UNISTAR ☽ เดือน.ล่อง.หน ☽

ตอนที่ 23 : เดือนที่ 22 : เดือนเปล่งประกาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 133,818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,858 ครั้ง
    15 มิ.ย. 61

UNISTAR   เดือน.ล่อง.หน

- เดือนที่ 22 : เดือนเปล่งประกาย -



(เครดิตภาพ : wallpaperabyss)



 

            หลังจากที่พี่อินบอกว่าจะหักคะแนน ผมงงอยู่ไม่ทันไร พิธีกรก็ประกาศหมดเวลาการแสดง ผมเลยได้แต่เดินจากเวทีมาแบบงงๆ


            เดือนอะไรหล่อที่สุด...เดือนที่ชื่ออิน


            คำถามนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในสมองของผม พี่อินบอกว่าจะหักคะแนนที่ผมตอบไม่ได้จริงเหรอ


            แต่ใครไปรู้ว่าพี่อินจะมาแนวนี้กันเล่า!


            ผมกลับมานั่งพักระหว่างรอดาวเดือนคนอื่นขึ้นแสดง ตอนนี้ผมรู้สึกโล่งใจที่ตอบได้หลายคำถาม ถึงจะพลาดคำถามพี่อินก็เถอะ อย่างน้อยผมก็ตอบได้เยอะอยู่ ตอนแรกก็แอบกังวล ถ้าตอบไม่ได้ตั้งแต่คำถามแรก การแสดงมันคงจะแป้กไปเลย อย่างน้อยก็ยังดีหน่อย แม้ว่าไม่รู้ว่าพี่อินจะหักคะแนนผมด้วยจริงหรือเล่น


            การแสดงมีทั้งหมด 12 คณะ 24 คน คนละไม่เกิน 5 นาที แต่ส่วนใหญ่ก็แสดงแค่คนละ 3-4 นาที เพราะมาแนวเล่นดนตรี เต้นรำ และร้องเพลงกันเยอะมาก


            ผมนั่งพักที่หลังเวที ใช้เน็ตมหา’ลัยเปิดมือถือชมไลฟ์ไปพลางๆ ว่าใครแสดงเป็นอย่างไรบ้าง ปีนี้มีการแสดงน่าสนใจหลายอย่าง เดือนนิเทศน์ก็แต่งชุดไทยแสดงซออู้เหมือนที่พี่อินเคยบอก ส่วนเดือนวิศวะก็มาแนวโชว์ศิลปะฟันดาบ ผมคิดว่าเดือนสองคนนี้เป็นตัวเต็งของการประกวดเดือนมหา’ลัยปีนี้เลย


            พอผ่านไปราวๆ ชั่วโมงครึ่งกว่า การแสดงทุกคณะก็จบลง รอบต่อไปก็คือการตอบคำถาม คราวนี้คิวของผมอยู่ประมาณท้ายๆ ระหว่างนั่งรอ ผมก็ดูไปด้วยว่าแต่ละคนตอบคำถามอย่างไรบ้าง วิธีการเลือกคำถามของกรรมการคือ ทางสโมสรนิสิตทำขวดโหลจับฉลากวางไว้หน้าที่นั่งของกรรมการ กรรมการจะจับฉลากคำถามขึ้นมา 1 คำถาม ให้ผู้เข้าประกวดตอบภายในเวลาไม่เกิน 3 นาที คำถามที่ถูกจับแล้วก็จะถูกดึงออกไป เท่ากับว่าจะไม่มีใครได้คำถามซ้ำกันเลย จึงไม่มีความได้เปรียบหรือเสียเปรียบเกินขึ้น ขึ้นอยู่กับดวงและปฏิภาณไหวพริบล้วนๆ


            คำถามมีตั้งแต่พื้นฐานมากๆ เช่น ทำไมถึงอยากเป็นเดือน จนไปถึงคำถามที่เจาะจง อย่างคิดยังไงกับข่าวหรือเหตุการณ์บ้านเมืองเรื่องนี้ ทุกคำถามไม่มีคำตอบตายตัว ขึ้นอยู่กับว่าจะตอบยังไงให้ตรงใจกรรมการ


            ในรอบตอบคำถามนี้ ผมรู้สึกว่าเดือนคณะนิเทศน์ตอบคำถามได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ดันได้คำถามที่เฉพาะเกี่ยวกับเรื่องทางกฏหมาย ซึ่งคงไม่ค่อยสันทัด เลยตอบวนไปวนมาไม่ค่อยชัดเจน ในส่วนของเดือนคณะวิศวะ ได้คำถามเกี่ยวกับระบบการศึกษาในมหา’ลัยของไทย ผมก็คิดว่าเขาตอบกลางๆ ค่อนข้างเซฟตัวเองค่อยข้างเยอะ คนที่ตอบคำถามได้ค่อนข้างดี กลับเป็นเดือนจากคณะแพทย์ แต่ในรอบการแสดงที่เลือกแสดงมายากล เหมือนจะทำพลาดไปนิดหน่อย คงตื่นเต้นเกินไปด้วย


            ในตอนนี้ ผมก็ไม่รู้แล้วว่าใครจะได้เป็นเดือน เพราะว่าคนที่เป็นตัวเต็งก็ได้คำถามที่ไม่เหมาะกับตัวเอง ส่วนคนที่ตอบคำถามได้ดีก็ดันไม่ได้เป็นตัวเต็ง


            หลังจากผ่านไปพักใหญ่ ผมก็ถูกเรียกให้เตรียมขึ้นเวทีรอบตอบคำถาม ผมก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ แต่ก็น้อยกว่าตอนขึ้นเวทีครั้งแรกมาก


            “ต่อไปเป็นตัวแทนเดือนจากคณะบริหารธุรกิจ อาชวิน เดชสกุลค่ะ”


            พอพิธีกรเรียกชื่อผม ผมก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วก็เดินออกไปยืนบนเวที ผมพยายามควบคุมขาตัวเองไม่ให้สั่นจนเกินไป


            ผมกลับมาเจอกรรมการทั้งห้าอีกครั้ง อาจารย์เป็นคนจับคำถามของผม จากนั้นก็อ่านคำถามออกไมโครโฟน


            “คำถาม คือ แรงบันดาลใจมีความหมายอย่างไรสำหรับคุณ”


            พอผมได้ยินคำถาม ผมก็แทบกลั้นหายใจ แล้วคิดอยู่สักพัก


            แรงบันดาลใจเหรอ ผมแอบคิดว่าคำถามตอบยากจัง แต่พอผมมองพี่อินที่นั่งอยู่ ผมก็เหมือนมีพลังบางอย่างลุกโชน


            พี่อินคือแรงบันดาลใจสำหรับผม


            ที่ผ่านมา ผมอาจมีความฝันที่อยากเปลี่ยนตัวเอง แต่ผมก็ไม่เคยทำได้สำเร็จ เพราะผมไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน ผมไม่รู้ว่าตัวเองมีอะไรดี แต่พี่อินเป็นคนที่ทำให้ผมได้เห็นส่วนตรงนั้น


            ผมตัดสินใจยกไมค์ขึ้นมาตอบ


            “แรงบันดาลใจ สำหรับผม เป็นเหมือนกับเชื้อไฟ ที่ทำให้คนๆ หนึ่งมีพลังที่จะสานฝันตัวเอง แรงบันดาลใจ อาจเป็นเป้าหมายที่สร้างกำลังให้เราลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่าง บางคนอาจหมดไฟ หรืออาจมีไฟเหลืออยู่บ้าง แต่แรงบันดาลใจจะทำให้ไฟที่มอดดับหรือริบหรี่ลุกโชนขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ ถ้าไม่มีแรงบันดาลใจแล้ว ก็เหมือนกับถ่านที่มอดดับ”


            ผมหยุดพักหายใจสักพัก ก่อนจะพูดต่อ


            “ผมเชื่อว่าทุกคนล้วนมีดีอยู่ในตัวเอง แต่บางครั้งเราอาจจะมองข้ามตรงนั้นไป แต่เมื่อมีแรงบันดาลใจมาจุดประกาย มันก็ทำให้เราเห็นคุณค่าของตัวเอง เห็นว่าถ้าเราพยายามมันก็สามารถทำได้...”


            ผมมองพี่อินอีกครั้ง แล้วก็นึกถึงตัวผมเอง ผมไม่ปฏิเสธเลยว่าที่ผมได้มายืนอยู่ตรงนี้ได้ ก็เพราะพี่อิน


            ผมเริ่มมองเห็นคุณค่าตัวเอง เพราะขนาดคนที่โด่งดังอย่างพี่อิน ยังอยากใช้ชีวิตล่องหน แสดงว่าคนจืดจางอย่างผม ก็คงไม่ไร้ค่าเสมอไป


            พี่อินดึงผมเข้าสู่แสงสว่าง พี่อินเห็นบางอย่างในตัวผมอย่างที่ผมเองก็ไม่เคยคาดคิด ผมเลยเชื่อว่าทุกๆ คนล้วนมีค่า เพียงแต่เราจะมองเห็นสิ่งนั้นได้หรือเปล่า


            พี่อินจึงเป็นแรงบันดาลใจของผม แรงบันดาลใจที่ทำให้ผมรู้ว่า ผมเองก็มีความสามารถเหมือนกัน


            “อย่างเช่นตัวผมเอง เมื่อก่อนผมเป็นคนจืดจาง เป็นคนไม่โดดเด่น และมักจะถูกลืม ส่วนหนึ่งก็เพราะผมคิดว่าตัวเองไม่ดีพอ พอคิดแบบนั้นก็เลยไม่ได้ตั้งใจที่จะทำอะไร ปลีกตัวออกจากสังคม ได้แต่จมความคิดด้านลบของตัวเอง แต่พอผมได้แรงบันดาลใจ แล้วลองเปลี่ยนความคิดตัวเองใหม่ ผมก็พบว่าผมเองก็ทำได้เหมือนกัน นั่นทำให้ผมได้มายืนอยู่ตรงนี้”


            คำตอบของผม ทำให้กรรมการพยักหน้าเบาๆ


            “ถ้างั้น แล้วอะไรเป็นแรงบันดาลใจให้กับคุณ” อาจารย์อีกท่านเอ่ยถาม


            ผมมองพี่อิน สำหรับผม พี่อินเป็นคำตอบของคำถามนี้ แต่ผมคงตอบพี่อินตรงๆ ไม่ได้


            “เป็นคนๆ หนึ่งครับ...” ผมจึงตอบเลี่ยงๆ


            “ผมได้เห็นหลายสิ่งที่เขาทำ เขาทำให้ผมได้หันกลับมามองตัวเอง ทำให้รู้ว่าผมก็ยังมีคุณค่าที่สามารถทำอะไรหลายอย่าง ผมอยากเป็นเดือนก็เพราะผมอยากเป็นอีกแรงบันดาลใจให้ทุกคนเห็นว่า แม้แต่คนที่เคยจืดจางอย่างผมก็ยังเป็นเดือนได้ ผมจึงอยากให้คนที่กำลังท้อแท้กับการสานฝันตัวเองเชื่อว่า ทุกคนย่อมมีดีอยู่ในตัว ขอเพียงหาสิ่งนั้นให้เจอ และพยายามต่อไป มันก็ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้”


            ผมมองกรรมการ แล้วก็พูดต่ออย่างหนักแน่น


            “ผมเชื่อว่าแรงบันดาลใจเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สามารถส่งต่อกันได้ ผมได้รับแรงบันดาลใจจากคนๆ หนึ่ง ซึ่งเขาได้ทำหลายอย่างเพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายๆ คน ผมจึงอยากจะส่งต่อแรงบันดาลใจนี้ ให้กับใครอีกหลายๆ คนเช่นกันครับ ทั้งหมดนี้คือคำตอบของผม แรงบันดาลใจที่มีความหมายอย่างมากสำหรับผม”


            พอผมตอบคำถามเสร็จ กรรมการก็จดโน้ตอะไรบางอย่างลงไป อาจารย์ท่านหนึ่งทำท่าเหมือนจะถามอะไรเพ่ิมเติม ผมแอบคิดกังวลว่าจะโดนถามมั้ยว่าคนที่เป็นแรงบันดาลใจให้ผมคือใคร แล้วผมจะตอบยังไงดีล่ะเนี่ย


            แต่ปรากฎว่า...


            “ยังมีเวลาเหลือใช่มั้ยครับ” พี่วายุพูดออกไมค์ และพอพิธีกรที่ยืนข้างเวทีพยักหน้า พี่แกก็หันมายิ้มกว้างให้ผมทันที


            “งั้นผมขอถามต่อนะครับ...”


            ผมเบิกตาโต พี่วายุจะถามผมเหรอ อย่าบอกนะว่า...


            “รถอะไรวิ่งเร็วเท่าอินเตอร์เน็ต”


            พอผมได้ยินคำถามก็แอบบ่นในใจทันที ว่าแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้!


            ผมร่ายชื่อรถทั้งหมดในหัว แล้วก็ตอบ


            “รถเมล์ครับ” มันคงเป็น ‘เมล์’ ที่มาจากคำว่า ‘อีเมล’


            “ถูกต้อง!” พี่วายุทำท่าติ๊กถูกใส่ผม และยิ่งเห็นว่าพิธีกรยังไม่ประกาศหมดเวลา ก็ยังจะถือไมค์ถามต่อ ทั้งที่ไม่เกี่ยวกับคำถามประกวดเดือนแม้แต่น้อย


            “ม้าอะไรสอนธรรมมะได้”


            ม้าที่ไหนจะสอนธรรมมะได้ ผมคิดในใจ คงเป็นมุกแป้กอีกตามเคย ผมนึกชื่อม้าทั้งหมด จากนั้นก็ร่ายคำพ้องเสียงในหัว


            “ม้าเขือเทศน์” ผมตอบทันที พี่วายุคงหมายถึง มะเขือเทศ ที่อ่านว่า ‘ม้า’ เขือ ‘เทศน์’ เหอะๆ มุกขั้นสูงจริงๆ


            “ใช่เลย!” พี่วายุทำเสียงตื่นเต้น แล้วถามต่อ


            “แล้วม้าอะไรสอนธรรมมะไม่ได้”


            “ม้าศึกครับ” ผมตอบ เพราะว่าม้า...สึกแล้ว...


            “เห้ยเจ๋ง!” พี่วายุปรบมือรัวๆ อย่างชอบอกชอบใจ


            “ผมชอบน้องคนนี้!” พี่วายุจู่ๆ ก็บอกชอบผมกลางงานประกวด ทำเอาผมสะดุ้งเล็กน้อย ถึงผมจะเข้าใจว่าพี่วายุหมายถึงชอบที่ผมตอบมุกแป้กของพี่แกได้ก็เถอะ


            ผมเห็นพี่อินหันไปมองพี่วายุนิ่งๆ แต่พี่วายุก็ยังไม่จบแค่นี้


            “แล้วน้องรู้มั้ยครับ...” พี่วายุยิ้มร่า “ไร่อะไรเอ่ยที่ตอนนี้พี่อยากได้สุดๆ”


            ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย ไร่ที่พี่วายุอยากได้เหรอ ผมร่ายคำว่าไร่ในหัว ก็ยังนึกไม่ออกแหะ ผมเลยลองเดามั่ว


            “ไร่หวายเหรอครับ” ผมตอบอย่างไม่มั่นใจ ผมเดาอะไรที่เกี่ยวกับพี่วายุ แต่พี่วายุส่ายหน้า


            “อ๋อ ไล่เดือนปากเดือด!” พอตอบเสร็จ ผมก็ปิดปากตัวเองทันที


            ตายล่ะหว่า ผมจะโดนด้อมฮัสกี้ลอบสังหารมั้ยเนี่ย ด้อมฮัสกี้เป็นชื่อเรียกด้อมพี่นที เพราะพี่นทีปากดุเหมือนหมา จนได้ชื่อว่าเดือน(ปาก)เดือด แต่ถึงดุแค่ไหนก็น่ารักน่าเอ็นดูสำหรับแฟนๆ เหมือนกับหมาไซบีเรียนฮัสกี้ แฟนคลับเลยเรียกพี่นทีว่าฮัสกี้ ชื่อด้อมก็เป็นด้อมฮัสกี้ แต่พี่วายุดันเรียกโต้งๆ ว่าด้อมหมา และเรียกพี่นทีว่าเดือนหมา อันที่จริงมันก็ดูหยาบอยู่นะ แต่เพราะด้อมฮัสกี้จิ้นพี่วายุกับพี่นที ก็เลยอนุญาตให้พี่วายุเรียกได้เป็นกรณีพิเศษโดยไม่โกรธเคือง ถือว่าคนรักกันจะหยาบคายกันบ้างเป็นเรื่องปกติ


            กลับมาที่คำถามของพี่วายุ


            “อืม ก็ยังไม่ใช่นะ แต่โคตรชอบคำตอบเลย” พี่วายุหัวเราะ


            “เอ่อ...แล้วคำตอบคืออะไรเหรอครับ” ผมยอมแพ้เลยตัดสินใจถาม ผมไม่รู้จริงๆ ว่าไร่อะไรที่ตอนนี้พี่วายุอยากได้สุดๆ


            พี่วายุยิ้มกริ่ม ก่อนจะพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า


            “ขอ ‘ไลน์’ น้องหน่อยได้มั้ยครับ”


            ผมเบิกตาโต เมื่อกี้พี่วายุพูดอะไรนะ


            ‘ไร่’ ที่พี่วายุอยากได้ หมายถึงคำพ้องเสียง ‘ไลน์’ อย่างนั้นเหรอ


            ไลน์อะไรที่ตอนนี้พี่วายุอยากได้สุดๆ...ไลน์ผมเองเรอะ!


            คำพูดของพี่วายุ ทำให้ด้อมหวายส่งเสียงกรี๊ด พร้อมกับเสียงโวยวายนิดหน่อย ทำนองว่าพี่วายุ ทำงี้ไม่ได้นะ เดี๋ยวพี่นทีหึงทำไง เดี๋ยวฟ้องพี่นที ทำโทษพี่วายุเลย


            แต่ยังไม่ทันที่ผมจะตอบอะไร


            ปึ่ง!


            ทำเอาทุกคนพลันสะดุ้งยกใหญ่ เมื่อจู่ๆ ก็มีเสียงคนตีโต๊ะซะดังลั่น แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ เมื่อพบว่าคนที่ตีโต๊ะเป็นใคร


            “พี่อินตกใจหมดเลย” พี่วายุหันไปพูดกับพี่อินที่ยังคงค้างมือที่พึ่งทุบโต๊ะ สีหน้าพี่อินตอนนี้ยังคงนิ่งยากจับอารมณ์


            “หมดเวลาแล้ว...” พี่อินพูดด้วยเสียงราบเรียบ ทำเอางงกันหมดทั้งกรรมการและคนดู


            แม้แต่พิธีกรก็ยังทำหน้าสับสน จนพี่อินมองหน้าพิธีกร แล้วพูดซ้ำเสียงกดดัน


            “หมดแล้วยัง”


            พิธีกรจึงเพิ่งได้สติ มองดูนาฬิกาในมือ แล้วก็รีบพูดทันที


            “อีกสิบวินาที...” พิธีกรพูดแล้วก็เงยหน้ามองพี่อิน แต่พอเผชิญกับสายตาของพี่อิน พิธีกรก็กลืนน้ำลาย แล้วรีบตัดบททันที


            “ครับ...ถ้ากรรมการไม่มีคำถามใดแล้ว ก็ขอบคุณน้องอาชวินมากเลยนะครับ ต่อไปเป็นคิวของ...”


            พอหมดช่วงตอบคำถามของผม ผมก็เดินลงจากเวทีอย่างมึนงง แต่ก็อดมองไปยังกรรมการไม่ได้ พี่วายุทำหน้าเสียดายที่ไม่ได้ถามต่อ ส่วนพี่อินก็ยังคงมองผม จนกระทั่งผมลับสายตาไปหลังเวที


            ผมกลับมานั่งพักถอนหายใจ งงกับปฏิกิริยาของพี่อินเมื่อกี้ พี่อินทุบโต๊ะทำไม โกรธผมเหรอ ผมพยายามคิดทบทวนดู อาจเพราะว่าพี่วายุพูดออกหน้าออกตาจนกระทบภาพลักษณ์ยูนิสตาร์ก็เป็นได้


            ระหว่างนั่งรอ ผมก็คิดอะไรฟุ้งซ่านอยู่พักใหญ่ๆ จากนั้นรุ่นพี่ก็มาบอกว่า ต้องออกไปเตรียมตัวรับการประกาศผลแล้ว ผมฟังแล้วก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที


            จนถึงตอนนี้ทุกอย่างที่เตรียมตัวมา พอถึงวันจริง เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วมากเหลือเกิน


            “และแล้วการประกวดดาวเดือนก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว ทางทีมงานนิสิตได้ทำการนับคะแนนเสร็จเรียบร้อยแล้วเช่นกันค่ะ ถัดไป เข้าสู่ช่วงสำคัญที่สุดแล้วนะคะ จะเป็นการประกาศผลผู้ครองตำแหน่งดาวและเดือนมหาวิทยาลัย XU ประจำปีนี้...”


            พอพิธีกรเริ่มเกริ่นประกาศ พวกผมทุกคนก็ต้องเดินออกไปยืนเรียงกันบนเวทีตามคณะของตัวเอง


            “เริ่มจากรางวัลป็อปปูล่าโหวตก่อนเลยครับ และผู้ที่ได้รับยอดกดไลค์มากที่สุด ก็คือ...”


            ผมลืมเช็คไปเลยแหะว่าใครได้คะแนนมากสุด แต่เหมือนที่ดูล่าสุดเดือนนิเทศน์กับเดือนวิศวะยอดไลค์นำโด่งอยู่


            “ตัวแทนเดือนจากคณะนิเทศศาสตร์นั่นเอง!”


            โอ้ เป็นคนนี้จริงๆ ด้วยสินะ ตัวแทนเดือนนิเทศน์เดินออกมารับโล่รางวัลพร้อมสายสะพานป็อปปูล่าโหวต ผู้ชมและกรรมการทุกคนต่างก็ปรบมือแสดงความยินดี


            “ต่อไปจะเป็นการประกาศผลตำแหน่งดาวมหาวิทยาลัย โดยจะเริ่มประกาศจากรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 รองชนะเลิศอันดับ 1 และผู้ชนะเลิศซึ่งได้เป็นดาวมหาวิทยาลัยของ XU ประจำปีนี้”


            ในการประกวดดาวเดือนมหา’ลัยของผมจะมีอันดับ 1 2 3 คนที่เป็นดาวเดือนมหา’ลัยจะมีปีละหนึ่งคนคือคนที่ได้ที่หนึ่ง ส่วนคนที่ได้อันดับ 2 กับ 3 จะเป็นรองดาวกับรองเดือนของปีนั้นๆ


            พิธีกรประกาศตำแหน่งดาว นีน่าจากคณะผมได้อันดับสาม อันดับสองเป็นดาวคณะวิศวะ ส่วนอันดับหนึ่งก็เป็นดาวคณะบัญชีตามความคาดหมาย


            “และลำดับถัดไป จะเป็นการประกาศตำแหน่งเดือนมหาวิทยาลัย”


            พอพิธีกรประกาศถึงตรงนี้ ผมพลันมือสั่นเล็กน้อย จะได้รู้ผลแล้วสินะ


            ตอนแรกผมก็กังวลเรื่องตำแหน่ง ถ้าผมไม่ได้เลยสักอันดับ ทุกคนจะผิดหวังมั้ย แต่พอถึงเวลาจริงๆ ผมก็ปลงแล้วสินะ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด แต่มันก็แอบคาดหวังไม่ได้ อย่างน้อยสักอันดับเถอะนะ จะรองเดือนก็ไม่เป็นไร


            “ตำแหน่งรองเดือนอันดับที่ 2 ได้แก่...ตัวแทนจากคณะแพทย์ศาสตร์”


            โอ้ เดือนแพทย์ได้ไปเหรอ ผมอึ้งไม่น้อย ถึงแม้คะแนนการแสดงกับตอบคำถามมีอัตราส่วนเท่ากัน แต่การตอบคำถามคงมีผลต่อความประทับใจไม่น้อย


            พอถึงตรงนี้ผมก็ลุ้นเหลือเกิน


            “ตำแหน่งรองเดือนอันดับที่ 1 ได้แก่....ตัวแทนจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ค่ะ”


            เดือนวิศวะได้ไปแล้ว ผมคิดในใจ ถ้างั้นก็เหลือเดือนนิเทศน์สินะ ที่หนึ่งจะเป็นเดือนนิเทศน์ได้จริงๆ เหรอเนี่ย


            “และสำหรับผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศ...ขอบอกเลยว่าคะแนนรวมต่างจากรองเดือนอันดับหนึ่งอย่างเฉียดฉิวจริงๆ...”


            คะแนนเฉียดฉิวด้วยเหรอ แบบนี้จะเป็นเดือนนิเทศน์มั้ยนะ ผมจะมีโอกาสกับเขาหรือเปล่านะ ผมรู้สึกลุ้นระทึกไปหมดแล้ว


            “และ...ผู้ได้ที่ครองตำแหน่งเดือนมหาลัยประจำปีนี้ ขอแสดงความยินดีกับ...

            อาชวิน เดชสกุล ตัวแทนเดือนจากคณะบริหารธุรกิจครับ!”


            เมื่อได้ยินที่พิธีกรประกาศ ผมก็เบิกตาโต เดี๋ยวนะ เมื่อกี้นี้พิธีกรเรียกชื่อผมเหรอ


            ผม...ได้เป็นเดือนมหา’ลัยจริงเหรอ!


            เสียงปรบมือและเสียงเชียร์ โดยเฉพาะจากฝั่งคณะบริหารที่ดังสุดๆ เรียกสติผมกลับมา ผมเดินออกไปยืนอย่างงงๆ


            ผมถูกคล้องสายสะพานที่เขียนว่า ‘เดือนมหาวิทยาลัย XU’ พร้อมกับได้รับโล่รางวัลด้วยเช่นกัน


            ในความรู้สึกตอนนี้ ผมยังไม่อยากจะเชื่อว่า ผมได้เป็นเดือนจริงๆ


            วินเป็นอากาศกลายเป็นเดือนมหา’ลัยแล้วเหรอ


            จริงเหรอเนี่ย...ผมเผลอมองไปยังพี่อิน กรรมการทุกคนปรบมือแสดงความยินดีกับดาวเดือนที่เพิ่งได้รับตำแหน่ง พี่อินก็ยังแสดงสีหน้านิ่งเหมือนเดิม แต่ก็ยังคงมองสบตากับผม


            ผมแอบยิ้มให้พี่อิน ผมอดคิดไม่ได้ พี่อินจะดีใจหรือเปล่านะ ผมทำได้แล้วนะครับพี่อิน


            เหมือนกับความสงสัยของผมถูกส่งผ่านทางสายตา ผมเห็นพี่อินพยักหน้าเบาๆ ทำให้ผมฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมอย่างดีใจ


            บางที ผมก็ไม่รู้ว่าผมมีความสุขเพราะได้เป็นเดือนมหา’ลัย หรือเพราะพี่อินกันแน่




 

            หลังจากประกาศผลเดือน บนเวทีก็มีการถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน แล้วก็มีถ่ายรูปเฉพาะเดือนที่ได้ตำแหน่ง จากนั้นก็มีรุ่นพี่สโมสรนิสิตมาขออัดคลิปวีดีโอถามความรู้สึกที่ได้เป็นเดือนมหา’ลัย ตอนนั้นสติผมไม่อยู่กับตัวเท่าไหร่ ตอบอะไรไปก็จำรายละเอียดไม่ค่อยได้ จำได้แค่ว่าพูดดีใจและขอบคุณเป็นส่วนใหญ่


            พอกิจกรรมบนเวทีทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว ผมก็กลับมาหลังเวทีเข้ามาพักในห้องแต่งตัว มีเดือนจากหลายคณะที่เข้ามาแสดงความยินดีกับผม จากนั้นทุกคนก็เริ่มแยกย้ายกันกลับ ผมก็คิดว่ากำลังจะกลับเช่นกัน เลยเตรียมเก็บข้าวของ แต่เพราะสติหลุดไปหน่อย ผมเลยเก็บช้ากว่าคนอื่น รู้ตัวอีกทีก็เหลืออยู่ในห้องเป็นคนสุดท้าย


            ผมตัดสินใจว่าจะกลับหอ แต่ยังไม่ทันเดินออกจากห้อง จู่ๆ ก็มีคนเดินเข้ามาเสียก่อน ตอนแรกผมคิดว่าคนที่มาประกวดเดือนด้วยกัน แต่แค่คนๆ นี้เดินเข้ามา รัศมีก็จับสุดๆ จนละสายตาไม่ได้ ย่อมไม่ใช่เดือนธรรมดา


            ผมอึ้งจนชะงักฝีเท้าไป เป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นคนๆ นี้ในระยะใกล้ เขาตัวสูงกว่าที่ผมคิด แถมผิวขาวเนียนละเอียดหน้าใสไปไหน


            “พี่อยากรู้จักน้อง” พี่วายุมาถึง ก็ทักทายผมอย่างสนิทสนม


            “สวัสดีครับพี่วายุ” ผมวางตัวไม่ถูก จึงได้แต่ยกมือไหว้พี่เขาตามมารยาท


            “เห้ย น้องสุดยอดมาก ตอบคำถามพี่ได้หมดเลย” พี่วายุรับไหว้พอเป็นพิธี


            “พี่ก็เลยให้คะแนนน้องเต็มทุกช่องเลย!”


            คำพูดของพี่วายุทำให้ผมเบิกตากว้าง จริงสิ พิธีกรบอกว่าคะแนนผมกับรองเดือนห่างกันนิดเดียว


            อย่าบอกนะว่า ที่ผมได้เป็นเดือน ต้องขอบคุณที่พี่วายุประทับใจเรื่องตอบมุกแป้กอ่ะนะ!


            ทำเอาผมไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี


            แต่ยังไม่ทันที่ผมจะพูดอะไรต่อ ก็มีคนอีกคนเปิดประตูเข้ามา พอผมเห็นว่าเป็นใคร ผมก็เผลอใจสั่นเล็กน้อ


            “พี่อิน” ผมเรียกชื่อพี่อินเบาๆ


            พี่อินมองผม แล้วก็มองพี่วายุ


            “ผู้จัดการถามหา” พี่อินเอ่ยเสียงรายเรียบ


            “เดี๋ยวสิครับพี่อิน ผมยังไม่ทันขอไลน์น้องเลย” พี่วายุตอบ ขณะรีบหยิบมือถือรุ่นเดียวกับพี่อินขึ้นมา


            “น้องเปิดคิวอาร์โค้ดให้พี่สแกนซิ” พี่วายุเอ่ยกับผม


            “เอ่อ ไลน์เหรอครับ” ผมตกใจไม่น้อยที่จู่ๆ ก็โดนยูนิสตาร์ขอไลน์โต้งๆ ผมจึงรีบหยิบมือถือออกจากกระเป๋าแล้วเปิดไลน์


            เอาจริงๆ พอมายืนอยู่ต่อหน้าคนดังแบบนี้ ผมก็ประหม่าไม่น้อย กว่าจะหาเจอว่าโค้ดอยู่ตรงไหนก็ใช้เวลาอยู่


            “เอามาใกล้ๆ สิ” พี่วายุสั่งให้ผมยกมือถือไปใกล้ๆ ส่วนพี่วายุก็หยิบมือถือตัวเองจ่อแสกน


            ทว่า ยังไม่ทันที่จะสแกนเสร็จ


            “เอ้า พี่อินทำอะไรครับ” พี่วายุอุทาน เมื่อจู่ๆ พี่อินก็เดินแทรกกลาง ตัดหน้ากล้องมือถือที่กำลังสแกนโค้ดทันที


            “ลืมของ” พี่อินเอ่ยเสียงเรียบ ขณะเดินไปแถวโต๊ะแต่งหน้า


            “ห๊ะ” พี่วายุเกาหัว “พี่จะลืมของที่นี่ได้ไงครับ ห้องแต่งหน้าอยู่ที่โรงแรมนิ”


            แม้พี่วายุจะไม่เข้าใจพี่อิน แต่ก็หันกลับมาตั้งใจแสกนต่อ


            “งั้นเอาใหม่นะครับน้อง”


            ทว่าระหว่างที่พี่วายุกำลังแสกนโค้ดผม พี่อินก็...


            “อ้าว พี่อิน ไรอีกครับเนี่ย” พี่วายุบ่นแบบงงๆ


            เพราะพี่อินเล่นเดินตัดหน้าอีกรอบ แถมทำหน้าสีหน้าเฉยเมยราวกับไม่ได้ทำอะไรผิด


            “น่าจะลืมตรงนั้น” พี่อินพูดพึมพำขณะเดินไปที่ราวแขวนเสื้อ


            “หา?” พี่วายุอุทานสั้นๆ มองพี่อินอย่างไม่เข้าใจ แล้วก็หันกลับมาสนใจผมต่อ


            “ไม่เป็นไร อีกรอบนะครับ”


            ทว่า คราวนี้ก็เหมือนเคย พอผมเปิดหน้าจอให้พี่วายุแสกนโค้ด พี่อินก็เดินเข้ามาแทรก จนแสกนไม่สำเร็จสักที


            “พี่อินครับ พี่เดินไปเดินมาแบบนี้ ผมแสกนไลน์น้องไม่ได้อ่ะ” พี่วายุตัดสินใจบอกพี่อิน


            “ก็ไม่ต้องแสกน” พี่อินกลับตอบหน้าเฉย


            พี่วายุเงียบไปสักพัก ก่อนแสดงสีหน้าเหมือนเข้าใจจุดประสงค์พี่อินแล้ว


            “โธ่ พี่อินครับ ผมไม่ทำอะไรน้องหรอกนะ” พี่วายุพูดกับพี่อิน


            “ผมแค่อยากคุยกับน้องเขาเฉยๆ อ่ะ ก็น้องเขาน่าสนใจดีออก ไม่ได้เหรอครับ”


            “ไม่ได้” พี่อินตอบทันที ทำให้ผมอ้าปากค้างตะลึง เดี๋ยวนะ พี่อิน...


            พี่วายุมองพี่อินตาค้างอย่างสับสน แล้วก็ถอนหายใจ


            “เอาเถอะครับ” พี่วายุหันมาพูดกับผม


            “งั้นน้องแอดพี่มานะ ไอดีไลน์พี่ Whywayu_1707”


            พี่วายุตัดบทด้วยการบอกไลน์ไอดีผมแทน ก่อนจะหันไปมองพี่อินแล้วเกาคออย่างงุนงง


            “ไปแล้วก็ได้ครับ”​ พี่วายุบอกพี่อิน แล้วก็เดินออกไปจากห้อง


            ห้องนี้จึงเหลือแค่ผมกับพี่อินสองคน


            “จะแอดเหรอ” จู่ๆ พี่อินเอ่ยถามผม ทำให้ผมชะงักไป


            พี่อินถามว่าผมจะไลน์พี่วายุมั้ย นั่นสิ ผมควรแอดหรือเปล่า พี่วายุก็เป็นสมาชิกยูนิสตาร์นี่นา ถ้าผมตอบว่าไม่แอดทั้งที่พี่เขาขอให้ผมแอด มันก็ดูเสียมารยาทไปหน่อย


            “แอดนะครับ ถ้าไม่ลืม แหะๆ” ผมเลยตอบแบบนั้นไป


            พี่อินขมวดคิ้ว จากนั้นก็หยิบมือถือตัวเองขึ้นมา


            “งั้นแอดด้วย” พี่อินว่า


            “ครับ?” ผมงงพี่อิน “แอดอะไรเหรอครับ”


            “ไลน์...” พี่อินตอบ “เฟซบุ๊ค...ด้วย ทุกอย่าง”


            “เอ่อ...พี่อินจะแอดผมเหรอครับ” ผมถามอย่างไม่แน่ใจ


            “อืม” พี่อินพยักหน้า


            หืม ผมกะพริบตาปริบๆ นี่มันอะไรกันเนี่ย ผมงงกับท่าทีประหลาดของพี่อิน ผมก็รู้จักกับพี่อินมาเป็นเวลาพอสมควร ทำไมจู่ๆ พี่อินถึงอยากจะแอดไลน์กับเฟซบุ๊คผมก็ไม่รู้


            แต่ก็นะ ถ้าได้ไลน์กับเฟซบุ๊คพี่อิน มันคงจะดีจังเลย ผมแอบยิ้มดีใจ


            “ได้ครับพี่อิน” ผมเลยหยิบมือถือขึ้นมา


            พี่อินแสกนโค้ดไลน์ผม แล้วให้ผมพิมพ์ชื่อเฟซของผมในมือถือพี่อิน


            แปบเดียวผมก็ได้รับไลน์กับเฟซบุ๊คพี่อินแล้ว


            ในไลน์ของพี่อินชื่อ ‘IN’ สั้นๆ เฉยๆ ส่วนในเฟซบุ๊คคือ Intrakorn Dechaphaphas


            พี่อินไม่ได้ใช้รูปตัวเองเป็นรูปโปรไฟล์ แต่เป็นรูปมะพร้าวที่ถ่ายเอง สมกับเป็นกัปตันด้อมกะทิจริงๆ


            “ต้องไปแล้ว” พี่อินพูดกับผม ขณะมองดูในมือถือ ผมเห็นแวบๆ ว่ามีคนโทรเข้ามือถือพี่อิน เขียนว่า ‘ผู้จัดการ’


            “ขอบคุณมากนะครับพี่อิน ที่ผมได้เป็นเดือนมหา’ลัย ต้องขอบคุณพี่อินมากเลยครับ”


            “ยินดีด้วย” พี่อินพูดกับผม แม้ว่าเป็นคำสั้นๆ แต่ผมกลับยิ้มอย่างมีความสุข


            คำพูดสั้นๆ ที่เหมือนประกายแสงสว่างให้ใจผมผลิบาน


            จนผมไม่แน่ใจแล้ว ระหว่างได้เป็นเดือนมหาลัย หรือแค่ได้ยินคำนี้จากพี่อิน อันไหนทำให้ผมมีความสุขมากกว่ากัน


            “แล้วก็…” ทว่าก่อนพี่อินจะไป พี่อินเอ่ยทิ้งท้ายกับผม


            “ห้ามคุยเยอะ”


            “ครับ?” ผมงงว่าพี่อินจะสื่ออะไร แล้วพี่อินก็ดันเดินจากไปเสียก่อนที่ผมจะถาม


            ห้ามคุยเยอะ อะไรเหรอ ผมเกาหัวตัวเองอย่างงุนงง


            อ๋อ หรือพี่อินคงหมายถึง ต่อให้มีเฟซบุ๊คกับไลน์ของพี่อิน แต่พี่อินก็ไม่อยากให้รบกวนมากสินะ


            ผมเข้าใจแล้ว พี่อินคงงานยุ่งมากเกินกว่าจะมาคุยเล่นไร้สาระ


            แต่ถึงกระนั้น แค่ได้มีทั้งเบอร์ ไลน์ และเฟซบุ๊คส่วนตัวของพี่อิน ผมก็คงเป็นด้อมกะทิลับๆ ที่มีความสุขที่สุดในโลกแล้วล่ะครับ


            ผมคงไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้แล้วล่ะมั้ง


☽☽☽☽☽☽☽☽☽



Writer's Talk

เดี๋ยวนะพี่อินทำอะไร 555 นั่นคือการหวง(?)แบบมึนๆ เหรอ 55555


ขอโทษที่มาช้าน้า พอดีช่วงนี้เรามีธุระส่วนตัวเข้ามาแทรกนิดนึง 555 แต่ยังไงก็รับปากว่าจะอัพสม่ำเสมอ ไม่ดองแน่นอนจ้า


ถ้าผู้อ่านอ่านตอนนี้แล้วอยากเข้าด้อมหวาย กับด้อมฮัสกี้ เราเปิดหน้านิยาย 'เดือนครึ่งเสี้ยว' ไว้แล้วนะคะ สามารถไปติดตามกันได้เลย แต่เนื่องด้วยช่วงนี้ธุระส่วนตัวเราค่อนข้างเยอะ อาจจะไม่มีเวลาแต่งสองเรื่องพร้อมกัน เดือนครึ่งเสี้ยวน่าจะสามารถอัพได้ หลังจากที่เดือนล่องหนใกล้จะจบแล้วนะคะ แต่สามารถไปรอกันก่อนได้น้า


UNISTAR ☾ เดือน.ครึ่ง.เสี้ยว ☾

https://my.dek-d.com/colourfulearth/writer/view.php?id=1764060



มีแฟนอาร์ตมาเพิ่มเติมด้วย เย้ ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่วาดมาให้มากๆ เลยนะคะ ดีใจมากเลย >< วาดสวยงามทุกคนเลยยย ชอบ น่ารักทุกภาพ มีความสุขมากๆ เลยค่า


ฉากอีปิคในการประกวด อิอิ (โปรดดูรีแอคชั่นจากพี่วายุ ฮ่า) จากคุณ Chidchanok


อิน : คำถามง่าย ทำไมตอบไม่ได้

วิน : เอ่อ...ฮือออ //ก็ไม่รู้ว่าพี่อินจะมาแนวนี้

วายุ : ยอมรับว่าตกใจครับ ปกติพี่อินไม่น่าจะเล่นมุกนี่นา //ทำหน้าครุ่นคิด


พี่อินน้องวินคู่เดือนน่ารัก อิอิ จากคุณ Ktiwa1


วิน : ว้าววว ภาพน่ารักสีสันสดใสมากเลย ดีใจมากเลยน้า ขอบคุณมากครับ

อิน : น่ารักดีครับ ขอบคุณที่วาดมา


ภาพพี่อินตอนเป็นพระจันทร์ยิ้ม อิอิ จากคุณ พัทธนันท์


อิน : อืม ยิ้มแล้วเป็นงี้เอง จะยิ้มบ่อยนะครับ


ภาพพี่อินกับนุ้งวิน และภาพนุ้งวินคนจืดจาง จากคุณ K'anKao


วิน : ว้าวว น่ารักมากเลยครับ ขอบคุณที่วาดวินกับพี่อินมาน้า ชอบมากเลย งือออ ชอบลายเส้นจังเลยนะครับ แหะๆ ดีใจจัง เขิน

อิน : น่ารักดีครับ ขอบคุณสำหรับภาพ


ภาพเดือนหล่อสุด ก็เดือนที่ชื่ออิน ฮ่า จากคุณ KWichayaporn


อิน : เป็นความจริงนะ ทำไมวินตอบไม่ได้


ภาพฉากที่ผู้อ่านอยากให้มี อร๊าย จากคุณ Ball_beakhyun04


วิน : หวาาา จ...จูบเหรออ O//////O //สลบตาย

อิน : อืม...จะมีมั้ยนะ //ครุ่นคิด


ภาพนุ้งวินคนสวย จากคุณ 52NOCHE


วิน : ว้าวววว วินดูดีจังเลย ขอบคุณมากเลยนะครับที่วาดมาให้ ดีใจจัง


ภาพนุ้งวินคนมุ้งมิ้ง จากคุณ _BPTn_


วิน : ว้าววว วินน่ารักจังเลย ใส่แว่นด้วย แหะๆ ขอบคุณมากเลยนะครับที่วาดวินมาให้น้า


พี่อินสุดหล่อในเครื่องแบบยูนิสตาร์ จากคุณ stamp_omyim 


อิน : ดูดีมากครับ ขอบคุณครับที่วาดให้ ชอบครับ


ภาพสองคู่รัก(?)เดือนล่องหน จากคุณ SayHi18626802


วิน : เหวอออ ผมกับพี่อินเหรอครับ O////O งืออ สวยมากเลยครับ ขอบคุณที่วาดมาให้นะครับ

อิน : ขอบคุณมากครับ สวยดีครับ


ภาพนุ้งวินและพี่อินยูนิสตาร์ พร้อมด้วยป้ายเชียร์ เย้! จากคุณ Nuchy20


วิน : หวาาา ภาพดูดีมากเลย วินชอบมากเลยครับ งืออ ขอบคุณที่ทำป้ายไฟเชียร์วินด้วยน้า ดีใจจังเลยครับ

อิน : อืม วินสู้ๆ //ชูสองนิ้วแบบหน้าตาย


สองเดือนล่องหน จากคุณ xao1mb


วิน : ว้าววว ภาพสวยมากเลย วินชอบมากเลยครับ ขอบคุณมากๆ เลยน้าที่วาดมาให้ ดีใจจังเลย

อิน : สวยมาก ขอบคุณสำหรับภาพครับ



ภาพมอบดอกกุหลาบวันโรสเดย์ จากคุณ lonelygirl


วิน : งือออ พี่อินให้ดอกไม้กับผม O///////O

อิน : อืม ให้ เหมาะดีนะ //พูดหน้านิ่งๆ



ภาพเดือนอะไรหล่อสุด ฮ่า จากคุณ เออ ลืม


วิน : ฮือออ วินตอบผิด คาดไม่ถึงนี่นาว่าพี่อินจะมาแบบนี้ พี่อินอย่าหักคะแนนน้า

อิน : ไม่ได้ ต้องหัก คำถามง่าย ทำไมตอบผิด

วิน : T^T


ภาพพี่อินทรากร (ผู้วาดไม่ประสงค์ออกนาม)

อิน : สวยมากครับ ขอบคุณที่วาดให้ครับ


ภาพหนุ่มๆ ยูนิสตาร์หล่อมาก กรี๊ดดด จากคุณ Ds'pmm

ซี : สีสันสดใสมาก เป็นภาพที่สวยงามจริงๆ ขอบคุณมากนะครับ
เลโอ : โอ้ มีแฟนอาร์ตภาพหมู่ด้วย ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ พวกผมดีใจมากเลยครับ
นที : สวยนะครับ แต่จะสวยมากสุดๆ ถ้ามีภาพผมแค่คนเดียว ฮ่าๆ
วายุ : แฟนอะไรเอ่ยสวยที่สุด แฟนอาร์ตจากผู้อ่านไงครับบบบ 
อิน : สวยมากครับ ขอบคุณที่วาดให้ครับ

-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนล่องหน

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.858K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26,312 ความคิดเห็น

  1. #26303 กระต่ายบนดวงจันทร์. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 19:26
    เดี๋ยวน้องวินลูกพี่อินไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น555 มีคนหึงหนึ่งอัตราค่ะคุณ
    #26,303
    0
  2. #26293 Sewah (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 02:33

    OMG In being jealous is so cute..

    #26,293
    0
  3. #26289 MaMeaw456 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 15:35
    พบคนจี้หวง1อัตรา งื้อออ
    #26,289
    0
  4. #26273 258011 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 17:41
    ชอบพี่วายุอ่ะ ชอบความให้เต็มทุกช่องเพราะตอบมุกโบ๊ะบ๊ะมาก เเต่พี่อินคือหวงใช่มั้ยค้าาาาา ทำมาเปงลืมขงลืมของ
    #26,273
    0
  5. #26251 Bambam_72848 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 13:06

    หวงก็บอกสิพี่ระวังมีคนเอาไปนะ5555
    #26,251
    0
  6. #26227 Choccolar (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 05:42

    โอ๊ยพี่หวงก็บอกว่าหวง555555


    #26,227
    0
  7. #26170 NACHI1743 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 16:32
    ขำวายุ555555555555555555555
    #26,170
    0
  8. #26156 OhsehunB29 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 08:47
    หวงงงงงงงงงงงง
    #26,156
    0
  9. #26141 Heroiiiiin. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 01:40
    หวงก็บอกว่าหวงซิ่
    #26,141
    0
  10. #26112 pommys (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 18:54
    หวงน้องใช่มั้ยหละ ที่บอกก่ามคุยเยอะคือห้ามคุยกับผู้อื่นใช่มั้ยหละ รู้ทันนะ
    #26,112
    0
  11. #26021 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 23:03
    ห้ามคุยเยอะ มองผ่านๆอาจเป็นวลี แต่แท้จริงแล้วเป็นประโยคที่แปลได้ว่า "วินห้ามคุยกับพายุเยอะ"หุหุ
    #26,021
    0
  12. #25997 0989402793 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 23:43
    ผู้ชายชื่ออิน โครตน่ารักเลยอ่ะแกร๊😍😍😍😍
    #25,997
    0
  13. #25975 pametc11 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 00:02
    โอ๊ยยยยวายุ๊~~~ เธอจะเอาไลน์น้องไปส่งมุกแป้กใช่ม๊ายยยย
    #25,975
    0
  14. #25965 Poon_P21 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 17:41
    โอ้ยยย อิน้องพี่อินหมายถึงห้ามตุยกับวายึเยอะ
    #25,965
    0
  15. #25941 After_TeaTime (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 15:16
    มีคนหวงนะเนี้ย แต่กี่ก็พูดสั้นขนาดนี้น้องมันก็เข้าใจผิดสิ5555555
    #25,941
    0
  16. #25920 thipparos (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 07:27
    หวงรุนแรงมาก
    #25,920
    0
  17. #25909 beemmythtp (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 17:51
    แง!~~~มีคนหวงง่า
    #25,909
    0
  18. #25883 Mah_che_mimi_ku (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 22:51
    ทำเป็นลืมของแล้วเดินไปเดินมา แหมมมพี่อินนนน คนเราเนาะหวงก็ไม่สะกดให้ถูกต้องง~ >////<
    #25,883
    0
  19. #25865 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:27
    หวง สะกดงี้นะคะคุนพี่อิน แหมมมมมมมมมมม
    #25,865
    0
  20. #25845 Thann. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:10
    เดี๋ยวว แปลคนละความหมายเลยนะ555555
    #25,845
    0
  21. #25836 32fabian (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 06:29
    ห ว ง สะกดเเบบนี้นะพี่อิน
    #25,836
    0
  22. #25829 katekate (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 00:03
    โถ่น้อง ทำไม ไม่เข้าใจพี่เลย แง้งงง
    #25,829
    0
  23. #25810 pinkyyyy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 17:15
    5555 น่ารัก
    #25,810
    0
  24. #25800 Lee Liew Kim (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 03:19
    เกลียดการเดินตัดไปตัดมา โอ้ยยยย55555555
    แต่ขำวายุอ่ะ มุขเพียบมากเว่อ เพียบเกิ๊นนน
    #25,800
    0
  25. #25777 napa_toey (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 12:26

    ห้ามคุยเยอะ หมายถึงห้ามคุยกับ 'วายุ' ต่างหากจ้า คิกค้ากกก

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #25,777
    0