UNISTAR ☽ เดือน.ล่อง.หน ☽

ตอนที่ 4 : เดือนที่ 3 : เดือนที่อยากล่องหน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102,867
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,506 ครั้ง
    19 ส.ค. 61

UNI STAR   เดือน.ล่อง.หน

- เดือนที่ 3 : เดือนที่อยากล่องหน -



(เครดิตภาพ : wallpapernote)

 



         ว่ากันว่าหลายสิ่งในโลกใบนี้ เมื่อถือกำเนิดมาอย่างใด ก็ต้องเป็นอย่างนั้นเกือบตลอดไป


            อย่างเช่น ก้อนหินบนพื้นดินที่ไม่อาจลอยขึ้นฟ้าได้แบบดวงจันทร์


            หรือ อากาศที่ยังไงก็เป็นแค่อากาศ


            แล้วคนล่องหนอย่างผม...เมื่อไหร่จะได้เฉิดฉาย


            แค่กิจกรรมรับน้องวันแรกก็แป้กขนาดนี้


            กิจกรรมช่วงแรกเป็นการแนะนำตัวด้วยเกมสนุกๆ ให้ปีหนึ่งคณะบริหารให้นั่งเรียงแถวผลัดกันลุกขึ้นแนะนำตัว พูดชื่อจริง ชื่อเล่น แล้วก็หมุนตัวนิดหน่อย จากนั้นคนต่อไปก็จะต้องทวนชื่อคนก่อนหน้านี้ แล้วแนะนำตัวเองต่อไปกันเรื่อยๆ อย่างน้อยในวันนี้ก็ต้องจำชื่อคนข้างตัวได้


            แต่พอถึงคิวผม ผมอุตส่าห์ท่องชื่อเพื่อนคนก่อนหน้าอย่างตั้งใจ ปรากฎว่า...คนที่นั่งอยู่อีกข้างผม มันลุกแทรกผมเฉย ราวกับไม่รู้ว่าผมนั่งอยู่


            ผมโดนแซงคิวแนะนำตัว แถมรุ่นพี่ก็ไม่ได้คัดค้านอีกต่างหาก


            เกิดเป็นคนล่องหนมันช่างรันทดจริงๆ ผมได้แต่ปลงสังเวชตัวเอง


            “น้องๆ คะ เดี๋ยวจะให้พักสิบนาที พักดื่มน้ำ เข้าห้องน้ำให้เรียบร้อยนะคะ แล้วเดี๋ยวกลับมารวมกันอีกที พี่ๆ จะมาอธิบายเรื่องสมุดลายเซ็นรุ่นพี่”


            ผมถอนหายใจเบาๆ กิจกรรมแรกก็จบไปโดยที่ผมไม่ได้ทำความรู้จักกับใคร หรือแสดงตัวตนแม้แต่น้อย


            แถมพอผมตั้งใจจะเดินไปรับน้ำแดง แต่ก็โดนเพื่อนแย่งตัดหน้าไปอีก


            เอาเข้าไปกับความล่องหน แต่ผมก็ชินเสียแล้ว ผมเลยไปหยิบน้ำเปล่าที่วางอยู่ข้างๆ ซึ่งไม่ค่อยมีคนหยิบ ผมเดินไปหลบมุมตรงระเบียงมองต้นไม้ มันทำให้ผมก็รู้สึกสบายใจดี


            อาจเป็นเพราะความรู้สึกที่กลมกลืนไปกับธรรมชาติ มีเพื่อนเป็นท้องฟ้า ต้นไม้ และนกน้อย ไม่มีใครมาเปรียบเทียบ ไม่ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองแปลกแยกจากคนอื่น


            อ๊ะ พี่อินนี่นา


            ตอนที่ทำกิจกรรมผมไม่ได้สังเกตพี่อิน รู้สึกอีกทีพี่อินก็หายไปแล้วไม่รู้อยู่ไหน แต่ระหว่างพักผมก็มาเจอกับพี่อินอีกทีในสวนข้างตึก


            ผมอดสงสัยไม่ได้ว่า พี่อินไม่ไปดูรับน้องกับเพื่อนในรุ่นเหรอ


            แล้วพี่อินกำลังทำอะไรอยู่นี่


            ผมเห็นพี่อินกำลังเดินสำรวจรอบๆ มองดูนกกระจิบสร้างรังสูง มันร้องจิ๊บๆ เสียงสดใส พี่อินหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปสองสามครั้ง แล้วมองดูรูปในมือถือ จากนั้นพี่อินก็ปีนขึ้นไปบนกิ่งแรกของต้นไม้ แล้วถ่ายรูปนกน้อยอีกครั้ง


            ผมอดชื่นชมไม่ได้ว่า พี่อินมือนิ่งและเงียบมาก เจ้านกแทบไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่ามีคนมาถ่ายรูปใกล้ๆ พอพี่อินถ่ายเสร็จสักพักก็กระโดดลงมา


            ผมสะดุ้งเล็กน้อย เพราะจังหวะนั้นพี่อินก็สบสายตากับผมพอดี


            ระหว่างที่ผมกำลังลังเลชั่งใจว่าจะทำเนียนหันหน้าไปทางอื่นดีมั้ย พี่อินก็เอียงคอมองผมเล็กน้อย จากนั้นก็เดินไปอีกทาง


            ผมเผลอมองตามพี่อินไป นึกสงสัยว่าพี่อินจะไปไหน พี่อินเองก็มองผมตลอดเช่นกัน


            สักพักพี่อินก็หยุดเดิน พี่อินแสดงสีหน้าเคลือบแคลง จากนั้นก็ก้าวเดินถอยหลัง แล้วก็เดินหน้า แล้วก็ถอยหลัง โดยที่สายตายังมองผมอย่างประหลาดใจ


            หือ ผมขมวดคิ้ว พี่อินก้าวๆ ถอยๆ ทำไมกัน ออกกำลังกายยามสายหรือไร


            “ทำไมเห็น” สักพัก พี่อินก็กล่าวขึ้นมา


            “ห๊ะ?” ผมอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบมองซ้ายขวาหน้าหลัง ไม่แน่ใจว่าพี่อินพูดกับผมหรือเปล่า แต่รอบตัวผมกลับไม่มีใคร


            พี่อินพูดกับผมเหรอ หรือว่าผมมารบกวนเวลาส่วนตัวพี่อิน


            “อ่อ ตามสบายครับพี่ ไม่ต้องสนใจผมนะครับ เดี๋ยวผมก็ไปแล้ว” ผมรีบตอบทันที


            พี่อินมองผมอย่างพินิจสักพัก เมื่อเห็นว่าผมไม่ได้พูดอะไรต่อ พี่อินก็เลิกสนใจผม หันไปกดมือถือแทน


            “น้องๆ คะ หมดเวลาพักแล้วนะคะ”


            เสียงรุ่นพี่ปีสามตะโกนเรียก ผมก็เลยตระหนักได้ว่าคงต้องไปแล้วสินะ


            แล้วทำไมพี่อินถึงยังเอาแต่ถ่ายรูปแบบนั้นล่ะ


            “เอ่อ พี่ครับ พี่ไม่ไปช่วยงานพี่ปีสามเหรอครับ” ผมเผลอถามออกไป แล้วก็อยากกัดปากตัวเอง พี่อินเขาจะทำอะไรก็เรื่องของเขาสิ ไม่เกี่ยวกับผมสักหน่อย ผมมีสิทธิอะไรไปว่าเขา


            พี่อินนิ่งไปเล็กน้อย จากนั้นก็ย่อตัวลงถ่ายรูปต้นวัชพืชที่ขึ้นอยู่ตรงซอกกระเบื้อง


            “เดี๋ยวช่วย ทำอย่างอื่นอยู่” พี่อินตอบโดยไม่ได้มองผม


            “อย่างอื่น?” ผมไม่เข้าใจ ทำอย่างอื่นที่ว่าคือเดินชมนกชมไม้เหรอ


            “เขาให้อัพวันละสาม” พี่อินตอบสั้นๆ


            หา? วิธีการพูดห้วนๆ ของพี่อินทำให้ผมสับสน แต่สักพักพี่อินก็เดินไปอีกทาง ผมก็เลยไม่ได้ถาม เพราะผมก็ต้องไปนั่งรับน้องต่อด้วยเช่นกัน


            ตอนผมไปนั่ง พี่ๆ เขาก็เดินวนแจกสมุดเล่มสีดำ ผมก็เรียกพี่เขาประมาณสองรอบกว่าจะได้มา เพราะไม่งั้นพี่เขาคงมองไม่เห็นผมแน่นอน


            ผมเปิดสำรวจดู มันเป็นสมุดโน้ตสีดำที่มีตราคณะอยู่ตรงหน้าปก ในนั้นมีแต่กระดาษเปล่าๆ ผมชอบที่มีทำยางยืดแล้วมีเสียบปากกาลูกลื่นให้ด้วย


            “สมุดที่น้องๆ ถืออยู่นี้ คือ สมุดล่าลายเซ็นรุ่นพี่นะครับ” พี่ตองอธิบายผ่านโทรโข่ง “ในสมุดนี้น้องๆ ห้ามทำหายนะ หน้าที่ของน้องๆ คือต้องไปขอลายเซ็นกับรุ่นพี่ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยจะต้องมีชื่อจริง นามสกุล ชั้นปี คณะ และลายเซ็น พวกพี่จะขอเช็คความคืบหน้าในอาทิตย์ถัดไป”


            ล่าลายเซ็นรุ่นพี่งั้นเหรอ ผมก็เคยได้ยินชื่อกิจกรรมนี้มาบ้าง เพราะเคยศึกษาข้อมูลอยู่ รุ่นพี่บางคนก็ยอมเซ็นให้ง่ายๆ แต่บางคนก็ต้องทำอะไรแลกลายเซ็น คณะบริหารรุ่นนึงมีราวร้อยคน จะเอาลายเซ็นปีสองขึ้นไปให้ครบก็ตั้งสามร้อยคน ผมจะต้องทำให้ได้ แม้ผมเชื่อว่าต่อให้ได้ลายเซ็นมา รุ่นพี่บางคนก็คงลืมไปแล้วมั้งว่าเคยเซ็นให้ผม


            “เดี๋ยวพี่เนยจะมาพูดเรื่องการประกวดดาวเดือนของคณะบริหารนะครับ”


            พอได้ยินคำว่าประกวดดาวเดือนผมนี่หูผึ่งเลยทีเดียว เพราะพี่วุ้น...พี่สาวผมได้เป็นดาวคณะบัญชี พ่อแม่ผมภูมิใจสุดๆ เป็นที่รู้จักของเพื่อนๆ เป็นที่ชื่นชมของญาติๆ ใครๆ ก็ยินดีที่มีเพื่อนหรือญาติเป็นดาว


            แล้วคนจืดจางอย่างผม จะมีโอกาสบ้างมั้ยนะ เฮ้อ คงจะฝันสูงเกินไป


            “สวัสดีค่ะ พี่ชื่อพี่เนยเองนะคะ” พี่ผู้หญิงที่ผมเจอตอนลงทะเบียนแนะนำตัว


            “พี่รู้ว่าน้องๆ จะต้องสนใจกิจกรรมประกวดดาวเดือนกันแน่นอน ถามกันมาเยอะแยะเลย ปกติแล้วมหา’ลัยของเราจะจัดประกวดก่อนสอบมิดเทอม ดังนั้น แต่ละคณะก็จะต้องได้รายชื่อตัวแทนดาวเดือนช่วงต้นเทอมนั่นเอง”


            พอได้ยินว่าจะมีประกวดดาวเดือนทุกคนก็ฮือฮาทันที


            “พี่คะ” ปีหนึ่งคนนึงยกมือ “ถ้าคณะเราได้เป็นเดือนมหา’ลัย ก็จะมีสิทธิ์เข้าประกวดยูนิสตาร์ใช่มั้ยคะ”


            “ใช่แล้วค่ะ” พี่เนยยิ้มทันที “อย่างปีที่แล้ว วายุ เดือนวิศวะซึ่งชนะเป็นเดือนมหา’ลัย ก็ได้รับคัดเลือกเข้าประกวดระดับประเทศ จนกลายเป็นสมาชิกเดือนยูนิสตาร์”


            พอมีคำว่า ‘ยูนิสตาร์’ อยู่ในหัวข้อ เสียงน้องๆ กรี๊ดกร๊าดมากทีเดียว


            “น้องๆ เงียบๆ ก่อนค่ะ” พี่เนยถึงขนาดต้องปราม


            “อย่าเพิ่งกรี๊ดนะ เพราะว่าปีที่แล้ว ตอนประกวดยูนิสตาร์รุ่นที่ 4 เขาให้ยูนิสตาร์รุ่น 1-3 เป็นหนึ่งในกรรมการตัดสิน ดังนั้น มหา’ลัยเราก็เลยออกระเบียบใหม่ เรามุ่งหวังว่าปีนี้มหา’ลัยเราก็จะคว้าตำแหน่งยูนิสตาร์อีกรุ่น เพราะฉะนั้น...”


            ทุกคนต่างเงียบตั้งใจฟังกันสุดๆ รวมทั้งผมด้วย


            “การประกวดเดือนมหา’ลัยปีนี้ อินและวายุ จะเป็นกรรมการตัดสินค่ะ”


            กรี๊ดดดด!


            โอ้โห้ ยังไม่ทันขาดคำ สาวๆ ก็พากันกรี๊ดกร๊าดทันที แย่งกันพูดใหญ่เลยทำนองว่า เชียร์กรรมการได้มั้ย งวดนี้จะต้องไปดูกรรมการให้ได้ สารพัดเลย


            “พี่คะ แล้วคณะเราจะคัดดาวเดือนกันยังไงเหรอคะ” คำถามของน้องปีหนึ่งคนนี้ คงเป็นคำถามที่ทุกคนกำลังสงสัยอยู่เช่นกัน


            “พวกพี่ปรึกษากันเรียบร้อยแล้ว เรายกหน้าที่นี้ให้กับอินค่ะ”


            “พี่อินนนนน~!”


            แค่คำว่า ‘อิน’ ก็เรียกเสียงกรี๊ดได้มากมาย


            “ใช่แล้วจ้ะ เราจะไม่มีการประกวดในคณะอย่างเป็นทางการ แต่จะให้อินเป็นคนคัด และมีพี่ๆ กับอาจารย์ช่วยกันดู ดังนั้น น้องๆ ทุกคนต้องมารับน้องกันทุกวัน ห้ามโดดนะ พี่อินจะคอยสังเกตน้องๆ ที่มีแววอยู่ค่ะ”


            พอพี่เนยพูดแบบนั้น ทุกคนก็พากันหันไปดูรอบๆ


            “แล้วพี่อินอยู่ที่ไหนเหรอคะ” “นั่นสิ ไม่รู้เหมือนกัน” “อยากเจอพี่อิน” “พี่อินมามั้ย”


            “อยู่แถวนี้ล่ะค่ะน้อง อินเขาเป็นเดือนล่องหนไม่ใช่เหรอ” พี่เนยช่วยตอบให้


            ผมเองก็มองหาเช่นกัน พลางนึกเรื่องที่พี่อินมาคณะ แต่ไม่ได้ไปร่วมกิจกรรมอะไร ผมเข้าใจแล้ว ที่พี่อินว่างเดินชมนกชมไม้ ไม่ต้องทำหน้าที่อะไรเป็นพิเศษ นั่นก็เพราะได้รับหน้าที่ให้หาเด็กมาประกวดดาวเดือนสินะ


            แล้วพี่อินซึ่งจะเป็นบทบาทสำคัญในการคัดเลือกดาวเดือนคณะบริหาร ตอนนี้อยู่ไหนนะ... ผมพยายามมองหา จากนั้นผมก็เจอ อ่ะ พี่อินยังเดินถ่ายรูปอยู่ในสวน


            หือ ผมได้แต่เกาหัวอย่างสับสน ไหนพวกพี่เชียร์เขาบอกว่าพี่อินจะคัดเด็กมีแวว แต่พี่อินไม่เห็นมาดูเด็กเลยนี่นา ยังเดินถ่ายรูปต้นไม้อยู่เลย


            “เอาล่ะครับน้องๆ เคลียร์เรื่องการประกวดดาวเดือนแล้วนะครับ ต่อไปเดี๋ยวพี่ๆ จะจัดกลุ่มให้น้องๆ แยกไปตามฐานกิจกรรมต่างๆ กันนะ น้องๆ ลุกขึ้นยืนได้ครับ...”


            พอพี่ปีสามเริ่มมาจัดกลุ่ม เสียงน้องๆ ก็เริ่มพูดคุยกันโหวกเหวก ส่วนใหญ่ก็พูดเรื่องพี่อินจะเป็นคนคัดดาวเดือนนี่ล่ะครับ


            “เห้ยยย พี่อินอัพไอจี” จู่ๆ ก็มีปีหนึ่งคนหนึ่งพูดขึ้นมา ทำให้เพื่อนๆ รีบเปิดมือถือกันใหญ่เลย


            “จริงด้วย เห้ย นี่ต้นหูกระจง ต้นนั้นปะ” ทุกคนรีบชี้ไปทางระเบียง


            “กรี๊ดด พี่อินต้องอยู่แถวนั้นแน่เลย”


            จากนั้นพวกสาวๆ ปีหนึ่งก็พากันวี๊ดว้ายแล้ววิ่งกันไปดูอย่างรวดเร็ว


            “เดี๋ยวน้องครับ ไปไหนกัน” พี่เชียร์ก็พากันวุ่นวายตามไปด้วย เพราะน้องๆ แตกแถวกันหมด


            “ไหนอ่ะ พี่อินนน พี่อินอยู่ไหนนน” น้องๆ ตามหาพี่อินให้ว่อนกันใหญ่ จนเมินเสียงพี่เชียร์ไปชั่วขณะ


            ส่วนผมก็ได้แต่ยืนเขย่งๆ มองๆ ผมจำได้ว่า เมื่อกี้นี้พี่อินยังอยู่แถวนั้นนี่นา แต่ตอนนี้ผมหาไม่เจอแล้ว


            “ตอง อินมาจริงเปล่าอ่ะ” พี่เนยเดินไปปรึกษากับพี่ตอง พร้อมกับปีสามคนอื่นๆ


            “มาสิ กูโทรไปย้ำมันเมื่อวาน กูก็ตื้อให้มันเป็นพี่เชียร์มาสิบรอบละ แต่มันขอบาย มันไม่ชอบพูดเยอะ กูก็เลยบอกให้มันคัดน้องมาเป็นดาวเดือน มันก็โอเคล่ะ อินมันอาสาทำความสะอาดด้วย”


            “ห๊ะ อะไรนะ ไอ้อินจะทำความสะอาด!”


            “โห้ยย เสียดายอ่ะ หล่อๆ แบบอิน ให้มาเก็บกวาด” พี่เนยหัวเราะ


            “ว่าแต่ มึงโทรไปได้ไง มึงมีเบอร์ยูนิสตาร์เหรอ ค่ายมีนโยบายป้องกันความเป็นส่วนตัวแรงมากนิ”


            คำพูดของปีสามทำให้ผมนึกถึงข่าวนึงได้ ตอนนั้นเลโอยูนิสตาร์เคยโดนโทรมาก่อกวนบ่อยมาก เปลี่ยนเบอร์สามสี่รอบแล้วก็ยังไม่จบ จนตอนหลังค่ายเลยบังคับให้ใช้เบอร์ที่มีแค่ผู้จัดการกับครอบครัวเท่านั้นที่รู้ ถ้ายูนิสตาร์จะให้เบอร์ส่วนตัวกับเพื่อนคนไหน ก็ต้องบอกชื่อเพื่อนให้ค่ายรับรู้ด้วย เพื่อป้องกันไม่ให้เพื่อนบางคนแอบเอาเบอร์ไปเผยแพร่ต่อ


            “ไม่มีหรอกเบอร์ไอ้อิน โทรแชทเฟซเอาดิ แต่บางทีมันก็ไม่ค่อยรับนะ ทิ้งข้อความไว้มันก็ลืมโทรกลับออกจะบ่อย แต่ถ้าโทรไปย้ำกับผู้จัดการอินคือได้ชัวร์ๆ”


            “ห๊ะ ผู้จัดการโปรเจ็คยูนิสตาร์น่ะเหรอ”


            “ใช่ เบอร์ติดต่อ for work ที่ขึ้นตรงไอจีอ่ะ”


            “โห้ย แต่ก็เข้าใจล่ะ เฟซบุ๊คไอ้อินเคยเล่นบ้างเปล่า เห็นขึ้น 7วันแอคทีฟที”


            “ทวิตก็นานๆ เล่นทีเหมือนกัน”


            “เห็นอินเล่นแต่ไอจี แต่ก็โพสต์อย่างเดียว ไม่เคยเช็คกล่องข้อความ แต่อ่านคอมเมนท์นะ”


            “ไลน์ก็ไม่มี เบอร์ก็ไม่ให้ ตัวก็ไม่ค่อยเจอ ไม่รู้เลยว่ามันอยู่ไหน”


            นั่นสิ พอฟังพวกพี่ปีสามพูดคุยกัน ผมก็เริ่มสงสัยพี่อินไปไหนแล้วนะ ผมก็เลยกวาดตามองรอบๆ


            ผมเบิกตาโตเล็กน้อย เมื่อเห็นพี่อินกำลังเดินเก็บแก้วน้ำพลาสติกกับซองขนมที่โต๊ะอาหาร ซึ่งพวกน้องๆ หลายคนกินแล้วก็วางทิ้งไว้ แล้วก็หยิบไม้กวาดมากวาดพื้นอีกด้วย


            ผมมองพี่อินความด้วยรู้สึกแปลกประหลาดใจ


            ปกติแล้วพวกคนดัง เขาคงไม่มาทำงานแบบนี้กันหรอก คงอยากจะทำงานที่เด่นๆ มีคนรู้จักเยอะๆ แถมทำแล้วมีแต่คนรักคนชอบคนสนใจ


            พี่อินทำให้ผมนึกถึงตัวเองสมัยเรียนมัธยม งานกีฬาสีที่เพื่อนๆ ได้เป็นพี่เชียร์ ได้เป็นนักกีฬา ได้เป็นเชียร์ลีดเดอร์ ส่วนคนจืดจางอย่างผม แม้จะร่วมหรือไม่มา ก็ไม่มีใครรับรู้อยู่ดี ผมก็เลยได้แต่ทำงานที่คนอื่นเขาไม่อยากทำกัน นั่นคือ งานเก็บกวาด


            พี่อินกำลังทำงานแบบเดียวกับที่ผมเคยทำ


            แต่ที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมคนระดับพี่อินถึงเลือกที่จะทำงานแบบนี้


            “อ๊ะ เมื่อกี้โต๊ะยังสกปรกอยู่ ตอนนี้สะอาดแล้ว” จู่ๆ พี่ปีสามที่คอยแจกน้ำก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ


            “ใครเก็บโต๊ะอ่ะ ใครกวาดพื้นด้วย นายเหรอ”


            “เปล่า ไม่ใช่เรานะ เหมือนเห็นแวบๆ ว่ามีคนมาทำนะ ภารโรงมั้ง”


            ผมมองพี่อินซึ่งกำลังยืนซักผ้าที่เช็ดโต๊ะอยู่ตรงก๊อกน้ำ ที่พวกพี่เขาไม่เห็นพี่อินคงเพราะพี่อินทำทุกอย่างเงียบๆ ทำตอนที่คนอื่นกำลังยืนคุยกันอยู่ พอหันมาอีกที พี่อินก็ไปที่ก็อกน้ำแล้ว


            “เห้อ คนดังแถมล่องหนแบบไอ้อินก็ดีนะ หาเรื่องอู้ได้สบาย” จู่ๆ ก็มีรุ่นพี่คนนึงพูดขึ้นมา


            “ไม่เอาดิ กูเชื่อใจอิน ถ้ามันบอกมันจะทำ มันก็ทำจริงเว้ย” พี่ตองออกตัวปกป้อง


            “ใช่ เราเคยทำงานกลุ่มกับอินนะ อินไม่ค่อยพูด แต่สั่งอะไรก็ทำ มาตามนัดตลอด ส่งงานตรงเวลา งานเนี้ยบมากด้วย” พี่เนยช่วยเสริม


            “เออ กูรู้ แค่บ่นไปงั้น”


            ผมได้ยินที่รุ่นพี่พูด แล้วพี่อินซึ่งเพิ่งซักผ้าเสร็จแล้วหยิบม๊อปมาถูพื้นต่อ


            สิ่งที่ผมได้เห็นวันนี้ คือ พี่อินเป็นคนแปลก


            ผมน่ะ เบื่อชีวิตล่องหนเต็มที่ ถ้าเลือกได้ ผมก็อยากจะเป็นคนโดดเด่นบ้าง ในขณะที่พี่อินมีคนสนใจมากมาย แต่กลับเลือกที่จะล่องหน ทำงานหลายอย่างด้วยความตั้งใจ แต่ไม่เคยให้ใครได้รับรู้


            จู่ๆ ผมก็มีความคิดบางอย่างผุดขึ้นมา


            ผมอยากรู้จักพี่อินให้มากขึ้น


☽☽☽☽☽☽☽☽☽




Writer's Talk

จะบอกว่านิยายเรื่องเก่าเรามีอัพตอนพิเศษบอกเล่าที่มาที่ไปของโปรเจ็ค UNISTAR ด้วยนะคะ สามารถไปอ่านกันได้เลย

อ่านแล้วเป็นไงก็สามารถไปคุยที่แฮชแท็กของนิยาย หรือ มาคุยกันที่ #เดือนล่องหน ได้เลยจ้า


Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย

https://writer.dek-d.com/colourfulearth/story/viewlongc.php?id=1555598&chapter=68


Unknown Romance ใครจีบผม 

https://writer.dek-d.com/colourfulearth/story/viewlongc.php?id=1672196&chapter=41


https://writer.dek-d.com/colourfulearth/story/viewlongc.php?id=1672196&chapter=42



ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามและส่งคอมเมนท์กันมานะคะ รู้สึกดีใจจังที่ผู้อ่านชอบและรอติดตามอยู่ ดีใจมากเลย จะพยายามมาอัพอย่างสม่ำเสมอนะคะ 


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนล่องหน

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า


  





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.506K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26,312 ความคิดเห็น

  1. #26093 pommys (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 13:44
    พี่อินน่ารักมาก
    #26,093
    0
  2. #26056 filmnaruepron (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:55
    ตอนม.ต้นจืดจางมากกกก แบบอยู่กับเพื่อนในห้องสองปีมีเพื่อนสนิทอยู่คนเดียว มีคนที่คุยได้แค่หัวหน้าห้องกับรอง เคยเดินออกไปเข้าห้องน้ำทั้งๆที่ครูสอนอยู่พอเดินเข้ามา ครูมองแว๊บนึงแล้วก็กลับไปสอนต่อนี่ก็คิดว่าครูไม่ว่าก็นั่งลง(เตี้ยมากแต่นั่งหลังห้อง) พอเพื่อนอีกคนเดินเข้าห้องอาจารย์ด่าจ้าเราก็แบบ....เมื่อกี้จารย์มองเห็นกูเปล่าวะ? แล้วพีคสุดคทอภาคบ่ายเรียนวิทแล้วครูไม่มาเราก็หลับตื่นมาอีกทีเห็นเพื่อนเดินขึ้นห้องเราก็แบบ "แกครูวิทย์สั่งงานไว้ป่ะ" เพื่อน "สั่งบ้าไรจารย์ไม่มาเออแล้วทำไมขึ้นห้องมาก่อน" กูก็แบบขึ้นห้องไรวะกูก็นอนอยู่ตรงนี้พอมองเวลากูนอนกินคาบพละด้วยจ้า ดีที่ครูไม่เช็คชื่อแต่แปลกถึงครูไม่เช็คชื่อแต่ก็ต้องมีคนไปฟ้องครูป่ะแบบครูค่ะคนนี้ไม่มาเรียนค่ะไรงี้ แต่ทุกคนคือลืมกู.....
    #26,056
    3
    • #26056-2 Jiang-litiang(จากตอนที่ 4)
      30 เมษายน 2563 / 19:20
      เราก็เป็นจนได้ฉายาว่ามนุษย์เย็นชาล่องหน
      #26056-2
    • #26056-3 ploy0878997547(จากตอนที่ 4)
      11 สิงหาคม 2563 / 20:01
      นี้แหละล่องหนของจริง5555+
      #26056-3
  3. #26014 OhsehunB29 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 16:04
    เ-้ยยยย พี่อินอยู่แค่นี้เอง
    #26,014
    0
  4. #25989 itnn / Shining Aun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 19:48
    เอาจริงๆการล่องหนก็ไม่เกินจริงนะ นี่ก็เป็น 555555555
    #25,989
    0
  5. #25960 เขาเรียกฉันว่าเต่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 20:26
    พี่อินไม่ใช่ผีใช่มั้ย
    #25,960
    0
  6. #25818 14642250 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 17:19
    อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกตรงกับตนเองจังเลย....
    #25,818
    0
  7. #25771 loveseriesY (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 17:00
    คนนะไม่ใช่ผี อะไรจะมองข้ามได้ขนาดนี้ 55
    #25,771
    0
  8. #25720 lio99 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 15:50
    ทำไมรู้สึกเขินพี่อินขึ้นมาเว้ย
    #25,720
    0
  9. #25704 MINERVA09 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:50
    ชอบความไม่แสดงตัวตนของพี่จัง
    #25,704
    0
  10. #25689 View_Aranya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 11:10
    เอาจริงๆ ถ้าเป็นเรื่องจริงนี่ตาถั่วมากนะ เว่อร์มาก 5555
    #25,689
    0
  11. #25560 prince_Lprince (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 09:48
    ยิ่งกว่าผ้าคุมล่องหน
    #25,560
    0
  12. #25402 ขนมหวานคือชีวิต (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 23:35
    เงิบ555 เดินหน้าถอยหลัง555 พี่อินเอ้ย555
    #25,402
    0
  13. #25246 Minhwanpanwink (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 20:33
    พี่อินคือตลกอ่ะทำไรก็ไม่มีคนเห็นแล้ววินแม่งเห็นตลอดล่าสุดเก็บโต๊ะเก็บขยะเองแล้ว55555
    #25,246
    0
  14. #25131 กษิดิศ ปักษี (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 17:05
    รู้สึกเหมือนน้องจะได้เป็นรุ่นต่อไปไงไม่รู้สิ~~
    #25,131
    0
  15. #24874 mmamaexx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 15:12
    พี่อินจะเอาน้องเป็นเดือนมั้ยนะ
    #24,874
    0
  16. #24788 มูตี้ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 20:22
    Many thanks!!
    #24,788
    0
  17. #24141 ojay2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 21:41
    อยากรู้จักกกกให้มากขึ้นนน
    #24,141
    0
  18. #23597 MindGmini (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 22:25
    นี่เราแอบคิดนะว่าวินจะได้เป็นยูนิสตาร์รุ่นถัดไปป่ะเนี่ย55555
    #23,597
    0
  19. #23579 97line (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 20:37
    น้องจะได้เป็นเดือนคณะแบบพี่อินไหมคะ
    #23,579
    0
  20. #23487 pcy921 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 09:12
    สนใจพี่อินใช่ไหมคะ
    #23,487
    0
  21. #23310 เจ้าชายสีเทา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 13:59
    สายล่องหนของแท้เลยพี่อินน
    #23,310
    0
  22. #22454 Jink_chan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 01:11
    พอดีมากกกกก จังหวะพี่อินคือดีจริงๆ 55555
    #22,454
    0
  23. #22347 soul_hyukjae (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 05:19
    ความคิดในหัวคือ อะไรจะจังหวะซิทคอมขนาดน้านนน ชีวิต
    #22,347
    0
  24. #19804 lills (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 13:05
    พี่อินน่ารัก
    #19,804
    0
  25. #19268 JaoJean (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 00:10
    ฮั่นน่อวว
    #19,268
    0