คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Guide {SF/OS} {JINSON,BNIOR} Guide {SF/OS} {JINSON,BNIOR} | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
นี่แหละที่ของผม..   ไม่ได้ใกล้หรือไกลจนเกินไป 


สำหรับผมแล้ว พี่จินยองเป็นสิ่งที่สวยงาม มองได้ และแตะได้เป็นบางครั้ง?




Guide











© themy?butter

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 ม.ค. 59 / 22:39











Guide

       



“พี่จินยอง!”   รุ่นน้องคนหนึ่ง คงเห็นผมที่ห่างอยู่ไม่ไกล จึงรีบวิ่งมาทัก


      “ปีใหม่เที่ยวไหนมาบ้างเนี่ย? คิดถึงผมมั่งปะ? ผมนี่คิดถึงพี่ตลอดเลยอะ”


ตามด้วยการยิงคำถามรัวเหมือนลืมหายใจ

 

      “ไม่ค่อยคิดถึงอะ”


      “โหย น้อยใจอะพี่”


เขาทำหน้าเซ็งไปตามระเบียบ ทำไงได้ผมพูดตามความจริงนี่  เลยได้แต่ยีหัวทุยๆ อีกฝ่ายกลับไป


        “ก็คิดถึงแหละ ทุกทีปีใหม่ต้องไปทำงานด้วยกันนี่”


      “ไม่เอาในเรื่องงานสิ”

     

“ละจะให้คิดถึงเรื่องไหนล่ะ” อีกฝ่ายกลับเป็นฝ่ายเงียบ เดินกอดอกนำออกไป

ผมกับแจ็คสันทำงานเป็นไกด์นำเที่ยว แบบไกด์คู่  พวกเราเลยมักได้ไปเที่ยวนู่นเที่ยวนี่พร้อมกับทำงานด้วยกัน ไม่แปลกที่จะคิดถึงกันเป็นเรื่องธรรมดา


ปีใหม่ที่ผ่านมาเป็นปีแรกของการทำงานที่ได้หยุดพัก หัวหน้ายอมให้พวกเราได้แยกย้ายกันไปเที่ยวกับครอบครัวบ้าง และผมก็ไม่พลาดโอกาสนี้แน่นอน   แจ็คสันก็คงจะเช่นกันละมั้ง



วันนี้ก็เช่นเคย ผมกับแจ็คสันเริ่มออกทำงานกันแต่เช้า  พวกเรามีหน้าที่พานักท่องเที่ยวทั้งหลายรับชมความสวยงาม และประสบการณ์ทางธรรมชาติให้ได้เต็มที่มากที่สุด

 

       “ตอนเที่ยว ไม่นึกถึงเที่ยวกับผมแบบนี้บ้างหรอ”

 

     “ก็.. นิดนึง  เห็นหน้าจนเบื่อแล้ว นานๆ ทีไม่เห็นหน้า  ยังจะให้นึกถึงอีกหรอ”


      “ทีผมยังนึกถึงพี่ตลอดเลย”

  

    “จริง?”

 

      “จริง”















      “ไกด์นี่ดูสนิทกันจังเลยนะคะ เหมือนมาเที่ยวด้วยกันเลย”  


“ดูมีความสุขจังเลยเนอะ”

ลูกทัวร์กลุ่มหนึ่งเอ่ย หลังจากผมกับพี่จินยอง ขึ้นมาจากเล่นสกีน้ำเสร็จ

ผมหันหน้าไปมองพี่จินยอง ที่เหมือนจะยังยิ้มค้างจากที่ขึ้นกันมาจากน้ำกัน


      “ก็สนุกดีนะครับ”   พี่จินยองเป็นฝ่ายตอบกลับไป  ผมยิ้มกลับไปเช่นกัน

 

      “เหมือนมาเที่ยว นี่ชมรึป่าวครับ คงไม่ได้ว่าผมอู้ใช่มั้ยครับ?”


      “เปล่าๆ ค่ะ  อย่างนี้ก็เป็นกันเองดีเหมือนกันค่ะ  เหมือนได้สมาชิกร่วมเดินทางอีกสองคน”


      “ผมจะถือเป็นคำชมนะครับ”   พี่จินยองตอบพร้องกับเช็ดผมเปียกๆ ไปด้วย


เขารู้ตัวมั้ย นั่นมันทำให้ผมเกือบละสายตาไม่ได้    

น้ำหยดเล็กๆ ไหลไปตามไรผม มือเล็กๆ ยีผ่านผ้า ใบหน้าขาวซีดจากการเล่นน้ำ ไหนจะปากชมพูระเรื่อนั่นอีก

ผมอดยิ้มกับภาพตรงหน้าไม่ได้

     


“ยิ้มอะไร  ไปอาบน้ำได้แล้ว” พี่จินยองส่งยิ้มเช่นเคย


      “ค ครับ”    เขาเอามือดันไหล่ผมนิดๆ ผมจึงค่อยได้สติ









      “พรุ่งนี้กลับแล้วคร้าบบ...   คร้าบ.. รู้แล้วคร้าบ..   โอเค พรุ่งนี้ห้ามมาสายนะ”


ผมอาบน้ำเสร็จ ออกมาก็เห็นพี่จินยองคุยโทรศัพท์กับใครคนนึงในสาย จนรู้สึกว่าตัวเองมาขัดจังหวะรึป่าว

        “อ่ะ! อาบเสร็จแล้วหรอ”   ผมพยักหน้า

     

“แค่นี้ก่อนนะครับ    คร้าบ.. คิดถึงคร้าบ..”


พี่จินยองหันไปพูดกับคนในสายนิดหน่อยก่อนจะวางสายไป

ผมก็มีหน้าที่แค่ยิ้มกลับไป

      “ไปดูแลลูกทัวร์ก่อนเลย เดี๋ยวพี่รีบตามไป”   ผมชอบรอยยิ้มกับดวงตาที่เหมือนจะยิ้มตามนั่นจัง

     

“ครับ”








      “แจ็คสัน อย่าดื่มมากเกินนะ เดี๋ยวตื่นไม่ไหว”


พี่จินยองหันมากระซิบ ขณะที่พวกเราอยู่ในวงที่เรียกได้ว่ากำลังครึกครื้นของลูกทัวร์ที่ยังไม่นอนกันตอนนี้


       “โอเคครับพี่”  ผมหันกลับไปกระซิบ


      “อันแน่! ไกด์สองคนนี้ชักจะยังไงๆ กันอยู่น้า”  ลูกทัวร์คนหนึ่งที่เหมือนจะเริ่มไม่มีสติ เริ่มพูดจาแปลกๆ ละ



      “ยังไงๆ อะไรครับ ก็ปกตินี่ครับ”   ผมก็ปฏิเสธไปตามปกติ

       

“คบกันอยู่รึเปล่า??”  อีกข้างๆ เสริม ชี้มาที่ผมกับพี่จินยอง


พี่จินยองหันมายิ้มขำๆ กับผม ผมเป็นฝ่ายทำหน้าไม่ถูก

      “ไม่ได้หรอกครับ” ผมตอบไปแบบปัดๆ ไม่รู้จะทำหน้ายังไงดี เลยยิ้มๆ ไป


      “ทำไมละคะ?”


      “สงสัยจะสาวเยอะ”   เป็นพี่จินยองที่ทำท่าป้องปากกระซิบ หันไปทางคนในวง เล่นเอาผมไปไม่เป็นเลย


      “มั่วๆ ละพี่ ใช่ที่ไหนละ”  พี่จินยองส่งยิ้มกวนบาทากลับมา  หืม แกล้งน้องสนุกมากดิ


      “จริงๆ ผมก็ชอบแล้วก็เอ็นดูเค้าอยู่นะ  แต่เขาดูไม่ชอบผมเลยอะ”


      “พอๆๆ ไปกันใหญ่ละพี่”



พี่จินยองดูจะหัวเราะสะใจที่สุด คนในวงเองก็ดูจะตลกตามพี่เขากันหมด ตลกตรงไหน?

เหมือนมีคนอ่านใจผมออกจึงรีบตอบให้


      “ท่าทางคุณไกด์ดูจะลุกรี้ลุกรนผิดปกตินะคะ  ปากกับใจเอาให้ตรงกันหน่อยสิ”


ผมหันไปหาความช่วยเหลือคนข้างๆ แต่เหมือนจะไม่ได้ผล พี่จินยองกลับยักไหล่ และส่งยิ้มมาให้อีกต่างหาก

ไปนอนละดีกว่า







เป็นสองวันหนึ่งคืนที่เต็มไปด้วยความสุขสำหรับผมอีกเช่นเคย

พูดได้อีกอย่างว่าแค่ทำงานกับพี่จินยองผมก็มีความสุขแล้ว

แต่ก็ได้แค่นั้นผมมันแค่เพื่อนร่วมงานนิครับ















เพราะ ผมไม่ใช่ตัวจริง

















      “เป็นไงบ้าง สนุกมั้ย”

     


“สนุกเหมือนเดิมคร้าบ..” เสียงใสของไกด์คู่ของผมตอบ

พี่เจบีหันมาทางผมบ้าง


        “จินยองไม่ดื้อใช่มั้ย”    ผมยิ้ม


        “ไม่เลยครับ เป็นพี่ชายที่ดีมากเหมือนเดิม”


       “เหนื่อยมั้ย”    พี่เจบีพูดพร้อมยื่นขวดน้ำให้ไกด์คู่ของผม  อีกฝ่ายส่ายหน้าเป็นคำตอบพร้อมยกน้ำขึ้นมาดื่มเป็นอึกๆ

     

“ป่ะ กลับบ้านกัน” คนพูดใช้แขนโอบไหล่อีกคนที่ตัวเล็กกว่า

     

“กลับก่อนนะแจ็คสัน  พรุ่งนี้อย่ามาสายล่ะ”



และคนตัวเล็กก็ไม่ลืมที่จะหันมาโบกมือลากับผมอย่างที่ชอบทำ   และผมก็ไม่ลืมที่จะโบกมือและส่งยิ้มกลับไป

ผมยืนมองคู่รักตรงหน้าที่ปฏิบัติต่อกันอย่างดี  ค่อยๆ ลับตาออกไป


ผมเองก็หวังเพียงแค่นี้..



...หวังแค่ได้มีหน้าที่ทำงานกับไกด์คู่ของผม   

...หวังแค่ได้เห็นรอยยิ้มของไกด์คู่ของผม

...หวังแค่ได้มาส่งไกด์คู่ของผมให้กลับถึงมือใครอีกคน



แค่ได้เฝ้ามอง แค่ได้เห็นความสุขของพี่จินยอง  นั่นแหละที่ของผม 





  

© themy butter

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ cottons2 จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มกราคม 2559 / 23:04
    อ่านแรกๆนี่ยิ้มหน้าบานมากแต่อยู่ดีๆเหมือนโดนไรท์ลากไปตบที่ขั้วโลกเหนือในตอนจบ หน้าสั่นและชาแรงมาก
    #3
    0
  2. วันที่ 19 มกราคม 2559 / 10:07
    คนดี ฮือ แจคเอ๊ยยยยยนกแรง  เดี๋ยวหนูก็เจอคนดีๆ ฮึบนะ

    #2
    0
  3. วันที่ 4 มกราคม 2559 / 22:57
    น่ารักกก จินสัน แต่ก็นะ สุดท้าย พี่จินก็ไปกับพี่บี โอ๋ๆไม่ร้อง ฮึบบบบ เดี๋ยวส่งพี่มัคไปเป็นลูกทัวร์
    #1
    0