UNISTAR ☾ เดือน.ครึ่ง.เสี้ยว ☾

ตอนที่ 2 : เดือนที่ 1 : วายุเป็นด่อโคตรเลือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,425 ครั้ง
    26 พ.ค. 62

ชี้แจงก่อนเริ่มอ่าน


เรื่องนี้เปิดให้อ่านฟรี 85% ของเนื้อหาทั้งหมด

มีติดเหรียญช่วงตอนจบ 4 ตอน ในราคา 50 Coins (หรือประมาณ 25 บาท) นะคะ



UNI STAR   เดือน.ครึ่ง.เสี้ยว

- เดือนที่ 1 : วายุเป็นด่อโคตรเลือน -



(เครดิตภาพ : pixers.us)

 



         “สวัสดีครับ ผมชื่อวายุ มาจากคะน้าวิดสระวะกำมาสาด มาหาวิดทายาลาย XU ครับ ฉายาเดือนของผม คิสมาดีแล้ว ไม่มีฉายาไหนเหมาะกับผมไปมากกว่านี้ นั่นคือ ‘ด่อโคตรเลือน’ ครับ อะแฮ่ม เพราะผมเป็นเดือนโคตรหล่อ”


            ผมกล่าวแนะนำตัวอย่างมั่นอกมั่นใจ ฉีกยิ้มโชว์ความหล่อบนใบหน้าที่สุดแสนภาคภูมิใจ ผมหมุนตัวไปมาโชว์รูปร่างที่ใครๆ ก็ว่าหุ่นดีเซ็กซี่


            ผมเป็นด่อโคตรเลือน ไม่มีใครหล่อไปกว่าผมแล้ว และในงานประกวดยูนิสตาร์ครั้งนี้ ผมมั่นใจว่าจะต้องชนะเลิศแน่นอน


            เดือนระดับประเทศงั้นเหรอ ไม่มีใครเหมาะกับตำแหน่งนี้ไปมากกว่าผมแล้ว


            พอผมแนะนำตัวเสร็จ ผู้เข้าประกวดยูนิสตาร์จากมหา’ลัยอื่นๆ รวมทั้งรุ่นพี่ยูนิสตาร์ปรบมือให้จากนั้นก็ให้เดือนมหา’ลัยคนต่อไปมาแนะนำตัว


            นี่เป็นการอัดรายการ UNISTAR Contest ในรอบ 9 คนสุดท้าย กว่าจะมายืนถึงจุดนี้ได้ ก็ไม่ใช่ง่าย แต่สำหรับสุดหล่อแถมเล่นมุกเก่งแบบผม ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย


            เส้นทางของยูนิสตาร์ เริ่มจากได้รับเลือกเป็นเดือนคณะ ชนะเป็นเดือนมหา’ลัย และทางบริษัท MW Entertainment ค่ายมีเดียยักษ์ใหญ่ก็จะเชิญมาร่วมประกวด UNISTAR หรือเดือนมหาวิทยาลัยระดับประเทศ จากเดือนกว่าร้อยมหา’ลัย คัดเลือกด้วยคะแนนโหวตออนไลน์จนเหลือแค่ 9 คน


            ผมคือวายุเดือนโคตรหล่อ ด้วยความหล่อมากความสามารถ แถมเป็นคนตลกเล่นมุกเก่ง ผมจึงเข้ารอบมาได้ด้วยคะแนนโหวตสูงสุดอันดับหนึ่ง เพราะฉะนั้น ตำแหน่งยูนิสตาร์ในเวทีรอบไฟนอล ผมจะต้องครองชัยชนะอย่างแน่นอน


            “สวัสดีครับ ผม...นที จากคณะวิศวะ มหา’ลัย QU”


            ผมเบ้ปากทันทีที่เห็นเดือนอีกคนกำลังแนะนำตัว แค่รู้ว่ามาจาก QU ผมก็เหม็นขี้หน้าแล้ว ผมบอกตรงๆ นะ พวกเด็ก QU มีแต่พวกอวดเก่งอวดฉลาด คิดว่ามหา’ลัยตัวเองดีเลิศอันดับหนึ่งของประเทศ น่าหมั่นไส้ชะมัด ทั้งที่มหา’ลัยผมดีกว่าเยอะ โดยเฉพาะคณะวิศวะของผม


            “ฉายาเดือนของผมคือ ‘เดือนโคตรหล่อ’ มองหน้าผมสิครับ ชัดเจนอยู่แล้ว ว่าผมหล่อที่สุด”


            อะไรนะ ผมนิ่วหน้า ผมพูดก่อนว่าฉายาผม คือ ด่อโคตรเลือน เดือนโคตรหล่อ ผมมาก่อนนะ


            ไอ้เวรนี่ ก็อปปี้ผมชัดๆ


            เท่านั้นไม่พอ มันยังหันมายักคิ้วกวนส้นตีนใส่ผม ราวกับจะบอกว่าเห็นมั้ย มันหล่อกว่า


            นั่นทำให้ผมกำหมัดแน่น


            “แหม น้องนทีกับน้องวายุใช้ฉายาเดียวกันเลยนะครับ เป็นเนื้อคู่กันหรือเปล่าเนี่ย” พี่ซี ซึ่งเป็นรุ่นพี่ยูนิสตาร์กล่าวแซว


            แต่คำแซวนี้ ทำเอาผมแทบสำรอกอาหารเช้า


            พอถึงช่วงพักเบรค ผมตั้งใจจะไปหาเรื่องมันซะหน่อย กล้าดียังไงมาก็อปปี้เดือนโคตรหล่ออย่างผม แต่คาดไม่ถึงว่าหมอนั่นมัน...


            “เฮ้ย มึงก็อปฉายากูนี่หว่า” ไอ้หมอนั่นดันมาเรื่องผมซะงั้น


            “ก็อปเหี้ยอะไร มึงนั่นแหละก็อปกู” ผมหัวร้อนทันที กูผิดตรงไหน ไอ้หมอนี่หน้าด้านชิบหาย ก็เห็นอยู่จะๆ ว่าแม่งก็อปผม ยังกล้าหืออีกเหรอ


            “มึงอ่ะก็อปกู ไม่ต้องมาเถียง” หมอนั่นยังเถียงไม่ตกฟาก


            “กูพูดก่อนเว้ย ทุกคนในนี้เป็นพยานได้” ผมโต้กลับอย่างโมโห


            เอาสิ ถ้ามันยังหน้าด้าน ผมจะเรียกรุ่นพี่ยูนิสตาร์ ทีมงาน และเดือนทุกคนมาช่วยเป็นพยานเลยเอ้า


            ไม่ว่ายังไง ผมจะเป็นด่อโคตรเลือนคนเดียว หนึ่งเดียวเท่านั้นไม่มีสอง


            “ฉายานี้กูคิดมาตั้งนานแล้วสัส  มึงแหกตาดู” ไอ้หมอนั่นเปิดมือถือ โชว์ชื่อแอคเคานท์ในทวิตเตอร์


            นทีเดือนโคตรหล่อ @natee_handsome


            มีคำอธิบายใต้โปรไฟล์มันด้วย


            กูเป็นเดือนโคตรหล่อ ฉายานี้กูจองแล้ว ห้ามใครลอก เพราะกูหล่อสุด


            “ไอ้ห่า กูจะไปตรัสรู้กับมึงเรอะ ทวิตมึงกูยังไม่เคยรู้เลยว่ามี” ผมแย้งอย่างหัวเสีย


            ผมคือวายุเดือน XU ที่เข้ามาด้วยคะแนนโหวตสูงสุดนะ หมอนี่ไม่เคยอยู่ในสายตาผมด้วยซ้ำ ทำยังกับผมต้องสนใจมัน เหอะ หลงตัวเองชะมัด


            “ถ้ามึงไม่ตอแหล งั้นมึงก็ตาถั่ว” มันว่า


            “หะ ว่าไงนะ” ผมหรี่ตามอง ไอ้หมอนี่ มันชักจะมากไปแล้ว!


            “นอกจากตาตี่ แล้วหูยังตึงอีก อย่างมึงนี่ มีอะไรดีมั่งวะ” มันยักไหล่ส่ายหน้า


            “ไอ้สัส ปากหมาหน้าด้านระยำจัญไรส้นตีนเหม็นหึ่ง เหี้ยจนตัวเงินตัวทองยังเรียกพ่อ!


            ผมพ่นคำด่าไม่ยั้ง ทุกคำถูกส่งจากสมองส่วนลึกที่รวบรวมศัพท์หยาบสารพัด โดยไม่ผ่านการกลั่นกรองความสุภาพอีกต่อไป


            ปกติผมเป็นสุภาพบุรุษนะ ยกเว้นเวลาตบะแตก


            “น้องๆ ทำอะไรกันครับ” พี่เลโอ รุ่นพี่ยูนิสตาร์อีกคนเห็นผมกับหมอนั่นกำลังส่งเสียงเอะอะโวยวาย ก็เลยเข้ามาถาม


            หน๊อย มึงรอดตัวไปนะ ผมคิดในใจ ถ้าพี่เลโอไม่มา ป่านนี้ผมคงได้ฝากหมัดไว้ที่ใบหน้ามัน ให้มันเสียโฉมจนประกวดต่อไม่ได้เลย


            ฝากไว้ก่อนเถอะ ผมได้แต่เก็บอยู่ในใจ ตอนนี้ผมยังต้องรักษาภาพลักษณ์เพื่อเป็นเดือนระดับประเทศ แต่คอยดูเถอะนะ รอให้ถึงวันประกวดยูนิสตาร์ ผมชนะเลิศเมื่อไหร่ ผมจะเยาะเย้ยมันให้สาสม


            ผมจะครองตำแหน่งเดือนโคตรหล่อแต่เพียงผู้เดียว


            ทว่า...พอถึงวันนั้น


            “และ...ผู้ชนะเลิศการประกวดเดือนมหา’ลัยระดับประเทศ ซึ่งจะได้ครองตำแหน่งยูนิสตาร์ รุ่นที่ 4 นั่นก็คือ...”


            ผมยิ้มย่อง แน่นอนว่ามันต้องเป็นผม ส่วนไอ้ปากหมานั่นน่ะเหรอ เป็นได้แค่รองผมเท่านั้นแหละ


            “…ปีนี้ พิเศษมากสุดๆ ครับ เพราะเรามีผู้ชนะร่วมกันถึงสองคน


            “ขอแสดงความยินดีกับ วายุ เดือนมหา’ลัย XU และ นที เดือนมหา’ลัย QU ซึ่งจะได้ครองตำแหน่งยูนิสตาร์ร่วมกันในปีนี้!”


            หะ อะไรนะ ผมแทบไม่เชื่อหูตัวเอง


            ผมชนะ...ใช่สิ มันควรเป็นชื่อผม


            แต่ไอ้นทีนั่น...มาได้ไงวะ


            ผมยังคงไม่เข้าใจ แต่ก็ผมเดินออกไปรับรางวัลพร้อมสวมเครื่องแบบยูนิสตาร์ ไอ้หมอก็เช่นกัน เสียงเชียร์จากแฟนคลับดังตอบรับอย่างล้นหลาม แต่ผมเนี่ยสิ ยังรับไม่ได้อย่างรุนแรง


            ยูนิสตาร์ ต้องเป็นผมคนเดียวเท่านั้น


            “พิธีกรประกาศผิดมั้ย คนชนะต้องเป็นผมคนเดียวสิ” ไอ้หมอนั่นพูดกับพิธีกรตัดหน้าผมอีกแล้ว


            “เดี๋ยวนะ นั่นมันที่กูต้องพูดหรือเปล่าวะ สาส” ผมทนไม่ไหวแล้วนะ หน้าด้านแล้วยังจัญไร


            “อย่างมึงเนี่ยนะ” มันหรี่ตามองผม “ไอ้ตี๋มึงได้คะแนนเท่ากูได้ไง หล่อสู้กูก็ไม่ได้”


            “ไอ้ห่า กูหล่อกว่ามึงตั้งเยอะ ไปหาหมอจักษุไป๊ ตามึงมีปัญหาละ” ผมหงุดหงิดจนศอกใส่มันสุดแรง จนมันเซไปเล็กน้อย เหอะ ดีสมน้ำหน้า


            “ไอ้เหี้ย มึงก็ควรไปหาหมอจักษุ ไปทำตาสองชั้นซะ” มันศอกผมกลับ ผมไม่ทันตั้งตัว เลยเซข้างหน่อยๆ


            “ไอ้เชี่ย มึงแหกตาดู ตากูโคตรคมกริบเซ็กซี่ขนาดนี้ มีดหมอก็ช่วยให้กูหล่อกว่านี้ไม่ได้เว้ย” ผมถลึงตาใส่มัน แล้วก็ศอกกลับ


            “ตาตี่ ก็คือตาตี่ อยู่วันยันค่ำ” มันส่ายหน้าแล้วศอกกลับใส่ผม


            “ปากหมา ก็เป็นปากหมา อยู่วันยันค่ำ” ผมศอกกลับไม่ไว้หน้า


            ทว่า...ดูเหมือนผู้ชมกลับเห็นเป็นอีกแบบ


            “ว้าย เขาศอกใส่กัน” “กรี๊ด ท่าทางรักกันนะเนี่ย”


            จู่ๆ ก็มีเสียงแฟนคลับตะโกนเชียร์ ทำให้ผมกับหมอนั่นชะงักไป


            “ดูเหมือนจะได้คู่จิ้นแล้วสินะ” พี่ซีที่ยืนข้างๆ เอ่ยยิ้มๆ ทำให้ผมนิ่งไปทันที


            อะไรนะ คู่จิ้นเหรอ...


            “ฟังแล้วแม่งจะอ้วก” ไอ้หมอนั่นพูด ทำให้ผมหันขวับทันที


            “ไอ้หมา นั่นมันคำพูดกูต่างหาก” ผมคว้าคอเสื้อมันหาเรื่อง


            “ใครๆ ก็อยากคู่กับกูทั้งนั้น แต่กูไม่อยากคู่กับมึงหรอก ไอ้ตี๋เผือก”


            “ไอ้ปากหมาเน่า กูอยากคู่กับมึงตายละ” หมอนี่ทำให้ผมแทบเดือด


            ผมยังคิดภาพไม่ออกเลย นี่ผมจะต้องเป็นยูนิสตาร์ร่วมกับไอ้หมอนี่ไปอีกเป็นปีเลยหรือเนี่ย


            แต่ปรากฎว่า...


            “กรี๊ด เขาใกล้ชิดกัน” “เขาคุยกันตลอดเลย”


            “ใกล้อีกนิดก็จะจูบกัน อร๊าย” “แบบนี้ต้องสร้างเรือแล้วสิ”


            “นทีวายุ~” “วายุนที~”


            ผมหันไปมองกองเชียร์อย่างงงๆ


            เดี๋ยวนะ ทุกคน...ตีความอะไรกัน ไม่ใช่แบบนั้นนะ


            ผมไม่คาดคิดเลยว่า เหตุการณ์ประกาศผลวันนั้นจะเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างเรือจิ้นสุดสะพรึง ระหว่างผมกับไอ้เดือนปากหมานั่น


            อย่างไรก็ตาม ที่ทำผมเจ็บใจสุด ก็คือ ตอนที่ทีมงานช่วยคิดชื่อฉายาเดือนให้กับผม


            “ผมคือวายุเดือนโคตรหล่อครับ” ผมเอ่ย


            “นั่นมันของกู” ไอ้หมอนั่นแย้ง “นทีเดือนโคตรหล่อต่างหาก”


            “เดือนโคตรหล่อน่ะกู” ผมเถียงต่อ


            “ของกูต่างหาก มึงน่ะก็อปกู” มันก็ไม่ยอมถอย


            “เอาละ พอก่อน” พีดีกวาง ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ของโปรเจ็คยูนิสตาร์เข้ามาปราม


            “พี่กวางครับ ผมคิดฉายานี้ก่อนนะ หมอนั่นมันก็อปผมชัดๆ” ผมฟ้องพีดีกวางทันที


            “พี่กวาง ทุกคนในทวิตเป็นพยานได้ ผมคิดมานานแล้ว” หมอนั่นก็ไม่ยอมลง

           

            “ฟังนะ” พีดีกวางยกมือห้าม


            “วายุนที สรุปแล้วเราจะไม่มีฉายาเดือนโคตรหล่อนะ เพราะทีมงานทุกคนลงความเห็นว่า ฉายานี้มันเชยสุดๆ”


            “อะไรนะ! ไม่เชยนะครับ!” ผมกับหมอนั่นแทบจะโวยพร้อมกัน


            เดือนโคตรหล่อเชยตรงไหน มันไม่ดีตรงไหน ผมไม่เข้าใจ ออกจะดีที่สุด


            “พวกเราอยากได้ชื่อที่มีความหมายลึกซึ้ง เห็นภาพได้ง่าย และเป็นที่จดจำ ไม่ใช่อะไรตรงตัวแบบเดือนโคตรหล่อ”


            คำอธิบายพี่กวางทำให้ผมเงียบไป แต่ผมก็ยังชอบด่อโคตรเลือนที่สุดอยู่ดี


            “ทีมงานทุกคนตัดสินใจลงความเห็นว่า ให้วายุกับนทีใช้ฉายาร่วมกัน คือ เดือนครึ่งเสี้ยว”


            “หะ ครึ่งเสี้ยวทำไมครับ เต็มเสี้ยวไม่ได้เหรอ” ไอ้หมอนั่นถาม


            “ถ้าเปรียบยูนิสตาร์เป็นพระจันทร์” พีดีกวางอธิบาย


            “แล้วพวกนายก็มีกันอยู่สองคน ก็ต้องแบ่งซีกกันคนละครึ่งไง”


            “พี่กวาง ผมไม่เอาฉายานี้นะ ผมไม่อยากแบ่งกับไอ้หมานั่น” ผมโวยวายทันที


            “ผมก็ไม่อยากแบ่งฉายากับไอ้ตี๋มุกห่วยฟังไม่รู้เรื่องเหมือนกัน” มันพูดกลับ


            “มุกกูออกจะล้ำลึก มึงน่ะโง่ สมองตื้อไร้ปัญญา ฟังไม่ออก” ผมกัดฟันกรอดๆ


            “พอได้แล้ว เลิกเถียง!” พีดีกวางขึ้นเสียงใส่ ทำให้ทั้งผมและหมอนั่นเงียบทันที


            “ผู้บริหารก็ลงมติอนุมัติไปแล้ว ยังไงต้องชื่อเดือนครึ่งเสี้ยว โอเคไม่โอเค ก็ต้องจบ!”


            ผมซวยเลย...


            สุดท้าย วายุด่อโคตรเลือนดีๆ ก็ต้องจบลงที่ฉายาหั่นครึ่งกับไอ้ปากหมานั่น


            เดือนครึ่งเสี้ยว




 

         “วายุ! มึงตื่นได้แล้ว”


            ผมสะดุ้งเล็กน้อย เหมือนได้ยินเสียงเรียกที่แสนคุ้นเคย แต่ผมยังรู้สึกง่วงอยู่ เลยเอาผ้าห่มคลุมโปงซะ ไม่เข้าใจเหรอ คนหน้าตาดีกำลังนอนหลับ


            “ยังจะหลับต่ออีก มึงตื่น! วันนี้มึงต้องไปกิจกรรมโรสเดย์นะเว้ย แฟนคลับมึงมารอเต็มม.แล้ว”


            พอได้ยินคำว่า ‘แฟนครับ’ ผมก็ตาสว่างทันที


            “ว่าไงนะข้าว” ผมตาโพลงแล้วชันตัวลุกขึ้น ผมเห็น ‘ข้าว’ เพื่อนสนิทผมกำลังยืนจังก้าอยู่ที่ปลายเตียง


            “กูเรียกมึงสิบกว่ารอบ มึงก็ยังไม่ตื่นสักที เอ้า ลุกขึ้นไปอาบน้ำได้แล้ว” ข้าวพยายามลากผมลงจากเตียง


            “กี่โมง...” ผมโวยวายอย่างงัวเงีย ขณะหยิบมือถือมาดู


            “เพิ่งเจ็ดโมงเอง มึงจะรีบไปไหน กิจกรรมเริ่มตั้งเก้าโมง”


            “กว่ามึงจะทำผมแต่งหน้าเสร็จก็ชาตินึงแล้ว!” ข้าวขึ้นเสียง


            เออว่ะ ผมเพิ่งนึกได้ วันนี้ต้องแต่งจัดเต็มเสียด้วย เพราะว่าแฟนๆ มารอกันขนาดนี้ ผมก็จะต้องหล่อที่สุดในวันนี้


            ผมลุกขึ้นไปทำกิจวัตรตามความเคยชิน ส่วนข้าวช่วยจัดห้องผมไปพลางๆ


            “ห้องมึงนี่รกมาก เมื่อไหร่มึงจะจัดบ้างสักทีวะ” ข้าวบ่นอุบอิบขณะกำลังย้ายของให้เป็นระเบียบ


            “มึงก็มาเป็นรูมเมทกูสิ จะได้ช่วยจัด” ผมเอ่ยขณะแปรงฟัน


            “นี่ กูเป็นเพื่อนมึง ไม่ใช่คนใช้เว้ย” ข้าวโวยวาย แต่ก็จัดของต่อ


            ข้าวเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของผม เราเรียนมัธยมมาด้วยกันและอยู่แก๊งค์เดียวกัน ข้าวเป็นเด็กฉลาด เรียนดี หัวไว นิสัยดีมาก ทั้งให้ผมลอกการบ้าน ช่วยติวสอบให้ผม และยังดูแลผมหลายอย่าง เป็นเหมือนกับพี่เลี้ยงผมคนนึงเลย จริงๆ ผมก็มีเพื่อนสนิทหลายคน แต่พอสอบเข้ามหา’ลัย ทุกคนในกลุ่มก็แยกย้ายกันไปอยู่คนละที่ เลยไม่ค่อยได้เจอกัน มีแค่ข้าวที่มาเรียนคณะมหา’ลัยเดียวกัน ตอนนี้ผมจึงสนิทกับข้าวมากที่สุด


            ข้าวเป็นผู้ชายผิวขาว ตัวเล็ก หน้าหวานเหมือนผู้หญิง สมัยมัธยมก็มักโดนรังแกบ่อยๆ แต่พอสนิทกับผม ถ้าใครมาแกล้งไอ้ข้าวนะ ผมจะซัดให้เรียบเลย


            “เออ ข้าว ทำไมกูมึนๆ วะ” ผมนวดขมับตัวเอง ทำไมผมรู้สึกปวดหัวนิดหน่อย เมื่อวานไปทำอะไร ทำไมถึงจำไม่ได้เลย


            “เมื่อคืนมึงเมา” ข้าวเหลือบมองผม  “เมื่อวานไปเลี้ยงสายรหัส กูบอกแล้วว่าอย่าดื่ม แค่จิบเดียว มึงก็ไปแล้ว”


            “หา กูเมาเหรอ” ผมเบิกตาโตเล็กน้อย


            แอลกอฮอลเพียงเล็กน้อยก็ทำให้ผมเมาได้ คงเพราะผมเป็นคนหล่อเกินไปหน่อย


            ซึ่งนอกจากหล่อแล้ว ผมก็ยังเมาแบบพิเศษเสียด้วย


            บางทีก็ต้องลุ้นกันบ้าง


            “กูไม่ได้ทำอะไรแปลกๆ ใช่มั้ยวะ” ผมกระซิบถามไอ้ข้าว ผมไม่ค่อยดื่มบ่อย เลยไม่ค่อยมีคนรู้ว่าผมเป็นคนที่เมาแล้วพิเศษ


            ผมไม่เคยจำได้หรอกว่าเวลาผมเมาแล้วทำอะไรลงไปบ้าง แต่ข้าวเป็นคนเดียวที่มักอยู่ด้วยเวลาผมเมา ข้าววิเคราะห์ว่าการเมาของผมเหมือนการทอยลูกเต๋า ไม่สามารถคาดเดาได้ บางทีก็หลับ บางทีก็ไฮเปอร์ บางทีก็ร้องไห้คนเดียว บางทีหัวเราะไม่หยุด และบางทีก็ทำอะไรแปลกๆ เช่น ลุกขึ้นเต้น หรือแฉความลับตัวเอง เห็นมั้ยว่าพิเศษไม่มีใครเหมือน


            “เมื่อวานโชคดีที่ทอยออกมาว่า มึงหลับ กูเลยอ้างพวกพี่รหัสได้ว่า ยูนิสตาร์งานหนัก มึงไม่ค่อยได้นอน กูเลยช่วยพามึงกลับมา มึงไม่ได้ทำอะไรแปลกๆ”


            ผมถอนหายใจ สายรหัสของข้าวก็เป็นสายรหัสโคกับผม เมื่อวานข้าวคงช่วยแบกผมกลับมาที่หอ


            “นี่ ไอ้วายุ มึงก็หยุดเม้าได้แล้ว ไปอาบน้ำซะที เจ็ดโมงครึ่งแล้วนะเว้ย!”


            “เออ รู้แล้วครับ คุณแม่”


            บางทีข้าวก็ดุยิ่งกว่าแม่ผมอีก 





 

            พอผมแต่งหน้าแต่งตัวจัดเต็มจนเสร็จ ก็เป็นเวลาใกล้ๆ เก้าโมงพอดี ผมลงมาจากหอ เห็นการ์ดมายืนรออยู่รับผมเป็นสิบคน


            ผมไม่ได้เป็นแค่เดือนมหา’ลัยธรรมดา แต่ผมเป็นหนึ่งในสมาชิกยูนิสตาร์ ผมเป็นไอดอลภายใต้สังกัด MW Entertainment และเป็นแบรนด์แอมสเดอร์ของสินค้าหลายอย่าง ชื่อเสียงผมจึงเป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศ ผมจึงมีแฟนคลับอยู่ทุกที่ ไม่ว่าไปที่ไหน ก็จะต้องมีแฟนคลับเข้ามาหา


            ก็นะ ผมทั้งหล่อและเป็นที่รักของแฟนคลับมากมายขนาดนี้


            การ์ดมีหน้าที่ช่วยป้องกันและรักษาความเป็นส่วนตัวของผม ผมเคยชินกับการมีการ์ดตั้งแต่ได้เป็นยูนิสตาร์ แต่ผมไม่ค่อยคุ้นหน้าการ์ด เพราะต้นสังกัดเปลี่ยนการ์ดอยู่บ่อยๆ แต่วันนี้มีสมาชิกเพิ่มสองคนคือทีมงานจาก MWTV ที่ถือกล้องอัดรายการตามผมด้วย


            ผมไม่ลืมยิ้มโบกมือให้กับกล้อง แม้แต่กล้องก็ต้องพ่ายแพ้กับความหล่อของผม


            “สวัสดีครับ น้องวายุ” หัวหน้าการ์ดทักทายผม มีแค่คนนี้ที่อยู่ประจำ ผมจึงจำหน้าได้


            “ทางเราไปรับดอกกุหลาบจากสโมสรนิสิตมาให้นะครับ” หัวหน้าการ์ดส่งดอกกุหลาบให้ผม


            ผมหยิบดอกกุหลาบสีแดงกึ่งบานกึ่งตูมมาพิจารณา มันมีแท็กป้ายชื่อ ‘วายุ เดือนวิศวะ ปี 2’ ห้อยไว้ด้วย


            นี่เป็นครั้งแรกที่ผมร่วมกิจกรรมนี้ โรสเดย์เป็นกิจกรรมพิเศษของมหา’ลัย โดยให้เดือนคณะทุกคนจากทุกชั้นปีนำกุหลาบไปให้คนที่คิดว่าสวยที่สุด


            ผมก็ครุ่นคิดอยู่ว่าจะให้อย่างไร


            “น้องวายุจะไปตรงไหนดีครับ” หัวหน้าการ์ดถามผม “ตอนนี้มีกลุ่มแฟนคลับอยู่ที่ตึกหน้าคณะวิศวะจำนวนมาก ถ้าจะฝ่าเข้าไปตรงจุดนั้นอาจจะยาก ควรหลีกเลี่ยงไปตรง...”


            “จริงเหรอครับ” ผมตาลุกวาว “งั้นไปที่หน้าตึกวิศวะ”


            “ครับ?” หัวหน้าการ์ดเบิกตาโต


            “การ์ดครับ” ผมยกแขนกอดคอการ์ดแล้วเอ่ยยิ้มๆ


            “แฟนๆ เขามารอผมกันมากมายขนาดนี้ ผมจะไม่ไปได้ยังไงล่ะครับ”


            สำหรับผม แฟนครับสำคัญที่สุด


            “ต…แต่ว่า...มันฝ่าไปยากมากเลยนะครับ” หัวหน้าการ์ดตอบเสียงสั่นเล็กน้อย


            “ไม่เป็นไรหรอก ผมเชื่อใจพี่การ์ดทุกคนครับ” ผมตบบ่าหัวหน้าการ์ด แล้วก็ตบบ่าให้กับการ์ดคนอื่นๆ  ผมเห็นการ์ดบางคนที่คงเพิ่งมาใหม่กลืนน้ำลายเล็กน้อย


            “พร้อมหรือยังครับทุกคน” ผมจัดทรงผมและจัดเสื้อนิสิตให้เรียบร้อย ผมต้องดูดีที่สุดทุกเวลา


            “พร้อมครับ” การ์ดทุกคนยืนประจำตำแหน่ง


            “งั้นไปคณะวิศวะกันเลย” ผมเอ่ย


            จากนั้น ผมก็เดินออกจากหอโดยอยู่ภายใต้วงล้อมการ์ด


            “กรี๊ดดด พี่วายุมาแล้ว!” “วายุขอลายเซ็นด้วยค่ะ” “วายุหล่อมากเลย”


            ทันทีที่ออกสู่มหาวิทยาลัย แฟนๆ ก็พากันห้อมล้อม ทักทายและเรียกชื่อผมกันมากมาย จริงอยู่ที่พวกเขาเข้าใกล้ผมมากไม่ได้ เพราะผมมีการ์ดยืนจับมือเป็นวงกลมอยู่ แต่พวกเขาก็พยายามเข้ามาใกล้ที่สุด เพื่อจะได้เห็นผมชัดเจนที่สุด


            ผมก็ชอบความรู้สึกนี้นะ การตกอยู่ท่ามกลางความสนใจ ได้เจอผู้คนที่รักผมมากมายขนาดนี้ ผมจึงส่งยิ้มและโบกมือให้พวกเขาทุกคน


            “น้องวายุ รีบเดินหน่อยครับ การ์ดจะแย่กันแล้วครับ” หัวหน้าการ์ดกระซิบบอก คงเพราะผมมัวแต่ทักทายแฟนคลับ ผมจึงเพิ่งสังเกตว่า แฟนๆ พยายามเบียดกันเข้ามา แต่การ์ดผมก็พยายามรั้งไว้ ทำให้การ์ดแต่ละคนมีท่าทางตึงเครียดและเหนื่อยกันมาก


            “เดี๋ยวผมจัดการเองครับ” ผมกระซิบบอกหัวหน้าการ์ด แล้วหันไปมองแฟนๆ ที่พยายามผลักกันเข้ามา


            “แฟนครับ” ผมตะโกนเรียกแฟนๆ ผม พวกเขาส่งเสียงกรี๊ดลั่นเมื่อได้ยินผมพูดกับพวกเขา จากนั้นก็พยายามตั้งใจฟังกัน


            “ผมจะไปคณะวิศวะ ใครไปถึงตรงนั้นก่อน จะมีโอกาสได้กุหลาบจากผมมากกว่านะครับ”


            “กรี๊ดดด!”


            พอแฟนคลับได้ยินดังนั้น ก็พากันกรีดร้องแล้วรีบวิ่งไปที่คณะวิศวะทันที ทำให้กลุ่มแฟนๆ รอบผมเบาบางลงอย่างมาก


            การ์ดหลายคนถอนหายใจอย่างโล่งอก ผมยิ้มกว้างให้พวกเขา จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังหน้าคณะวิศวะอย่างง่ายดายและราบร่ืน เพราะเหลือแฟนคลับแค่บางส่วนที่ตามมาถ่ายรูปกับวิดีโอ    


            พอผมไปถึงแล้ว ตรงตึกหน้าคณะมีแท่นสูงให้ผมสามารถขึ้นไปยืนได้ ผมขอยืมโทรโข่งจากทีมงาน MWTV ที่มาอัดรายการ แล้วขึ้นไปทักทายทุกๆ คน


            “สวัสดี แฟนครับ”


            กรี๊ดดดด!


            เสียงแฟนครับที่แสนน่ารักก็ตอบรับทันที ผมกวาดตามองรอบๆ มีกลุ่ม ‘ด้อมหวาย’ ซึ่งเป็นชื่อเรียกกลุ่มแฟนคลับของผม พวกเขากำลังยืนรอผมกันมากมาย เกือบทุกคนสวมเสื้อสีม่วงประจำด้อม ผมยิ้มอย่างมีความสุข พวกเขาให้การต้อนรับผมเป็นอย่างดี ผมรู้สึกดีใจมากจริงๆ


            “วันนี้เป็นวันถนนเดย์ หะ อะไรนะ อ๋อ คนละโรด? โรสเดย์ ไม่ใช่ โร้ดเดย์”


            ผมเล่นมุก และแฟนคลับก็ส่งเสียงกรีดร้องอย่างถูกใจกับมุกของผม แน่นอน คนฉลาดเท่านั้นที่คิดมุกนี้ได้ และแฟนๆ ผมก็ฉลาดกันทุกคน


            “ตอนนี้ผมมีดอกกุหลาบหนึ่งดอกอยู่ในมือ” ผมหมุนดอกกุหลาบ


            ตอนที่ผมเดินฝ่ากลุ่มแฟนคลับมา ผมก็คิดมาแล้วละว่าจะให้พวกเขาอย่างไรดี


            “อยากได้กันมั้ยครับ” ผมตะโกนถาม พร้อมกับเสียงตะโกนตอบกลับมาอย่างอื้ออึง


            “ผมอยากให้แฟนทุกคนเลยนะ เพราะแฟนผมสวยทุกคนเลย แต่มันมีแค่ดอกเดียว จะทำยังไงดี....” 


            ผมรู้สึกลำบากใจจริงๆ ทำไมสโมสรนิสิตถึงให้มาแค่ดอกเดียวกันนะ แฟนคลับผมมีตั้งมากมายขนาดนี้ น่าจะให้มาสักพันดอก


            “แบบนี้ดีกว่า ให้โชคชะตาตัดสินแล้วกันครับ” 


            จากนั้นผมก็ชูดอกกุหลาบ


            “ผมจะโยนสุุ่ม รับกันให้ได้นะครับ”


            ผมไม่รู้หรอกว่าใครจะได้ แต่เลือกไม่ได้จริงๆ ผมอยากจะให้ทุกคน ก็มีแต่วิธีนี้เท่านั้น


            “พร้อมมั้ยครับ นับนะครับ หนึ่ง สอง....”


            ผมหยุดชะงักเล็กน้อย ถ้าให้เฉยๆ มันก็คงเป็นแค่ดอกกุหลาบทั่วไป ผมจะต้องทำให้เป็นดอกกุหลาบที่พิเศษจากผมสักเล็กน้อย


            ผมใช้ริมฝีปากแตะกลีบดอกกุหลาบแล้วกัดเบาๆ คิดเสียว่า นี่จะเป็นดอกกุหลาบที่เย้ายวนใจที่สุดจากวายุสุดหล่อ และด้อมหวายก็กรี๊ดกันดังลั่น


            พอเสร็จแล้วผมก็โยนขึ้นฟ้าทันที


            กรี๊ดดด!


            ผมเบิกโต เมื่อเห็นแฟนๆ ทุกคนวิ่งรี่กันเข้าไปรับดอกกุหลาบจนแทบทับกันเอง ผมอ้าปากค้างอย่างตกใจ ก่อนจะสะกิดหัวหน้าการ์ดรัวๆ


            “พี่การ์ดครับ แฟนผมจะมีใครบาดเจ็บมั้ย” ผมถามอย่างกังวลใจ แต่ทำไมหัวหน้าการ์ดกลับถอนหายใจแล้วมองผมแรงแบบนั้นล่ะ ราวกับผมเป็นคนผิดอย่างไรอย่างนั้น


            “น้องวายุ พี่ขอแนะนำได้มั้ยครับ” พี่ทีมงาน MWTV คนหนึ่งกล่าวขึ้นมา


            “ถ้าน้องไม่อยากเห็นด้อมหวายแอดมิทห้องฉุกเฉิน แนะนำว่า น้องอย่าทำแบบนี้อีกนะครับ แค่โยนเฉยๆ ก็แย่งกันปางตางแล้ว คราวหน้าห้ามใช้ปากกัดเด็ดขาด โอเคมั้ยครับ”


            “เอ่อ ครับ...ขอโทษครับ” ผมหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ เซอร์วิซมากไป ก็ไม่ดีสินะ


            ผมรู้สึกดีใจที่พวกเขาชอบกัน แต่ก็รู้สึกผิดที่ต้องเห็นพวกเขาต้องแย่งกันดุเดือด      


            “เอ๋ นั่นพี่อินนี่” ผมบังเอิญเหลือบไปเห็นพี่อินพอดี ตอนนี้พี่อินยืนอยู่ในวงล้อมการ์ดด้านล่างใกล้กับตึกคณะบริหาร


            พี่อินเป็นรุ่นพี่ของผม ทั้งอยู่มหา’ลัยเดียวกัน และเป็นหนึ่งในสมาชิกยูนิสตาร์เหมือนกัน แต่ผมได้เจอพี่อินเฉพาะเวลาออกงานยูนิสตาร์ ผมแทบไม่เคยเจอพี่อินในมหา’ลัยเลย เพราะพี่อินมีฉายาว่า ‘เดือนล่องหน’ ถ้าไม่คิดปรากฏตัว ก็ไม่มีใครมองเห็นได้


            “เอ๊ะ จริงด้วย อินเอาดอกไม้ให้ใครนะ” ทีมงานหลายคนพยายามชะโงกคอดู พี่อินก็เป็นเดือนบริหารปี 3 และยังเป็นเดือนมหา’ลัยปีก่อนผม พี่อินจึงต้องเข้าร่วมกิจกรรมโรสเดย์ด้วยเหมือนกัน


            นั่นสิ ผมก็อยากรู้ ผมพยายามเพ่งมอง แต่ทำไมกัน ผมเห็นพี่อินกำลังยื่นดอกไม้ให้ใครบางคน แต่ผมมองไม่เห็นเลยว่าพี่อินเอาดอกไม้ให้ใคร ทั้งที่ผมยืนอยู่มุมสูง น่าจะเห็นชัดเจนที่สุดแท้ๆ


            แต่ช่างเถอะ ไว้ค่อยถามพี่อินก็ได้ ถ้าไม่ลืม


            หลังจากนั้น พอสิ้นสุดกิจกรรมโรสเดย์ ช่วงบ่ายผมก็ต้องไปเรียนต่อ ผมกำลังจะแชทหาไอ้ข้าวสักหน่อย กะว่าจะชวนมันไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน ถึงแม้มันจะชอบบ่น เพราะไม่อยากกินข้าวใต้วงการ์ดที่มีแฟนคลับห้อมล้อม แต่มันก็ไม่เคยปฏิเสธสักครั้งถ้าผมขอร้อง


            แต่พอเปิดมือถือ ผมก็เห็นแจ้งเตือนจากทวิตเตอร์มากมาย ทำให้ผมอดเปิดดูไม่ได้ เพราะผมชอบอ่านข้อความจากแฟนคลับ


            แต่พอเปิดไปเจอข้อความแจ้งเตือนอันแรกสุด


            “นี่มันอะไรเนี่ย” ผมพูมพึมพำ


           กัปตันนาวา @captain_nawa

            @whywayu @natee_handsome

            ว้าย เขาต้องเคยจูบกันมาก่อนใช่มั้ย พี่นทีถึงรู้ว่าพี่วายุไม่แปรงฟัน >_<

            #เดือนครึ่งเสี้ยว #เดือนคู่เสี่ยว


            เดี๋ยวนะ ไม่เคยแปรงฟันอัลไล ข่าวลือบ้านี่มาจากไหน


            และเมื่อผมเห็นข้อความที่ถูกรีทวิตมา ผมก็กำโทรศัพท์แน่นทันที


            นทีเดือนโคตรหล่อ @natee_handsome

            เวลาพวกมึงรับของที่ใครกัดแล้ว มึงต้องระวังกลิ่นด้วยนะ บางทีแม่งไม่แปรงฟัน


            “ไอ้เหี้ย แม่งแซะกูเหรอ กูแปรงฟันทุกวันเช้าเย็นก่อนเข้านอนนะเว้ย ไอ้สัส” ผมบ่นพลางกัดฟันกรอดๆ


            ไอ้เวรนี่xแต่กำเนิด หาเรื่องแว้งกัดทุกครั้งมั่วซั่วไม่เว้นวัน


            ผมกับไอ้ปากหมานี่ คงจะไม่มีวันเป็นเดือนร่วมฟากฟ้าเดียวกันได้แน่นอน!


      



Writer's Talk


ตอนนี้มีไทม์ไลน์ชนกับตอนนึงของ #เดือนล่องหน นะคะ สามารถไปติดตามได้ทั้งสองเรื่องเลย 555


ขออนุญาตขายของรอบสุดท้าย 555 Pre-order เดือนล่องหน เหลือเวลาอีก 2 วันจะปิดรอบจองน้า สามารถไปจองกันได้ตามด้านล่างนี้เลยจ้า 


http://earthlok.lnwshop.com/




หลังเดือนตุลาคม เมื่อจัดส่งเรื่องเดือนล่องหนเรียบร้อยแล้ว คงจะมีเวลาสามารถมาอัพเรื่องนี้ได้ต่อเนื่องน้า

ขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่มารอและต้อนรับพี่วายุของเรากันน้า~~~


ไปพูดคุยกับพี่วายุได้ที่ #เดือนครึ่งเสี้ยว นะคะ ^^


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนครึ่งเสี้ยว

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.425K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,988 ความคิดเห็น

  1. #2967 Vermillune (@Loylysan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 21:03

    แง ตอนแรกหนูอ่านเป็นโรคเรื้อน TT

    #2,967
    0
  2. #2941 sm37an2j (@sm37an2j) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:24

    ตลกกกก
    #2,941
    0
  3. #2934 Aunthiya1412 (@Aunthiya1412) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 10:32
    คิดถึง#เดือนล่องหน💗
    #2,934
    0
  4. #2926 After_TeaTime (@Miko_Chan2002) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 05:25
    พอมาเรื่องนี้เห็นพี่อินก็ยังคิดถึงพี่อินกับน้องวินอยู่ ยังไงก็ทำให้เราเข้าด้อมหวายด้วยให้ได้นะ5555
    #2,926
    0
  5. #2835 SkmilkSk (@SkmilkSk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 22:23
    เรามันไปยุ่งกะเค้าก่อนอีกแล้วนะนที5555
    #2,835
    0
  6. #2809 ผีขนมหยก (@yokandmom) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 14:30
    พี่นทีหึงใช่ไหมคะที่พี่วายุกัดดอกไม้ แอร๊ยยยยยยย #ทีมเดือนคู่เสี่ยว
    #2,809
    0
  7. #2407 Katang2529 (@Katang2529) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 22:13

    แบบนี้ละดี...ลูกดก ????????????

    #2,407
    0
  8. #2405 Scret-mn (@Scret-mn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 19:24

    นทีเริ่มแซะแล้ว ว่าไงวายุ
    #2,405
    0
  9. #2089 Mindzz♡ (@Iceiradazz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:08
    เอ๋ ยังไงน้าาาาา
    #2,089
    0
  10. #1988 ThesecondM (@ThesecondM) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:56
    พึ่งได้ตามอ่านนน
    #1,988
    0
  11. #1744 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:27
    555555
    #1,744
    0
  12. #1614 SANSANEE1827 (@SANSANEE1827) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 22:30
    นทีกัดไม่เลิกนะ
    #1,614
    0
  13. #1252 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 00:58
    มั่นใจในมุขมากกก
    #1,252
    0
  14. #1188 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 11:08
    มั่นใจมากเรื่องมุข55555
    #1,188
    0
  15. #1119 Charlotte808 (@thunchanokmum) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 21:46
    ตีกันเลยยยย! //ชอบตอนกัดดอกกุหลาบจังงงง>_<
    #1,119
    0
  16. #1111 ลีเจอาร์ (@namesunisa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 00:27
    ฉันเกลียดความมั่นหน้าเรื่องมุกของวายุมาก 5555555555
    #1,111
    0
  17. #993 ..... (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 10:07

    รรู้ไหมตอนแรกที่กูอ่านด่อโครตเลือน เป็นดอโครตเรื้อน 555

    #993
    1
  18. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 07:15
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #756
    0
  19. #720 Sakura_kc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 19:30

    สมกับเป็นพี่วายุของเราจริงๆ55

    พี่นทีก้อกัดไม่ปล่อยเลยน้าาา

    #720
    0
  20. #590 FantaCail (@FantaCail) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 01:24

    ตีกันๆๆๆ //ปากเชียร์มือพาย //เรือของเลาจาไม่โล่มมม //แอบคถอินวิน

    #590
    0
  21. #552 Armanioway (@nadar) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 18:04
    เต็มเสี้ยวคืออะไรคะ เปลี่ยนเป็นเต็มดวงมั้ยคะไรท์
    #552
    0
  22. #551 QueenOfMars (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 12:07
    ตลกพี่วายุอ่ะ 55555
    #551
    0
  23. #547 19542559 (@19542559) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 22:12
    ไม่สามารถเป็นเดือนร่วมฟ้ากันได้ แต่เป็นเดือนร่วมเตียงกันได้ใช่มะ ^^
    #547
    0
  24. #543 ็๊็Huuuuuuunnnnnn1948 (@aaaa-30) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 10:14
    คิดถึงพี่อินนน นี่หนักใจว่าวายุกับนทีจะลงรอยกันยังไงงงงงงงงงง
    #543
    0
  25. #504 BowLoveBaByBam (@BowLoveBaByBam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 09:41
    งื้อออ คิดถึงพี่อินกับนุงวินนน พอมาเรื่องนี้ก็ขำพี่วายุไม่ไหวแล้ววว โอ้ยยย เขาตีกันขนาดนี้จะรักกีนยังไงคะเนี๊ยยยย
    #504
    0