UNISTAR ☽ เดือน.ล่อง.หน ☽

ตอนที่ 22 : เดือนที่ 21 : อากาศกลางแสงไฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110,995
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,546 ครั้ง
    5 ก.ย. 61

UNISTAR   เดือน.ล่อง.หน

- เดือนที่ 21 : อากาศกลางแสงไฟ -



(เครดิตภาพ : Wallpaperswide)




 

            ผมจำไม่ได้ว่ากอดกับพี่อินนานเท่าไหร่ จำไม่ได้ว่าได้รับสัมผัสจากพี่อินนานแค่ไหน จนกระทั่งพี่อินผละตัวออกมา ผมถึงเพิ่งรู้สึกตัว


            “ขอโทษด้วย” พี่อินเอ่ยเบาๆ ขณะก้มหน้าลง ยามค่ำคืนที่แสงไม่สว่างมากนัก ยากที่ผมจะเห็นสีหน้าของพี่อิน


            “ไม่เป็นไรครับพี่อิน” ผมอยากพูดมากกว่านี้ แต่ผมก็ตัดสินใจว่าไม่พูดดีกว่า เพราะผมไม่รู้ว่าตอนนี้พี่อินรู้สึกอย่างไรกันแน่ บางทีไม่ต้องพูดอะไรมาก อาจเป็นการดีที่สุด


            “จะกลับไปมั้ย” พี่อินถามขณะที่หันหน้าไปทางอื่น ไม่ได้สบตากับผม


            ผมเดาว่าพี่อินน่าจะหมายถึงร้านบาร์ แต่ผมก็พอเข้าใจ ถึงพี่อินไม่ได้พูดออกมาตรงๆ พี่อินคงไม่อยากให้ผมไปที่ร้านแบบนั้นอีก


            “ผมกลับหอดีกว่าครับ” ผมเลยตอบแบบนั้นไป ซึ่งพี่อินเพียงผงกหัวเบาๆ


            “เดี๋ยวไปส่ง”


            “หือ ไปส่งเหรอครับ” ผมกะพริบตาปริบๆ แอบตกใจนิดหน่อยที่พี่อินเสนอตัวไปส่งผม แต่ก็สงสัยเหมือนกันว่าพี่อินจะไปส่งยังไง


            พี่อินเดินนำผมไป ผมก็เลยเดินตามไปแบบงงๆ ผมเห็นพี่อินหยิบมือถือขึ้นมากดพิมพ์ระหว่างเดินไปด้วย ซึ่งผมก็ไม่กล้าพูดหรือถามไถ่อะไร


            พอพี่อินเดินไปสักพัก ผมก็เห็นมีรถตู้สีขาวคันนึงจอดอยู่ข้างทาง พอเห็นผู้ชายคนนึงเดินลงมาจากรถ ผมก็เบิกตาโต เพราะเขาใส่เสื้อทำงานพร้อมห้อยป้าย MW Staff ไว้ด้วย ผมสามารถเดาได้ทันทีเลยว่านี่คือผู้จัดการพี่อิน และรถคันนี้คือรถที่ทางต้นสังกัดใช้รับส่งพี่อิน


            “น้องอิน ทำพี่ตกใจหมดเลย จู่ๆ ก็เร่งให้ขับรถมาที่นี่ ยังไม่ทันจอดสนิทก็วิ่งลงไปแล้ว ดีนะที่น้องไม่เป็นไร ไม่งั้นน้องกวางฆ่าพี่ตายแน่”


            “ขอโทษด้วยครับ” พี่อินเอ่ย


            ผู้จัดการเพียงพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร ก่อนจะหันมาสังเกตผมแล้วแสดงสีหน้าสงสัย


            “แล้วนี่ใครเหรอน้องอิน”


            พี่อินมองผม แล้วพูดกับผู้จัดการ


            “น้องรหัสครับ ให้ติดรถกลับมหา’ลัยด้วย ได้มั้ยครับ” พี่อินขอกับผู้จัดการ


            “อ๋อ น้องอาชวินคนนั้นเอง” คำพูดของผู้จัดการทำให้ผมสะดุ้งเล็กน้อย ผู้จัดการรู้จักชื่อผมด้วยเหรอ สงสัยคงเป็นตอนที่พี่อินโทรขอผู้จัดการเพื่อเอาเบอร์ให้ผมนี่เอง


            “ได้สิ ไม่มีปัญหา ขึ้นรถมาเลย” ผู้จัดการตอบ


            “ขอบคุณครับพี่อิน ขอบคุณครับผู้จัดการ” ผมเลยรีบพูดทันที


            จากนั้น ผมกับพี่อินก็ขึ้นรถตู้ เรานั่งอยู่ด้วยกันก็จริง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกเลย ผมคิดว่าพี่อินคงจมอยู่กับความคิดและความทรงจำของตัวเองพอสมควร


            ในวันนี้ ผมได้เห็นมุมอีกมุมของพี่อิน มันทำให้ผมเข้าใจพี่อินมากขึ้น เข้าใจว่าภายนอกของพี่อินที่แสดงพลังบวกอันงดงาม เบื้องลึกอันน้อยนักที่ผู้คนจะได้เห็น พี่อินนั้นโศกเศร้าและผ่านอะไรมาขนาดไหน

 




            หลายวันหลังจากนั้น ผมค่อนข้างยุ่งกับการเตรียมตัวประกวดเดือนมหา’ลัย ทางเพจ XU Official โพสต์รูปดาวเดือนมหา’ลัยให้ผู้คนเริ่มโหวตแล้ว ผมก็รู้สึกเขินๆ เหมือนกันที่เห็นรูปตัวเองลงในที่สาธารณะ แล้วก็แอบดีใจที่มีคนมากดไลก์ภาพผมและมีคอมเมนท์ชื่นชมว่าผมน่ารัก เป็นกำลังใจให้ จะเชียร์คนนี้ บางคนก็ถามหาไอจีกับทวิตของผม แต่ก็ไม่มีใครรู้ และผมก็อายเกินกว่าที่จะบอกพวกเขา แถมยังอายเกินกว่าที่จะแชร์รูปตัวเอง ไอจีผมไม่เคยโพสต์รูปอะไร ส่วนทวิตก็รีแต่อะไรเรื่อยเปื่อยทั่วไป


            มันก็รู้สึกสนุกไปอีกแบบที่ได้อ่านคอมเมนท์และมีคนสนใจ ความรู้สึกที่ได้อยู่ท่ามกลางแสงไฟมันเป็นแบบนี้เองสินะ คนที่จืดจางมาตลอดอย่างผมยังรู้สึกแปลกใหม่อยู่บ้าง คงต้องใช้เวลาสักพักถึงจะชิน


            “เฮ้ย แย่แล้ว...” ผมแอบกลืนน้ำลาย เมื่อพบว่าพี่วุ้น พี่สาวผมก็มากดไลก์ภาพผมด้วย ถึงพี่วุ้นก็กดไลก์เดือนหลายคณะอยู่ แต่ก็ยังช็อคอยู่ดีที่พี่วุ้นมากดไลก์ภาพผม แล้วคอมเมนท์ว่า ‘น่ารักค่ะ เชียร์’ แต่ดันไม่รู้ว่าเป็นผมน่ะสิ เพราะในเพจเขียนแค่ ‘วิน คณะบริหาร’ แต่ไม่ได้บอกชื่อนามสกุล อีกทั้งตัวผมตอนแต่งหน้ากับหน้าสด ก็ต่างกันขนาดนี้ ไม่แปลกใจที่พี่วุ้นจะจำผมไม่ได้


            พอพูดถึงพี่วุ้น ผมก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ จริงสินะ นับตั้งแต่อยู่หอมา ผมก็ไม่ได้ติดต่อครอบครัวอีกเลย ครอบครัวลืมผมเพราะจืดจางเป็นเรื่องปกติ แต่ผมก็ควรจะติดต่อพวกเขาไปบ้าง พี่วุ้นเองก็อยู่หอเหมือนกัน แต่คนละมหา’ลัย ผมควรบอกพ่อกับแม่หรือเปล่านะว่า ผมกำลังจะประกวดเดือนมหา’ลัย พ่อกับแม่คงตกใจน่าดู


            เมื่อก่อนตอนที่พี่วุ้นไปแข่งเปียโน พ่อกับแม่ก็ไปเชียร์ ลึกๆ ผมก็อยากให้พ่อกับแม่มาเชียร์ผมเหมือนกัน แต่พอคิดไปคิดมา ผมอาจจะไม่ได้เป็นเดือนมหา’ลัยก็ได้ อย่าทำให้พ่อกับแม่ผิดหวังดีกว่า พอคิดแบบนี้ผมเลยกะว่า งั้นเรื่องนี้เก็บเงียบไว้ ให้รู้เฉพาะเพื่อนในคณะผมก็แล้วกัน


            ในเพจมหา’ลัย มีคนกดไลก์รูปผมพอสมควร เพราะพี่ปีสามคณะผมทุกคนก็ช่วยกันกระหน่ำโปรโมตให้ ซึ่งนับตั้งแต่ผมเป็นเดือนคณะ ก็มีรุ่นพี่แอดเฟซบุ๊คมากันมากมาย จากเดิมที่มีแต่แอดเขาไปมีแต่โดนลืมรับ ตอนนี้ทุกคนก็แอดมาให้ผมรับไม่หวาดไม่ไหว แต่คะแนนไลก์ผมก็ไม่ได้สูงที่สุด ยังมีเดือนคณะบางคนซึ่งเป็นคิวท์บอยหรือเซ็กซี่บอยที่มีชื่อเสียงอยู่แล้ว และมีคนติดตามทวิตหรือตามเพจมากมาย พวกเขามีฐานแฟนคลับพอสมควร


            “เสียดายนะ ที่ให้ยูนิสตาร์โปรโมตไม่ได้” พี่ตองพูดกับผมตอนที่เจอกัน ซึ่งผมก็เข้าใจ


            พี่วายุกับพี่อินไม่ได้โพสต์อะไรเกี่ยวกับเดือนคณะตัวเอง คงเป็นเพราะยูนิสตาร์ก็เป็นกรรมการตัดสินเดือนมหา’ลัยด้วย แค่ช่วยเทรนให้ก็ถือว่าเยอะแล้ว ถ้ายังมาโปรโมตให้อีก ก็คงจะดูลำเอียงเกินไปหน่อย        

 

            พูดถึงพี่อิน พี่อินเหมือนจะยุ่งกับงานยูนิสตาร์ ผมไม่ค่อยเจอเท่าไหร่ แต่พี่อินก็ส่งข้อความมาถามเป็นครั้งคราวว่า เตรียมตัวเป็นอย่างไรบ้าง ตอนนี้โอเคมั้ย ส่วนใหญ่ผมก็ตอบกลับไปว่าไม่มีปัญหา ทุกอย่างราบรื่นดี


            แต่ถึงพี่อินจะยุ่ง ไม่มีเวลามาเจอผม แต่พี่อินก็ไม่ได้ละเลยผม อินส่งข้อความมาถามอีเมลผม แล้วพี่อินก็ใช้อีเมลตัวเองส่งมาให้ผม


            From : intrakorn_unistar@mw.ent.com

            Subject : <ไม่มี>

            ลองอ่านดู


            พี่อินส่งมาอีเมลมาแค่ข้อความสั้นๆ ไม่มีหัวข้อ แต่แนบไฟล์มาด้วย พอผมเปิดดูผมก็ต้องทึ่งไม่น้อย พี่อินช่วยสรุปเก็งคำถามจากอาจารย์กรรมการทั้ง 3 ท่าน มีทั้งคำถามเรื่องจีนและภาษา สถาปัตย์ ดาราศาสตร์ รวมถึงคำถามเกี่ยวกับวิศวะที่พี่วายุอาจจะถามด้วย


            ผมส่งอีเมลขอบคุณตอบกลับพี่อินไป ผมนึกสงสัยว่าพี่อินส่งสรุปคำถามมาให้ตั้งหลายร้อยข้อ ทั้งที่ตัวเองน่าจะยุ่งอยู่แล้ว เอาเวลาที่ไหนมาทำให้ผมล่ะเนี่ย พี่อินใส่ใจมากจริงๆ


            ผมใช้เวลาส่วนใหญ่กับการเตรียมตัว มีรุ่นพี่ปีสามคอยถามไถ่บ้าง ผมไม่ค่อยได้ไปเที่ยวกับเพื่อนเท่าไหร่ จนกระทั่งถึงวันก่อนประกวด ทางสโมสรนิสิตก็เรียกให้ผมไปซ้อมคิว มหา’ลัยเตรียมเวทีการประกวดที่กลางสนามฟุตบอลแล้ว มันใหญ่มากเลยทีเดียว


            ผมวุ่นอยู่กับการซ้อมจัดคิว ซ้อมเดิน ลำดับพิธีการ พอซ้อมเสร็จกลับหอไป ผมก็แทบสลบเพราะเหนื่อยมาก แต่ก็ยังหลับๆ ตื่นๆ เพราะรู้สึกตื่นเต้น เวลาผ่านไปรวดเร็ว จนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าวินเป็นอากาศอย่างผม พรุ่งนี้จะต้องขึ้นเวทีประกวดเดือนแล้ว ผมหวังว่าทุกอย่างจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดี





 

         การประกวดเดือนจัดขึ้นตอนเย็น แต่ทางสโมสรนิสิตเรียกให้ผมไปเตรียมตัวตั้งแต่ช่วงเช้า


            เวทีกลางสนามถูกจัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว มันอลังการมากจริงๆ ได้ยินว่ามหา’ลัยจ้างบริษัทรับเหมามาเตรียมเวทีโดยเฉพาะ เพราะงานนี้ถือเป็นหน้าเป็นตาของมหาวิทยาลัย เนื่องจากมียูนิสตาร์ถึงสองคนเป็นกรรมการ จึงมี MWTV มาเป็นสปอร์นเซอร์ และมีบริษัทอื่นๆ มากมายมาร่วมด้วยเช่นกัน


            เวทีการประกวดเดือนมหาวิทยาลัยเปิดให้นิสิตมหา’ลัย XU เข้าร่วมฟรีและได้สิทธิก่อน โดยจะต้องแสดงบัตรนิสิต คนนอกก็สามารถเข้าร่วมได้ แต่เนื่องจากพื้นที่มีจำนวนจำกัด ใครมาก่อนก็ได้ก่อน ผมจึงเห็นมีแฟนคลับที่ใส่เสื้อสีเทาประจำด้อมกะทิ และเสื้อม่วงประจำด้อมหวายมารอกันตั้งแต่เช้า


            พวกพี่ๆ ให้ผมซ้อมคิวกับเวทีของจริงกันอีกหลายรอบ จากนั้นก็ปล่อยให้พัก มีข้าวเที่ยงให้กินฟรี ผมก็นั่งกินข้าวพร้อมท่องโพยคำถามเพื่อแสดงความรู้รอบตัวไปด้วย ผมไม่ได้สนิทกับใครในนี้เป็นพิเศษ เลยได้แต่นั่งยิ้มมองเดือนคนอื่นๆ ซึ่งพวกเขาก็ยิ้มตอบให้ผม แต่เราก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากนอกจากถามชื่อและคณะพอเป็นพิธี


            ตอนบ่ายมีช่างมาแต่งหน้าทำผมให้ พวกผมเปลี่ยนไปใส่ชุดนิสิตอย่างถูกระเบียบ เนื่องจากผู้ชายแต่งหน้าไม่ยุ่งยากเท่าผู้หญิงก็เลยเสร็จก่อน ผมเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่างานจะเริ่ม ผมก็เลยนั่งอ่านโพยไปเรื่อยๆ


            ผมแอบส่องดูอยู่แถวเวที ตอนนี้มีนิสิตและแฟนคลับยูนิสตาร์เข้ามารอกันเยอะมาก และมี MWTV มารอเซ็ตฉากเตรียมถ่ายทำด้วย ผมได้ยินว่ายูนิสตาร์ที่เป็นกรรมการก็มาถึงแล้วเช่นกัน แต่ถูกแยกให้ไปแต่งตัวที่โรงแรมใกล้ๆ เพราะยูนิสตาร์ก็มีทีมสไตลิสต์ของค่ายตัวเอง   

     

            ระหว่างที่ผมกำลังอ่านโพยคำถามในห้องแต่งตัวของเดือน คนอื่นก็ๆ นั่งคุยกันบ้าง บางคนก็นั่งถ่ายรูปเซลฟีลงอินสตราแกรม บางคนก็นั่งเล่นมือถือ


            ในตอนนั้นจู่ๆ ประตูก็เปิดออก ตอนแรกผมคิดว่าคงเป็นเดือนสักคน แต่พอเห็นว่าเป็นใคร ผมก็อ้าปากค้างทันที และไม่ใช่แค่ผมคนเดียวเท่านั้น เดือนคนอื่นๆ ก็อึ้งไปไม่น้อย


            “พี่อิน...” ผมเบิกตาโต


            ผมไม่เคยเห็นพี่อินใส่เครื่องแบบยูนิสตาร์มาก่อน เคยเห็นบ้างในรูปถ่ายบ้าง แต่เพิ่งเคยเห็นตัวจริงก็คราวนี้ ยูนิสตาร์จะใส่ชุดแบบนี้เฉพาะงานแฟนมีตติ้ง และอีเวนท์บางอย่างเท่านั้น


            มันเป็นชุดที่ออกแบบคล้ายๆ กับชุดนิสิต คือมีเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวด้านใน กางเกงและรองเท้าหนังสีดำ แต่ที่เป็นเอกลักษณ์คือเสื้อแจ็กเก็ตกึ่งสูทสีน้ำเงินแขนยาวปกสูงสีทอง มีปักเส้นสีทองปลายแขนเสื้อ รวมทั้งบ่าสีทอง จุดเด่นที่สุดคือ เข็มกลัดพระจันทร์กับดาวสี่แฉก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของยูนิสตาร์


            พี่อินใส่ชุดแล้วโคตรดูดี! ผมทึ่งอยู่ในใจ


            “เตรียมตัวโอเคมั้ย” พี่อินมาถึง ก็เดินตรงมาคุยกับผม โดยไม่สนใจสายตาจับจ้องของเดือนคนอื่นๆ


            “โอเคแล้วครับพี่อิน ขอบคุณมากเลย” ผมรีบตอบทันที รู้สึกเกร็งแปลกๆ ที่ตกอยู่ท่ามกลางสายตาจับจ้อง


            “เจอกันบนเวที” พี่อินพยักหน้าแล้วบอกผมสั้นๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป


            ภายในห้องแต่งตัวเงียบอยู่พักใหญ่ๆ ก่อนจะมีเดือนบางคนชวนผมคุย


            “ดีจังเลยอ่ะ มีรุ่นพี่เป็นยูนิสตาร์” เดือนคณะวิศวะพูดกับผม


            อันที่จริง การที่รุ่นพี่เดือนปีก่อนเข้ามาดูน้องเดือนปีหนึ่ง ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ถือเป็นสายสัมพันธ์ปกติของรุ่นพี่รุ่นน้องในมหาวิทยาลัย เพราะระหว่างที่ผมรอ ก็มีรุ่นพี่หลายคนเข้ามาดูน้องๆ เช่นกัน แต่เพราะพี่อินเป็นยูนิสตาร์นี่ล่ะ จึงกลายเป็นเรื่องน่าสนใจ


            “รุ่นพี่นายก็ยูนิสตาร์นี่นา พี่วายุจะมามั้ย” เดือนนิเทศน์ถามเดือนวิศวะ ท่าทางสองคนนี้จะรู้จักกันมาก่อนอยู่แล้ว เห็นพูดคุยกันสนิทสนมอยู่


            “ไม่แน่ใจนะ” เดือนวิศวะเอ่ย “เมื่อกี้พี่ข้าวเพื่อนสนิทพี่วายุก็มาเยี่ยมแหละ บอกว่าพี่วายุฝากเป็นกำลังใจให้ ขอโทษที่อาจมาหาไม่ทัน เพราะยังแต่งหน้าไม่เสร็จ”


            ไม่รู้ทำไมพอได้ยินประโยคนี้ ผมก็เผลอกลั้นหัวเราะ นึกถึงคำพูดพี่วายุเคยโวยวายว่า ไม่มีเครื่องสำอางอยู่ไม่ได้ ให้แฟนคลับเห็นหน้าสดไม่ได้ พี่วายุคงเป็นคนที่จริงจังกับการแต่งหน้าเข้ากล้องน่าดู


            “เอาล่ะค่ะน้องๆ งานใกล้จะเริ่มแล้วนะคะ ให้ไปเตรียมสแตนบายหลังเวทีได้เลยค่ะ” พี่ที่คุมเรื่องประกวดเดือนเข้ามาแจ้งให้ทราบ


            โอ้ จะเริ่มแล้วเหรอ ตื่นเต้นจัง ผมลูบมือตัวเอง


            จากนั้น ดาวและเดือนมหา’ลัยมายืนเรียงต่อแถวกันหลังเวที เพื่อรอคิวออกตามโชว์ตัวตามที่ได้ซ้อมมา ผมยืนคู่กับนีน่าซึ่งเป็นดาวคณะผม


            ผมอยากรู้เหมือนกันว่าบรรยากาศงานเป็นอย่างไร คนเยอะมากหรือเปล่านะ แต่ฟังจากเสียงที่อื้ออึงสุดๆ ผมคิดว่าคนต้องเต็มสนามฟุตบอลแน่เลย


            พอคิดแบบนี้ ผมก็รู้สึกตื่นเต้นมากกว่าเดิม


            “สวัสดีค่ะ/ครับ พี่น้องนิสิตชาว XU รวมทั้งแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่งานประกวดดาวเดือนมหาวิทยาลัย XU ประจำปีค่ะ/ครับ”


            พอตัวแทนพิธีกรนิสิตเปิดกล่าว เสียงเชียร์ก็ลั่นไปทั่วสนามฟุตบอล ทำเอาผมขนลุกซู่เลยทีเดียว เสียงมันดังมากขนาดนี้ แสดงว่าคนต้องเยอะมากจริงๆ


            จากนั้น พิธีกรก็เกริ่นเกี่ยวกับรายละเอียดงานประกวดดาวเดือน พูดถึงลำดับคิวของงาน รวมทั้งขอบคุณสปอร์นเซอร์ผู้สนับสนุน ซึ่งพอพิธีกรพูดขอบคุณ “MWTV” และบอกว่า “สามารถติดตามไลฟ์สดการประกวดและดูย้อนหลังได้ผ่านแฟนเพจ ยูทูป และทวิตเตอร์ของ MWTV” เสียงกรี๊ดของแฟนคลับก็ดังกระหึ่มสุดๆ


            “และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เชิญทุกท่านพบกับตัวแทนดาวเดือนมหา’ลัย XU จากทั้ง 12 คณะได้เลยค่ะ”


            เสียงปรบมือต้อนรับกันอย่างล้นหลาม คณะแรกที่ออกคือคณะวิศวะ ส่วนคณะผมนั้นอยู่กลางๆ ผมฟังจากเสียงเชียร์แล้ว เดือนคณะวิศวะกับนิเทศน์ปีนี้น่าจะมาแรงอยู่ ส่วนฝั่งดาวก็คงเป็นคณะบัญชีที่ได้ยินว่าเคยถ่ายมิวสิควีดีโอกับโฆษณาอยู่บ่อยๆ


            “ตัวแทนดาวเดือนคณะบริหารธุรกิจ...”


            ผมสะดุ้ง ถึงคิวผมแล้วเหรอเนี่ย จากนั้นผมก็เดินออกไปพร้อมกับนีน่า ตอนนี้ผมตื่นเต้นจนสมองมึนไปหมดแล้ว


            วินาทีแรงที่ออกมาบนเวที ผมรู้สึกถึงแสงสปอต์ไลท์ที่เจิดจ้าจนมองอะไรไม่เห็นนอกจากพื้นเวที เสียงทุกคนดังอื้ออึงไปหมดจบแทบไม่ได้ยินอะไร


            ผมพลันรู้สึกขอบคุณที่รุ่นพี่ให้พวกผมซ้อมบ่อยจนแทบหลับตาเดินได้ ดังนั้น ต่อให้ผมรู้สึกประหม่ายังไง ผมก็ยังสามารถเดินต่อไปได้ แม้ผมจะตื่นเต้นจนแทบก้าวขาไม่ออกก็ตาม


            ผมเดินวนรอบเวทีคู่กับนีน่าท่ามกลางเสียงปรบมือเชียร์ของผู้คน พอเดินเสร็จก็มาหยุดยืนโชว์ตัวตรงหน้าเวที รอให้ดาวเดือนออกมาให้ครบทุกคณะ


            พอยืนอยู่เฉยๆ ผมก็เริ่มมีสติมากขึ้น ผมจึงได้เห็นว่ามีผู้ชมมากมายเต็มไปหมด ผมเห็นมีป้ายไฟด้อมกะทิ ด้อมหวาย พี่อิน พี่วายุ เยอะที่สุด รองลงมาก็เดือนวิศวะ เดือนนิเทศน์ และดาวบัญชี ผมลองมองหาชื่อตัวเองอย่างไม่คาดหวังเท่าไหร่ แต่ผมก็ต้องเซอร์ไพรส์ที่เห็นป้ายไฟเขียนว่า ‘น้องวินสู้ๆ’ อยู่ด้วย


            ผมตกใจและดีใจมาก ไม่คิดว่าจะมีคนเชียร์ผมด้วย พออยู่บนเวทีนี้ก็มองคนดูยากเหมือนกัน แต่พอมองดีๆ เหมือนจะเป็นกลุ่มกองเชียร์ของคณะบริหารเลย เพราะเห็นมีป้ายคณะบริหารคู่กับนีน่าสู้ๆ ทำให้ผมอดรู้สึกปลื้มใจไม่ได้ ต้องเป็นพวกพี่ตองพี่เนยที่พาทุกคนมาเชียร์แน่นอน


            “และนี่คือโฉมหน้าของเหล่าดาวเดือนจากทั้ง 12 คณะนั่นเอง ขอเสียงปรบมือให้พวกเขากันเลย ...และในค่ำคืนนี้ จะมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นที่จะได้ครองตำแหน่งเป็นดาวและเดือนมหาวิทยาลัย XU ประจำปีนี้”


            คำพูดของพิธีกรทำให้ผมใจเต้น จริงอยู่ว่าอาจารย์ชนากับรุ่นพี่ในคณะคงคาดหวังให้ผมเป็นเดือนมหา’ลัย แต่ดูจากความยิ่งใหญ่ของเวทีวันนี้ ผมก็ชักหวาดหวั่น เริ่มรู้สึกว่า ขอแค่ผ่านการประกวดไปได้อย่างราบรื่น ผมก็พอใจแล้ว


            “สำหรับผู้ที่จะมีบทบาทสำคัญในการตัดสินประกวดดาวเดือนมหาวิทยาลัย...”


            พิธีกรหญิงพูดแค่นี้ เสียงแฟนคลับยูนิสตาร์ก็กรี๊ดกันกระหึ่ม จนพิธีกรต้องหยุดยิ้มให้เสียงซาลงก่อน


            “ดูเหมือนว่า กรรมการจะเป็นที่ชื่นชอบมากเลยนะครับ ท่าทางอาจารย์ทั้งสามท่านคงดีใจ” พิธีกรชายตบมุก ทำเอาหลายคนหัวเราะครื่น


            “ถ้าทุกท่านพร้อมแล้ว เชิญพบกับเหล่าคณะกรรมการได้เลยค่ะ”


            คณะกรรมการเดินออกมาจากคนละทางจากดาวเดือนคณะ นำด้วยอาจารย์ที่อาวุโสที่สุดก่อน พิธีกรเอ่ยแนะนำชื่ออาจารย์แต่ละคน เริ่มจากอาจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์เป็นอาจารย์อาวุโสที่สุด ถัดมาก็อาจารย์คณะสถาปัตย์ที่เป็นผู้หญิง ตามด้วยอาจารย์จากคณะอักษรที่เป็นผู้ชายดูทันสมัย


            “ถัดไป คณะกรรมการตัวแทนนิสิตเดือนมหาวิทยาลัย....”


            คิดดูสิ ประกาศแค่นี้ยังกรี๊ด ถ้ายูนิสตาร์ปรากฎตัว ไม่สนามระเบิดเลยเหรอ


            “เดือนมหาวิทยาลัย XU จากคณะบริหารธุรกิจ ชั้นปีที่ 3

            สมาชิกยูนิสตาร์รุ่นที่ 3 อินทรากร เดชาประภาส...”


            ชื่อพี่อินถูกประกาศคนแรก จากนั้นพี่อินก็เดินออกมาในชุดเครื่องแบบยูนิสตาร์ท่ามกลางเสียงเชียร์ดังสนั่นมาก ดังเสียยิ่งกว่าดาวเดือนจากทุกคณะรวมกันเสียอีก จนผมคิดว่ารอบข้างมหา’ลัยนี้ยังต้องได้ยิน


            พี่อินยังคงมีสีหน้านิ่งเหมือนเดิม แต่ที่ต่างออกไปจากเวลาปกติคือ พี่อินยามอยู่บนเวที เดือนล่องหนที่ปรากฎแสงบนฟากฟ้า คือดวงเดือนที่โดดเด่นมากจนรัศมีจับสุดๆ


            “และกรรมการท่านสุดท้าย เดือนมหาวิทยาลัย XU จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ ชั้นปีที่ 2

            สมาชิกยูนิสตาร์ รุ่นที่ 4 วายุ โชติธนการุณ”


            พี่วายุในชุดเครื่องแบบยูนิสตาร์ก็เดินออกมาท่ามกลางเสียงเชียร์ที่ไม่แพ้พี่อินเลยทีเดียว พี่วายุตอนนี้หน้าเนียนใสวิ้ง หน้าเป๊ะ ทรงผมเป๊ะ หล่อเหลาสุดๆ สมแล้วที่เอาแต่เวลาไปแต่งหน้าจนมาเยี่ยมน้องเดือนวิศวะไม่ทัน


            โต๊ะของกรรมการอยู่ด้านหน้าเวที พี่อินกับพี่วายุให้อาจารย์นั่งก่อน แล้วจึงค่อยนั่งตาม พอพี่วายุนั่งก็โบกมือให้แฟนคลับ พร้อมยิ้มให้เดือนคณะวิศวะที่ยืนอยู่บนเวที


            ส่วนพี่อินพอนั่งแล้วก็ทำหน้านิ่งเหมือนเคย แต่ผมก็สะดุ้งเล็กน้อย เมื่อพี่อินมองมาทางผม ผมไม่รู้จะทำยังไงก็เลยผงกหัวให้พี่อินเล็กน้อย แต่พี่อินยังคงนิ่งเหมือนเดิม ผมเดาว่าเพราะตอนนี้ยูนิสตาร์กำลังเป็นที่จับจ้อง พี่อินคงต้องรักษากิริยาตัวเอง ต่างจากพี่วายุที่เฮฮาตามคาร์แรกเตอร์ตัวเอง


            “สำหรับระเบียบการประกวดดาวเดือนมหาวิทยาลัยนั้น จะตัดสินจากคะแนน 3 ส่วน ได้แก่ รูปลักษณ์และบุคลิก 20%, การแสดงความสามารถพิเศษ 40% และการตอบคำถามอีก 40% โดยจะรวมคะแนนจากคณะกรรมการทั้งห้าท่านด้วยสัดส่วนที่เท่ากัน ผู้ที่ได้รับผลรวมคะแนนมากที่สุด จะได้รับตำแหน่งดาวเดือนมหาวิทยาลัย XU ประจำปีนี้”


            พิธีกรอธิบายกฎกติกาสำหรับการประกวด


            “นอกจากตำแหน่งดาวและเดือนมหาวิทยาลัยแล้ว ทางเรายังมีรางวัลพิเศษป็อปปูล่าโหวต จากผลรวมยอดกดไลก์ทางแฟนเพจ XU Official ด้วยเช่นกัน ซึ่งจะปิดโหวตหลังจากจบรอบตอบคำถามแล้ว”


            “ถ้าผู้ชมทุกท่านพร้อมแล้ว ในช่วงเวลาถัดจากนี้ จะเป็นรอบการแสดงความสามารถพิเศษ ระหว่างที่รอดาวเดือนทุกท่านเข้าไปเตรียมตัว ขอเชิญตัวแทนคณะกรรมการกล่าวถึงงานประกวดเดือนในครั้งนี้”


            หลังจากนั้น ดาวเดือนทุกคนก็กลับเข้าไปหลังเวที บางคนที่ต้องเปลี่ยนชุดแสดง พวกพี่ๆ ก็จะจัดไว้ในคิวหลังๆ แต่คนที่ไม่ต้องเปลี่ยนชุดอย่างเช่นผม ก็โดนคิวแรกๆ ไป


            หลังจากอาจารย์ได้กล่าวแนะนำเสร็จแล้ว ก็เริ่มต้นที่คิวแรกสุด....ใครล่ะครับ ก็ผมไง ไม่ต้องมีอุปกรณ์เสริม และไม่ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ก็เลยง่ายที่สุด


            “สำหรับคนแรกนะคะ น้องวิน ตัวแทนเดือนจากคณะบริหารธุรกิจค่ะ จะมาในการแสดงความสามารถพิเศษตอบคำถามความรู้รอบตัวค่ะ”


            ผมเดินออกไปท่ามกลางเสียงปรบมือ พอผมหยุดยืนอยู่ตรงกลางเวที ทั้งรอบสนามต่างก็เงียบลง ทำเอาผมประหม่าไม่น้อย


            ผู้คนกำลังจับจ้องผมอยู่ อากาศที่เคยจืดจางอย่างผมกำลังถูกจับจ้อง


            สติ ผมต้องมีสติ สติต้องมา ห้ามตื่นเต้น ทำเหมือนปกติ เหมือนที่เคยซ้อมพูดกับกระจก ไม่เป็นไร


            คณะกรรมการทุกคนมองผมอย่างพิจารณา จนกระทั่งอาจารย์คณะอักษร เป็นคนแรกที่พูดขึ้นมา


            “แสดงตอบคำถามความรู้รอบตัวเหรอ ไม่เคยเห็นมาก่อน น่าสนใจดี แล้วพวกผมจะต้องถามประมาณไหน”


            พอโดนกรรมการถาม ผมใช้มือทั้งสองข้างจับไมค์ยกขึ้นจ่อปาก พยายามควบคุมไม่ให้เสียงสั่น


            “ถามได้หมดเลยครับ ที่เป็นคำถามความรู้ทั่วไป ไม่ใช่ความเข้าใจเชิงลึก ผมจะตอบทุกคำถามภายในเวลา 5 นาทีของการแสดงครับ”


            “แล้วตอบได้หมดทุกอย่างเลยเหรอ” อาจารย์จากคณะสถาปัตย์ดูสงสัย


            “ครับ” ผมพยักหน้าตอบ พยายามแสดงท่าทีเชื่อมั่นในตัวเอง ทำให้เหล่าอาจารย์ทั้งสามดูสนใจไม่น้อย


            “จริงหรือ งั้นเดี๋ยวขอลอง...” อาจารย์สถาปัตย์เริ่มถามผมคนแรก


            “Villa Savoye เป็นผลงานออกแบบของสถาปนิกชื่ออะไร”


            ความรู้รอบตัวอันนี้ เด็กสถาปัตย์ทุกคนน่าจะรู้จักดี ขนาดผมยังเคยเห็นผ่านตา


            “เลอกอร์บูซีเย่ครับ” ผมตอบ อาจารย์ก็พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเปลี่ยนคำถาม


            “Less is more เป็นแนวคิดการออกแบบในยุคใด”


            ข้อมูลนี้มีในไฟล์ที่พี่อินเก็งคำถามส่งมาให้ผม


            “มินิมอลลิซึมครับ”


            “วัดพระธาตุหริภุญชัย เป็นศิลปะสมัยใด”


            “ล้านนาครับ”


            “อืม…” พออาจารย์เห็นผมตอบได้ เลยยกระดับความยากของคำถาม


            “กฎหมายระบุว่า การก่อสร้างบันไดในบ้านพักอาศัย มีข้อกำหนดอย่างไรบ้าง...”


            ผมเงียบไปเล็กน้อย คำถามนี้ผมต้องนึกนานมาก จำได้ว่าหนังสือที่เคยอ่านในห้องสมุดก็มีอยู่ เท่ากันไหร่นะ...


            “ความสูงช่วงบันไดต้องไม่เกิน 3 เมตร ความสูงลูกตั้งไม่เกิน 20 เซนติเมตร ความกว้างลูกนอนไม่น้อยกว่า 22 เซนติเมตรครับ”


            คำตอบของผมทำให้อาจารย์พยักหน้ารัวๆ ผู้ชมพากันส่งเสียงฮือฮา


            “บอกก่อนนะว่า ไม่ได้เตี๊ยมกันมา” อาจารย์สถาปัตย์รีบพูดทันที ทำให้หลายคนหัวเราะไม่น้อย


            “อาจารย์อยากลองถามหรือเปล่าคะ” อาจารย์สถาปัตย์กล่าวกับอาจารย์ดาราศาสตร์ที่ดูเป็นผู้ใหญ่กว่า


            “ดวงจันทร์ใช้เวลาโคจรรอบโลกกี่วัน” อาจารย์ดาราศาสตร์ก็เลยถามบ้าง


            คำถามนี้มีในใบเก็งของพี่อิน


            “27.3 วันครับ”


            “ปรากฎการณ์ดาวเคียงเดือน มีดาวอะไรบ้าง”


            คำถามนี้ทำให้ผมนิ่งชั่วขณะ ดาวเคียงเดือน คือ พระจันทร์ยิ้มสินะ


            ผมเผลอแอบมองพี่อินซึ่งกำลังมองผมนิ่งๆ แล้วนึกถึงรอยยิ้มพี่อิน


            เดือนล่องหนยิ้ม...ช่างงดงามจัง


            โว้ยย สติกลับมา ผมสะบัดความคิดที่ไม่เกี่ยวข้องออกจากหัว


            “มีดวงจันทร์ ดาวศุกร์ และดาวพฤหัสบดีครับ”


            “วันที่ 20 มีนาคม 2554 เคยเกิดปรากฎการณ์ทางดาราศาสตร์อะไร”


            “ซูเปอร์มูนครับ” ผมตอบทันที ก็คือพระจันทร์ใกล้กับโลกนั่นล่ะ


            เดี๋ยวนะ ว่าแต่ทำไมคำถามอาจารย์ถึงวนเวียนแต่เรื่องดวงจันทร์ เพราะประกวดเดือนเลยนึกออกแต่คำถามแบบนี้เหรอ


            “ถือว่าไม่เลว” อาจารย์ดาราศาสตร์เอ่ยชมสั้นๆ


            “ไหนน่าสนใจนะ ผมขอลองบ้าง” อาจารย์อักษรพูดบ้าง ตามที่ผมได้เตรียมตัวมา อาจารย์คนนี้มาจากภาควิชาภาษาจีน ผมเตรียมตัวเกี่ยวกับเรื่องจีนๆ มาเยอะพอสมควร ทั้งภาษา วัฒนธรรม สังคม และประวัติศาสตร์


            แต่ทว่า...คำถามแรกของอาจารย์นั้นคือ...


            “ในรายการ Idol Producer ใครได้ที่หนึ่ง”


            “ครับ?” ผมอึ้งไปไม่น้อย


            หนังสือกี่เล่มที่อ่าน บทความกี่หน้าที่อ่าน ไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับคำถามนี้เลยแม้แต่น้อย


            แต่เดี๋ยวนะ...ก็ยังมีความเกี่ยวข้องจีนอยู่สิ ถ้าผมจำไม่ผิด...เป็นรายการไอดอลของจีนนี่นา


            อ๋อ ผมนึกออกแล้ว! จำได้ว่าพี่วุ้นเป็นเมนคนนี้ด้วย เดี๋ยวนะ ขอนึกชื่อแปบ


            ผมพยายามนึกถึงตัวอักษรเพ้อๆ ในเฟซบุ๊คของพี่วุ้น


            “ช่ายสวี่คุนครับ”


            “โอ้” อาจารย์ยิ้ม “งั้นแล้ว วง TFBoys มีสมาชิกกี่คนล่ะ”


            ผมกะพริบตาปริบๆ กับคำถามเกี่ยวกับทีเอฟบอยส์เหรอ


            อาจารย์คนนี้เป็นพวกเดียวกับพี่สาวผมใช่มั้ย ถึงจะเป็นอาจารย์ภาษาจีน แต่ไม่ได้ถามอะไรเกี่ยวกับประวัติศาสตร์หรือภาษาจีนเลย ถามแต่เรื่องไอดอลจีน


            “หวังจุนไค หวังหยวน อี้หยางเซียนซี มีทั้งหมด 3 คนครับ”


            ผมเกือบพลาดไปแล้ว ผมต้องขอบคุณพี่วุ้นจริงๆ ที่ติ่งไอดอลทุกกลุ่มจากทุกประเทศจนผมจำชื่อสมาชิกทุกคนได้ขึ้นใจ


            อาจารย์ถึงกับเบิกตากว้างแล้วปรบมือให้ผมทันที


            “อือหือ ไม่ได้ถามชื่อ แต่ตอบได้ด้วย” อาจารย์เอ่ย พร้อมกับเสียงปรบมือจากลุ่มผู้ชมที่ผมตอบได้หมดทุกคำถาม แถมยังไหลลื่นแทบไม่ติดขัด


            ผมเองก็ทึ่งเหมือนกัน รู้สึกโล่งใจที่เตรียมตัวมาดี และได้โชคช่วยอยู่บ้าง


            “ผมขอถามด้วยได้มั้ยครับ” พี่วายุเอ่ยออกไมค์ ทำให้ด้อมหวายก็พากันกรี๊ดกร๊าดดังสนั่น


            ผมมองพี่วายุ แวบแรกก็แอบรู้สึกผิดที่พี่อินเคยดอยเครื่องสำอางพี่วายุมาใช้กับผม แต่ช่างมันเถอะ ผ่านไปแล้ว ตอนนี้ผมต้องโฟกัส


            ผมเตรียมนึกถึงความรู้รอบตัวเรื่องวิศวะที่ผมเตรียมตัวมา


            และคำถามแรกของพี่วายุ ก็คือ...


            “ผักอะไรเป็นผู้หญิงขี้อ้อน”


            คำถามพี่วายุทำเอาเงียบกริบกันหมด แม้กระทั่งคนดู ทุกคนคงเปลี่ยนอารมณ์กันไม่ทัน


            ผัก...ผู้หญิง...ขี้อ้อน...


            เกี่ยวอะไรกับวิศวะ!


            ผมบ่นในใจ นี่ผมอุตส่าห์อ่านหนังสือวิศวะพื้นฐานโต้รุ่ง เพื่อที่จะมาตอบเรื่องผักเนี่ยนะ


            แล้วผักจะเป็นผู้หญิงขี้อ้อนได้ไง ผักมีชีวิตที่ไหนกัน!


            พี่วายุถามอัลไล มันต้องเป็นมุกแป้กชัวร์ๆ


            แต่ถึงคำถามจะน่างงยังไง ผมก็ต้องตอบ ผมพยายามนึกรายชื่อผักทุกอย่างที่ผมรู้จักอย่างรวดเร็ว


            “ผัก...คะ...น้าาา” ผมตอบลากเสียงยาวด้วย ก็คือ ผักคะน้า นั่นแหละ ‘คะ’ คือ หางเสียงของผู้หญิง ‘น้าา’ ก็ทำเสียงเวลาจะอ้อนนั่นเอง


            “ถูกต้อง!” พี่วายุทำมือติ๊กถูกใส่ผม ในขณะที่กรรมการคนอื่นมองหน้าพี่วายุอย่างสับสน


            “ปลาอะไรชอบชวนไปปักผ้า” พี่วายุถามต่อ


            มาอีกแล้วเหรอ ผมนึกในใจ ปลาที่ไหนมันจะปักผ้าได้เล่า มันต้องเป็นมุกแป้กอีกแล้ว


            ผมร่ายรายชื่อปลาทั้งหมดที่ผมรู้จักในหัว


            “ปลา...ปักเปล่า” ผมตอบ คือปลาปักเป้านั่นเอง น่าจะมาจาก “ไปปักผ้ากันหรือเปล่า” ก็เลยกลายเป็นปลาปักเปล่า เล่นพ้องเสียงซะ ผมเกือบเดาไม่ถูก


            “ใช่เลย!” พี่วายุยิงติ๊กถูกใส่ผมอีกแล้ว ในขณะที่อาจารย์กรรมการบางท่านเริ่มกุมขมับ ไม่เข้าใจว่ามุกอะไรของมัน


            “ต่อๆ แล้วขนมอะไรชอบทำเสียงดัง” พี่วายุก็ถามรัวๆ พอเห็นผมตอบได้


            ผมใช้สมองคิดสักพัก ก่อนจะตอบ


            “ขนม...ปัง!” ผมทำเสียงดัง ‘ปัง!’ เป็นซาวด์เอฟเฟกต์ประกอบด้วย


            “สุดยอด!” พี่วายุมองผมอย่างทึ่งๆ ราวกับไม่คิดว่าผมจะตอบได้ แถมยังตอบเร็วด้วย


            ผมเองก็ทึ่งตัวเองเหมือนกัน นั่นสิ ทำไมผมถึงตอบมุกพี่แกได้ไม่รู้ ผมก็ไม่เข้าใจตัวเอง


            “โคอะไรเอาแต่เรอ” พี่วายุยังคงถามไม่หยุด


            ผมคิดต่อคำว่า ‘โค’ ในหัว ท่าทางอันนี้จะขั้นสูงอยู่ไม่น้อย ต้องใช้สมองหนักหน่อย


            “โคคาโคเร่อ...” ผมตอบ ก็คือโคล่านั่นแหละ ก็ไม่รู้เพราะว่า ‘โคเร่อ’ มันพ้องเสียงกับ ‘โคล่า’ ตรงไหน หรือแค่กินมากๆ แล้วจะเรอ


            “ใช่แล้ว!” พี่วายุดูสนุกมาก ในขณะคนส่วนใหญ่ในสนามต่างเงียบกริบ เพราะคงไม่มีใครเข้าใจมุกพี่แกสักคน ยกเว้นด้อมหวายที่พี่วายุพูดอะไรก็กรี๊ดกันหมด


            “แล้วผักอะไรวิ้งได้น่ารักที่สุด” พี่วายุถามพร้อมส่งขยิบตาส่งวิ้งค์ให้อีกต่าง


            มุกผักมาอีกแล้วเหรอ ผมคิดในใจ แล้วผักที่ไหนมันจะวิ้งได้ ผมร่ายรายชื่อผักมาทั้งหมด แต่ก็ไม่มีผักไหนที่จะวิ้งและน่ารักเลย


            ผักอะไรเนี่ย ผมคิดในใจ หรือจะเป็นคำพ้องเสียงอีก...อ๋อ


            “ผักจีฮุน วันนาวัน” ผมตอบ พี่แกคงหมายถึง ‘พัคจีฮุน’ สินะ ไอดอลเกาหลีที่มีฉายาว่า ‘วิ้งค์บอย’


            “เฮ้ยยย น้องแม่งเจ๋ง ชอบว่ะ!” พี่วายุถึงกับลุกขึ้นยืนปรบมือรัวๆ อย่างถูกอกใจ


            พี่วายุเหมือนยังอยากถามต่อ แต่กลับโดนพูดแทรกเสียก่อน


            “ถามบ้าง” เสียงนี้ดังจากคนที่ไม่น่าอยากมีส่วนเอี่ยวมากที่สุด


            นั่นก็คือ พี่อิน


            ทันทีที่พี่อินพูดออกไมค์ ด้อมกะทิก็กรี๊ดสั้นๆ แต่ดังมาก จากนั้น ทั้งสนามก็เงียบกริบราวกับปิดลำโพง เพราะนานๆ จะเห็นพี่อินพูดสักที ทุกคนคงอยากตั้งใจฟัง


            ผมเองก็ด้วยเช่นกัน พี่อินอยากจะถามอะไรผมกันเนี่ย


            พี่อินมองหน้าผมนิ่งๆ แล้วพูดออกไมค์


            ตอนแรกผมเดาว่า มันอาจเป็นคำถามเกี่ยวกับกะทิ มะพร้าว ดนตรีไทย อาหารไทย ขนมไทย แต่ทว่า...


            “เดือนอะไรหล่อสุด”


            ผมอ้าปากค้างกับคำถามพี่อิน ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวที่อึ้ง ทุกคนในที่นี่ก็อึ้ง กรรมการก็ยังอึ้ง


            พี่อินถามคำถามแบบนี้...ติดเชื้อพี่วายุมาเรอะ


            คงไม่มีใครเชื่อว่าจู่ๆ พี่อินจะมาคำถามแนวเดียวกับพี่วายุ


            “ตอบได้มั้ย” พี่อินถามต่อ พอเห็นผมเงียบ


            “ครับ...เอ่อ...” ผมพยายามคิด คำว่า ‘เดือน’ มันจะโยงกับคำว่า ‘หล่อ’ ได้อย่างไร


            “เดือนเข้าพรรษาครับ” ผมตอบทันที เพราะต้อง ‘หล่อ’ เทียนพรรษา


            ผมคิดว่าคำตอบนี้ถูกแน่ๆ แต่กลับ...


            “ผิด” พี่อินตอบ


            ผิดเหรอ ผมงง แล้วมันอะไรกัน ผมพยายามคิดทบทวนใหม่ หรือจะมาแนวพ้องเสียง


            “เดือนกรกฏา เพราะมีตัว ร เรือ” ผมตอบใหม่ บางที ‘หล่อ’ กับ ‘ร’ อาจจะออกเสียงใกล้กัน


            “ผิด” พี่อินยังคงบอกไม่ใช่


            ยังผิดอีกเหรอ คราวนี้ผมหน้าซีด เดือนอะไรหล่อเนี่ย ไม่รู้แล้วนะ เอ๊ะ หรือว่ามันจะตรงตัวกัน


            “เดือนมหา’ลัยเหรอครับ” ถ้าคำตอบนี้ผิดอีก ผมก็ไม่รู้แล้วจริงๆ นะ


            “ไม่ใช่” พี่อินยังคงว่าผิด


            “คำตอบคืออะไรเหรอครับ” ผมตัดสินใจยอมแพ้ คำถามนี้คงเกินความสามารถผมจริงๆ


            พี่อินจ้องหน้าผมนิ่งๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ


            “เดือนที่ชื่ออิน”


            ….


            ผมเบิกตาโตอยู่พักใหญ่


            เดือนอะไรหล่อสุด...เดือนที่ชื่ออิน


            หะ...


            ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวเท่านั้นที่ช็อค พอพี่อินพูดแบบนั้น กรรมการทุกคนแทบจะหันขวับมามองพี่อินด้วยสายตาตื่นตะลึง ขนาดราชามุกแป้กอย่างพี่วายุยังมองพี่อินอ้าปากค้างแล้วค้างอีก จนแทบโยนหวายเข้าปากได้อยู่แล้วมั้ง


            ขนาดผู้คนหรือแม้แต่ด้อมกะทิก็ยังเงียบกริบ


            ทุกคนในสนามต่างก็ช็อคไปตามๆ กัน ยังคงไม่มีใครเชื่อว่า ประโยคแบบนี้จะหลุดออกมาจากเดือนยูนิสตาร์อย่างอินทรากร แถมยังพูดหน้าตายอีกต่างหาก


            ทว่า พี่อินกลับไม่ได้สนใจบรรยากาศรอบตัวแม้แต่น้อย พี่อินยังคงมองหน้าผม


            “ทำไมตอบไม่ได้” พี่อินเอ่ยเสียงโทนเดียว


            “หักคะแนนนะ”


            ผมมึนไปอยู่นาน ก่อนจะได้สติว่าพี่อินเพิ่งพูดอะไร


            เดี๋ยวนะพี่อิ๊นนน คำถามแบบนี้ก็จะหักคะแนนเหรอ


            ผมก็รู้อยู่หรอกว่าพี่อินเป็นเดือนมึน แต่ก็ไม่คิดว่าจะมึนจนเดาใจยากขนาดนี้


☽☽☽☽☽☽☽☽☽



Writer's Talk

เคยมีผู้อ่านส่งมีมจากรูปควานลินมาให้ ขออนุญาตเอามาแปะโหน่ยน้า มันเข้ากับตอนนี้มาก 5555



ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่คอยเชียร์นุ้งวินนะคะ เห็นมีชูป้ายไฟ พากันส่งโหวตเพียบเลย 55555 ผู้อ่านน่ารักที่สุด นุ้งวินแฮปปี้ดีใจ และจะพยายามเต็มที่เลยนะคะ ฝากติดตามลุ้นกันต่อน้า~~~ 


แฟนอาร์ตเพิ่มเติมจ้า ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านมากๆ เลยนะคะที่ส่งมาให้ ชอบมากเลย สวยทุกรูป รักผู้อ่านทุกท่านมากๆ เลยค่า


ภาพโควทงามๆ จากคุณ NLDong

คนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก คือ คนที่พบเจอความผิดพลาดและความล้มเหลวมามากกว่าคนอื่น


อิน : เป็นภาพโควทที่สวยมากครับ ขอบคุณมากนะครับที่วาดมา


ความกอดกันนี้ ฮือออออ จากคุณ Waa Thitima


วิน : งืออ พี่อินไม่เป็นไรน้า ผมจะกอดพี่อินเอง

อิน : ....//กอดวินไม่ยอมปล่อย


แก้มแดงเหมือนสตอเบอรี่นะ อร๊ายยย >< จากคุณ stamp_omyim

วิน : หวาาา แก้มวินแดงเหมือนสตอเบอร์รี่จริงๆ เหรอ O////O พี่อินกำลังกินสตอเบอร์รี่

อิน : อร่อยดี //หยิบสตอเบอร์รี่เข้าปาก


ภาพพี่อินแต่งหน้าให้นุ้งวิน (และยืมเครื่องสำอางพี่วายุ 5555) จากคุณ Jinarat


วิน : ฮือ พี่อินแต่งหน้าให้ผมด้วย ขอบคุณมากๆ เลยนะครับที่วาดภาพมาให้ ดีใจมากเลย

อิน : เดือนล่องหนจริงๆ


ภาพวินคนน่ารักตอนยังไม่แปลงโฉม จากคุณ 1000NANANA


วิน : ว้าวว ภาพวินดูดีจัง ขอบคุณมากๆ เลยนะครับที่วาดมาให้ วินจะเก็บไว้อย่างดีเลยน้า


ภาพพี่วุ้นคนสวยแต่ลืมน้องชายตัวเอง5555 จากคุณ Nuchy02 

(แต่ก็เพราะความติ่งพี่วุ้นทำให้วินตอบคำถามได้ ฮ่า)


วุ้น : อร๊าย มีภาพด้วยเหรอ วาดสวยมาก ดีใจจังเลยค่ะ ขอบคุณมากเลยนะคะ ^^


ภาพกอดยามค่ำคืนริมแม่น้ำ จากคุณ W.B.K


วิน : ภาพสวยมากเลยครับ ขอบคุณที่วาดมาให้น้า

อิน : .....//กอดนิ่งๆ


วินเป็นอากาศกอดเดือนล่องหนที่ใจสลาย จากคุณ Nuchy02


วิน : พี่อินไม่เป็นไรน้า ขอบคุณมากเลยนะครับที่วาดมาให้

อิน : ....//ยังคงกอด


พี่อินไม่เศร้าน้า จากคุณ Wichittra 


อิน : ไม่เป็นไรแล้ว ขอบคุณมากที่เป็นห่วงครับ


สองหนุ่มล่องหนกอดกัน และภาพนุ้งวินเห่อหน้าตัวเองที่พี่อินแต่งให้ 5555 จากคุณ 1708far


วิน : วาดมาให้หลายภาพเลย ขอบคุณมากเลยนะครับ หวาาาา วินเขินแล้ววว O////O

อิน : ขอบคุณมากครับ สวยมาก อืม วินเห่อขนาดนั้นเลยสินะ //มองภาพนิ่งๆ


ห้ามสูบน้าเข้าใจมั้ยนุ้งวิน จากคุณ JST


อิน : ไม่ให้สูบ

วิน : งือ เข้าใจแล้วครับ ผมจะเชื่อฟังพี่อินน้า O////O


ภาพพี่อินสุดเท่ จากคุณ xm_1_4_3


อิน : สวยมาก ขอบคุณสำหรับภาพครับ


พี่อินสุดหล่อและนุ้งวินสุดน่ารักจากคุณ J MEN


วิน : โอ้ วาดสวยมากๆ เลย ขอบคุณมากเลยนะครับที่วาดภาพวินกับพี่อินมาให้ ชอบมากเลย

อิน : ดูดีมากครับ ขอบคุณมากครับ


ภาพนุ้งวินด้อมกะทิ จากคุณ JunJun


วิน : หวาาา วินกลายเป็นด้อมกะทิไปแล้ววว งืออ ขอบคุณมากเลยนะครับที่วาดมาให้


ภาพนุ้งวินเปิดผม กับพี่อินนุ้งวินกอดกัน จากคุณ Sansanee


วิน : ขอบคุณมากเลยน้าที่วาดมาให้ วินดีใจมากเลย เหวอออ กอดกัน O/////O

อิน : ขอบคุณมากครับ ชอบภาพครับ


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนล่องหน

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.546K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26,312 ความคิดเห็น

  1. #26302 กระต่ายบนดวงจันทร์. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 19:01
    ก็ยังคงยืนยันคำเดิมว่าพี่อินเป็นคนตลก555
    #26,302
    0
  2. #26288 MaMeaw456 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 15:21
    พี่อินนนนนนน ถามแบบนี้ตายๆๆๆๆ
    555555555
    #26,288
    0
  3. #26272 258011 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 17:34
    ว่าเเล้วววว เพราะว่าวายุเล่นมุกไง อิพี่ก็เลยอยากให้น้องตอบตัวเองเเบบพี่วายุงี้
    #26,272
    0
  4. #26263 Cristalbenjie (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 14:19
    เขินสุดดดด
    #26,263
    0
  5. #26221 NSN5 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 12:39
    วั้ทท??? อิชั้นขำพี่อินจนตกเตียงอ่ะค่ะ เเบบถามจริงเลยน้ะพี่อิ๊นนนน
    #26,221
    0
  6. #26214 GET♡_ _..♡ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 23:49
    อมก เปนเขินนน;——;
    #26,214
    0
  7. #26211 mymai1102 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 02:16
    เขินจนหัวสั่นไปหมด แม่! พี่อินอ่ะ พี่อิน~
    #26,211
    0
  8. #26194 streamzaa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 11:15
    ขออนุญาตเกลียดมีมค่ะ ควานลิ๊นนน5555555555 ขำมาก
    #26,194
    0
  9. #26193 2gather (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 00:09
    อ่านกี่ครั้งก็เหนื่อยใจกับมุกวายุตลอด

    แต่พี่อินก็คือเดือนมึน
    #26,193
    0
  10. #26169 NACHI1743 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 16:18
    จากตอนแรกที่ขำมุกวายุ

    ก็มาอึ้งกับพี่อิน...55555
    โอ้ก็อสสสส ใครก็อึ้งสิคะ
    ดูสุขุมแต่มาพูดแบบนี้....5555

    แต่ก็นะกูเข้าไม่ถึงมุกวายุจริงๆนะ55555
    #26,169
    0
  11. #26152 วรัณญา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 02:03

    ถถามถึงพระธาตุหริภุญชัยนี้มีสะดุ้งนะ แถวบ้านเลย...ไรต์เป็นคนลำพูนหรอ555

    #26,152
    0
  12. #26142 OhsehunB29 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 09:10
    อิเ-้ยยยยยยย
    #26,142
    0
  13. #26111 pommys (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 18:43
    พี่อินเล่นมุขนี้ด้วย มุขหน้าตายเลย
    #26,111
    0
  14. #26073 filmnaruepron (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:13
    โอ้ยไม่ไหว กูเขิน โอ้ยยยย
    #26,073
    0
  15. #25954 PanPimpakarn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 17:27
    แอดติ่งTFBOYด้วย555
    #25,954
    0
  16. #25940 After_TeaTime (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 14:57
    พี่ว้อยยยยยย เขาอึ้งกันทั้งสนามแล้วววว55555
    #25,940
    0
  17. #25919 thipparos (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 07:15
    อย่างฮาวายุก้อมา
    #25,919
    0
  18. #25908 beemmythtp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 17:31
    หล่อเกิ้นพี่อิน
    #25,908
    0
  19. #25903 KumMilinOB1 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 20:03
    พี่อินว้อยยยย
    #25,903
    0
  20. #25882 Mah_che_mimi_ku (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 22:19
    พี่อินก็คงอยากมีส่วนรวมบ้างอ่ะนะ555555 แต่ความมึนของพี่นี้ คงหาจากใครไม่ได้แล้วล่ะ5555555 ด้อมกะทิถึงกับช็อกกันเลยทีเดียวว
    #25,882
    0
  21. #25864 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:09
    อิพี่อินนนนนนน โว้ยยยยยยย 5555555555555
    #25,864
    0
  22. #25837 Karry1999 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 14:20
    มี tfboys ด้วย

    ชอบๆ
    #25,837
    0
  23. #25828 katekate (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 23:08
    ถามแบบนี้ เพราะหวงน้องที่พี่วายุบอกชอบ ใช่ม๊ายยย 5555
    #25,828
    0
  24. #25796 LatteAmericano (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 00:10

    อย่างล้ำผมตามมุกวายุทันตอบก่อนอีกอะแต่หัวเราะไม่หยุดเลย555555

    #25,796
    0
  25. #25743 BowPhokul (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 15:45
    มุกพี่วายุโครตดี พี่อินเริ่มแล้ว
    #25,743
    0