UNISTAR ☽ เดือน.ล่อง.หน ☽

ตอนที่ 25 : เดือนที่ 24 : อากาศที่ไม่จืดจาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 88,726
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,854 ครั้ง
    19 ส.ค. 61

UNISTAR   เดือน.ล่อง.หน

- เดือนที่ 24 : อากาศที่ไม่จืดจาง -


(เครดิตภาพ : all-freedownload.com)



 

         การสอบมิดเทอมของผมผ่านไปได้ด้วยดี วิชาแนวท่องจำผมทำได้เยอะ แต่วิชาแนววิเคราะห์หรือความเข้าใจเชิงลึก ผมไม่ค่อยมั่นใจสักเท่าไหร่ แต่อย่างน้อย ผมก็เชื่อว่าไม่น่าจะตก


            มีบางวิชาที่ไม่ต้องสอบ แต่ใช้การพรีเซนท์งานเป็นคะแนนมิดเทอม ผมได้อยู่กลุ่มเดียวกับบอส ผมคิดว่าบอสเป็นคนเก่ง นำเสนอเก่ง แต่ถึงแม้จะทำงานกลุ่มด้วยกัน ช่วงนี้บอสก็ไม่ค่อยคุยกับผมเท่าไหร่ แค่มาแสดงความยินดีที่ผมได้เป็นเดือนมหา’ลัย


            ทาง MW ได้ติดต่อผ่านทางอีเมลนิสิตของผมแล้ว ให้ผมส่งกรอกรายละเอียดตามแบบฟอร์ม รวมทั้งแนบเอกสารแสดงตัวตนต่างๆ และภาพถ่ายเต็มตัวในชุดนิสิตสำหรับการประชาสัมพันธ์ ผมเลยขอไฟล์จากรุ่นพี่สโมสรนิสิตที่ถ่ายรูปผมตอนประกวดเดือนมหา’ลัย


            หลังจากนั้นไม่นาน ในเว็บไซต์และเพจยูนิสตาร์ก็ลงภาพเดือนที่เข้าประกวดทั้งหมด และประวัติโดยสังเขป มีการแนบคลิปซึ่งตัดจากการประกวดที่ชนะกันมา สรุปแล้วมีเดือนมหา’ลัยทั้งหมด 121 คน จากมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ แต่จะมีเพียง 9 คนเท่านั้นที่จะได้ขึ้นเวทีประกวดยูนิสตาร์ ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับคะแนนโหวตจากมหาชน


            การโหวตจะใช้เวลาทั้งหมด 1 เดือน โดยที่ผู้โหวตจะต้องลงทะเบียนในเว็บไซต์เพื่อแสดงตัวตน สำหรับคนที่มีบัตร Unity Fan อย่างเช่นผม ก็สามารถกรอกเลขบัตรลงไปได้เลย สมาชิก Unity Fan มีสิทธิพิเศษคือโหวตได้ 2 ครั้งต่อหนึ่งวัน ในขณะที่คนทั่วไปโหวตได้วันละครั้ง แต่เราจะไม่สามารถรู้ได้เลยว่ามีคนโหวตให้จำนวนเท่าไหร่แล้ว เพราะผลการโหวตเรียลไทม์เป็นถูกเก็บเป็นความลับ และจะทราบพร้อมกันในวันประกาศผล    

      

            อาจารย์ชนาช่วยคิดวิธีช่วยโปรโมตให้ผมในรูปแบบการสร้างแบรนด์ อาจารย์ชนาต้องการสร้างภาพลักษณ์ให้ผม โดยให้ทางสโมสรนิสิตช่วยอัดคลิปและถ่ายรูปแนวสดใส น่ารัก ไร้เดียงสา แล้วให้มหา’ลัยโปรโมตลงเพจ XU Official รวมถึง XU Cute Boy ด้วย


            อันที่จริง ผมก็เหมือนกลายเป็นที่รู้จักพอควร มีด้อมหวายหลายคนมาโหวตให้ผมในฐานะทายาทมุกแป้ก และก็เพราะพี่อินและพี่วายุมาฟอลไอจีผมด้วย ทำให้หลายคนพากันสงสัยไปทั่วว่าไอจีนี้เป็นใคร เพราะผมไม่ได้โพสต์รูปหรือลงโปรไฟล์อะไรเลย แต่ก็หลายคนพูดในทวิตเตอร์ว่า น้องคนนี้น่าจะเป็นเดือนมหา’ลัย XU เพราะชื่ออาชวินเหมือนกัน


            ชื่อผมถูกพูดในกลุ่มแฟนคลับด้อมกะทิทำนองว่า พี่อินไม่เคยฟอลใคร แต่ทำไมถึงฟอลผม แต่ก็ไม่มีใครเข้ามาต่อประเด็นอะไร เพราะไม่สามารถยืนยันได้ว่านั่นเป็นไอจีของผมจริงๆ ทำให้ตอนแรกที่ผมตั้งใจว่าจะโพสต์รูปลงบ้าง กลายเป็นว่าเงียบไปก่อนดีกว่า เพราะกลัวจะเป็นเรื่องใหญ่ แต่ในส่วนของพี่วายุนั้น แฟนคลับพี่วายุก็พุ่งประเด็นไปที่ทำไมฟอลคนอื่นได้ แต่ไม่ยอมฟอลพี่นทีสักที รอฟินในวันที่เขาสองคนฟอลกันและกัน


            “นี่ๆ วิน ยูนิสตาร์ปีนี้มีหนุ่มเดือนหล่อๆ เยอะมากเลย อร๊าย” ป่านเพื่อนผมคอยมาวี๊ดว้ายให้ผมฟังอยู่เสมอทุกครั้งที่เจอหน้ากัน


            “เดือน QU ปีนี้ตัวสูงมากเลยอ่ะ ได้ยินว่าพี่นทีเทรนเองกับมือด้วย” เพื่อนผมวิพากษ์วิจารณ์


            “เหรอๆ แล้วเดือน ZU เป็นไง พี่ซีได้เทรนด์ปะ”


            “ไม่แน่ใจนะ ไม่ได้มาจากคณะแพทย์เหมือนพี่ซีอ่ะ”


            “เห้ย แต่ปีนี้คนที่มาแรง คือ เดือน XYU ล่ะแก”


            “หืม XYU เหรอ มหา’ลัยเอกชนที่เพิ่งเปิดไม่กี่ปีอ่ะนะ ปีนี้มีตัวแทนมาด้วยเหรอ”


            “มีสิแก โคตรหล่อ โคตรดัง โคตรเท่ เป็นไอดอลมาก่อนแล้วด้วย”


            ผมชอบฟังที่เพื่อนๆ วิเคราะห์กัน แล้วผมก็ศึกษาหาข้อมูลไปด้วยเช่นกัน ผมพบว่าตัวแทนเดือนที่มาจากมหา’ลัยที่เคยมีสมาชิกยูนิสตาร์ อย่างเช่น QU ZU หรือ XU อย่างผม จะเป็นที่สนใจเป็นพิเศษ รวมถึงมหา’ลัยที่มีจำนวนนิสิตและศิษย์เก่าเยอะ ก็จะได้เปรียบเช่นกัน เพราะบางคนอาจไม่ได้ชอบเดือน แต่ก็อยากเชียร์มหา’ลัยตัวเอง


            วิธีเดียวที่จะรู้ฟีดแบ็คคร่าวๆ คือ ดูจากยอดคอมเมนท์ในเพจและในเว็บไซต์ ผมเห็นมีหลายคนที่เข้ามาเชียร์ผมอยู่พอสมควร แต่คนที่โดดเด่นในการประกวดปีนี้เห็นจะมีอยู่ 2 คน คือ เดือนมหาลัย QU ที่ชื่อว่า ‘โอ้ต’ ซึ่งเป็นตัวแทนจากคณะวิศวะ เล่นดนตรีเก่งมากโดยเฉพาะกลอง


            และอีกคนเป็นตัวแทนจากมหาวิทยาลัยที่ชื่อไม่คุ้นเท่าไหร่ แต่คนนี้มาแรงแซงโค้งจนน่ากลัว เขาชื่อว่า ‘ซัน’ จากมหาลัย XYU ผมแอบไปส่องดูในทวิตกับไอจี มีคนฟอลหลักแสน ผมคิดว่าคนนี้น่าจะเป็นตัวเต็งเลย เพราะทั้งหน้าตาดีและมีชื่อเสียง เป็นลูกครึ่งไทยจีนอังกฤษ ชื่อจริงไทยชื่อ ‘สุริยภัทร เหลิง’ แต่ชื่อจีนคือ ‘เหลิงชั่นซี’ เติบโตที่ต่างประเทศ แต่เข้าโรงเรียนมัธยมนานาชาติที่เมืองไทย


            เหตุผลที่ทำให้ซันป็อปปูล่าสุดๆ เพราะเขาเคยเป็นไอดอลมาก่อนแล้ว ออกรายการที่ชื่อว่า ‘School-Ace’ ฉายในช่อง MWTV เป็นรายการบอยกรุ๊ปเซอร์ไววัล บางคนก็ตั้งฉายาให้รายการนี้ว่า UNISTAR Junior เพราะธีมใกล้เคียงกับยูนิสตาร์ คือแต่ละโรงเรียนส่งตัวแทนมาแข่ง มีการโหวตสมาชิกเข้าออกทุกสัปดาห์ แต่จำกัดอายุอยู่ในช่วงมัธยม ซันคนนี้ได้รับตำแหน่ง Ace ซึ่งเป็นตัวเด่นของรายการตลอด และซันเพิ่งจบมัธยมเมื่อต้นปี จึงกลายเป็นอดีตสมาชิก School-Ace ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด จวบจนปัจจุบันได้มาเป็นเดือนมหา’ลัยแล้วแข่งยูนิสตาร์ต่อ ตอนอยู่ในรายการก็ไม่เคยมีใครโค่นซันได้ พอมาเวทียูนิสตาร์จึงถือเป็นคู่แข่งที่น่ากลัว


            ผมชักสงสัยแล้วว่า ใครบ้างที่จะเข้ารอบยูนิสตาร์ 9 คนสุดท้าย อาจารย์ชนามีความเชื่อมั่นว่าผมต้องติดรอบเก้าคนแน่ๆ แต่จะได้เป็นยูนิสตาร์หรือไม่นั้น ก็ยังต้องลุ้นอยู่อีกมาก เพราะคู่แข่งปีนี้ไม่ใช่เล่นๆ เลย

 




            หลังจากพ้นช่วงสอบมิดเทอม ผมก็ได้พักนิดหน่อย พี่วุ้นก็สอบเสร็จเช่นกัน เป็นธรรมดาที่ผมต้องกลับไปเยี่ยมที่บ้านหลังจากไม่ได้กลับมาเป็นเดือน ซึ่งที่บ้านผมจะมีกิจกรรมครอบครัวร่วมกัน บางทีพ่อแม่ก็พาไปกินข้าวนอกบ้าน บางทีก็ขับรถไปทะเลใกล้ๆ เพื่อกินซีฟู้ด บางทีก็ไปกินบุฟเฟต์ที่โรงแรม บางทีก็ทำกับข้าวกินอยู่ที่บ้าน


            ตอนแรกผมคิดอยู่ว่าจะทำผมแต่งหน้ากลับบ้านด้วยมั้ย แต่ก็กลัวพ่อกับแม่จะจำผมไม่ได้ เพราะขนาดพี่วุ้นยังจำไม่ได้เลย ผมเลยตัดสินใจทำตัวจืดจางแบบปกติไป


            ผมจัดกระเป๋ากลับไปด้วย ตั้งใจจะค้างที่บ้านสักสองคืน พอผมนั่งแท็กซี่กลับถึงบ้าน ตอนที่มาถึง ผมยังไม่เจอใคร เลยขึ้นไปเก็บของที่ห้องนอนของผม ผมไม่ได้กลับบ้านมาหลายเดือนก็จริง แต่สภาพห้องผมก็ยังเหมือนเดิมไม่ต่างจากตอนที่ผมไป


            “วิน อยู่ไหน วิน กลับมายัง!”


            ผมสะดุ้งเฮือกใหญ่ จู่ๆ ก็มีเสียงแหลมปรี๊ดของพี่วุ้นร้องเรียกผม ผมแปลกใจไม่น้อย เพราะปกติผมมักเป็นที่ถูกลืมเสมอ จนบางทีทุกคนก็ลืมไปแล้วว่าผมก็อยู่ในบ้าน


            “ครับพี่วุ้น” ผมเลยเดินออกไปจากห้อง เห็นพี่วุ้นมองหาผมอยู่


            “วิน วินนน! อยู่ไหน” ทว่าพี่วุ้นกลับมองไปมองมา มองผ่านผมไปเฉยเลย


            “พี่วุ้นครับ!” ผมเลยเรียกซ้ำอีกรอบ จนพี่วุ้นได้ยิน ถึงได้หันมาสังเกตผม


            พอเห็นผม พี่วุ้นก็รีบตรงมาทางผมเลย


            “พี่วุ้นมีอะไรเหรอครับ เย้ย” ผมตกใจที่อยู่ๆ พี่วุ้นก็ลากให้ผมไปนั่งที่เก้าอี้โซฟาด้านล่าง แล้วก็เอาแต่นั่งมองหน้าผมพิจารณาอยู่นั่น


            “พี่วุ้น เป็นอะไรเหรอครับ” ผมเห็นพี่วุ้นเอาแต่จ้องผมไม่วางตา ผมเลยอดถามไม่ได้


            “นี่ใช่วินจริงๆ เหรอ” พี่วุ้นแสดงหน้าประหลาดใจ


            “พี่วุ้นหมายความว่าไงครับ” ผมเกาหัว


            “พี่ก็ดูนะ ประกวดเดือนมหา’ลัย XU น่ะ เรื่องคนหล่อ พี่ไม่เคยพลาด อร๊าย ตอนแรกพี่ก็เชียร์หนุ่มน้อยเดือนบริหารนะ คิดว่าน่ารักน่าหยิกน่าเอ็นดู จนกระทั่งประกาศชื่อนั่นแหละ”


            “ประกวดเดือน... หา...” ผมเบิกตาโตเมื่อเริ่มเดาได้ว่าพี่วุ้นต้องการคุยอะไรกับผม


            “อาชวิน เดชสกุล เดือนมหา’ลัย XU! กรี๊ดดด น้องพี่~” พี่วุ้นเขย่าไหล่ผมทันที


            “พ...พี่วุ้นรู้แล้วเหรอครับ” ผมรู้สึกมึนไม่น้อยที่โดนเขย่ารัวๆ


            “ก็เพิ่งมารู้ตอนประกวดนี่ล่ะ แหม แล้วทำไมไม่บอกพี่ว่าได้เป็นเดือนคณะ” พี่วุ้นมุ่ยหน้าใส่ผม ผมตั้งใจจะเอ่ยขอโทษแล้วอธิยายเหตุผล แต่พี่วุ้นก็ยังพูดต่อ ไม่ปล่อยจังหวะให้ผมแทรกเลย


            “แล้วน้องวิน ทำไมตอนนี้เป็นแบบนี้ไปแล้ว คนนั้นบนเวทีคือใครกันค๊ะ” พี่วุ้นจับหน้าผมไปมา “น้องพี่ทำไมบนเวทีกับตอนนี้ ยั่งกับคนละคน หือ”


            “อี่อุ้นอั๊บ...” ผมพูดเสียงอู้อี้เพราะโดนพี่วุ้นบีบแก้ม


            “อ๋อ จริงสิ ตอนประกวด น้องพี่แต่งหน้าทำผมใหม่นี่นา” พี่วุ้นพูดเองคิดได้เอง


            “ไม่ได้การแล้ว น้องพี่ นั่งตรงนี้ก่อนนะ ห้ามแอบลุกไปไหน” พี่วุ้นสั่งผม แล้วรีบวิ่งกลับขึ้นไปบนห้องตัวเอง ผมได้แต่นั่งอึ้งอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งพี่วุ้นก็กลับลงมาพร้อมกับกระเป๋าเครื่องสำอางของตัวเอง


            “พี่วุ้นจะทำอะไรครับ” ผมตกใจจู่ๆ พี่วุ้นก็จับผมปะแป้งแต่งหน้าเฉยเลย


            “เพื่อความแน่ใจ พี่ต้องรู้ให้ได้” พี่วุ้นเร่งรีบแต่งหน้าให้ผม ทำให้ผมไม่มีโอกาสพูดหรืออธิบายอะไร


            ผ่านไปไม่นาน พอแต่งหน้าผมเสร็จพอเป็นพิธี พี่วุ้นก็กรี๊ดขึ้นมาทันที


            “กรี๊ดดด ใช่จริงด้วย” พี่วุ้นก็แสดงท่าทางตื่นเต้นสุดๆ


            “น้องพี่เป็นเดือนมหา’ลัยจริงด้วย แถมได้อินกับวายุเป็นกรรมการด้วย กรี๊ดดด”


            “เอ่อ...” ผมมองพี่วุ้นพลางอย่างมึนงง


            “เรื่องสำคัญแบบนี้ทำไมไม่บอก หือ” พี่วุ้นทำหน้าน้อยใจผม “พี่จะได้ไปเชียร์ โหวตให้เยอะๆ”


            “พี่วุ้น...” ผมรู้สึกตกใจอยู่ไม่น้อย เพราะพี่วุ้นพูดกับผมขนาดนี้ ผมก็ดีใจอยู่นะ ก่อนหน้านี้ก็คิดอยู่หลายครั้งว่าบอกพี่พี่วุ้นยังไง แต่กลายเป็นว่าพี่วุ้นรู้ด้วยตัวเองซะงั้น


            “โง้ย พี่ดีใจมากเลยนะ ไม่คิดว่าน้องพี่จะน่ารักขนาดนี้ พี่ดั้นด้นติ่งหนุ่มหล่อ เสียตังเปย์ตั้งหลายคน ถ้ารู้ว่าน้องพี่จะน่ารักขนาดนี้ ไม่ต้องไปติ่งไกลก็ได้” พี่วุ้นกอดผมเฉยเลย ทำเอาผมตัวแข็งด้วยความตกใจ


            พี่วุ้นพูดแบบนี้ จะติ่งผม แล้วมาเปย์ผมแทนงั้นเหรอ...


            แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรต่อ


            “วุ้น กลับมาแล้วจ้า” เสียงพ่อกับแม่ดังขึ้น พ่อกับแม่กลับมาแล้ว แต่ว่าพี่วุ้นกำลังกอดผมอยู่


            ความจริงพี่น้องกอดกันเป็นเรื่องปกตินะ แต่ว่าสภาพวินที่แต่งหน้าตอนนี้...


            “เฮ้ย ไอ้ผู้นี่เป็นใคร เข้ามาได้บ้านได้ไง” พ่อดันมาหาเรื่องผมเลย


            “ยัยวุ้นไม่ได้นะ เป็นสาวเป็นแส่ จะไปกอดผู้ชายแบบนี้ได้ไง” แม่ผมก็เสริมทัพ


            “พ่อ...แม่...” ผมเรียกพ่อกับแม่ แต่พ่อกับแม่กลับทำหน้าตึงใส่ผมแทน


            “นี่ อย่าคิดว่าจะใช้หน้าตามนๆ ซื่อๆ มาล่อ แล้วแม่จะยอมรับนะ”


            “ใช่ ลูกสาวคนเดียวของพ่อ พ่อไม่ยอมนะ”


            “ห๊ะ…” ผมเบิกตาโตอย่างตกใจ เดี๋ยวนะ พ่อกับแม่เข้าใจอะไรไปถึงไหนแล้ว


            “เดี๋ยวค่ะ นี่ไม่ใช่แฟนหนู นี่น้องวินเองค่ะ” พี่วุ้นรีบผละตัวจากผมแล้วอธิบายทันที


            “เดี๋ยวนะ วินเหรอ” แม่ผมขยับเข้ามามองผมอย่างตกตะลึง


            “วุ้น อย่ามาโกหกพ่อนะ จะเป็นวินได้ยังไง ลูกเราหน้าตาโดดเด่นขนาดนี้เลยเหรอ” ขนาดพ่อยังไม่เชื่อเลย


            “พ่อ แม่ นี่ผมเองจริงๆ นะ” ผมเลยประกาศตัวเอง แต่พ่อแม่ก็ยังทำหน้าสงสัย


            “เป็นวินจริงๆ นะคะ นี่พ่อกับแม่ดูสิคะ” พี่วุ้นยืนกราน ก่อนจะรีบเปิดเว็บยูนิสตาร์โชว์


            “วินได้เป็นเดือนมหา’ลัยด้วย เห็นมั้ยคะ ‘อาชวิน เดชสกุล’ น้องวินของเราเอง” พี่วุ้นเปิดเว็บมีภาพผมในชุดนิสิต แล้วก็มีประวัติพร้อมชื่อจริงผม


            “นั่นมัน...วินเหรอ!” พ่อกับแม่พูดพร้อมกันอย่างตกใจ


            “น้องวินแต่งหน้าทำผมแล้ว ทำไมเปลี่ยนไปขนาดนี้”


            พ่อกับแม่ทั้งถามทั้งให้ผมหมุนตัวจนมึนไปหมดแล้ว


            “เอาล่ะๆ ค่ะ น้องวินมึนหมดแล้วพ่อแม่ ไหนว่าวันนี้จะไปกินข้าวข้างนอกไงคะ นี่เที่ยงกว่าแล้วนะคะ” พี่วุ้นพยายามเข้ามาช่วย ก่อนที่ผมจะมึนตึงจนล้มไปเสียก่อน


            “โอเค งั้นไปขึ้นรถนะ วันนี้ไปกินอาหารญี่ปุ่นกัน” พ่อกับแม่เก็บของเตรียมตัว แล้วไปขึ้นรถด้วยกัน ระหว่างที่นั่งอยู่ในรถ ผมก็เลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง เป็นครั้งแรกที่วินจืดจางไม่ใช่วินจืดจางอีกต่อไปแล้ว


            ผมเล่ายาวมากว่าตั้งแต่เกิดพ่อแม่ก็ลืมผมโดยไม่ได้ตั้งใจ ผมไปไหนก็ถูกลืม ไม่ว่าจะทำอะไรก็ถูกลืม แต่พอเข้ามหาวิทยาลัย ผมก็เริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง ผมไม่ได้เล่าว่าพี่อินช่วยผมหลายๆ อย่าง เพราะกลัวว่าพี่วุ้นจะเอาแต่กรี๊ดจนผมไม่ได้เล่าต่อ ผมบอกแค่ว่าผมได้เป็นเดือนคณะ แล้วก็ได้เป็นเดือนมหา’ลัย ตอนนี้กำลังประกวดยูนิสตาร์อยู่


            เรื่องของผมค่อนข้างยาว เล่ามาตั้งแต่อยู่ในรถจนถึงร้านอาหารเลยทีเดียว


            “พ่อแม่ดูสิ ตอนนี้น้องวินเข้าประกวดยูนิสตาร์แล้ว กรี๊ดดดด ถ้าได้เข้ารอบสุดท้ายนะ ก็จะได้ไปออกรายการ ขึ้นเวที ได้เจอรุ่นพี่ยูนิสตาร์ตัวจริงบ่อยๆ โง้ยยยย” พี่วุ้นดูดีใจเกินไป จนคนทั้งร้านหันมาหมด ผมจึงรีบงุดหน้าทันที


            “เสียงดังไปแล้ว ยัยวุ้น” แม่ผมปราม ก่อนจะหันมาพูดกับผม


            “แม่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าวินต้องอะไรมามากมาย แม่รู้สึกผิดจริงๆ ที่ทำให้วินรู้สึกเหมือนกับถูกลืม จริงอยู่ว่าแม่อาจเป็นห่วงยัยวุ้นมากกว่า เพราะเป็นลูกผู้หญิง แม่ไม่ใช่ไม่รักวินนะ แต่เห็นวินดูเงียบๆ ไม่ค่อยพูดอะไร แม่ก็เลยคิดว่าวินชอบอยู่คนเดียว”


            “อืม มีเรื่องอะไรก็มาคุยกัน คราวหลังอย่าเก็บเงียบล่ะ เรื่องงานประกวดเดือนนี่ พ่อโกรธนิดๆ นะที่ลูกไม่บอกจนอดไปร่วมงาน ไม่งั้นพ่อจะขนญาติไปเชียร์ให้หมดเลย”


            “ขอบคุณมากครับพ่อ แม่ พี่วุ้น” ผมบอกกับทุกคน


            ความจริงแล้ว วันนี้ผมได้เข้าใจอะไรมากขึ้น บางครั้งผมซึ่งคิดว่าตัวเองจืดจาง เพราะผมเข้าใจไปเองว่าผมถูกลืม ทำให้ผมตัดสินใจที่ปลีกตัวจากพวกเขาเอง ผมไม่เคยคิดพยายามทำให้พวกเขาจำผมได้ เอาแต่ปลงแล้วก็ปลง ก็ยิ่งทำให้พวกเขาลืมผมมากขึ้น


            พอได้รู้ความจริง ผมก็รู้สึกแย่กับตัวเองเหมือนกัน ที่ผ่านมา ผมเอาแต่คิดมากและคิดไปเองเกินไป จนกลายเป็นเหมือนห่างเหินกับครอบครัว พอได้รู้ว่าพวกเขายินดีที่จะช่วยผม ผมก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมา


            “แต่วางใจพี่ได้เลยน้องวิน มีน้องจะเข้าประกวดยูนิสตาร์ทั้งที เดี๋ยวพี่จะกระหน่ำโหวตให้เลย จะไปเสี้ยมเพื่อนๆ ให้โหวตด้วย”


            พี่วุ้นแสดงสีหน้ามุ่งมั่นตั้งใจ


            “ถึงพี่จะเป็นศิษย์มหา’ลัย QU ถึงพี่จะเคยเชียร์น้องโอ้ต ถึง School-Ace จะเป็นรายการโปรด ถึงพี่จะเมนน้องซัน ถึงน้องซันจะน่ากินน่าเต๊าะน่าเป็นผัวขนาดไหน แต่พี่ก็จะเทให้หม๊ด! เพราะพี่จะโหวตให้น้องวินคนเดียว!”


            “แม่ด้วย มีอะไรให้ช่วย บอกได้เลยนะ แม่จะโหวตทุกวัน บอกเพื่อนแม่ บอกเพื่อนที่ทำงานด้วย ลูกแม่จะต้องเข้ารอบ”


            “ถึงพ่อจะไม่ค่อยเข้าใจพวกไอดอลเดือน แต่พ่อจะโหวต ชวนญาติมาโหวต นี่ยัยวุ้น มาสอนพ่อสมัครเว็บโหวตด้วย”


            “ขอบคุณมากเลยครับ” ผมรู้สึกเกรงใจขึ้นมาทันที “ผมก็ไม่คาดหวังว่าจะชนะ แต่ผมก็จะพยายามจะทำให้เต็มที่นะครับ”


            “จ้ะ ได้ไม่ได้ถือว่า ทำเต็มที่แล้ว ไม่ต้องกดดันตัวเองมากจนเครียดเกินนะ” แม่ผมเอ่ย


            “ใช่ๆ จะเป็นไอดอลไม่เป็นก็ไม่สำคัญ ลูกๆ ได้เรียนมหา’ลัยดีๆ ทั้งคู่ พ่อก็ภูมิใจแล้ว” พ่อผมพูดกับผมและพี่วุ้น


            “ได้ไง อ่ะพ่อแม่ วินต้องได้สิคะ” พี่วุ้นส่งสายตาอ้อนวอนให้ผม


            “น้องวินรู้มั้ย เกิดเป็นยูนิตี้อย่างพี่ จะได้เจอผัวทั้งที จริงแท้แสนลำบาก พี่ต้องดิ้นรนหนักมากกว่าจะได้บัตรแฟนมีตติ้งมา ถ่างตาตื่นรอเขาเปิดขาย ลากเพื่อนมาช่วยกดซื้อด้วย พี่รอกดทุกเดือนมาตั้งเป็นปี แต่ได้บัตรแค่ครั้งเดียวเองคิดดู ได้ลายเซ็นเลโอมาคนเดียวเอง แต่ถ้าน้องพี่ได้เป็นยูนิสตาร์นะ พี่จะฝากขอลายเซ็นให้หมดทุกคนเลย!”


            พี่วุ้นแลดูฝันเฟื่องซะไกล แต่พอได้ยินพี่วุ้นพูดออกตัวแบบนี้ ผมเองก็อยากรู้เหมือนกัน


            “เอ่อ พี่วุ้นครับ แล้วในยูนิสตาร์ พี่วุ้นชอบใครที่สุดเหรอครับ” ผมรู้ว่าพี่วุ้นเป็นประเภทติ่งทุกวง ชอบทุกคน มีสามีมโนอยู่ทั่วทุกมุมโลก แต่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าพี่วุ้นเป็นเมนใคร


            “โห้ยยย ตอบไม่ได้อ่ะ รักหมดทุกคนเลย” พี่วุ้นสะบัดบ๊อบประมาณว่าสวยเลือกได้


            ทำเอาผมได้แต่กะพริบตาปริบๆ


            “ขอเหมาหมดเลยได้มั้ย ถ้าได้สร้างฮาเร็มจะฟินมาก อุ๊อิ๊” พี่วุ้นหัวเราะคิกคัก ทำให้พ่อแม่มองค้อนพี่วุ้นแรงมาก ส่วนผมนี่อ้าปากค้างไปเลย


            ก็...รู้อยู่แล้วว่าพี่วุ้นเป็นแบบนี้ ไม่น่าถามเลย...


☽☽☽☽☽☽☽☽☽



Writer's Talk

ตอนนี้เล่าถึงครอบครัวนุ้งวินหน่อยเนอะ เนื้อหาช่วงนี้จะเน้นไปทางยูนิสตาร์ค่อนข้างเยอะหน่อย แต่เดี๋ยวก็มีความฟิน(?)มาประปรายบ้าง ฮ่า ฝากติดตามกันต่อด้วยนะคะ ฝากเป็นกำลังใจให้นุ้งวินในการประกวดยูนิสตาร์ด้วยน้า ขอบคุณทุกคอมเมนท์ ขอบคุณที่ติดตาม ขอบคุณที่ไปคุยกับนุ้งวินในแท็กทวิต #เดือนล่องหน น้า


มีแฟนอาร์ตมาสมทมเพิ่มเติมความฟินกันอีกแล้วค่า อร๊ายยย ชอบมาก ฟินมาก >< ขอบคุณทุกคนที่ช่วยกันมาเสริมทัพความฟินมากๆ เลยนะคะ ดีใจสุดๆ เลยที่ส่งกันมา รักผู้อ่านทุกคนเลยยยย //กอดรอบทิศ


พี่วายุที่จะแย่งน้องเข้าด้อม และพี่อินคนขี้หวง(?) โดยมีน้องวินกำลังฟิน ฮ่า จากคุณ W.B.K


วายุ : จริงนะครับ เพราะเป็นด้อมเหมือนกัน ก็ต้องย้ายได้เหมือนกัน //เสยผมเหมือนในภาพ

อิน : ไม่ให้ย้าย //ทำหน้าแบบในภาพ

วิน : เอ่ พี่ๆ เขาเถียงอะไรกันเหรอ ช่างเถอะ พี่อินฟอลผมด้วยง่า งืออ ดีใจ O//////O //ไม่สนใจสองคนทะเลาะกัน


โอ้ย ภาพนี้จี้มาก ช๊อบบบบบบบ 55555 จากคุณ Nuchy02


อิน : อืม สมควรแล้ว //มองพี่วายุในภาพอย่างหน้าเฉยเมย

วิน : งือออ หนึ่งฟอลโลว์ของพี่อินเป็นผมด้วยจริงเหรอ //มัวแต่ฟินกับไอจีจนลืมสนโลกภายนอก

วายุ : โห้ย พี่อิน ผมทำผิดอะไร แล้วจะไปเรียกไอ้เดือนหมามาทำมายครับบบบบ


ภาพเมื่อวายุและวินโดนแทรกกลางโต๊ะ อิอิ จากคุณ โนเวล


วายุ : พี่อิน โต๊ะว่างที่ว่างก็มีตั้งเยอะ ทำไมต้องมาเบียดล่ะครับ

อิน : ก็ไปนั่งสิ 

วิน : หวาาา พี่อินมานั่งข้างๆ ด้วย //ทำหน้าเขิน


ภาพงั้นฟอลแค่พี่คนเดียวนะ อร๊าย จากคุณ นันทิชา 


วิน : งืออออ ก็...ฟอลแค่พี่อินก็ได้ O////O

อิน : ดีมาก


ภาพนุ้งวินที่กำลังฟินกับดอกกุหลาบ งุ้ย จากคุณ Sirapat


วิน : งืออ ดอกไม้จากพี่อิน ฟินจังเลย O//////O


ภาพวินมองเห็นพี่อิน แล้วพี่อินก็เดินไปเดินมา ไม่คิดว่าจะถูกเห็น ฮ่า จากคุณ 52NOCHE


วิน : ว้าววว ภาพสวยมากเลยครับ ขอบคุณมากๆ เลยน้าที่วาดมาให้ งืออ วินน่ารักจังเลย พี่อินก็หล่อมากเลย

อิน : ทำไมเห็น...


นุ้งวินคนเกรียน น่าร๊ากกก จากคุณ chonthichanaow


วิน : หวาาา วินเกรียน เย้ยยย แหะๆ ขอบคุณมากๆ เลยน้าที่วาดวินมาให้ วินดูน่ารักมากๆ เลย ><


ปิดท้ายด้วย น้องวินหูกระต่าย อร๊ายยยย ชอบบบบบ จากคุณ wyfxseongwu


วิน : หวาาาา ทำไมวินน่ารักขนาดนี้ งืออออออ ชอบจังเลยครับ ขอบคุณมากๆ เลยนะครับที่วาดมาให้ ดีใจจัง


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนล่องหน

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.854K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26,312 ความคิดเห็น

  1. #26275 258011 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 17:49
    ชอบพี่วุ้นเเละความเวอร์ของทุกคนนะ เเต่ว่าถ้าน้องไม่ได้เป็นเดือน จะมีคนสนใจเเบบนี้อยู่มั้ย
    #26,275
    0
  2. #26240 lovehyper17 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 07:40
    ครอบครัวน่ารักอ่ะ
    #26,240
    0
  3. #26172 NACHI1743 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 17:06
    แท็กทีมนะคะพี่วุ้น55555
    #26,172
    0
  4. #26115 pommys (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 20:48
    เห็นด้วยกับเม้นก่อนๆๆ
    #26,115
    0
  5. #26009 eannysrr (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 02:21

    ไม่ชอบพ่อแม่น้องอ่ะ ลูกตัวเองแท้ๆถึงจะจืดจางยังไงก็เถอะ คนอื่นมองข้ามมันไม่เท่าไหร่ แต่นี่อะไรอ่ะ?ครอบครัวน้องจริงป่ะเนี่ย? เลี้ยงลูกมาตั้งกี่ปีถึงไม่รู้นิสัยลูกตัวเอง คิดเองเออเองว่าลูกอยากอยู่เงียบๆคนเดียว มันไม่ใช่เหตุผลที่จะมองข้ามอ่ะ ถ้าสมมติน้องไม่เปลี่ยนแปลง ก็คงมองข้ามน้องเหมือนเดิม แล้วน้องเจอแบบนี้มาตั้งแต่เด็กอ่ะนะ? แย่

    #26,009
    1
    • #26009-1 NACHI1743(จากตอนที่ 25)
      31 มีนาคม 2563 / 17:06
      มันก็อาจจะคล้ายๆน้องนะคะ
      ที่คิดว่าตัวเองถูกลืมเลยปลีกวิเวกออกมา
      มันก็เลยยิ่งทำให้คนอื่นลืมไปอีก
      อันที่จริงมันก็ผิดกันทั้ง2ฝ่าย
      จะว่าพ่อแม่น้องไปซะทีเดียวก็ไม่ได้นะคะ
      #26009-1
  6. #25988 ZYXWYFIR (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 01:22
    เอาจริงๆยังไงพ่อแม่ก็ควรรักให้เท่ากันทำทุกอย่างให้เท่ากัน เพื่อไม่เกิดการเปรียบเทียบหรือน้อยใจของลูก ยังไงก็ลูกอ่ะจริงๆนะในความรู้สึกและความคิดของเรา เหมือนน้องพึ่งมาถูกยอมรับตอนที่แต่งหน้าเปิดตัวเองแล้ว คือแบบอารมณ์มันบ่แม่นอ่ะ มันอึนๆแบบสงสารน้องอ่ะ ถึงจะลูกผญหรือผชก็ควรได้รับการดูแลการใส่ใจเท่ากันไม่ใช่หรอ เห็นว่าน้องเงียบๆคือการเดาใจไปเองว่าน้องต้องการอยู่คนเดียว ทำไมไม่เอาใจใส่น้องกว่านี้ หากถามน้องซักคำ แบบบรรยายแบบพ่อแม่พี่ก็เมินน้องด้วยในบางที แบบเห้ย อิหยังวะ เป็นงง แงงนุ้งอิน
    #25,988
    0
  7. #25885 Mah_che_mimi_ku (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 23:34
    ชอบความมโน ความติ่งเกินเบอร์ของพี่วุ้นมากกกก5555555
    #25,885
    0
  8. #25730 lio99 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 14:51
    แอบน้ำตาซึมอ่ะ ที่พ่อแม่ยังจำลูกไปได้ ดีนะวินกล้าจะพูดไปว่าตัวเองผ่านแล้วเจออะไรมาบ้าง รู้สึกโดดเดียวแค่ไหน ถ้าไม่ได้เป็นเดือน จะยังมีใครจำได้ไหม ดีใจที่ปรับความเข้าใจกันได้ แต่ความจริงอยู่กันในบ้านก็ควรใส่ใจกันมากกว่านี้หรือเปล่า นี่เซ้นซิทีฟกับเรื่องครอบครัวนะ อ่านแล้วเศร้าอ่ะ
    #25,730
    0
  9. #25713 MINERVA09 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 01:51
    ดีใจที่น้องได้พูดคุยกับครอบครัวซะที#เมื่อไหร่น้องจะพาคุณพี่ไปเยี่ยมบ้านเน้ออ
    #25,713
    0
  10. #25675 p.peach🍑 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:02
    พี่วุ้นคือไอดอล
    #25,675
    0
  11. #25637 Jhoooope (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 21:57

    ดีใจกับน้องมากๆ
    #25,637
    0
  12. #25585 prince_Lprince (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 15:49
    สงสารวินตอนพ่อแม่จำไม่ได้5555
    #25,585
    0
  13. #25549 meet48 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 11:23
    อยากให้ทำเป็นซีรีย์จังเลย
    #25,549
    0
  14. #25455 Shinee☆Café (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 15:10

    น้องงงงงงง~ ดีใจกับน้องอ่ะ จากที่จืดจางมาตลอด

    ตอนนี้ฝันก็เป็นจริงแล้วเด้ออ

    งื้ออ~ น้องน่ารักอ่ะ น่ารักกกกก > <

    #25,455
    0
  15. #25423 ขนมหวานคือชีวิต (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 22:48
    พ่อแม่... ใจเย็น555 นั่นวินเอง วินไง555 แต่ก็ปรับความเข้าใจกันแล้ว พี่วุ้นน่ารักกกกก ทำให้นึกถึงพี่เพื่อนเลยอ่ะ555
    #25,423
    0
  16. #25300 MateLatte (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 14:40
    ดีมากค่ะ
    #25,300
    0
  17. #25284 Minhwanpanwink (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 01:20
    จืดจางอะไรขนาดนี้ลูก แล้วแต่งหน้ากับไม่แต่งหน้าพ่อแม่แยกลูกตัวเองไม่ออกจริงดิมันขนาดนี้ได้จริงๆเหรอ55555
    #25,284
    0
  18. #25176 กษิดิศ ปักษี (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 16:49
    ก็ดีแล้ว ที่ครอบครัวเข้าใจกันแล้ว
    #25,176
    0
  19. #24903 Pxcy_n (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 15:32
    รู้สึกแย่มากกับครอบครัวของวินอ่ะ พ่อแม่ที่ไหนจะลืมลูกหรือเมินลูกกันขนาดนี้อ่ะ ลูกทั้งคนนะคะคุณ พี่สาวก็พอกันเลย นี่ถ้าไม่แต่งหน้าเเต่งตัวใหม่ก็คงจะลืมกันเหมือนเดิมสินะ
    #24,903
    0
  20. #24259 ojay2 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 09:41
    สงสารน้องนะ ถ้าครอบครัวจะลืมขนาดนี้
    #24,259
    0
  21. #23717 97line (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 21:35
    พี่วุ้นคือตัวแทนเรา
    #23,717
    0
  22. #23528 pcy921 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 13:33
    แอบสงสารน้องที่รู้สึกว่าถูกครอบครัวลืม
    #23,528
    0
  23. #22762 ลีเจอาร์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 04:43
    เหมือนพ่อแม่เข้าใจว่าน้องมีโลกส่วนตัว เพราะเงียบๆ ส่วนน้องก็เข้าใจอีกแบบ
    #22,762
    0
  24. #22533 Jink_chan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 12:58
    55555........วินสู้ๆๆๆ บ้านนี้ตลกดีนะ
    #22,533
    0
  25. #20842 Bai_Toey1117 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 02:36
    เอ๊ะ!! ทำไมมองพี่วุ้นแล้วเหมือนส่องกระจกเลยอะ??555
    #20,842
    0