{FIC SEVENTEEN X YOU - ภพรัก} (AU)

ตอนที่ 1 : จุดจบ และ การเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 พ.ย. 61

                                               


 

ถ้าคุณคิดว่านี่เป็นจุดจบของความรัก โนค่ะ นี่มันพึงเริ่มต้น 9 เดือนหลังจากที่ทั้งคู่แต่งงานกัน หญิงสาวได้ย้ายไปประจำอยู่ที่สาขาเกาหลี จนกระทั่งตอนนี้เธอท้องได้ 7 เดือน แล้ว แต่ว่านะ คนที่ขนาดขอแต่งงานยังแย่ขนาดนั้น นับประสาอะไรกับดูแลเอาใจใส่

 

ประตูบ้านเปิดออก ร่างสูงเดินกลับมาจากการทำงานของค่ายเพลง ร่างเล็กเดินเอาน้ำไปให้


“พี่จองฮันกลับมาเหนื่อยๆ ดื่มน้ำก่อนนะคะ”

“วางไว้เถอะ เดี๋ยวพี่ดื่มเอง จะไปทำอะไรก็ไป”

“เดี๋ยวมันจะเปื้อนโต๊ะเอา ดื่มเลยเถอะค่ะ ฉันจะได้เอาแก้วไปเก็บ”

“ทำไมวุ่นวายแบบนี้ห๊ะ !!!!  

 

และใช่ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอโดนทำร้ายจิตใจแบบนี้ เธอถอนหายใจเบาๆก่อนจะยัดแก้วน้ำใส่มืออีกคน แต่ไม่ทันที่เธอจะเดินไป ร่างสูงคว้างแก้วน้ำลงบนพื้น หลังจากที่เธอยัดเข้ามือ

 

“อย่ามาวุ่นวายให้มันมากนะ! รำคาณ”

 

เขาลุกขึ้นและเดินเข้าห้องไป มันทำให้เธอตัดสินใจที่จะเริ่มออกมาจากชีวิตของเขา ส่วนลูก หม่ามี๊จะเลี้ยงหนูเอง

 

เช้าวันต่อมา จองฮันออกจากหอแต่เช้า วันนี้เขามีงานที่ต่างประเทศ ฉันตัดสินใจถอดแหวนแต่งงานออกก่อนจะเซ็นใบหย่าและวางไว้ที่บนเตียงนอน

 

สนามบินเชียงใหม่ ประเทศไทย

 

“เจ้าจอมมม ทางนี้!

“พี่คีรี”

“ทำไมรอบหอบของกลับมาเยอะจัง จะมาอยู่นี่รึไง”

“ก ก็อืม หนูหย่ากับเขาแล้ว”

“เจ้าจอม....”

“ลูกทั้งคน ฉันเลี้ยงได้อยู่แล้ว พี่คีรีก็อยู่ช่วยนี่ไงคะ”

“เห้อออ เออๆ งั้นกลับเถอะ ไปหาไรอร่อยๆกิน หลานพี่หิวแล้ว”

 

ร่างเล็กยังคงมาทำงานที่ร้านมาเรื่อยๆตลอดหลายเดือนจนกระทั่งวันนึง

 

!!!! อ โอ๊ย !! พ พี่ พี่คีรีคะ!!

“แก้ว แก้วเป็นอะไร! คนตัวสูงวิ่งเข้าไปในครัวก่อนจะเห็นน้องสาวนั่งเจ็บท้องอยู่

“พี่คีรี โอ๊ยยยยย แก้วเจ็บท้อง โอ๊ยยยยย”

 

ร่างสูงอุ้มน้องสาวออกจากร้านก่อนจะพาขึ้นรถและขับไปโรงพยาบาล

 

“โอ๊ยยยย เจ็บมาก ฮือออออ พี่คีรี น้องจะตายไหมอ่า ฮือออ”

“อย่าพูดแบบนี้สิ อย่าพูให้เป็นราง”

 

ตอนนี้คนตัวเล็กถูกนำตัวเข้าห้องคลอดแล้ว แต่นี่ก็ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้ว ทำไมแก้วยังไม่ออกมาอีก ร่างสูงของคีรีเดินวนไปมาหน้าห้องคลอด

 

“อุแว๊!!!!

 

เสียงเด็กแรกเกิดดังออกมาจากในห้องคลอด ดังออกมาและไม่นานเสียงเล็กๆอีกเสียงก็ดังขึ้น ร่างสูงครี่ยิ้มออกก่อนจะยืนรอหมอออกมาจากห้อง ทำไมยังไม่ออกมาอีกล่ะ เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า ไม่ทันขาดคำ หมอก็เดินออกมา

 

“หมอครับ น้องกับหลานผม”

“อืม หมอต้องขอแสดงความยินดี และ เสียใจก่อนเลยนะครับ”

“หมายความว่าไงหมอ”

“คุณเองคงทราบดีว่าน้องสาวคุณมีโรคประจำตัวอยู่แล้ว เคราะห์ดีที่เด็กทั้งสองเกิดออกมาอย่างปลอดภัย แต่น้องสาวของคุณ เสียชีวิตทันทีหลังจากคลอดสองแฝดครับ”

“.....”

 

เหมือนโลกทั้งใบของคีรีพังทลายลง แก้วตาดวงใจของเขาที่เขาคอยเฝ้าถนอม คอยหวงแหนมันพังทลายลงมาตรงหน้า เป็นเขาไม่ได้หรอที่ต้องตาย ทำไมเจ้าจอม แก้วตาดวงใจของเขาต้องตายด้วย

 

“หมอขอตัวนะครับ”

“ครับหมอ”

 

ร่างสูงทรุดนั่งลงบนพื้น น้ำตาลูกผู้ชายค่อยๆรินไหลออกมาเขาค่อยๆพยุงตัวให้ลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปดูน้องสาวของเขา

23 ปีเองนะที่เธออยู่กับพี่มา 23 ปี ที่เธอกับพี่ทะเลาะกัน ดูแลกัน ทำไมล่ะเจ้าจอม เธอเบื่อพี่แล้วหรอ ม มันเร็วไปอะเจ้าจอม พี่ทำอะไรไม่ดีให้เราไม่พอใจรึเปล่า พี่เลี้ยงเราไม่ดีพอหรอ ไหนเราบอกพี่ว่าโรคบ้านั้นมันหายดีแล้วไง ฮึก เจ้าจอม พื้นดิ อย่ามาดื้อกับพี่แบบนี้นะ เจ้าจอม!!!!

 

เขาดึงร่างไร้วิญญาณของเจ้าจอมขึ้นมากอดแนบอก พรางร่ำไห้ปานจะขาดใจ เขากอดเธออยู่พักใหญ่ก่อนจะวางร่างไร้วิญญาณนั้นลงบนเตียง และเอาผ้าขาวบางคลุมหน้า คนตัวสูงเงยหน้ามองเพดาน สมองสั่งให้เขาพาขายาวๆออกไปยังห้องพักเด็กอ่อน เขายืนดูเด็กแฝดทั้งสองที่หลับสนิทอยู่ในห้วงแห่งนิทรา หลานรักของลุง แต่แล้ว เขาก็ต้องตื่นจากห้วงนิทรา เมื่อเสียงของบุคคลผู้มาใหม่ดังขึ้น

“ขอโทษนะคะ คุณพ่อของเด็กๆสองคนนี้ใช่ไหมคะ”

“ไม่ครับ ผมเป็นลุงของเขา”

“อ้อ งั้นรบกวนช่วยเซ็นรับรองการเกิดของเด็กทั้งสองด้วยค่ะ”

“อ้อ ได้ครับ”

 

ร่างสูงก้มลงอ่านเอกสารก่อนจะกรอกข้อมูลเด็กทั้งสอง

 

“ยังไม่ได้ตั้งชื่อให้หลานๆเลยสินะ งั้น”

 

เขาเขียนชื่อที่เขาตั้งใจที่จะตั้งให้เด็กทั้งสองลงไปบนกระดาษแผ่นนั้น แก้วเจ้าจอม และ ภูผา ภูผาผู้แข็งแกร่ง จะต้องเป็นคนปกป้องดอกไม้ผู้บอบบาง ลุงประวัติศาสตร์จะต้องไม่ซ้ำรอย

 

“เรียบร้อยครับ พรุ่งนี้ผมจะมารับเด็กๆนะครับ วันนี้ฝากคุณพยาบาลดูแลพวกแกก่อน”

“ยินดีค่ะ”

 

บางทีมันอาจจะฉุกละหุก การที่เด็กแรกเกิดต้องดื่มนมผง จริงๆมันไม่ดีต่อสุขภาพของเด็กมากนัก แต่ไม่เป็นไร หลานทั้งคน เลี้ยงได้อยู่แล้ว

 

3 ปีต่อมา

 

ทางด้านจองฮัน ตอนนี้เขาผันตัวมาเป็นเบื้องหลังให้กับศิลปินหน้าใหม่หลายๆคน แต่เขาเองก็ยังมีผลงานเพลงร่วมกับวงให้ทุกคนได้ติดตาม วันนี้เป็นอีก 1 วันที่เขาว่างจากงาน ตลอดหลายเดือนมานี้ เขาตามหาภรรยาของเขามาตลอด แต่ก็ไม่มีวี่แววของเขาเลย จริงอยู่ที่เขาเอาตัวเองเป็นใหญ่ไม่ฟังใคร แต่ใช่ว่าเขาจะไม่รักเธอ เขายังรักเธออยู่ บางทีเธออาจจะเดินทางกลับบ้านรึเปล่านะ ไวกว่าความคิด เขาเก็บของและเดินทางไปยังประเทศไทยทันที

 

เชียงใหม่ ประเทศไทย

 

ร่างสูงของจองฮันเอาของมาเก็บที่ห้องพักของรีสอร์ตก่อนจะออกมาที่ร้านขนมของเจ้าจอมที่อยู่ในตัวรีสอร์ต เขาเดินเข้าไปในร้านก่อนจะเห็นคีรีเดินออกมาและหันไปพูดกับเพื่อนของเขา

“ศรัญ ฝากดูหลานๆด้วยนะ กูจะเข้าเมืองไปซื้อของสักหน่อย”

“โอ้โห นี่กูเป็นลูกค้ามึงนะไอ้คีรี เออๆ เห็นแก้เจ้าสองแสบที่น่ารักของุงหรอกนะ ถึงช่วย”  อะไรกัน พี่คีรีมีลูกแล้วหรอ

“กูเข้าใจๆ หลานกูน่ารัก นั้นไงว่าไม่ทันขาดคำ”

“ลุงคีรี ลุงศรัณ แก้วกลับมาแล้วค่ะ”

“อะไรอะๆ ลุงศรัณมาหรอ”

“เด็กๆอยู่กับลุงเสือก่อนนะครับ ลุงจะเข้าเมืองไปซื้อของ อย่าดื้อ อย่าซนโอเคนะ”

“โอเคค่ะ แก้ว กับ ภูผา จะไม่ดื้อ ไม่ซนกับลุงเสือเลย”

 

ร่างสูงมองเด็กน้อยสองคนที่นั่งเล่นอยู่บริเวณเคาเตอร์ ใบหน้าของเด็กสาวช่างน่ารัก เหมือนกับ...เจ้าจอม ส่วนเด็กผู้ชาย ไม่ว่าจะ ตา ปาก ก็เหมือนเจ้าจอมไปซะทุกส่วน เขาไม่ได้คิดอะไรมากมาย เขาลุกขึ้นก่อนจะเดินออกมาจากร้านและออกไปเดินเล่น เจ้าจอมคงทำงานอยู่ ไหนๆก็ได้หยุดยาวก็ขออยู่ง้อเมียหน่อยละกับ

 

ตุบ!!!!!!

 

“อ๊ะ!

“ไงเรา เจ็บตรงไหนไหม”

 

เด็กคนนั้นหนิ ผมย่อตัวลงมามองเด็กน้อยในชุดกระโปรงสีชมพูก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา

 

“ไม่เลยค่ะคุณลุง”

“อายุเท่าไหร่ล่ะเรา”

“อายุ...1 2...3 ขวบค่ะ”

“ฮ่าๆ ตัวแค่นี้ หนีคุณพ่อ คุณแม่มาหรือไง หือ”

“เปล่านะคะ ค คือ หนูไม่เคยเห็นหน้าพ่อหรอกค่ะ ส่วนแม่หนูน่ะ หนูเคยเห็นแต่รูปค่ะ”

“มีรูปให้ลุงดูไหม”

“รูปหรอคะไม่มีหรอกค่ะ รู้แค่ว่า แม่หนูชื่อ เจ้าจอม”

 

จ เจ้าจอมงั้นหรอ ไม่จริงน่า หรือเด็กคนนี้จะเป็นลูกของเรา

 

“หนูอายุเท่าไหร่คะ”

3 ขวบค่ะ”

“แก้ว ฉันบอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าออกมาเล่นคนเดียวอ่ะ ถ้าลุงคีรีรู้ พวกเราโดนดุแน่”

“ภูผาก็อย่าบอกสิ”

“เราจะฟ้องลุงเสือ แล้วนี่คุยกับคนแปลกหน้าด้วย คอยดูเลย”

“เราจะโกรธภูผาแล้วนะ”

“เด็กๆไม่ต้องทะเลาะกันนะ ลุงต้องไปแล้ว แล้วเจอกันใหม่นะครับ”

“ใครอยากเจอลุงกัน”

“ภูผา แก้ว! ลุงหาตั้งนาน มาอยู่นี่เอง ต้องขอโทษนะครับที่หลานผ...อ่า นึกว่าใคร”

“ลุงเสือรู้จักคุณลุงหรอคะ”

“ไม่ค่ะ ลุงไม่รู้จัก เราไปกันเถอะนะคะ ไหนใครบอกจะเล่นกับน้องแคทเอ่ย”

“ผมๆๆ น้องแคทตื่นแล้วหรอครับลุงเสือ”

“ใช่ครับ น้องตื่นแล้ว เราไปกันเถอะนะ”

 

พี่ชายคนสนิทของเจ้าจอมลากเด็กทั้งลองไปก่อนจะหันมามองร่างสูงด้วยสายตาไม่พอใจเป็นอันมาก ไม่นานคีรีก็กลับมาพร้อมกับช่อดอกไม้เหี่ยวๆ เขาเดินเข้ามาในร้านก่อนจะเอามันไปทิ้งลงถังขยะ

 

ไปไหนมาของมึงวะคีรี หายหัวไปแทบทั้งวัน

ไปเยี่ยมเจ้าจอมมา ทำไม เกิดอะไรขึ้น

มึงต้องคิดไม่ถึงแน่ๆว่ากูเจอใคร

หมายความว่าไงวะไอ้เสือ

กูเจอไอ้จองฮัน

ห๊ะ!!! มึงหมายถึงไอ้เชี่ยจองฮัน ที่มันทำให้น้องกูตายอะนะ

เออ นั้นแหละ มันมาพักที่รีสอร์ทมึง

มันกล้ามาก

คุณลุงคีรีขา วันนี้หนูเจอคุณลุงใจดีด้วยค่ะ

ลุงคีรีครับ วันนี้แก้วคุยกับคนแปลกหน้าครับ

ภูผา!!!!”

แก้วคะ หนูห้ามไปคุยกับคนแปลกหน้าอีกนะ ลุงเสียแม่หนูไปแล้ว ลุงไม่อยากเสียหนูไปอีกคน เข้าใจไหมคะ

 

ภาพความทรงจำอันเลวร้ายของเขาเมื่อ 3 ปีก่อนย้อนกลับมาทำร้ายเขาในวันนี้ วันที่เขาต้องสูญเสียแก้วตาดวงใจของเขาไป ถ้าเขาดูแลน้องสาวเขาดีกว่านี้ น้องสาวของเขาคงไม่เป็นแบบนี้ เขาจะขอทำทุกทางที่จะไม่ต้องสูญเสียหลานทั้งสองไป เสียให้ใครก็ได้ แต่ไม่ใช่ไอ้บ้านั้น ไอ้สารเลว

 

ด้านชายหน้าหวานเขาคงต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ใช่ เขาต้องกลับไปทำเรื่องขอตัวเด็กสองคนเป็นลูก และรับเด็กๆมาอยู่ด้วย ร่างสูงพักอยูที่รีสอร์ท 1 คืน ก่อนจะรีบบินกลับไปยังเกาหลี แต่แล้ว...

 

เครื่องบินโดยสารโบอิ้ง 737 ของสายการบินโคเรียแอร์ไลน์ พร้อมคนบนเครื่อง 189 คน ตกลงในทะเล หลังจากทะยานขึ้นจากสนามบินเชียงใหม่ได้ไม่นาน

 

23 ปีผ่านไปที่โรงพยาบาลโซลมีเคสฉุกเฉินเข้ามาพร้อมกับร่างเด็กหนุ่มวัย 26 ปี ที่ถูกหามส่งโรงพยาบาล อาการช็อกของเขาทำให้หมอต่างวิ่งวุ่นกันไปหมด เด็กหนุ่มชักกระตุกแรงจนตาเลือกลนไปหมดแต่ไม่นานก็หยุดลง พร้อมกับลมหายใจเฮือกสุดท้าย

 

“ขอเครื่องปั๊มหัวใจที”

 

หมอใช้เครื่องปั๊มหัวใจช่วยกระตุ้นการเต้น ราวกับว่าปราฏิหาริย์มีอยู่จริง สัญญาณชีพจรก็กลับมาเต้นอีกครั้ง

 

“เฮือกก!!!” 
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Janjamy (@Janjamy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 19:44
    มาต่อไวๆนะค่ะ
    #5
    0
  2. #3 ภรรยาเจบี (@mariya-all) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 05:12

    อยากกอ่านต่ออ่าาาพึ่งได้มาเจอเรื่อนี้
    #3
    0
  3. #2 patcharaporn nonkhunthod (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 18:45

    สนุกมากเลยอ้าา รอค้าา

    #2
    0
  4. #1 wangTM (@wangTM) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 07:59
    อ่านไปลุ้นไป 555
    #1
    0