What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ My.iD

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
20

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


17 ก.ย. 60 / 10:45   [58.8.153.8]
Kinkmj บอกว่า :
แจ้งข่าวเปิดจองเรื่องใหม่ค่า

玉兰从天上掉下 
บุปผาอวี้หลัน (สวรรค์โปรยมาถามข้าก่อนไหม)
เล่มเดียวจบ หนา 464 - 480 หน้า 
 
-----------------------------------------------------
 
ติงหย่งเจิ้ง
พ่อค้าเจ้าของร้านอุปกรณ์วิเศษแห่งจักรวรรดิเฟย คุณชายใหญ่สกุลติง
ความสามารถที่แท้จริงไม่เปิดเผย ชื่นชอบเงินตราและเรื่องวุ่นวาย
เกลียดการข้องเกี่ยวกับสตรี ไม่ชื่นชอบหญิงชาญฉลาดเกินไป 
แต่ผู้หญิงโง่ที่เรียกหาแต่ทีวีนี่ก็ไม่ชอบเท่าไรเช่นกัน
 
"ข้าไม่ชอบดอกไม้ ไม่รู้ว่าสวรรค์หรือเทพเซียนจะโปรยลงมาให้ข้าทำไม ! "
 
------------------------------------------------------
 
หยก - หลินอวี้หลัน
สาวน้อยมัธยมปลายวัยใสผู้ชื่นชอบละครไทยเป็นชีวิตจิตใจ
มองโลกในแง่ดี(มาก)และคิดว่าชีวิตจริงจะงดงามเหมือนในละคร
สิ่งที่ชื่นชอบที่สุดคือ 'ทีวี' กับ 'หงส์เหนือมังกร' 
การอ่อย... เอ่อ... การตามจีบคนที่ชอบก็เช่นกัน
เรื่องโรแมนติกเหมือนในนิยายแบบนี้น่ะ หยกชอบมากค่ะ!
 
"ถ้าท่านหย่งเจิ้งไม่ชอบหยก หยกจะหนีไปหลังบ้าน(ของท่าน)แล้วนะคะ ! "
 
--------------------------------------------------------
 
ปัญหาหลักๆ ของ 'หย่งเจิ้ง' นั้นคือ เขาต้องการแต่เงิน ไม่ต้องการสตรี 
ยิ่งเป็นหญิงเกือบแก่ไร้หัวนอนปลายเท้าสวมชุดประหลาดไร้ยางอายนั่นก็ยิ่งแล้วใหญ่ 
เขาสงสัยนักว่าเนื้อผ้าสากระคายจับจีบเปิดเผยเช่นนั้นนางใส่เข้าไปได้อย่างไรกัน!
 
ส่วนปัญหาหลักหนึ่งเดียวของหยกนั้นก็คือ ที่นี่ไม่มีทีวีให้ดู!
 
 
หลังการพบเจอที่เทพเซียนนำพา
คุณชายติงก็ค้นพบคติประจำใจ
' ว่ากันว่าสตรีใดช่างเจรจาพาทีนั้นมีแต่สร้างปัญหา
แต่หากข้าพบสตรีที่ร้องขอ 'ทีวี' จะต้องหลีกหนีให้ไกลจนสุดหล้า! '
 
-----------------------------------------------------------


สนใจอ่านรายละเอียดการจองได้ที่นี้จ้า
https://goo.gl/forms/rg2YmctEFcJSijmU2

------------------------------------------------

ขอบคุณมากค่า







27 ส.ค. 60 / 13:45   [202.28.70.14]
จ้าว เฟยหลง บอกว่า :
http://www.facebook.com/KarenFei2017/ 

Talk: ฝากเพจของเฟยด้วยนะ ไว้แจ้งการอัพยิยายใหม่หรือตอนใหม่ หรือจะเข้ามาพูดคุยเกี่ยวกับนิยายที่น่าสนใจก็ได้น้า

8 ส.ค. 60 / 13:20   [223.24.130.28]
กากอักษร บอกว่า :




     “นี่มะลิ! คุณเลโอนาดท์หล่อไหม!” พิมมาลาเอ่ยถามเพื่อนสาวทันทีอีกฝ่ายออกจากห้องน้ำ

“อืม...ไม่รู้สิ! ตอบยาก!” มะลิฉัตรหันไปตอบ

“หน้าตาเขาเป็นยังไงอ่ะแก?” คนอยากรู้ถามต่อ

“คิ้วดกๆ เหมือนหนวดมังกร!”

“อุ๊ย! คือใช่เลยอ่ะ คิกๆๆๆ” พิมมาลาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับคำบรรยาย พลางนึกภาพตาม

“หุุ่นเหมือนทาร์ซาน” มะลิฉัตรมองหน้าเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“โอ้แม่เจ้า...เจนอยู่นี่ค่ะ พี่ทาร์ซานขา...” พิมมาลาเอ่ย

“ตาดุๆ เหมือนเสือ!” มะลิฉัตรบรรยายต่ออย่างนึกสนุก

“อ๊ะ! ผู้ชายสายตามีอำนาจ น่าค้นหา”

“จมูกคล้ายๆ กับสิงโต”

“อ๊าย! อยากกัดดูสักครั้ง!”

“ปากเหมือน...”

“เหมือนอะไรแก?” คนอยากรู้เอ่ยเร่งอย่างขัดใจ

“ก็เหมือนหมานะสิ! ผู้ชายอะไรชะมัด!” มะลิฉัตรเอ่ยบอกก่อนจะคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับนอนหันหลับให้เพื่อนสาวที่ถามซอกแซกไม่หยุด!

 

ปึงๆๆๆ

เสียงมือหนักๆ ทุบที่ประตูหน้าห้อง ดังติดๆ กันสามสี่ครั้ง สองสาวที่นอนคุยกันบนเตียง สะดุ้งโหยง! กระโดดเข้ากอดกันกลมอย่างหวาดผวา!

 “เปิดประตู! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วพังมันเข้าไปลากเธอออกมา”

เลโอนาดท์เอ่ยเสียงดังอย่างโมโห! หลังจากที่แอบยืนฟังสองสาวคุยกันมาได้สักพัก! จากตอนแรกจะมาตามสาวเจ้าไปหาอะไรทาน แต่พอได้ยินประโยคบอกเล่าเมื่อครู่...ก็แทบอยากจะพังประตูเข้าบีบคอสวยๆ แล้วจับกดบนเตียงสักสามสี่รอบ ให้สมกับที่บังอาจว่าตน!

 

“ไม่นะ!” มะลิฉัตรส่ายหน้าไปมาด้วยหัวใจสั่นๆ ‘ตายยากจริงๆ เพิ่งจะนินทาไปไม่ขาดคำ มาหลอกหลอนเธอถึงหน้าห้องซะแล้ว!’

 “คะ...ใครน่ะ” พิมมาลาถามอย่างหวาดกลัว

สิงโต!” มะลิฉัตรหันไปบอกเพื่อนรักด้วยสีหน้าตื่นๆ

“สิงโตไหน?” คนที่ไม่เข้าใจถามกลับอย่างงงๆ

“ฉันจะนับถึงสาม!” น้ำเสียงที่เย็นเชียบ ทำเอาสาวที่ได้ฟังถึงกับสั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!

“มะลิ! แกรู้จักเขาเหรอ?” พิมมาลามองที่ประตูอย่างหวาดหวั่น

“ก็ทาร์ซานของเจนไง!” มะลิฉัตรหันไปตอบเพื่อนสาวอย่างหงุดหงิด

“อ๊ายยยย แก! ฉันอายน่ะ” พิมมาลายกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งลงจากเตียงตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

มะลิฉัตรนั่งกระพริบตามองการกระทำของเพื่อนสาวอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้!

“ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยพิ! แกเข้าไปหลบในห้องน้ำทำไม?” ร่างบางดีดตัวลงจากเตียงตามไปต่ออย่างขุ่นเคือง

“บอกเขาไปว่าเจนยังไม่พร้อม! ฉันไม่อยากให้เขาเห็นสดๆ ของฉัน คิกๆๆ” พิมมาลาตระโกนบอกเบาๆ ก่อนจะหัวเราะชอบใจที่รู้ว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่! มาตามเพื่อนรักถึงหน้าห้อง

“โอ้ย! อีเพื่อนบ้า!” มะลิฉัตรแทบจะสติแตกกับคำตอบกวนๆ ของเพื่อน ‘หึ! แกหน้าสด! แต่ฉันโนบราอยู่นะนังพิ!’ ร่างบางต่อว่าในใจ่กอนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหาบรามาสวมใส่

12…”

“อย่านะ! จะเปิดแล้ว!” คนที่เกือบจะเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า จำต้องเปลี่ยนใจ! รีบตระโกนบอกเจ้ากรรมนายเวรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างหวาดกลัว

“เปิด-ประตู-เดี๋ยว-นี้!” ร่างสูงย้ำชัดๆ ทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้คนที่กำลังช่างใจอยู่ ยอมเปิดแต่โดยดี!

 

คลิ๊ก!!

“เมื่อกี้เธอบอกว่าไงนะ!” คนที่กำลังเดือดๆ ยิงคำถามใส่ทันทีที่ประตูเปิดออก

“นะ...นี่คุณขึ้นมาบนหอพักหญิงได้ยังไง?” มะลิฉัตรรีบเบี่ยงประเด็น พร้อมกับหลบสายตาดุดันของคนตัวโต

“เธอว่าฉันอย่างงั้นเหรอ!” เลโอนาดท์ถามย้ำด้วยเสียงเข้มๆ

“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักพยายามคิดหาข้อแก้ตัว

“ฉันได้ยินเต็มๆ สองรูหู!”

“หะ...หูฝาดไปหรือเปล่าคุณ...” มะลิฉัตรเอ่ยเสียงสั่นๆ

“แกพูดจริงๆ มะลิ!” คนที่อยู่ในห้องน้ำตระโกนยืนยันความดีความชอบของเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“ขอบใจมากเจน!” มะลิฉัตรหันไปตระโกนตอบกำลังเสริมของศัตรู ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ! แล้วทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิงโตหื่นกัดมันตามลำพัง

“ฉันไม่ใช่เจน แกต่างหากมะลิ!” คนรักเพื่อนตระโกนออกตัวเสียงดังราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

“แกใช่เพื่อนฉันไหมยัยพิ!” คนที่โดนทิ้งขว้างถามอย่างน้อยใจ

“โห...เจน! หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้! ไปเคลียร์กับพี่ทาร์ซานก่อนไป๊!” พิมมาลาเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ก่อนจะแอบขำจนตัวสั่น!

 “โอเค ใช่! ฉันพูด! จริงๆ ฉันแค่จะบอกว่า...ปากของคุณมัน เซ็กซี่ๆ คล้ายๆ กับน้องหมาตัวน้อยๆ ที่น่ารักๆ น่ะ อ๊ะ! ปล่อยนะ!” มะลิฉัตรถูกคนตัวโตดึงแขนให้ก้าวเดินออกจากห้อง

“จะไปกับฉันดีๆ หรือว่าให้ฉันเข้าไป...กับเธอในห้อง เพื่อนของเธอจะได้ขาดอากาศหายใจ ตายคาห้องน้ำไปเลย! เอางั้นไหม!”


8 ส.ค. 60 / 13:15   [223.24.130.28]
กากอักษร บอกว่า :




     “นี่มะลิ! คุณเลโอนาดท์หล่อไหม!” พิมมาลาเอ่ยถามเพื่อนสาวทันทีอีกฝ่ายออกจากห้องน้ำ

“อืม...ไม่รู้สิ! ตอบยาก!” มะลิฉัตรหันไปตอบ

“หน้าตาเขาเป็นยังไงอ่ะแก?” คนอยากรู้ถามต่อ

“คิ้วดกๆ เหมือนหนวดมังกร!”

“อุ๊ย! คือใช่เลยอ่ะ คิกๆๆๆ” พิมมาลาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับคำบรรยาย พลางนึกภาพตาม

“หุุ่นเหมือนทาร์ซาน” มะลิฉัตรมองหน้าเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“โอ้แม่เจ้า...เจนอยู่นี่ค่ะ พี่ทาร์ซานขา...” พิมมาลาเอ่ย

“ตาดุๆ เหมือนเสือ!” มะลิฉัตรบรรยายต่ออย่างนึกสนุก

“อ๊ะ! ผู้ชายสายตามีอำนาจ น่าค้นหา”

“จมูกคล้ายๆ กับสิงโต”

“อ๊าย! อยากกัดดูสักครั้ง!”

“ปากเหมือน...”

“เหมือนอะไรแก?” คนอยากรู้เอ่ยเร่งอย่างขัดใจ

“ก็เหมือนหมานะสิ! ผู้ชายอะไรชะมัด!” มะลิฉัตรเอ่ยบอกก่อนจะคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับนอนหันหลับให้เพื่อนสาวที่ถามซอกแซกไม่หยุด!

 

ปึงๆๆๆ

เสียงมือหนักๆ ทุบที่ประตูหน้าห้อง ดังติดๆ กันสามสี่ครั้ง สองสาวที่นอนคุยกันบนเตียง สะดุ้งโหยง! กระโดดเข้ากอดกันกลมอย่างหวาดผวา!

 “เปิดประตู! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วพังมันเข้าไปลากเธอออกมา”

เลโอนาดท์เอ่ยเสียงดังอย่างโมโห! หลังจากที่แอบยืนฟังสองสาวคุยกันมาได้สักพัก! จากตอนแรกจะมาตามสาวเจ้าไปหาอะไรทาน แต่พอได้ยินประโยคบอกเล่าเมื่อครู่...ก็แทบอยากจะพังประตูเข้าบีบคอสวยๆ แล้วจับกดบนเตียงสักสามสี่รอบ ให้สมกับที่บังอาจว่าตน!

 

“ไม่นะ!” มะลิฉัตรส่ายหน้าไปมาด้วยหัวใจสั่นๆ ‘ตายยากจริงๆ เพิ่งจะนินทาไปไม่ขาดคำ มาหลอกหลอนเธอถึงหน้าห้องซะแล้ว!’

 “คะ...ใครน่ะ” พิมมาลาถามอย่างหวาดกลัว

สิงโต!” มะลิฉัตรหันไปบอกเพื่อนรักด้วยสีหน้าตื่นๆ

“สิงโตไหน?” คนที่ไม่เข้าใจถามกลับอย่างงงๆ

“ฉันจะนับถึงสาม!” น้ำเสียงที่เย็นเชียบ ทำเอาสาวที่ได้ฟังถึงกับสั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!

“มะลิ! แกรู้จักเขาเหรอ?” พิมมาลามองที่ประตูอย่างหวาดหวั่น

“ก็ทาร์ซานของเจนไง!” มะลิฉัตรหันไปตอบเพื่อนสาวอย่างหงุดหงิด

“อ๊ายยยย แก! ฉันอายน่ะ” พิมมาลายกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งลงจากเตียงตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

มะลิฉัตรนั่งกระพริบตามองการกระทำของเพื่อนสาวอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้!

“ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยพิ! แกเข้าไปหลบในห้องน้ำทำไม?” ร่างบางดีดตัวลงจากเตียงตามไปต่ออย่างขุ่นเคือง

“บอกเขาไปว่าเจนยังไม่พร้อม! ฉันไม่อยากให้เขาเห็นสดๆ ของฉัน คิกๆๆ” พิมมาลาตระโกนบอกเบาๆ ก่อนจะหัวเราะชอบใจที่รู้ว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่! มาตามเพื่อนรักถึงหน้าห้อง

“โอ้ย! อีเพื่อนบ้า!” มะลิฉัตรแทบจะสติแตกกับคำตอบกวนๆ ของเพื่อน ‘หึ! แกหน้าสด! แต่ฉันโนบราอยู่นะนังพิ!’ ร่างบางต่อว่าในใจ่กอนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหาบรามาสวมใส่

12…”

“อย่านะ! จะเปิดแล้ว!” คนที่เกือบจะเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า จำต้องเปลี่ยนใจ! รีบตระโกนบอกเจ้ากรรมนายเวรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างหวาดกลัว

“เปิด-ประตู-เดี๋ยว-นี้!” ร่างสูงย้ำชัดๆ ทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้คนที่กำลังช่างใจอยู่ ยอมเปิดแต่โดยดี!

 

คลิ๊ก!!

“เมื่อกี้เธอบอกว่าไงนะ!” คนที่กำลังเดือดๆ ยิงคำถามใส่ทันทีที่ประตูเปิดออก

“นะ...นี่คุณขึ้นมาบนหอพักหญิงได้ยังไง?” มะลิฉัตรรีบเบี่ยงประเด็น พร้อมกับหลบสายตาดุดันของคนตัวโต

“เธอว่าฉันอย่างงั้นเหรอ!” เลโอนาดท์ถามย้ำด้วยเสียงเข้มๆ

“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักพยายามคิดหาข้อแก้ตัว

“ฉันได้ยินเต็มๆ สองรูหู!”

“หะ...หูฝาดไปหรือเปล่าคุณ...” มะลิฉัตรเอ่ยเสียงสั่นๆ

“แกพูดจริงๆ มะลิ!” คนที่อยู่ในห้องน้ำตระโกนยืนยันความดีความชอบของเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“ขอบใจมากเจน!” มะลิฉัตรหันไปตระโกนตอบกำลังเสริมของศัตรู ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ! แล้วทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิงโตหื่นกัดมันตามลำพัง

“ฉันไม่ใช่เจน แกต่างหากมะลิ!” คนรักเพื่อนตระโกนออกตัวเสียงดังราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

“แกใช่เพื่อนฉันไหมยัยพิ!” คนที่โดนทิ้งขว้างถามอย่างน้อยใจ

“โห...เจน! หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้! ไปเคลียร์กับพี่ทาร์ซานก่อนไป๊!” พิมมาลาเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ก่อนจะแอบขำจนตัวสั่น!

 “โอเค ใช่! ฉันพูด! จริงๆ ฉันแค่จะบอกว่า...ปากของคุณมัน เซ็กซี่ๆ คล้ายๆ กับน้องหมาตัวน้อยๆ ที่น่ารักๆ น่ะ อ๊ะ! ปล่อยนะ!” มะลิฉัตรถูกคนตัวโตดึงแขนให้ก้าวเดินออกจากห้อง

“จะไปกับฉันดีๆ หรือว่าให้ฉันเข้าไป...กับเธอในห้อง เพื่อนของเธอจะได้ขาดอากาศหายใจ ตายคาห้องน้ำไปเลย! เอางั้นไหม!”


8 ส.ค. 60 / 12:50   [223.24.130.28]
กากอักษร บอกว่า :




     “นี่มะลิ! คุณเลโอนาดท์หล่อไหม!” พิมมาลาเอ่ยถามเพื่อนสาวทันทีอีกฝ่ายออกจากห้องน้ำ

“อืม...ไม่รู้สิ! ตอบยาก!” มะลิฉัตรหันไปตอบ

“หน้าตาเขาเป็นยังไงอ่ะแก?” คนอยากรู้ถามต่อ

“คิ้วดกๆ เหมือนหนวดมังกร!”

“อุ๊ย! คือใช่เลยอ่ะ คิกๆๆๆ” พิมมาลาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับคำบรรยาย พลางนึกภาพตาม

“หุุ่นเหมือนทาร์ซาน” มะลิฉัตรมองหน้าเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“โอ้แม่เจ้า...เจนอยู่นี่ค่ะ พี่ทาร์ซานขา...” พิมมาลาเอ่ย

“ตาดุๆ เหมือนเสือ!” มะลิฉัตรบรรยายต่ออย่างนึกสนุก

“อ๊ะ! ผู้ชายสายตามีอำนาจ น่าค้นหา”

“จมูกคล้ายๆ กับสิงโต”

“อ๊าย! อยากกัดดูสักครั้ง!”

“ปากเหมือน...”

“เหมือนอะไรแก?” คนอยากรู้เอ่ยเร่งอย่างขัดใจ

“ก็เหมือนหมานะสิ! ผู้ชายอะไรชะมัด!” มะลิฉัตรเอ่ยบอกก่อนจะคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับนอนหันหลับให้เพื่อนสาวที่ถามซอกแซกไม่หยุด!

 

ปึงๆๆๆ

เสียงมือหนักๆ ทุบที่ประตูหน้าห้อง ดังติดๆ กันสามสี่ครั้ง สองสาวที่นอนคุยกันบนเตียง สะดุ้งโหยง! กระโดดเข้ากอดกันกลมอย่างหวาดผวา!

 “เปิดประตู! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วพังมันเข้าไปลากเธอออกมา”

เลโอนาดท์เอ่ยเสียงดังอย่างโมโห! หลังจากที่แอบยืนฟังสองสาวคุยกันมาได้สักพัก! จากตอนแรกจะมาตามสาวเจ้าไปหาอะไรทาน แต่พอได้ยินประโยคบอกเล่าเมื่อครู่...ก็แทบอยากจะพังประตูเข้าบีบคอสวยๆ แล้วจับกดบนเตียงสักสามสี่รอบ ให้สมกับที่บังอาจว่าตน!

 

“ไม่นะ!” มะลิฉัตรส่ายหน้าไปมาด้วยหัวใจสั่นๆ ‘ตายยากจริงๆ เพิ่งจะนินทาไปไม่ขาดคำ มาหลอกหลอนเธอถึงหน้าห้องซะแล้ว!’

 “คะ...ใครน่ะ” พิมมาลาถามอย่างหวาดกลัว

สิงโต!” มะลิฉัตรหันไปบอกเพื่อนรักด้วยสีหน้าตื่นๆ

“สิงโตไหน?” คนที่ไม่เข้าใจถามกลับอย่างงงๆ

“ฉันจะนับถึงสาม!” น้ำเสียงที่เย็นเชียบ ทำเอาสาวที่ได้ฟังถึงกับสั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!

“มะลิ! แกรู้จักเขาเหรอ?” พิมมาลามองที่ประตูอย่างหวาดหวั่น

“ก็ทาร์ซานของเจนไง!” มะลิฉัตรหันไปตอบเพื่อนสาวอย่างหงุดหงิด

“อ๊ายยยย แก! ฉันอายน่ะ” พิมมาลายกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งลงจากเตียงตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

มะลิฉัตรนั่งกระพริบตามองการกระทำของเพื่อนสาวอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้!

“ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยพิ! แกเข้าไปหลบในห้องน้ำทำไม?” ร่างบางดีดตัวลงจากเตียงตามไปต่ออย่างขุ่นเคือง

“บอกเขาไปว่าเจนยังไม่พร้อม! ฉันไม่อยากให้เขาเห็นสดๆ ของฉัน คิกๆๆ” พิมมาลาตระโกนบอกเบาๆ ก่อนจะหัวเราะชอบใจที่รู้ว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่! มาตามเพื่อนรักถึงหน้าห้อง

“โอ้ย! อีเพื่อนบ้า!” มะลิฉัตรแทบจะสติแตกกับคำตอบกวนๆ ของเพื่อน ‘หึ! แกหน้าสด! แต่ฉันโนบราอยู่นะนังพิ!’ ร่างบางต่อว่าในใจ่กอนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหาบรามาสวมใส่

12…”

“อย่านะ! จะเปิดแล้ว!” คนที่เกือบจะเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า จำต้องเปลี่ยนใจ! รีบตระโกนบอกเจ้ากรรมนายเวรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างหวาดกลัว

“เปิด-ประตู-เดี๋ยว-นี้!” ร่างสูงย้ำชัดๆ ทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้คนที่กำลังช่างใจอยู่ ยอมเปิดแต่โดยดี!

 

คลิ๊ก!!

“เมื่อกี้เธอบอกว่าไงนะ!” คนที่กำลังเดือดๆ ยิงคำถามใส่ทันทีที่ประตูเปิดออก

“นะ...นี่คุณขึ้นมาบนหอพักหญิงได้ยังไง?” มะลิฉัตรรีบเบี่ยงประเด็น พร้อมกับหลบสายตาดุดันของคนตัวโต

“เธอว่าฉันอย่างงั้นเหรอ!” เลโอนาดท์ถามย้ำด้วยเสียงเข้มๆ

“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักพยายามคิดหาข้อแก้ตัว

“ฉันได้ยินเต็มๆ สองรูหู!”

“หะ...หูฝาดไปหรือเปล่าคุณ...” มะลิฉัตรเอ่ยเสียงสั่นๆ

“แกพูดจริงๆ มะลิ!” คนที่อยู่ในห้องน้ำตระโกนยืนยันความดีความชอบของเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“ขอบใจมากเจน!” มะลิฉัตรหันไปตระโกนตอบกำลังเสริมของศัตรู ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ! แล้วทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิงโตหื่นกัดมันตามลำพัง

“ฉันไม่ใช่เจน แกต่างหากมะลิ!” คนรักเพื่อนตระโกนออกตัวเสียงดังราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

“แกใช่เพื่อนฉันไหมยัยพิ!” คนที่โดนทิ้งขว้างถามอย่างน้อยใจ

“โห...เจน! หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้! ไปเคลียร์กับพี่ทาร์ซานก่อนไป๊!” พิมมาลาเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ก่อนจะแอบขำจนตัวสั่น!

 “โอเค ใช่! ฉันพูด! จริงๆ ฉันแค่จะบอกว่า...ปากของคุณมัน เซ็กซี่ๆ คล้ายๆ กับน้องหมาตัวน้อยๆ ที่น่ารักๆ น่ะ อ๊ะ! ปล่อยนะ!” มะลิฉัตรถูกคนตัวโตดึงแขนให้ก้าวเดินออกจากห้อง

“จะไปกับฉันดีๆ หรือว่าให้ฉันเข้าไป...กับเธอในห้อง เพื่อนของเธอจะได้ขาดอากาศหายใจ ตายคาห้องน้ำไปเลย! เอางั้นไหม!”


8 ส.ค. 60 / 12:45   [223.24.130.28]
กากอักษร บอกว่า :




     “นี่มะลิ! คุณเลโอนาดท์หล่อไหม!” พิมมาลาเอ่ยถามเพื่อนสาวทันทีอีกฝ่ายออกจากห้องน้ำ

“อืม...ไม่รู้สิ! ตอบยาก!” มะลิฉัตรหันไปตอบ

“หน้าตาเขาเป็นยังไงอ่ะแก?” คนอยากรู้ถามต่อ

“คิ้วดกๆ เหมือนหนวดมังกร!”

“อุ๊ย! คือใช่เลยอ่ะ คิกๆๆๆ” พิมมาลาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับคำบรรยาย พลางนึกภาพตาม

“หุุ่นเหมือนทาร์ซาน” มะลิฉัตรมองหน้าเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“โอ้แม่เจ้า...เจนอยู่นี่ค่ะ พี่ทาร์ซานขา...” พิมมาลาเอ่ย

“ตาดุๆ เหมือนเสือ!” มะลิฉัตรบรรยายต่ออย่างนึกสนุก

“อ๊ะ! ผู้ชายสายตามีอำนาจ น่าค้นหา”

“จมูกคล้ายๆ กับสิงโต”

“อ๊าย! อยากกัดดูสักครั้ง!”

“ปากเหมือน...”

“เหมือนอะไรแก?” คนอยากรู้เอ่ยเร่งอย่างขัดใจ

“ก็เหมือนหมานะสิ! ผู้ชายอะไรชะมัด!” มะลิฉัตรเอ่ยบอกก่อนจะคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับนอนหันหลับให้เพื่อนสาวที่ถามซอกแซกไม่หยุด!

 

ปึงๆๆๆ

เสียงมือหนักๆ ทุบที่ประตูหน้าห้อง ดังติดๆ กันสามสี่ครั้ง สองสาวที่นอนคุยกันบนเตียง สะดุ้งโหยง! กระโดดเข้ากอดกันกลมอย่างหวาดผวา!

 “เปิดประตู! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วพังมันเข้าไปลากเธอออกมา”

เลโอนาดท์เอ่ยเสียงดังอย่างโมโห! หลังจากที่แอบยืนฟังสองสาวคุยกันมาได้สักพัก! จากตอนแรกจะมาตามสาวเจ้าไปหาอะไรทาน แต่พอได้ยินประโยคบอกเล่าเมื่อครู่...ก็แทบอยากจะพังประตูเข้าบีบคอสวยๆ แล้วจับกดบนเตียงสักสามสี่รอบ ให้สมกับที่บังอาจว่าตน!

 

“ไม่นะ!” มะลิฉัตรส่ายหน้าไปมาด้วยหัวใจสั่นๆ ‘ตายยากจริงๆ เพิ่งจะนินทาไปไม่ขาดคำ มาหลอกหลอนเธอถึงหน้าห้องซะแล้ว!’

 “คะ...ใครน่ะ” พิมมาลาถามอย่างหวาดกลัว

สิงโต!” มะลิฉัตรหันไปบอกเพื่อนรักด้วยสีหน้าตื่นๆ

“สิงโตไหน?” คนที่ไม่เข้าใจถามกลับอย่างงงๆ

“ฉันจะนับถึงสาม!” น้ำเสียงที่เย็นเชียบ ทำเอาสาวที่ได้ฟังถึงกับสั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!

“มะลิ! แกรู้จักเขาเหรอ?” พิมมาลามองที่ประตูอย่างหวาดหวั่น

“ก็ทาร์ซานของเจนไง!” มะลิฉัตรหันไปตอบเพื่อนสาวอย่างหงุดหงิด

“อ๊ายยยย แก! ฉันอายน่ะ” พิมมาลายกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งลงจากเตียงตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

มะลิฉัตรนั่งกระพริบตามองการกระทำของเพื่อนสาวอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้!

“ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยพิ! แกเข้าไปหลบในห้องน้ำทำไม?” ร่างบางดีดตัวลงจากเตียงตามไปต่ออย่างขุ่นเคือง

“บอกเขาไปว่าเจนยังไม่พร้อม! ฉันไม่อยากให้เขาเห็นสดๆ ของฉัน คิกๆๆ” พิมมาลาตระโกนบอกเบาๆ ก่อนจะหัวเราะชอบใจที่รู้ว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่! มาตามเพื่อนรักถึงหน้าห้อง

“โอ้ย! อีเพื่อนบ้า!” มะลิฉัตรแทบจะสติแตกกับคำตอบกวนๆ ของเพื่อน ‘หึ! แกหน้าสด! แต่ฉันโนบราอยู่นะนังพิ!’ ร่างบางต่อว่าในใจ่กอนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหาบรามาสวมใส่

12…”

“อย่านะ! จะเปิดแล้ว!” คนที่เกือบจะเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า จำต้องเปลี่ยนใจ! รีบตระโกนบอกเจ้ากรรมนายเวรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างหวาดกลัว

“เปิด-ประตู-เดี๋ยว-นี้!” ร่างสูงย้ำชัดๆ ทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้คนที่กำลังช่างใจอยู่ ยอมเปิดแต่โดยดี!

 

คลิ๊ก!!

“เมื่อกี้เธอบอกว่าไงนะ!” คนที่กำลังเดือดๆ ยิงคำถามใส่ทันทีที่ประตูเปิดออก

“นะ...นี่คุณขึ้นมาบนหอพักหญิงได้ยังไง?” มะลิฉัตรรีบเบี่ยงประเด็น พร้อมกับหลบสายตาดุดันของคนตัวโต

“เธอว่าฉันอย่างงั้นเหรอ!” เลโอนาดท์ถามย้ำด้วยเสียงเข้มๆ

“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักพยายามคิดหาข้อแก้ตัว

“ฉันได้ยินเต็มๆ สองรูหู!”

“หะ...หูฝาดไปหรือเปล่าคุณ...” มะลิฉัตรเอ่ยเสียงสั่นๆ

“แกพูดจริงๆ มะลิ!” คนที่อยู่ในห้องน้ำตระโกนยืนยันความดีความชอบของเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“ขอบใจมากเจน!” มะลิฉัตรหันไปตระโกนตอบกำลังเสริมของศัตรู ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ! แล้วทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิงโตหื่นกัดมันตามลำพัง

“ฉันไม่ใช่เจน แกต่างหากมะลิ!” คนรักเพื่อนตระโกนออกตัวเสียงดังราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

“แกใช่เพื่อนฉันไหมยัยพิ!” คนที่โดนทิ้งขว้างถามอย่างน้อยใจ

“โห...เจน! หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้! ไปเคลียร์กับพี่ทาร์ซานก่อนไป๊!” พิมมาลาเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ก่อนจะแอบขำจนตัวสั่น!

 “โอเค ใช่! ฉันพูด! จริงๆ ฉันแค่จะบอกว่า...ปากของคุณมัน เซ็กซี่ๆ คล้ายๆ กับน้องหมาตัวน้อยๆ ที่น่ารักๆ น่ะ อ๊ะ! ปล่อยนะ!” มะลิฉัตรถูกคนตัวโตดึงแขนให้ก้าวเดินออกจากห้อง

“จะไปกับฉันดีๆ หรือว่าให้ฉันเข้าไป...กับเธอในห้อง เพื่อนของเธอจะได้ขาดอากาศหายใจ ตายคาห้องน้ำไปเลย! เอางั้นไหม!”


8 ส.ค. 60 / 12:42   [223.24.130.28]
กากอักษร บอกว่า :




     “นี่มะลิ! คุณเลโอนาดท์หล่อไหม!” พิมมาลาเอ่ยถามเพื่อนสาวทันทีอีกฝ่ายออกจากห้องน้ำ

“อืม...ไม่รู้สิ! ตอบยาก!” มะลิฉัตรหันไปตอบ

“หน้าตาเขาเป็นยังไงอ่ะแก?” คนอยากรู้ถามต่อ

“คิ้วดกๆ เหมือนหนวดมังกร!”

“อุ๊ย! คือใช่เลยอ่ะ คิกๆๆๆ” พิมมาลาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับคำบรรยาย พลางนึกภาพตาม

“หุุ่นเหมือนทาร์ซาน” มะลิฉัตรมองหน้าเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“โอ้แม่เจ้า...เจนอยู่นี่ค่ะ พี่ทาร์ซานขา...” พิมมาลาเอ่ย

“ตาดุๆ เหมือนเสือ!” มะลิฉัตรบรรยายต่ออย่างนึกสนุก

“อ๊ะ! ผู้ชายสายตามีอำนาจ น่าค้นหา”

“จมูกคล้ายๆ กับสิงโต”

“อ๊าย! อยากกัดดูสักครั้ง!”

“ปากเหมือน...”

“เหมือนอะไรแก?” คนอยากรู้เอ่ยเร่งอย่างขัดใจ

“ก็เหมือนหมานะสิ! ผู้ชายอะไรชะมัด!” มะลิฉัตรเอ่ยบอกก่อนจะคว้าหมอนข้างมากอด พร้อมกับนอนหันหลับให้เพื่อนสาวที่ถามซอกแซกไม่หยุด!

 

ปึงๆๆๆ

เสียงมือหนักๆ ทุบที่ประตูหน้าห้อง ดังติดๆ กันสามสี่ครั้ง สองสาวที่นอนคุยกันบนเตียง สะดุ้งโหยง! กระโดดเข้ากอดกันกลมอย่างหวาดผวา!

 “เปิดประตู! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วพังมันเข้าไปลากเธอออกมา”

เลโอนาดท์เอ่ยเสียงดังอย่างโมโห! หลังจากที่แอบยืนฟังสองสาวคุยกันมาได้สักพัก! จากตอนแรกจะมาตามสาวเจ้าไปหาอะไรทาน แต่พอได้ยินประโยคบอกเล่าเมื่อครู่...ก็แทบอยากจะพังประตูเข้าบีบคอสวยๆ แล้วจับกดบนเตียงสักสามสี่รอบ ให้สมกับที่บังอาจว่าตน!

 

“ไม่นะ!” มะลิฉัตรส่ายหน้าไปมาด้วยหัวใจสั่นๆ ‘ตายยากจริงๆ เพิ่งจะนินทาไปไม่ขาดคำ มาหลอกหลอนเธอถึงหน้าห้องซะแล้ว!’

 “คะ...ใครน่ะ” พิมมาลาถามอย่างหวาดกลัว

สิงโต!” มะลิฉัตรหันไปบอกเพื่อนรักด้วยสีหน้าตื่นๆ

“สิงโตไหน?” คนที่ไม่เข้าใจถามกลับอย่างงงๆ

“ฉันจะนับถึงสาม!” น้ำเสียงที่เย็นเชียบ ทำเอาสาวที่ได้ฟังถึงกับสั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!

“มะลิ! แกรู้จักเขาเหรอ?” พิมมาลามองที่ประตูอย่างหวาดหวั่น

“ก็ทาร์ซานของเจนไง!” มะลิฉัตรหันไปตอบเพื่อนสาวอย่างหงุดหงิด

“อ๊ายยยย แก! ฉันอายน่ะ” พิมมาลายกมือขึ้นทาบอกอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งลงจากเตียงตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

มะลิฉัตรนั่งกระพริบตามองการกระทำของเพื่อนสาวอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้!

“ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยพิ! แกเข้าไปหลบในห้องน้ำทำไม?” ร่างบางดีดตัวลงจากเตียงตามไปต่ออย่างขุ่นเคือง

“บอกเขาไปว่าเจนยังไม่พร้อม! ฉันไม่อยากให้เขาเห็นสดๆ ของฉัน คิกๆๆ” พิมมาลาตระโกนบอกเบาๆ ก่อนจะหัวเราะชอบใจที่รู้ว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่! มาตามเพื่อนรักถึงหน้าห้อง

“โอ้ย! อีเพื่อนบ้า!” มะลิฉัตรแทบจะสติแตกกับคำตอบกวนๆ ของเพื่อน ‘หึ! แกหน้าสด! แต่ฉันโนบราอยู่นะนังพิ!’ ร่างบางต่อว่าในใจ่กอนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เพื่อที่จะหาบรามาสวมใส่

12…”

“อย่านะ! จะเปิดแล้ว!” คนที่เกือบจะเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า จำต้องเปลี่ยนใจ! รีบตระโกนบอกเจ้ากรรมนายเวรที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างหวาดกลัว

“เปิด-ประตู-เดี๋ยว-นี้!” ร่างสูงย้ำชัดๆ ทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้คนที่กำลังช่างใจอยู่ ยอมเปิดแต่โดยดี!

 

คลิ๊ก!!

“เมื่อกี้เธอบอกว่าไงนะ!” คนที่กำลังเดือดๆ ยิงคำถามใส่ทันทีที่ประตูเปิดออก

“นะ...นี่คุณขึ้นมาบนหอพักหญิงได้ยังไง?” มะลิฉัตรรีบเบี่ยงประเด็น พร้อมกับหลบสายตาดุดันของคนตัวโต

“เธอว่าฉันอย่างงั้นเหรอ!” เลโอนาดท์ถามย้ำด้วยเสียงเข้มๆ

“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักพยายามคิดหาข้อแก้ตัว

“ฉันได้ยินเต็มๆ สองรูหู!”

“หะ...หูฝาดไปหรือเปล่าคุณ...” มะลิฉัตรเอ่ยเสียงสั่นๆ

“แกพูดจริงๆ มะลิ!” คนที่อยู่ในห้องน้ำตระโกนยืนยันความดีความชอบของเพื่อนสาวอย่างขำๆ

“ขอบใจมากเจน!” มะลิฉัตรหันไปตระโกนตอบกำลังเสริมของศัตรู ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ! แล้วทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิงโตหื่นกัดมันตามลำพัง

“ฉันไม่ใช่เจน แกต่างหากมะลิ!” คนรักเพื่อนตระโกนออกตัวเสียงดังราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

“แกใช่เพื่อนฉันไหมยัยพิ!” คนที่โดนทิ้งขว้างถามอย่างน้อยใจ

“โห...เจน! หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้! ไปเคลียร์กับพี่ทาร์ซานก่อนไป๊!” พิมมาลาเอ่ยเตือนเพื่อนสาว ก่อนจะแอบขำจนตัวสั่น!

 “โอเค ใช่! ฉันพูด! จริงๆ ฉันแค่จะบอกว่า...ปากของคุณมัน เซ็กซี่ๆ คล้ายๆ กับน้องหมาตัวน้อยๆ ที่น่ารักๆ น่ะ อ๊ะ! ปล่อยนะ!” มะลิฉัตรถูกคนตัวโตดึงแขนให้ก้าวเดินออกจากห้อง

“จะไปกับฉันดีๆ หรือว่าให้ฉันเข้าไป...กับเธอในห้อง เพื่อนของเธอจะได้ขาดอากาศหายใจ ตายคาห้องน้ำไปเลย! เอางั้นไหม!”


5 เม.ย. 60 / 06:30   [103.26.22.237]
พรรณารา/ชบาบรรณ/ศิลาวารี/Say-u บอกว่า :
ฝากติดตามนิยายเรื่อง
รสรักเพลิงอสูร
ซีรีส์ชุด Hot bad boys ลำดับที่ 1




ฝาก เรื่อง 
ทาสรักจอมลวง
ซีรีส์ชุด หวานรักกาสิโน ลำดับที่ 4


ฝากนิยายนามปากกาของ
พรรณารา
เรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

5 เม.ย. 60 / 02:30   [103.26.22.237]
พรรณารา/ชบาบรรณ/ศิลาวารี/Say-u บอกว่า :
ฝากติดตามนิยายเรื่อง
รสรักเพลิงอสูร
ซีรีส์ชุด Hot bad boys ลำดับที่ 1




ฝาก เรื่อง 
ทาสรักจอมลวง
ซีรีส์ชุด หวานรักกาสิโน ลำดับที่ 4


ฝากนิยายนามปากกาของ
พรรณารา
เรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

5 เม.ย. 60 / 00:46   [49.228.126.88]
พรรณารา/ชบาบรรณ/ศิลาวารี/Say-u บอกว่า :
ฝากนิยายใหม่ค่ะ
เรื่อง รสรักเพลิงอสูร
ซีรีส์ชุด Hot bad boys ลำดับที่ 1 

และฝากนิยายเรื่อง
ทาสรักจอมลวง
ซีรีส์ชุด หวานรักกาสิโน ลำดับที่ 4
ที่เพิ่งวางแผงล่าสุดด้วยนะคะ



และนิยายเรื่องอื่นๆ ที่ผ่านมาของ
นามปากกา
พรรณารา ด้วยค่ะ


 



    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :

งานเขียนล่าสุดของฉัน



    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
0

เรายังไม่มีเพื่อนใน List เลย
มาเป็นเพื่อนคนแรกของเรา คลิก!



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
0 ชิ้น

ตอนนี้ comrin31mgailcom
ยังไม่ได้รับของขวัญจากใคร

คลิก! ที่นี่เพื่อให้ของขวัญเป็นคนแรก