UNISTAR ☾ เดือน.ครึ่ง.เสี้ยว ☾

ตอนที่ 27 : เดือนที่ 26 : สองเดือนคือความหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,417 ครั้ง
    9 มี.ค. 62

UNISTAR   เดือน.ครึ่ง.เสี้ยว

- เดือนที่ 26 : สองเดือนคือความหวาน -



(เครดิตภาพ : WallpaperCave)

 




         Kwang Krub : นทีวายุ พรุ่งนี้เปิดไลฟ์ขึ้นหน้าเว็บออฟฟิเชียลนะ


            พีดีกวางส่งข้อความสั่งงานมาทางไลน์หลังจบงานแฟนมีตติ้งไม่นาน


            เนื่องจากผมกับนทีอยู่คนละมหา’ ลัย  แถมช่วงนี้มีสอบด้วยเลยไม่ค่อยมีเวลา พี่กวางจึงบอกให้ผมกับนทีเปิดวีดีโอคอลคุยกัน แล้วก็ฉายขึ้นหน้าเว็บ แฟนพี่กวางจะดูแลเรื่องเทคนิคให้ แต่คราวนี้ไม่มีทีมงานมากำกับเหมือนที่ผ่านมา พวกผมได้อิสระเต็มที่


            ตอนนี้ ผมเลยนั่งอยู่ที่หอ เพิ่งกลับมาจากห้องเลคเชอร์ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดนิสิต ผมเปิดโน้ตบุ๊คและเชื่อมต่อกับเว็บไซต์ออฟฟิเซียล ผ่านไปไม่นานภาพของหมอนั่นก็ขึ้นบนหน้าจอ มันก็สวมชุดนิสิตเหมือนกับผม คงเพิ่งเลิกเรียนและกลับหอเหมือนกัน


            “(อือหือ หอมึงโคตรรก ไม่อายแฟนคลับบ้างเหรอวะ)”


            พอหมอนั่นทัก ผมถึงเพิ่งนึกได้


            “เชี่ย มึงแม่งก็ไม่มาช่วยกูจัด ไม่เห็นทำตามที่อ้าง” ผมบ่นกับมัน แล้วรีบไปเคลียร์ข้าวของที่กองรกๆ อยู่ด้านหลัง อย่างน้อยขอแค่กล้องถ่ายไม่เห็นก็พอ


            “(โอเค ไว้เดี๋ยวสอบเสร็จ กูจะไป)” หมอนั่นตอบอย่างว่าง่าย


            พอผมเคลียร์ของเสร็จ ทีมงานก็ส่งข้อความมาบอกว่า จะเชื่อมต่อวีดีโอคอลของผมกับนทีให้แสดงบนหน้าเว็บไซต์แล้วนะ พร้อมแล้วหรือยัง ผมจึงตอบตกลงไป


            จากนั้นไม่นาน หน้าจอก็เปลี่ยนจากที่มีแค่ผมกับนที ก็มีคอมเมนต์ของแฟนคลับขึ้นให้อ่านข้างๆ ด้วย


            ‘กรี๊ดดด มาแล้ววว’ ‘แงงง คิดถึงมาก’ ‘ดีใจจัง’ ‘พี่เขาไลฟ์สวีทกันแล้ว’


            แฟนคลับพากันแห่คอมเมนท์มากมาย


            “สวัสดีแฟนครับ วันนี้ได้มาเจอกันอีกแล้ว คิดถึงทุกคนมากเลยครับ” ผมพูดทักทายแฟนคลับ ซึ่งหลายคนก็คอมเมนท์ทักทายผมตอบเช่นกัน


            “(นี่ วายุ มึงเรียกแฟนคลับว่าแฟนครับ แล้วแฟนจริงอย่างกูล่ะ จะเรียกยังไง)”


            ผมนิ่วหน้าใส่มัน ผมยังไม่ใช่แฟนมันซะหน่อย แต่ก็...ใกล้เคียงล่ะมั้ง


            แต่ผมก็ต้องตอบเอาใจมันและแฟนๆ ที่ติดตามไลฟ์


            “เรียกแฟนจ๋าาาา ดีมั้ย” ผมแสร้งทำตาหวานใส่มัน แต่นทีกลับมองผมด้วยสีหน้าสะพรึง


            “ทำไมหรือจ๊ะ แฟนจ๋าไม่ดีเหรอ” ผมทำเสียงหวาน


            “ก็...ก็ดี แต่กูไม่ชิน เรียกกูนทีเหมือนเดิมเถอะ” ไอ้หมาส่งสายตามองผม ราวกับรู้ว่าผมไม่ได้จะหวานจริงๆ แต่ผมหวานประชด


            ส่วนแฟนๆ ก็มีความคิดเห็นทำนองว่า


            ‘พี่วายุพูดแล้วฟังดูจักจี้จัง’ ‘พี่นทีไม่ชอบเหรอ หนูชอบนะ’


            “โอเค๊...” ผมทำเสียงสูง ไม่ชอบหวานเกินก็ต๊ามใจ๊


            ผมจะเล่นมุกอะไรได้อีกนะ ผมหันไปมองโคล่าที่วางอยู่ข้างโต๊ะ แล้วทำเป็นหยิบขึ้นมาดื่ม


            “แค่กๆ แค่กๆ” ผมทำท่าไอ ทำให้หมอนั่นมองหน้าผมผ่านกล้องอย่างกังวล


            “เฮ้ย มึงเป็นอะไรหรือเปล่าวะ” สีหน้ามันดูเป็นห่วง


            ผมมองหมอนั่นยิ้มๆ แล้ววางโคล่าลงบนโต๊ะ


            “ไม่ได้เป็นไร แค่สำ ‘รัก’ มึง”


            ผมสุดแสนภูมิใจกับมุกสุดล้ำของผม ซึ่งแฟนคลับก็พากันฟินกันมากมาย หลายคนก็ยังอยากร่วมสำรักด้วยเลย


            นทีทำหน้าอึ้งใส่ผมชั่วขณะ จากนั้นก็หัวเราะเบาๆ


            “(มึงสำรักกู ทำกูร้อนเลย)” นทีว่า


            “ร้อนก็เปิดแอร์สิ” ผมยักไหล่


            “(เปิดแอร์ทำให้เย็นได้ แต่ถ้ามึงเปิดใจเมื่อไหร่ กูก็ร้อนอยู่ดี)”


            “งั้นกูเปิดฮีทเตอร์ให้มึง มึงจะได้ยิ่งร้อน” ผมต่อมุกทันที


            “(ถ้ากูร้อนมาก มึงจะเจ็บตัวนะ)” นทียิ้มกว้าง


            “สัส” ผมเผลอสบถคำหยาบ “ถ้ากูเจ็บนะ มึงจะเจ็บกว่า”


            ผมเห็นแฟนคลับเริ่มคอมเมนต์ทำนองว่า ‘กรี๊ดดด พี่เขาคุยอะไรกัน’ ‘ทำไมคิดดีไม่ได้เลย’ ‘เผลอคิดภาพตามไปแล้ว’


            ผมเพิ่งรู้ตัวว่าบทสนทนามันชวนให้คิดลึก ผมเลยว่าจะเปลี่ยนเรื่อง แต่เหมือนนทีจะคิดตรงกันพอดี จึงชิงพูดขึ้นมาก่อน


            “(เอ่อ กูมีอะไรให้มึงดูด้วย)” นทีพูดขณะหยิบกีตาร์ขึ้นมา


            “(คราวที่แล้วกูร้องให้มึงฟังหนึ่งเพลง กูรู้สึกว่ามันยังไม่พอเลย กูเลยอยากร้องให้มึงฟังอีก)”


            “เหรอ” ผมรู้สึกสนใจขึ้นมา พอๆ กับแฟนคลับที่พากันตื่นเต้นไปด้วย


            “(อืม กูน่ะไม่ใช่คนปากหวาน ไม่ใช่คนพูดเพราะ แต่กูร้องเพลงเพราะ)” นทีชมตัวเองอย่างไม่ถ่อมตัว ทำให้ผมเบ้ปากเล็กน้อย ถึงมันจะเป็นความจริงก็เถอะ


            “(คิดซะว่า เพลงนี้กูร้องให้มึงนะ ความหวานจากกู...ถึงมึง)” นทียิ้ม


            “ได้ กูจะลองฟัง” ผมพยักหน้าเบาๆ


            นทีเอานิ้วดีดกีตาร์ทดสอบเล็กน้อย


            “(โอเค เริ่มแล้วนะ เพลงนี้ กูอยากจะบอกมึงนะ เรื่องความรู้สึกของมึง กูไม่รีบ ยังมีเวลาอีกเยอะ)”


            จากนั้น นทีก็บรรเลงคอร์ดกีตาร์เป็นทำนองเบาๆ สบายๆ แล้วเริ่มร้องเพลง


            “(...ใจหนึ่งใจ จะต้องการอะไร ให้มันมากมาย ให้มันวุ่นวาย...)”


            อ่ะ ผมรู้จักเพลงนี้     

  

            “(...บางเวลา ไม่เป็นไร ถ้าเธออยู่ไกล บางเวลา ฉันเข้าใจ ถ้าลืมกันไป บางเวลา ไม่เป็นใจ ก็ไม่ต้องเสียดาย ปล่อยมันไปก่อนนะ...)”


            นทีร้องไปดีดกีตาร์ไปผสานกับเสียงร้องนุ่มทุ้ม เพลงนี้ฟังแล้วเหมือนชวนให้กำลังลอยเพ้ออยู่กลางอากาศ


            “(...คิดถึงฉันสักครั้ง เมื่อไม่ได้คิดถึงใคร ทำตัวตามสบาย ถ้าเจอกันในความฝัน มีเวลาดีๆ ก็บอกให้ฉันได้ฟัง ไม่มากเกินไปกว่านั้น ค่อยๆ รักกันเบาเบา...)”


            พอนทีร้องเพลง แฟนคลับก็พากันแสดงความเห็นประมาณว่า ‘ชอบเสียงพี่นทีมากเลย’ ‘ถ้าพี่นทีพูดเพราะเหมือนร้องเพลง คงเป็นผู้ชายโรแมนติกมาก’


            ผมเม้มปากเล็กน้อย สิ่งที่หมอนั่นทำให้ผม มันก็ดูโรแมนติกจริงๆ นั่นล่ะ


            แถมใช้เลือกใช้เพลงเพื่อสื่อว่าไม่อยากให้ผมกดดัน เรื่องความรู้สึกของเราสองคน ให้ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป มันเข้าใจ ไม่เป็นไร มันรอได้


            มันก็...แอบดีใจละมั้ง ที่มีใครทำอะไรแบบนี้ให้


            “(เพลงเมื่อกี้ คือสิ่งที่กูอยากจะบอกมึง แต่กูมีอีกเพลงที่อยากจะบอกความในใจกู อยากบอกให้มึงได้รู้นะ ว่ากูดีใจที่ได้รู้จักมึง)”


            ผมเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ นี่มันเตรียมมากี่เพลงกันนะ


            “(...รู้ไหมว่ามันดียังไง และรู้ไหมว่าสุขใจเพียงใด รู้ไหมว่าชีวิตเก่าๆ ของฉันนั้นเปลี่ยนไปเท่าไร...)”


            พอผมได้ฟังนทีร้องเพลงไปนานๆ เข้า ผมเริ่มรู้สึกว่าหมอนี่เวลาร้องเพลงแล้วมีเสน่ห์มาก


            “(...เธอ เธอทั้งนั้นที่ทำ ให้ช่วงชีวิตของฉันน่าจดจำ ตั้งแต่ได้เจอเธอ...)”


            ผมเผลอฟังเพลินๆ และมองดูโดยไม่ละสายตาเลย


            “(...ขอบคุณสรวงสวรรค์ให้เราได้เจอกัน ขอบคุณคนบนนั้นที่ทำให้ฉันได้พบเธอ ขอบคุณทุกเรื่องราว ต้นเหตุที่ในวันนี้ฉันนั้นได้เจอ...เธอ สุดที่รัก...”


            นทีมองผมผ่านกล้องด้วยสายตาสื่ออารมณ์ตามเพลงจริงๆ ผมเหมือนใจมันจะถลำเมื่อเราสอบตากัน


            “(เป็นไงบ้าง ชอบมั้ย)” นทีถามผม


            “อืม เวลามึงร้องเพลงหวานๆไม่เหมือนตอนมึงปากหมาเลยว่ะ” ผมบอกมันตรงๆ ทำให้นทีหัวเราะเบาๆ


            “(โอเค งั้นวันนี้กูยอมแปลงร่างจากหมา เป็นเจ้าชายของมึงสักวัน)”


            “อะไรนะ” ผมหรี่ตา มันเรียกตัวเองว่าเจ้าชายงั้นเหรอ ถุย ถ้ามันเป็นเจ้าชาย ผมก็เจ้าชายเหมือนกันละว้า


            “(เจ้าชายอย่างกู หวานได้มากกว่านี้อีกนะ)” นทียิ้มกรุ่มกริ่ม


            “มึงเตรียมมากี่เพลงเนี่ย” ผมอดถามไม่ได้


            “(นี่เพลงสุดท้ายแล้ว)” นทีตอบ “(เพลงแรกกูอยากบอกมึง เพลงที่สองสารภาพความในใจกู ส่วนเพลงนี้ กูอยากจะบอกมึงว่า ถ้ามึงยอมคบกับกูนะ เราสองคนจะเป็นเหมือนเพลงนี้)”


            พอนทีพูดแบบนี้ ผมก็เลิกคิ้วอย่างสนใจ


            “(มีเรื่องราวมากมาย ที่ไม่มีใครได้ฟัง คำพูดนับร้อยพัน ที่ต้องการเอื้อนเอ่ย ไม่ว่าจะนานสักเท่าไร ยังยืนยันคำเดิมเสมอ ไม่เคยเปลี่ยน...


            “(...เธอทำให้ฉันรู้และเข้าใจคำว่าสองเรา ไม่ว่าจะร้อนหรือว่าจะหนาวก็ไม่กลัว มีเธอที่รักข้างในจิตใจ ให้ฉันก้าวเดินต่อไปต่อจากนี้...)”


            โอ้โห้” ผมอดพูดไม่ได้ “พวกกูสองคนจะสวีทหวานขนาดนั้นเลยเหรอ”


            เอาจริงๆ นะ คู่ที่ผมขอมอบเพลงนี้ให้เลยคือ พี่อินกับน้องวิน


            “(กูก็หวังว่า มึงกับกูจะเป็นเหมือนเพลงนี้ มึงพร้อมจะจับมือแล้วเดินไปกับกูหรือยัง)” นทีเอ่ยโดยที่ยังดีดกีตาร์ จากนั้นก็ร้องต่อ


            “(...เธอและฉัน จับมือเคียงกันนับจากนี้ ผ่านความเดียวดายที่สองเรานั้นเคยมี เมื่อมีเธอคนที่แสนดีอยู่ตรงนี้...)”


            นทีร้องและมองผ่านกล้องด้วยสายตาละมุนอย่างที่ผมไม่เคยได้เห็น จนผมรู้สึกขอบคุณที่นทีร้องผ่านกล้อง เพราะถ้ามันมาร้องต่อหน้าผมจริงๆ ผม...คง...จะไหวมั้ยนะ


            “(...มากกว่านั้น ยิ่งมีกันและกันมากแค่ไหน มีเพียงคำว่ารักที่สองเรานั้นเข้าใจ รักเพียงเธอและตลอดไป....แค่เธอกับฉัน)”


            ตั้งแต่ผมเกิดมา ก็เพิ่งมีใครสักคนมาทำอะไรโคตรโรแมนติกขนาดนี้ให้ เป็นครั้งแรกที่ผมพยายามปั้นหน้าวางมาดอย่างยากลำบาก ผมรู้สึกดีใจและหวั่นไหว แต่ผมไม่อยากแสดงออกเพราะกลัวเสียฟอร์ม


            แต่ผมก็อดคิดไม่ได้เลยว่า ถ้าได้สัมผัสความรักแบบในเพลงนี้จริงๆ หัวใจมันจะอบอุ่นมากขนาดไหน


            “(เฮ้ย วายุ)” นทีร้องจบนานแล้ว แต่เผลอผมตกอยู่ในภวังค์อยู่นานจนเพิ่งรู้สึกตัว


            “อะไร เอ่อ มึงร้องเพราะ” ผมได้สติจึงรีบพูด


            “(เปล่า กูแค่สงสัย กูตาฝาดเปล่าวะ)”


            “ทำไมวะ” ผมขมวดคิ้ว หรือว่าห้องผมมีอะไรแปลกๆ


            “(ทำไมมึงหน้าแดงวะ)” นทีว่าขณะขยับหน้าเข้ามาใกล้ เพื่อพยายามพิจารณาดูผม


            เชี่ย! ผมรีบเอามือจับหน้าตัวเอง เฮ้ย หน้ากูร้อนขนาดนี้เลยเหรอวะ ไม่จริงหรอก ผมไม่เคยเขินหน้าร้อนเพราะใครหรอกนะ


            “อ๋อ สงสัยแอร์มันร้อน เดี๋ยวต้องให้ช่างที่หอมาช่วยดูแล้ว” ผมรีบเบี่ยงประเด็น


            “(งั้นเหรอ…)” นทียังคงจ้องไม่วางตา ผมเลยต้องรีบหาเรื่องอื่นมาคุย


            “เอ่อ มึงมีเพลงมาให้กู กูก็มีเพลงให้มึงด้วยนะเว้ย” ผมคิดสดเลยนะเนี่ย


            “(มึงร้องเพลงเป็นด้วยเหรอ)” นทีถามด้วยสีหน้าสงสัย


            “อ้าว เฮ้ย นี่ดูถูกกันเหรอวะ” ผมมองมันหาเรื่อง


            “(เปล่า ก็กูไม่เคยเห็นมึงร้องเพลงมาก่อน)” สีหน้านทียังคงเคลือบแคลง


            “ไม่เชื่อเหรอ งั้นเดี๋ยวกูร้องสดให้ดูเลยเอ้า อะแฮ่ม อืม อืม อาอา” ผมทดสอบเสียงในลำคอ


            “ยองวอนฮี แชร์ธีสดรีมวิทมี นอวา นานูโก ชีพอออ อูวอออ โอ้ววว~”


            ผมร้องเพลงที่ตอนนี้ผมกำลังอินมากที่สุด และเลือกท่อนโดนใจที่ผมมักชอบร้องตอนเดินทำนู้นทำนี่คนเดียวในหอ


            “ชูอุน คยออุลโด คือ ทวีเอ พมโด พลีซสเตย์ไรท์บายมายไซด์...อายยยย~”


            ผมปั่นเสียงสูงสุดกำลัง ไอ้หมานั่นหรี่ตาและขมวดคิ้วใส่ผม มีคอมเมนต์มากมายพากันหระหน่ำว่า ‘พี่วายุ ลำโพงหนูจะแตกแล้ว’ ‘พี่วายุไม่ต้องเสียงสูงขนาดนั้น’


            “ทำไม กูร้องไม่เพราะเหรอ” พอผมเห็นสีหน้านที ผมรีบพูดทันที


            “(มึงเสียงสูงไม่ถึง ฟังแล้วเหมือนมีใครเหยียบหางมึงเลยว่ะ)” นทีวิจารณ์


            “เห้ย กูมีหางที่ไหนวะ กูไม่ใช่หมาอย่างมึงนะเว้ย” ผมย้อนทันที มาตัดกำลังใจกันแบบนี้เหรอ เคืองว่ะ นี่คือร้องเพลงสดออกสื่อครั้งแรกของผมเลยนะ


            “(มึงน่าไปออกรายการ I can see your voice นะเว้ย)” นทีเสนอ


            “ไปเป็นศิลปินหรือนักสืบดี” ผมเสยผมตัวเองยิ้มย่อง


            “(ไปเป็นนักร้องเสียงเพี้ยนว่ะ)” นทีหัวเราะ


            “เออ ไม่คุยด้วยแล้ว” ผมเชิดหน้าใส่มัน


            “(อ่ะๆ อย่าเคืองกูดิ มาๆ เดี๋ยวกูช่วยร้องต่อ...)” นทีพูดแล้วก็ร้องต่อทันที


            “(คยออูเร คือเทซอ นัน พูมี ทวีออจุน นอล มันนัน กอน Oh miracle แนเกน นอมูโด คีจอก คาทึน อีริน กอล)”


            “โอ๊ะ มึงรู้จักด้วยเหรอ” ผมประหลาดใจ นึกว่ามันรู้จักแต่เพลงไทย นึกไม่ถึงว่าเพลงเกาหลีมันก็ร้องได้


            “(เพลงอะไรที่มึงแชร์ลงทวิต กูก็ตามไปฟังหมดล่ะ เพลงนี้ความหมายดีนะ)” นทีว่า


            “เฮ้ย ขนาดนั้นเลยเหรอวะ” ผมตกใจไม่น้อย


            “(อืม ล่าสุด มึงก็เพิ่งแชร์เพลงนี้มา)” นทีพูดก่อนจะร้องอีกเพลงให้ผมฟัง แถมยังออกท่าทางตามไปด้วย


            “(Oh Oh เน มัมมี อัพพาโต...ซูมี นอรึล getting closer)”


            “เฮ้ย นี่มึงติดตามกูขนาดนี้”​ ผมรู้สึกเซอร์ไพรส์มาก จนอดถามไม่ได้


            “มึงเป็นด้อมหวายหรือเปล่าวะ”


            “(นั่นสิ กูเป็นแฟนคลับมึงตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้)”


            “หึหึ ไม่คิดว่าจะมียูนิสตาร์อยู่ด้อมกูด้วย” ผมรู้สึกหลงตัวเองขึ้นมาทันที


            “(เหอะ)” นทีแค่นเสียงต่ำ “(กูอยู่ด้อมหวาย แล้วมึงอ่ะ อยู่ด้อมฮัสกี้ด้วยมั้ย)”


            “เอ่อ...” ผมชะงักไป ตายห่า ถ้าผมตอบว่า ที่ผ่านมาผมเอาแต่หมั่นไส้มัน จึงไม่ค่อยอยากติดตามมัน ถ้าแฟนเรือเดือนครึ่งเสี้ยวรู้เข้า ต้องด่าผมแน่เลย


            “(ล่าสุดกูแชร์เพลงอะไร มึงรู้มั้ย)” นทีถามผมหน้านิ่งๆ ส่วนผมก็ได้แต่ยิ้มแหย่ๆ


            “(มึงไม่รู้สินะ โธ่เอ้ย)” นทีทำหน้าเซ็ง แต่ท่าทางมันก็เหมือนคาดไว้อยู่แล้ว


            “กูขอโทษ เดี๋ยววันนี้กูกลับไปดูนะ” ผมพยายามคุยกับมันดีๆ


            “(ไม่ต้องเลยว่ะ สายไปละ กูไล่มึงออกจากด้อมกูแล้ว)”


            “อะไรวะ” ผมอึ้งน่ะสิ แค่นี้มันก็ไล่กูแล้วเหรอ


            “(เออ กูไม่รับมึงเข้าด้อม)” นทีพูดเสียงจริงจัง


            “(แต่รับมึงเป็นแฟนนะ)”


            พอมันพูดถึงตรงนี้ ผมก็ชะงักจนทำตัวไม่ถูกทันที เห็นคอมเมนต์สแปมกรี๊ดฟินกันรัวๆ มีคนเขียนเมนต์ด้วยว่า ‘ด้อมฮัสกี้ให้พวกหนูเป็น แต่แฟนพี่นทีให้พี่วายุเป็นคนเดียว’


            “(เฮ้ย หน้ามึงแดงอีกแล้ว)” นทีทักอีกรอบ ทำให้ผมรีบจับหน้าตัวเอง


            “แอร์มันร้อน กูบอกแล้ว” ผมรีบพูดทันที แต่ทำไมแฟนคลับแห่กันสแปม ‘หรา’ ‘หรา’ เต็มไปหมด


            ทำไมละ ไม่เชื่อผมเหรอ ผมพูดความจริงนะ ถึงมันจะไม่ได้ร้อนขนาดนั้นก็เถอะ


            “(เหรอ งั้นมึงไปพักเถอะ แต่ก่อนปิดไลฟ์วันนี้ กูขออะไรมึงอย่างนึงได้มั้ยวะ)” นทีพูดขึ้นมา


            “ขออะไร” ผมหวังว่ามันคงไม่ขออะไรที่พิเรนท์เกินความสามารถ


            “(มึงช่วยฟอลไอจีกับทวิตกูได้มั้ย กูฟอลมึงตั้งนานแล้วนะ มึงยังไม่เห็นฟอลกูกลับเลย)”


            อ๋อ เรื่องนี้เองเหรอ ตอนนั้นผมคงหมั่นไส้มันเลยไม่ฟอล แถมตอนนั้นก็คิดว่ามันฟอลผมแค่สร้างกระแสเลยไม่สนใจ


            การที่ผมฟอลทุกคนในยูนิสตาร์ แต่ไม่ฟอลมันคนเดียว มาถึงตอนนี้ ผมก็รู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน


            “โอเค” ผมหยิบมือถือขึ้นมา แล้วก็กดฟอลโลว์ตามที่มันขอ


            “กูฟอลแล้วนะ”


            “(ขอบคุณนะแฟน บายบาย)”  นทียิ้มแป้นแล้วโบกมือลาผม


            “เดี๋ยว แฟนอะไรวะ” ผมยังไม่ทันพูด มันก็ปิดกล้องไปแล้ว แม่งจะรีบไปไหนเล่า ยังไม่ทันบอกลาแฟนๆ เลย


            แต่แฟนคลับก็พากันฟินชนิดว่าในที่สุดวันนี้ก็มาถึงแล้ว วันที่เขาสองคนต่างฟอลกันและกัน


            เนื่องจากนทีชิ่งไปก่อน ผมจึงเป็นคนกล่าวบอกลาแฟนคลับ และขอบคุณที่ติดตาม ไว้โอกาสหน้ากลับมาเจอกันอีก


            พอไลฟ์เสร็จ ผมก็ไปเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียง เล่นเกมในมือถืออย่างเรื่อยเปื่อยจนลืมเวลา


            ก็อก...ก็อก...


            ผมชะโงกมองดูประตู มีใครมาหาผมยามดึกเหรอ คงเป็นไอ้ข้าวก็ได้มั้ง น่าจะเอาสมุดเลคเชอร์ให้ผมมาลอก


            ผมเดินออกไปเปิดประตูทันทีแบบไม่คิดอะไร ผมไม่เคยกังวลว่าจะมีแฟนคลับมาเคาะประตู เพราะหอพักผมเป็นหอชายล้วน ไม่ให้นิสิตผู้หญิงเข้ามาอยู่แล้ว และผมก็ไม่ใช่พี่ซีที่มีแฟนบอยมหาศาลด้วย


            “ว่าไงข้าว...” ทว่า เมื่อผมเปิดประตูออกไป คำพูดผมกลับติดอยู่ในลำคอ


            ไม่ใช่ไอ้ข้าว ผมเบิกตากว้าง เป็นใครที่ผมไม่คิดว่าจะมาได้


            นทียืนอยู่ตรงหน้าผม มันสวมชุดนิสิตเหมือนตอนไลฟ์ นทีส่งยิ้มให้ผม หน้าตามันก็เหมือนเดิม ไม่ได้แต่งหน้าจัดเต็มเหมือนบนเวทีด้วยซ้ำ แต่ว่า...ทำไมกัน ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมเห็นว่า...


            มันโคตรหล่อเลยว่ะ


            นั่นทำให้ผมเผลอก้าวถอยหลังไปสามสี่ก้าว


            “เฮ้ย กูเอง ทำหน้ายังกับจำกูไม่ได้” นทีทักเมื่อเห็นผมมัวแต่อึ้ง


            ผมรีบตั้งสติ แล้วยิงคำถามไปทันที


            “มึงมาได้ไงวะ”


            “กูขับรถมา แต่ม.มึงหาที่จอดยากชะมัด” มันตอบหน้าตาเฉย


            “เฮ้ย มหา’ลัยกูกับมึง มันก็ไม่ได้ใกล้ขนาดนั้นมั้ยวะ”


            “แต่ก็ไม่ได้ไกลขนาดนั้น” นทียักไหล่ “ตอนกลางคืนรถไม่ค่อยติดด้วย”


            “แล้วมึงรู้เลขห้องกูได้ไง” ผมจำได้ว่าไม่เคยบอกเลขห้องมันเสียหน่อย


            “ก็ถามเจ้าหน้าที่ข้างล่าง”


            “หา เขายอมบอกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอวะ” ผมพลันรู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมาทันที


            “ก็ไม่ง่ายหรอก แต่กูเป็นใครล่ะ” นทียิ้มกรุ่มกริ่ม


            พอผมคิดไปคิดมา ผมก็เคยใช้สิทธิการเป็นคนดังในมหา’ลัย เพื่อถามหาเลขห้องของน้องวินเหมือนกัน ผมไปทำตาปริบๆ ใส่เจ้าหน้าที่ที่หอแล้วพูดเสียงอ่อยๆ อย่างน่าสงสารว่า ‘ผมอยากเจอน้องอาชวิน เดชสกุลจริงๆ นะครับ ช่วยผมหน่อยน้่า’ เจ้าหน้าก็แทบจะเอาเลขห้องให้ในเสี้ยววินาที


            ตอนนี้ผมรู้แล้วมันมาอย่างไร มันรู้ห้องผมได้ยังไง


            เหลือแต่เพียง...


            “แล้วมึงมาทำไมวะ” นี่แหละสำคัญที่สุด จริงๆ ผมควรจะต้องถามเป็นข้อแรกด้วยสิ แต่ผมเป็นคนที่เรียงลำดับความคิดแบบแรมดอม ฮ่ะๆ


            “คือ…” พอพูดถึงตรงนี้ นทีก็ทำเสียงอึกอัก


            “กูอยากคุยเรื่องของเราแบบส่วนตัวหน่อยน่ะ ได้มั้ยวะ”


            “คุยเรื่องของเรา?” ผมเลิกคิ้วสงสัย


            “เรื่องของกูกับมึงนั่นแหละ” นทีสรุป “ที่ผ่านมากูไม่เคยคุยกับมึงจริงๆ จังๆ เจอมึงทีไรก็มีทีมงาน มีแฟนคลับ มีผู้จัดการอยู่ กูเก็บไว้นานแล้วมันก็คาใจ กูอยากคุยตอนนี้เลย”


            “อ๋อ โอเค...” ผมพยักหน้าโดยที่ก็ยังอึ้งอยู่ “ต้องรีบร้อนขนาดนี้เลยเหรอ แบบ...มึงค่อยส่งข้อความมานัดกูก็ได้”


            “ก็…” นทีอมยิ้มเล็กๆ มองผมอย่างละมุนแปลกๆ


            “กูคิดถึงมึงด้วย ทนไม่ได้เลยต้องมา”


            พอมันพูดแบบนี้ ร่างกายผมมันชักจะเริ่มร้อน จนผมต้องถอยหลังไปอีกก้าว


            เฮ้ย นี่ผมเป็นอะไรไป อย่าบอกนะว่า


            กูเขินเหรอ...


            ไม่จริงใช่มั้ยเนี่ย กูเป็นวายุสุดหล่อมาดแมนนะเว้ย


            แต่ดันมาเขินไอ้นที ไอ้หมาฮัสกี้ที่ยืนตรงหน้านี้ได้ไง!


      


เครดิตเนื้อเพลง :

เบาเบา - Singular

เธอทั้งนั้น - Groove Riders

ของขวัญ - Musketeers

Miracle - Got7

Getting Closer - Seventeen




Writer's Talk


แจ้งข่าวจ้า เดือนครึ่งเสี้ยวจะเปิดพรีออเดอร์รูปเล่มวันที่ 12 มีนานี้แล้วน้า เปิดจองถึงวันที่ 21 เมษายน

เราเคยแปะในเพจกับทวิตแล้ว แต่ขอเอามาแปะในนี้ด้วย เผื่อมีใครที่ยังไม่เห็นน้า




หนังสือเล่มเดียวจบ จำนวน 400+ หน้า รวมตอนพิเศษ 6 ตอน ราคารวมค่าจัดส่งแล้ว อยู่ที่ 400 กว่าๆ ไม่เกิน 500 บาทแน่นอนจ้า

งวดนี้ไม่มีโปรโมชั่นเข็มกลัดแล้วนะคะ เพราะเราจะแถมฟรีให้ทุกคนที่สั่งในรอบจองเลย เย้


เนื้อหาในเว็บจะ 'ลงจนจบ' และเปิดให้อ่านฟรีจนถึงใกล้ๆ ปิดจองรูปเล่มนะคะ จากนั้นก็จะติดเหรียญเฉพาะ 4 ตอนสุดท้าย ในราคา 25~36 บาทจ้า อีบุ๊คและขายเหรียญตอนพิเศษ จะลงขายหลังจากส่งรูปเล่มเรียบร้อยแล้ว ตอนพิเศษในเด็กดีจะราคาต่ำกว่ารีดอะไรท์เพราะขายรวมเป็นแพ็คไม่แยกตอน และไม่มี NC


ส่วนภาพปกและรายละเอียดการจองจะมาอัพเดทเร็วๆ นี้ ฝากเก็บเงินรอรับสองหนุ่มสติไม่ค่อยเต็มไปเลี้ยงกันด้วยนะคะ <3

ขอบคุณผู้อ่านทุกคนมากๆ เลย

-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนครึ่งเสี้ยว

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.417K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,988 ความคิดเห็น

  1. #2914 arfsutasinee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 12:32

    ถ้าไม่มี oh miracle นี้ไม่รู้นะว่าเพลงของกัซอ่ะ รู้สึกผิดกับด้อมตัวเองเลย 5555

    กว่าจะเริ่มจีบแบบดีๆได้ จัดไป 27 ตอน อีกนิดนทีเอ้ยวายุเริ่มเขินแล้ว

    #2,914
    0
  2. #2872 wife_got7 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 04:22
    เซบึนทีนไม่มาไม่ได้แล้วนะ ก็พระนางเขาอยู่ในวงเองซะขนาดนั้น
    #2,872
    0
  3. #2871 wife_got7 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 04:21
    ฟังรุ้เรื่องแค่ เก้ทติ้งโคสเซอกับมิราเคิล นอกนั้นฟังไม่รู้เรื่อง555
    #2,871
    0
  4. #2818 yokandmom (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 19:00
    แอร๊ยยยยย ฟินนนนนนนน
    #2,818
    0
  5. #2803 JaoJane (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 03:18
    เราเปิดเพลงมิราเคิลเลยอะ อ่านไปฟังไป ฟินมากกกก
    #2,803
    0
  6. #2770 TUANG_PUT (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 12:13
    ไรท์ติ่งเซเว่นทีนใช่มั้ยยบอกมาน้าาา ตั้งแต่พีดีกวางแว้ววว
    #2,770
    0
  7. #2736 sasahara (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:36
    ตอนเพลง เบาเบา คือเเบบร้องไห้เเล้วอะ มันคือการที่คู่จิ้นของเราหายไป เเงง คือน้ำตาเเตกมากๆ ก็เลยอยากจะสนับสนุนสองคนนี้ให้รักกันเบาเบานะคะ จากใจฟค.คนนึงที่มีประสบการณ์มาก่อน😂
    #2,736
    0
  8. #2661 pure-hazel (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 23:16
    แย่งซีนสุดในตอนนี้คือ getting closer เลยค่ะ แงงงงง พี่ล.โลกฟังด้วยหรอคะะะ
    #2,661
    0
  9. #2658 marin2222 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:30
    อ่านเนื้อเพลงตั้งนานเพลงอะไรว้าาาา สรุป เพลงผู้วงตัวเอง แต่จำไม่ได้ 5555
    #2,658
    0
  10. #2566 Jink_chan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 08:23

    สวีทมากกกกกกก
    #2,566
    0
  11. #2486 tinakrit (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 01:38
    ไม่ไหวแล้วว
    #2,486
    0
  12. #2474 aumjin (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 11:35
    อ่านปุ๊บเขินมิราเคิลมาก แง้
    #2,474
    0
  13. #2465 Scret-mn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 16:31

    เขินนนนจ้าาา
    #2,465
    0
  14. #2445 morakot3014 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 07:48
    ความหวานกระจายอ่ะ#มิราเคิลเว๊ยยฟินนน
    #2,445
    0
  15. #2422 jen-1315 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 17:26
    ปวดแก้มมม
    #2,422
    0
  16. #2413 F9tiss (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 14:48

    เราสำลักความหวานตายอยู่บนเตียงนะ มาเก็บศพด้วย
    #2,413
    0
  17. #2410 somkant (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 12:30
    โอ้ยยยย เหนื่อยจะยิ้มแล้วจ้าาาาาา
    #2,410
    0
  18. #2409 686814123new (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 10:38
    ฮื้อออถึงกับไปเปิดกัซเลยทีเดียวแก้มจิแตก
    #2,409
    0
  19. #2408 ปีใหม่ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 06:48

    ตายไปแล้วจ้าาาาาา*~*

    #2,408
    0
  20. #2406 benzoben98 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 21:15

    ยิ้มแก้มแตกแล้วนาทีนี้
    #2,406
    0
  21. #2402 chompu_y (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 11:34
    กัซก็มานะจ๊ะ
    #2,402
    0
  22. #2401 Jimjubb (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 10:55
    มีเพลงกัซด้วยยย งื่อออ ละมุนไปอี้กกกกกก 💕
    #2,401
    0
  23. #2400 alienyll (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 00:46
    นทีละมุนเว่อออ
    #2,400
    0
  24. #2399 summer_snow (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 00:36

    รุกใหญ่เลยนะนที

    #2,399
    0
  25. #2398 natsuppawadee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 23:26
    แอบร้ายยยอ่าาา~~~พี่นทีเรา
    #2,398
    0