UNISTAR ☽ เดือน.ล่อง.หน ☽

ตอนที่ 36 : เดือนที่ 35 : เดือนอิสระ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 131,885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,595 ครั้ง
    6 ก.ย. 61

UNISTAR   เดือน.ล่อง.หน

- เดือนที่ 35 : เดือนอิสระ -



(เครดิตภาพ : interfacelift.com)

           



            ผมอยากเป็นยูนิสตาร์ เพราะผมอยากอยู่กับพี่อิน


            นั่นคือคำตอบที่อยู่ในใจผม


            ถ้าถามถึงสิ่งที่ผมควรจะตอบ ผมควรจะบอกว่า ผมอยากเป็นยูนิสตาร์ ด้วยเหตุผลอื่นที่ไม่เกี่ยวกับพี่อิน เหตุผลอะไรก็ได้ตามแต่ผมจะเรียบเรียงหาคำพูดสวยหรู ให้ทุกคนคล้อยตามผม เชื่อมั่นในตัวผม และประทับใจในตัวผม


            บางทีอาจจะมีคนโหวตให้ผมมากขึ้น จนผมกลายเป็นยูนิสตาร์ก็เป็นได้


            นั่นคือสิ่งที่ผมควรจะตอบ


            แต่ว่าทำไมกัน...แค่จะพูดออกไปก็รู้สึกเหมือนเสียงมันหายไปหมด ผมไม่สามารถพูดออกมาได้เลยสักคำ


            คำตอบในใจกับคำตอบที่ควร มันไปคนละทาง


            “เวลาเดินอยู่นะครับน้องวิน” เลโอกล่าวกดดันผม


            ผมมองหน้าพี่อิน สีหน้าพี่อินดูกังวลม สายตาพี่อินยากจะบ่งบอกความคิด แต่สิ่งที่พี่อินทำคือส่งสัญญาณให้ผมด้วยการส่ายหน้า


            ผมอึ้งไปเล็กน้อย พี่อินต้องการให้ผมปฏิเสธคำถามของพี่เลโอ


            ทว่า...แค่คิดว่าจะต้องปฏิเสธ ผมกลับยิ่งเจ็บปวดเหลือเกิน


            “ผมไม่...” ผมพูดออกไมค์ แต่สักพักเสียงมันก็ติดขัด


            แค่จะพูดว่า ผมไม่ได้อยากเป็นยูนิสตาร์เพื่ออยู่กับพี่อิน ผมก็ทำไม่ได้ เพราะมันคือความจริง


            ใช่แล้ว ถึงก่อนหน้านี้ ผมเคยคิดว่าอยากจะลองอยู่กลางแสงไฟ อยากจะลองเป็นพลังให้คนอื่น ถ้าผมจะเป็นเดือน ผมก็อยากเป็นเดือนอย่างพี่อิน แต่พอที่ผมรับรู้ความรู้สึกในใจ มันทำให้ผมก็ตระหนักได้ว่า บางทีลึกๆ แล้ว ผมก็อาจแค่อยากเป็นยูนิสตาร์ เพราะผมอยากอยู่ใกล้พี่อิน


            ผมอาจจะโกหกทุกคนได้ แต่ผมไม่สามารถโกหกตัวเองได้เลย


            ได้เป็นยูนิสตาร์แล้วยังไงต่อล่ะ ผมจะต้องจมอยู่กับคำโกหกนี้ไปตลอด


            ผมคิดแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ผมรู้สึกหนักหน่วงใจมาตลอด ตั้งแต่ที่ผมแถลงการณ์ ว่าผมไม่ได้ชอบผู้ชาย ผมไม่ได้คิดกับพี่อินเกินเลย ผมหลอกทุกคนว่าผมไม่ได้คิดอะไรกับพี่อิน ทั้งที่มันเป็นความจริง


            ขอโทษนะครับพี่อิน ขอโทษนะครับทุกคนที่เชียร์ผม ผมข่มตาลง ผมอาจจะทำให้ทุกคนผิดหวัง แต่ผมก็ไม่ทำให้ทุกคนต้องเสียหาย หรือต้องช่วยผมปิดบังความจริงอีก


            ทุกอย่างผมจะขอรับมันไว้เอง


            “ครับ พี่เลโอพูด...ถูกต้องแล้วครับ” ผมตัดสินใจตอบ ท่ามกลางเสียงตกใจของกลุ่มผู้ชม


            พี่อินเบิกตาโตอย่างตกใจ เช่นเดียวกับยูนิสตาร์คนอื่นๆ ยกเว้นพี่ซีที่ยิ้มมุมปาก ส่วนพี่เลโอยังคงสีหน้าเป็นปกติ


            “น้องพูดแบบนี้ แสดงว่าเหตุผลของน้องคืออยากอยู่กับน้องอินจริงๆ ใช่มั้ยครับ” พี่เลโอถามย้ำ  ผมก็รวบรวมสติแล้วกล่าวตอบ


            “ก่อนหน้านั้น ผมเคยเป็นคนจืดจาง ผมเคยมีความฝันว่าอยากจะลองอยู่ท่ามกลางแสงเหมือนดวงเดือน จนกระทั่งผมได้เจอพี่อิน พี่อินเป็นแรงบันดาลใจให้ผม ทำให้ผมเริ่มมองเห็นคุณค่าในตัวเอง ทำให้ผมรู้ว่า ถ้าเรามั่นใจในตัวเอง มันก็ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ แรกเริ่มผมอยากจะส่งต่อพลังนี้ที่ผมได้รับจากพี่อิน เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้ทุกคนต่อไป เหมือนกับที่พี่อินได้บอกว่า ความสุขที่ได้ส่งต่อให้ผู้อื่น จะเป็นความสุขที่อยู่ในนี้ตลอดไป...”


            ผมพูดแล้วมองพี่อิน พี่อินก็มองสบตาผมด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย


            “แต่ว่า...” ผมพูดต่อไป “ตอนหลังที่ผมได้รู้จักพี่อินมากขึ้น ผมถึงได้เพิ่งเข้าใจความรู้สึกในใจตัวเอง ความรู้สึกที่มีต่อพี่อิน มันพิเศษมากกว่านั้น”


            “น้องชอบน้องอินเหรอครับ” พี่เลโอถามตรงไปตรงมา จนทำให้ผมมือสั่นไปหมด แต่ผมกลับไม่สนใจบรรยากาศรอบตัวใดๆ ผมสนใจแต่เพียงว่า ในใจผมมันพูดอะไร


            “ผมต้องขอโทษด้วยครับ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมไม่ได้พูดความจริง ตอนนั้นพี่อินช่วยออกมาแถลงข่าวปกป้องผมและผมตอนนั้นก็กลัวว่าจะทำให้ทุกคนผิดหวัง แต่หลังจากที่ผมแก้ตัวไป ถึงเรื่องทุกอย่างจะผ่านพ้นไปได้ แต่ผมกลับไม่มีความสุขเลย...”


            ผมพูดไปก็รู้สึกเจ็บปวดเหลือเกิน


            “ผมชอบพี่อินครับ...” เสียงผมสั่น “ไม่ใช่ในฐานะรุ่นพี่รุ่นน้อง แต่ผมชอบพี่อิน...เพราะพี่อินคือพี่อิน ที่เป็นแรงบันดาลใจให้ผม เป็นพลังให้กับผม และทำให้ผมรู้สึกสบายใจทุกครั้ง ที่ได้อยู่ใกล้พี่อิน...”


            ผมพูดแล้วมองพี่อินไปด้วย พี่อินตอนนี้มีท่าทีตื่นตระหนกอย่างมาก ผมได้ยินเสียงก่นด่าผมจากกลุ่มแฟนคลับพี่อิน แต่ผมก็ยังฝืนยืนทรงตัว พยายามควบคุมสติอารมณ์ตัวเองไว้ให้ได้


            พี่เลโอพยักหน้ากับคำตอบผม เหลือบมองไปที่กลุ่มด้อมกะทิซึ่งกำลังวุ่นวาย แล้วหันกลับมามองผม      

     

            “น้องรู้ใช่มั้ยครับ คำตอบของน้อง จะทำให้น้องมีแอนตี้แฟน และอาจทำให้น้องไม่ได้เป็นยูนิสตาร์”


            “รู้ครับ” ผมตอบอย่างหนักแน่น แต่มือที่ถือไมค์แทบประคองไว้ไม่อยู่


            “แล้วทำไมถึงยังเลือกที่จะตอบแบบนั้นครับ” เลโอถามต่อ


            “เพราะว่า...” ผมตอบ “ผมอาจโกหกทุกคนได้ แต่ผมโกหกความรู้สึกตัวเองไม่ได้ครับ ผมทำไม่ไหวจริงๆ”


            ผมหยุดพูดไปสักพัก พยายามเรียบเรียงคำพูด ทั้งที่รู้สึกอยากจะหนีลงจากเวที ณ ตอนนี้เลย


            “ต่อให้ผมโกหกแล้วได้เป็นยูนิสตาร์ แต่ถ้าผมต้องแบกความรู้สึกผิดนี้ไปตลอดชีวิต ผมขอเลือกสละทุกอย่าง ยอมถูกคนทั้งประเทศรังเกียจ แล้วพูดความจริงดีกว่าครับ”


            “แล้วน้องคิดว่ากับแค่พูดความจริง แต่ต้องแลกกับทุกอย่าง มันคุ้มแล้วหรือครับ” เลโอถามผมอีกรอบ ทำให้ผมส่ายหน้าเบาๆ


            “ไม่ได้คุ้มหรอกครับ” ผมตอบเสียงสั่น “แต่ผมแค่...โกหกต่อไปไม่ได้แล้วจริงๆ ผมทำไม่ได้ครับ เพราะผมไม่เคยมีความสุขกับคำโกหกนี้เลย”


            ผมพูดไปก็เริ่มรู้สึกเหมือนน้ำตาคลอ แย่จริง ผมจะมาร้องไห้ตอนนี้ยังไม่ได้นะ         


            ผมเหลือบมองพี่อิน พี่อินกำลังแสดงสีหน้าเคร่งเครียดและร้อนรน ทำให้ผมนึกขึ้นได้ว่า ผมจะไม่ให้พี่อินต้องมาเสียหายไปกับผมด้วย


            “แต่พี่อินไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้นะครับ” ผมรีบพูดทันที


            “พี่อินดีกับผมในฐานะรุ่นน้องมาตลอด” พอพูดแล้ว น้ำตาผมก็ไหลออกมา


            “พี่อินไม่เคยคิดกับผมมากกว่านั้น พี่อินไม่ได้ชอบผม แต่พี่อินเป็นคนดีมาก ไม่เคยปฏิเสธหรือรังเกียจผม ทุกอย่างเป็นความผิดของผมเองครับ ผมอยากให้ด้อมกะทิทุกคนเข้าใจ และถ้าผมทำให้ทุกคนลำบากใจ ต่อจากนี้ไป ผมก็ยินดีที่จะอยู่ห่างจากพี่อิน”


            พี่อินมองผมอย่างสับสน พี่อินส่ายหน้าเบาๆ ให้ผมเห็น ผมไม่รู้ว่าพี่อินไม่อยากให้ผมพูดต่อ หรือพี่อินไม่ชอบที่ผมพูดกันแน่ แต่ผมก็ยังพูดต่อไป


            “ในวันนี้ ผมพูดทุกสิ่งที่ค้างคาใจ ผมอยากขอโทษทุกคนจากใจจริง ทั้งคนที่เชียร์ผม และคนที่ให้กำลังใจผม ทุกคนมีสิทธิ์จะเกลียดผม ผมเข้าใจครับ ผมรู้ตัวดี คนอย่างผม ที่เคยโกหกไปแล้วครั้งหนึ่ง ก็คงไม่คู่ควรกับตำแหน่งยูนิสตาร์ และยิ่งไม่คู่ควรกับพี่อิน ผมควรเจียมตัวมากกว่านี้ ผมขอโทษครับ”


            พอผมพูดจบก็มีเสียงอื้ออึงจากกลุ่มคนดูจนจับใจความไม่ได้ พีดีกวางแสดงสีหน้าเคร่งเครียด พี่นทีกับพี่วายุก็อึ้งไปไม่น้อย มีเพียงพี่ซีและพี่เลโอที่แสดงท่าทีปกติ


            “อะไรนะครับน้องอิน...” พี่เลโอหันไปพูดกับพี่อิน แต่เสียงมันยังออกไมค์


            ผมเห็นพี่อินพูดบางอย่างกับเลโอด้วยสีหน้ากระวนกระวาย แต่เพราะอยู่ไกลเกินไป ผมจึงไม่ได้ยินว่าพี่อินพูดอะไร


            พอเลโอคุยกับพี่อินสักพัก เลโอก็เลิกคิ้วเล็กน้อย


            “น้องอินอยากจะพูดอะไรกับน้องวินเหรอครับ...” เลโอเอ่ยด้วยรอยยิ้ม


            “ขอโทษด้วยนะครับน้องอิน ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงตอบคำถามของน้องอาชวิน นอกจากผมแล้ว น้องอินและคนอื่นๆ ก็ไม่มีสิทธิ์ออกความเห็นหรือช่วยน้องนะครับ”


            พี่อินขมวดคิ้วเล็กน้อย ทำหน้าลำบากใจและหันมามองผมอย่างกังวลใจ


            “คำถามสุดท้ายแล้วนะครับ” เลโอเอ่ยออกไมค์อีกครั้ง


            “ในเมื่อน้องพูดมาขนาดนี้ แสดงว่า น้องเลิกหวังเป็นยูนิสตาร์แล้วใช่มั้ยครับ”


            คำถามของพี่เลโอ ทำให้ผมได้แต่ฝืนยิ้มกลับไป


            “สำหรับผมแล้ว พี่อินและยูนิสตาร์เป็นเหมือนแสงสว่าง ที่ทำให้ผมมีพลังจนสามารถก้าวมาถึงจุดนี้ ถ้าหากผมเป็นคนทำลายแสงสว่างนั้น ทำลายแฟนคลับที่เป็นพลังงานให้แสงสว่าง แล้วตัวผมจะมีพลังก้าวเดินต่อได้อย่างไร...”


            ผมโค้งก้มหัวลงให้กับทั้งคณะกรรมการและผู้คนทุกคน


            “ทั้งหมดบนเวทีนี้เป็นความรู้สึกจากใจจริงของผม ต่อจากนี้ไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผม...อาชวิน ขอรับความผิดนี้ไว้แต่เพียงคนเดียว และยอมรับทุกการตัดสินของทุกท่านครับ”


            “เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณครับ” เลโอเอ่ยขอบคุณผม เป็นการจบรอบตอบคำถาม ทว่าบรรยากาศตอนนี้กลับอลหม่านเหลือเกิน จนพิธีกรต้องรีบออกมาแก้สถานการณ์


            “ขอบคุณสำหรับน้องอาชวินในรอบตอบคำถามนะครับ หลังจากนี้ ก็จะเข้าสู่การลงคะแนนตัดสินแล้วนะครับ ทางเว็บยูนิสตาร์ของเราทำการเปิดสิทธิ์การโหวตเพิ่มให้กับทุกแอคเคาท์แล้ว ผู้ชมทุกท่านสามารถลงคะแนนได้เลย


            “เราพักกันสักครู่ แล้วมาดูผลการตัดสินของคณะกรรมการหลังจบโฆษณาครับ”


            พิธีกรประกาศโฆษณา 10 นาที ให้เดือนผู้เข้าประกวดทุกคนไปพักเบรกได้ชั่วคราว รวมทั้งยูนิสตาร์ด้วย ทันทีที่เข้าช่วงเบรก ผมเห็นพี่อินรีบลุกจากที่นั่ง แล้วเดินเข้าไปคุยอะไรบางอย่างกับพี่ซี พี่ซีแสดงสีหน้าประหลาดใจ จากนั้นพี่อินกับพี่ซีก็ปลีกตัวเดินออกไปคุยกันที่อื่น


            พีดีกวางก็เดินอ้อมเวทีเข้ามาคุยกับเลโอด้วย แต่ผมไม่รู้ว่าคุยอะไรกัน


            “วิน! บ้าไปแล้วเหรอ” พอพักเบรก โอ้ตก็เข้ามาคุยกับผมทันที


            “นายชอบพี่อินงั้นเหรอ แล้วทำไมต้องพูดออกไปนั้น แบบนี้นายไม่แย่เหรอ...” โอ้ตดูเป็นห่วงผมมากจริงๆ


            “ก็แย่น่ะสิ” ผมไม่รู้จะทำไงแล้ว หลังจากอดกลั้นมาตลอด ผมก็ปล่อยโฮออกมาทันที ทำให้โอ้ตกใจแล้วรีบปลอบผม เดือนคนอื่นๆ เห็นสภาพของผม ก็มองดูด้วยความรู้สึกที่ทั้งเวทนาและสงสาร


            “วินไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมาก เดี๋ยวประกาศผลรายการก็จบแล้ว” โอ้ตไม่รู้จะปลอบผมยังไง จึงได้แต่ตบไหล่ผมเบาๆ


            ผมได้แต่ยืนร้องไห้อยู่อย่างนั้น โอ้ตช่วยเอาทิชชู่มาซับน้ำตาให้ผม จนกระทั่งทีมงานมาบอกว่าใกล้หมดเวลาเบรกแล้ว ทุกคนต้องกลับขึ้นบนเวที


            พอทุกคนกลับไปยืนบนเวที ยูนิสตาร์กลับมานั่งตามปกติ ผมเห็นสีหน้าของพี่อินดูนิ่งกว่าเมื่อตะกี้ แต่พี่อินก็มองผมตลอดไม่ละสายตา ทำให้ผมเป็นฝ่ายไม่กล้าสู้หน้าพี่อิน


            หลังจบงานวันนี้แล้ว ผมคงไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าพี่อินอีกแล้ว


            “กลับเข้าสู่การประกวดเดือนมหาวิทยาลัยระดับประเทศ UNISTAR Contest รุ่นที่ 5


            “ในตอนนี้ทีมงานได้รวบรวมคะแนนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะปิดการโหวตทางออนไลน์นั้น เราจะมาดูผลการตัดสินคร่าวๆ ของคณะกรรมการกันก่อนนะครับ”


            เป็นธรรมเนียมที่เริ่มมาตั้งแต่ปีที่แล้ว เวลาประกาศผลคะแนนของคณะกรรมการ จะแสดงให้เห็นว่ากรรมการคนไหน ได้เลือกให้คะแนนสูงสุดกับใคร คล้ายกับการยอมรับกรายๆ ว่ายูนิสตาร์หรือพีดีคิดว่าใครเหมาะกับตำแหน่งมากที่สุด ในปีนั้นพี่เลโอกับพีดีกวางเลือกพี่วายุ ส่วนพี่ซีกับพี่อินเลือกพี่นที


            แต่อย่างที่รู้กันก็คือ สมาชิกยูนิสตาร์จะไม่สามารถให้คะแนนน้องที่มาจากมหา’ลัยเดียวกันได้ พี่เลโอพี่นทีไม่มีสิทธิ์เลือกโอ้ต พี่อินพี่วายุไม่มีสิทธิ์เลือกผม คะแนน 30% จากยูนิสตาร์ของผมกับโอ้ตจะถูกคิดเฉลี่ยจากยูนิสตาร์ที่มาจากมหา’ลัยอื่นแทน


            “ขอทีมงานเชิญแสดงการเลือกคะแนนสูงสุดจากคณะกรรมการได้เลยครับ” จากนั้นบนฉากเวทีก็ปรากฎรายชื่อยูนิสตาร์ทุกคนรวมทั้งพีดีกวาง


            ภายในพริบตา ก็ปรากฏชื่อเดือนผู้เข้าประกวดที่ได้รับคะแนนสูงสุดจากกรรมการแต่ละคน


            และทันทีที่ชื่อปรากฏ ก็บังเกิดเสียงฮือฮาก็ดังลั่นไปทั่วฮอลล์ ผมเองถึงขนาดเบิกตาโตอย่างตกใจ กะพริบตาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนมั่นใจว่านี่คือความจริง ไม่ได้มองผิดไป เพราะคะแนนนี้มัน...


         Highest Score ผู้ที่ได้รับคะแนนสูงสุดจากคณะกรรมการ


           PD กวาง                          : วิน (XU)

           UNISTAR ซี                    : ซัน (XYU)

         UNISTAR เลโอ              : วิน (XU)

           UNISTAR อิน                 : ซัน (XYU)

           UNISTAR นที                 : วิน (XU)

           UNISTAR วายุ                : ซัน (XYU)


            นี่เป็นไปได้ยังไงกัน ผมยังไม่อยากจะเชื่อภาพที่เห็น ผมได้รับคะแนนโหวตสูงสุดจากกรรมการถึง 3 คนเลยเหรอ


            ทั้งที่ผมตอบคำถามแบบนั้นไปแท้ๆ ทำไมล่ะ ทำไมกัน ผมไม่เข้าใจเลย


            พอผมหันไปมองเหล่ากรรมการยูนิสตาร์อย่างตกตะลึง พี่เลโอและพี่กวางส่งยิ้มให้ผมด้วย แต่พี่อินกลับเป็นฝ่ายแสดงสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาแทน

(ต่อจ้า)

            “และผลคะแนนสูงสุดก็เป็นที่ประกาศเรียบร้อยแล้ว” พิธีกรเอ่ย


            “เราลองไปฟังความคิดเห็นจากเหล่าคณะกรรมการกันเลยดีกว่าครับ ว่าทำไมถึงได้เลือกน้องเดือนคนนี้เป็นคะแนนสูงที่สุด ขอเริ่มจากพีดีกวางก่อนเลยครับ”


            พีดีกวางมองผม จากนั้นก็พูดออกไมค์


            “ผมเลือกน้องวิน เพราะน้องวินทำให้ผมนึกถึงตัวเองสมัยก่อน ผมก็เคยเป็นคนที่ไม่มีอะไรโดดเด่น ไม่รู้ว่าตัวเองมีความสามารถอะไร แต่ผมเห็นน้องวินมีความพยายามที่จะผลักดันตัวเอง และที่สำคัญที่สุด น้องวินกล้าจะทำในสิ่งที่หลายคนไม่กล้าที่จะทำ...


            “ถึงแม้ผมจะบอกอยู่ตลอดเวลาว่า โปรเจ็คยูนิสตาร์ เราให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ แต่ผมก็อยากได้ไอดอลที่เชื่อมั่นและไม่เกรงกลัวว่า ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย เพราะคนแบบนี้ล่ะครับ ถึงจะอยู่ด้วยกันได้นานๆ ผมเชื่อว่าน้องวินไปได้ไกล ขอให้ประสบความสำเร็จครับ”


            คำพูดของพี่กวางทำให้ผมทึ่งไปไม่น้อย ผมไม่คิดเลยว่าคำตอบที่น่ากลัวของผม กลับทำให้พี่กวางเห็นความดีงามในตัวผม ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ


            “ต่อไปขอเชิญคุณเลโอ ยูนิสตาร์ครับ” พิธีกรส่งต่อให้เลโอ


            “ผมเคยบอกตั้งแต่ต้นแล้วครับ ทุกคำถามของผมเป็นคำถามลองใจ” เลโอกล่าว


            “เพราะผมมองว่า วันหนึ่ง ไม่ว่าน้องคนไหนจะเข้ามาเป็นยูนิสตาร์ ย่อมต้องมีคนรักเพิ่มขึ้น และเกลียดเพิ่มขึ้นเป็นธรรมดา ไม่ช้าก็เร็ว ต่อให้ผมไม่ถามน้องในวันนี้ วันหน้าก็จะต้องมีคนยกคำถามเหล่านี้ขึ้นมาถามน้องอยู่ดี และมันอาจจะเป็นที่สาธารณะ ซึ่งมีคนดูเป็นเป็นหมื่นเป็นล้านเช่นวันนี้ พวกพี่ก็เคยเจอกันมาแล้วนะครับ


            “ถ้าน้องยังตอบคำถามในวันนี้ไม่ได้เลย พี่ก็มองว่าน้องคงยังไม่พร้อมที่จะเป็นยูนิสตาร์ เพราะหากวันหนึ่ง ถ้าน้องต้องเผชิญกับเหตุการณ์เหมือนวันนี้ น้องจะทำอย่างไร ชื่อเสียงน้องอาจดับวูบ น้องอาจกลัวที่จะเป็นไอดอล น้องอาจไม่อยากเป็นแล้ว แต่มันก็สายเกินไปที่จะย้อนกลับ แต่ถ้าน้องสามารถตอบได้ นั่นหมายความว่า ในโลกของการเป็นศิลปินไอดอล ไม่มีอะไรที่น้องจะต้องกลัวอีกต่อไป”


            เลโอเหลือบมองผมด้วยสายตาจริงจัง


            “สำหรับน้องวิน ถึงผมเลือกถามแบบนั้น แต่ผมก็ไม่ได้คาดหวังให้น้องตอบตามตรงจากความรู้สึกจริงๆ ซึ่งน้องวินทำให้ผมรู้สึกทึ่งอย่างมาก บางคนเรียกวงการบันเทิงนี้ว่า โลกมายา เพราะหลายสิ่งที่คุณเห็นในวงการนี้ ก็ไม่ใช่ความจริงเสมอไป ขึ้นอยู่กับว่าสื่อ ค่าย หรือศิลปินอยากให้คุณเห็นอะไร แต่น้องวินกลับไม่เหมือนใคร น้องไม่วิ่งตามกระแสสื่อของโลกมายา แต่น้องซื่อสัตย์ทั้งต่อตัวเองและต่อแฟนคลับทุกคน นั่นเป็นบุคคลที่หาได้ยากมากๆ ในวงการของเรา...”


            เลโอยิ้มให้ผม แล้วกล่าวต่อไป


            “หากน้องวินได้เข้ามาเป็นยูนิสตาร์ ความจริงใจที่หนักแน่นของน้องจะยิ่งเสริมสร้างภาพลักษณ์ที่แข็งแกร่งให้กับยูนิสตาร์ เพราะพวกเราคือแบรนด์แอมสเดอร์นะครับ ที่ผ่านมา พวกเราสร้างภาพลักษณ์ที่เป็นเอกลักษณ์หลายอย่าง แต่ยังไม่มีใครสามารถสร้างความจริงใจให้เด่นชัดได้แบบน้องคนนี้เลย ดังนั้น สำหรับผม สิ่งที่น้องเป็น คือ สิ่งที่ยูนิสตาร์กำลังตามหา ผมขอให้โชคดีนะครับ”


            ผมมองพี่เลโออย่างแทบไม่อยากจะเชื่อ บนเวทีรอบตอบคำถาม ผมรู้สึกกลัวพี่เลโออย่างมาก แต่พอได้ฟังเหตุผลและความคิดเห็นเบื้องลึกทุกอย่าง นั่นทำให้ผมทั้งรู้สึทึ่งในความคิด และรู้สึกซาบซึ้งใจเหลือเกินที่พี่เลโอยอมรับผม


            “แล้วทางคุณนที ยูนิสตาร์ คิดอย่างไรบ้างครับ” พิธีกรส่งต่อให้พี่นที


            “ผมก็เห็นด้วยกับพี่เลโอครับ” พี่นทีพูดเสริม “แต่ในส่วนของน้องวินที่ผมโคตรชอบเลย คือ ที่น้องกล้ายอมรับความรู้สึกตัวเอง ผมรู้ดี ความรักมันห้ามกันไม่ได้หรอก จะชอบใครไม่ชอบใคร มันก็เหมือนกับหมาอ่ะ เลือกเกิดได้ปะล่ะ ขนาดบางคนยังชิงหมาเกิดเลย...”


            คำเปรียบเปรบของพี่นที แม้จะดูหยาบคายไปบ้าง แต่ก็เข้าใจเปรียบเทียบ ทำให้มีผู้ชมบางกลุ่มหลุดหัวเราะไม่น้อย


             “ความรักมันก็ไม่แน่นอนยิ่งกว่าซื้อหวย ชอบถูกคนก็เหมือนถูกหวย ชอบผิดคนก็นก เหมือนโดนหวยแดก ดังนั้น ผมก็เข้าใจดี ไอ้ความรู้สึกโดนหวยกิน เหมือนชอบคนที่ไม่ควรจะชอบเนี่ย แต่ผมนับถือนะครับ เขาน้องกล้าว่ะ กล้ายอมรับตัวเอง ไม่กลัวที่จะพูดความจริง ไม่กลัวที่จะสูญเสีย พุ่งชนไปเลย เยี่ยมมากครับน้อง!”


            พี่นทีส่งชูนิ้วโป้งชูให้ผม


            “พี่จะบอกว่า ต่อให้วันนี้น้องไม่ชนะ แต่น้องชนะใจพวกพี่แล้วนะครับ!”


            พี่นทีกล่าวเสียงดังฟังชัด ท่ามกลางเสียงเชียร์ของด้อมฮัสกี้ คำพูดของพี่นทีดูมีพลังมากเหลือเกิน จนผมฟังแล้วรู้สึกพลังใจฮึกเหิมไปทั้งตัว


            “ต่อไปคิวของคณะกรรมการที่เทคะแนนฝั่งน้องซันบ้างนะครับ ขอเชิญคุณวายุ ยูนิสตาร์คนแรกเลยครับ” พิธีกรส่งคิวต่อ


            “การแสดงของน้องซันทำให้ผมอึ้งมาก มันสุดยอดจริงๆ ผมมองแทบไม่กะพริบตา นานๆ ทีผมถึงเจอใครสักคน ที่แค่เห็นครั้งแรก ก็เหมือนมีออร่าของความเป็นไอดอล ผมกล้าพูดเลยว่า น้องซันเป็นคนที่เกิดมาเพื่อเป็นไอดอลครับ”


            พี่วายุพูดไปก็ปรบมือไปด้วย ซึ่งผมก็เห็นด้วยกับที่พี่วายุพูด จนกระทั่งวายุพูดต่อว่า


            “แต่ก็นะ ถ้าเลือกมหา’ลัยตัวเองได้ ผมก็อยากเลือกม.ตัวเอง”


            คำตอบตรงไปตรงมาของพี่วายุ ทำให้พีดีกวางหันมามองขวับ แต่เหมือนแฟนคลับจะไม่โกรธเท่าไหร่ สงสัยคนหน้าตาดีทำอะไรไม่ผิด ยิ่งคนเพี้ยนๆ มุกแป้ก คงไม่มีใครถือสา


            “ขอบคุณครับคุณวายุ ต่อไปทางด้านคุณอิน ยูนิสตาร์ล่ะครับ มีความเห็นอย่างไรบ้าง”


             พอมาถึงพี่อิน พี่อินดูเหมือนสีหน้าไม่ค่อยดี แต่ก็พยายามพูดตามหน้าที่


            “น้องซันเก่งครับ มีความคิดสร้างสรรค์ มีความสามารถ โดดเด่นมากครับ” พี่อินพูดสั้นๆแค่นั้น แล้วไม่ได้ต่ออะไรอีกเลย


            “อ่อ ต่อไปทางคุณซี ยูนิสตาร์ล่ะครับ” พิธีกรงงที่จบเร็วเกินคาด แต่ก็ส่งต่อได้ทันท่วงที


            “เหตุผมที่เลือกน้องซัน” พี่ซีพูดออกไมค์เป็นคนสุดท้าย


            “เหตุผลที่หนึ่ง เพราะการแสดงของน้องซันโดดเด่นน่าประทับใจ ผมกล้ายืนยันว่าทุกคนคงเห็นเป็นเสียงเดียวกันแน่นอนว่า น้องซันแสดงได้ดีที่สุดในการประกวดครั้งนี้...”


            มีเสียงเชียร์สนับสนุนที่พี่ซีพูด ส่วนใหญ่มาจากด้อมนางนวลและแฟนคลับของซัน


            “เหตุผลที่สอง...” พี่ซีพูดต่อ “เพราะน้องซันมีรัศมีที่น่าจับตามอง ถ้าได้เข้ามาเป็นยูนิสตาร์ คงจะได้รับความนิยมมากไม่น้อย ซึ่งจะยิ่งเสริมฐานแฟนคลับยูนิตี้ให้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น ส่วนเหตุผลที่สุดท้าย...”


            ผมประหลาดใจ พี่ซีมีอีกเหตุผลด้วยเหรอ


            ผมเห็นพี่ซีเหลือบมองพี่อินเล็กน้อย สีหน้ามีนัยแอบแฝงบางอย่าง


            “ก็แค่...ถ้าผมไม่เลือกน้องซัน เดี๋ยวคงมีคนเสียใจล่ะมั้ง”


            คำพูดพี่ซีกำกวมเหลือเกิน ผมฟังแล้วไม่เข้าใจ หลายคนก็คงไม่เข้าใจ แต่พิธีกรก็ช่วยแก้ไขสถานการณ์ด้วยการดำเนินรายการต่อทันที


            “และเราก็ได้ฟังความคิดเห็นจากคณะกรรมการเรียบร้อยแล้วนะครับ


            “ต่อไปผมขออนุญาต...ปิดโหวตออนไลน์นะครับ ระหว่างที่รอทางทีมงานรวบรวมคะแนน ผมขออนุญาตกล่าวขอบพระคุณสปอร์นเซอร์และผู้สนับสนุนหลักของพวกเรา...


            “การประกวดยูนิสตาร์ครั้งนี้ดำเนินการสร้างโดย MW Entertainment และ MWTV ได้รับการสนับสนุนอย่างเป็นทางการจากบริษัทเครือเมธาฯ MW Electronic, เครื่องแต่งกาย Maxwell, เครื่องสำอาง Molly Welly, เครืออลังหาเมธาฯ, กิจการโรงแรมในเครือ Mary Wille, รถยนต์ Marcus Willis, อุปกรณ์กีฬา Mawerick, ห้างสรรพสินค้า Mineral Wales รวมทั้งขอบคุณบริษัทพาร์ทเนอร์และหุ้นส่วน ผู้เป็นสปอร์นเซอร์ทั้งหลาย...


            “ขอบคุณทางมหาวิทยาลัยทั่วประเทศไทยที่ให้การสนับสนุนโปรเจ็คยูนิสตาร์ และที่ขาดไม่ได้เลย ขอบคุณผู้ชมทุกท่านที่ติดตามนะครับ โปรเจ็คยูนิสตาร์จะเกิดไม่ได้เลย ถ้าไม่มี UNITY Fan ทุกคนครับ!”


            ผมฟังชื่อสปอร์นเซอร์แล้วมึนไปหมด เครือ MW นี่ยิ่งใหญ่มากจริงๆ และโปรเจ็คยูนิสตาร์ก็เป็นแบรนด์แอมสบาสเดอร์ให้เกือบทุกอันด้วย


            จากนั้นระหว่างที่รอทีมงานรวมผลโหวต พิธีกรก็ยังบอกกล่าวว่าผู้ชนะเลิศ รองชนะเลิศจะได้รับเงินรางวัลเท่าไหร่ และของรางวัลอะไรบ้าง จากนั้นก็ให้พีดีกวางพูดกล่าวขอบคุณผู้ชมและน้องๆ ที่มาประกวด และอวยพรให้อนาคตโชคดี


            “และในตอนนี้ ผลคะแนนสุดท้ายก็อยู่ในมือของผมเรียบร้อยแล้วนะครับ ขอเชิญคุณพีดีกวางขึ้นมาเป็นผู้มอบตำแหน่งและรางวัลนะครับ”


            เมื่อเข้าสู่ช่วงประกาศผล บรรยากาศของฮอลล์ก็เงียบกริบลงทันที พี่กวางเดินขึ้นมาบนเวที ยืนอยู่ตรงหน้าพวกผม ข้างๆ พิธีกร


            “เริ่มจากรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 2 ก่อนนะครับ...” พิธีกรเปิดใบคะแนนที่อยู่ในมือ

            “...ได้ไปด้วยผลคะแนนรวมทั้งหมด 15.22%”


            พอได้ฟังแล้ว ทุกคนต่างลุ้นระทึกว่าใครจะถูกประกาศเป็นชื่อแรก


            “ขอแสดงความยินดีกับ...น้องโอ้ต สุภากรณ์ เดือนมหา’ลัย QU ครับ!”


            ชื่อโอ้ตถูกเรียกพร้อมกับเสียงเชียร์ดังลั่น โอ้ตได้รางวัลด้วยเหรอ ผมรู้สึกดีใจอย่างมาก ปรบมือรัวๆ ด้วยความยินดี


            โอ้ตเดินออกไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม โอ้ตรับสายสะพานสีน้ำเงินที่เขียนว่า ‘รองยูนิสตาร์ อันดับ 2 รุ่นที่ 5’ พร้อมโล่รางวัลและป้ายรางวัลเงินสด 300,000 บาท โดยที่พีดีกวางเป็นคนมอบรางวัลให้ทุกอย่าง


            “ต่อไป...รายชื่อที่ผมจะประกาศต่อจากนี้ ขอให้ก้าวถอยหลังไปคนละสามก้าวนะครับ”


            จากนั้น พิธีกรก็ประกาศชื่อเดือนหลายคนเลย พอทุกคนถอยหลังไป แต่ก็ยังไม่มีชื่อผม ผมรู้ตัวอีกทีก็เหลือแค่ซันกับผมที่ยังยืนอยู่ที่เดิม


            “และ...เดือนทั้งสองที่ผมยังไม่ได้ประกาศชื่อนี้

            หนึ่งในสองคนนี้...จะมีหนึ่งคน...ที่ได้เป็น ‘ยูนิสตาร์ รุ่นที่ 5’ ครับ”


            พอพิธีกรประกาศแบบนี้ เสียงกรี๊ดก็ดังกึกก้องไปทั่วฮอลล์ ผมเบิกตาโตอย่างตกใจ นี่มันอะไรกันเนี่ย ผมกับซัน จะมีใครคนนึงได้เป็นยูนิสตาร์หรือ ผมแทบไม่อยากจะเชื่อเลย


            “ขอเชิญรุ่นพี่ยูนิสตาร์ทุกคน ขึ้นมาเป็นเกียรติต้อนรับสมาชิกน้องใหม่บนเวทีได้เลยครับ”


            จากนั้น ก็มีเวทีก็ถูกเลื่อนเปิดทางเชื่อม ให้สมาชิกยูนิสตาร์ทุกคนเดินก้าวขึ้นมาบนเวทีได้อย่างสง่างาม ผมกับซันยืนอยู่ข้างพิธีกรคนละฝั่ง แต่สมาชิกยูนิสตาร์ยืนอยู่ด้านหลังพวกผมอีกที ผมจึงไม่มีโอกาสที่จะหันไปมองพี่อินเลย


            “ในทุกๆ ปี จากบรรดาเดือนที่โดดเด่นบนฟากฟ้า จะมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นที่ถูกคัดเลือกให้เป็นยูนิสตาร์...


            “และสำหรับค่ำคืนนี้ ผมขอประกาศชื่อเดือนดาวรุ่งดวงใหม่ ที่จะเข้าสู่การเป็นกลุ่มเดือน UNISTAR เดือนมหาวิทยาลัยระดับประเทศ...”


            ผมหลับตาลง ปล่อยความคิดว่างเปล่า เพียงเงี่ยหูรอเสียงประกาศจากพิธีกร


            น่าแปลก ที่ผมไม่ได้รู้สึกรอคอยหรือคาดหวังอะไรเท่าไหร่


            “และผู้ที่ชนะเลิศ ซึ่งได้รับคะแนนมากที่สุดขึ้น 31.11% และจะได้ครองตำแหน่งสมาชิกยูนิสตาร์ รุ่นที่ 5 ในปีนี้ นั่นก็คือ...”


            พิธีกรเว้นช่วงประกาศ ท่ามกลางบรรยากาศลุ้นระทึกของผู้ชมทุกคนในฮอลล์และผู้ชมทางบ้านทั่วประเทศ


            “ขอแสดงความยินดีกับ น้องซัน สุริยภัทร เดือนมหา’ลัย XYU ครับ!”


            เสียงพิธีกรประกาศพร้อมกับเสียงเชียร์ลั่นจากผู้ชม โดยเฉพาะกลุ่มแฟนคลับของซัน บนเวทีปล่อยสายรุ้งสีเงินและกากเพชรโปรยปรายเพื่อแสดงความยินดีด้วย


            ซันยิ้มกว้าง พร้อมกับก้าวออกมารับรางวัล โล่รางวัลของซันเป็นสีทอง บนยอดเป็นตราสัญลักษณ์ยูนิสตาร์ รวมทั้งป้ายเงินรางวัลหนึ่งล้านบาท และส่วนที่สำคัญที่สุด ก็คือผู้ชนะจะได้สวมเครื่องแบบยูนิสตาร์ ในขณะที่ตำแหน่งรองจะเป็นสายสะพาย


            พีดีกวางยังนำสูทยูนิสตาร์มาสวมให้กับซัน เป็นเสื้อสวมทับสีนำ้เงินเข้มที่ปักเส้นสีทองตกแต่ง มีบ่าทองและเข็มกลัดรูปพระจันทร์ดาว เพื่อบ่งบอกว่า ซันคือหนึ่งในสมาชิกยูนิสตาร์อย่างเป็นทางการ นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


            พอสวมเครื่องแบบเสร็จ ซันชูโล่รางวัลยูนิสตาร์ขึ้นสูง พร้อมกับเสียงกรี๊ดและปรบมือของผู้ชมที่แสดงความยินดี


            ส่วนผมน่ะเหรอ ผมก็ยืนปรบมืออยู่ด้านหลัง


            ผม...ไม่ได้เป็นยูนิสตาร์สินะ


            น่าแปลกที่ผมก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจเท่าไหร่ เพราะผมทำใจตั้งแต่รอบตอบคำถามแล้ว แต่ก็ไม่คิดเลยว่าผมจะมาไกลได้มากขนาดนี้


            “และสำหรับผู้ที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 1 ซึ่งได้รับคะแนนไปมากถึง 30.42%

            “ขอแสดงความยินดีกับน้องวิน อาชวิน เดือนมหา’ลัย XU ด้วยนะครับ!”


            ผมได้ที่สองเหรอ จริงด้วยสิ ผมเบิกตาโต ทั้งตื่นเต้นตกใจ เสียงปรบมือดังรัวๆ ตอบรับเมื่อผมเดินไปรับรางวัลที่ด้านหน้า พี่กวางมอบสายสะพายสีน้ำเงิน ‘รองยูนิสตาร์ อันดับ 1’ พร้อมโล่และป้ายเงินรางวัลให้กับผม


            “ยินดีด้วยนะ” พีดีกวางยิ้มให้ผม


            หลังจากประกาศรางวัลเรียบร้อยแล้ว พิธีกรก็กล่าวปิดงาน ขอบคุณแฟนคลับทุกคนที่เข้ามาร่วมงานและติดตามชม มีการถ่ายรูปรวมกลุ่มอีกครั้ง แม้งานจะจบลงแล้ว แต่ทางไลฟ์ของ MWTV ยังไม่ได้ปิดกล้องลง ยังมีทีมงานอัดเทปเบื้องหลังจบรายการอยู่ และแฟนคลับก็ยังไม่มีใครออกไปจากฮอลล์ เพราะรอจนกว่ายูนิสตาร์ทุกคนจะลงจากเวที


            ระหว่างที่ผมยืนถ่ายรูปกับโอ้ตและซันร่วมกับตัวแทนสปอร์นเซอร์ ผมก็เห็นพี่อินเดินผ่านหน้าไปคุยกับพิธีกร


            “ขอยืมไมค์ได้มั้ยครับ” พี่อินเอ่ยขอ พิธีกรทำหน้างงๆ แต่ก็ยื่นไมค์ให้แต่โดยดี


            “อินจะทำอะไรน่ะ” พีดีกวางสังเกตเห็นพอดีเลยรีบถาม


            “ขอโทษครับพี่กวาง” พี่อินยกมือไหว้พี่กวางอย่างรู้สึกผิด จากนั้นก็หันมาสบตากับผม


            ตอนแรกผมคิดจะหลบสายตา ผมรู้สึกผิดและอับอายเกินกว่าจะสู้หน้าพี่อิน


            ทว่า พี่อินกลับยิ้มให้ผมด้วยสีหน้าโล่งใจ


            พี่อินยิ้มให้ผมเหรอ ผมเบิกตาโต เพราะน้อยครั้งนักที่ผมได้เห็นรอยยิ้มพี่อิน แถมยังเป็นรอยยิ้มที่เบาสบายอย่างที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน


            “ขอโทษที่รบกวนครับ ผมอิน ยูนิสตาร์ ขอกล่าวบางอย่างกับทุกคนครับ”


            เสียงพี่อินพูดออกไมโครโฟน ทำให้แฟนคลับทุกคนที่ยังอยู่ในฮอลล์พากันสับสน รวมทั้งทุกคนที่อยู่บนเวทีด้วยเช่นกัน


            “ผมจำเป็นต้องพูดตอนนี้ เพราะไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้พูดอีกมั้ย....” พี่อินเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบ แต่มีสีหน้าจริงจัง


            “ผมต้องขอโทษทุกคนที่สนับสนุนมาตลอด ที่ผ่านมา ผมดีใจที่ได้รับเลือกให้เป็นยูนิสตาร์ ผมดีใจที่ทุกคนยอมรับผม ดีใจที่ได้รับความรักจากทุกคน...”


            พี่อินโน้มหัวก้มลงให้ผู้ชมทุกคนจนสุด ราวกับกำลังจะทำเรื่องที่ผิดมหันต์ จนทุกคนไม่น่าจะให้อภัย


            “แต่ผมคงไม่อาจทำตามความคาดหวังของทุกคนได้ ผมคงไม่สามารถรักษาภาพลักษณ์ยูนิสตาร์ได้อีกแล้ว...”


            พี่อินก้มหัวให้ผู้ชมอีกรอบ ก่อนจะพูดออกไมค์ด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมั่นคง


            “ผมขอลาออกจากยูนิสตาร์ครับ”


            คำประกาศของพี่อิน ทำให้เกิดเสียงอึกทึกไปทั่วฮอลล์ทันที ดังเสียยิ่งกว่าประกาศผู้ชนะยูนิสตาร์เสียอีก โดยเฉพาะกลุ่มด้อมกะทิที่แข่งกันตะโกนโหวกเหวกเข้ามาจนแทบจับใจความไม่ได้


            “เดี๋ยว น้องอิน จะทำอะไร หยุดก่อน” พี่กวางท่าทางจะตกใจ พยายามจะเข้าไปห้าม แต่พี่อินก็ยังคงพูดต่อไป ไม่ได้สนใจเสียงปรามของพี่กวาง


            “ผมรู้ว่าทุกคนคงรู้สึกแย่ ผมรู้ว่าคงทำให้ทุกคนผิดหวัง แต่ผมไม่อยากปิดบัง ผมก็โกหกตัวเองไม่ได้เหมือนกัน เพราะว่าผมก็...”


            คราวนี้พี่อินหันมามองผม ส่งยิ้มให้กับผม ช่างเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นเหลือเกิน


            “ผมชอบวินครับ”


☽☽☽☽☽☽☽☽☽



Writer's Talk

รูปเล่มจะเริ่มเปิดจอง  6 สิงหาคมนะคะ  เดี๋ยวอีกสักพักน่าจะได้เอาปกมาให้ชมกันแล้ว >< แล้วเดี๋ยวจะนำ URL ร้าน กับ ID ไลน์มาให้ผู้อ่านแอดด้วยเหมือนกัน เย้เย้



ตอนนี้สรุปว่าได้จัดหน้าคร่าวๆ แล้ว (ยังรีไรท์ไม่เสร็จ 555 แต่คิดว่าคงเปลี่ยนแปลงไม่เยอะแล้ว) หนังสือเดือนล่องหน 2 เล่ม มีทั้งหมด 600 หน้า ราคารอบพรีอยู่ที่ชุดละ 590 บาท ยังไม่รวมค่าจัดส่ง  (แต่ราคาปกจะเป็น 620 บาทนะคะ)


เนื้อหาในเด็กดียังคงอัพต่อไปจนจบนะคะ และจะเปิดขายเหรียญวันที่ 20 สิงหาคมจ้า


อัพเดทราคาอันใหม่นะคะ มีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย แต่ได้ราคาเล่มและ E-book ที่แน่นอนมาแล้วจ้า



อย่าลืมเตรียมเก็บเงินกันน้า ใกล้เปิดจองแล้ววววว~ อย่าลืมมารับพี่อินนุ้งวินไปเลี้ยงกันนะคะ เย้



มีแฟนอาร์ตมาเพิ่มด้วยจ้า ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านมากๆ เลยนะคะที่วาดมาให้ ดีใจมากมาย ชอบมาก สวยทุกรูปเลย ชอบมากจ้า ^_^


นุ้งวินตอบไปนะว่ารักจ้า จากคุณ TabTim


วิน : งือ วินตอบไปแล้วว่ารัก ขอบคุณผู้อ่านนะครับ ดีใจมากเลย ภาพน่ารักมากน้า


นุ้งวินต้องวินจ้า จากคุณ Chompoonut Prititairat


วิน : งือ ดีใจมากเลยนะครับที่เชียร์วินและวาดรูปมาให้วินด้วย ขอบคุณมากเลยครับ



พี่อินนุ้งวิน~ นอนกอดกันฟรุ้งฟริ้งอ่านหนังสือกลางแสงดาว แงงงง สวย อิจ 555 จากคุณ Ds'pmm


วิน : งือออ วินเขินนนนน วินอาย O///O อยากได้นอนกอดแบบนี้กับพี่อินจังเลย

อิน : สวยมากครับ น่ารักดีครับ ขอบคุณครับ


ภาพนุ้งวินคนน่ารัก จากคุณ haji_yuix


วิน : ว้าววว วินน่ารักมากเลยยย ชอบมากเลยครับ ขอบคุณผู้อ่านที่วาดมาให้มากๆ เลยน้า ><


ยูนิสตาร์ เดือนล่องหนนน~~~ จากคุณ eiffelKQ


วิน : โอ้ววว วินใส่เสื้อด้อมกะทิด้วย เขินมากเลย ชอบมากเลยครับ ขอบคุณมากๆ เลยนะครับที่วาดมาให้ ><

อิน : น่ารักดีครับ ขอบคุณมากครับ สวยมากครับ


ภาพพี่อินคนมึน จากคุณ wi___nee


อิน : ขอบคุณมากครับ วาดเก่งครับ


ภาพพี่อินยิ้ม นุ้งวินเขิน (คนวาดบอกว่าภาพสุดท้ายคือรีดเอง 555) จากคุณ CHIRANAN KEODUANGTA


วิน : งือออ พี่อินยิ้มมม วินเขินมากเลย ทำไมพี่อินหล่อจังเลย งือออ O///O ภาพนี้สะท้อนสีหน้าวินได้ดีมากเลย

อิน : สวยครับ ขอบคุณมากครับ ยิ้มแล้วแบบนี้เอง


พี่อินนุ้งวินออดอ้อนกันนนน จากคุณ Mw_Nawa


วิน : งืออ เขินแล้ววว ขอบคุณมากๆ เลยนะครับที่วาดมาให้ ดีใจมากเลย

อิน : น่ารักจัง ขอบคุณมากครับ 


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนล่องหน

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.595K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26,312 ความคิดเห็น

  1. #26281 KatCher (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 20:46
    ไม่ไหม ๆ น้ำตาไหลเป็นเขื่อนเลย ตอนแรกลุ้นว่าน้องจะได้ แต่ดีที่น้องไม่ได้ ฮึก!!!
    #26,281
    0
  2. #26259 Aummi (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 00:36
    ขอบคุณที่เขียนนิยายดีๆแบบนี้ขึ้นมานะคะ อินมากๆเลยคะ โดยเฉพาะตอนสุดท้ายคือน้ำตาไหลเลย แงงงง~~ 💞
    #26,259
    0
  3. #26255 bombom88 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 01:25
    พออ่านจบปั๊ป น้ำตาหนูนี่ไหลเป็นสายเลย ทำไหมมันซึ้งแบบนี้ น่าร้ากกกก ฮืออออ อบอุ่นที่สุด เป็นเรื่องแรกเลย อินโคตรร!!
    #26,255
    0
  4. #26244 lovehyper17 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 10:34

    โคตรรักพี่อินเลย
    #26,244
    0
  5. #26233 Saaree6612 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 23:51
    นํ้าตาไหลเฉย5555 รักพี่อิน
    #26,233
    0
  6. #26195 streamzaa (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 19:32
    นอกเรื่องนิดหนึ่ง ตอนประกาศรางวัลอ่ะ นึกถึงตอนรายการ Produce101 ss2 เลย ที่เหลือ2คนระหว่างแดเนียลกับจีฮุน แล้วจีฮุนก็ได้ที่2 ฮื้ออ คิดถึงมาก

    กลับเข้าเรื่อง ง่าาา พี่อินน เขินไปหมดแล้ว แอบหน่วงนิดหน่อยในฐานะแฟนด้อมกะทิ อยากให้พี่อินได้อยู่กลุ่มนี้ต่อ แต่ถ้าพี่เลือกแล้วเราก็จะทำใจ ฮื้ออ ขอให้ครองรักกับน้องวินอย่างมีความสุข เย่ะ
    #26,195
    0
  7. #26181 Heroiiiiin. (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 03:09
    นี่คือสิ่งที่ชั้นหวัง ถ้าพวกเธอไม่ยอมรับในตัวตนของคนที่เธอรัก แสดงว่าพวกเธอก็แค่ชอบในสิ่งที่พวกเธอเห็นว่าเค้าเป็น สิ่งที่เค้าทำ แต่ไม่ยอมเปิดใจยอมรับสิ่งที่เค้าต้องการ สิ่งที่เค้าอยากทำ หรือสิ่งที่เค้าอยากเป็นจริงๆ
    #26,181
    0
  8. #26180 NACHI1743 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 20:10
    นั่นแหละสมน้ำอิกะทิ ถ้าพวกแกทำใจ
    ยอมรับให้ได้มันคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
    รู้ว่าเรื่องอบบนี้ทำใจยากแต่ถ้าพวกแก
    รักไอดอลของแกจริงๆแกก็ต้องทำใจได้
    อยู่แล้ว ตอนแรกเราคิดว่าเกี่ยวกับ
    บริษัท แต่ก็เพียงส่วนหนึ่ง
    เพราะการตัดสินใจของค่ายที่จะมีแฟน
    เอาแฟนคลับเป็นฐาน ถ้ายอดขายหรือ
    ต่างๆไม่ลด อินก็จะสามารถอยู่ใน
    ยูนิสตาร์ได้ต่อไป แล้วก็คบกับน้องได้
    พวกแกก็จะสามารถตามเขาต่อไปได้
    เรื่องนี้ถ้าโทษน้องนะกูจะฟาด!!
    เพราะมันอยู่ที่ตัวแกทั้งนั้นอิกะทิ!!
    #26,180
    0
  9. #26161 OhsehunB29 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 08:02
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด นี่ไงที่พี่ซีพูดอะ
    #26,161
    0
  10. #26126 pommys (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 09:01
    พี่อินนนน
    #26,126
    0
  11. #26084 Ilovejk (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:56

    ให้ตายสินี่เราหยุดยิ้มไม่ได้
    #26,084
    0
  12. #26048 Ploynam1207 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 13:57
    อ้ายยยยยยย.....เขาบอกรักกันผ่านสื่อ
    #26,048
    0
  13. #25983 mmymm (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 08:26
    จะจบยังไงวะเนี้ยยยย ;___;
    #25,983
    0
  14. #25950 After_TeaTime (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 21:07
    คือแบบมือสั่นไปหมด คือแบบ โอ้ย€฿_(&"&฿7+^$©-฿&มาก จะฟินหรือจะร้องไห้ดีอ่ะ ฮือออ ขนลุกไปหมด
    #25,950
    0
  15. #25932 jaja_2001 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 23:44
    ตาบวมไปหมดแล้ววว
    #25,932
    0
  16. #25931 jaja_2001 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 23:33
    ไม่กล้าอ่านต่อเลยอะ น้ำตาไหล
    #25,931
    0
  17. #25921 Popeye_pk (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 15:24
    เพิ่งได้มาอ่าน ร้องไห้ตามน้องวินเลยค่ะ 😭😭😭
    #25,921
    0
  18. #25913 beemmythtp (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 23:07
    อิแม่จะเป็นรม
    #25,913
    0
  19. #25893 Mah_che_mimi_ku (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 17:14

    และตอนวินตอบคำถาม ทำให้เราน้ำตาไหลเลยง่ะะ ฮือออ
    #25,893
    0
  20. #25892 Mah_che_mimi_ku (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 17:13

    ตอนประกาศผลทำให้เราตื่นเต้นตามไปด้วยเลยยยย >~<
    แต่ทีตื่นเต้นกว่าคือ คำ สาร ภาพ จาก พี่ อิน!! โง้ยยยยยยยยย
    #25,892
    0
  21. #25870 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 21:26
    ตายแล่ววววววว กรี้ดดดดดดดด
    #25,870
    0
  22. #25718 MINERVA09 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 03:25
    มันซึ้งไปทั้งหมด...น้องวินมีความกล้าจริงๆพี่อินก็เช่นกันรักพวกเขาจังซื่อตรงต่อใจตนเองมาก..
    #25,718
    0
  23. #25688 TananyaJK97 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 23:50
    พี่อินนนน วิน ฮือออ น้ำตาไหล แงง ตื้นตันใจ ดีใจ สงสาร ตีกันไปหมด
    #25,688
    0
  24. #25687 TananyaJK97 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 23:48
    พี่อินนน วินนน ฮือออ น้ำตาไหลอ่ะตอนนี้ แงง
    #25,687
    0
  25. #25640 Jhoooope (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 23:27
    พี่อิน😭😭😭😭😭😭
    #25,640
    0