Teach me อยากรักสอนหน่อยสิ [Levi x Mikasa]

ตอนที่ 3 : ตอนที่3 ของขวัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    25 มิ.ย. 63

But I think that I'm done trippin', I'm trip-trippin'

แต่ฉันคิดว่าเกินพอแล้ว มันคงจะเกินทนแล้ว

I've been sippin', that's how control

ทำได้แค่ดื่มด่ำกับความฉิบหายนั้น ก็แค่ทำใจ

this feelin', you keep givin'

ความรู้สึกนี้ ที่คุณมอบให้ฉันเรื่อย ๆ

you keep on hittin',it ooh oh

คุณก็ยังจะคะยั้นคะยอให้ เฮ้อ พอก่อนก็ได้มั้ง

Maybe it’s your love, it’s too good to be true

บางทีความรักขอเธอก็ดูเหมือนจะเกินจริง
Baby boy, your love, got me trippin’ on you

ความรักในแบบของคุณฉันตกหลุมพรางของคุณแล้วสิ
You know your love is big enough, make me trip up on you

คุณก็คงจะรู้ว่าความรักของคุณมันยิ่งใหญ่พอที่จะมัดใจฉันได้
Yeah, it’s big enough, got me trippin’ on you, trip-trippin’ on you

แต่ฉันก็ตกหลุมพรางเข้าแล้วจริงๆ

เมื่อก่อนฉันชอบฟังเพลง Trip ของ Ella mai มากเพราะเนื้อเพลงมันช่างตรงกับชีวิตตอนแอบชอบเอเรนเหลือเกิน แต่ตอนนี้ฉันต้องตัดสินใจมูฟออนจากเอเรนจริงๆสักที หลังจากคืนนั้นฉันก็ยังไม่ได้เจอหน้าหรือคุยกับเอเรนอีกเลย คงเป็นเพราะเป็นวันหยุดด้วยและฉันเองก็ไม่ได้จับโทรศัพท์มือถืออีกเลย พี่รีไวล์บอกว่าจะทำให้ฉันตัดใจจากเอเรนให้ได้ แต่ฉันก็ไม่รู้หรอกว่ารีไวล์จะทำได้จริงหรือเปล่า เพราะขนาดฉันพยายามตัดใจจากเขามา6ปียังทำไม่ได้เลยเฮ้อ หลังจากวันนั้นฉันก็ร้องไห้จนตาบวมกว่าจะหายช้ำต้องหาทั้งแตงกวา มะเขือเทศ ครีมที่เขาว่าดีนักหนา อายครีมมาบรรเทาอาการบวมช้ำรอบดวงตาสวยๆของฉัน เสียใจไม่พอยังต้องมาเสียเงินอีก

"มิคาสะ มากินข้าว" เสียงร่างสูงเรียกมาจากในครัวเป็นสัญาณว่าอาหารพร้อมแล้ว กลิ่นหอมอ่อนๆของข้าวผัดลอยออกมาจากในครัวชวนให้น้ำย่อยในกระเพาะทำงานอีกครั้ง

"แหม ทีเรียกมากินนี่เร็วจี๋เป็นหนูติดจั่นเลยนะ"

"ก็แหงล่ะกองทัพยังต้องเดินด้วยท้องเลย จริงไหมคะ" ฉันยิ้มร่าพร้อมกับเลื่อนเก้าอี้นั่งลงตรงข้ามกับรีไวล์

"กองทัพเขาใช้ท้องเดินหรอ" ในชีวิตนี้ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ยินคำถามกวนประสาทออกจากปากคนตรงหน้าได้ เอาลูกพี่ลูกน้องคนขรึมของฉันคืนมาT0T

"ฉันไม่คุยกับพี่แล้ว" ฉันรีบตักข้าวผัดคำใหญ่จ้วงเข้าปากอย่างรวดเร็ว อยากรีบกินรีบไปจากคนกวนจอมมึนคนนี้จนข้าวผัดเกือบติดคอตาย ถ้าข่าวลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งจะทำไง 'นักเรียนมัธยมปลายโรงเรียนดังตายดับอนาถเพราะข้าวผัดติดคอ' หยึยแค่คิดก็สยองแล้ว

"ค่อยๆกินสิจะรีบไปไหนล่ะ" รีไวล์พูดพลางส่งน้ำเปล่าให้ฉันดื่มฉันยื่นมือไปรับพร้อมกล่าวขอบคุณ

"จะว่าไปแล้วเราก็เหมือนคู่แต่งงานใหม่เลยเนาะ"

แค่กๆ ว่าไงนะ ฉันสำลักน้ำทันทีที่ร่างสูงตรงหน้าพูดอะไรแปลกๆออกมา ตั้งแต่วันนั้นรีไวล์ก็ทำตัวแปลกๆผีเข้าผีออกรึยังไง เขาต้องทำงานจนเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ

"ใครจะไปแต่งงานกับพี่กัน" ฉันพูดพลางเช็ดน้ำที่เลอะปาก

"ก็เธอไง"

"..." เอาอีกแล้วหัวใจ อย่าเต้นแรงเพียงเพราะคำพูดพล่อยๆที่ออกจากปากผู้ชายคนนี้นะ เดี๋ยวแม่จะตีให้

"กินแล้วล้างจานด้วยนะ เดี๋ยวพี่จะออกไปข้างนอกหน่อย"

"จะไปไหนอะ วันนี้หยุดไม่ใช่หรอ"

"เดต นัดสาวไว้" ร่างสูงพูดพลางควงกุญแจรถที่อยู่ในมือไปด้วยเชอะหล่อนักล่ะ เออยอมรับก็ได้ว่าหล่อหน้าหมั่นไส้ชะมัด

 

ฉันจัดการล้างชามที่ใช้แล้วและทำงานบ้านต่างๆเสร็จแต่ก็เบื่อยู่ดี วันหยุดที่แสนน่าเบื่อมันเป็นแบบนี้เองสินะตั้งแต่ที่ฉันตัดสินใจว่าจะตัดใจจากเอเรนจริงๆชีวิตฉันก็เหมือนขาดอะไรไป ถึงจะเหงาบ้างแต่ก็ดีกว่าทนเจ็บไปวันๆล่ะนะ ฉันมีเวลาคิดทบทวนเรื่องของตัวเองมากขึ้น

ฉันตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อเข้าสู่ระบบโซเชียลต่างๆอีกครั้ง แต่ทุกอย่างก็เหมือนเดิม มีแต่โพสต์เดิมๆที่ไม่มีอะไรน่าสนใจบางคนอัพสตอรี่เรื่องราวต่างๆของตนเองแตกต่างกันไป ฉันเองก็อยากจะอัพเดตบ้างเช่นรูปจานข้าวผัดของฉันกับพี่ที่ตักแตกแต่งกันรึเกิน ของรีไวล์ตักออกมาได้เรียบหรูน่าทาน ตัดภาพมาที่ของฉันตักพอส่งๆแถมยังกินเยอะกว่าของรีไวล์อีกฮ่าๆ ฉันโพสต์รูปภาพลงไปในแอพลิเคชั่นสีม่วงได้ไม่ถึงห้านาทีก็มีคนdirect messageมาเรื่อย ๆ ส่วนใหญ่จะถามว่าหายไปไหนมาติดต่อไม่ได้เลย แหงล่ะก็ฉันออกจากระบบโซเชียลทุกอย่างและไม่อัพเดตอะไรเลยแต่มีหนึ่งข้อความที่ฉันไม่อยากเปิดอ่านเลย แต่จำเป็นต้องทำเพราะจะโดนจับพิรุธได้ว่าที่หายไปเพราะต้องการหลบหน้าเขา เอเรนรัวข้อความมาหาฉัน

'มิคาสะเธอหายไปไหนมาเนี่ย

ฉันขอโทษนะที่วันนั้นฉันทักไปรบกวนเธอ

ฉันไม่มีเพื่อนผู้หญิงคนอื่นเลยนอกจากเธอจริงๆ

แต่ลืมคิดไปว่าสาวโสดอย่างเธอจะไปมีของแบบนั้นได้ยังไง

ขอโทษนะ'

ดูมัน มันยังไม่สำนึกสงสัยก็คงไม่รู้ตัวจริงๆแหละว่าฉันคิดอะไรกับมันถึงได้ส่งประโยคพวกนี้มา ฉันช่างใจสักพักก่อนจะพิมพ์คำตอบออกไปแต่เอเรนก็ชิงตัดส่งข้อความมาก่อน

'อ่าน แต่ไม่ตอบ

โกรธฉันจริงๆใช่ป่ะเนี่ยยยย

ขอโทษครับเจ้าแม่มิคาสะะะะT0T'

'ไม่ได้โกรธ' จะบอกได้ยังไงล่ะว่าไม่ได้โกรธแต่เสียใจจนร้องไห้ทั้งวันทั้งคืนเพราะมัน

'แล้วทำไมอ่านไม่ตอบอะ'

'เข้าห้องน้ำอยู่ ออกมาก็เห็นแกเนี่ยรัวข้อความมาไม่หยุด'

'ก็ใครจะไปรู้ล่ะ ก็นึกว่าโกรธฉันจริงๆ'

'=..='

'แล้วเธออยู่กับใครเนี่ยเห็นลงสตอรี่กินข้าวสองจาน

นั่นที่คอนโดเธอใช่ป่ะพ่อมาหาหรอ'

ลืมไปเลยว่าไม่มีใครรู้ว่าฉันกับรีไวล์เราเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน แม้กระทั่งเอเรนเขาไปอยู่ต่างประเทศตั้งแต่ฉันเป็นเด็กเพิ่งกลับมาเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ก็ไม่แปลกที่ไม่มีใครรู้เลยแม้กระทั่งเพื่อนสนิท

'เปล่าไม่ใช่พ่อ'

'แล้วใครอะ หรือว่าพี่ชายแต่เธอเป็นลูกคนเดียวนี่'

เอาไงดีอะจะบอกเอเรนก็ไม่ได้รีไวล์ฮ็อตจะตาย ถ้ามีคนรู้ว่าเราเป็นญาติกันจะต้องมีคนเข้าหาฉันเพราะหวังประโยชน์บางอย่างจากฉันเหมือนเมื่อก่อนนั่นล่ะเอเรนรู้ โลกรู้ ขอโทษนะรีไวล์

'แฟนน่ะ นานๆทีเขามาหา' โกหกคำโตเลยครับท่านผู้ชม ฉันจะไปมีแฟนได้ยังไงล่ะในเมื่อวันๆสนแต่เรื่องของเอเรน

'เหหห มิคาสะเธอมีแฟนกับเขาด้วยหรอ'

'ฉันมีแฟนมันน่าตกใจขนาดนั้นรึไงขนาดนายยังมีไม่เว้นช่วงเลย'

'ก็มันน่าแปลกใจนี่นา เธอไม่เห็นเล่าให้ฉันฟังเลยว่าเธอมีแฟนอะ'

'ก็นายไม่เคยถาม' ฉันล็อกหน้าจอโทรศัพท์มือถืออีกครั้งขอโทษนะเอเรนที่ฉันตั้งใจโกหก เผื่อเขารู้ว่าฉันมีแฟนเขาจะได้ห่างๆจากฉันบ้าง

 

 

ไม่นานรีไวล์ก็กลับมาพร้อมของอะไรบางอย่างเต็มไม้เต็มมือไปหมด ไปเดตบ้าอะไรสองชั่วโมงฉันเพิ่งเคยเห็นคู่เดตที่เดตกันเร็วที่สุดก็วันนี้แหละ

"ทำไมกลับมาเร็วจังคะ ไหนว่าไปเดตไม่ใช่หรอ"

"ไม่ใช่ว่าเธอเองก็รอพี่กลับมาไม่ใช่หรอ"

"เปล่าสักหน่อย" เหมือนฉันคิดไปเองรึเปล่าไม่รู้ว่ารู้สึกเหมือนรีไวล์กำลังเลี่ยงการตอบคำถามฉันยังไงไม่รู้ แต่ก็ช่างเถอะ มันไม่ได้เกี่ยวกับฉันสักหน่อย รีไวล์นำถุงกระดาษพะรุงพะรังไปเก็บในห้องของตนเองก่อนจะออกมานั่งโซฟาข้างๆฉันร่างสูงแย่งโคล่าในมือฉันไปดื่มอย่างหน้าตาย

"เฮ้ นั่นมันของฉันนะ พี่อยากกินก็ไปเอามาใหม่สิ"

"ไม่อะ ขี้เกียจ" คนอายุเยอะกว่ากระดกโคล่าจนหมดไปต่อหน้าต่อตาฉัน นั่นมันของฉันนะคนอะไรขี้เกียจตัวพ่อ

"ฉันไม่คุยกับพี่แล้ว ไปดีกว่า" พูดจบฉันก็รีบลุกออกจากตรงนั้นทันทีแต่โดนร่างสูงคว้าเอาไว้

"อ..อะไร"

"นั่งก่อนสิ กลัวพี่จับเธอแก้ผ้ารึไง" ไม่ทันไรเจ้าลูกพี่ลูกน้องจอมหื่นก็ใช้สายตาลวนลามฉันอีกครั้งทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองโป๊เปลือยอยู่ตรงนี้ยังไงยังงั้นทั้งๆที่เสื้อผ้าก็อยู่ครบ ฉันรีบใช้มือปิดหน้าอกทันทีที่ได้รับสายตานั้น

"ฮ่าๆๆ คิดว่าพี่จะทำอะไรเธอจริงๆรึไงดูเธอสิเด็กน้อย หน้าแดงใหญ่เชียว" คนตัวสูหัวเราะร่าทันทีที่เห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของฉัน คนบ้าไปตายซะไป ฉันนั่งจ้ำอ้าวลงที่เดิมอย่างไม่พอใจ แน่ะ แน่ะ ยังไม่หยุดหัวเราะอีก ฉันจึงต่อยเบาๆไปที่แขนของเขา

"โอ้ยๆๆ ต่อยพี่ทำไมเนี่ยผู้หญิงอะไรมือหนักชะมัด" รีไวล์ร้องโอดโอยเมื่อโดนฉันต่อยที่แขนผู้ชายอะไร สำออยชะมัด แต่ทำไมเขาดูเจ็บจริงๆล่ะ

"เอ่อ..เจ็บหรอ ฉันทำเบาๆเองนะ"

"อือ เจ็บมากเลยอะวันก่อนโดนเธอหักแขนเพราะคิดว่าพี่เป็นสโตกเกอร์ ยังปวดไม่หายเลยเนี่ย"

"ให้ฉันไปหายามาทาให้ไหม" ฉันที่กำลังลุกไปหยิบกล่องยาก็โดนเขาคว้าไว้อีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นเพราะฉันรีบลุกพรวดพราดขึ้นไปและโดนรีไวล์คว้าไว้กระทันหันทำให้เสียหลักล้มลงไปหน้าของเราสองคนใกล้กันเพียงแค่คืบ คนตัวสูงนอนลงหลังติดเบาะโซฟาทำให้ภาพตอนนี้ของฉันเหมือนสาวน้อยใจแตกที่นั่งคร่อมผู้ชายรุ่นพ่อหน้าตาดียังไงยังงั้น ลมหายใจเราเป่ารดแก้มกันและกัน อีกแล้วเจ้าหัวใจไม่รักดีดันเต้นไม่เป็นจังหวะซะนี่ ฉันกลัวหัวใจตัวเองที่มันไม่ซื่อสัตย์เอาซะเลยกลัวว่ามันจะดังจนคนตรงหน้าจะได้ยินมันซะนี่แต่ที่น่าเจ็บใจที่สุดคือหัวใจของคนตรงหน้ากลับเต้นเป็นปกติ รีไวล์ใช้มือข้าหนึ่งรวบหลังคอฉันให้เข้าไปใกล้ๆเขา เขาไม่ได้ทำอะไรฉันเลยนอกจากกอดทำให้ฉันโล่งใจไปเปราะนึง

"ใส่ไว้ตลอดแล้วห้ามถอดออกนะ นี่เป็นคำสั่งเข้าใจไหม" จู่ๆเขาก็กระซิบประโยคแปลกๆออกมาทำให้ฉันดันตัวขึ้นจากอ้อมกอดของเขาแต่รีไวล์กลับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นกว่าเดิม

"อยู่อย่างนี้ก่อนแปบนึงจะได้ไหม"

"..."

"เพราะตอนนี้หน้าฉันแดงมาก ถ้าเธอเห็นมัน...เธอจะต้องล้อฉันแน่ๆ"

และฉันไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย นอกจากหัวใจตัวเองที่เต้นดังระงมอยู่อย่างนั้น

 

โอ้โหเขากอดกันบนโซฟาเล็กๆอะแกหื้อออ

คนนี้ถ้าหนูมิไม่เอาไรท์ขอนะคนอะไรแสนดีที่หนึ่งละมุนไปหมดเลยพ่อ//ตายแปบ

ฮ่าๆ พอหอมปากหอมคอกับความฟินเล็กๆเนาะ ไว้พบกันค่าาา

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

39 ความคิดเห็น

  1. #31 Luna_l (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 04:59
    อมก ของแทนใจปะเนี่ยยย
    #31
    0
  2. #16 Minnnnnst (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 16:01

    อ๊ายยยยย มันแบบ

    น่าร๊ากกกก 😍😍😍 รอนะคะไรท์ สู้ๆ ค่าาาาาา

    #16
    0
  3. #13 CHUNPAN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 10:03
    เขินโว้ยยยยยย!!!55555555

    ไรท์รีบๆมาต่อนะ!❤️✨
    #13
    0
  4. #12 โจรสลัดตัวน้อย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 19:58
    เพนเขินรีไวล์ขี้อายจังเลยนะ คิกๆ รอนะคะสู้ๆ
    #12
    1
    • #12-1 เจ้าหมาตัวยักษ์(จากตอนที่ 3)
      23 กันยายน 2563 / 02:33
      รีไวล์ขี้อายเฉพาะเวลาอยู่กับคนที่ชอบค่ะ
      #12-1
  5. #11 Earn2404 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 15:17

    รออยู่น่า~~~ไรท์
    #11
    0
  6. #10 ชีสเค้กนมสด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 13:01

    ชอบมากกกกกกกกกกเลยค่าาาาาาาามาต่อนะค่ะ แล้วอัพวันไหนย้างหรอค่ะ/สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #10
    1
    • #10-1 เจ้าหมาตัวยักษ์(จากตอนที่ 3)
      3 กรกฎาคม 2563 / 18:06
      อัพเดตทุกๆวันเสาร์ค่ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ^^
      #10-1
  7. #9 Rose Ackerman (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 15:23
    https://image.dek-d.com/27/0789/5371/129217524 หวานๆไรท์มาต่อเร็วๆนะ♡
    #9
    0
  8. #8 น่ารัก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 14:21

    ละมุนจัง อยากมีรีไวล์เป็นของตัวเองเลยค่ะไรท์

    #8
    0