The Pain of Hers เธอ... อันตรธาน

ตอนที่ 17 : Chapter 6 The Life of Hers [1/3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    23 มิ.ย. 63

 

Chapter 6

The Life of Hers

 

[WAO’S PART]

แปดเดือนก่อน

“โอโห ป้าวดีทำอะไรคะเนี่ย หอมไปถึงดาวอังคารเลยนะคะ”

“ว้าย! คุณวาว ป้าล่ะตกอกตกใจหมด มาไม่ให้สุ้มให้เสียง”

ป้าวดี ป้าผู้ครองตำแหน่งแม่บ้านและแม่ครัวหันมาทำท่าตกอกตกใจให้ฉันรู้สึกผิดเล่น ทว่าฉันกลับหัวเราะใส่

“วาวก็เพิ่งถามป้าเมื่อกี้จะไม่ให้สุ้มให้เสียงอะไรกัน”

“คุณวาวมาก็ดีเลย ช่วยป้าชิมน้ำต้มยำหน่อยว่ามันดีหรือยัง วันนี้คุณอ้อนจะกลับมากินข้าวที่บ้านด้วยนะ พาคุณยุ้ยกับคุณรสมาด้วย” ป้าวดีว่าพลางยื่นช้อนกลางให้ฉันตักซุปชิม

“อย่างนี้ยาหยีก็ต้องมาน่ะสิ แต่มันไม่เห็นบอกอะไรวาวเลย” ฉันบ่นก่อนจะตักซุปชิมให้ “อืม... วาวว่าเปรี้ยวไปหน่อย ใส่น้ำปลาอีกนิดนะคะ แล้วนี่จัดโต๊ะหรือยัง วาวโทรหาแม่ก่อนดีกว่าว่าสรุปใครมาบ้าง”

ฉันเดินกดโทรศัพท์ออกไปโดยไม่รอให้ป้าวดีตอบคำถาม ‘คุณอ้อน’ ที่แกพูดถึงคือแม่แท้ๆ ของฉัน บ้านหลังใหญ่มหึมาที่ฉันอาศัยอยู่ขณะนี้เป็นของคุณปู่คุณย่าและตกเป็นของคุณพ่อหลังจากทั้งคู่เสีย ครอบครัวของเราซึ่งมีพ่อแม่ลูกจึงอาศัยกันอยู่แค่นี้ แล้วก็มีป้าวดีกับลูกสาวชื่อว่าพี่ดา สามีของพี่ดาหรือพี่เต ซึ่งเป็นคนดูแลความปลอดภัยบ้านเรา แถมทั้งคู่ยังมีลูกชายวัยสี่ขวบชื่อน้องดลด้วย

[ว่าไงวาว แม่ใกล้ถึงแล้ว]

“วันนี้คุณแม่พาเพื่อนมาทานข้าวที่บ้านเหรอคะ”

[ใช่ลูก]

“ยาหยีมาหรือเปล่าคะ”

[ไม่มาหรอกลูก หยีมันไปไหนนะยุ้ย...]

ฉันได้ยินเสียงคุณแม่ถามเพื่อนสนิทตัวเองนามว่า ‘น้ายุ้ย’ ซึ่งเป็นแม่ของ ‘ยาหยี’ เพื่อนสนิทของฉัน ให้เดาคงจะอยู่ในรถคันเดียวกัน และคงมี ‘น้ามธุรส’ เพื่อนสนิทอีกคนของคุณแม่อยู่ด้วย

[อ้อ หยีไปกับแฟนจ้ะ แค่นี้ก่อนนะวาว แม่ขับรถอยู่]

“ค่ะแม่” ฉันชิงตัดสายก่อน แล้วก็บ่นกับโทรศัพท์ตัวเองประหนึ่งกำลังต่อสายหาเพื่อนตัวเองอยู่ “หยีนะหยี มีแฟนแล้วทิ้งเพื่อนเลย คอยดูนะ ถ้าฉันมีแฟนฉันจะบล็อคเบอร์แก”

ยี่สิบนาทีต่อมาคุณแม่และเพื่อนๆ ก็มาถึงบ้าน ฉันเข้าไปสวัสดีน้ารสกับน้ายุ้ยและเชิญทั้งคู่ไปที่ห้องอาหาร แต่ก่อนที่คุณแม่จะเดินตามไปฉันรีบคว้าแขนท่านไว้ก่อน

“คุณแม่คะ วันนี้คุณพ่อจะกลับมากินข้าวที่บ้านหรือเปล่าคะ”

“ไม่รู้สิลูก แต่คงไม่ ช่วงนี้เห็นว่างานเยอะกลับดึกตลอด”

“คุณแม่ไม่โทรชวนคุณพ่อให้กลับบ้านเร็วๆ บ้างเหรอคะ”

“ไว้วันหลังนะ วันนี้แม่พาเพื่อนมา” คุณแม่ยิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะแกะมือฉันออกแล้วเดินตามเพื่อนไป ฉันได้แต่มองตามหลังท่านแล้วเป่าลมออกปากเซ็งๆ บ้านนี้พ่อแม่ลูกจะกินข้าวพร้อมหน้ากันวันไหนเนี่ย!

ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักดังมาจากห้องอาหารฉันก็ไม่กล้าเข้าไปร่วมทานด้วย คุณแม่ของฉันเป็นคนที่ติดเพื่อนมาก ชอบออกไปทานข้าวสังสรรค์กับเพื่อนหรือไม่ก็ลูกค้าจนกลับดึกเป็นประจำ โดยเฉพาะน้ายุ้ยและน้ารสซึ่งเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยและร่วมลงทุนสร้างเวดดิ้งสตูดิโอขึ้นมา เวลาทำงานของท่านแล้วแต่ลูกค้าว่าจะถ่ายพรีเวดดิ้งตอนไหน คืนวันเสาร์อาทิตย์ส่วนใหญ่ก็ต้องไปร่วมงานแต่งงานของลูกค้าจนไม่ค่อยได้มีเวลาอยู่บ้าน

ส่วนคุณพ่อของฉันมีบริษัทก่อสร้างที่ตกทอดมาจากคุณปู่ ต้องบริหารคนเดียวอย่างหนักและกลับดึกดื่นไม่แพ้คุณแม่ ถ้าไม่ได้อยู่บริษัทก็ต้องไปดูไซต์ก่อนสร้าง บางทีถึงขั้นต้องไปค้างต่างจังหวัดเพราะท่านไม่ค่อยไว้ใจใครให้ดูแลงานทั้งหมด

และฉัน ‘วาววรินทร์’ ลูกสาวคนเดียวของพวกท่าน พ่วงอาชีพนักศึกษาปีสี่เทอมสุดท้าย เรียนจบคงหนีไม่พ้นต้องช่วยคุณพ่อเพราะคุณแม่มีหุ้นส่วนอีกตั้งสองคนคอยช่วยอยู่ คิดแล้วก็เครียด ฉันจะไปบริหารบริษัทใหญ่โตขนาดนั้นได้ยังไง!

“พี่วาวๆ” เสียงเล็กดังขึ้นมาจากหน้าบ้าน ก่อนจะมีเด็กตัวนิ่มๆ มากอดเอว “ดลตื่นแล้ววว”

“ตื่นแล้วเหรอค้าาา” ฉันยีหัวเด็กน้อยที่แสนน่ารักน่าเอ็นดู ดลอยู่อนุบาลสาม แกเป็นเด็กฉลาดและเข้มแข็งมาก จำได้ว่าตอนเข้าอนุบาลหนึ่งแกร้องไห้แค่วันเดียวตอนไปโรงเรียนซึ่งก็คือวันแรก ส่วนฉันตอนเด็กๆ ป้าวดีบอกว่าร้องไปสามเดือนเต็ม

“วันนี้คุมคูให้วาดลูบละบายสี ดลเหนื่อยเลยกลับบ้านนอน แล้วก็ตื่น เย่!”

“เย่! ตื่นหกโมงเย็น เวลากินข้าวพอดี แล้วคุมคูให้วาดอะไรเอ่ย” ฉันพูดไม่ชัดตามน้อง สุดท้ายก็ทนความน่ารักน่าหยิกไม่ไหวจนต้องอุ้มขึ้นมา

“วาดนางฟ้า”

“แล้วดลได้วาดพี่วาวไปหรือเปล่าคะ”

“เปล่าค้าบ ดลวาดนางฟ้ามีปีก”

“วาดพี่เติมปีกไปก็เป็นนางฟ้าแล้วค่ะ”

“จิงเหลอคับ แล้วทำไมพี่วาวไม่อยู่บนสวรรค์ล่ะคับ หรือบินไม่ได้”

“ช่างมันเถอะค่ะ” เมื่อต่อไปต่อคำไปมีแต่จะยาวขึ้นฉันจึงตัดบทแค่นั้น ดลกอดคอฉันอย่างที่ชอบทำเวลาโดนอุ้ม กลิ่นแป้งเด็กหอมๆ ทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะฝังจมูกลงแก้มนุ่ม

วันหนึ่งข้างหน้า... อีกกี่ปีก็ได้ ฉันจะมีลูกชายของตัวเองบ้าง!

จำได้ดีว่าวันแรกที่รู้ว่าพี่ดาท้องฉันตื่นเต้นแค่ไหน ทำอย่างกับเป็นแม่เด็กซะเอง ไล่อ่านหนังสือเลี้ยงเด็กและวิธีการดูแลครรภ์เพื่อดูแลพี่ดาให้ดีจนพี่เตต้องพูดขอบคุณวันละสามครั้ง วันคลอดฉันอาสาไปเฝ้าพี่ดา ถามพยาบาลมากมายก่ายกองเกี่ยวกับเด็กจนพยาบาลนึกว่าเป็นน้องสาวคุณแม่

ใช่ ฉันรักเด็ก และรู้สึกว่าจะเอ็นดูเด็กผู้ชายเป็นพิเศษ

“พี่วาวทำไข่เจียวหมูสับให้ดลหน่อยสิคับ ดลชอบไข่เจียวของพี่วาว”

“ได้สิคะ ดลรู้มั้ยคะ ดลเป็นคนเดียวในบ้านเลยนะที่ได้กินฝีมือพี่วาว คนอื่นให้ยายวดีทำให้ตลอดเลย ไม่มีใครไว้ใจพี่วาวซ้ากกคน” ฉันอุ้มดลไปทางครัว ระหว่างทางเดินผ่านห้องอาหารซึ่งคุณแม่กับเพื่อนๆ อยู่ด้านใน ได้ยินเสียงพูดคุยแว่วมาพอดี เริ่มด้วยแม่ของฉัน

“รส ลูกค้าจะให้ไปงานแต่งที่หัวหินน่ะ แกไปให้หน่อยได้มั้ย”

“แกก็ให้ฉันไปตลอดแหละอ้อน นี่เห็นว่าแกชอบเลี้ยงข้าวอร่อยๆ พวกฉันนะถึงยอมช่วย” ต่อด้วยน้ารสที่พูดไปหัวเราะไป

“ก็แกเป็นคนเดียวที่ไม่มีลูกมีสามี อยู่ตัวคนเดียวสบายๆ ฉันก็ต้องใช้แกนี่ล่ะ”

“เออ เป็นฉันนี่ก็สบายเนอะ ทำงานหาเงินไม่ต้องแบ่งลูกแบ่งผัว เอ๊ะ แต่อ้อนมันสบายกว่า ผัวรวย”

“อย่าพูดอย่างนั้นยัยรส ฉันไม่ได้ขอเงินเขามาใช้แล้วกัน” คุณแม่ตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไร พอเป็นเรื่องของพ่อกับแม่แล้ว ฉันจึงหยุดฟังในมุมที่ได้ยินชัดเจน “แกน่ะสบายสุดแล้วยัยรส ไม่มีภาระอะไร”

“แกอย่าเรียกครอบครัวว่าภาระสิ” น้ายุ้ยที่ไม่ได้พูดอะไรอยู่นานเอ่ยเตือน

“ก็ยาหยีเลี้ยงง่าย ไม่เป็นภาระแกนี่ ดูยัยวาวโน่น ตอนปิดเทอมขอเงินไปเรียนทำอาหารกับเชฟชื่อดัง เสียเป็นหมื่น!”

ฉันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ลมหายใจเกิดติดขัดขึ้นมา เรื่องถูกนินทาก็ใช่ว่าจะไม่เคย แต่การที่คนนินทาคือแม่แท้ๆ ที่เลี้ยงมาตั้งแต่เกิดมันให้ความรู้สึกแย่กว่าถูกเพื่อนนินทาเสียอีก

แต่มันก็เป็นความจริง ฉันขอเงินแม่ไปเรียนคอร์สที่แพงแสนแพง

ความรู้สึกหน่วงๆ ในอกเกิดขึ้นเมื่อได้ยินตัวเองถูกเรียกว่า ‘ภาระ’

 

***************************

เปิดมาก็เศร้าเลยตัวเธอ

ปล. ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ เจอกันทุกวันแน่นอน

ก่อนเริ่มเรื่องเลยคิดว่าจะลงจันทร์-ศุกร์ (แต่เริ่มลงเสาร์ 5555) ไปๆ มาๆ อยากลงทุกวันแล้ว ลงเองสนุกเอง

 

FRIDAY BEAST

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #2 0207_GADE_0805 (@Gade-Smile2112) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:59

    รอนะคะ ถ้าลงทุกวันก็จะมาอ่านทุกวันเหมือนกันค่ะ♡♡
    #2
    1
    • #2-1 Friday Beast (@crazymommy) (จากตอนที่ 17)
      24 มิถุนายน 2563 / 08:55
      รักเลยยย ♡♡
      #2-1