UNISTAR ☽ เดือน.ล่อง.หน ☽

ตอนที่ 8 : เดือนที่ 7 : ปลาตะเพียนจากดวงจันทร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99,657
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,457 ครั้ง
    19 ส.ค. 61

เกล็ดข้อมูลยูนิสตาร์

 

แบรนด์แอมบาสเดอร์ (Brand Ambassador) หมายถึง ตัวแทนของสินค้าของแบรนด์ ซึ่งมีหน้าตา บุคลิก อุปนิสัย ความสามารถ ความชื่นชอบ หรืออื่นๆ ที่สื่อถึงภาพลักษณ์แบรนด์นั้นโดยตรง และยังสามารถนำเสนอสินค้านั้นๆ ได้เป็นอย่างดีในเชิงบวก และยังต้องเข้าร่วมกิจกรรมหรืออีเวนท์ต่างๆ เพื่อการประชาสัมพันธ์แบรนด์


*PD ย่อจากมาจาก โปรดิวเซอร์ (Producer) ซึ่งในที่นี้หมายถึง ผู้ทำหน้าควบคุมการผลิต วางแผนจัดการและการตลาดให้กับศิลปิน



 

☽☽☽☽☽☽☽☽☽

 

 


UNISTAR   เดือน.ล่อง.หน

- เดือนที่ 7 : ปลาตะเพียนจากดวงจันทร์ -



(เครดิตภาพ : manegeronline)

 


 

            ลายเซ็นรุ่นพี่คนแรกที่ผมได้ คือ ลายเซ็นของพี่อิน!


            เป็นลายเซ็นของยูนิสตาร์เสียด้วย! ผมได้ยินมาว่ายูนิสตาร์แต่ละคน สามารถขอลายเซ็นได้แค่ในงานแฟนมีตติ้งเท่านั้น ไม่งั้นอาจต้องแทรกดงแฟนคลับอันแน่นหนาเวลาเจอในที่สาธารณะ โดยเฉพาะพี่อินที่ล่องหนได้คนนั้น มีโอกาสได้เฉพาะวันแฟนมีตติ้ง แถมยังคิวยาวสุดอีก เพราะแฟนคลับไม่ค่อยได้เจอ


            ลายเซ็นพี่อินนนน!


            ผมมองสมุดอย่างตื่นเต้น แทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผมได้ลายเซ็นพี่อินมาจริงๆ ลายเซ็นพี่อินทำให้ผมลืมเรื่องทุกอย่างไปเลย


            สาเหตุที่พี่อินยอมเซ็นตอบแทนให้ผม คงเป็นเพราะผมให้กระดาษพี่อินไปพับปลาตะเพียนสินะ ตอนแรกผมก็ตกใจที่กระดาษถูกฉีก แต่ตอนนี้รู้สึกว่าคุ้มค่าเหลือเกิน


            ว่าแต่...ปลาตะเพียนงั้นเหรอ ผมรู้สึกสงสัยแหะ ทำไมพี่อินถึงชอบพับปลาตะเพียนขนาดนั้น                        ผมจะถามจากใครดี ผมได้แต่นึกถึงมิตรแท้ยามเหงาของผมที่รู้ทุกอย่าง ‘กูเกิ้ล’ ผมจึงตัดสินใจเสิร์ชในมือถือ


            ‘อิน unistar พับปลาตะเพียน’


            ผมก็เจอแฟนคลับโพสต์ในทวิตเตอร์มากมาย มีแฟนคลับหลายคนเลยที่โพสต์ในแท็กทวิตเตอร์ @intrakorn บอกกันว่าอยากได้ปลาตะเพียนจากพี่อินบ้าง บางคนก็เรียกพี่อินว่า น้องตะเพียน บางคนฝึกพับแล้วก็ลงรูปว่าพับเป็นเพราะพี่อินเลย หนักกว่าก็คือมีคนตัดชุดคอสเพลย์เป็นปลาตะเพียนอีกต่างหาก


            ผมก็เจอคลิปในยูทูปที่โพสต์โดย MW Entertainment ด้วยเหมือนกัน


            UNISTAR SHOW TIME ตามติดชีวิตเดือน ep.อินกับปลาตะเพียน


            ผมเลยเชื่อมไวไฟมหา’ลัยเพื่อเปิดคลิปดู ในนี้เริ่มจากสัมภาษณ์ยูนิสตาร์คนอื่นๆ คล้ายกับคลิปก่อนหน้าที่ผมดู ซึ่งคนแรกคือพี่เลโอ     

   

            พิธีกร : มีแฟนคลับสงสัยกันมากเลย ทำไมน้องอินถึงชอบพับปลาตะเพียนคะ


            เลโอ : น้องอินเหรอครับ ตั้งแต่ผมรู้จักน้องอินมา เห็นว่างเมื่อไหร่น้องอินก็จะชอบหยิบกระดาษขึ้นมาพับตลอด แต่ต้องระวังดีๆ นะครับ เพราะบางที... น้องอินน! นั่นมันเงินพี่กวางเขานะครับ!


            กล้องแพลนไปยังภาพพี่อินที่กำลังจะฉีกแบงค์พันมาสานปลาตะเพียน ใบหน้าพี่อินกำลังอึนมึน มองกล้องอย่างไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด


            จากนั้น ก็มีผู้ชายตัวเล็กๆ เดินเข้ามาในกล้องแล้วถามพี่เลโอว่า เกิดอะไรขึ้นเหรอ


            เลโอ : พี่กวาง น้องอินจะเอาเงินพี่กวางไปสานปลาตะเพียน //สีหน้าเลโอดูเดือนร้อนแทน


            กวาง : ห๊ะ เฮ้ย ไม่ได้นะ นั่นมันค่าอาหารของทุกคน! //หันไปมองพี่อินอย่างตกใจ พี่อินก็เลยคืนแบงค์พันให้แต่โดยดี


            พิธีกร : พีดีกวางเกือบต้องควักเนื้อจ่ายเองแล้วใช่มั้ยคะ //หัวเราะ


            กวาง : เฮ้อ //กุมขมับ


            ผมได้ยินพิธีกรเรียกพี่กวางว่า ‘พีดี’ เอ๊ะ ผมคุ้นๆ เหมือนกัน คนนี้คือโปรดิวเซอร์กวางที่เขาว่ากันแน่เลย พีดีกวางที่เป็นหัวหน้าคุมโปรเจ็คยูนิสตาร์และมีส่วนร่วมในการคัดเลือกสมาชิก ความสำเร็จในการสร้างแบรนด์หลายอย่างก็ต้องยกให้พีดีคนนี้ ทั้งที่ดูจิ้มลิ้มตัวเล็กอายุก็ไม่เยอะ แต่กลับมีความสามารถไม่น้อยเลย


            จากนั้น คลิปก็ตัดไปสัมภาษณ์ยูนิสตาร์คนต่อไป คือ พี่ซี นั่นเอง


            ซี : น้องอินเหรอครับ ผมเคยถามนะ เห็นบอกว่า พับแล้วรู้สึกสบายใจ คงเป็นสิ่งที่น้องอินคลายเครียดเวลาอยู่ว่างๆ เหมือนกับบางคนที่ชอบกัดฟัน นั่งแกว่งขา หรือเคี้ยวหมากฝรั่ง


            พิธีกร : แล้วหมอซีมีอะไรที่ชอบทำตอนอยู่ว่างๆ แบบอินมั้ยคะ


            ซี : ผมเหรอ...ควงมีดผ่าตัดมั้งครับ


            พิธีกร : //หน้าซีดเลยทีเดียว


            ทำไมพี่ซีถึงได้พูดเรื่องน่ากลัวด้วยรอยยิ้มแบบนั้นล่ะครับ โอ้ยยยย รีบเปิดข้ามดีกว่า


            จากนั้น กล้องก็ตัดภาพไปยังพี่นทีผู้ปากไม่ค่อยดี


            นที : พี่อินพับปลาตะเพียน แต่ผมพับเครื่องบินได้นะ อะไรนะครับ? ไม่น่าสนใจ นี่... ทำไม พับเครื่องบินไม่เจ๋งตรงไหน หือ ดูสิ เนี่ยพับให้ดู ยากนะครับ อะไรนะ เคยพับบ่อยแล้ว ไม่จริง ผมพับไม่เหมือนใครแน่นอน


            ตากล้องท่าทางจะเบื่อเลยเปลี่ยนไปถ่ายวิวแทน


            นที : เห้ย เดี๋ยว อยู่นี่ //ลากกล้องกลับมา ถ่ายสิ ผมกำลังพับเครื่องบินอยู่ ต้องออกอากาศให้ครบ ห้ามตัดเลยสักฉากนะ


            สรุปแล้วคือ ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพี่อินจากการสัมภาษณ์พี่นทีเลย


            ถัดไปก็เป็นพี่วายุ เจ้าของมุกดับ คราวนี้จะได้สาระหรือได้มุกแป้กก็ต้องลองลุ้น


            วายุ : เหตุผลที่พี่อินเขาชอบพับปลาตะเพียน ก็เพราะเขาต้องกินข้าวไงครับ อ๋อ นั่นมันตะเกียบ หรือว่าเอาไว้จุดไฟนะ ก็เป็นตะเกียงไง ฮาๆ อ้าว ไม่ขำ งั้นก็เพราะพี่อินขยันและอดทนไง ปลาตบะบำเพ็ญเพียร


            เอิ่ม นี่มุกแล้วเหรอนั่น แต่แฟนคลับก็ยังกรี๊ดเนอะ เห็นคอมเมนท์เพียบเลย อย่างเช่น พี่วายุตลกมากเลยค่ะ ชอบๆ มุกพี่วายุสุดยอด คิดได้ยังไง ขำสุดๆ


            ผมว่าไม่ใช่มุกพี่หรอกที่ตลก แต่มันตลกที่พี่กล้าเล่นต่างหาก!


            พิธีกร : แล้วน้องอินล่ะคะ ทำไมถึงชอบพับปลาตะเพียน


            คราวนี้กล้องซูมไปยังพี่อินที่กำลังบรรจงพับปลาตะเพียนอยู่


            อิน : //เงยหน้ามองกล้องนิ่งๆ


            พิธีกร : บอกแฟนๆ กันหน่อยได้มั้ยคะน้องอิน


            อินทำท่าเหมือนลังเล


            อิน : ลองมั้ย //ยื่นกระดาษให้พิธีกร


            พิธีกร : อ่ะ สงสัยต้องไปช่วยเดือนล่องหนพับปลาตะเพียนแล้วล่ะค่ะ ดังนั้นรายการยูนิสตาร์โชว์ไทม์คงต้องจบแต่เพียงเท่านี้ ไว้พบกันโอกาสหน้านะคะ ท่านผู้ชม


            “เอ้า จบดื้อๆ แบบนี้ก็ได้เหรอ” ผมอดบ่นไม่ได้ เพราะอุตส่าห์นั่งดูมาตั้งนานเลยนะ


            “กิ่งก้านใบชะชะใบก้านกิ่ง...”


            ผมได้สติอีกทีตอนที่ได้ยินพวกเพื่อนร้องเพลงเพื่อแลกกับลายเซ็นรุ่นพี่


            ผมเกือบลืมไปเลยว่า ผมตั้งใจจะไปต่อคิวรอลายเซ็นพี่เนย ผมเลยรีบไปต่อคิว เปิดหน้าว่างทิ้งไว้ พอถึงคิว พี่เนยก็เซ็นอย่างรวดเร็ว แล้วก็เซ็นให้คนต่อไป วิธีเนียนๆ แบบนี้สำหรับคนล่องหนของผม  ยังพอถูไถไปได้


            ได้มาอีกหนึ่งลายเซ็นแล้ว ผมมองดูสมุดอย่างดีใจ อย่างน้อยที่มารับน้องวันนี้ก็ไม่สูญเปล่า


            “น้องๆ คะ อีกสิบนาที เดี๋ยวพี่จะต้องไปแล้วนะคะ มีน้องคนไหนอยากให้พี่เซ็นอีกมั้ยคะ” จู่ๆ พี่เนยก็ตะโกนขึ้นมา


            “อ้าว เนย จะไปไหนอ่ะ” พี่ตองตะโกนถาม


            “ไม่รู้เหรอ เดี๋ยวน้องๆ เขาก็ไปกันต่อเหมือนกันแหละ เชื่อเปล่า” พี่เนยยิ้มให้สาวๆ ปีหนึ่งที่พากันกรี๊ดกร๊าดทันที


            “อ๋อ อีเวนท์ยูนิสตาร์...” พี่ตองเหมือนจะเข้าใจโดยไม่ต้องอธิบาย


            “กรี๊ด พี่เนยก็เป็นยูนิตี้เหมือนกันเหรอคะ” น้องๆ ถามพี่เนย


            ‘ยูนิตี้ (Unity)’ เป็นชื่อแฟนคลับอย่างเป็นทางการของยูนิสตาร์ มีความหมายว่าเอกภาพ ความสามัคคี หรือเป็นอันหนึ่งเดียวกัน


            “แน่นอนค่า พี่ต้องไปเชียร์ว่าที่สามี อิอิ” พี่เนยหัวเราะเบาๆ


            “ว้าย เมนพี่เนยเป็นใครเหรอคะ” พอเข้าหัวข้อยูนิสตาร์ น้องๆ ก็ตื่นเต้นกันใหญ่เลย


            “นกนางนวล” พี่เนยยิ้มอย่างฟินๆ


            “พี่หมอซี!” น้องตะโกนขึ้นมาทันที


            อ๋อ พี่ซี ผมเหมือนเคยเห็นในทวิตผ่านๆ แฟนคลับเรียกพี่ซีว่า ‘ซีกัล (seagull)’ ที่แปลว่านกนางนวล เพราะพี่ซีมีผิวขาวสวยสว่าง ภาพลักษณ์งดงามสะอาดตา เหมือนกับนกนางนวล ทำให้ชื่อกลุ่มแฟนคลับของพี่ซี คือ ด้อมนกนางนวล หรือเรียกสั้นๆ ว่า ‘ด้อมนางนวล’


            “แล้วน้องๆ ล่ะคะ เมนใครกันบ้าง”


            “พี่อิน!” “พี่วายุ!”


            ส่วนใหญ่ตอบกันอย่างพร้อมเพรียงอยู่สองชื่อ


            “เอ่ อย่าบอกนะว่า สอบเข้าที่นี่ เพราะสองหนุ่มนี้ แหน่ๆ” พี่เนยเอ่ยแซว


            พอทุกคนจะไปร่วมอีเวนท์ยูนิสตาร์ กิจกรรมล่าลายเซ็นก็เปลี่ยนเป็นกิจกรรมเม้ามอยเดือนไอดอล ผมได้ยินพี่ตองคุยกับเพื่อนพี่ผู้ชายว่าจะไปกินข้าวด้วยกันแล้วประชุมกันเรื่องเปิดสายรหัสนิดหน่อย ส่วนสาวๆ ก็ปล่อยตามดาราไป


            วันนี้มีอีเวนท์ยูนิสตาร์สินะ ผมคิดในใจ


            จริงๆ ผมก็ไม่เคยสนใจอะไรพวกนี้มาก่อนนะ แต่พักหลังๆ ที่ได้เจอพี่อิน ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่า เวลาพี่อินอยู่ท่ามกลางแสงสว่างนั้นเป็นอย่างไรกัน


            ไหนๆ วันนี้ก็ยังว่าง ลองไปสักหน่อยก็แล้วกัน




 

            กิจกรรมอีเวนท์ยูนิสตาร์เริ่มตอน 4 โมงเย็น ที่ลานของห้างกลางเมือง ห้างที่ว่านั้นอยู่ห่างจากมหา’ลัยผมไปพอสมควร ผมเลยต้องนั่งรถไฟฟ้าไป

 

            ผมรู้ว่าคงมีแฟนคลับไปล่วงหน้าเพื่อไปจับจองพื้นที่ เพราะได้ข่าวว่าคนแน่นมาก จนแทบไม่มีที่ยืน มีแค่โซนกั้นพิเศษสำหรับสื่อมวลชนกับแฟนคลับที่ใช้แต้มสมาชิกแลก 


            "โห้” พอมาถึงแล้ว ผมก็ตกใจมาก เพราะลานกลางแจ้งนั้นเต็มไปด้วยผู้คนแออัดสุดๆ ส่วนใหญ่มักเป็นแฟนคลับผู้หญิง แต่ก็มีผู้ชายบ้างประปราย


            แต่ละคนสวมเสื้อเป็นสีชัดเจนเป็นกลุ่มเดียวกันและถือป้ายไฟ ผมเพิ่งสังเกตว่า แฟนคลับยูนิสตาร์แต่ละคนจะมีสีประจำด้อม


            พี่ซีสีขาว เลโอสีเหลือง พี่อินสีเทา พี่นทีสีฟ้า พี่วายุสีม่วง นอกจากนี้ ก็จะมีพวกผสมสีตามคู่จิ้น อย่างขาวเหลือง หรือฟ้าม่วง


            แล้ววันนี้ผมใส่เสื้อสีอะไรเหรอ ผมมองดูตัวเอง ผมใส่เสื้อสีดำ ไม่ได้เข้าด้อมไหนทั้งนั้น


            ผมเพิ่งเห็นข้อดีของการเป็นคนล่องหนก็วันนี้ เพราะผมสามารถแทรกเข้าไปอยู่ใกล้เวทีได้ ทั้งๆ ที่คนอื่นๆ คงต้องจับจองที่กันตั้งแต่เช้า


            ผมเห็นแบล็กดร็อปตรงเวที เป็นโลโก้ยูนิสตาร์และแบรนด์เสื้อผ้า Maxwell พร้อมด้วยสปอร์นเซอร์อื่นๆ อีกมากมาย ด้านหน้าเวทีมีกล้องจับเพื่อออกอากาศในช่อง MWTV รวมทั้งไลฟ์สดทางออนไลน์


            ผมยืนรออยู่ไม่นาน พิธีกรก็ออกมาพร้อมกับเสียงกรีดร้องของแฟนคลับมากมาย พิธีกรคนนี้เป็นคนเดียวกับที่ผมเห็นในรายการยูนิสตาร์โชว์ไทม์บ่อยๆ


            “สวัสดีค่ะ ยูนิตี้ทุกคน ขอเสียงหน่อยย ยินดีต้อนรับสู่งานเปิดตัวคอลเลคชั่นใหม่ของ Maxwell ค่า โอ้โห้ วันนี้เหล่ายูนิตี้มากันพร้อมหน้าพร้อมตาสุดๆ เลย


            “แน่นอนค่ะ เพราะว่าแบรนแอมบาสเดอร์ของเราในวันนี้ จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากเหล่าเดือนมหา’ลัยระดับประเทศอย่างยูนิสตาร์นั่นเอง!”


            หลังจากนั้น พิธีกรพูดเรื่องกำหนดการและขอบคุณรายชื่อสปอร์นเซอร์ทั้งหมด รวมถึงพูดถึงที่มาของแบรนด์ Maxwell ของเครือ MW แบบคร่าวๆ


            “....และหากทุกท่านพร้อมแล้ว ขอเชิญเหล่ายูนิสตาร์ไปพบกับพวกเขากันได้เลยค่ะ

            “เหล่าห้าเดือนยูนิสตาร์!”


            คราวนี้เสียงกรี๊ดเชียร์กันดังสนั่นสุดๆ จนผมแทบต้องปิดหู เพราะมันดังจนอื้อไปหมดเลย ผมสังเกตดูรอบๆ ตอนนี้ไม่ใช่แค่ลานเท่านั้นที่แน่น คนแทบจะมายืนมุงดูจากกระจกหน้าต่างห้างทุกชั้น รวมทั้งบนรถไฟฟ้าด้วย


            จากนั้นเวทีก็จัดแสงสี พร้อมกับเปิดเพลงได้จังหวะกำลังดี


            แล้วพอยูนิสตาร์คนแรกก้าวออกมา ทุกคนก็กรีดร้องกันอย่างบ้าคลั่ง


            ผมพยายามเพ่งมองดู คนแรกเป็นผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งผิวขาวสว่าง สวมชุดลำลองแฟชั่นโทนสีเรียบง่าย ชุดดูดีมีราคาแต่ออกแบบให้เหมาะกับสภาพอากาศบ้านเรา


            ตอนแรกผมนึกไม่ออกว่าคนนี้เป็นใคร จนเห็นกลุ่มแฟนคลับเสื้อขาวตะโกนเฮดังนั้น ผมก็นึกออกทันที

            “กรี๊ดดด พี่ซี!”


            อ๋อ พี่ซีคนนั้นนั่นนิ ผมกะพริบตาปริบๆ ตัวจริงกับในทีวีคือต่างกันพอควร ในทีวีพี่ซีเหมือนจะรูปร่างบางๆ แต่ตัวจริงคือหุ่นดีสมส่วนแถมยังตัวสูง ผิวขาวจัดสุดๆ อีกด้วย


            “กรี๊ดดด พี่วายุ!”


            คนต่อไปเสียงกรี๊ดก็มาได้จังหวะมาก เมื่อพี่วายุเดินแบบออกมา สวนกับพี่ซีที่เดินกลับเข้าไป พอผมเห็นพี่วายุตัวจริง ผมก็เข้าใจทันทีเลยว่า ทำไมถึงได้มาเรียนที มหา’ลัยแทบระเบิด


            พี่วายุในชุดนี้คือดูดีมาก พี่วายุมุกแป้กที่เล่นมุกเกรียนไม่ดูสถานการณ์คนนั้นคือใครเหรอ ผมไม่รู้จักอีกต่อไป เพราะคนที่อยู่บนเวทีคือผู้ชายเท่ๆ คนนึงที่เหมือนหลุดมาจากนิตยสาร ที่สะดุดตาที่สุดคือ เวลาพี่วายุทำหน้าขรึม แววตาดูเซ็กซี่มาก


            “กรี๊ดดด พี่นที!”


            พี่นทีเดินออกมาพลางยกยิ้มมุมปากอย่างเท่บาดใจ ความเท่ของพี่นทีแตกต่างจากพี่วายุ ตรงที่พี่นทีจะหุ่นกำยำกว่า ผิวเข้มกว่าแต่ก็ไม่ได้คล้ำที่เป็นเอกลักษณ์คือรอยยิ้มมุมปากแบดบอยนิดๆ ที่พร้อมกระชากใจสาวๆ ได้ตลอดเวลา


            “กรี๊ดดด พี่อิน!”


            เสียงกรีดร้องชื่อคนถัดไป ทำให้ผมหันเหความสนใจไปทันที


            “พี่อิน...เหรอ...” ดวงตาผมเบิกโต ขณะมองชายหนุ่มที่เพิ่งเดินออกมา


            พี่อินยังคงมีโครงหน้าหล่อเหลาดุจเทวดาและใบหน้าเฉยเมยไร้อารมณ์เหมือนเดิม แต่สิ่งที่ต่างคือ พอพี่อินสวมเสื้อผ้าแฟชั่น เซ็ตผมอย่างมีสไตล์ และแต่งหน้าตามสไตล์นายแบบ..ผมก็รู้สึกว่า...


            นั่นใช่พี่อินที่ผมเพิ่งเห็นเมื่อเช้าจริงหรือเปล่า


            พี่อินบนเวทีตอนนี้ ดูดียิ่งกว่าที่ผมเห็นตอนปกติหลายเท่า แค่เดินออกมาก็เหมือนฉายรัศมี ทั้งที่แค่เดินแบบธรรมดา สีหน้านิ่งๆ แท้ๆ


            ผมเลยเข้าใจทันที ทำไมหลายคนถึงบอกว่า ถ้าพี่อินยืนอยู่กลางแสงไฟ จะเจิดจรัสขนาดไหน เพราะขนาดผมเป็นผู้ชายแท้ๆ ก็ยังละสายตาไม่ได้เลย


            หลังจากพี่อินวนกลับไป ก็ถึงคราวของคิวของเลโอ ซึ่งเป็นตัวเด่นของโปรเจ็คนี้ ปกติแล้วทุกแคมเปญสินค้า จะมีการเลือกตัวเด่นในยูนิสตาร์เพื่อเป็นเซ็นเตอร์ การเลือกมีหลากหลายเกณฑ์ บางทีพีดีก็เลือกให้ บางทีก็เปิดให้แฟนคลับโหวต บางทีก็เลือกจากกระแส บางทีบริษัทก็เลือกคนที่บุคลิกเหมาะ


            แต่แบรนด์คอลเลคชั่นคราวนี้ เป็นเสื้อผ้าชุดลำลองที่ดูมีระดับ ภาพลักษณ์จึงเหมาะกับเลโอมากที่สุด


            เลโอเดินออกมาอย่างโดดเด่นท่ามกลางเสียงกรีดร้องของแฟนคลับ เพราะเป็นตัวเด่นของแบรนด์คราวนี้ เสื้อผ้าก็เลยฟูลออบชั่นกว่าคนอื่นๆ ผมเห็นเลโอตัวจริงแล้วก็ยอมรับเลยว่า นี่สินะ เดือนต้นแบบที่แท้จริง ไม่ว่ามองมุมไหนก็ดูดีไปหมด ทั้งหน้าตา รูปร่าง ท่าทาง และบุคลิก


            หลังจากที่ยูนิสตาร์เดินออกมาจนครบแล้ว ก็มีการเปลี่ยนเพลง โดยเลโอยืนอยู่แท่นตรงกลาง แล้วคนอื่นๆ ก็วนเดินออกมากันอีกครั้ง หลังจากนั้นก็เป็นการจบการเดินแบบทั้งหมด ท่ามกลางเสียงปรบมืออย่างล้นหลาม


            จุดประสงค์หลักของโปรเจ็คยูนิสตาร์ คือ การเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ การเดินแบบหรือถ่ายโฆษณานี่คงเป็นสิ่งที่สมาชิกยูนิสตาร์ทำบ่อยที่สุดแล้ว


            หลังจากจบการเดินแบบไปแล้ว พิธีกรก็ออกมาเพื่อรับช่วงต่อไป ยูนิสตาร์ใช้เวลาเดินแบบไม่นานก็จริง แต่จะมีกิจกรรมสัมภาษณ์และพูดคุยกับแฟนคลับ ซึ่งทีมงานหลังเวทีทั้งหลาย ก็ช่วยกันยกแท่นออกไปจากเวที แล้วนำเก้าอี้มาวางแทน


            “จบกันไปแล้วนะคะ สำหรับการเปิดตัวคอลเล็คชั่นใหม่ของ Maxwell ชอบกันมั้ยคะ ไหนขอเสียงหน่อยยย”


            จริงๆ ผมว่าไม่ต้องถามก็ได้ เพราะขอเสียงทีไร แฟนๆ ก็กรี๊ดดังจนต้องอุดหูอยู่แล้ว


            “เอาล่ะค่ะ ก็จบกันไปแล้วนะคะ สำหรับการแสดงคอลเลคชั่นใหม่ของ Maxwell ถ้าผู้ชมท่านไหนที่พลาดหรืออยากชมอีก ก็สามารถติดตามได้ในคลิปย้อนหลังในแฟนเพจ UNISTAR Official ค่ะ”


            จากนั้น พิธีกรก็เริ่มเข้าสู่ช่วงสัมภาษณ์


            “ไหนๆ ก็มีโอกาสได้มาพูดคุยกับเหล่ายูนิสตาร์ ไหนลองให้หนุ่มๆ ช่วยพรีเซนท์สินค้าหน่อยดีกว่า ใครจะอาสาดีคะ...”


            พี่เลโอซึ่งเป็นตัวเด่นของคอลเลคชั่นนี้ อาสายกไมค์พูดโปรโมตแบรนด์และคอนเส็ปต์ของคอลเลคชั่น จากนั้นพิธีกรก็ถามคำถามทั่วไปว่า เตรียมตัวนานมั้ย ซ้อมกันอย่างไร พี่เลโอกับพี่ซีซึ่งเรียนหมออยู่แบ่งเวลามาซ้อมอย่างไร ทุกคนก็ช่วยกันตอบ ยกเว้นพี่อินที่นั่งเงียบคนเดียว     

   

            “...โอ้โห้ แต่เพื่อแฟนคลับแล้ว เหนื่อยแค่ไหนก็ยินดีใช่มั้ยคะ งั้น เอางี้ดีกว่าค่ะ วันนี้มีแฟนๆ มารอพบกับเหล่าเดือนยูนิสตาร์กันมากมาย บางคนมารอตั้งแต่เช้าเลยนะ ไหนลองให้หนุ่มๆ แต่ละคน ทักทายแฟนคลับกันสักหน่อยดีมั้ยคะ”


            กรี๊ดดด! เสียงแฟนคลับตอบรับกันทันที


            “งั้นเริ่มจากเลโอก่อนเลยค่ะ”


            “ครับ” พี่เลโอพูดออกไมค์ “ก็...ขอบคุณแฟนคลับทุกคนที่สนับสนุนผมมาตลอด ผมดีใจมากได้เจอทุกคนนะครับ ผมรับปากว่าจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง รักทุกคนนะครับ คิดถึงนะ”


            พี่เลโอยิ้มอย่างเทพบุตรพร้อมส่งมินิฮาร์ทให้แฟนๆ ซึ่งทุกคนก็พากันกรี๊ดกันอย่างดีใจ สมกับเป็นเจ้าชายแห่งยูนิสตาร์ คุยกับแฟนคลับได้อย่างนุ่มนวลจริงๆ


            “ไหนลองหมอซีบ้างสิคะ ทักแฟนๆ หน่อย”


            “ได้ครับ” พี่ซีถือไมค์ “วันนี้อากาศร้อนนะ ยืนกลางแจ้งตากแดดกันด้วย ขอบคุณที่ยอมเหนื่อยเพื่อผมครับ ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะ เป็นห่วงเสมอ ถ้าป่วยก็มาหาผมได้นะ”


            เสียงกรี๊ดตอบรับทันที พี่ซีนี่ดูเหมือนจะเป็นคนนิ่งๆ ยิ้มเย็นๆ แต่ถึงคราวอ้อนแฟนคลับก็ไม่เบา แถมยังแสดงอาการเป็นห่วงแฟนคลับอีกด้วย


            “แล้ววายุล่ะคะ มีมุกหวานๆ มาฝากแฟนคลับบ้างมั้ยเอ่ย”


            “‘แฟนคลับ’ ที่ไหน ไม่มีหรอกครับ” พี่วายุยิ้มกว้าง


            “มีแต่ ‘แฟน’ ผมทั้งนั้นครับ”


            มุกเสี่ยวอะไรไม่รู้ แต่แฟนคลับพากันกรี๊ดดังสนั่น พี่วายุมาสั้นๆ แต่อ่อยกระจาย


            “อร๊าย งั้นขอเป็น ‘แฟน’ น้องวายุด้วยคนมั้ยคะ” พิธีกรก็ตบมุกไปด้วยอีกคน


            “ได้สิครับ ไม่งั้นผมจะชื่อวายุเหรอครับ” พี่วายุยิ้ม


            “เอ๊ะ ยังไงเหรอคะ” เหมือนพิธีกรตามไม่ทัน แฟนคลับก็ด้วย ผมเองก็ด้วย


            “เพราะ ‘พัด’ คือ ‘แฟน (Fan)’ ส่วน ‘ลม’ คือ ‘วายุ’ สองอย่างคู่กันอย่างขาดไม่ได้ เพราะเป็น ‘พัดลม’”


            พี่วายุขยิบตาให้แฟนคลับที่พากันกรี๊ดสนั่นกับมุกอะไรก็ไม่รู้ เก็ทมั้ยไม่รู้หรอก แต่แฟนกรี๊ดเท่านั้นก็พอ


            “แฟนมึงเยอะไปปะ สับรางทันด้วยเหรอ” แต่จู่ๆ พี่นทีก็แขวะออกไมค์ ทำให้พี่วายุหันขวับไปมองตาขวาง


            “ว้ายย พี่นทีหึงเหรอคะ” “ไม่ชอบให้พี่วายุมีแฟนเยอะใช่ม้า”


            แต่เหมือนแฟนคลับจะตีความไปอีกแบบแหะ


            “อร๊าย งั้นไหนๆ น้องนทีก็ถือไมค์แล้ว ไหนบอกอะไรกับแฟนคลับสักหน่อย”


            “อืม” พี่นทีทำเสียงเข้ม “ขอบคุณที่มากันนะ คราวนี้มาแล้ว คราวหน้าก็ต้องมาอีก ก็ลองไม่มาดูสิ โป้งจริงนะ”


            พี่นทีมีการชูนิ้วป้องใส่แฟนคลับอีกต่างหาก แฟนคลับก็กรี๊ดกันสุดๆ สไตล์พี่นทีคือตรงไปตรงมา น้อยใจก็บอกกันตามตรง แฟนคลับที่แพ้ความเถื่อนก็ฟินกันไป


            “แคร์มันทำไม ถ้ามันโป้ง ก็มาหาพี่แทน” พี่วายุก็แขวะออกไมค์ตอบเช่นกัน


            “ว้าย พี่วายุซึนเหรอ” แอบงอนกันอยู่ใช่ม้า”


            แฟนคลับก็ยังจิ้นต่อไปได้อีกเนอะ


            “มาถึงคนสุดท้ายกันบ้าง น้องอินมีอะไรอยากบอกกับแฟนคลับบ้างเอ่ย”


            ทันทีที่ถึงคิวพี่อิน ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวที่เงียบรอฟัง เสียงแฟนคลับยูนิสตาร์ในที่นี้เหมือนถูกหรี่ลำโพง ทุกคนต่างกำลังตั้งใจรอฟังพี่อินพูดอย่างจดจ่อ ราวกับกว่าจะได้ยินพี่อินพูดสักประโยคเป็นเรื่องยากมาก


            พี่อินค่อยๆ ยกไมค์ขึ้นมา จากนั้นก็เอื้อมไปหยิบของที่วางหลบไว้ตรงเก้าอี้


            ผมมองเพ่งดู แล้วก็เห็นว่า มันคือถุงพลาสติกใสที่ใส่ปลาตะเพียนที่พี่อินพับไว้นี่นา


            ใช่แล้ว...คงมีปลาตะเพียนที่พับจากกระดาษสมุดลายเซ็นของผมด้วย


            “จำได้ หลายคนเคยบอกอยากได้” พี่อินเอ่ยด้วยเสียงเนิบนาบ “ผมพับสะสมมาเรื่อยๆ ได้เท่านี้...”


            พี่อินเหลือบมองสำรวจแฟนคลับที่ใส่เสื้อสีเทาราวกับกำลังกะจำนวน


            “น่าจะพอให้แฟนคลับผม” จากนั้นพี่อินก็หันไปหาทีมงานที่เดินออกมารับของ


            แฟนคลับพี่อินโดยเฉพาะที่ใส่เสื้อสีเทาต่างกรี๊ดดีใจอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีอะไรที่จะฟินไปกว่าได้รับของที่ไอดอลตั้งใจทำมาให้โดยเฉพาะ ขนาดแฟนคลับเมนคนอื่นยังมองตาปริบๆ ด้วยความอิจฉากันเลย


            ผมมองพี่อินอย่างอึ้งๆ แบบนี้เองสินะ มิน่าแฟนๆ ถึงได้รักพี่อิน แม้ว่าพี่อินจะไม่ค่อยโพสต์ ไม่ค่อยตอบ ไม่ค่อยปรากฎตัว ไม่ใช้คำพูดหวานๆ หรือเซอร์วิซอะไร ใช้แค่ความใส่ใจเท่านั้นก็พอ


            “ว้าย น่ารักที่สุด น้องอินมีของมาให้แฟนๆ ด้วย ฟินสุดๆ กันไปเลยนะคะ เนื่องจากอินได้แจ้งความประสงค์ให้สตาฟทราบล่วงหน้าแล้ว เราก็เลยเตรียมการเพื่อด้อมกะทิทุกคน เพื่อความเป็นระเบียบนะคะ หลังจบงานอีเวนท์ แฟนคลับน้องอินสามารถเข้ามารับได้ที่ข้างเวที เดี๋ยวเจ้าหน้าที่จะไปจัดคิวให้ เราให้สิทธิ์แฟนคลับที่ลงทะเบียนเป็น Unity Fan และสวมเสื้อประจำด้อมกะทิก่อนนะคะ”


            ผมแฟนคลับพี่อินพากันส่งเสียงเฮอย่างดีใจ ท่าทางทุกคนคงพร้อมที่จะต่อคิวเต็มที่ ผมดูจำนวนคร่าวๆ แฟนคลับพี่อินที่นี่น่าจะมีจำนวนไม่น้อย แต่ปลาที่พี่อินพับก็มีอยู่เยอะ


            ผมมองพี่อินบนเวทีอย่างทึ่งๆ พี่อินพับไปได้อย่างไรตั้งเยอะขนาดนั้น ต้องใช้เวลาเท่าไหร่กันนะ กี่วัน กี่สัปดาห์ กี่เดือน


            ทว่า...ในจังหวะที่ผมกำลังมองดูพี่อิน พี่อินก็หันมาสบตากับผม


            พี่อินมองเห็นผมด้วยเหรอ ผมเบิกตากว้าง พี่อินอาจแค่มองมาทางนี้พอดี แต่พี่อินก็มองนานอยู่ ผมก็เลยไม่แน่ใจ


            ทั้งที่ผมกับพี่อินอยู่ห่างกันพอสมควร พี่อินอยู่บนเวทีสูงท่ามกลางแสงไฟ ส่วนผมอยู่อย่างจืดจางท่ามกลางฝูงชนแน่นหนา จะเป็นไปได้อย่างไร


            เพื่อทดสอบ...ผมเลยลองโบกมือทักทายพี่อิน


            ผมคิดว่าพี่อินคงจะนิ่งเฉย ไม่ว่าจะเห็นหรือไม่เห็นก็ตาม


            แต่...ผิดคาดที่พี่อินกลับพยักหน้าเบาๆ


            “เอ๊ะ…” ดวงตาผมเบิกโต


            พี่อินชี้ไปที่ด้านข้างเวที ผมมองตามไป เป็นโซนที่ทีมงานมาจัดให้แฟนคลับเข้าคิวรับปลาตะเพียน


            แต่ผมก็ไม่มีโอกาสคอนเฟิร์มอะไร เพราะพอพิธีกรกล่าวขอบคุณยูนิสตาร์และสปอร์นเซอร์ ยูนิสตาร์ต่างก็อำลาแฟนๆ และเดินแบบวนอีกรอบก่อนกลับเข้าหลังเวที


            ระหว่างที่เดินอยู่บนเวทีรอบสุดท้าย พี่อินก็เหลือบมองผม แล้วก็ชี้ไปที่โซนรับปลาตะเพียนอีกครั้ง ก่อนจะกลับเข้าหลังเวที


            ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แม้เป็นช่วงเวลาสั้นๆ กับการสื่อสารที่ไม่ชัดเจน แต่ผมกลับเหมือนเข้าใจได้โดยไม่ต้องคิดเลย


            พี่อินเหมือนจะบอกว่า


            ปลาตะเพียนจำนวนมากมายที่พี่อินได้พับไว้...


            พี่อินอยากให้ผมเก็บไว้หนึ่งตัว


 


☽☽☽☽☽☽☽☽☽




Writer's Talk


ขอบคุณด้อมกะทิทุกคนที่มาติดตามกันนะคะ ดีใจเขินมากเลย อยากจะส่งปลาตะเพียนจากพี่อินให้ทุกคนเลย~ 5555555



เราแอบดีใจที่มีผู้อ่านบอกว่าอยากรอเล่มเรื่องนี้แล้ว~ 

แต่จะบอกว่าเรื่องรูปเล่มนี้ยังอยู่ในระหว่างตัดสินใจ (ตอนนี้เนื้อหาก็มีเท่าที่อัพเลย ฮือออ เขียนช้ามาก 5555) ใจจริงตอนที่เริ่มทำโปรเจ็คนี้คืออยากทำมือเองมากๆ เพราะว่าคิดอะไรไว้เยอะแยะ อยากทำออกมาให้ฟิลเหมือนเวลาซื้ออัลบั้มเพลงไอดอล แล้วมีของพรีเมี่ยมข้างในให้เก็บไว้เป็นที่ระลึก แบบว่าให้ฟิลไม่ใช่แค่หนังสือนิยาย แต่เป็นสินค้าส่งตรงจากค่าย MW Entertainment ฮ่า มีดีไซน์โลโก้ยูนิสตาร์เจ๋งๆ ทำเข็มกลัดประจำด้อม มีลายเซ็นเดือนยูนิสตาร์ หรือพับปลาตะเพียนส่งให้ผู้อ่านด้วย ไรงี้ ฮ่า


แต่ปัญหาหลักๆ คือ ช่วงนี้เรายังอยู่จีน กลับไทยช่วงกลางปี ถ้าเราจะทำมือเองจริงๆ ก็คงต้องรอเรากลับ หรือใกล้ๆ เรากลับ เนื่องจากเราไม่เคยมีประสบการณ์ทำมือมาก่อนเลย เราเลยไม่กล้าฝากฝังให้ใครช่วยทำให้ ไม่งั้นคืออีกตัวเลือกหนึ่งก็ต้องส่งสนพ. แต่ก็จะติดเรื่องพรีเมี่ยมจุกจิก ไม่รู้ว่าสนพ.จะยอมทำให้หรือเปล่าอีก T_T


เอาเป็นว่า เราขอแต่งไปสักพักให้แล้วตัดสินใจดูอีกทีนะคะ ป่านนั้นผู้อ่านจะยังอยากได้กันอยู่มั้ยน้า ;_; ถ้าผู้อ่านมีคำแนะนำอะไรก็สามารถมาบอกกันได้นะคะ

ยังไงก็ฝาก #เดือนล่องหน ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ รักด้อมกะทิทุกคนจ้าาา~~

ล.โลกลัลล้า


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนล่องหน

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.457K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26,312 ความคิดเห็น

  1. #26295 กระต่ายบนดวงจันทร์. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 10:56
    พี่อินน่ารักมาก ขออยู่ด้อมพี่อินด้วยคนค่ะ555
    #26,295
    0
  2. #26267 258011 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 16:27

    เราก็อยากได้นะพี่อิน ขอสักตัวสิ

    #26,267
    0
  3. #26132 Heroiiiiin. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 01:43
    จะล่อน้องใช่มั้ย
    #26,132
    0
  4. #26097 pommys (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 14:26
    อิจฉาแฟนคลับพี่อิน
    #26,097
    0
  5. #26060 filmnaruepron (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:37
    อยู่ๆก็อยากได้ปลาตะเพียน!!!!!!
    #26,060
    0
  6. #26028 OhsehunB29 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 10:17
    น่ารักกกกกกกกก
    #26,028
    0
  7. #25980 mmymm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 12:19
    พี่อินน่ารักมากกกกกกก ;___;
    #25,980
    0
  8. #25901 Lolo02 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 14:47

    อยากได้ปลาตะเพียนของพี่อินจัง

    #25,901
    0
  9. #25900 ammy93 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 01:35
    ผมนี่ใส่เสื้อด้อมยืนรอปลาตะเพียนเลย ฮือออออ พี่อินนนน
    #25,900
    0
  10. #25896 laomaily (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 16:51
    อ่ยยยยยยย
    #25,896
    0
  11. #25857 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 18:29
    พี่อินซึนยังงัยฟะ คือโคดน่ารักกับน้องเลยอะ 5555555555555​
    #25,857
    0
  12. #25849 stparkteuk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 12:24
    งืออออ น่ารักกกก
    #25,849
    0
  13. #25820 Nrm-p (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 19:48
    มีใครจะปล่อยปลาตะเพียนไหม หรือ รับหิ้วก็ได้ ตัวละ1000เลยค่า 555
    #25,820
    0
  14. #25706 MINERVA09 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 22:27
    รู้สึกอยากพับปลาตะเพียนขึ้นมา...
    #25,706
    0
  15. #25564 prince_Lprince (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 11:10
    หาคนรับปลาตะเพียนแทนจร้า 5555
    #25,564
    0
  16. #25408 ขนมหวานคือชีวิต (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:49
    อะนะ เห้ออออ อิจฉาได้ป่ะ555
    #25,408
    0
  17. #25250 Minhwanpanwink (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 21:48
    ไม่ทำดาว่ะ รับรู้ถึงการมีอยู่ของกันและกันนะล่องหนคู่ เหมือนทั้งโลกเขาเห็นกันอยู่ 2 คน อย่าลืมไปต่อแถวเอาปลาตะเพียนนะ
    #25,250
    0
  18. #25233 686814123new (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 13:01
    ในโลกแห่งความเป็นจริงเราก็อยากเจอคนแบบอินน่ะ. ไม่อะไรมากมายแต่ใส่ใจงี้
    #25,233
    0
  19. #25215 130143m (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 22:52
    ไม่ต้องพูดเยอะก้ฟินได้
    #25,215
    0
  20. #25209 เพลิงไพลิน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 23:26
    อ่านแล้วยังนึกภาพทั้งคู่รักกันไม่ออกจริงๆ หรือผิดคู่วะ อ่านไปก็สับสนไปสงวารวินหนักมาก
    #25,209
    0
  21. #25202 RATCHA_ARS (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 18:11
    เว่ยยย ธรรมดาๆๆเนาะ แต่ก็ยังยิ้มตาม น่ารักๆๆๆๆๆ
    #25,202
    0
  22. #25135 กษิดิศ ปักษี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 18:51

    ...ทำไมรู้สึกอยากกรี๊ดดดด!!!!!....,
    #25,135
    0
  23. #25087 サクラ_39 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 19:11
    รู้สึกว่าไรท์Talkเยอะเกินไป//อ่านแล้วตาลาย
    #25,087
    1
  24. #25083 MaBaYu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 17:26
    งืออ ชอบความธรรมดาที่มีความไม่ธรรมดาซ่อนอยู่~
    #25,083
    0
  25. #25002 youngqueenDD (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 00:58
    ค่อยๆมองเห็นกันมากขึ้นแล้ว
    #25,002
    0