UNISTAR ☾ เดือน.ครึ่ง.เสี้ยว ☾

ตอนที่ 23 : เดือนที่ 22 : หวานเป็นเย็นรักคือเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,572 ครั้ง
    10 ก.พ. 62

UNISTAR   เดือน.ครึ่ง.เสี้ยว

- เดือนที่ 22 : หวานเป็นเย็นรักคือเธอ -



(เครดิตภาพ : verasu)




         หลังจากที่ผมถูกพี่อินกล่อมว่าไอ้หมานั่นชอบผม ผมก็เก็บเรื่องนี้มาคิดแล้วคิดอีก ทั้งที่ปกติผมแทบไม่ค่อยคิด เรื่องที่คิดมากที่สุดคือตอนเลือกไม่ถูกว่าอยากกินอะไร แต่ล่าสุดก็เพิ่งมีเรื่องของไอ้หมานี่แหละ อันที่จริง ผมไม่ได้คิดมากเรื่องที่มันคิดยังไงกับผมหรอกนะ ที่ผมคิดเยอะคือผมคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกน่ะสิว่า อะไรจะทำให้ไอ้หมารู้สึกแบบนั้นกับผม


            “มันเรียกกูไอ้ตี๋ มันชอบคนตาตี่เหรอวะ แต่กูก็ไม่ได้ตาตี่ขนาดนั้นนี่หว่า มันอ่ะมั่ว” ผมพูดพึมพำขณะเปิดกล้องมือถือส่องหน้าตัวเอง


            “หรือเพราะว่ากูหล่อ” ผมตั้งข้อสันนิษฐาน ขณะยกมือขึ้นเสยผม อันนี้คือความจริง


            “วายุ มึงงึมงำอะไรคนเดียววะ” ไอ้ข้าวกระซิบถาม ทำให้ผมนึกได้ว่าตอนนี้ยังอยู่ในคาบเลคเชอร์ของมหา’ลัย


            ดูสิ เรื่องของไอ้หมาโคตรจะรบกวนสมาธิตอนเรียน ถึงแม้ปกติผมก็ไม่ค่อยมีสมาธิเรียนอยู่แล้วก็เถอะ


            “นี่ไอ้ข้าว” ผมกระซิบถามไอ้ข้าวต่อ “มึงคิดว่า ไอ้นทีเป็นไงวะ”


            “นที? ก็เป็นแฟนมึงไง” ไอ้ข้าวหัวเราะเบาๆ


            “เอาจริง?”​ ผมเหลือบตามองไอ้ข้าวนิ่งๆ


            “มึงถามในแง่ไหนล่ะ นิสัย หน้าตา ความสามารถ ชื่อเสียง” ข้าวถามผม


            “กูหมายถึงสเป็คมันน่ะ ผู้หญิงในฝันอะไรทำนองนั้น” ผมคิดว่า ถ้าผมรู้เรื่องทำนองนี้ของมันมากขึ้น ผมน่าจะหาคำตอบได้ว่า ทำไมมันรู้สึกแบบนั้นกับผม


            “สเป็คเหรอ” ข้าวครุ่นคิด “จำได้ว่า นทีเคยให้สัมภาษณ์ว่าชอบคนที่ดูน่ารักและเซ็กซี่ในคนเดียวกันนะ”


            “หะ น่ารักและเซ็กซี่” ผมอึ้งไป “โอเคกูเซ็กซี่ แต่กูน่ารักตรงไหนฟะ”


            “หือ” ไอ้ข้าวเลิกคิ้ว “เวลามึงยิ้มหวานๆ ก็ดูโลกสดใสดีนะ”


            ผมฟังแล้วเงียบไป


            “แล้วอย่างอื่นเกี่ยวกับไอ้หมาไม่มีเหรอวะ ไอ้โอ๊ตแฟนมึงอ่ะ ไม่มีข้อมูลอะไรบ้างเหรอ” ผมพยายามล้วงข้อมูลจากเพื่อนผม


            “อ๋อ โอ๊ตเคยบอกว่า นทีชอบคนที่ไลฟ์สไตล์คล้ายกัน แต่ไม่จำเป็นต้องชอบทุกอย่างเหมือนกันหมด”


            “ยังไงวะ” ผมฟังแล้วไม่เข้าใจ


            “ว่าแต่...” ไอ้ข้าวหรี่ตามองผม “ปกติพูดถึงนทีทีไร มึงไม่รับฟังตลอด ทำไมจู่ๆ สนใจเรื่องนทีขึ้นมา”


            “ก็มัน...” ผมจะอธิบายไอ้ข้าว แต่อาจารย์กำลังบอกเลิกคาบและสั่งการบ้าน ผมกับข้าวก็เลยหยุดคุยกันชั่วขณะ


            พอเลิกเรียนระหว่างที่ผมเก็บสมุดใส่กระเป๋า ผมก็ได้ยินเสียงกรี๊ดของนิสิตจากด้านนอกจนทำให้เพื่อนๆ ในห้องพากันสนใจ


            “มีอะไรเหรอวะ” ผมหันไปถามข้าว ปกติผมเคยชินกับเสียงกรี๊ดรอบตัว แต่คราวนี้เหมือนเสียงจะดังมาจากด้านนอก ผมคิดว่าน่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้น


            ในมหา’ลัยนี้ นอกจากผมที่เป็นไอดอล มีคนอื่นอีกมั้ยนะ ผมครุ่นคิด ก็มีพี่อิน แต่คงเป็นพี่อินไม่ได้ เพราะพี่อินแทบไม่เคยปรากฎตัวนอกงานอีเวนต์


            ระหว่างที่กำลังคิดว่า มหา’ลัยผมอาจมีไอดอลเกิดใหม่ ก็มีนิสิตหลายคนพากันวิ่งๆ แล้วตะโกนร้องว่า


            “กรี๊ดดดด ไตรเทพ QU มา อร๊าย”


            “ต้องเรียกจตุรเทพต่างหาก ได้ยินว่ามีน้องซันด้วย”


            “เบญจเทพด้วยย่ะ โอ้ตก็มานะ”


            ไตเทป จะตุเทป แบนจะเทป คืออะไรวะ ผมฟังแล้วขมวดคิ้ว


            “เฮ้ย โอ๊ตมาเหรอ ไปดูเร็ววายุ” ไอ้ข้าวตื่นเต้นมาก ถึงขนาดลากแขนผมวิ่งไปโดยไม่รีรอ


            “เดี๋ยวไอ้ข้าว รอการ์ดกูด้วย” ผมถูกลากไปด้วยความเร็วสูง จนแม้แต่การ์ดที่มารอรับผมยังต้องวิ่งตาม


            ไอ้ข้าวนะ พอเป็นเรื่องแฟนนี่ไวตลอด


            “คนเยอะมากเลยอ่ะ” ข้าวบ่นเมื่อมาถึงระเบียงชั้นสอง มีแต่คนออหยิบมือถือมาถ่ายรูปกันเต็มไปหมด คนแน่นมากจนผมมองแทบไม่เห็น


            “มึงบอกกูมาก่อน ไตเทปคืออะไรวะ เดี๋ยวกูให้พี่การ์ดช่วยพาเข้า”


            ผมต่อรองกับไอ้ข้าว เพราะเห็นพี่การ์ดวิ่งตามผมทันแล้ว แต่ตอนนี้คนส่วนใหญ่จะหันไปมองบางอย่างมากกว่าผม


            “จริงนะ” ไอ้ข้าวตาเป็นประกาย “ไตรเทพ มึงไม่เคยได้ยินเหรอวะ สามหนุ่มหล่อแห่งคณะวิศวะ จากมหา’ลัย QU อ่ะ มีเฟิสต์ เจ้าชายนักอ่าน ตั้ม ประธานรุ่นท็อปเซ็ค แล้วก็ นที ยูนิสตาร์ไง”


            “หะ แก๊งเพื่อนไอ้หมา?” ผมเลิกคิ้ว


            “ใช่” ไอ้ข้าวพยักหน้ารัวๆ “ว่าแต่ทำไมไตรเทพถึงมาที่นี่ล่ะ มหา’ลัย QU กับ XU ก็ไม่ได้ใกล้ขนาดนั้นซะหน่อย”


            คำพูดของไอ้ข้าวทำให้ผมสงสัยด้วย ผมเลยหันไปคุยกับพี่การ์ด


            “พี่ พาผมเข้าไปดูหน่อยได้มั้ยครับ” ผมขอร้องพี่การ์ด ซึ่งพี่การ์ดก็พยักหน้า แล้วก็ช่วยขอทางให้ผม หลายคนพอเห็นผมมาก็กรี๊ดกันใหญ่


            “กรี๊ดดด วายุมาแล้ว” “แงงง มาดูแฟนด้วย” “เขินจังเลยยยย”


            ผมยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จนกระทั่งถึงขอบระเบียงหน้าตึก ผมมองไปข้างล่างผมก็เห็นว่าไอ้หมานั่นมาจริงๆ แถมพ่วงลูกสมุนมากมาย


            ไอ้หมายืนถือไมโครโฟนอยู่ โดยมีเพื่อนมันสองคน คนหนึ่งถือกีตาร์ คนหนึ่งถือเบส ผมไม่รู้ว่าใครเป็นใคร แต่ที่ผมจำได้คือโอ๊ตที่นั่งประจำกลอง กับน้องซันที่ยืนอยู่หน้าคีย์บอร์ด


            ผมยิ่งมองก็ยิ่งสงสัย มันจะมาออกคอนเสิร์ตอะไรแถวนี้


            “โอ้ตมาจริงด้วย” ไอ้ข้าวทำหน้าตื่นเต้นอยู่ข้างๆ


            “พี่นที พี่วายุมาแล้ว” “นั่นไงพี่วายุ”


            นิสิตรุ่นน้องที่อยู่ด้านล่างก็พากันชี้มือชี้ไม้มายังผม ทำให้ทั้งไอ้หมา ไตเทป โอ๊ต และน้องซันเงยหน้าขึ้นมามองผมกันหมด


            “ไง ตี๋” ไอ้หมาทักทายผมออกไมค์ ท่ามกลางเสียงกรี๊ดลั่นคณะ


            ผมอยากจะตะโกนลงไปมาก แต่เพราะผมไม่มีไมค์ ต่อให้ตะโกนดังแค่ไหนก็คงดังไม่พอ ผมจึงได้แต่มองมันนิ่งๆ


            “ไอ้ตี๋ กูอ่ะ พูดหวานๆ ไม่เป็นว่ะ กูเลยอยากร้องเพลงนี้ให้มึงฟัง” ไอ้หมาว่า ทำให้ผมเลิกคิ้ว


            มันอุตส่าห์หอบลูกสมุนมาถึงที่นี่ แค่จะมาอวดเสียงร้องมันเนี่ยนะ


            “ฟังกูร้องด้วยนะเว้ย กูร้องโคตรเพราะ” มันมีการอวยตัวเองอีก


            “ถ้ากูออกไปตอนนี้จะเป็นไรมั้ยวะ” ผมหันไปถามไอ้ข้าว เพราะหมั่นไส้ไอ้หมาอวยตัวเอง


            “ไม่ได้ ถ้ามึงออกไป โอ๊ตก็หยุดตีกลองสิ กูอยากดู อย่าเพิ่งไปน้าาา” ไอ้ข้าวโวยวาย ทำให้ผมเม้มปาก นี่ผมเป็นเพื่อนมันหรือเปล่าวะ ไอ้ข้าวแม่ง


            แต่เอาเถอะ แฟนคลับผมดูอยู่ ยังไงผมก็ต้องอยู่เอาใจแฟน ออกไปตอนนี้ไม่ได้อยู่แล้ว


            โอ๊ตเคาะไม้กลองเป็นจังหวะหนึ่งสองสาม ตามด้วยซันบรรเลงคีย์บอร์ดเป็นเสียงเปียโน ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของนิสิตมากมายที่ชมอยู่แถวนี้ ทุกคนแทบจะหยิบมือถือมาอัดวีดีโอ


            พอโอ๊ตตีกลอง ไอ้ข้าวแม่งก็ตื่นเต้นจัดขนาดเขย่าตัวผมรัวๆ ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง โอ๊ตเท่มาก โอ๊ตหล่อมาก อย่างนั้นอย่างนี้ ผมได้แต่ถอนหายใจ


            พอไตเทปเพื่อนไอ้หมาดีดเบสดีดกีตาร์ เสียงเชียร์ก็ถล่มทลาย พร้อมกับไอ้หมาที่เริ่มร้องท่อนแรก โดยมีน้องซันเป็นเสียงร้องประกอบ


            “...เธอไม่ใช่เจ้าหญิง...” “...เหมือนในนิยาย...”


            “เหอะ” ผมฟังแล้วแค่นเสียง


            กูเป็นเจ้าชาย ไม่ใช่เจ้าหญิง


            “...และเธอก็ทำให้ฉันสดใสร่าเริงบันเทิงกว่าสิ่งไหนๆ...”


            ผมฟังแล้วว่าเพลงนี้มันคุ้นอยู่ ผมรู้จักเพลงนี้


            “…เธอ คือ หวานเย็น

            “ดับร้อนข้างในหัวใจที่ฉันมี

            “และรักซะจนตัวฉันเก็บไปคิด

            “เอาเธอมานอนคิด เท่านี้ฉันก็สุขใจ...”


            ผมชอบเพลงนี้นะ แต่พอคิดว่าไอ้หมามันร้องให้ผมแล้ว มันก็รู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก


            กูเป็นหวานเย็นนี่นะ เอาจริงดิ


            แต่ดูผู้คนรอบข้างผมจะชื่นชอบและถูกใจกันมาก ส่งเสียร์เชียร์และช่วยร้องไปด้วยอย่างสนุกสนาน


            ไอ้หมาก็ตั้งใจร้อง ไตเทปก็ตั้งใจเล่นโชว์เท่ พอๆ กับโอ๊ตแฟนไอ้ข้าว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงน้องซัน การแสดงครั้งนี้สะกดทุกสายตาและตรึงใจคนดูสุดๆ


            ทุกครั้งที่ไอ้หมามันร้อง มันมองผมไม่วางตา จนผมรู้สึกหวั่นใจอย่างประหลาด เหมือนมันไม่ได้แค่มาร้องเพลงให้ผมฟัง เหมือนมันอยากบอกผมตามความหมายของเพลงนั้นจริงๆ


            “…สักวันฉันคงจะทนอีกไม่ไหว จะรักเธอจนตายหวานเย็น...”


            พอเพลงจบ ทุกคนก็เชียร์ดังลั่นมาก พร้อมใจตะโกนว่า เอาอีก เอาอีก สนั่นไปหมด


            ไอ้หมาร้องเสร็จก็มองผมนิ่งๆ สีหน้ามันดูว้าวุ่นผิดปกติ มันท่าทางลังเล แต่ไตเทปสองคนเอามือตบบ่ามัน เหมือนพูดให้มันสู้ๆ


            “ตี๋” มันเรียกผมออกไมค์ “ที่กูร้องให้มึงอ่ะ หมายความกูคือ แบบนั้นจริงๆ นะ”


            ผมขมวดคิ้ว กูเป็นหวานเย็นน่ะเหรอ


            โอเค ผมชอบกินของหวานก็จริง แต่ตัวผมก็เป็นของหวานสำหรับมันไปด้วยอ่ะนะ


            “โดยเฉพาะท่อนสุดท้ายน่ะ กูทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ว่ะ” ไอ้หมาพูดด้วยสีหน้าจริงจัง


            ส่วนผมครุ่นคิด เมื่อกี้เพลงนั้นท่อนสุดท้ายร้องว่าอะไรนะ


            “แล้วมึงอ่ะ ว่าไง” พอมันถามผม ฉับพลันรอบข้างผมเงียบกริบลงทันที


            เงียบจนผมคิดว่า ถ้าผมตะโกนลงไปตอนนี้ คาดว่ามันก็คงได้ยินแน่ๆ และทุกคนก็คงต้องได้ยินเหมือนกัน


            นั่นทำให้ผมตระหนักว่า ผมอยู่ในสถานการณ์ที่ค่อนข้างลำบากใจ ผมไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของตัวเองด้วยซ้ำ แต่เมื่อทุกคนมองดูผมอยู่แบบนี้ แล้วผมจะพูดอะไรได้บ้างล่ะ


            “นทีเอาจริงเหรอ” ข้าวกระซิบถามผม “หรือว่าเป็นบทอะไรในซีรีส์หรือเปล่า”


            สิ่งที่ข้าวถามผม ผมเองก็สงสัยเหมือนกัน


            ผมนึกถึงการกระทำแปลกๆ ของมันที่ผ่านมา นึกถึงคำกล่าวของพี่อินที่บอกว่ามันชอบผม


            ผมนึกถึงประโยคเมื่อกี้นี้ที่มันบอกว่าร้องเพลงให้ผมและหมายความตามเนื้อเพลง


            แต่เพราะผมก็ยังไม่เข้าใจหลายอย่าง และไม่รู้เจตนาที่แน่ชัด


            การที่ถูกจับจ้องแบบนี้ ในฐานะไอดอล ถ้าผมคุยกับมันตรงๆ อาจจะไม่ดีสักเท่าไหร่


            “วันนี้ หกโมงเย็น สถานที่ ดูในไลน์” ผมตะโกนตอบมันกลับไป ทำให้มันมองผมอย่างงงๆ เล็กน้อย แต่สักพักเหมือนมันก็เข้าใจ


            จากนั้น ผมก็เดินปลีกตัวออกมาพร้อมการ์ด พร้อมกับพิมพ์ไลน์ส่งหามัน นี่คงเป็นข้อความไลน์แรกที่ผมส่งหาหมอนั่นโดยตรง เพราะที่ผ่านมาผมแทบไม่เคยแชตส่วนตัวกับมันเลย


            นี่อาจเป็นครั้งแรกที่ผมจะคุยกับมันแบบจริงจังด้วย





 

            สถานที่ที่ผมนัดกับมัน เป็นร้างอาหารแถบชานเมืองที่ผมชอบไป ร้านเดียวกับที่ผมเมาครั้งล่าสุด ผมคิดว่าผมไปถึงก่อนเวลา แต่พบว่าไอ้หมามันมารออยู่ก่อนแล้ว ตอนนี้เราไม่ได้แต่งตัวโดดเด่น สวมหมวกพรางตัวทั้งคู่ หวังว่าจะไม่มีคนนอกจำพวกผมได้


            “สั่งอะไรมั้ย” ผมถามมัน ขณะเดินไปนั่งตรงข้ามแล้วเปิดเมนู


            “ไม่ล่ะ กูไม่หิว” มันตอบสั้นๆ


            เอาเข้าจริงๆ ที่ผมต้องมากินข้าวกับมันสองคน โดยไม่มีทีมงานหรือคนอื่น ผมไม่คิดว่ามันจะชวนอึดอัดขนาดนี้ ที่ผ่านมาเราทำงานด้วยกันบ่อย ใครๆ ก็คิดว่าผมกับมันสนิทกัน แต่แท้จริงแล้ว ผมกับมันแทบไม่เคยใช้เวลาส่วนตัวด้วยกันเลย


            “โอเค” ผมคิดว่าผมควรเริ่มพูดก่อน


            “ที่มึงทำวันนี้อ่ะ มีทีมงานเขียนบทให้มึงหรือเปล่า”


            เนื่องจากผมเป็นคนที่คิดซับซ้อนมากไม่ได้ ผมต้องค่อยๆ เคลียร์ข้อสงสัยไปทีละอย่าง


            อย่างแรกเลย ผมต้องมั่นใจว่า ที่มันทำวันนี้เป็นเรื่องจริง ไม่ใช่ตามบทบาท


            “อะไรนะ” ไอ้หมาขมวดคิ้วใส่ผม


            “หรือว่ามึงตั้งใจสร้างเรตติ้งซีรีส์” ผมถามต่อ


            ปึ่ง...


            “เฮ้ย” ผมสะดุ้งเฮือก เมื่อจู่ๆ ไอ้หมาก็ทุบโต๊ะดังลั่น จนหลายคนในร้านหันมามอง ผมเลยรีบเอาหมวกปิดหน้า โชคดีว่าคนในร้านยังไม่เยอะมาก ไม่งั้นความแตกแน่ๆ


            “มึงเบาๆ หน่อยสิวะ” ผมเตือนมัน เดี๋ยวใครจำพวกผมได้ขึ้นมาจะแย่เอา


            “ไอ้ตี๋” ไอ้หมาจ้องหน้าผมด้วยสีหน้าโมโห


            “มึงคิดว่าที่กูเตรียมเพลงมาร้องให้มึง มันง่ายนักเหรอวะ”


            “หะ” ผมกะพริบตาปริบๆ ไอ้หมามันตอบไม่ตรงคำถาม


            “กูจริงจังมากนะเว้ย มันไม่ตลกว่ะที่มึงถามกูแบบนี้”


            “เดี๋ยวกูแค่...” ผมอยากจะแทรกว่ามันนอกเรื่องอยู่ แต่มันไม่เปิดช่องให้ผมเลย


            “ถามจริง มึงจำได้มั้ยวะ ท่อนสุดท้ายมันร้องว่าอะไร”


            ไอ้หมาจ้องหน้าผมอย่างจริงจัง


            “เอ่อ...” ผมไม่ถนัดจำเนื้อเพลงจริงๆ “หวานเย็น...เธอไม่ใช่เจ้าหญิง...”


            ผมจำไม่ได้แหะ แต่ผมรู้ว่าความหมายของเพลงนี้คือความรัก


            เดี๋ยวสิ มันยังไม่ตอบคำถามผมเลย มันมัวแต่พูดบ้าอะไรของมันเนี่ย


            “กูว่าละ” ไอ้หมาถอนหายใจ


            “ทุกอย่างที่กูทำ แม่งไม่เคยมีความหมายสำหรับมึงเลยใช่มั้ยวะ”


            “มึงตอบไม่ตรงคำถาม” ผมแทบอยากจะตะโกนใส่หน้ามัน แต่ต้องพูดเบาๆ เพราะกลัวคนแถวนี้รู้จักผม


            “คำถาม?” ไอ้หมานิ่วหน้าใส่ผม “ไอ้ที่ถามว่ามีใครคิดสคริปต์ให้กูทำมั้ย กูสร้างเรตติ้งหรือเปล่าอ่ะนะ”


            “อืม” ผมพยักหน้า ใช่สิ ตอบกูมา แล้วกูจะได้ไปต่อเรื่องอื่นได้


            “ไอ้สัสเอ้ย” มันกลับสบถใส่


            “แม่งคิดได้แค่นี้เหรอวะ นี่คือสิ่งที่มึงคิดมาตลอดใช่มั้ยวะ ได้ ตามสบายว่ะ มึงอยากคิดแบบนั้นก็เรื่องของมึง”


            “อ้าวเฮ้ย” ผมชักจะหงุดหงิด “กูถามมึงดีๆ นะเว้ย นี่มึงประชดเหรอ”


            “แล้วมึงเคยดีกับกูบ้างมั้ยวะ มึงเคยคิดถึงความรู้สึกกูบ้างมั้ยวะ”


            ผมถึงกับพูดไม่ออกชั่วขณะ


            “กูรู้ว่ามึงไม่ชอบกู แต่นี่คือสิ่งที่มึงกระทำตอบคนที่จริงใจกับมึงเหรอวะ”


            ผมฟังแล้วก็เข้าใจทันที ถึงแม้ไอ้หมาจะไม่ได้พูดตรงๆ แต่ผมก็เข้าใจเจตนามันแล้ว


            มันไม่ได้เล่น มันทำจริงๆ


            ถ้างั้นมันก็ชอบผมจริงๆ


            ผมไม่ได้ตกใจเท่าไหร่ แต่ลึกๆ ก็ยังเหลือเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง


            “มึงใจเย็นก่อนสิวะ” ตอนนี้ผมเริ่มสับสนนิดหน่อย


            “โอเค กูเข้าใจมึงแล้ว ให้เวลากูคิดก่อนสิเว้ย เกิดมากูก็เพิ่งมีผู้ชายมารู้สึกแบบนี้กับกู มันไม่ง่ายสำหรับกูนะเว้ย”


            ผมตั้งใจจะบอกให้มันเลิกใจร้อน แล้วให้เวลาผมสักหน่อย เพื่อผมจะได้ขบคิดอย่างจริงจังว่าผมจะตัดสินใจอย่างไรกับมันดี


            แต่ดูเหมือนว่าไอ้หมาจะตีความผมผิดไปอีก


            “ถ้าแม่งยาก ก็ช่างแม่งเถอะ”


            ไอ้หมานั่นลุกขึ้นยืน ทำให้ผมช็อคไปเล็กน้อย


            “เดี๋ยวกู...” ผมยังพูดไม่ทันจบ


            “หลังจากนี้ ต่างคนต่างอยู่ไปแล้วกัน ส่วนเรื่องวันนี้ มึงก็ลืมไปซะเถอะ”


            พอพูดจบมันก็ก้าวฉับๆ เดินออกไปจากร้านทันที


            “เฮ้ย เดี๋ยวสิเว้ย” ผมพยายามตามมันไป แต่มันไม่เหลียวหลังกลับมา แถมยังสาวเท้าก้าวเร็ว เดินขึ้นรถแล้วก็ขับบึ่งออกไปทันที


            “แม่งเอ้ย” ตอนนี้ผมถูกมันเทแล้วใช่มั้ยเนี่ย  


            อะไรของมันวะ มาบอกให้รู้ว่ามันชอบกู แต่แม่งไม่ให้เวลากูคิดเลย เออ งั้นก็เรื่องของมึงบ้างละกัน


            ผมไม่ใช่เป็นคนเริ่มชอบก่อนนิ ผมต้องแคร์มันด้วยเหรอ


            แต่พอคิดดูอีกที ผมก็รู้สึกกังวลเรื่องมันอย่างมาก ตอนนี้ผมคงทำให้มันรู้สึกแย่น่าดู


            นี่ผมเป็นห่วงมันด้วยหรือนี่


      

 

เครดิตเนื้อเพลง

หวานเย็น - Mild



Writer's Talk

สองเดือนครึ่งเสี้ยวปกติก็ไร้สติ นอกจากจะรักแบบไร้สติ ก็เลยโกรธกันแบบไร้สติด้วย 5555

เรื่องนี้ดราม่าไม่นานหรอกน้า ไม่ต้องกังวลจ้า ^^

ขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่ติดตาม และขอบคุณทุกคอมเมนท์มากๆ เลยนะคะ //กอด~


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนครึ่งเสี้ยว

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.572K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,988 ความคิดเห็น

  1. #2976 beer140647 (@beer140647) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:07
    ตามไปง้อเลย
    #2,976
    0
  2. #2965 NACHI1743 (@0930710570) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 22:45
    ก็เข้าใจนทีนะฟีลแบบลนไปหมดอ่ะ
    บอกชอบคนอื่นครั้งแรกด้วย
    คงประม่าน่าดูเลย
    #2,965
    0
  3. #2943 sm37an2j (@sm37an2j) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:23

    โอ้ยยย
    #2,943
    0
  4. #2799 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 23:32
    โอ้ยหมาาาาา ใจร้อนทำไมเนี่ย รอฟังก่อนมั้ยเล่าแก จีบก็งงๆ บอกรักก็งงๆ วายุของชั้นเขาก็เอ๋อสิจ้ะ แล้วนี่คือวายุต้องง้อถูกปะ โอ้ยแต่ละคน5555
    #2,799
    0
  5. #2562 ชุนหยาง (@ploylada67) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 13:31
    นทีรีบไปป่าวเนี้ยใจเย็นๆ ว้อยยยยย วายุมันพึ่งจะแน่ใจว่าเองชอบมันมะกี้เอง
    #2,562
    0
  6. #2556 Jink_chan (@Jink_chan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 15:47
    มาใหญ่มากกกกกกอะพ่อคู๊นนนนน.....นทีใจเย็นๆๆสิ วายุเค้าแปลไม่ทัน
    #2,556
    0
  7. #2548 lio99 (@lio99) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:58
    นทีเว้ยยย!!เาออะไรมาทำให้เขามั่นใจว่าตัวเองชอบเขาจริงๆอ่ะ จีบก็ไม่เคย พูดดีด้วยก็ไม่เคย วันนึงตัวเองมารู้สึกดีกับเขาทั้งที่ตลอดเวลาที่เจอกันก็ไม่เคยไม่ด่ากันป่ะว่ะ อ่านไปก็หงุดหงิดไป ไม่ชัดเจนแล้วจะให้เขามาชอบมันก็ออกแนวหลงตัวเองไปหน่อยป่ะ
    #2,548
    0
  8. #2461 Scret-mn (@Scret-mn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 15:15

    อ่าววว
    #2,461
    0
  9. #2206 Rutt2212 (@Rutt2212) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:30
    เฮ้ยยยย นที ใจเย็นเย้นลูกพี่ ฟังวายุก่อนนน คนนึงก็ใจร้อนเว่อร์ คนนึงก็คิดช้ามากกก แล้วเมื่อไหร่จะเข้าใจกันเนี่ยยย เราคนอ่านก็ลุ้นกันไปเฮอะ 5555
    #2,206
    0
  10. #2062 กะเทยไหล่กว้าง (@pawornrat) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:09
    สงสารวายุ เอ๋อหนักมากตอนนี้555555
    #2,062
    0
  11. #1987 ntw96 (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:35
    อย่าพึ่งงอนสิ โอยย 55555 ขอน้องหมาเคลียร์ความรู้สึกตัวเองก่อน
    #1,987
    0
  12. #1986 ormtw (@ormtw) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:41
    สรุปรวมๆก็คือ เค้าไม่มีสติ แต่มีสตางค์ค่าาาาาา
    #1,986
    0
  13. #1985 Banim (@banim) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:24
    555 กลายเป็นว่า วายุ ต้องตามง้อแล้วปะเนี่ย
    #1,985
    0
  14. #1984 mumuninnin (@mumuninnin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:19
    ยังไงนะwhat?
    #1,984
    0
  15. #1983 giftfully (@raindemon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:41
    เออ พอไปก็ไปสามเลย
    #1,983
    0
  16. #1982 giftfully (@raindemon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:40
    วายุบื้อๆนทีแรงๆ คู่นี้หึงกันแรงแน่นวล
    #1,982
    0
  17. #1981 giftfully (@raindemon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:40
    วายุบื้อๆนทีแรงๆ คู่นี้หึงกันแรงแน่นวล
    #1,981
    0
  18. #1980 giftfully (@raindemon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:40
    วายุบื้อๆนทีแรงๆ คู่นี้หึงกันแรงแน่นวล
    #1,980
    0
  19. #1979 686814123new (@686814123new) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:32
    อ้าวเฮ้ยยนที~~~~~ใจเย็นลูกใจเย็นนนนนวายุสับสนยู้วววว.
    #1,979
    0
  20. #1978 pinkky_ksp (@pinkky_ksp) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:15
    นทีใจเย็นก๊อนนนนน วายุหนูต้องไปง้อเค้าลูก!!!!
    #1,978
    0
  21. #1977 non95 (@non95) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:26
    โกรธกันแบบไร้สติ
    //ชอบไรท์อ่า...รักกกกกกก ก.ไก่ล้านตัว
    #1,977
    0
  22. #1976 Iam ARMYTH (@4jrsv) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:16
    ใจเย็นๆกันนะ แงงง อ่านตอนที่ขึ้นเสียงใส่กันแล้วหน่วงๆหัวใจ ฮือออ ใจเย็นๆค่อยๆคุบกันนะ
    #1,976
    0
  23. #1975 ParnTiti (@ParnTiti) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:16
    นทีใจเย็นนนน วายุมันซื่อออออ
    #1,975
    0
  24. #1974 ไคโด้ (@sirikutt1818) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:57
    ใจเย็นนนค้า ที่รัก เล่นใหญ่ขนาดนี้ น้องเค้าตามบ่ทัน
    #1,974
    0
  25. #1973 Alljae (@Alljae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:13
    ใจเย็นนนน วายุประมวลผลไม่ทันนนน
    #1,973
    0