เก็บนิยายชั่วคราว

ตอนที่ 17 : เพียงรักพรางใจ (รีไรท์) 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    7 เม.ย. 61

บทที่ 2 แอบแฝง

เรื่องความรักของฟ้ากลายเป็นประเด็นร้อนในกลุ่มของเราอย่างรวดเร็ว ที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะต่อให้พวกเราต่อต้านสักเพียงใด พวกเราก็ทำอะไรไม่ได้เลย ฟ้าไม่ยอมฟังคำเตือนของใครทั้งนั้น

ผู้หญิงอ่อนหวานแต่หัวแข็งนี่ จัดการยากสุดๆเลย!

ทำไปทำมา ก็ต้องสุมหัวประชุมกันที่คอนโดของสองจนได้...เพราะสองเป็นคนเดียวที่มีห้องส่วนตัว ไม่มีญาติเต็มบ้านเหมือนเพลงหรือฉัน และไม่ได้อยู่ร่วมกับตัวต้นเรื่องเหมือนเก้า

ยาวที่สุดกี่เดือนนะเพลง...สาวร่างผอมเพรียว จนเพื่อนๆกลัวจะปลิวไปตามลม ถามเสียงเครียด

หนึ่งถึงหกเดือนเก้าตอบอย่างอ่อนใจ ขึ้นกับความใจแข็งของฝ่ายหญิง ถ้าโอนอ่อนเมื่อไหร่ ก็นับถอยหลังได้เลย ไม่นานหมอนั่นก็เบื่อ

ฉันมองซ้ายที ขวาที ก่อนเอ่ยเสียงปลอบประโลมว่า

มันอาจไม่เลวร้ายอย่างที่คิดก็ได้ ที่พวกเราได้ยินมาก็แค่ข่าวลือ เทมส์อาจไม่เป็นอย่างนั้นจริงๆ หรือไม่...เขาอาจยังไม่เจอผู้หญิงที่รักจริง เลยยังเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เขาอาจจะรักฟ้าจริงก็ได้

เก้าส่ายหัวรุนแรง ยืนยันชัดเจนว่า ยาก! กี่คนแล้วที่คิดว่าจะปราบพ่อเพลย์บอยอยู่ รายสุดท้ายก็น้องนิชา...ทีแรกก็มั่นใจนักหนาว่า เอาอยู่มือ แต่สุดท้ายก็หลุด เล่นเอาปางตาย เพราะฉะนั้น เราต้องขัดขวางสุดกำลัง

เรื่องของนิชาลือลั่นไปทั้งมหาวิทยาลัย เพราะสาวน้อยคนนั้นกรีดข้อมือต่อหน้าเทมส์เพื่อประชดที่ถูกตัดสัมพันธ์ ผลคือเพื่อนๆต้องรีบพาตัวไปโรงพยาบาล

เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมฟ้าที่แสนเรียบร้อยถึงกล้าคบหากับตัวต้นเรื่องอีก ต่อให้หลักๆเป็นเพราะนิชาขาดการควบคุมความรู้สึก และปล่อยให้อารมณ์ครอบงำก็เถอะ แต่เทมส์ก็มีส่วนผิดที่เคลียร์กับรุ่นน้องคนนั้นไม่เข้าใจ

เก้ากับเพลงเป็นเดือดเป็นร้อนชัดเจน ผิดกับคนคร่ำครวญเก่งอย่างสองที่เงียบสนิท ไม่สนับสุนและไม่ต่อต้านการคบกันของเทมส์กับฟ้า

แต่แปลกนะ!” อยู่ๆเก้าก็หันมาที่ฉัน หมอนั่นชอบคนสวย ทำไมถึงไม่เคยหยอดขิมเลยล่ะ

ฉันกะพริบตาปริบๆ หากก็ตั้งตัวได้รวดเร็ว รีบยิ้มหวาน ตอบเสียงใสว่า

ขอบใจที่ชมขิมว่า สวยจ้า

เก้าค้อนทันที ฉันหัวเราะแหะๆ พยายามไม่หันไปมองสอง ขณะตอบว่า

ถ้าจำไม่ผิด พ่อของเทมส์เหมือนจะรู้จักกับพี่วิน ถ้าให้เดา พี่วินน่าจะรู้จักเทมส์ด้วย แล้ว...ก็อย่างที่รู้กัน

พี่วินเป็นพี่ชายขี้หวง ผู้ชายคนไหนจะเข้าหาฉัน ต้องผ่านการประเมินก่อน (จริงๆพี่วินไม่เคยถาม แต่ฉันชอบวิ่งไปเล่า เพราะอยากหาคนหัวเราะด้วยกัน เธอเลยจำใจช่วยประเมินให้ ทำให้กลายเป็นกิจวัตรของเรา...ที่เพื่อนฉันรู้ทุกคน)

พี่วินไม่เคยห้ามใครจีบฉันหรอก เธอแค่พูดทีเล่นทีจริง ทำนองห้ามใครทำเล่นๆกับฉันมากกว่า และนั่นคงเป็นเหตุผลหนึ่งที่เทมส์ไม่เคยคิดจะยุ่งกับฉัน (ไม่ใช่เพราะฉันสวยไม่พอแน่นอน!) และอีกเหตุผลคือ...

เขาไม่ควรจะยุ่ง...กับใครในกลุ่มเรา

สองก็งึมงำกับตัวเองพอได้ยินกันแค่เราสองคน แต่เมื่อฉันหันไปมอง สองก็ส่ายหัวลูกเดียว ทำนองไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น

การประชุมของพวกเราจบลงโดยไม่ได้ข้อสรุปเพิ่มเติม ข้อเสนอเช่น ขอร้องเทมส์ ลงไปดิ้นพราดๆให้ฟ้าเปลี่ยนใจ ถูกโยนลงตะกร้าไปอย่างรวดเร็ว

ข้อสรุปเดียวที่พวกเราได้คือ...พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่  แม้จะเป็นพรุ่งนี้หลายครั้งแล้วก็ตาม

ขณะเตรียมจะก้าวออกจากห้อง สองก็คว้าแขนฉันไว้ แล้วกระซิบเบาๆไม่ให้สองคนที่เดินนำไปก่อนได้ยินว่า

สองจะลองคุยกับเขาให้

ฉันเลิกคิ้ว สองผงกหัวหงึกๆ

แต่สองไม่รู้ว่า จะได้ผลไหม อย่าเพิ่งบอกเพลงกับเก้านะ เดี๋ยวบ่นสองอีก

ฉันเป็นฝ่ายพยักหน้าหงึกๆบ้าง

 

วันต่อมา ในห้องเลคเชอร์ที่ยังมีคนรอเรียนประปราย สองก็ตีหน้ามุ่ยมานั่งข้างฉัน ก่อนจะเล่าบทสนทนาน่าโมโหที่เกิดขึ้นผ่านโทรศัพท์ให้ฟัง สรุปความได้ทำนองว่า

ได้ไหม....

สองลองเอ่ยขอด้วยประโยคเรียบง่าย แต่เทมส์ตอบง่ายยิ่งกว่า

ไม่ได้”

แต่ฟ้าเป็นเพื่อนสองนะ เพื่อนของสองน่าจะเป็นคนต้องห้ามสิ! ถ้าต่อไปฟ้าเลิกคบสองจะทำยังไง

เทมส์หัวเราะกวนโมโห ตอบเสียงเฉยๆว่า

เรื่องของเธอ ไม่ใช่เรื่องของฉัน

เทมส์!” สองกรี๊ดผ่านโทรศัพท์

ถ้าไม่อยากให้เพื่อนเธอโกรธ ก็ง่ายนิดเดียว ถอนหมั้นจากฉันสิ

เทมส์ก็ถอนเองสิ

ไม่ล่ะ ของหมั้นเป็นสิบล้าน ถ้าฉันถอนหมั้น ก็ตกเป็นของครอบครัวเธอหมดน่ะสิ เธอต่างหากที่ต้องถอนหมั้น

สองทำไม่ได้ พ่อขู่จะตัดขาดถ้าปฏิเสธการหมั้น สองอาจจะต้องไปเร่ร่อนอยู่ข้างถนนเหมือนลูกหมาไร้บ้าน เพราะฉะนั้น คนปฏิเสธต้องเป็นฝ่ายเทมส์

เราเถียงเรื่องนี้กันมากีปีแล้ว สุดท้ายก็ซ้ำที่เดิม เสียเวลาเปล่าๆน้ำเสียงของเทมส์เต็มไปด้วยความระอา แค่นี้ใช่ไหม ฉันวางหูล่ะนะ

เทมส์!” สองเกือบร้องไห้

น่าเบื่อ!” เทมส์เสียงดังผ่านโทรศัพท์ เอะอะก็ร้องไห้ เธอทำอย่างอื่นไม่เป็นบ้างหรือไง เอางี้ไหม ถ้าเธอไม่อยากให้เพื่อนวุ่นวายกับฉัน เธอก็มาแทนที่สิ ทำหน้าที่แทนน่ะ ทำได้ไหม!

สองเหวอไปพักหนึ่ง กว่าจะจับใจความได้ชัดเจน เทมส์ก็วางโทรศัพท์โครมไปเรียบร้อยแล้ว

...นี่ล่ะ เรื่องที่สองเล่า แต่นี่เป็นความลับนะ ห้ามนำไปเล่าต่อเด็ดขาด ไม่ว่าจะเรื่องที่สองถูกจับคลุมถุงชนกับนายเทมส์ตั้งแต่ตัวกระเปี๊ยก หรือเรื่องที่สองคนนี้อยากถอนหมั้นกันใจจะขาด แต่ติดเรื่องผู้ใหญ่จนขยับตัวไม่ได้ทั้งคู่

ดังนั้น เวลาที่พวกเรานินทาเทมส์ สองถึงเงียบกริบตลอด ไม่รู้ว่า ไม่อยากซ้ำเติมคู่หมั้นตัวเอง หรือกลัวจะเผลอตัวร่วมถล่ม จนเก้ากับเพลงจับได้

สาเหตุที่ไม่ค่อยมีคนรู้เรื่องการหมั้น ก็เพราะมันเป็นข้อตกลงของคู่หมั้นคู่นี้ล่ะนะ!

เทมส์ห้ามไม่ให้สองบอกใครเด็ดขาด เพราะไม่อยากเสียโอกาสหาคนรักด้วยตัวเอง จะได้มีข้ออ้างไปจบการหมั้น ส่วนสองก็ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้ เพราะกลัวน้ำกรดหรือไม้หน้าสามปลิวมาหา จึงเห็นพ้องต้องกันว่า ห้ามให้ใครรู้เรื่องหมั้นเด็ดขาด

ส่วนที่ว่า ทำไมฉันถึงเป็นเพื่อนคนเดียวที่รู้เรื่องนี้ ก็เพราะ...

สอง ขิมมาเยี่ยม

เมื่อสองปีที่แล้ว สองป่วยจนต้องขาดเรียน ฉันจึงเอาอาหาร ยา และสมุดจดเลคเชอร์มาเยี่ยมที่คอนโด

ฉันผลักประตูห้องเข้าไปอย่างไม่มีพิธีรีตอง เพราะมาบ่อยจนชินแล้ว แต่แทนที่จะได้เห็นเพื่อนนอนซมอยู่บนเตียง สองกลับนั่งอยู่บนโซฟาหน้าทีวี เท่านั้นไม่พอ ในมือยังถือสติกจอยเล่นเกมแน่น และคนที่นั่งข้างๆอยู่บนพื้นติดโซฟา คือ ผู้ชายผิวขาว ร่างใหญ่ ซึ่งถือที่เล่นเกมอีกอันไว้เหมือนกัน

สองสะดุ้งน้อยๆเมื่อเห็นฉัน ในขณะที่ผู้ชายข้างๆกลับปรายตามองฉัน เหมือนมองผ่านไปยังนาฬิกาแขวนผนังมากกว่า แล้วเขาก็หันไปหาสอง บอกด้วยเสียงห้าวๆว่า

ครบครึ่งชั่วโมงแล้ว กลับไปนอนได้แล้วมั้ง

สองตั้งท่าจะเถียง แต่ผู้ชายคนนั้นวางที่เล่นเกมลง แล้วก้าวยาวๆไปปิดทีวี ก่อนจะหันมายกตัวสองลอยจากพื้น แล้วพาเดินลิ่วๆไปห้องนอน

ฉันค้างแข็ง อยู่ตรงหน้าประตู จนกระทั่งสองตะเกียกตะกายลงจากเตียง แล้วร้องบอกว่า

ขิม เข้ามาก่อน

ชายคนนั้น หรือที่ฉันจำชื่อไม่ผิด..เทมส์...หันมามองฉัน แล้วพูดห้วนๆกับสองโดยไม่หันกลับไปมองว่า

เธอไม่สบาย ต้องพักผ่อนแล้ว

ขิมเป็นเพื่อนสนิทสองสองเถียง

เทมส์หันขวับไปหาสองทันที ใช้น้ำเสียงห้วนกว่าเดิมยามพูดว่า ถ้าอย่างนั้น ก็ให้เพื่อนสนิทเธอดูแลไป ฉันไปล่ะ

พูดจบ เขาก็เดินดุ่มออกจากห้องทันที โดยไม่สนใจจะทักทายก้อนหินข้างทางอย่างฉันแม้แต่นิดเดียว ในขณะที่สองครางเบาๆว่า

“ทำไมขี้งอนอย่างนี้นะ ตัวก็เบ้อเริ่มเทิ่ม”

สิ่งที่ตามมาคือเสียงกระแทกประตูปิดดังปัง จนสองกับฉันสะดุ้งโหยง

วันนั้น ฉันจึงได้รู้เรื่องลับว่า เพื่อนฉันคนนี้ถูกจับหมั้นกับเทมส์ตั้งแต่สองสามขวบ เห็นหน้ากันมาตั้งแต่ตั้งแต่ห้าหกขวบ แถมยังเรียนที่เดียวกันตั้งแต่อนุบาลยันมหาวิทยาลัย

คู่หมั้นคู่นี้มีความเห็นตรงกันว่า ไม่ควรแต่งงานกันเองเป็นอันขาด ถ้าไม่อยากให้เกิดปรากฏการณ์แต่งปุ๊บหย่าปั๊บในหนึ่งสัปดาห์

ไม่ไหวหรอกสองทำหน้าเหยเก เรารู้จักกันดีเกินไป นิสัยเสียของเทมส์ สองรู้หมด นิสัยเสียของสอง เทมส์ก็รับไม่ได้...ตอนนี้ เลยกำลังอยู่ในขั้นตอนกล่อมพ่อแม่ อีกอย่าง เทมส์ก็ต่อต้านพี่เทลกับพี่แทมด้วย ยิ่งพี่ๆสนับสนุน เทมส์ยิ่งวิ่งหนี

แต่เท่าที่ฟัง สองกับเทมส์ติดอยู่ที่ขั้นตอนการกล่อมมาหลายปีแล้ว และยังไม่มีแนวโน้มว่า จะหลุดจากขั้นนี้ไปได้

ถึงจะพูดทำนอง เข้ากันไม่ได้ แต่เท่าที่ฉันเห็น สองกับเทมส์ก็เข้ากันดีในแบบเพื่อนที่รู้ใจ เวลาสองไม่สบาย เทมส์จะมาเยี่ยม เวลาเทมส์ไม่สบาย สองจะทำตัวเป็นนินจา ลับๆล่อๆเข้าไปพยาบาลเทมส์ถึงห้อง เรียกได้ว่า แฟนสาวๆของเทมส์เป็นอันกระเด็นไปหมด เพราะเวลาป่วย เทมส์จะขี้หงุดหงิดมาก เหมือนจะมีแค่สองเท่านั้นที่เข้าหาได้เนียนๆแต่ถ้าใครมาบังเอิญมาเจอ สองก็จะหายวับไปในตู้หรือใต้เตียงทันที (ฟังจากที่สองเล่านะ ฉันไม่เคยเห็นกับตาหรอก แต่ฟังแล้วก็คันมือยิกๆ ถ้าสองไปเฝ้าเทมส์อีก ฉันกะจะโผล่เข้าไปแกล้ง)

ฉันจึงหวังว่า สองจะขอร้องเทมส์ได้

แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล...

สองทำหน้าพิลึกนักล่ะ ยามถามฉันว่า ฟ้าทำหน้าที่อะไรบ้างน่ะ ตานั่นขี้แกล้งจะตาย ขิมว่า เทมส์ต้องการให้สองทำอะไรหรือ

ฉันฉีกยิ้ม...ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้แทนสองดี...หน้าที่แฟนสามเดือนของเทมส์ ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ฉันไม่เคยเป็นแฟนเขานี่ คงต้องไปถามแฟนเก่า (เติมเอส) ของเขานั่นล่ะ ถึงจะได้คำตอบ

บอกตามตรง ฉันไม่เข้าใจนักว่า เทมส์ต้องการอะไร เขาไม่ต้องการแต่งงานกับสอง แต่เงื่อนไขเขาดันเป็นว่า ให้สองทำหน้าที่แฟนแทนฟ้า...อาจจะแค่ประชดที่สองไม่เคยทำหน้าที่คู่หมั้นล่ะมั้ง

แต่ถ้าเอาตามปกติล่ะก็

คงแค่กินข้าว ดูหนัง...ล่ะมั้งตอบด้วยความไม่มั่นใจ ครั้นสองถามย้ำว่า

แค่นั้นแน่นะ? ไม่สิ! เทมส์ไม่มีวันยอมเลี้ยงข้าวกับหนังสองแน่ๆ เขาเลี้ยงผู้หญิงได้ทั้งโลก ยกเว้นสองคนเดียว เอ...สองคิดจนหัวปั่น หรือเทมส์จะหวังให้สองเป็นคนนำเดท แล้วเป็นคนเลี้ยง โอ๊ย! ตายแน่ๆ รสนิยมเทมส์หรูจะตายไป สองหมดตัวแหงเลย

ฉันยิ้มเฝื่อน เฮ้อ...เพื่อนฉัน...นี่เจตนาคิดน้อย หรือคิดไม่ถึงจริงๆกันแน่เนี่ย...

ขอให้เป็นอย่างแรกเถอะ! ฉันไม่อยากเห็นสองถูกกินโดยไม่รู้ตัวหรอกนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคนกินเป็นคนที่ยืนยันว่า จะไม่แต่งงานกับสองอย่างแน่นอน

แต่ฉันก็กลุ้มเก้อ เพราะสองเล่าต่อว่า หลังจากนั้นสองชั่วโมง เทมส์ก็โทรมาอีกครั้ง และบอกว่า

พวกเธอระแวงฉันเกินไปไหม ฉันกำลังตามหารักแท้อยู่นะ ไม่แน่ ฟ้าอาจจะเป็นคู่ของฉันก็ได้ ทำไมไม่ให้โอกาสฉันบ้างล่ะ

สองงบอกด้วยเสียงอ่อย ก่อนสรุปว่า

เทมส์พูดอย่างนี้ สองเลยไม่กล้าขอร้องต่อ

ฉันยิ้มเฝื่อนๆ...ก็นั่นน่ะสิ เรื่องความรักเป็นเรื่องระหว่างคนสองคน ต่อให้เป็นคนที่เราคิดว่า ไม่เหมาะสมกันอย่างที่สุด แต่ถ้าคนคู่นั้นเลือกที่จะอยู่ด้วยกันแล้ว ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ก็เป็นสิทธิ์ส่วนตัวของเขา

พวกเราห่วงฟ้า...เราแนะนำและห้ามปรามฟ้าได้ แต่ถ้าถึงขั้นขัดขวางความรักที่ฟ้าเต็มใจสร้างขึ้น นั่นแปลว่า เรากำลังก้าวล้ำเกินขอบเขตที่ควร ใช่หรือไม่

คิดได้อย่างนี้แล้ว ฉันก็ได้แต่ถอนใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

499 ความคิดเห็น

  1. #457 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 18:08
    ความคิดขิมเป็นผู้ใหญ่นะ
    #457
    0
  2. #456 จตุรพัฒน์ (@moonless_night) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 12:23
    แหง่ๆไม่มีเต้
    #456
    0
  3. #455 Je-on Je-on (@sakura1979) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 23:22
    คู่นี้ยังไม่รู้จะไปอย่างไงต่อ
    #455
    0
  4. #452 panmay (@panmay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 02:08
    ชอบเทมส์กะสองมากๆเลยค่ะ น่ารัก
    #452
    0
  5. #451 ปลายฝน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 14:13
    ชอบคู่ สอง กับ เทมส์ ค่ะ น่ารักดี
    #451
    0