยิ้มให้เพื่อเสริมความมั่นใจ และภาพนั้นทำให้ชาลวะแค่นหัวเราะ จากนั้นจึงจงใจพูดเป็นภาษาอังกฤษเพื่อให้ลิตเติ้ลแจ็คได้ยินบทสนทนา ซึ่งจะทำให้เด็กน้อยกดดันยิ่งกว่าเดิม

“ช่างรักกันเสียเหลือเกิน ห่วงกันมากแบบนี้ยังจะปากแข็งว่าเด็กคนนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับนายอีกหรือ”

เด็กคนนี้เป็นลูกของนายจ้างฉัน ฉันย่อมปกป้องเขา ไม่ว่าจะต้องแลกกับอะไรก็ตาม” นาอิบตอบเป็นภาษาเนปาลี เขารู้ว่าชาลวะคิดจะทำอะไร ถ้าหากมันกดดันจนลิตเติ้ลแจ็คทนไม่ไหว อาจจะพลั้งปากบอกอะไรบางอย่างออกไปก็ได้

“แม้แลกกับชีวิตของนายหรือนาอิบ”

“ใช่! แม้แลกด้วยชีวิตของฉัน เด็กคนนี้ก็จะต้องปลอดภัย”

นาอิบตอบโดยไม่ลังเล ลิตเติ้ลแจ็คยังเด็กอยู่เลย ไม่ควรถูกนำมาเป็นเครื่องมือต่อรองหรือถูกข่มขู่เช่นนี้ และในเมื่อเขาจะยินดีจะรับเด็กคนนี้เป็นลูก เขาย่อมทำทุกอย่างที่พ่อแม่พึงกระทำเพื่อปกป้องลูกของตน...ซ้ำลิตเติ้ลแจ็คยังเป็นผู้เกี่ยวข้องทางสายเลือดคนสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ของแจ็คแล้ว ในเมื่อเสียแมรี่ผู้เป็นน้องสาวไป นาอิบไม่ต้องการให้แจ็คสูญเสียลูกชายไปอีกคน ตลอดชีวิตที่ผ่านมา แจ็คต้องเผชิญหน้ากับประสบการณ์อันแสนเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากต้องเสียลิตเติ้ลแจ็คไป แจ็คคง...

ด้วยเหตุผลทั้งหมดทั้งมวล นาอิบจะไม่ยอมให้ลิตเติ้ลแจ็คเป็นอะไรไปแน่...

“เขายอมแลกชีวิตกับแก ไอ้หนู ไหนบอกสิว่าแกเป็นอะไรกับเขา” ชาลวะบอกกับลิตเติ้ลแจ็คในอ้อมแขน

“ไอ้สารเลว! อย่าเอาเขามาเกี่ยวข้องด้วย!” นาอิบสบถด่า

ลิตเติ้ลแจ็คมองนาอิบที่ประกาศกร้าวว่าจะแลกชีวิตกับตน น้ำตาที่สะกดกลั้นมานานถึงกับไหลริน คนๆนี้เพิ่งพบกับเขาไม่นาน แม้จะเป็นคนรักของบิดาบุญธรรมก็ตาม...แต่นาอิบก็รักเขามากขนาดนี้ ยอมทำเพื่อเขาขนาดนี้ จะใช้ชีวิตตัวเองเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาได้เชียวหรือ...ริมฝีปากที่สั่นระริกพึมพำโดยไร้เสียง

“แม่ฮะ...”

ภาพตรงหน้ามีเพียงแค่นาอิบที่ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางสายฝนเพื่อเขา คำเรียกนั้นเขาไม่อยากให้ชาลวะได้ยิน เพราะอาจจะใช้เขาเป็นเครื่องมือต่อรองกับนาอิบไปมากกว่านี้ ทั้งที่ในใจกลับอยากให้นาอิบได้ยินคำเรียกของเขา แม้เจ้าตัวจะคิดว่ามันแสลงหูเพียงใด ลิตเติ้ลแจ็คก็ปรารถนาจะเรียกอีกฝ่ายเช่นนี้

อยากให้นาอิบเป็น แม่ ของเขา...

“แกว่าอะไรนะ...” ชาลวะถามอีกครั้ง เสียงฝนทำให้เขาได้ยินไม่ชัดเจนนัก แต่เมื่อครู่ตัวประกันของเขาพึมพำอะไรบางอย่างแน่นอน

“ฉันบอกว่า...” ลิตเติ้ลแจ็คหันไปมองคนที่จับเขาอยู่ ดวงตาของเด็กน้อยเต็มไปด้วยความเกลียดชัง “เขาเก่งกว่าแกมากแน่ๆ ไม่มีปัญญาทำอะไรเขาใช่ไหม ถึงต้องใช้ฉัน”

ชาลวะนิ่งไป นาอิบถึงกับใจหาย เขาไม่ได้ยินว่าลิตเติ้ลแจ็คพูดอะไร แต่ชาลวะมีปฏิกิริยาเช่นนั้นไม่ใช่เรื่องดีแน่ เขาไม่อยากให้ลิตเติ้ลแจ็คยั่วยุโทสะอีกฝ่าย เด็กน้อยอาจจะเจ็บตัวเอาได้

“ปากดีนักนะไอ้เด็กเวร” ชาลวะพูดเสียงเหี้ยม “ฉันจะทำให้แกเสียใจที่ทำตัวไม่น่ารัก”

ฉันพลันชาลวะก็เล็งปากกระบอกปืนเข้าใส่เด็กน้อย นาอิบรีบดีดตัวออกจากจุดที่ยืนอยู่เพื่อเข้ามาให้ถึงตัวอดีตสหาย ชาลวะจึงรู้ตัวว่าอีกฝ่ายลดการป้องกันลงเนื่องจากสนใจตัวประกันมากกว่าตนเอง และคงหลบการโจมตีไม่พ้น เขาเปลี่ยนทางหันปลายปืนใส่นาอิบกะทันหัน กดไกลั่นกระสุนเจาะเข้าที่ต้นขาของนาอิบจนทรุดลงจนเข่าติดพื้น ในขณะที่ลิตเติ้ลแจ็คเบิกตากว้างแล้วร้องเรียกชื่อเขาอย่างเสียขวัญ

“นาอิบ!!

เสียงหัวเราะของชาลวะดังขึ้นแข่งกับสายฝน

 

 

ทหารรับจ้างแม่ลูกอ่อนค่ะ คุณพ่ออุตส่าห์ฝากฝังลูกไว้ นาอิบก็ต้องกลายเป็นคุณแม่จำเป็นขึ้นมาเสียอย่างนั้น ยิ่งตอนนี้ที่ลิตเติ้ลแจ็คตกไปอยู่ในมือคนอื่น นาอิบก็ต้องพยายามเต็มที่เพื่อความปลอดภัยของเด็กน้อย แต่ที่แย่คือตัวเองดันมาถูกยิงเข้าซะได้ ฮืออออ //ทุกคนคงด่าชาลวะเปิดเปิงมาก

สาระท้ายตอนวันนี้กับมรดกแจ็ค เดอะ ริปเปอร์คนที่ 2 ค่ะ ตอนที่แล้วเป็นแจ็ค เดอะ ริปเปอร์แห่งฝรั่งเศส วันนี้ไรท์พา แจ็ค เดอะ สตริปเปอร์มาแนะนำให้รู้จักกันค่ะ เขาก่อคดีในช่วงประมาณ 1960 และฆ่าเฉพาะโสเภณีเท่านั้น แถมตำรวจยังจับเขาไม่ได้ด้วย หนังสือพิมพ์เลยพร้อมใจตั้งชื่อเลียนแบบพี่ริปเปอร์ของเรา กลายเป็น แจ็ค เดอะ สตริปเปอร์ไปเลยค่ะ แต่ที่ให้ชื่อสตริปเปอร์เพราะศพเหยื่อส่วนมากถูกถอดเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่า รายสุดท้ายมีรอยเปื้อนสี ตำรวจคาดว่าเหยื่ออยู่บริเวณร้านสีก่อนจะถูกนำมาทิ้งไว้ริมแม่น้ำเธมส์ ต่อมาปี 1965 ตำรวจสันนิษฐานว่าคนร้ายเป็นคนขับรถบรรทุกกะกลางคืน และตามตัวไปถึงย่านอุตสาหกรรมแห่งหนึ่งในลอนดอนตะวันตก (ตรงข้ามอีสต์เอนด์) เมื่อเข้าไปในร้านหนึ่งก็พบผู้ต้องสงสัย ทว่าเป็นศพไปแล้วจากการฆ่าตัวตายเพราะเครียด ทำให้ตัวตนของแจ็ค เดอะ สตริปเปอร์ก็ยังไม่สามารถเปิดเผยได้ค่ะ

สำหรับรีดเดอร์ที่ขอ NC cut ผ่านเมล มีบางท่านไรท์ตอบกลับว่าไรท์ส่งให้ไม่ได้เนื่องจากในระบบไม่พบอีเมลค่ะ ลองจากหลายเมลหลายเครื่องก็ยังไม่ได้ รบกวนตรวจสอบความถูกต้องของอีเมล หรือหาอ่านจากอีกเว็บนึงได้นะคะ ต้องขออภัยด้วยค่ะ

ตอนหน้า เรามาดูจุดจบของการดวลเดือดระหว่างอดีตทหารกุรข่า 2 คน คนแรกมีตัวประกันเป็นเด็กน้อยและมีปืนในมือ อีกคนถูกบังคับให้ทิ้งอาวุธและบาดเจ็บ เรามาดูกันค่ะว่านาอิบจะรอดจากสถานการณ์นี้และช่วยลิตเติ้ลแจ็คได้หรือไม่

พบกันใหม่ในคืนฝนตก สวัสดีค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 103 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #363 Run_Run ๐(>w<)๐♫~ (@NightmareRunchel) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 05:29
    ตอนนี้นอกจากบีบคั้นอารมณ์แล้ว.......น้องแจ็คลูกกกกกกก! ทำไมน้องไม่อ่อนโยนนนนนน(&#65377;;;&#335;[]&#335;)!//ตกใจที่จู่ๆ น้องก็เป็นคนแรง55
    #363
    0
  2. #272 naibtheripper (@naibtheripper) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 18:13
    อีชาลวะ เดวกุไปฆ่าให้ตายถึงที่เลย-&#128529;
    #272
    1
    • #272-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 15)
      15 พฤษภาคม 2562 / 21:26
      ทุกคนล้วนเกลียดนาง 5555
      #272-1
  3. #217 TercauseMark2 (@ilovebad) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 01:19
    ขำความที่นาอิบเก่งสุดๆมาตั้งนาน แต่มาแพ้หนูน้อยแจ็ค 555555555
    อ่า แต่ซาลวะนี่ แรกๆก็อยากจะสงสารนะ ถึงจะสงสารไม่ค่อยลงแต่ก็ยังพอรู้สึกสงสารนิดนึง แต่อาการหนักเกินจะเยียวยาจริงๆ ตอนนี้คงเหลือแค่ใครเป็นคนเชือดระหว่างนาอิบกับแจ็ค แค่นั้น
    #217
    1
    • #217-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2562 / 15:28
      แพ้ทางคนอย่างน้อง โถววว
      ชาลวะนี่เหมือนถูกวางพลอตให้ตาย 5555
      #217-1
  4. #199 pammymy (@pammymy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 14:19
    ไรท์เรา เราคิดไม่ดี!! เราพยากรณ์แล้ว ไม่รู้ถูกมั้ย!!!(อ้าว) มันมีประเด็น หลังจากอ่านซ้ำ เรามั่นใจว่าจะมีประเด็น!!!!
    #199
    2
    • #199-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2562 / 15:27
      หือ ประเด็นอะไรคะ คิดไรไม่ดี บอกไรท์ซิ ไหนๆ
      #199-1
    • #199-2 pammymy (@pammymy) (จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2562 / 15:48
      ม่ายยยย เผื่อมันไม่ใช่ ม่ายอ่าววววว ม่ายบอก ฮรุกๆ
      #199-2
  5. #196 ริสา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 08:38

    สู้ๆนะคุณแม่นาอิบ//แอ๊ก!! โดนเตะก้านคอΣ(⊙▽⊙")

    #196
    1
    • #196-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2562 / 15:26
      นาอิบจะยอมให้เรียกแม่มั้ยน้อ
      #196-1
  6. #193 Ning Nong (@ningnong321) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 01:15
    เราคิดว่ายังมีตัวแปรอย่างอิไลหรือฮัสเตอร์ที่มองเห็นอนาคตแล้วอาจเคือนแจ๊คและมาช่วยนาอิบทัน
    #193
    1
    • #193-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2562 / 15:25
      หืออออ เหมือนรู้พลอต 555
      #193-1
  7. #191 HamsterBottom (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 23:53

    ฮืออออ ลิตเติ้ลแจ็ค ชอบมากๆ เป็นกำลังใจให้นะคะแง;;////////;; <3


    ชอบจนแอบเอาไปวาดเลยแงT///T บีบมากๆ ประทับใจสุดๆ (https://twitter.com/DewReyDews/status/1123992022170460160)

    #191
    3
    • #191-2 HamsterBottom (จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2562 / 16:06
      แงงงง เขินเลย/////// ขอบคุณมากๆที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่านเช่นกันนะคะ <3 รักฟิคของคุณมากๆเลย><



      เราว่าแล้วววว ไรท์พึ่งไปกดใช่มั้ยคะ แอบส่องอยู่ว่าใช่อ๊ะป่าวแง;///;
      #191-2
    • #191-3 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 15)
      22 พฤษภาคม 2562 / 11:24
      ขอโทษค่ะตอบช้า ไรท์เพิ่งเห็น แงงงงงง
      ไรท์ไม่มีทวิตค่า แต่น้องสาวไปส่องให้ 5555
      #191-3
  8. วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 20:21

    ชาลวะนายจะต้องถูกจัดการ!!

    #178
    1
  9. #176 Chimoya (@Chimoya) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 20:20

    อห. ไรเตอร์ทำเราใจบางไปหมดแล้ว ~


    ถึงชาลวะจะทำตัวไม่น่าให้อภัย แต่ก็ขอให้นี่เป็นการดวลครั้งสุดท้ายที่สมศักดิ์ศรีเถอะ


    เป็นกำลังใจให้นะครับ !


    ปล. เห็นคำว่า 'พบกันใหม่ในคืนฝนตก' แล้วกลุ้มใจ

    ฝนจะตกเมื่อไหร่(วะ)ครับ // เงยหน้ามองฟ้า

    #176
    1
    • #176-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2562 / 15:17
      ดวลครั้งนี้นาอิบเสียเปรียบมากค่ะ มาดูจะว่าแก้เกมตอนหน้านะคะ
      #176-1
  10. #173 konoha09 (@konoha09) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 19:56

    บรรยาได้เห็นภาพไดีเยี่ยมเลยค่ะ//จะรอตอนต่อไปนะค่ะชอบมากค่ะ

    #173
    1
    • #173-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2562 / 15:16
      ตอนบรรยายก็กลัวรีดเดอร์งง ถ้าอ่านแล้วโอเคก็ดีใจค่า
      #173-1
  11. #171 AK_OR (@blackkeys) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 19:12
    กรี้ดดดดดดดดดด ริปเปอร์คะ!!! ลูกเมียคุณตกอยู่ในอันตราย!!!!!! รีบมาเชือดมันเร็วเข้าาาาาาา ~!!!!!!!!!!
    #171
    1
    • #171-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2562 / 15:15
      ตอนหน้าพีคค่ะ บอกเลยพีคคค
      #171-1
  12. #168 Friday_Phantom (@Usezalonear) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 19:05
    โว้ยยยยย!!!ชาลวะ!!จะเอาแบบนี้ใช่ม้ายยยย!!!แกไม่รอดมือพี่แจ็คแน่อะ เผลอๆนาอิบฆ่าแกตายก่อนแน่ ลิตเติ้ลแจ็คน่าเอ็นดูววว~~นว้องงงงง~~นาอิบได้ยินเปล่า น้องอยากให้นายเป็นแม่อะ
    ปล.ไรท์ทำให้หัวใจหนูบางไปหมดแล้วอ่าาา~~~สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจเสมอ
    #168
    1
    • #168-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2562 / 15:14
      ตอนนี้ชาลวะไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกลละจ้า นาอิบนี่ก็ทำทุกอย่างแล้วเว้นคลอดน้องออกมา
      ดูตอนต่อไปว่าจะเป็นยังไงค่า
      #168-1