Teach me อยากรักสอนหน่อยสิ [Levi x Mikasa]

ตอนที่ 2 : ตอนที่2 ต้องใช้น้ำตาอีกกี่หยดถึงจะมูฟออนได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 234
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    22 มิ.ย. 63

 

สิไปต่อหรือสิพอส่ำนี้เว่ามาตี้ ฟ้าวตัดสินใจ ไม่ได้หมายถึงใครนะที่ต้องตัดสินใจ หมายถึงตัวฉันเองนี่แหละที่มูฟออนแล้ว มูฟออนอีก ตัดสินใจที่จะไม่มูฟออนแล้วแต่ก็ต้องกลับมามูฟออนอีกรอบเมื่อเจ้าเอเรนเพื่อนสุดแสนที่รักของฉันมันดี๊ด๊าไปกับสาวคนใหม่เมื่อวาน หลังจากเลิกกับน้องเซระเด็กปีหนึ่งไปได้แค่สามวันมันก็ไปคบกับแอนนี่สาวสวยลูกครึ่งสุดฮ็อตโรงเรียนสตรีชื่อดังมีรึที่หนุ่มน้อยเฟรนด์ลี่อย่างเอเรนจะหัวกระไดแห้งเกินอาทิตย์นึง ปากบอกอยากใช้เวลาในช่วงม.ปลายอยู่กับ'เพื่อน'สนิทเพียงคนเดียวของมันอย่างฉัน แต่ดูมันสิ ดูมันทำกับฉันทุกคนนนนน ขอความยุติธรรมให้กับมิคาสะน้อยผู้น่าสงสารด้วยT^T

"อ้าวมานั่งตากลมเป็นนางเอกเอ็มวีอะไรตรงนี้ คนจะสูบบุหรี่"

ชิ เจ้าลูกพี่ลูกน้องจอมอวดดีทำเสียบรรยากาศหมด คนกำลังซึมซับอารมณ์ของเพลงที่ฟังอยู่จะมาอยากสูบบุหรี่อะไรตอนนี้

"พี่ก็สูบไปสิ ฉันไม่ได้ไปแย่งพี่สูบสักหน่อย"

ฉันไม่ได้รับคำตอบจากคนตรงหน้าแต่กลับได้รับควันบุหรี่ที่หมอนั่นจงใจพ่นมาใส่ฉันเต็มๆ

"แค่กๆ อะไรของพี่เนี่ยจู่ๆก็มาพ่นควันใส่กัน" ฉันรีบปัดควันบุหรี่ที่อยู่ตรงหน้าให้จางหายไปพลางใช้มืออีกข้างบีบจมูกไว้ไม่ให้ได้รับกลิ่นเหม็นของควันบุหรี่

"รู้ไหมว่าบุหรี่ทำร้ายคนที่ได้รับควันของมันมากกว่าคนสูบนะ เวลาพี่สูบเธอก็อย่ามาอยู่ใกล้สิ"

ทำมาเป็นห่วงคนอื่น แต่ตัวเองก็ไม่เคยคิดจะเลิกสูบหรอกน่า ฉันก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์มือถือไถในโซเชียลไปเรื่อย ๆโดยไม่สนใจคำพูดของรีไวล์ ตั้งแต่เขาย้ายมาเป็นครูที่โรงเรียนเดียวกันกับฉันเราก็จำเป็นต้องอยู่ที่คอนโดเดียวกันเพื่อเป็นการเซฟเงินของทางบ้านไปในตัว ซึ่งก็หมายความว่าเอเรนจะมาเล่นกับฉันที่ห้องบ่อยๆเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว

"นี่ ผู้ใหญ่พูดก็หัดสนใจบ้างสิ"

"ค่ะ ฟังอยู่"

"ที่ฉันพูดนี่คือเป็นห่วงเธอนะ"

"แล้วพี่ไม่ห่วงตัวเองบ้างหรอ ติดบุหรี่ขนาดนี้" ฉันละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือและหันไปสบตากับใบหน้าเรียบนิ่งของรีไวล์แทน

"พี่ไม่ได้ติดบุหรี่สักหน่อย...แค่วันละสองซองเอง" ฉันจ้องรีไวล์อย่างไม่วางตาเขาเองก็จ้องฉันกลับเช่นกัน สักพักเขาก็เป็นฝ่ายหันหน้าหลบแทน

"จะพยายามลดแล้วกัน โอเคไหม" ฉันพยักหน้าหงึกหงักอย่างพอใจก่อนจะลุกไปอาบน้ำนอนและปล่อยให้ร่างสูงยืนสูบบุหรี่ที่เหลืออยู่จนหมด ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังอยากเห็นหมอนั่นอายุยืน แต่งงานกับผู้หญิงดีๆสักคนและมีหลานตัวเล็กๆให้ฉันอุ้มสักคนสองคนก็ยังดี

.

.

.

[Levi part]

it feels like nobody ever knew me until you knew me

ผมรู้สึกไม่มีใครรู้จักผมดีเลย จนกระทั่งคุณรู้จักผม

feels like nobody ever loved me until you loved me

รู้สึกเหมือนไม่ได้รับความรักจากใครเลย จนกระทั่งได้รับความรักจากคุณ

feels like nobody ever touched me until you touched me

รู้สึกเหมือนไม่มีใครรู้จักตัวตนผมเลย จนกระทั่งมีคุณเข้ามา

baby nobody nobody

ที่รัก ไม่มีใคร ไม่มีเลย

until you

จนกระทั่งผมได้พบกับคุณ

เพลงuntil you ของ shayne ward ดังก้องอยู่ในหัวผมตลอดเวลาเมื่อได้ยินคำเป็นห่วงใยเล็กๆจากผู้หญิงคนหนึ่ง เธอมักจะเป็นห่วงคนอื่นเสมอ นั่นคือข้อดีของเธอที่ผมชอบมากที่สุดและเป็นข้อดีที่ผมเกลียดที่สุดด้วยเช่นกัน เพราะบางครั้งเธอก็ชอบเป็นห่วงคนอื่นยกเว้นตัวเธอเอง มิคาสะเป็นผู้หญิงที่จิตใจอ่อนโยนมากคนหนึ่งเท่าที่ผมรู้จักเธอมาแต่นั่นก็เป็นเรื่องที่นานมาแล้ว ตั้งแต่ที่ผมได้ไปเรียนต่อที่ต่างประเทศผมก็ไม่ได้เจอหรือติดต่อเธอเลยเพราะยัยนั่นยังเด็กมากคิดไม่ถึงเลยว่ากลับมาที่นี่จะต้องเจอเธออีกครั้งและเธอก็เปลี่ยนไปจากเดิมมาก แถมได้พักอาศัยอยู่ด้วยกันอีกถึงจะบอกว่าเราเป็นลูกพี่ลูกน้องกันแต่เราก็แทบไม่มีสายเลือดเดียวกันเลยด้วยซ้ำ ช่วงนี้ผมเห็นเธอชอบทำสีหน้าเศร้าทุกครั้งที่เธอมาหาผมที่ห้องดนตรีและเธอจะชอบนั่งเงียบๆบางครั้งผมก็ชวนเธอคุยบ้าง แต่บางครั้งก็ปล่อยให้เธอได้อยู่กับตัวเองเงียบๆเพราะผมเองก็ปลอบใจผู้หญิงไม่เก่ง ถึงชีวิตผมจะมีผู้หญิงเข้าหาตลอดแต่เธอพวกนั้นก็แค่ความผูกพันระยะสั้นชั่วข้ามคืนเพียงเท่านั้น ไม่ต้องคอยง้อคนนั้นคนนี้ให้ปวดหัว ผมจึงโสดจนถึงทุกวันนี้ยังไงล่ะ

ผมบดเศษบุหรี่ที่สูบเสร็จแล้วลงจานเขี่ยบุหรี่ ผมรู้ว่าผมอาจจะเป็นคนสูบบุหรี่จัด แต่ไม่คิดว่ายัยนั่นเองก็เป็นห่วงคนอย่างผมด้วยหรือเนี่ย

"พี่...ฉันขอใช้ห้องน้ำในห้องพี่ได้ไหม" โห้ยๆๆ แบบนี้มันไม่ดีแล้วนะ มิคาสะห่อผ้าขนหนูผืนจิ๋วออกมาจากห้องน้ำกำลังหลบอยู่ตรงหน้าผมอย่างกล้าๆกลัว ถึงยังไงผมก็เป็นผู้ชายนะคิดอะไรของยัยนั่น

"จู่ๆไฟห้องน้ำก็ดับอะ ฉ..ฉันยังอาบน้ำไม่เสร็จแลย" ดูจากสภาพของยัยนี่ก็คงจะจริง ผิวขาวที่เปียกน้ำยังไม่ได้รับการเช็ดโดยดี ผมที่โดนผ้าห่อไว้อย่างลวกๆยังมีฟองของแชมพูอย่างเห็นได้ชัด ไหนจะหยดน้ำที่ไหลไปจุดต่างๆของร่างกายอย่างใบหน้าสวยจิ้มลิ้ม ไหล่แคบที่เริ่มแดงขึ้นมาเพราะความอายของเจ้าตัวไล่ลงไปเรื่อย ๆ เห้ย!คิดอะไรของแกอยู่วะรีไวล์ ตั้งสติ นั่นน้อง นั่นน้อง ท่องไว้

"อืม ไปใช้สิเดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะซื้อหลอดไฟมาเปลี่ยนให้ สงสัยฟิวส์จะขาด" ผมจำเป็นต้องคีพลุครีไวล์คนขรึมไว้ตามคอนเซ็ปต์เพื่อไม่ให้มิคาสะจับได้ว่าผมแอบลวนลามเธอทางสายตา อันตรายจริงๆอยู่กับสาวน้อยสองต่อสองต่อไปผมต้องระวังตัวไม่ให้ตัวเองอยู่ใกล้เธอมากแล้วล่ะ เพราะผมอาจจะทำอะไรไม่ดีกับเธอเข้าสักวันก็ได้เมื่อสามวันก่อนก็ทีนึงละ ก็น่ารักซะขนาดนี้ใครมันจะอดใจไหว มึงจะข้ามขั้นไม่ได้นะรีไวล์ ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ ผมได้แต่บอกตัวเองแต่ละวันไม่ให้สนใจเธอมากอาจจะเป็นเพราะเราไม่ได้เจอกันนานผมจึงมีความคิดแปลกๆแบบนี้

[End Levi part]

 

หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็ได้สำรวจห้องนอนของพี่รีไวล์ที่ฉันได้มีโอกาสเข้ามาครั้งแรกไฟห้องน้ำเจ้ากรรมดันมาดับซะนี่ ฉันได้แต่รวบรวมความกล้าไปชั่วขณะที่ต้องมาขอยืมใช้ห้องน้ำส่วนตัวของเขา เพราะอายุต่างกันมากทำให้ฉันยังมีความเกรงใจบ้าง เช่นเรื่องส่วนตัว สถานที่ส่วนตัว ฉันจึงต้องขออนุญาตก่อน รีไวล์ตกแต่งห้องสีดำเรียบๆตามฉบับห้องนอนผู้ชายทั่วไป ฉันคิดว่าจะรกกว่านี้เสียอีกแต่ดูไปดูมาสะอาดกว่าห้องฉันที่เป็นผู้หญิงซะอีก=..=

ติ้ง.. เสียงข้อความจากแอพลิเคชั่นชื่อดัง ดังขึ้นปรากฏว่าเป็นข้อความจากเอเรนฉันรีบกดเปิดดูอย่างรวดเร็ว

'มิคาสะ ฉันรู้ว่าเรื่องนี้ฉันไม่ควรพูดกับเธอที่เป็นผู้หญิงแต่ฉันแค่อยากจะถามว่าเธอมีอันนั้นไหม' อะไรของมันฟระ พิมพ์อ้ำๆอึ้งๆ

'อะไรเอเรน ฉันไม่เข้าใจ'

'คือว่าฉันไม่รู้จะบอกกับเธอยังไงดี ฉันอธิบายไม่ถูก'

'ใจเย็นๆแล้วค่อยพิมพ์'

'คือฉันเผลอไปมีอะไรกับผู้หญิงคนนึงที่ไม่ใช่แฟน' เข็มเล่มที่หนึ่งแทงเข้าไปที่หัวใจของฉันอย่างเจ็บปวด

'...'

'แล้วฉันลืมป้องกัน ส่วนร้านขายยาก็ปิดแล้ว' เล่มที่สองกำลังบาดเข้าไปในหัวใจฉันอย่างช้าๆ

'...'

'เธอพอจะมียาคุมฉุกเฉินไหม' ประโยคนี้ไม่ต้องรอให้เข้มเล่มเล็กๆแทงเข้ามาทีละเล่มแล้ว ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนโดนเข็มนับพันเล่มจู่โจมเข้ามาในใจฉัน ทำไมคนแอบรักต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย ฉันมือไม้สั่นเทาทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยืนอึ้งอยู่อย่างนั้น ตอนนี้ฉันเพียงต้องการที่พักพิงจนกว่าฉันจะสามารถลุกด้วยตัวเองอีกครั้งได้ ถึงฉันจะชินชากับการมีคู่นอนนับไม่ถ้วนของเอเรนแต่ครั้งนี้มันหนักเกินไป หากนี่เป็นการกลั่นแกล้งของเอเรน ก็คงเป็นการกลั่นแกล้งที่แรงมาก และยากเกินกว่าจะให้อภัยได้

"มิคาสะ เกิดอะไรขึ้น" รีไวล์ที่เปิดประตูเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้หยิบโทรศัพท์ที่ฉันทำหลุดมือขึ้นมา แล้วเขากำลังอ่านอะไรบางอย่าง ถ้าเดาไม่ผิดก็คงเป็นข้อความนั่นจากเอเรน

"หมอนี่สินะ ที่ทำให้เธออาการแปลกๆอยู่บ่อยๆ" ฉันไม่ได้ตอบคำถามนั้นของเขา แต่ก็คงเดาไม่ยากหรอกว่าเกิดจากใคร เพราะความรู้สึกฉันออกจะชัดเจนขนาดคนอื่นมองยังรู้ว่าฉันคิดยังไงกับเอเรนเพียงแต่เจ้าตัวเท่านั้นแหละที่ไม่รับรู้อะไรเลย

"มานี่มา" รีไวล์จูงมือฉันให้ไปนั่งที่เตียงของเขา และใช้มือหนาลูบผมฉันอย่างอ่อนโยน

"ร้องไห้ออกมาเถอะ พี่จะดูแลเธอเอง" คำพูดของรีไวล์เหมือนสะกิดต่อมน้ำตาของฉันที่มาจากไหนไม่รู้มากมาย มันรื้นไปหมดฉันอยากจะหลุดพ้นความรู้สึกบ้าๆแบบนี้สักที ทำไมเขาถึงได้อ่อนโยนกับฉันจังเลยนะ ตั้งแต่เมื่อก่อนจนถึงตอนนี้ รีไวล์ก็ยังเป็นพี่ชายที่อ่อนโยนสำหรับฉันเสมอ

"เมื่อไหร่ที่เธออยากร้องไห้ พี่จะให้เธอยืมไหล่เสมอ"

"แม้ตอนที่พี่แต่งงานแล้วน่ะหรอ.

"แน่นอนสิ"

"..."

"เพราะคนที่จะแต่งงานกับพี่... ก็คือเธอมิคาสะ"

เฮ้อในที่สุดตอนที่สองก็จบสักที สงสารหนูมิมาเลยเนาะ

เอเรนเธอเล่นแรงมากถ้ารู้ว่าเธอแกล้งหนูมิแบบนี้อีกแม่จะตีให้ก้นลายเลย

หลังจากตอนนี้ดราม่าจะไม่ค่อยมีแล้วค่ะ จะดำเนินเรื่องแบบฟีลกู้ดสุดๆรอติดตามได้เลยฮ่าๆ

ไว้พบกับตอนหน้าค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

39 ความคิดเห็น

  1. #30 Luna_l (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 04:53
    อห กรี้ดดดด พี่รีไวล์อบอุ่นเกินไปแล้วนะ เขินสุดๆ
    #30
    0
  2. #15 Minnnnnst (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 15:51

    อบอุ่นนนนน พี่รีไวล์โหมดนี้คือตาย ละมุนม๊ากก

    #15
    0
  3. #7 Rose Ackerman (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 02:19
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-01.png รออ่านตอนต่อไปค่ะ
    #7
    0
  4. #5 JoAnn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 14:24

    งือออชอบอ่าาhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #5
    1
  5. #4 angel112 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 13:25

    ฮืออ มูฟออน มูฟออน มูฟออน

    #4
    0