ตอนที่ 14 : Match 14: Reunion

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 991
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    27 เม.ย. 62

Match 14: Reunion

 

 

          ไม่ใช่แค่เพียงไวท์ชาเปลในย่านอีสต์เอนด์ แต่ทั่วทั้งลอนดอนต่างอยู่ในภาวะหวาดผวาจนเหมือนเวลาถูกหยุด ทุกคนหวั่นกลัวจนแทบไม่เป็นอันทำอะไร เมื่อได้เห็นสภาพศพของแมรี่ เจน เคลลี่ เหยื่อรายล่าสุดของแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ หญิงสาวหลายคนไม่กล้าก้าวเท้าออกนอกบ้าน บรรดาสุภาพบุรุษทั้งหลายต่างห้ามปรามภรรยา บุตรสาว และพี่น้องที่เป็นสตรีให้ระมัดระวังตัว ทุกคนต่างคิดว่าชีวิตตนเองช่างเปราะบางและไร้ความมั่นคง เมื่อเหยื่อคราวนี้ถูกฆ่าอย่างทารุณแม้ว่าหล่อนจะอยู่ในที่พักอาศัยของตนเองก็ตาม

นี่คือเหยื่อรายแรกที่แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ สังหารคาที่พัก และมีสภาพศพที่เหวอะหวะชวนขนพองสยองเกล้าที่สุดนับแต่คดีของพอลลี่ รวมถึงที่เกิดเหตุก็ถูกสร้างสรรค์ให้กลายเป็นลานเชือดขนาดย่อมจนเจ้าหน้าที่เก็บหลักฐานหลายคนรู้สึกว่าอยู่นานไม่ได้

ในห้องพักเลขที่ 13 มิลเลอร์สคอร์ท เจ้าหน้าที่รับแจ้งว่ามีคนพบศพโสเภณีสาวหลังจากมองเห็นผ่านรอยแตกของหน้าต่าง เมื่อเจ้าหน้าที่มาถึงและเข้าห้องได้ด้วยการพังประตู นายแพทย์นิติเวชฝีมือดีให้ข้อมูลว่าศพหญิงสาวนอนตายบนเตียงที่ชุ่มโชกเลือดส่งกลิ่นคาวตลบอบอวล ลำคอระหงถูกเชือดปาดจากใต้ใบหูข้างหนึ่งไปยังอีกข้าง แผลลึกมากจนตัดข้อกระดูกคอและหลอดลม ใบหน้าถูกกรีดนับครั้งไม่ถ้วนจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม หน้าอกของเธอถูกตัดออก แขนมีแผลกรีดจนเหวอะ กล้ามเนื้อท้องน้อยจนถึงอวัยวะเพศถูกกรีดเผยอ ขาขวามีแผลลึกถึงกระดูกในขณะที่ขาซ้ายถูกเลาะเนื้อจนเห็นพังผืด เป็นแผลยาวจากเข่าไปถึงข้อเท้า เนื้อของส่วนท้องและขาถูกนำมาวางบนโต๊ะ เส้นเลือดใหญ่ของไตถูกตัด กระเพาะปัสสาวะและไตถูกควักออกมากองบนหน้าอก ลำไส้กับม้ามวางกองอยู่ข้างตัว ส่วนปอดขวาฉีกขาด และหัวใจเธอถูกควักหายไปจากศพ ยังไม่นับรอยเลือดที่สาดกระจายไปทั่วห้อง

สภาพศพและสถานที่เกิดเหตุเช่นนี้ใครทนเห็นได้โดยไม่รู้สึกอะไรเลยนับว่าเป็นยอดมนุษย์โดยแท้ และไม่ต้องสงสัยเลยว่าแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ผู้ก่อเหตุย่อมเป็นซาตานเลือดเย็นแสนชั่วช้าจากนรก มิฉะนั้นมันคงไม่กล้าทำในสิ่งวิปริตผิดวิสัยมนุษย์เช่นนี้ มันทำตัวราวศิลปินมรณะที่สรรค์สร้างผลงานจากเลือดเนื้อของเหยื่อที่ถูกลิขิตให้ตายอนาถอย่างไร้ทางหนี

แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ ไม่ใช่แค่ฝันร้ายยามราตรี แต่เป็นปีศาจวิปลาสที่อำมหิตโดยกมลสันดาน...และมันจะเป็นภาพจำเกี่ยวกับแจ็ค เดอะ ริปเปอร์สำหรับชาวอังกฤษและชาวโลกไปตราบเท่านาน

 

 

วันต่อมา กรมตำรวจไวท์ชาเปล

แอบเบอร์ไลน์ไม่ได้นอนทั้งคืนหลังจากเมื่อวานเขาต้องออกไปตรวจที่เกิดเหตุและสอบพยานจำนวนมาก เช้าวันนี้เขาก็แทบลมจับเมื่อรายงานการชันสูตรอย่างเป็นทางการออกมา ทุกครั้งของการฆาตกรรมล้วนดูโหดเหี้ยมเต็มไปด้วยการท้าทายตำรวจ แต่ไม่มีครั้งใดที่แจ็ค เดอะ ริปเปอร์แสดงความกราดเกรี้ยวราวควบคุมสันดานดิบไม่ได้เช่นนี้ เขาถูกเรียกตัวโดยผู้บัญชาการตำรวจนครบาล เซอร์ชาร์ลส์ วอร์เรนให้เข้าพบโดยด่วน สารวัตรหนุ่มกอบเอากองเอกสารที่เกี่ยวข้องทั้งหมดแล้วตรงดิ่งเข้าไปพบผู้บังคับบัญชาที่ห้องประชุมทันที

ทันทีที่เปิดประตูเข้ามา เท้าของแอบเบอร์ไลน์ก็เหมือนถูกตอกตรึงติดพื้น ในห้องประชุมไม่ได้มีแค่เซอร์ชาร์ลส์ แต่มีตัวแทนสำนักข่าวมากมายนั่งรออยู่ด้วย ไหนจะหัวหน้าผู้คุมนักโทษฝาแฝดจากเรือนจำนิวเกต และหนึ่งในผู้ต้องสงสัยที่เขาหาหลักฐานมาจับผิดไม่ได้

จิตรกรชื่อดังผู้มีความสามารถในการใช้สีแดง...

“นั่งลงก่อนสิสารวัตร” เซอร์วอร์เรนกล่าวพลางผายมือให้แอบเบอร์ไลน์นั่งลงตรงเก้าอี้ที่ไม่ไกลจากเขานัก

แอบเบอร์ไลน์ไม่กล้าขัดคำของผู้บัญชาการ เขานั่งลงตามคำสั่งทว่าไม่อาจละสายตาไปจากจิตรกรร่างสูงที่นั่งถัดไปจากหัวหน้าผู้คุมทั้งสองได้เลย แจ็คในยามปกติก็ดูสุขุมมากอยู่แล้ว ยิ่งอยู่ต่อหน้าสื่อยิ่งรักษากิริยา พอเจ้าตัวนั่งไขว่ห้างประสานมือซ้ำยังทำหน้านิ่งต่อหน้าหนังสือพิมพ์เหล่านี้ แสดงให้เห็นว่าในวันนี้เขาคงไม่ได้รับความเกรงใจจากเจ้าชายแห่งวงการจิตรกรรมอีก

“ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทั้งหลายนี้ ตั้งใจมาฟังความเห็นคุณเกี่ยวกับคดีของแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ และเหยื่อรายล่าสุดของเขา” เซอร์วอร์เรนเอ่ยขึ้น แอบเบอร์ไลน์จึงวางเอกสารลงบนโต๊ะประชุม

“เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือแจ็ค เดอะ ริปเปอร์อย่างไม่ต้องสงสัยครับ รายงานการชันสูตรศพยืนยันมาว่าเป็นอาวุธเดียวกันแน่นอน” แอบเบอร์ไลน์เว้นจังหวะ “มิสเคลลี่เคยถูกเจ้าผ้ากันเปื้อนหนังข่มเหง ตอนนี้ผมสงสัยเขามากครับ”

“แต่สงสัยเองหรือสารวัตร” เซอร์วอร์เรนวางรายงานอีกฉบับลงตรงหน้า “คุณเคยบอกผมว่าสงสัยว่าจ่าธิคเคยสมรู้ร่วมคิดกับไพเซอร์ นี่ก็เป็นรายงานการจับตาดูของลูกน้องผมอีกคน เขายืนยันว่าธิคและไพเซอร์สมคบกันจริง พยานหลักฐานที่ทำให้ไพเซอร์หลุดรอดไปล้วนปลอมล้วนเท็จทั้งสิ้น ลายมือของจดหมายที่ส่งให้กองกำลังระวังภัยพร้อมไตนั่นก็คล้ายธิคมาก คุณยังใช้แค่คำว่าสงสัยกับไพเซอร์หรือ คุณจะทำให้ผมอับอายไปถึงไหนแอบเบอร์ไลน์”

“มิได้ครับท่าน ผมไม่บังอาจ” แอบเบอร์ไลน์ก้มหน้าลง

“สารวัตร ผมเคยเตือนคุณแล้วให้สงสัยคนของคุณเอง” เซี่ยปี่อานหาจังหวะสมทบขึ้นได้พอดี “ในเมื่อหลักฐานชัดแจ้งทุกอย่างชัดเจนเช่นนี้ คุณยังไม่ออกหมายจับไพเซอร์อีกหรือ”

“ผมขอให้คุณเข้าใจด้วย หัวหน้าผู้คุมเซี่ย ผมจำเป็นต้องสอบสวนผู้ต้องสงสัยทุกคน เพราะริปเปอร์มันอาจเป็นใครก็ได้” แอบเบอร์ไลน์กล่าวแย้ง

“พวกเราเข้าใจดีสารวัตร แต่ในฐานะหัวหน้าผู้คุม ผมกับพี่ชายจำเป็นต้องเรียนว่าเรือนจำของเราไม่ได้ว่างมากพอให้คนบริสุทธิ์เข้ามาอยู่ได้ และในทางตรงข้ามเราก็จำเป็นต้องหาตัวคนผิดเข้าไปอยู่ให้เร็วที่สุด ต่อให้จ่าธิคไม่ได้เป็นแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ แต่ก็มีข้อหาสร้างพยานที่อยู่เท็จ ทั้งเขาทั้งไพเซอร์ผิดด้วยกันทั้งคู่” ฟ่านอู่จิ้วร่ายยาวโดยไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ

แอบเบอร์ไลน์รู้สึกหน้าชา ทั้งๆที่เขาเองก็ทุ่มเท เขาพยายามเต็มที่และทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว หนังสือพิมพ์มากมายต่างก็ชื่นชมเขาในฐานะนักล่าริปเปอร์ แต่วันนี้เขากลับถูกต่อว่าต่อหน้าสื่อแบบไม่มีความเกรงใจ

“ผมขอใช้อำนาจ สั่งการให้คุณจับตัวไพเซอร์และธิคเดี๋ยวนี้” เซอร์วอร์เรนหันมาทางแจ็ค “ขออภัยด้วยมิสเตอร์แจ็ค คนของผมทำให้คุณไม่พอใจครั้งแล้วครั้งเล่า ต่อไปเราจะไม่รบกวนคุณอีก และแน่นอนว่าจะปล่อยตัวผู้คุ้มกันของคุณทันที”

“อันที่จริง ผมต้องพูดตามตรงว่าผมชื่นชมสารวัตรแอบเบอร์ไลน์มาก” แจ็คเอ่ยขึ้นเหมือนเปรยกับลมฟ้าอากาศ แต่ทำให้ทุกสายตาจับจ้องเขา โดยเฉพาะแอบเบอร์ไลน์ที่เงยหน้ามองเขาอย่างไม่เข้าใจ จิตรกรหนุ่มเปลี่ยนท่าทีมานั่งตรงพลางมองไปที่แอบเบอร์ไลน์ตรงๆ พร้อมเผยยิ้มออกมาเป็นครั้งแรก “คุณรู้ตัวไหมสารวัตร คุณอาจจะทำให้แจ็ค เดอะ ริปเปอร์เดือดร้อนหรือเพลี่ยงพล้ำได้แล้วด้วยซ้ำ ยิ่งคุณหาหลักฐานได้มากแค่ไหน ไม่ว่าจะจริงหรือเท็จก็ย่อมทำให้เขายิ่งคิดให้ถี่ถ้วน ไตร่ตรองวางแผนซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางทีเขาก็อาจจะลำบากมากอยู่เหมือนกัน”

น้ำเสียงชื่นชมจากใจจริงทำให้แอบเบอร์ไลน์วางตัวไม่ถูก เขาเตรียมใจรับคำปรามาสสาดเสียเทเสียไว้แล้ว แต่ไม่เป็นตามที่คาด ส่วนสองแฝดขาวดำได้แต่มองหน้ากัน พวกเขารู้ว่าแจ็คพูดความจริง การไล่ล่าของสารวัตรทำให้แจ็คต้องเดินหมากให้ดีมากขึ้น แม้ว่าแจ็คจะหงุดหงิดในบางครั้งที่ทุกอย่างไม่เป็นตามที่คิด แต่ลึกๆ แล้วฮันเตอร์ร่างสูงก็อดยอมรับในตัวตำรวจผู้ไล่ล่าเขาไม่ได้

การเอาตัวนาอิบไป เป็นทั้งสิ่งที่ทำให้แจ็คร้อนรน แต่ก็เป็นจุดที่ทำให้เขารู้ว่าสารวัตรคนนี้เข้าใกล้เขาได้มากแค่ไหน แม้สุดท้ายแอบเบอร์ไลน์จะถูกเขาปั่นหัวจนเดินตามทางที่เขาต้องการก็ตาม

“ผมนับถือความมานะของคุณ สารวัตรแอบเบอร์ไลน์ ดังนั้นผมจะไม่เรียกร้องให้คุณชดเชยใดๆต่อการที่กล่าวว่าผม และทหารรับจ้างของผมเป็นผู้ต้องสงสัย” แจ็คยิ้มกว้างมากกว่าเดิม เป็นยิ้มที่ทำให้แอบเบอร์ไลน์เย็นวาบลงไปตามไขสันหลัง “แต่คนที่จะชดใช้แทนคุณ คือเซอร์วอร์เรน”

เท่านั้นเอง ทั้งแอบเบอร์ไลน์และผู้แทนสำนักข่าวต่างๆก็พร้อมใจกันหันไปทางผู้บัญชาการตำรวจนครบาล แม้แต่เซอร์วอร์เรนเองก็แทบไม่เชื่อหูว่าเหตุใดแจ็คจึงมุ่งมาทางเขา วินาทีนั้นเองที่แจ็คลุกขึ้นอย่างสง่างาม สองมือล้วงเข้าไปในกระเป่าเสื้อโค้ทยาวพลางมองไปที่เซอร์วอร์เรน

“ท่านเป็นถึงอัศวินผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ออเดอร์ ออฟ เดอะ บาธ...แต่หากจะไม่รับรู้ว่าชาวลอนดอนกล่าวถึงท่านอย่างไรก็เกินไปนะครับเซอร์วอร์เรน คดีแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ล่วงเลยมานานนับเดือน คดีใหญ่เช่นนี้ย่อมก่อให้เกิดข่าวลือและความไม่สบายใจแก่ประชาชน ท่านกลับให้สารวัตรแอบเบอร์ไลน์เป็นหัวเรือโดยที่ตนเองไม่ช่วยใดๆ ไม่รู้ว่าในบรรดาลูกน้องตนมีคนใจคดอย่างจ่าธิค และหากท่านช่วยสารวัตรจัดการไพเซอร์ได้เร็วกว่านี้ บางที...เหยื่ออาจไม่ต้องมีถึง 5 คน” แจ็คเว้นช่วง “บางที มิสเคลลี่อาจจะไม่ต้องตาย”

บางที เขาอาจจะไม่ต้องชำแหละศพน้องสาวตนเอง...

เซี่ยปี่อานและฟ่านอู่จิ้วมองแจ็คที่ไม่แสดงอาการใดๆ แต่ทั้งคู่รู้ว่าแจ็คเองก็เจ็บปวดมาก แต่กระนั้นท่วงท่าองอาจสง่างามของอดีตทายาทอัศวินที่กำลังประจันหน้ากับอัศวินอีกคนก็น่าเกรงขามนัก

“เดี๋ยวก่อน เป็นผมเองมิสเตอร์แจ็ค เป็นผมที่ทำงานสะเพร่า อย่าให้เรื่องนี้ทำให้เซอร์วอร์เรนต้องมัวหมองเลย” แอบเบอร์ไลน์ลุกขึ้นยืน

“แม้แต่วันที่เกิดเหตุฆาตกรรมมิสเคลลี่ ผมก็ได้ยินว่าผู้บัญชาการของคุณไปถึงที่เกิดเหตุช้าไม่ใช่หรือ” แจ็คหันกลับมา คราวนี้สีหน้าแววตาของเขาดุดันจนแอบเบอร์ไลน์ยังผงะ “เขาเป็นถึงอัศวินแห่งจักรวรรดิอังกฤษ แต่กลับบกพร่องในหน้าที่เช่นนี้ ผมไม่อาจยอมรับได้ และพลเมืองชาวลอนดอน...ก็คงไม่อยากได้คนเช่นนี้เป็นผู้บัญชาการตำรวจนครบาล ผู้พิทักษ์สวัสดิภาพและความยุติธรรมของประชาชน”

ราวคำพูดของแจ็คเป็นเหมือนดาบที่ปักลงกลางใจของทุกคน เซอร์วอร์เรนนั่งก้มหน้าด้วยความละอาย ส่วนแอบเบอร์ไลน์มองแจ็คด้วยแววตาที่ฉายแววไม่เข้าใจระคนเจ็บปวด ในขณะที่แจ็คหันไปหาหัวหน้าผู้คุมทั้งสอง

“หัวหน้าเซี่ย หัวหน้าฟ่าน ผมขอบคุณมากที่กรุณาให้ผมติดตามมาด้วยในวันนี้ ผมพูดในสิ่งที่ผมต้องการไปหมดสิ้นแล้ว ที่นี่ไม่มีอะไรให้ผมจำเป็นต้องอยู่อีก อย่างไรก็ตามรบกวนเป็นธุระเรื่องทหารรับจ้างของผมด้วยนะครับ” แจ็คหยิบหมวกทรงสูงขึ้นสวม “ท่านสุภาพบุรุษ สุภาพสตรีทุกท่าน...ผมขอตัว”

“พวกเราจะไปส่ง” เซี่ยปี่อานกล่าวขึ้น เขากับน้องชายเดินตามแจ็คออกไปจากห้องประชุม

แอบเบอร์ไลน์นิ่งค้างกับที่เหมือนถูกสาป เซอร์เวอร์เรนก้มหน้าอยู่เหมือนเดิมราวกับรู้ตัวแน่ชัดว่าบกพร่องต่อหน้าที่ สารวัตรหนุ่มกำมือแน่น...เขาไม่อยากเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้บัญชาการออกจากงาน ไม่อยากให้ทุกคนมองว่าเขาทำงานไม่ดีจนเสียถึงหัวหน้าใหญ่ เขาไม่อาจให้อภัยตนเองได้

ละอายเกินกว่าจะเป็นสารวัตรแห่งสก็อตแลนด์ยาร์ดได้...

สองขาของสารวัตรหนุ่มก้าวยาวๆตามออกไปด้านนอก เขาเร่งฝีเท้าตามให้ทันแจ็คและสองแฝด เมื่อเห็นด้านหลังของทั้งสามก็ร้องเรียกไว้

“หากผมทำให้คุณเคืองแค้นมากขนาดนี้ ก็ได้โปรดลงที่ผมเถอะครับ อย่าทำให้เซอร์วอร์เรนต้องพ้นจากตำแหน่งเลย”

 แจ็คหยุดเท้า ผินหน้ากลับมามองคนที่วิ่งตามมา แน่นอนว่าฮันเตอร์แฝดก็หยุดเท้าด้วยเช่นกัน แจ็คหมุนตัวกลับ เดินช้าๆกลับไปหาตำรวจผู้ไล่ล่าเขามาหลายเดือน ประจันหน้ากันในระยะประชิด

แอบเบอร์ไลน์จะรู้ตัวไหม...ว่าคนที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าคือฆาตกรต่อเนื่องที่เขาต้องการตัวมากที่สุด

“นี่คือการชดใช้ของคุณด้วยสารวัตร ผมบอกคุณแล้วว่าทหารรับจ้างของผมไม่ใช่ฆาตกร แต่คุณยังยุ่งกับคนของผม คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากว่าผมจะได้ตัวเขามามันยากลำบากแค่ไหน ทหารรับจ้างที่ดีทั้งอุปนิสัยและฝีมือไม่ได้หาได้ง่าย และมีค่ามากกว่าตำรวจที่ไม่ได้เรื่องเหมือนลูกน้องคุณอย่างประมาณไม่ได้” แจ็คพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ขุ่นมัว และพยายามสะกดข่มหมอกที่กำลังก่อตัวตามโทสะของเขาด้วย

“ผมขออภัยอย่างยิ่งมิสเตอร์แจ็ค ผมเข้าใจว่าคุณคงไว้ใจเขามาก และหากเขาเก่งขนาดนั้นคุณคงเสียค่าใช้จ่ายกับการจ้างวานมากเช่นเดียวกัน ผมจะทำเรื่องขอชดเชยให้”

“คนอย่างเขา...เงินซื้อไม่ได้หรอกสารวัตร ผมขอให้คุณจำกรณีนี้ไว้ ให้มันเป็นเครื่องเตือนใจสำหรับชีวิตและการทำราชการสืบไป ต่อไปหากคุณจะลงมือทำสิ่งใดโปรดตรองดูให้ดีว่ามันเกินความสามารถหรือไม่ และสิ่งที่คุณทำไป...คุณกำลังล้ำเส้นใครอยู่หรือเปล่า”

แอบเบอร์ไลน์เม้มริมฝีปาก ไม่มีสิ่งใดน่าเจ็บปวดเท่ากับการเห็นคนอื่นรับเคราะห์จากการกระทำของตน เขาจะต้องแบกรับความละอายที่ทำให้หัวหน้าต้องออกจากงานไปชั่วชีวิต นี่คือการตอบแทนที่ไปล้ำเส้นกับจิตรกรหนุ่มคนนี้เช่นนั้นหรือ

แจ็คค้อมตัวให้เล็กน้อยแทนคำอำลา ร่างสูงโปร่งสง่างามผินตัวหันหลังและย่างเท้าก้าวออกไป ทุกอิริยาบถสง่างามราวคุณชายผู้สูงศักดิ์ ยิ่งมีผู้คุมขาวดำเดินขนาบข้างตามไปด้วย ยิ่งรู้สึกเหมือนพวกเขามาจากอีกมิติหนึ่งที่มนุษย์ทั่วไปไม่อาจเอื้อมไปถึง ภาพของสุภาพบุรุษร่างสูงสามคนที่เดินจนห่างไกลไปเรื่อยๆ ทำให้แอบเบอร์ไลน์อดคิดไม่ได้ว่าทั้งแจ็คและผู้คุมทั้งสองนั้นมีอะไรคล้ายกัน ให้ความรู้สึกอย่างเดียวกัน มันเป็นความกดดัน ความทรงพลัง และความมีอำนาจ...ตอนที่เขาไปสอบปากคำมิชิโกะ เจ้าหล่อนเองก็ให้ความรู้สึกแบบเดียวกัน

หรือเขาไม่ควรยุ่งกับคนแบบนี้กัน...

จะว่าไป...ตอนที่แจ็คถูกจับตัวมา เจ้าตัวยังไม่โกรธถึงเพียงนี้ ซ้ำยังมีท่าทีสบายๆในการตอบคำถาม ทว่าพอเขาได้ตัวทหารรับจ้างคนนั้นมา แววตาจิตรกรหนุ่มก็มองเขาราวจะฉีกเลือดเฉือนเนื้อ...

ทหารรับจ้างคนนี้...เป็นแค่ทหารรับจ้างสำหรับมิสเตอร์แจ็คจริงๆน่ะหรือ

 

 

นาอิบรู้ทุกอย่างแล้ว

เขารู้จากอู่ฉางแล้วว่าผู้บัญชาการตำรวจนครบาลลาออกจากตำแหน่งชดเชยความผิดพลาด เขารู้แล้วว่าไพเซอร์ถูกนำตัวเข้าคุกไปแล้วจริงๆ และรู้แล้วว่าแจ็คใช้วิธีใดในการพาเขาออกมา หัวใจของนาอิบบีบรัดจนเจ็บจุก เขาไม่กล้าจินตนาการเลยว่าเวลาที่ใช้อาวุธคู่ใจกรีดเฉือนเชือดร่างคนในครอบครัวตัวเองมันเจ็บปวดแค่ไหน ถึงแม้จะเป็นแค่ร้างไร้วิญญาณก็ตาม แต่แจ็คทำมันลงไปเพื่อช่วยเขา...ยอมเป็นฆาตกรที่ถูกตราหน้าว่าสร้างผลงานวิปริตจากศพหญิงสาวถึง 5 ราย ซึ่งคนสุดท้ายเป็นน้องสาวของตัวเอง

ใครเล่าจะรู้เบื้องหลังความจริงของคดี รู้จักตัวตนที่แท้จริงของฆาตกร...เท่านาอิบ ซูบีดาร์ผู้นี้

ทันทีที่ถูกปล่อยตัว นาอิบออกวิ่งสุดฝีเท้ากลับมายังบ้านของแจ็ค มือบางๆเคาะประตูด้วยความร้อนรน จนกระทั่งมันเปิดออก นาอิบกลับไม่เห็นใครอยู่ด้านหลังบานประตู

ล่องหนอยู่หรือ...

“พี่เมอร์เซนารี่ฮะ...”

เสียงเล็กๆของเด็กชายทำให้นาอิบก้มลงมอง...ที่แท้เจ้าเด็กนี่เป็นคนเปิดประตูนี่เอง มิน่าพอเขาเงยหน้ามองตามองศาที่เคยมองแจ็คอยู่บ่อยๆถึงไม่เห็นใคร ทหารรับจ้างตัวเล็กพยักหน้าแล้วเดินเข้าไป พร้อมกับปิดประตูบ้านให้อย่างเรียบร้อย

“ดีใจจังฮะที่พี่ออกมาแล้ว” ลิตเติ้ลแจ็คยิ้มให้ เด็กน้อยอยู่ในชุดเชิ้ตขาวกับกางเกงขาสั้น ดูสะอาดสะอ้านน่าเอ็นดูกว่าทุกครั้งที่เคยเห็น และพอมองชัดๆแล้ว...ก็ต้องยอมรับว่าเหมือนแจ็คมากจริงๆ

“นาย...ไม่เป็นไรใช่ไหม” นาอิบย่อตัวลงคุยด้วย

“พี่เพิ่งออกมาจากคุก ลำบากกว่าผมไม่รู้กี่เท่า ทำไมถึงห่วงผมมากกว่าตัวเองละฮะ” ลิตเติ้ลแจ็คถามกลับ “พี่ใจดีเหมือนที่คุณพ่อเล่าให้ฟังจริงๆด้วยฮะ ตอนผมเจอพี่ครั้งแรกเห็นพี่พูดน้อยมาก นึกว่าทหารรับจ้างจะน่ากลัวมากเสียอีก”

“คุณพ่อ...” นาอิบมุ่นคิ้วพลางทวนคำอย่างงงๆ

“อ้อ...คุณลุงรับผมเป็นบุตรบุญธรรมแล้วฮะ จากนี้ผมจะเรียกคุณลุงว่าคุณพ่อ” ลิตเติ้ลแจ็คอธิบาย รอยยิ้มเศร้าเคลือบอยู่บนริมฝีปาก “ผมไม่เป็นไรแล้วฮะ...ผมรู้ว่าไม่ช้าก็เร็ว แม่ก็ต้องไปอยู่ดี”

“ฉันเสียใจด้วยนะ ขอโทษด้วยจริงๆที่เป็นต้นเหตุ ทำให้แจ็คต้องทำกับร่างของแม่นายแบบนั้น”

“ไม่หรอกฮะ เป็นความตั้งใจของแม่เอง ผมเข้าใจฮะ” แม้จะยิ้ม แต่ดวงตาของเด็กน้อยก็เริ่มแดงก่ำ นาอิบลูบผมของเขาเพื่อปลอบโยน จากนั้นจึงเช็ดน้ำตาที่เริ่มไหลออกมาให้อย่างเบามือ

“จากนี้นายไม่ต้องลำบากแล้วนะ แจ็ครับนายมาเลี้ยงแล้ว ฉันรู้ว่าเขาจะรักนายเหมือนลูกแท้ๆ”

“ผมรู้ฮะ” เด็กชายปาดน้ำตาป้อยๆ “จะว่าไป...พี่รีบขึ้นไปหาคุณพ่อเถอะฮะ คุณพ่อรออยู่ข้างบน”

“อย่างนั้นหรือ...” นาอิบลุกขึ้นยืน พลางลูบผมเด็กชายอีกครั้ง “ขอบใจ”

นาอิบเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นบน ประตูห้องนอนของแจ็คไม่ได้ปิดสนิท นาอิบวางมือลงบนบานประตูแกะสลัก  ค่อยๆผลักมันให้เปิดออก นำเขาสู่ห้องนอนสีแดงฉานที่คุ้นตา

ในห้องนั้น...มีดคูกรีของเขาถูกวางไว้คู่กับกรงเล็บบนโต๊ะ รูปภาพของเขาที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ยังคงวางอยู่บนขาตั้งไม้ที่ปลายเตียง จิตรกรเจ้าของภาพยืนอยู่ริมหน้าต่าง ร่างสูงค่อยๆหันกลับมาหาเขา ดวงตาสีโลหิตทอดมองเขาอย่างอ่อนโยนและรักใคร่ ริมฝีปากบางเผยรอยยิ้มต้อนรับ

“คนเก่ง เธอกลับมาหาผมแล้ว”

ก็เพราะแจ็คไม่ใช่หรือ เขาถึงได้ออกมา...

นาอิบสูดลมหายใจลึก ก้มหน้าลงเพื่อเก็บกักความรู้สึก มันมีทั้งความผิดบาปที่เขาทำให้แจ็คต้องจัดการศพของแมรี่เช่นนั้น ทั้งคำขอบคุณที่เขาไม่กล้าเอื้อนเอ่ย ทั้งความคิดถึงโหยหา ทั้งความห่วงใยที่มีให้อีกฝ่าย ทั้งความโล่งใจที่แจ็คยังคงเป็นแจ็ค...ไม่ใช่ฆาตกรที่บ้าคลั่งไปแล้ว ทุกอย่างตีรวนผสมปนเปจนอัดแน่นในอก

“มาให้ผมกอดจูบเธอบ้างเถอะนาอิบ ผมคิดถึงเธอใจจะขาดแล้ว”

นาอิบแทบไม่รอให้แจ็คพูดจบด้วยซ้ำ ร่างปราดเปรียวของคนตัวเล็กวิ่งเข้าไปหาอ้อมกอดที่รอรับเขาอยู่ ฮู้ดที่คลุมศีรษะถูกดึงออกด้วยมือตัวเองก่อนจะซุกหน้าลงกับอกอุ่นแข็งแรง รับรู้ถึงจุมพิตที่ประทับลงตรงกลางกระหม่อมและข้างขมับ นาอิบพูดในสิ่งที่เขาต้องใช้ความกล้าอย่างมากในการเค้นมันออกจากปาก

“ฉันขอโทษ...เพราะฉัน...นายถึงต้องทำแบบนั้นกับแมรี่ ฉันขอโทษจริงๆ...”

“ขอโทษไปไยเล่านาอิบ เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลย ผมต้องเป็นฝ่ายขอบคุณเธอถึงจะถูกนะ” แจ็คค่อยๆวางตัวนาอิบให้นั่งลงบนขอบเตียง ส่วนเขาคุกเข่าลงและเงยหน้ามองอีกฝ่าย “ไม่ช้า...อย่างไรแมรี่ย่อมต้องจากไป เธอเสียสละร่างกายของเธอเพื่อผม เพราะฉะนั้น...ได้โปรดอย่าโทษตัวเองเลย”

“แต่ถึงอย่างนั้น นายก็เจ็บปวดอยู่ดี...ไม่ใช่หรือ” นาอิบประคองใบหน้าหล่อเหลาของฆาตกรแห่งไวท์ชาเปลไว้ในสองมือ “นายไม่ต้องอดทนหรอก...อยู่กับฉัน นายจะเป็นอย่างไรก็ได้ หากนายพูดว่าเมื่อฉันอยู่กับนาย ฉันไม่ใช่ทหารรับจ้างที่ต้องแบกรับหน้าที่ แต่เป็นแค่นาอิบ ซูบีดาร์...ดังนั้นเมื่ออยู่กับฉัน นายสามารถเป็นตัวเองได้โดยไม่ต้องฝืนไว้”

แจ็คเผยรอยยิ้มกว้างกว่าเก่า ก่อนจะซุกหน้าลงกับตัวของนาอิบ ปล่อยให้แขนเล็กๆโอบกอดศีรษะเขา ลูบไล้เรือนผมราวกับจะบรรเทาความเจ็บปวดนั้น

“มีเธออยู่ด้วยมันดีจริงๆนั่นละ...” แจ็คพึมพำประโยคเดิมที่เขาเคยพูดกับนาอิบในคืนแรกที่จูบกัน เป็นเสียงทุ้มนุ่มที่ไม่ได้สะอื้นไห้ ทว่านาอิบรับรู้ได้ว่าเสียงนั้นสั่นเครือ “ผมขออยู่แบบนี้สักครู่”

“อา...ไม่เป็นไร นานเท่าไรก็ได้...ฉันอยู่กับนายแล้วแจ็ค”

อ้อมกอดกระชับรอบเอวบางของนาอิบมากขึ้น นาอิบซบหน้าลงกับเรือนผมสีขนนกเรเวน แม้แจ็คจะไม่ได้ร้องไห้ แต่ทั้งร่างสูงโปร่งก็เกร็งสั่นเหมือนคนมีบาดแผลอันมองไม่เห็น และบาดแผลเหล่านั้นกำลังอักเสบสร้างความรวดร้าวยิ่ง นาอิบไม่ใช่คนที่พูดปลอบใจใครเก่งนัก ได้แต่กอดอีกฝ่ายไว้แบบนั้นโดยที่ไม่ผลักไสทักท้วงใดๆ

หากอ้อมกอดเขาจะเยียวยาคลายความปวดร้าวให้แจ็คได้แม้เพียงเล็กน้อย เขาก็ยินดี

 

 

ไม่เสียสละ ชัยชนะย่อมไม่เกิด...ฮืออออ ถึงแม้นาอิบจะออกมาได้แล้ว แต่ว่าฟิคเรื่องนี้ยังไม่จบง่ายๆเพียงเท่านี้ ไรท์ไม่ทิ้งปมที่ยังไม่คลายไว้ให้ค้างคาแน่นอนค่ะ ไรท์ขออนุญาตประกาศไว้ว่าเรากำลังเดินเข้าสู่ไคลแมกซ์สุดท้ายของฟิคเรื่องนี้แล้ว อีกไม่กี่ตอนเนื้อเรื่องหลักก็คงจะจบแล้วค่ะ ซึ่งไรท์จะมีตอนพิเศษต่อท้ายให้อีกเล็กน้อย และฟิคเรื่องนี้จะไม่มีการลบแน่นอนค่ะ ส่วนเรื่องเล่มนั้น ไรท์ไม่เคยทำรวมเล่มมาก่อนเลยค่ะ จริงๆนะ 555555 ตอนนี้กำลังศึกษาวิธีรวมเล่มนิยายอยู่ ตัดสินใจอย่างไรจะบอกอีกทีนะคะ

เข้าสู่สาระท้ายตอนกันดีกว่า วันนี้ไรท์จะขอแนะนำมรดกสืบทอดจากแจ็ค เดอะ ริปเปอร์มาให้ทุกท่านได้รู้จักกัน หากที่ใดเกิดคดีฆาตกรรมสยองขวัญ เกิดคดีฆาตกรรมโสเภณี หรือคดีฆาตกรรมที่จับคนร้ายไม่ได้ ก็มักจะถูกยึดโยงเข้ากับแจ็ค เดอะ ริปเปอร์เสมอค่ะ ซึ่งฆาตกรที่ได้รับสมญานามชื่อแจ็ค เดอะ ริปเปอร์สืบทอดต่อมาก็มีกันหลายคน วันนี้ไรท์จะมาแนะนำคนแรกให้รู้จักกันค่ะ

คนแรกชื่อโจเซฟ วาเชร์ (ไม่ใช่พี่โจเซฟสามีน้องคาร์ลนะคะ) เขาคือเจ้าของฉายา แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ แห่งฝรั่งเศสโดยเขาข่มขืนฆ่าชำแหละร่างสาวโรงงานอายุ 21 ปี ในปี 1894 และในอีก 3 ปีต่อมาก็ก่อคดีคล้ายๆกันนี้อีก 13 คดี ตำรวจได้รูปพรรณของเขามาว่าเป็นชายไว้เคราดำ มีแผลเป็นบนใบหน้าและตาบอดข้างหนึ่ง ทว่าในปี 1897 มีหญิงสาวโชคดีรายหนึ่งรอดจากเงื้อมมือเขาไปได้จนทำให้เขาถูกจับ และจำคุกได้ 3 เดือน ตำรวจรวบรวมพยานหลักฐานจนเขารับสารภาพว่าลงมือจริง แต่วาเชร์กล่าวว่าขณะก่อคดีนั้นอาการทางจิตเวชของเขากำเริบขึ้น โดยเขามีประวัติรักษาตัวในโรงพยาบาลจิตเวชมาก่อนแล้ว ต่อมาวาเชร์ถูกพิพากษาประหารชีวิตด้วยกิโยติน ในวันที่ 31 ธันวาคม 1898 เป็น 10 ปีต่อมาหลังคดีของแจ็ค เดอะ ริปเปอร์พอดีค่ะ

ตอนหน้าความพีคจะกลับมาอีกครั้งค่ะ สงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร จากทั้งพี่แจ็คทั้งนาอิบที่เคยอยู่คนเดียว จะต้องมาดูแลเด็กน้อยที่เพิ่งเข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ ลิตเติ้ลแจ็ค (ผู้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากมินิแจ็ค) จะต้องเรียกแจ็คกับนาอิบว่าอย่างไร และถ้าหากนาอิบผู้ไม่เคยเลี้ยงเด็กจะต้องปกป้องเด็กน้อยคนหนึ่งขึ้นมาจะเกิดอะไรขึ้น ถึงแม้นาอิบจะเคะ แต่ก็มาดแมนสมชายชาตรี ยอดคนดีศรีทหารกุรข่า แจ็คผู้ได้เมียเป็นคนแมนเกินร้อยขนาดนี้ จะทำอย่างไรดีนะ

พบกันใหม่ที่โบสถ์ไวท์ชาเปล สวัสดีค่ะ

 

ปล. ไรท์จงใจแต่งให้นาอิบออกมาแมนเองนะคะ เป็นถึงทหารกุรข่า ในความเป็นจริงจะมาเจ้าน้ำตาบอบบางสะดุ้งสะดิ้งง่ายแบบผู้หญิงก็จะแปลกๆอยู่ เอะอะถูกกดลงเตียงง่ายๆ (ถ้าไม่ได้สมยอมจงใจปั่นหัวฮันเตอร์) ก็เห็นทีจะไม่ใช่พ่อคุณซูบีดาร์ในฟิคนี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

494 ความคิดเห็น

  1. #449 NightKung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 00:31

    //ย้อนกลับมาอ่าน..

    กลับมาอ่านกี่รอบก็สั่นค่ะ.. แบบ สั่นจริงจัง !! นำตาแทบไหล.....

    #449
    1
    • #449-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      20 มิถุนายน 2562 / 11:59
      ตอนไรท์แต่งก็บีบมากค่ะฮือออ
      #449-1
  2. #362 Run_Run ๐(>w<)๐♫~ (@NightmareRunchel) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 04:57
    ไม่มีอะไรนอกจากคำว่าปลาดปลื้มมมมมมมม ฮือออออออ ไรท์ขาาาาาา มันดีย์ต่อจายยยยยยย ฮือออออ //กดส่งกำลังใจรัวๆ(?)
    #362
    0
  3. #165 อิอิ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 09:58

    ชอบน้องอิบแมนๆ นี่แหละค่ะ เป็นถึงทหารกุรข่าเนาะ มาทำตัวอ่อนแอปวกเปียกไปมันก็ไม่ใช่ 555

    #165
    1
  4. #162 TkSy10 (@tksy10) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 04:02
    งือออออออ ลิตเติ้ลแจ๊คน่ารักจังลูก และก็เขาได้กลับมาหากันแล้ว T___T
    #162
    1
    • #162-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      2 พฤษภาคม 2562 / 18:50
      มีแต่คนเอ็นดูว์น้องงง
      #162-1
  5. #161 NOEy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:22

    แงงงงงงงงงงงงฮือๆๆๆๆๆไตหนูอ่าไตหนูฮือหนูยังไม่ได้ขายไตเลยนะไตอย่าพึ่งพังสิ!!!ไม่!!!!

    #161
    1
  6. #159 AK_OR (@blackkeys) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 05:50
    เรา...เราไม่เป็นไรเลยค่ะ ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดกับตัวละครในเรื่องเลยนะ!

    /โยนตับทิ้งไปไกลๆ
    #159
    1
    • #159-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      2 พฤษภาคม 2562 / 18:50
      โอ้โห เซฟตัวเองขั้นสุด
      #159-1
  7. #158 อาเจนต้า (@suesena15) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 14:46

    ไปหมดแล้ว....ตับไตใส่พุง~อ่านแล้วเสียวท้อง

    #158
    1
    • #158-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      28 เมษายน 2562 / 16:31
      ใจเย็นๆค่ารีดเดอร์ // พัดๆๆๆ
      #158-1
  8. #157 Chimoya (@Chimoya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 10:10

    ตอนอ่านช่วงบรรยายลักษณะศพแล้วนึกภาพตาม ทำเอาหายใจไม่ทั่วท้องเลยครับ


    แต่ชอบคาแรกเตอร์แจ๊คกับนาอิบที่เป็นแบบนี้จริงๆ


    ส่วนเรื่องรวมเล่ม ถ้าไรเตอร์ทำ เราก็พร้อมเปย์ !

    เราชอบทั้งเนื้อเรื่อง แล้วก็ภาษาขอไรเตอร์มาก


    เป็นกำลังใจให้นะ ~

    #157
    1
    • #157-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      28 เมษายน 2562 / 16:31
      รีดเดอร์หลายท่านสยองกับฉากศพมาก ขออภัยจริงๆค่ะ
      เรื่องรวมเล่มเดี๋ยวแจ้งอีกทีนะคะ
      #157-1
  9. #156 TercauseMark2 (@ilovebad) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 00:52
    อ่านลักษณะศพแล้วก็แบบ...พอคิดว่าต้องทพำแบบนั้นกับคนที่รักมันก็หดหู่เหลือเกินจริงๆ แต่อยากน้อยภาพตอนมีชีวิตของเธอยังอยู่สวยงาม เท่านั้นก็พอแล้ว
    ขอสารภาพค่ะ เวลาคุณแฝดมีบทแต่ละ ความกดดันและดราม่าจะหายไปจากหัว กำลังเขินอยู่(?)
    อ่า ใช่ นาอิบแบบนี้ก็ดีแล้วค่ะ เท่จนอยากให้เป็นพระเอกแทนแจ็คเลย 55555555
    #156
    1
    • #156-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      28 เมษายน 2562 / 16:28
      ไรท์ขออภัยเรื่องฉากศพด้วยค่ะ เผอิญเอาตามจริงมาเลย

      คู่แฝดอาจจะมีตอนพิเศษให้นะคะ

      สงสารพี่แจ็ค จะกลายเป็นพระรองแล้ว 555
      #156-1
  10. #155 Ning Nong (@ningnong321) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 00:28
    ชอบนาอิบแบบนี้ ว่าแต่นาอิบน่าจะบอกแจ๊คเรื่องซาลวะนะ
    #155
    1
  11. #154 มาย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 00:21

    จะไม่ให้นาอิบอธิบายเรื่องของชาลวะเหรอ??

    #154
    1
    • #154-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      28 เมษายน 2562 / 16:25
      เดี๋ยวมีค่าใจเย็นๆน้าาา
      #154-1
  12. #151 NightKung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:50

    ถ้ารวมเล่มนี่ จะเปย์แบบไม่ลังเลเลยค่ะ ภาษาสวย เนื้อเรื่องดี คาร์แรคเตอร์แจ็คไนบ์ประมาณนี้ยิ่งหลงๆอยู่ด้วย โง้ยย~~

    #151
    1
    • #151-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      27 เมษายน 2562 / 23:25
      พยายามไม่ให้หลุดคาร์มากไปค่ะ นาอิบจะมาสาวจ๋าก็ไม่ไหวเน้อ น้องเป็นทหารกุรข่าเชียวนะ
      #151-1
  13. #150 Maneerat Sangthong (@1-4-3__4-8-6) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 20:42
    ตอนบรรยายศพแมรี่นี่เราไม่กล้าอ่านจริงค่ะ สงสารแจ็คที่ต้องมาชำแหละศพน้องสาวตัวเอง แต่ก็อย่างที่คุณนักเขียนว่าถ้าไม่เสียสละชัยชนะย่อมไม่เกิด

    ที่บอกว่ายังมีปมนี่ปมพี่ซาลวะป่ะคะ อยากรู้มากเลยว่าจะจบยังไง5555

    เป็นกำลังใจให้เรื่องรวมเล่มนะคะ เราซื้อแน่นอน!
    #150
    1
    • #150-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      27 เมษายน 2562 / 23:24
      ขออภัยเรื่องการบรรยายศพด้วยค่ะ เผอิญของจริงน่ากลัวมาก คือไรท์ไปเห็นรูปมา ติดตาเลยค่ะ

      ปมที่เหลือน่าจะเหลือแค่ปมเดียวแล้วววว ปมนั้นละค่ะ
      #150-1
  14. #149 Jjay🎭 (@tangmo150649) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 20:29
    กำลังสงสัยว่าโจ๊กเกอร์เนี๊ย จะมีคนรักมั๊ย เพราะเห็นออกมาทะเลาะกับแจ็คเรื่องคนรัก แต่ช่างเถอะ มี ไม่มี ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆคือโดนจับจิ้นไปแล้ว 55555
    #149
    1
    • #149-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      27 เมษายน 2562 / 23:23
      เท่าที่ไรท์ลองหาดู โจ๊กเกอร์จะโวยวายทุกฟิคเลยค่ะ 5555
      #149-1
  15. #148 Lol (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 19:35

    ชอบคาร์แรคเตอร์นาอิบแบบนี้มากเลยค่ะ + จริงๆเราเริ่มจิ้นคู่นี้เพราะนิยายเรื่องนี้นี่แหละค่ะ 555+

    #148
    1
    • #148-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      27 เมษายน 2562 / 23:22
      แรกๆไรท์จิ้น แจ็คเอ็มม่าค่ะ ไปๆมาๆจิ้นคู่นี้เฉยเลย 555
      #148-1
  16. #147 หู้ยยยยย (@yok_nana) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 17:42
    ถ้าเรื่องนี้จบ ก็จะติดตามผลงานต่อๆไปค่ะ สนุกมาก ชอบการบรรยาย เป็นเรื่องเเรกเลยที่เฝ้าติดตามมากๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆ
    #147
    1
    • #147-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      27 เมษายน 2562 / 23:21
      โอ้โห ขอบคุณจริงๆค่ะ ทุกแรงสนับสนุนล้วนได้มาจากรีดเดอร์ทั้งนั้น ไรท์ปลื้มใจมากๆค่ะ
      #147-1
  17. #146 นอนตายในดงหญ้า (@Pare_13) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 17:09
    ฟินเลยจ้า~อ่านแล้วก็ยิ้มไป~แม้จะไม่ได้จิ้นคู่นี้เป็นคู่หลักจริง~แต่ก็ถือว่าฟินนนนนน
    #146
    1
    • #146-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      27 เมษายน 2562 / 23:19
      ถ้าเซฟคาร์ล กำลังคิดตอนพิเศษให้อยู่นะคะ
      #146-1
  18. #145 NoNameTH2549 (@NoNameTH2549) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 16:47
    คนอื่นโฟกัสที่เนื้อเรื่องแต่หนูโฟกัสที่น้องลิตเติ้ลแจ็ค อ่านแล้วรู้สึกเอ็นดูนางมากกกกก 5555
    ว่าแต่กินเด็กนี่ผิดมั้ยคะ--- แค่กๆ---
    #145
    1
    • #145-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      27 เมษายน 2562 / 23:19
      มีแต่คนหลงน้อง เอ็นดูน้องงงง
      #145-1
  19. #144 Friday_Phantom (@Usezalonear) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 16:44
    โอ๊ยยยยยย~~~ตับไตพังกันไปข้าง นิยายแจ้งเตือนปั๊ปรีบเด้งหน้าจากแฟนอาร์ตที่กำลังวาดอยู่ทันที55555
    เอาใจช่วยทั้งอิพี่และพ่อคุณซูบีดาร์มาดแมนเลี้ยงลิตเติ้ลแจ็ค
    ปล.ไรท์เป็นแม่มดรึป่าวเนี่ยคะ?เราหลงงมงายจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วเนี่ยยยย~~
    #144
    1
    • #144-1 Lunar Muri Lee (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 14)
      27 เมษายน 2562 / 23:18
      ไรท์ไม่ใช่แม่มดค่ะ เป็นฝีพาย พายเรือแจ็คนาอิบนี่ละ 55555
      #144-1