[ Fic SJ ] Love Sham รักหลอกๆอย่าบอกใคร HAEEUN , KYUMIN

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ก.พ. 56

Love Sham รักหลอกๆอย่าบอกใคร



 

Intro


 

            ดวงอาทิตย์กลมโตทอแสงสีเหลืองนวลลอดผ่านผ้าม่านอยู่บนท้องฟ้าสดใส เสียงฝูงนกบินออกหากินในเวลายามเช้าส่งเสียงร้องดังเหมือนจะกล่อมให้คนที่นอนอยู่บนเตียงหลับสบายขึ้นกว่าเดิม

 

 

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr




 

ก่อนที่ฝันหวานอันเคลิ้มจะไปถึงฝั่งฝาเสียงมือถือก็แผดดังเข้าไปในโสตประสาทของคนบนเตียงซะก่อน ร่างบางดิ้นขลุกขลิกอยู่ในผ้าห่มหนา บิดซ้ายบิดขวามือจับเอาหมอนใบโตมาอุดหูเมื่อเจ้าเสียงที่ดังรบกวนยังไม่หยุดลงสักที

 

จนในที่สุดก็ต่อต้านกับสิ่งเร้าไม่ไหว เด้งตัวขึ้นมาจากผ้าห่มมือเล็กขยี้ผมสีบลอนด์เหลืองอย่างหงุดหงิด มือเล็กหยิบมือถือขึ้นมากดรับด้วยดวงตาที่ยังคงปิดอยู่

 

“ฮัลโหล เจ้าของเครื่องยังไม่ว่างรับสายมีอะไรฝากเสียงไว้ได้เลย ตุ๊ด” กรอกเสียงงัวเงียลงไป มือเตรียมจะกดตัดสายแต่เสียงที่ดังมาจากปลายสายทำให้หยุดค้างไปก่อน

 

 

[ "ห้ามนอนต่อนะฮยอกตื่นมาคุยเดี๋ยวนี้" ]



 

เสียงแหลมที่ทำให้ร่างบางคิดชั่วครู่ว่าจะคุยต่อหรือจะนอนต่อดี แต่เมื่อคิดถึงผลเสียแล้วคุยดีกว่ายังไม่อยากเจอเทศน์

 

 

“อื้อ....มีไร” ตอบกลับไปห้วนๆเอามือถือหนีบไว้กับซอกคอ ดวงตาเรียวรีก็เริ่มปิดอีกครั้ง

 

 

[ "ไปเปิดหนังสือพิมพ์ฉบับล่าสุดดูเดี๋ยวนี้" สั่งออกไปเสียงแหลมแต่ทุกอย่างดูเงียบเกินไปจนได้ยิน
เสียง







 

 

คร่อกฟี้ zzzzzZZZZZz

 

 

[ "ฮยอกอย่าหลับนะ" ]

 

 

คร่อกฟี้ zzzzzzZZZZZz

 

 

[ "ฮยอกตื่นนะ บอกให้ตื่น" ]

 

 

………………………………………………..

 

 

[ "ก็บอกให้ตื่นไง ตื่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน" ]

 

เสียงแหลมตะคอกเสียงยาวอย่างดังจนคนบนเตียงที่หลับในท่านั่งสะดุ้งโหยงจนแทบตกเตียง มือเล็กคว้านหามือถือที่ร่วงหลุดไปก่อนรีบหยิบมาวางทาบหู

 

“ห๊ะๆๆ ตื่นแล้วๆ” บอกเสียงรัวยกมือทาบหัวใจ เรียวอุคแม่งเล่นไรไม่เข้าท่าหัวใจวายตายขึ้นมาทำไง

 

 

[ "ตื่นแล้วก็ไปเปิดดูหนังสือพิมพ์ซะ" ] ให้ดูหนังสือพิมพ์เนี่ยนะ เพื่อ?

 

 

“ได้สิๆแต่ไว้เดี๋ยวดูทีหลังนะ ง่วงไม่ไหวแล้ววววว” ตอบเสียงลากเตรียมล้มตัวลงนอน

 

 

[ "ณ.บัดนาว พลีส!" ]

 

 

“จร้าาาาาาาาาา”  ตอบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เสียงที่ส่งมาตามสายดุและน่ากลัวเกินไปอย่าคิดเสี่ยง คิดแล้วก็ถลาลงเตียง ขาเรียวเดินหาหนังสือพิมพ์ไปตามทางเดินของตัวคอนโดซ้ายทีขวาที เมื่อเจอรีบหยิบขึ้นมาอ่านข่าวด้วยดวงตาที่หนักอึ้งในข่าวหน้าหนึ่ง

 

“รัฐบาลประกาศยกเลิกทรงผมนักเรียนติ่งหูแล้ว”

 

 

“พรรคเพื่อชาติแต่งตั้งหัวหน้าพรรคคนใหม่”

 

 

“กระเทยพลอยแฉ ดาราตัว อ. ยังไม่เลิกติดต่อตน”

 

 

“แรงปรารถนาแรงดีไม่มีตก เริตติ้งพุ่งทะยานต้อนรับณเดชน์คิมเบอรี่คู่ขวัญใหม่”

 

 

“ไม่เห็นจะมีไรเลยยย” กรอกเสียงลงไปในมือถือที่ซอกคอหนีบไว้อย่างเหนื่อยหน่าย มันใช่เวลาให้มาอ่านข่าวที่ไม่มีประเด็นน่าสนใจสำหรับตัวเองเลยมั้ยเนี่ย

 

 

[ "ก็เปิดหน้าข่าวสังคมบันเทิงไฮโซสิยะ" ]

 

 

อะไรจะให้ดูสังคมข่าวพวกไฮโซไฮซอที่ใส่หน้ากากเข้าหากันงั้นเหรอ สู้อ่านเรื่องย่อละครตอนต่อไปยังรื่นรมย์ใจกว่าเยอะ นึกในใจไปแต่ก็เปิดหน้าไปยังคนปลายสายที่ต้องการ ขัดไม่ได้...

 

 

เปิดเจอหัวข้อข่าวบันเทิงสังคมไฮโซเลือกอ่านหัวข้อที่กรอบใหญ่ที่สุด แน่นอนมันต้องเป็นข่าวเด่นที่สุดแบบครึ่งหลับครึ่งตื่น

 

 

“หลุด! ภาพนัวเนียของลูกไฮโซคนดังมีตำแหน่งเป็นถึงคุณหญิงอักษรย่อ ซ. นอนกอดก่ายกับชายหนุ่มอย่างแนบชิด งานนี้มีเฮชายหนุ่มปริศนาเป็นถึงลูกของคู่อริศัตรู”

 

 

“น่าเกลียดเนอะเป็นถึงลูกคุณหญิงทำตัวแบบนี้ได้ไง น่าสงสารพ่อแม่” วิพากษ์วิจารณ์ออกไป สายตาก็เลื่อนไปมองกรอบด้านล่างต่อพลันสายตาเบิกโพลงขึ้นมากะทันหัน

 

 

กรอบรูปสี่เหลี่ยมคนในภาพนอนกอดกันอย่างนัวเนียไม่ต่างอะไรกับที่หัวข่าวลง ร่างบางที่นอนซบอยู่ตรงอกร่างหนา ส่วนบนเปลือยเปล่าส่วนล่างไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่าไม่รอดเพียงแต่ไม่ติดมาในรูป ภาพแบบนี้คนไม่ฉลาดหนักก็ดูออกว่าคงผ่านกิจกรรมร่วมรักกันมาอย่างแน่นอน

 

 

ยังโชคดีที่มีป้ายดำปิดตาบุคคลปริศนาทั้งคู่ไว้เหมือนพวกนักโทษทำผิดไม่ใช่เพื่อปิดบังดวงหน้าของคนในรูปแต่ปิดเพื่อกันโดนฟ้องร้องจากเจ้าทุกข์ต่างหาก แต่ถึงจะปิดยังไงร่างบางในภาพก็ยังมองออกอยู่ดีว่าเป็นใครถ้าไม่ใช่.....นั้นมัน....มัน.....







 

 

 

 

ดวงหน้าหวานขาวใสนอนซบลงตรงอกแกร่ง มือเรียวยาวกอดเอวสอบไว้อย่างแน่นหนา จมูกโด่งรั้นอย่างคนแสนพยศ ปากสีเชอรี่ที่เผยอเล็กน้อยบ่งบอกว่าหลับสนิท ไม่ต้องเอาป้ายดำออกก็รู้ว่าเป็นใคร นั้นมัน.....มัน....



           











            ............มันกูนี่หว่า เหยรดดดดดดดด





 

 

[ "ฮยอกแจยังอยู่หรือเปล่า สิ้นชีพหรือยังถ้ายังอยู่ส่งเสียงตอบด้วย" ]




             ถึงร่างกายจะแข็งค้างเหมือนคนโดนสต๊าฟไว้แต่หูก็ยังใช้การได้ดี แม่ม! อิอุคกี้แช่งกู.....ค้างอยู่ประมาณ 5 วินาทีก่อนจะส่งเสียงให้รู้ว่ากูยังไม่ตาย

 

 

“ฉันยังอยู่ ยังไม่ไปจากแกหรอก...อุค คนในรูปใช่ฉันปะวะ” ส่งคำถามเพื่อต้องการคำยืนยัน

 

 

[ "ถ้าไม่ใช่ก็คงเป็นแฝดแกที่พลัดพรากจากกันแสนไกลละมั้ง ถามมาได้" ] เสียงแหลมประชดมาตามสาย

 

 

[ "นี่มันเกิดอะไรขึ้นนะฮยอก" ] เสียงแหลมชิงถามขึ้นเมื่อเห็นว่าปลายสายเงียบ

 

 

“ฉัน....คือ...เอ่อ...” ฮยอกแจตอบตะกุกตะกัก ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง ในหัวยังเรียงเรียงเรื่องไม่ถูกเลย


 

[ "ตอบมาสิ แก้ตัวมาก็ได้ว่าในรูปไม่ใช่แกหรือไม่ก็แค่ถ่ายกันเล่นๆยังไม่ได้เสียตัวกัน "]  เรียวอุครัวลิ้นตอบกลับมา

 

 

คืออยากจะแก้ตัวปฏิเสธว่าไม่ใช่กู แต่ถ้าไม่ใช่กูจะเป็นใครละวะชัดเจนเหมือนกูเปี๊ยบถ้าเป็นคนอื่นก็คงจะแฝดที่พลัดพรากอย่างที่เรียวอุคว่า จะบอกว่าถ่ายเล่นก็ไม่ได้สิ้นคิดโรคจิตถ่ายรูปตอนเพิ่งป๊าบๆกันเสร็จหรอกนะ อีกอย่างฮยอกแจคนนี้ยังซิงบริสุทธิ์เรียกแม่เลยละ

 

 

“คือฉัน...ฉัน...อืมม..ฉะฉัน.......”


 

 

“ฉันก็ไม่รู้จะพูดไงวะ แกอย่าเพิ่งเซ้าซี้ถามได้ป่ะ” ฮยอกแจแว่วเสียงใส่เมื่อหาคำพูดมาอธิบายไม่ถูก อยากอธิบายนะโว้ยยยย แต่พูดไม่ออกบอกไม่ถูก เรื่องมันก็ผ่านไปสองสามอาทิตย์พยายามลืมจนแทบจำไม่ได้แล้วถ้ารูปไม่หลุดมันก็คงจะผ่านต่อไปจนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วละ

 

 

[" อ้าว!ไอ้นี่ไม่ให้ถามแล้วจะรู้เรื่องมั้ย นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆนะ" ] เรียวอุคขึ้นเสียงแหลมใส่หลังจากโดนว่าว่าถามเซ้าซี้

 

 

“งั้นเดี๋ยวฉันไปหาที่ร้านละกัน แค่นี้บาย” ร่างบางรวบรวมสติสัมปชัญญะแล้วรีบไปอาบน้ำแต่งตัวมาอย่างรีบๆ ไม่ต้องเอาดูดีมากอย่างทุกวันเพื่อรีบไปร้านอาหารของเรียวอุค เรื่องนี้มันต้องเคลียร์

 

 

 

 

: : : : Love Sham : : : :

 

 

 

 

ร้านอาหารบรรยากาศดี ตกแต่งร้านได้สไตล์วินเทจผสม ผนังประดับด้วยรูปภาพกรอบหลุยส์ ชุดโซฟาโทนสีพาสเทล แต่งแต้มด้วยลายดอกไม้แสนหวาน สายลมเย็นๆพัดผ่านเข้ามาในตัวร้านช่วยผ่อนคลายอากาศที่อบอ้าวให้คุณลูกค้าได้เป็นอย่างดี

 

ขาเรียวยาวสาวเท้าจนเกือบจะเป็นวิ่งเข้ามาในตัวร้านอย่างเร่งรีบ มือเล็กมีหนังสือพิมพ์ตัวปัญหาความวุ่นวายที่ปลุกให้ต้องตื่นแต่เช้าอย่างผิดปกติกว่าทุกวันพลันสายตาก็มองหาเจ้าของร้านก่อนจะเจอเพื่อนตัวเล็กนั่งตูดไม่ติดเก้าอี้อยู่ตรงหน้าบาร์จึงรีบเดินตรงไปหา

 

 

“มาแล้วๆ” ส่งเสียงบอกออกไปยังไม่ทันพูดจาอะไร เจ้าของร้านก็ฉุดข้อมือเพื่อนเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวโดยไม่ลืมลงกลอนและปิดบานเกร็ดหน้าต่างลง จนเข้ามาถึงในตัวห้องฮยอกแจก็ถูกผลักลงบนเก้าอี้โต๊ะทำงานอย่างไม่เบา

 

 

ร่างบางทำหน้าเหยเกมือคลำก้นนุ่มปรอยๆ ถ้าเก้าอี้นุ่มเหมือนเบาะโซฟาจะไม่ว่าสักคำเลย TOT  “ไอ้อุคผลักทำไมวะ เจ็บนะเว้ย” กระแทกเสียงใส่ไอ้เพื่อนตัวเล็ก

 

 

“เล่ามาให้หมด เรื่องมันเป็นไงมาไงทำไมแกถึงไปอยู่ในรูปนั้นได้” เรียวอุคไม่ได้สนใจกับน้ำเสียงหาเรื่องของร่างบาง เสียงแหลมถามซีเรียสกับข่าวนี้ มือเล็กยันคร่อมเกาอี้ทำงานที่บัดนี้มีฮยอกแจนั่งอยู่สีหน้าไม่ดี

 

 

“ฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไงวะ ตอนเกิดเรื่องก็ งง! เหมือนกัน” ฮยอกแจตอบเสียงอ่อนหลุบตามองตักตัวเอง



 

เรียวอุคใช้สองมือจับใบหน้าหวานให้เงยขึ้นมาก่อนจะพูดออกไป “ก็แค่เล่าว่าตอนนั้นทำอะไรบ้างยังไงที่ไหน ถึงมันจะ งง ฉันก็จะรับฟัง” ร่างเล็กพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังสายตาส่งความจริงใจไปให้ฮยอกแจ

 

“.............................................................”

 

 

“เราต้องแก้ปัญหานะฮยอกแจมันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ฉันเชื่อว่าแกต้องมีคำอธิบาย ถึงแกจะเป็นพวกเปรี้ยวจี๊ดชอบเที่ยวกลางคืนเปลี่ยนคู่ควงบ่อยๆ แต่แกก็ไม่เคยใจง่ายขนาดปล่อยตัวปล่อยใจให้กับคนอื่นแบบนี้ เล่ามาเถอะฮยอก”

 

 

เมื่อเห็นเพื่อนเงียบ เรียวอุคจึงพูดต่อหยิบยกนิสัยตัวตนของเพื่อนรักที่รู้จักเป็นอย่างดีขึ้นมาพูดจนฮยอกแจถึงกับน้ำตาคลอคงมีแค่เรียวอุคเพื่อนรักของเขาคนเดียวที่เชื่อใจและเข้าใจในตัวเค้า กับคนอื่นก็คิดว่าฮยอกแจเป็นพวกรักสนุกไปวันๆกับผู้ชายคนโน่นทีคนนี้ทียิ่งมีข่าวนี้มาตอกย้ำก็ยิ่งคิดไปในทางลบ


 

 

ดวงหน้าขาวนิ่งคิดชั่วครู่ สายตาที่ลังเลว่าจะเริ่มต้นเล่ายังไงถูกส่งไปให้เรียวอุค พอเริ่มนึกได้ปากบางจึงเริ่มขยับเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง เรื่องตั้งแต่ที่เจอกันเกิดเหตุจนถึงตอนตื่นขึ้นมา






..................................................................................................................................................................




ฝากติดตามด้วยนะคะ เรื่องแรกที่แต่งจะพยายามแต่งต่อจนจบคะ
อ่อ...ลืมแนะนำตัว ไรท์เตอร์ชื่อฝ้ายนะคะอายุก็หลัก2ต้นๆ
พี่หรือน้องเรียกได้ตามสบายคะ

30 ความคิดเห็น

  1. #26 por (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:47
    เกิดอะไรขึ้น ฮยอกเล่ามานะ
    #26
    0
  2. #23 MikellOhyoyo (@mikeleunhae) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:02
    อุคแอบโหดนะ 55ตามจ้าๆ
    #23
    0
  3. #10 lover sj (@suju13hyukjae) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:25
    รอรอรอ
    #10
    0
  4. #8 koikaw (@goiiy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:07
    รอตอนต่อไปคร้า
    #8
    0
  5. #6 peekpeek24 (@peeknim) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:03
    หนูอุค ขนาดนั้นแล้วคงไม่เหลือแล้วล่ะเสียไปแล้วเรียบร้อย
    เกิดอะไขึ้นอ่ะฮยอก
    #6
    0
  6. #4 *Until (@narm-nus) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:11
    อ้าว  55555555
    ไปนัวกับใครมา 55
    #4
    0
  7. #3 gpjh (@tua-uan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:58
    ในฟิคภาพหลุด ของจริงแฟนหนุ่มชอบปล่อยเอง 5555555
    #3
    0
  8. #2 Hyukie (@haki) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:48
    เอ้า ฮยอกซวยแล้ว
    แล้วเรื่องมันเป็นยังไงเนี๊ย
    รีบมาต่อนะ
    #2
    0
  9. #1 Mitar_Mint (@mitarmint) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:54
    ซวยเเล้วฮยอก ว่าเเต่ทำไมอักษรย่อมันเป็น ซ อ่าา ??
    #1
    0